De app van De Kerk van Almachtige God

Luister naar Gods stem en verwelkom de wederkomst van Heer Jezus!

We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresulta(a)t(en)

Geen resultaten gevonden

61. Het is niet gemakkelijk om een eerlijk mens te zijn

Zixin Wuhan City, Provincie Hubei

Door Gods woord te eten en drinken en door naar preken te luisteren begon ik te begrijpen hoe belangrijk het is om een eerlijk mens te zijn, en dus begon ik te oefenen om een eerlijk mens te zijn. Na een tijdje vond ik dat ik vooruitgang boekte in mijn streven om een eerlijk mens te zijn. Tijdens mijn gebed of wanneer ik met iemand een gesprek voerde kon ik bijvoorbeeld de waarheid spreken, recht uit het hart; ik kon de uitvoering van mijn taken ernstig nemen, en wanneer ik verdorvenheid ontdekte kon ik mezelf openstellen voor andere mensen. Hierdoor dacht ik dat het vrij eenvoudig was om een eerlijk mens te zijn, en helemaal niet zo moeilijk als Gods woorden het deden lijken: “Velen worden liever naar de hel verbannen dan eerlijk te spreken en te handelen.” Pas later leerde ik door ervaring dat het voor een corrupt mens echt niet gemakkelijk is om een eerlijk mens te zijn. Gods woorden zijn absoluut waar en helemaal niet overdreven.

Toen ik op een dag artikelen aan het bewerken was, zag ik dat een zuster van het redactieteam van een district beter was dan ik, zowel in het schrijven van artikelen als in het bewerken ervan. Ik dacht toen: Ik moet de artikelen die zij bewerkt strenger beoordelen, voor het geval dat de leiders zien dat zij beter artikelen bewerkt dan ik en ze haar een promotie zouden geven, waardoor mijn eigen positie in gevaar zou kunnen komen. Nadat dit voornemen was opgedoken voelde ik me van binnen schuldig. Na onderzoek en ontleding erkende ik dat dit een streven naar roem en winst was, afgunst voor echt talent en een uitsluiting van wie anders was dan ikzelf. Tijdens een bijeenkomst wilde ik oorspronkelijk mijn eigen verdorvenheid openlijk verklaren, maar toen dacht ik: als ik mijn eigen boosaardige voornemens openbaar maak, hoe zouden mijn partner en de zus van het gastgezin mij dan zien? Zouden ze zeggen dat mijn hart te kwaadaardig is en mijn karakter te slecht? Vergeet het maar, ik zeg het beter niet. Het was maar een gedachte, en ik had het trouwens toch niet echt gedaan. En zo zei ik zomaar, terloops, dat ik heel nerveus was dat ik vervangen zou worden wanneer ik zag dat iemand anders goed was in het bewerken van artikelen, terwijl ik mijn echte donkere kant verborg. Nadien werd het schuldgevoel dat ik in mijn hart droeg aanzienlijk sterker. Ik heb daarom voor God gezworen dat dit slechts één keer zou gebeuren en dat ik de volgende keer zeker zou praktiseren om een eerlijk mens te zijn.

Een paar dagen later zat ik te praten toen ik de zuster van de gastfamilie hoorde zeggen hoe goed twee zusters waren die voorheen in haar huis woonden (ik kende hen), maar ze zei geen woord over of ik goed was of niet, en dat maakte me erg ongelukkig van binnen. Opdat ze een hogere dunk van mij zou krijgen somde ik dan één voor één al de fouten van die twee zusters op, hiermee suggererend dat zij minder goed waren dan ik. Nadat ik dat gezegd had besefte ik dat wat ik zei niet gepast was, en dat het mijn voornemen en bedoeling was om anderen naar beneden te halen om zo mezelf beter te doen lijken. Maar ik was te beschaamd om dat tegenover hen toe te geven, dus zei ik tegen de zuster van de gastfamilie: “Toen ik hoorde hoeveel lof je had voor die twee zusters, vond ik dat je teveel idolen in je hart hebt, en dat ik hun imago een beetje moest beschadigen zodat je niet meer naar mensen zou opkijken.” Zodra mijn stem wegebde, zei de zuster waar ik mee samenwerkte: “Het hangt ervan af of je bijbedoelingen had. Als dat zo is, dan is dat ook bedrieglijk. Indien niet, dan kan het enkel een onthulling van verdorvenheid geweest zijn”. Toen ik haar dat hoorde zeggen werd ik vreselijk bang dat ze een slechte indruk van me zouden krijgen, dus probeerde ik mezelf snel uit te leggen: “Ik had geen enkele bijbedoeling. Ik had het gewoon niet op de juiste manier uitgelegd …” Na deze misleidende redenering raakte ik van binnen erg van streek, en toen ik bad voelde ik me vooral beschuldigd: je bent te sluw. Je spreekt met omwegen, verzint leugens en bedekt de waarheid, terwijl je steeds je eigen valse voornemens en arrogante ambities verbergt en wegstopt. Is dit niet God bedriegen? Maar zelfs dan kreeg ik geen berouw, en ik smeekte God enkel om me te vergeven. Maar Gods gezindheid kan niet worden beledigd, en Gods discipline zou spoedig genoeg op mij neerdalen.

De volgende dag kreeg ik plots hoge koorts en elk gewricht in mijn lichaam deed pijn. Ik dacht eerst dat ik tijdens mijn nachtrust een verkoudheid had opgelopen en dat het beter zou worden als ik medicijnen innam. Maar wie had kunnen weten dat medicijnen niet zouden helpen, en dat ik twee dagen later zelfs niet meer uit mijn bed zou kunnen komen. Erger nog, mijn tong zwol op en werd hard, en mijn keel was ook opgezwollen en pijnlijk, zo erg dat ik niet kon spreken. Het was al moeilijk genoeg om speeksel te slikken, laat staan eten. Door deze plotse ziekte werd ik bang, en in mijn hart bad ik herhaaldelijk tot God. Op dat moment realiseerde ik me plots van binnen: wie heeft jou laten liegen? Als je liegt moet je gedisciplineerd worden. Op deze manier zal je tong geen zonden meer begaan. Toen pas besefte ik dat God me had gedisciplineerd. In mijn hart verontschuldigde ik me snel voor God: “Oh God, ik weet dat ik verkeerd was. Vergeef me alsjeblieft. Deze keer zal ik me zeker open stellen.” Nadat ik had gebeden merkte ik dat de pijn in mijn keel merkbaar minder was. Toen mijn partner en de zuster van de gastfamilie echter kwamen vragen waarom ik zo plots ziek was geworden, wilde ik eerst de hele waarheid vertellen, maar toen dacht ik: als ik me blootgeef zullen vele van de dingen die ik voorheen zei worden tegengesproken. Zouden ze zeggen dat ik te sluw ben? Hoe zullen we in de toekomst met elkaar opschieten? Na deze dingen te hebben gedacht had ik nog steeds de moed niet om de waarheid toe te geven, en ik zei terloops dat ik ziek was geworden omdat ik heimwee had. Toen ze weggingen voelde ik een ongemak dat in mijn hart sneed als een scherp mes. Ik had nooit gedacht dat mijn bedrog me zo gemakkelijk en onvrijwillig zou afgaan. Ik lag in bed, voelde een benauwdheid op mijn borst en had moeilijkheden om te ademen, alsof ik op het punt stond om te sterven. Ik was bang dat ik zou stikken, en dus ondanks alles sleepte ik me door de kamer om de deur te openen zodat er lucht zou kunnen circuleren. Wie had kunnen weten dat zodra ik de deur bereikte, ik de wereld voelde draaien. Het werd me donker voor de ogen, mijn benen voelden zwak aan en het koude zweet brak me uit over mijn hele lichaam. Ik balanceerde leunend tegen de deurpost. Op dat moment flitste er een regel uit het woord van God door mijn hart: “Hoe zou ik kunnen toestaan dat mensen mij op die manier bedriegen?” (‘Je karakter is zo laag!’ in Het Woord verschijnt in het vlees). In het licht van Gods majestueuze en toornige woorden, voelde ik Gods woede voor mij, en mijn hart kon niet anders dan beven van angst. Gods gezindheid kan niet worden beledigd, maar omwille van mijn eigen reputatie, status en ijdelheid heb ik keer op keer mijn gelofte verraden en God schaamteloos bedrogen. Hoe kon God mij toestaan om Hem zo te behandelen? Ik hijgde zwaar en bleef in mijn hart tot God zeggen: "Deze keer zal ik me zeker openstellen, ik zal me zeker openstellen …" Onder Gods discipline en straf had ik uiteindelijk geen andere keuze dan het hele verhaal aan de zusters te onthullen.

Enkel door deze ervaring begreep ik eindelijk dat Gods woorden “Velen worden liever naar de hel verbannen dan eerlijk te spreken en te handelen.” inderdaad waar zijn, en bedoeld voor sluwe mensen zoals ik. Als mijn sluwe natuur diep in mij geworteld was en mijn leven was geworden, dan was het moeilijker voor mij om een eerlijk mens te zijn dan om naar de hemel te klimmen. Ik dacht vroeger dat het gemakkelijk was om een eerlijk mens te zijn, maar dat kwam doordat mijn beoefeningen helemaal geen rekening hielden met zaken diep in mijn ziel, en dat het niet meer was dan een oppervlakkige gedraging onder de voorwaarde dat mijn persoonlijke belangen er niet door zouden worden beïnvloed. Als het vandaag mijn vitale belangen zou aantasten of mijn vooruitzichten en bestemming zou beïnvloeden, mijn status en mijn aanzien, dan zou mijn oude natuur zichzelf onthullen en zou ik geen eerlijk persoon kunnen zijn. Met de waarheid voor me begon ik diep te waarderen dat het echt niet gemakkelijk is om een eerlijk mens te zijn. Vooral iemand die zo sluw is als ik zou nooit een eerlijk mens kunnen zijn zonder alle voorwendselen te verwerpen en zonder de discipline en straf van God. Vanaf nu zal ik gewetensvol de waarheid nastreven, alle woorden van God aanvaarden, mijn sluwe natuur nog diepgaander begrijpen en alle voorwendselen verwerpen en een eerlijk mens zijn, zodat ik naar de ware vorm van een menselijk wezen kan leven.

Vorige:Vervolging en tegenspoed hielpen mij te groeien

Mogelijk vindt u dit ook interessant