Punt twaalf: Identificeer tijdig en nauwkeurig de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die Gods werk en de normale orde van de kerk hinderen en verstoren; stop en perk ze in, en keer de situatie om; communiceer bovendien over de waarheid, zodat Gods uitverkoren volk door zulke dingen onderscheidingsvermogen ontwikkelt en ervan leert (deel 4)

De verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die het kerkleven hinderen en verstoren

VIII. Noties verspreiden

A. De uitingen van het verspreiden van noties

Vandaag vervolgen we onze communicatie over de twaalfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers: ‘Identificeer tijdig en nauwkeurig de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die Gods werk en de normale orde van de kerk hinderen en verstoren; stop en perk ze in, en keer de situatie om; communiceer bovendien over de waarheid, zodat Gods uitverkoren volk door zulke dingen onderscheidingsvermogen ontwikkelt en ervan leert.’ Wat betreft de verschillende problemen van hinder en verstoringen die in het kerkleven ontstaan, hebben we er elf opgesomd. De vorige keer hebben we gecommuniceerd over het zevende punt: elkaar aanvallen en een woordenstrijd voeren. Vandaag zullen we communiceren over het achtste punt: noties verspreiden. Het verspreiden van noties komt ook vaak voor in het kerkleven. Sommige mensen, die de waarheid totaal niet aanvaarden, geloven in God op basis van hun noties en verbeeldingen, en ze verspreiden vaak enkele noties om het kerkleven te verstoren. De kerk moet dit gedrag inperken en het oplossen door in het kerkleven over de waarheid te communiceren. Letterlijk gezien kan iedereen zien dat het verspreiden van noties geen gepast gedrag is, dat het geen positief maar een negatief ding is. Daarom behoort het in het kerkleven te worden gestopt en ingeperkt. Ongeacht wat voor soort mensen noties verspreiden, ongeacht hun motieven en of ze opzettelijk of onopzettelijk noties verspreiden, zolang ze noties verspreiden, zal dat het kerkleven hinderen en verstoren en een schadelijke invloed hebben. Daarom moet deze zaak volledig worden ingeperkt. Vanuit welk perspectief dan ook kan het verspreiden van noties onmogelijk een positieve rol spelen in het streven van mensen naar de waarheid, naar kennis van God, of in hun intrede in de waarheidswerkelijkheid; het kan hierop alleen maar een verstorende en schadelijke uitwerking hebben. Dus, wanneer iemand in het kerkleven noties verspreidt, zou iedereen – zowel kerkleiders als broeders en zusters – deze zaak moeten onderscheiden en tijdig moeten optreden om die persoon te stoppen en in te perken, in plaats van blindelings toe te laten dat hij noties verspreidt om anderen te misleiden en te verstoren. Laten we eerst communiceren over uit wat voor soort woorden het verspreiden van noties bestaat. Met dit onderscheidingsvermogen kunnen mensen nauwkeurig definiëren wat het verspreiden van noties is en het ook nauwkeurig stoppen en inperken, in plaats van het te negeren en er onverschillig mee om te gaan.

1. Noties over God verspreiden

Noties die worden verspreid, zijn doelgericht. Allereerst moeten we vaststellen op wie ze gericht zijn en welke noties worden verspreid. Als je dit begrijpt, kan je weten welke uitspraken die door mensen worden gedaan en zienswijzen die door mensen worden verspreid, noties vormen. Weten welke woorden noties van mensen zijn en welke handelingen het verspreiden van noties vormen, zal mensen in staat stellen om het verspreiden van noties nauwkeuriger en doelgerichter in te perken. Het meest ernstige verspreiden van noties betreft allereerst de ideeën en misvattingen van mensen over God. Dit is een belangrijke categorie. Het verspreiden van niet-feitelijke zienswijzen en uitspraken over Gods identiteit, Gods essentie, Gods gezindheid, Gods woorden, Gods werk en Gods bestaan, valt allemaal onder het verspreiden van noties. Dit is een algemene uitspraak; welke soort uitspraken vormen specifiek het verspreiden van noties? Het verspreiden van misvattingen over God, oordelen over en veroordelingen van God, en zelfs godslasteringen tegen God, is allemaal het verspreiden van noties. Eenvoudig gezegd, het verspreiden van inzichten over God die niet met de werkelijkheid overeenstemmen en uitspraken en misinterpretaties die niet overeenstemmen met Gods identiteit en essentie, valt allemaal onder het verspreiden van noties. In het kerkleven praten sommige mensen bijvoorbeeld vaak over Gods identiteit en Gods essentie. Ze hebben geen waar begrip van Gods identiteit en essentie. In hun hart twijfelen ze vaak aan God en begrijpen Hem verkeerd, en zijn onder andere niet in staat zich te onderwerpen aan de leefomgeving en de omstandigheden voor het vervullen van hun plicht die God voor hen arrangeert. Vervolgens verspreiden ze hun misvattingen over God en hun ideeën met hun onbegrip van God. Kortom, deze ideeën gaan niet over de aanvaarding van en onderwerping aan Gods soevereiniteit en regelingen vanuit het perspectief van een schepsel, maar zijn in plaats daarvan vervuld van persoonlijke vooroordelen, misvattingen en zelfs oordelen en veroordelingen. Na het horen ervan ontwikkelen andere mensen misvattingen over God en worden ze op hun hoede voor Hem, waardoor ze hun ware geloof in God verliezen, laat staan dat ze zich waarlijk onderwerpen.

Sommige mensen denken dat het geloof in God vrede en vreugde moet brengen, en dat ze, wanneer ze situaties tegenkomen, alleen maar tot God hoeven te bidden en dat Hij hun gebeden zal verhoren, hun genade en zegeningen zal schenken en ervoor zal zorgen dat voor hen alles vreedzaam en soepel verloopt. Hun doel in hun geloof in God is om genade te zoeken, zegeningen te verkrijgen en van vrede en geluk te genieten. Het is vanwege deze opvattingen dat ze hun familie verlaten of hun baan opzeggen om zich voor God in te zetten, en tegenspoed kunnen verdragen en een prijs kunnen betalen. Ze geloven dat zolang ze dingen opgeven, zich voor God inzetten, tegenspoed verdragen en ijverig werken, waarbij ze uitzonderlijk gedrag tonen, ze Gods zegeningen en gunst zullen verkrijgen. Ze denken dat, welke moeilijkheden ze ook tegenkomen, zolang ze tot God bidden, Hij die zal oplossen en in alles een weg voor hen zal banen. Dit is de zienswijze van de meeste mensen die in God geloven. Men vindt deze zienswijze legitiem en correct. Dat veel mensen hun geloof in God jarenlang kunnen volhouden zonder op te geven, hangt rechtstreeks met deze zienswijze samen. Ze denken: ‘Ik heb me zo ingezet voor God, mijn gedrag is zo goed geweest en ik heb geen slechte daden verricht; God zal me zeker zegenen. Omdat ik voor elke taak veel heb geleden en een grote prijs heb betaald, en alles heb gedaan volgens Gods woorden en vereisten zonder fouten te maken, behoort God me te zegenen; Hij behoort ervoor te zorgen dat alles soepel voor me verloopt, dat ik vaak vrede en vreugde in mijn hart heb en van Gods aanwezigheid geniet.’ Is dit geen menselijke notie en verbeelding? Vanuit een menselijk perspectief genieten mensen van Gods genade en ontvangen ze voordelen, dus vinden ze het logisch dat ze hiervoor een beetje moeten lijden, en is het de moeite waard om dit lijden in te ruilen voor Gods zegeningen. Dit is een mentaliteit van handeldrijven met God. Maar vanuit het perspectief van de waarheid en vanuit Gods perspectief, is dit fundamenteel niet in overeenstemming met de principes van Gods werk, noch met de normen die God van mensen vereist. Het is volledig wensdenken, puur een menselijke notie en verbeelding over het geloof in God. Of het nu gaat om handeltjes sluiten met God of het stellen van eisen aan Hem, of om menselijke noties en verbeeldingen, niets daarvan strookt met Gods vereisten, noch voldoet het aan Gods principes en normen voor het zegenen van mensen. In het bijzonder beledigt deze transactionele denkwijze en zienswijze Gods gezindheid, maar mensen beseffen dit niet. Wanneer wat God doet niet overeenkomt met de noties van mensen, ontwikkelen ze snel klachten en misvattingen over Hem in hun hart. Ze voelen zich zelfs onrechtvaardig behandeld en beginnen dan met God te redetwisten, en kunnen Hem zelfs oordelen en veroordelen. Ongeacht welke noties en misvattingen mensen ontwikkelen, vanuit Gods perspectief handelt Hij nooit noch behandelt Hij ooit iemand volgens menselijke noties of wensen. God doet altijd wat Hij verlangt te doen, op Zijn eigen manier en op basis van Zijn eigen gezindheidsessentie. God hanteert principes in hoe Hij ieder mens behandelt; niets van wat Hij met iemand doet, is gebaseerd op menselijke noties, verbeeldingen of voorkeuren – dit is het aspect van Gods werk dat het meest haaks staat op menselijke noties. Wanneer God een omgeving voor mensen arrangeert die volledig in tegenspraak is met hun noties en verbeeldingen, vormen ze in hun hart noties, oordelen en veroordelingen tegen God, en kunnen ze Hem zelfs ontkennen. Kan God dan in hun behoeften voorzien? Absoluut niet. God zal Zijn manier van werken en Zijn verlangens nooit aanpassen aan menselijke noties. Wie moet er dan veranderen? Dat zijn de mensen. Mensen moeten hun noties loslaten, de door God gearrangeerde omgevingen aanvaarden, zich eraan onderwerpen en ze ervaren, en de waarheid zoeken om hun eigen noties op te lossen, in plaats van wat God doet te meten aan hun noties om te zien of het correct is. Wanneer mensen hardnekkig aan hun noties vasthouden, ontwikkelen ze vanzelf weerstand tegen God. Waar ligt de wortel van die weerstand? Die ligt in het feit dat wat mensen doorgaans in hun hart hebben, ongetwijfeld hun noties en verbeeldingen zijn en niet de waarheid. Daarom kunnen mensen, wanneer ze geconfronteerd worden met Gods werk dat niet overeenkomt met hun noties, God trotseren en over Hem oordelen. Dit bewijst dat mensen fundamenteel geen hart hebben dat zich aan God wil onderwerpen, hun verdorven gezindheden verre van gereinigd zijn, en ze in wezen leven volgens hun verdorven gezindheden. Ze zijn nog ongelooflijk ver verwijderd van het verkrijgen van redding.

Wanneer mensen in hun hart noties over God en weerstand tegen Hem ontwikkelen, zullen degenen met enig geweten met tegenzin aanvaarden wat God doet en proberen zich te integreren in de door God gearrangeerde omgeving en Zijn soevereiniteit over mensen te aanvaarden. Hoeveel noties mensen kunnen loslaten en in welke mate, hangt deels af van hun kaliber en deels van of ze de waarheid aanvaarden en mensen zijn die de waarheid liefhebben. Sommige mensen gaan actief de door God gearrangeerde omgevingen tegemoet door Gods woorden te lezen, te zoeken, erover te communiceren en na te denken. Ze krijgen geleidelijk enig begrip van Gods soevereiniteit over alles en vergroten daardoor hun onderwerping en geloof. Sommige mensen zoeken echter, ongeacht de omgeving die ze tegenkomen, de waarheid niet. In plaats daarvan evalueren ze alle omgevingen die God orkestreert op basis van hun noties, verbeeldingen en of het hun ten goede komt. Hun overwegingen draaien altijd om hun eigen belangen; ze zijn altijd bezig met hoeveel voordeel ze kunnen behalen, in hoeverre hun belangen kunnen worden bevredigd in termen van materiële zaken, geld en vleselijk genot; en ze nemen altijd beslissingen en behandelen alles wat God arrangeert op basis van deze factoren. Uiteindelijk, na lang wikken en wegen, kiezen ze er niet voor zich te onderwerpen aan de door God gearrangeerde omgeving, maar om eraan te ontsnappen en die te vermijden. Door hun weerstand, afwijzing en vermijding distantiëren ze zich van Gods woorden, lopen ze levenservaring mis en lijden ze verlies, wat hun hart pijn en kwelling bezorgt. Hoe meer ze zich tegen zulke omgevingen verzetten, hoe meer en groter het lijden is dat ze ondergaan. Wanneer zo’n situatie zich voordoet, wordt het weinige geloof dat ze in God hebben uiteindelijk verbrijzeld. Op dat moment komen de noties die hun hart domineren allemaal tegelijk op: ‘Ik heb me zo lang voor god ingezet, en toch had ik niet verwacht dat god me zo zou behandelen. God is onrechtvaardig, hij houdt niet van mensen! God zei dat degenen die zich oprecht voor Hem uitputten, zeker groots gezegend zullen worden. Ik heb me oprecht voor god ingezet, ik heb mijn familie en carrière opgegeven, tegenspoed verdragen en hard gewerkt – waarom heeft god me niet rijkelijk gezegend? Waar zijn gods zegeningen? Waarom kan ik ze niet voelen of zien? Waarom behandelt god mensen onrechtvaardig? Waarom houdt god zich niet aan zijn woord? Men zegt dat god trouw is, maar waarom kan ik dat niet voelen? Afgezien van al het andere, heb ik in deze omgeving totaal niet gevoeld dat god trouw is!’ Omdat mensen noties hebben, worden ze er gemakkelijk door bedrogen en misleid. Zelfs wanneer God omgevingen arrangeert voor de verandering van hun gezindheid en voor hun levensgroei, vinden ze het moeilijk te aanvaarden en begrijpen ze God verkeerd. Ze denken dat dit niet Gods zegen is en dat God niet van hen houdt. Ze geloven dat ze zich oprecht voor God hebben ingezet, maar dat God Zijn beloften niet is nagekomen. Deze mensen, die de waarheid niet nastreven, worden zo gemakkelijk onthuld door de enkele beproeving van een kleine omgeving. Wanneer ze worden onthuld, zeggen ze eindelijk wat ze het liefst wilden zeggen: “God is niet rechtvaardig. God is geen trouwe god. Gods woorden worden zelden vervuld. God zei: ‘God meent wat Hij zegt, wat Hij zegt zal geschieden, en wat Hij doet zal voor eeuwig duren.’ Waar is de vervulling van deze woorden? Waarom kan ik die niet zien of voelen? Kijk naar die-en-die: sinds ze in god gelooft, heeft ze niet zoveel opgegeven of zich ingezet voor god als ik, noch heeft ze zoveel geofferd als ik. Maar haar kinderen zijn toegelaten tot prestigieuze universiteiten, haar man heeft promotie gemaakt, hun bedrijf bloeit, en zelfs hun gewassen leveren meer op dan die van anderen. En wat heb ik gekregen? Ik zal nooit meer in god geloven!” Deze woorden zijn de ware gedachten van deze mensen, hun motto’s. Ze zijn vervuld van deze noties, vervuld van deze absurde gedachten en zienswijzen, en vervuld van overwegingen van voordelen en transacties. Dit is hoe ze Gods werk en Zijn nauwgezette bedoelingen begrijpen en opvatten, dit is hoe ze deze dingen behandelen. Daarom meten en misverstaan ze God herhaaldelijk met hun noties in de omgevingen die God keer op keer nauwgezet arrangeert, en falen en struikelen ze voortdurend. Bovendien proberen ze voortdurend te verifiëren dat hun noties correct zijn. Wanneer ze geloven dat deze noties zijn bevestigd en voldoende bewijs vormen om God willekeurig te beoordelen, te oordelen en te veroordelen, beginnen ze noties te verspreiden, omdat hun hart vol noties over God is. Wat is er met deze noties vermengd? Het zijn klachten, ontevredenheid en grieven. Wanneer ze vervuld zijn van deze dingen, zoeken ze naar mogelijkheden om hun hart te luchten. Ze hopen een menigte te vinden die zal luisteren naar de ‘onrechtvaardigheden’ die ze hebben ondervonden; ze willen deze dingen aan deze mensen kwijt en hun vertellen over de zogenaamde onrechtvaardige behandeling die ze hebben ‘ondergaan’. Zo komen de noties die door deze mensen worden verspreid naar boven in het kerkleven, zo komen zulke noties tot stand. De harten van deze mensen zijn vervuld van grieven, verzet en ontevredenheid, evenals misvattingen en klachten over God, en zelfs oordelen over en veroordelingen van God, wat er uiteindelijk toe leidt dat hun hart vervuld is van godslastering. Ze zijn bang dat ze geen zegeningen zullen verkrijgen en zijn daarom onwillig om te vertrekken, dus verspreiden ze hun misvattingen over God en hun ontevredenheid met Hem onder de mensen, en nog meer verspreiden ze hun oordelen over en veroordelingen van God en hun godslasteringen jegens Hem. Wat lasteren ze? Ze lasteren God en zeggen dat Hij onrechtvaardig tegenover hen is en hun geen passende en gelijkwaardige vergoeding geeft voor wat ze hebben gedaan. Ze oordelen over God omdat Hij hun geen genade en grote zegeningen heeft geschonken na hun offers en opofferingen. Ze hebben van God niet die vleselijke behoeften – materiële zaken, geld, enzovoort – ontvangen die ze hoopten te ontvangen, waardoor hun hart vervuld is van klachten en grieven. Hun doel met het verspreiden van noties is enerzijds om hun hart te luchten en wraak te nemen, en zo een gevoel van psychologisch evenwicht te bereiken; en anderzijds om meer mensen aan te zetten tot het ontwikkelen van misvattingen en noties over God, waardoor deze mensen net als zij op hun hoede worden voor God. Als meer mensen zeggen: “We zullen nooit meer in god geloven”, zullen ze zich innerlijk voldaan voelen. Dit is het doel en de onderliggende reden achter hun verspreiding van noties.

Wat is het motto van mensen die noties verspreiden? Wat is de uitspraak die ze vaak herhalen? Nadat ze bepaalde dingen hebben meegemaakt en niet de voordelen hebben verkregen die ze verlangden, zeggen ze onophoudelijk tegen zichzelf: ‘Ik zal nooit meer in god geloven.’ Zelfs nadat ze dit hebben gezegd, voelen ze niet dat hun haat is gekoeld of dat ze hun doel hebben bereikt. Wanneer ze bijeenkomsten bijwonen, kunnen ze, ongeacht waarover anderen communiceren, niets opnemen. Dan moeten ze die zin opnieuw uitspreken, en herhalen die meerdere keren, zelfs meer dan tien keer. “Ik zal nooit meer in god geloven” – is deze zin niet vol betekenis? Er zit een verhaal achter. Wat is hun ‘geloof’? Geloofden ze voorheen in God? Was hun eerdere geloof een oprecht geloof? Bevatte het de onderwerping die een schepsel zou moeten hebben? (Nee.) Helemaal niet. Ze zijn vol noties en verbeeldingen over God. Belangrijker nog, ze zijn vol eisen en verzoeken aan God, zonder enige onderwerping. Wat betekent hun ‘geloof’? “Ik geloof dat god degene is die soeverein is over de hemel en de aarde en alle dingen. Ik geloof dat god me kan beschermen tegen pesterijen van anderen. Ik geloof dat god me kan laten genieten van vleselijk comfort, een goed, welvarend leven kan laten leiden en ervoor kan zorgen dat alles vreedzaam en aangenaam voor me verloopt. Ik geloof dat god me het koninkrijk van de hemel kan laten binnengaan en grote zegeningen kan laten ontvangen, het honderdvoudige in dit leven en het eeuwige leven in de komende wereld kan laten verkrijgen!” Is dit geloof? Er is geen spoor van onderwerping in deze ‘overtuigingen’, en geen enkele ervan strookt met Gods vereisten voor de mens. Deze overtuigingen komen puur voort uit het perspectief van persoonlijk gewin. God drukt de waarheid uit en werkt aan mensen. Wanneer heeft God ooit gezegd dat Hij mensen in staat zal stellen een gelukkig leven te leiden, boven anderen te staan, of welvarend en succesvol te zijn, met onbegrensde vooruitzichten? (Nooit.) Dus waarom beschouwen ze hun eigen ‘geloof’ als zo kostbaar? Ze zeggen zelfs dat ze nooit meer in God zullen geloven. Is hun geloof iets waard? Aanvaardt God het? Ze hebben geen spoor van de waarheidswerkelijkheid, geen spoor van onderwerping aan God, ze willen alleen maar zegeningen, voordelen en profijt van God verkrijgen, en dat noemen ze in God geloven. Is dit geen godslastering jegens God? Dit soort mensen is vervuld van noties en bezeten door de bedoeling om zegeningen te verkrijgen. Ze ervaren Gods werk totaal niet en beoefenen Gods woorden niet. Het doel en het motief van alles wat ze doen, is volledig gericht op het belang van hun eigen vlees. Ze hebben een hoge dunk van zichzelf en beschouwen hun zogenaamde geloof in God als bijzonder kostbaar. Als je geloof in God zo kostbaar en nobel is, waarom kun je dan, wanneer God een kleine omgeving voor je arrangeert, de waarheid er niet uit begrijpen of standvastig staan in je getuigenis? Hoe zit dat? Wanneer God je geloof beproeft, wat geef je Hem dan terug? Zijn de misvattingen, klachten en weerstand die je Hem teruggeeft soms wat Hij wil? Stroken die met de waarheid? Duidelijk niet. Dat deze mensen openlijk noties in de kerk kunnen verspreiden, bewijst dan ook één ding: ze kennen God niet en geloven al helemaal niet dat God soeverein is over alles. De god waarin zij geloven, bestaat simpelweg niet. Wanneer deze mensen openlijk noties verspreiden om meer mensen te misleiden en mee te trekken in het trotseren, veroordelen en lasteren van God, kondigen ze onbewust publiekelijk aan dat ze niet langer volgelingen van God zijn, niet langer gelovigen, en niet langer schepselen onder de heerschappij van de Schepper. De noties die ze verspreiden zijn geen simpele ideeën of uitspraken; veeleer hebben ze in hun hart al een onoverbrugbare barrière tegen God opgeworpen. Ze zijn er in hun hart van overtuigd geraakt dat het juist is en de goede manier van praktiseren is om God, hun relatie met Hem en Zijn woorden en werk te benaderen vanuit menselijke noties en verbeeldingen. Wanneer zulke mensen openlijk noties verspreiden in het kerkleven, behoren ze dan te worden ingeperkt? Of moeten ze, gezien hun kleine gestalte en oppervlakkige fundament, de vrijheid krijgen om hun opvattingen te uiten en voldoende tijd en ruimte krijgen om berouw te tonen? Wat is de juiste handelwijze? (Hen stoppen en inperken is gepast.) Waarom is hen stoppen en inperken gepast? Sommige mensen zeggen: “Als je hen inperkt en niet vrijuit laat spreken, en ze stoppen met geloven en komen niet meer naar de bijeenkomsten, zou dat hen dan niet schaden? Dat zou zo jammer zijn! Wil God niet liever alle mensen redden dan dat er ook maar één ten onder gaat? Zelfs een enkel verloren schaap moet worden teruggehaald – na alle moeite om een verloren schaap terug te halen, zou Hij het dan toch weer verloren kunnen laten gaan?” Zijn deze woorden correct? (Nee.) Waarom zijn ze niet correct? (Omdat zulke mensen niet oprecht in God geloven; ze geloven alleen in God in de hoop zegeningen te verkrijgen, en hun geloof is vermengd met onzuiverheden.) Wie heeft er geen onzuiverheden vermengd met zijn geloof in God? Heb jij die niet? Is dit een geldige reden? Denk aan de uitspraak van zulke mensen: “Ik zal nooit meer in god geloven.” Wat voor woorden zijn dat? Is er enig verschil tussen dit en de godslastering van ongelovigen, duivels en Satan? (Nee.) Wat is de implicatie van deze uitspraak? “Ik heb geen geloof meer in god. Vroeger geloofde ik met heel mijn hart in god en volgde ik hem, maar god zegende me niet. In plaats daarvan arrangeerde hij zulke omgevingen om het me moeilijk te maken en me te laten struikelen. Wat god zegt, komt totaal niet overeen met wat hij doet, dus ik durf niet meer in god te geloven! Ik was vroeger zo dwaas. Ik heb voor god dingen opgeofferd, me ingezet en zoveel tegenspoed verdragen, maar zag geen bescherming van god toen ik werd gearresteerd en vervolgd door de grote rode draak. Het bedrijf van mijn familie deed het ook niet zo goed als dat van anderen, ik verdiende niet zoveel geld als anderen, en mijn ouders bleven ziek. Ik heb niets gewonnen door jarenlang in god te geloven. Zei god niet dat hij mensen rijkelijk zou zegenen? Welke zegeningen heb ik van god ontvangen? Gods woorden zijn totaal niet uitgekomen, dus ik zal nooit meer in god geloven!” De uitspraak “Ik zal nooit meer in god geloven!” bevat zoveel. Ze is vervuld van klachten, ontevredenheid en misvattingen jegens God. Kortom, nadat ze met een mentaliteit van wensdenken tegenspoed hadden verdragen en zich hadden ingezet, schonk God hun geen zegeningen volgens hun eisen, noch vergoedde of beloonde God hen volgens hun noties en verbeeldingen, dus werden ze ontevreden en vervuld van wrok jegens God, en het was onder zulke omstandigheden dat ze deze zin uitspraken. Deze zin kwam niet uit de lucht vallen; tegen de tijd dat ze die uitspraken, hadden ze al veel gedragingen en uitingen vertoond en waren ze al onthuld. Wat is het probleem met de relatie van zulke mensen met God? Wat is het grootste probleem in hun relatie met God? Het is dat ze zichzelf nooit als een schepsel hebben beschouwd, en God nooit ook maar enigszins hebben beschouwd als de Schepper om te aanbidden. Vanaf het begin van hun geloof in God behandelden ze God als een geldboom, een schatkist; ze beschouwden Hem als een bodhisattva om hen te verlossen van lijden en rampspoed, en beschouwden zichzelf als een volgeling van deze bodhisattva, dit idool. Ze dachten dat geloven in God hetzelfde was als geloven in Boeddha, waarbij ze, enkel door vegetarisch te eten, geschriften te reciteren en regelmatig wierook te branden en zich neer te werpen, konden krijgen wat ze wilden. Zo speelden alle verhalen die zich ontwikkelden nadat ze in God gingen geloven, zich af binnen het domein van hun noties en verbeeldingen. Ze vertoonden geen van de uitingen van een schepsel dat de waarheid van de Schepper aanvaardt, noch vertoonden ze enige uitingen van de onderwerping die een schepsel jegens de Schepper zou moeten hebben; er was alleen voortdurend eisen, voortdurend berekenen en onophoudelijk verzoeken. Dit alles leidde uiteindelijk tot de breuk in hun relatie met God. Zo’n relatie is puur transactioneel en kan nooit standhouden; het is slechts een kwestie van tijd voordat zulke mensen worden onthuld. Zelfs als ze deelnemen aan het kerkleven, geen noties verspreiden en af en toe communiceren over hoe God hen heeft geleid, hoe God hen heeft gezegend, wat ze hebben genoten, enzovoort, gaat het merendeel van waar ze over praten over de genade, het genot en de vleselijke voordelen die ze van God hebben ontvangen. Deze gesprekken staan volledig los van de waarheid en van onderwerping aan God, en ze missen totaal enige waarheidswerkelijkheid. Wanneer de omstandigheden gunstig zijn, tonen ze geloof in God en liefde jegens Hem, en verdraagzaamheid en geduld jegens andere mensen, alles om één doel te bereiken: alle zegeningen van God verkrijgen. Wanneer God de genade, voordelen en materiële weldaden die ze genoten, wegneemt, worden hun noties onthuld. Deze mensen, gedreven door eigenbelang en met prioriteit voor persoonlijk gewin, ontsteken in woede zodra ze niet ontvangen wat ze verlangen; ze beginnen noties te verspreiden om hun ontevredenheid met God te uiten, terwijl ze ook proberen meer mensen aan te trekken om met hen mee te leven en hun noties over God te aanvaarden. Moeten zulke mensen worden gestopt en ingeperkt? (Ja.) De onderwerpen, gedachten en zienswijzen waarover ze communiceren, weerspiegelen geen zuiver begrip van de waarheid, noch helpen ze mensen zich aan God te onderwerpen en een oprecht geloof in Hem te hebben. In plaats daarvan leiden ze mensen weg van God, veroorzaken ze misvattingen, terughoudendheid jegens en zelfs afwijzing van God, en zorgen ze ervoor dat degenen die luisteren naar de noties die deze mensen verspreiden, zichzelf in stilte waarschuwen: ‘Ik zal nooit meer in god geloven’, net als zij. Dit is de verstoring die de noties die door zulke mensen worden verspreid, bij anderen veroorzaken.