C. De principes en paden om noties op te lossen

Er zijn nog enkele zaken over het verspreiden van noties die gecommuniceerd moeten worden. Sommige mensen zeggen: “We moeten in het kerkleven blootlegging en ontleding beoefenen, waar het gaat om het verspreiden van noties en dit inperken. Tijdens het proces van het geloof in God zijn we echter geneigd om verschillende noties te ontwikkelen; dit is iets wat we niet in de hand hebben. Dus welk beoefeningspad moeten we wat noties betreft volgen om nauwgezet te kunnen praktiseren, en om in het kerkleven geen verstoringen en hinder te veroorzaken, anderen niet nadelig te beïnvloeden of schade toe te brengen aan het leven van andere mensen? Wat is de gepaste manier van handelen?” Is het geen feit dat mensen noties hebben? Is het niet onvermijdelijk? (Ja.) Sommige mensen zeggen: “Alleen degenen die de waarheid niet nastreven, zullen noties ontwikkelen.” Is deze uitspraak juist? Ze is slechts gedeeltelijk juist. Degenen die de waarheid nastreven, kunnen soms ook noties over God ontwikkelen wanneer ze bijzondere situaties tegenkomen, want voordat mensen de waarheid en Gods bedoelingen begrijpen, en voordat ze kennis van God hebben, zullen ze enkele noties over Gods woorden en werk ontwikkelen. Deze noties zijn enkele foutieve en absurde menselijke ideeën die niet in overeenstemming zijn met de waarheid. Sommige noties kunnen in overeenstemming zijn met moraliteit, filosofie, traditionele cultuur, ethische theorieën, enzovoort, en oppervlakkig gezien lijken deze ideeën misschien juist. Ze zijn echter gewoon niet in overeenstemming met de waarheid, ze zijn er strijdig mee. Dit is een feit. Hoe moeten mensen deze noties onder ogen zien? Voordat mensen de waarheid nastreven, dragen ze al vele noties met zich mee; dit zijn aangeboren noties. Terwijl mensen de waarheid nastreven, zullen er door veranderende omgevingen en diverse contexten heel wat nieuwe noties in hen opkomen; dit zijn verworven noties. Beide soorten noties zijn dingen die mensen onder ogen moeten zien op hun reis van het geloof in God. Is er dus een oplossing om noties op te lossen? Is er een beoefeningspad? Sommigen zeggen: “Dit is gemakkelijk aan te pakken. We kunnen in opstand komen tegen onze aangeboren noties; het is niet nodig dat we er enige aandacht aan schenken. We zijn er zeker van dat deze noties in het proces van het nastreven van de waarheid geleidelijk zullen worden opgelost en geëlimineerd naarmate we de waarheid begrijpen. Wat verworven noties betreft, vertrouwen we op God om ze op te lossen, en we laten ons er ook niet door beperken. Daarom hebben we tot op heden in ons hart geen noties gevormd die zouden kunnen leiden tot zaken als weerstand, veroordeling of lastering tegen God.” Hoe zit het met deze beoefeningsmethode, deze manier van het onder ogen zien en aanpakken van noties? Kan het noties oplossen? Heeft het nadelen? Is deze houding ten opzichte van noties proactief en positief? (Nee.) Heeft deze houding ook maar enig positief effect op mensen? Als je een passieve methode gebruikt waarbij je deze noties negeert, ze in de meest verborgen delen van je hart opslaat, ze onderdrukt en bidt wanneer ze opkomen en ze dan als opgelost beschouwt, ze telkens op dezelfde manier aanpakt wanneer ze opnieuw verschijnen, en er daarna niet meer over nadenkt en doet alsof ze geen probleem zijn, in de overtuiging: ‘In ieder geval is de God in wie ik geloof nog steeds mijn God, ben ik nog steeds Gods schepsel, en is God nog steeds mijn Schepper; dit is niet veranderd’ – is dit dan de meest effectieve manier om noties op te lossen? Bereikt dit een positief resultaat? Lost dit soort beoefening noties grondig vanaf de wortel op? Overduidelijk niet. Hoe groot of klein, of hoe talrijk of schaars deze noties ook zijn, zolang ze in de harten van mensen bestaan, zullen ze een negatieve invloed hebben op hun ingang in het leven en hun relatie met God, en verstoringen veroorzaken. Vooral wanneer mensen zwak zijn, wanneer ze een omgeving tegenkomen die ze niet kunnen overwinnen, wanneer ze Gods bedoelingen niet begrijpen, geen beoefeningspad hebben en niet weten hoe ze God tevreden moeten stellen, en wanneer ze het gevoel hebben dat er geen hoop op redding is, zullen deze noties snel in hen opkomen, hun gedachten domineren, hun hart in beslag nemen en zelfs hun blijven of vertrekken beïnvloeden, en invloed hebben op het pad dat ze kiezen. Misschien was er een notie waar je nooit om gaf en die je nooit heeft beïnvloed of overmeesterd – je geloofde altijd dat je er meester over was, dat je die kon beheersen – maar nadat je een bepaalde mislukking, een ontheffing of eliminatie, of strenge discipline en kastijding van God hebt ervaren, of zelfs wanneer je het gevoel hebt in een put van de afgrond te zijn gevallen, is die notie op dat moment niet langer slechts een bijzaak voor je. Zelfs als je die negeert, kan die je gedachten verstoren en misleiden, en zelfs je gedachten en zienswijzen, je houding ten opzichte van God en je geloof in God domineren. Als je geen gepaste beoefeningsmethode of gepast beoefeningsprincipe hebt om met deze noties om te gaan, of als je er geen duidelijk begrip van hebt, zullen deze noties met tussenpozen je ingang in het leven of je directe keuzes beïnvloeden. Ze kunnen zelfs je relatie met God en je houding ten opzichte van God beïnvloeden. Dus, wanneer men wordt geconfronteerd met diverse noties die in welke context dan ook opkomen, wat voor houding en methode moeten mensen dan aannemen om ermee om te gaan en ze aan te pakken, om schade te vermijden en een positief resultaat te bereiken? Dit is een vraag waarover duidelijk gecommuniceerd moet worden.

Mensen die in het vlees leven, hebben een vrije wil en vrije gedachten. Ongeacht of ze geschoold zijn, wat hun kaliber is of wat hun geslacht is, zolang mensen gedachten hebben, zullen ze noties voortbrengen. Als een notie je verdorven gezindheid domineert, zul je vanwege deze notie God tarten. Daarom moet dit probleem van mensen die noties hebben, worden opgelost. Het zijn niet alleen degenen die noties verspreiden die noties voortbrengen; het is alleen zo dat zij hun noties verspreiden, en zich onbezonnen tegenover God opstellen en diverse opvattingen en oordelen over Hem verspreiden. Maar is het zo dat degenen die geen noties verspreiden, er geen hebben? Iedereen heeft noties; dit is een feit. Het verschil is dat degenen die opzettelijk noties verspreiden, een aard-essentie hebben die van nature afkerig is van de waarheid. Omdat ze de waarheid niet aanvaarden en zelfs geloven dat hun noties juist zijn en volledig in overeenstemming met de waarheid, kiezen ze ervoor, als hun noties in strijd zijn met de waarheid, hun noties te aanvaarden in plaats van de waarheid. Dit is waar ze falen en daarom worden ze ingeperkt en veroordeeld. Waarom worden gewone, normale mensen dan niet veroordeeld wanneer ze noties voortbrengen? Dit komt doordat de meesten van hen met rationaliteit spreken en handelen, en in hun hart weten dat menselijke noties niet in overeenstemming zijn met de waarheid en onjuist zijn; hoewel ze hun noties niet onmiddellijk kunnen oplossen, zijn ze bereid die op te geven. Wanneer ze ervoor kiezen de waarheid te aanvaarden, worden hun innerlijke noties daardoor vervangen en opgelost door de waarheid; ze laten hun noties los en worden er niet langer door beïnvloed, ingeperkt of gedomineerd. Dus, deze mensen verspreiden hun noties niet, hoewel ze die wel hebben. Ze kunnen nog steeds normaal hun plichten vervullen, God normaal volgen, Gods woorden en Gods werk aanvaarden, zich onderwerpen aan Gods soevereiniteit en regelingen, en zich onderwerpen aan Gods redding. Ze erkennen altijd dat ze schepselen zijn en dat God de Schepper is. Ongeacht welke noties ze in hun hart koesteren, kunnen ze een normale relatie met God onderhouden, de relatie tussen een schepsel en de Schepper handhaven, afzien van het opgeven van hun plichten, afzien van het verlaten van Gods naam, en hun geloof in God blijft onveranderd. Hoewel dit het geval is, kunnen noties die nooit worden opgelost, mensen nog steeds te gronde richten en tot hun vernietiging leiden. Daarom moeten we nog steeds communiceren over hoe we noties het beste onder ogen kunnen zien en oplossen.

Wat is volgens jullie gemakkelijker op te lossen: de aangeboren noties die mensen hebben van voordat ze in God geloofden, of de noties die mensen ontwikkelen in bijzondere omgevingen en contexten nadat ze in God zijn gaan geloven? (Aangeboren noties zijn gemakkelijker op te lossen.) De verbeeldingen en noties die mensen over God hebben wanneer ze voor het eerst in Hem beginnen te geloven, zijn gemakkelijker op te lossen; de noties die ze ontwikkelen terwijl ze Gods werk ervaren nadat ze in Hem zijn gaan geloven, zijn daarentegen niet zo gemakkelijk op te lossen – dit is een theoretische uitspraak, maar deze strookt uiteindelijk niet met de feiten. Wat betekent ‘theoretisch’? Het betekent dat dit soort conclusies door mensen worden afgeleid op basis van filosofie en logica. Nadat mensen voor het eerst in God beginnen te geloven en de waarheid over visies begrijpen, worden sommige van hun noties losgelaten en opgelost. In werkelijkheid wordt deze oplossing alleen op een leerstellig niveau bereikt; het lijkt alsof deze noties zijn opgelost, maar veel van de noties die mensen ontwikkelen terwijl ze God volgen, houden verband met hun aangeboren noties. Theoretisch gezien zijn van deze twee soorten noties de aangeboren noties gemakkelijker op te lossen, maar in feite zijn, zolang mensen de waarheid kunnen aanvaarden en van positieve dingen houden, zolang ze tot een begrip van de waarheid komen, beide soorten noties gemakkelijk op te lossen. Sommigen van jullie zeggen bijvoorbeeld dat aangeboren noties gemakkelijker op te lossen zijn, maar je kunt enkele mensen tegenkomen met verwrongen inzichten die erg koppig zijn en zich blindstaren op onbelangrijke details, die de Bijbel, geestelijke klassiekers en de interpretaties van Bijbeluitleggers uitpluizen; deze mensen herhalen de dingen die ze vinden voor je, en hoe je ook over de waarheid communiceert, ze aanvaarden die niet. Ze kunnen zuivere preken, de waarheid of juiste woorden niet aanvaarden; ze nemen deze dingen niet in zich op wanneer ze ernaar luisteren. Enerzijds is er een probleem met hun bevattingsvermogen; anderzijds houden ze niet van positieve dingen of de waarheid, maar houden ervan koppig te zijn, zich blind te staren op onbelangrijke details en spelletjes met taal te spelen, en houden ze van theorieën en theologie. Kunnen zulke mensen hun noties loslaten? (Nee.) Afgaande op de feiten, op de gezindheid en voorkeuren van zulke mensen, kunnen ze de waarheid niet aanvaarden. De aanvankelijke noties van mensen zijn eigenlijk heel oppervlakkig en vluchtig, ze zijn heel gemakkelijk op te lossen. Als een persoon een normaal denkvermogen en een normaal bevattingsvermogen heeft, en je communiceert met hem over de waarheid betreffende visies, kan hij, zolang hij het begrijpt, zijn noties gemakkelijk loslaten. Maar er is één type mens dat geen normaal denkvermogen heeft, de waarheid niet kan bevatten en de waarheid niet aanvaardt. Kunnen zulke mensen hun noties loslaten? (Nee.) Daarom zijn de noties van zulke mensen moeilijk op te lossen. Als iemand een normaal verstand heeft en in staat is de waarheid te aanvaarden, dan redetwist hij niet met God, ongeacht welke noties hij over God ontwikkelt nadat hij in God is gaan geloven, en ongeacht in welke omgeving of context deze noties opkomen. Hij zegt: “Ik ben een mens, ik heb een verdorven gezindheid, mijn denken en handelen kunnen verkeerd zijn. God is de waarheid, God heeft nooit ongelijk. Hoe redelijk mijn gedachten ook zijn, het zijn nog steeds menselijke gedachten, ze komen van een mens en zijn niet de waarheid. Als ze in strijd zijn met Gods woorden of de waarheid, dan zijn deze gedachten, hoe redelijk ook, verkeerd.” Hij weet nu misschien nog niet precies waarin deze noties verkeerd zijn, dus hoe praktiseert hij dan? Hij praktiseert onderwerping, is niet koppig, staart zich niet blind op bepaalde details en laat de zaak los, in het geloof dat God die op een dag zal onthullen. Iemand vraagt hem: “Wat als God het niet onthult?” Hij antwoordt: “Dan zal ik me voor altijd onderwerpen. God heeft nooit ongelijk en wat God doet is nooit verkeerd. Als wat God doet niet in overeenstemming is met menselijke noties, betekent dat niet dat God ongelijk heeft, maar dat mensen het niet kunnen bevatten of begrijpen. Daarom moeten mensen vooral niet onderzoeken, niet stilstaan bij hun noties en hun noties niet gebruiken om aanmerkingen op God te hebben, en hun noties niet gebruiken als reden en excuus om zich niet aan God te onderwerpen en Hem te tarten.” Zo behandelt hij zijn noties. Is dit soort praktijk het beoefenen van de waarheid? Dit is inderdaad het beoefenen van de waarheid. Wanneer iemand noties ontwikkelt, vergelijkt hij God er niet mee en gebruikt hij die niet om God te onderzoeken, om te verifiëren of God waar is of dat Hij bestaat. In plaats daarvan laat hij zijn noties los en streeft ernaar de waarheid te aanvaarden en God te kennen. Maar zelfs al doet hij zijn uiterste best om God te kennen, dan nog kan hij Hem niet kennen. Wat doet hij dan? Hij onderwerpt zich nog steeds. Hij zegt: “God heeft nooit ongelijk. God is altijd God. God is Degene die de waarheid uitdrukt. God is de bron van de waarheid.” Hij plaatst eerst God in de positie van God en zichzelf in de positie van schepselen wanneer hij met deze noties omgaat. Daarom verandert zijn houding van onderwerping jegens God niet, zelfs als hij zijn noties niet terzijde heeft geschoven of opgelost. Deze houding beschermt hem, waardoor hij door God erkend kan blijven als schepsel voor Zijn aangezicht. Zijn de noties van zulke mensen dus gemakkelijk op te lossen? (Ja.) Hoe wordt dit bereikt? Stel dat ze op deze manier spraken als ze een bepaalde situatie tegenkwamen: “Zeggen dat alles wat god doet de waarheid is en juist is, dat god almachtig is en geen fouten kan maken – is dat niet onjuist? Hoewel er wordt gezegd dat god geen fouten kan maken, is dit slechts een theoretische uitspraak. In feite zijn enkele dingen die god doet onattent en niet in overeenstemming met menselijke gevoelens. Ik denk dat deze zaak niet helemaal juist is. Voor dingen die niet helemaal juist zijn, hoef ik me niet te onderwerpen of die te aanvaarden, toch? Hoewel ik gods naam of zijn identiteit niet ontken, hebben de noties die ik nu heb ontwikkeld me meer inzicht en een beter begrip van god gegeven – god doet ook sommige dingen verkeerd en er zijn momenten waarop hij fouten maakt. Vanaf nu zal ik het dus niet meer geloven als mensen zeggen dat god rechtvaardig, volmaakt en heilig is. Ik zal een klein vraagteken bij deze uitspraken plaatsen. Hoewel god de schepper is en ik zijn soevereiniteit kan aanvaarden, moet ik in de toekomst selectief aanvaarden en kan ik me niet verward en blindelings onderwerpen. Wat als ik me verkeerd onderwerp? Zou ik dan geen verlies lijden? Ik kan niet iemand zijn die zich dwaas onderwerpt.” Als ze noties en God met deze houding behandelen, kunnen ze hun noties dan gemakkelijk loslaten? Is dit soort praktijk het beoefenen van de waarheid? (Nee.) Is de relatie tussen hen en God niet problematisch geworden? Zijn ze God niet voortdurend aan het onderzoeken? God is het voorwerp van hun onderzoek geworden in plaats van de Soeverein die over hun lot heerst. Hoewel ze erkennen dat ze een schepsel zijn onder de heerschappij van de Schepper, is wat ze doen niet het vervullen van de plichten en verplichtingen van een schepsel. Ze behandelen de Schepper niet vanuit hun oorspronkelijke positie als schepsel, maar staan in plaats daarvan tegenover de Schepper, onderzoeken de Schepper en analyseren de handelingen en het gedrag van de Schepper, en kiezen naar eigen goeddunken of ze zich onderwerpen en aanvaarden. Zijn deze houding en beoefeningswijze de uitingen die iemand die de waarheid aanvaardt, zou moeten hebben? Kunnen hun noties worden opgelost? (Nee, die kunnen niet worden opgelost.) Die kunnen nooit worden opgelost. Dit komt doordat hun relatie met God is verdraaid; het is geen normale relatie, het is niet de relatie tussen een schepsel en de Schepper. Ze behandelen God als een voorwerp van onderzoek en onderzoeken Hem voortdurend. Ze aanvaarden wat ze juist en goed vinden, maar verzetten zich innerlijk tegen en strijden met God over wat niet in overeenstemming is met menselijke noties en verbeeldingen of met menselijke voorkeuren, en raken van God vervreemd. Is zo iemand iemand die de waarheid aanvaardt? Oppervlakkig gezien kan hij zich, wanneer er geen enkel incident is en hij geen enkele notie over God heeft, onderwerpen aan de woorden die God spreekt. Maar zodra hij noties ontwikkelt, verdwijnt zijn onderwerping; die is nergens meer te bekennen en kan niet in praktijk worden gebracht. Wat is hier aan de hand? Het is duidelijk dat het niet iemand is die de waarheid beoefent. Hij aanvaardt God niet als de bron van de waarheid of als de waarheid zelf. Het is moeilijk voor mensen die de waarheid niet aanvaarden om hun noties los te laten of op te lossen, ongeacht wanneer die noties opkomen.

Afgaande op de inhoud van de bovenstaande communicatie, welk type notie is volgens jullie gemakkelijker op te lossen? Dat hangt van de situatie af. Voor degenen die de waarheid kunnen aanvaarden, die verstand hebben en juiste mensen zijn, zijn hun noties gemakkelijk op te lossen, ongeacht wanneer ze opkomen. Voor degenen die de waarheid niet kunnen aanvaarden, zijn hun noties moeilijk op te lossen, ongeacht wanneer ze opkomen. Sommige mensen geloven al twintig of dertig jaar in God, en zelfs nu is niets van wat ze zeggen in overeenstemming met de waarheid; het zijn allemaal slechts woorden en doctrines en menselijke noties. Ze begrijpen totaal geen waarheid – kunnen zij hun noties loslaten wanneer die opkomen? Dat is moeilijk te zeggen. Als ze de waarheid niet aanvaarden, zullen ze hun noties niet kunnen loslaten. Het is onvermijdelijk dat mensen noties hebben. Ieders geest kan op elk moment diverse noties voortbrengen, of ze nu aangeboren of verworven zijn. Er zijn noties in ieders hart, ongeacht hoeveel jaar ze in God hebben geloofd. Wat moet er dus gebeuren? Is dit probleem dan onoplosbaar? Het kan worden opgelost; er zijn een paar principes die je moet onthouden. Deze principes zijn zeer cruciaal. Wanneer je zulke situaties tegenkomt, praktiseer dan volgens deze principes. Nadat je een tijdje hebt gepraktiseerd, zul je resultaten zien en zul je de waarheidswerkelijkheid binnengaan. Wanneer noties opkomen, ongeacht wat de notie is, overdenk en analyseer dan eerst in je hart of dit denken juist is. Als je duidelijk voelt dat dit denken onjuist en verwrongen is, en dat het God lastert, bid dan onmiddellijk en vraag God je te verlichten en te begeleiden om de essentie van dit probleem te herkennen, en bespreek daarna je begrip tijdens een bijeenkomst. Richt je dan, terwijl je begrip verwerft en dingen ervaart, op het oplossen van je noties. Als het op deze manier praktiseren geen duidelijke resultaten oplevert, moet je over dit aspect van de waarheid communiceren met iemand die de waarheid begrijpt, en ernaar streven hulp van anderen en oplossingen uit Gods woorden te verkrijgen. Door Gods woorden en je ervaringen zul je geleidelijk verifiëren dat Gods woorden juist zijn, en zul je grote resultaten boeken wat betreft de kwestie van het oplossen van je eigen noties. Door zulke woorden en zulk werk van God te aanvaarden en te ervaren, zul je uiteindelijk Gods bedoelingen begrijpen en enige kennis van Gods gezindheid hebben, waardoor je je noties kunt loslaten en oplossen. Je zult God niet langer verkeerd begrijpen of op je hoede voor Hem zijn, noch zul je onredelijke eisen stellen. Dit geldt voor gemakkelijk oplosbare noties. Maar er is een ander type notie dat voor mensen moeilijk te begrijpen en op te lossen is. Voor noties die moeilijk op te lossen zijn, is er één principe dat je moet handhaven: druk ze niet uit en verspreid ze niet, want het uiten van zulke noties doet anderen geen goed; het is een feit van het tarten van God. Als je de aard en de gevolgen van het verspreiden van noties begrijpt, kun je het het beste zelf duidelijk afwegen en je onthouden van roekeloos spreken. Als je zegt: “Het voelt verschrikkelijk om mijn woorden in de kerk in te houden; ik heb het gevoel dat ik zou kunnen barsten”, moet je nog steeds overwegen of het verspreiden van deze noties werkelijk gunstig is voor Gods uitverkorenen. Als het niet gunstig is en ertoe kan leiden dat anderen noties over God krijgen, of zelfs God tarten en oordelen, schaad je dan niet Gods uitverkorenen? Je schaadt mensen; het is niet anders dan het verspreiden van een plaag. Als je werkelijk verstand hebt, zou je liever zelf de pijn verdragen dan noties verspreiden en anderen schaden. Echter, als je het ondraaglijk vindt om je woorden in te houden, moet je tot God bidden. Als het probleem wordt opgelost, is dat dan niet iets goeds? Als je God met je noties oordeelt en verkeerd begrijpt, zelfs wanneer je tot Hem bidt, dan haal je jezelf alleen maar problemen op de hals. Je moet als volgt tot God bidden: “God, ik heb deze gedachten en ik wil ze loslaten, maar ik kan het niet. Disciplineer me alstublieft, onthul me door diverse omgevingen en laat me beseffen dat mijn noties verkeerd zijn. Hoe U me ook disciplineert, ik ben bereid het te aanvaarden.” Deze instelling is juist. Nadat je met deze instelling tot God hebt gebeden, zul je je dan niet minder verstikt voelen? Als je blijft bidden en zoeken, verlichting en illuminatie van God ontvangt, Gods bedoelingen begrijpt en je hart helder wordt, zul je je niet langer verstikt voelen. Zal het probleem dan niet zijn opgelost? Je noties, weerstand en opstandigheid jegens God zullen grotendeels verdwijnen; je zult op zijn minst niet de behoefte voelen ze te uiten. Als dat nog steeds niet werkt en het probleem niet volledig is opgelost, zoek dan iemand met ervaring om je te helpen je noties op te lossen. Laat hem een paar passages van Gods woorden vinden die verband houden met het oplossen van de noties die je hebt, en lees die tientallen of honderden keren; misschien zullen je noties dan grondig worden opgelost. Sommigen zeggen misschien: “Als ik tijdens een bijeenkomst met de broeders en zusters noties uit, is dat het verspreiden van noties, dus dat kan ik niet doen. Maar het voelt verschrikkelijk om ze in te houden. Kan ik er met mijn familie over praten?” Als je familieleden ook broeders en zusters in het geloof zijn, zou het uiten van deze noties hen ook verstoren. Is dit gepast? (Nee.) Als wat je zegt een nadelige invloed op anderen zou hebben, hen zou schaden en misleiden, moet je het absoluut niet zeggen. Bid in plaats daarvan tot God om de kwestie op te lossen. Zolang je bidt en Gods woorden eet en drinkt met een vroom hart, een hart dat hongert en dorst naar rechtvaardigheid, kunnen je noties worden opgelost. Gods woorden bevatten de alomvattende waarheid; ze kunnen elk probleem oplossen. Het hangt er alleen van af of je de waarheid kunt aanvaarden en bereid bent Gods woorden te beoefenen, en of je je eigen noties kunt loslaten. Als je gelooft dat Gods woorden de alomvattende waarheid bevatten, moet je tot God bidden en de waarheid zoeken om problemen op te lossen wanneer die zich voordoen. Als je na een tijdje bidden nog steeds niet voelt dat je verlicht bent door God en geen duidelijke woorden van Hem hebt ontvangen over wat je moet doen, maar als je noties zonder dat je het eigenlijk merkt van binnen geen invloed meer op je hebben, ze je leven niet verstoren, geleidelijk vervagen, en je normale relatie met God en natuurlijk je plichtsvervulling niet beïnvloeden – is die notie dan niet in wezen opgelost? (Ja.) Dit is het beoefeningspad.