De verantwoordelijkheden van leiders en werkers (23) Sectie vijf

H. Politieke doeleinden nastreven

We zullen nu communiceren over het achtste doel: het geloof in God met politieke doeleinden en oogmerken. De kans dat zulke individuen verschijnen is niet erg groot, maar ongeacht hoe groot die kans is, zolang ze kunnen verschijnen, behoren we voorbeelden van hen op te sommen en hen te ontmaskeren, over hen te communiceren en hen te kenmerken. We moeten dit doen zodat iedereen onderscheidingsvermogen jegens hen heeft en ze vervolgens zo snel mogelijk kunnen worden verwijderd, om zo te voorkomen dat de kerk en de broeders en zusters moeilijkheden en gevaar ondervinden. Dit is om de kerk en de broeders en zusters te beschermen. Daarom zijn degenen die met politieke doeleinden in God geloven mensen die we behoren te onderscheiden en voor wie we op onze hoede moeten zijn, en het zijn ook kwaadaardige mensen die de kerk zo snel mogelijk behoort te verwijderen. Wat zijn de uitingen van degenen die politieke doeleinden hebben? Ze zullen hun ware gedachten niet aan je openbaren. Ze zullen niet duidelijk zeggen: “Ik ben gewoon geïnteresseerd in politiek, ik neem graag deel aan de politiek, dus ik geloof in God met politieke doeleinden en oogmerken, en niet om enige andere reden. Behandel me maar zoals jullie behoren te doen.” Zullen ze dit zeggen? (Nee.) Welke uitingen hebben ze dan waardoor je kunt onderscheiden dat ze politieke doeleinden hebben? Dat wil zeggen, welke woorden zeggen ze, welke dingen doen ze, welke uitdrukkingen, welke blik en welke toon zijn voor jou voldoende om te bevestigen dat hun doel om in God te geloven niet zuiver is? Ongeacht wat ze zeggen of doen, verbergen ze dingen in hun hart en niemand kan hen doorgronden. Ze hebben een speciale identiteit en achtergrond; uit hun spraak en gedrag is te zien dat ze intriges en complotten hebben, en dat hun manier van spreken en handelen strategisch is. Wanneer ze praten, kan de gemiddelde persoon hun ware motieven of gedachten niet peilen en weet diegene niet waarom ze de dingen zeggen die ze zeggen. Hoewel deze mensen uiterlijk geen vijandigheid of oordeel tonen ten aanzien van het geloof in God of het communiceren over de waarheid, en zelfs enige genegenheid voor deze dingen kunnen tonen, voel je gewoon dat ze vreemd zijn – ze zijn anders dan de andere broeders en zusters en enigszins ondoorgrondelijk. Wat doe je gewoonlijk met mensen die enigszins ondoorgrondelijk zijn? Blijf je dan simpelweg voor hen op je hoede? Of neem je het initiatief om hen te onderzoeken en uit te zoeken wat er werkelijk met hen aan de hand is? (We behoren hen te observeren.) Ongeacht wat iemand doet, worden zijn doel en oogmerken over het algemeen niet gemakkelijk binnen korte tijd blootgelegd. Maar naarmate er meer tijd verstrijkt – tenzij ze absoluut niets doen – zullen ze, wanneer ze handelen, zeker door de mand vallen. Observeer en zoek naar aanwijzingen in de kleine details – je kunt enige informatie en aanwijzingen ontdekken in hun spraak en gedrag, in de intentie en richting van hun handelen, en in de woorden en de toon die ze gebruiken als ze spreken. Of je dit kunt doen, hangt ervan af of je nauwgezet bent en of je een bepaald niveau van intelligentie en kaliber hebt. Sommige dwazen zijn niet in staat het gevaar en de venijnigheid te herkennen die in de menselijke samenleving bestaan; wie ze ook tegenkomen, ze gebruiken altijd dezelfde methode om met hen om te gaan. Als gevolg daarvan worden ze, wanneer ze sluwe en listige politici met politieke doeleinden tegenkomen, gemakkelijk judassen en werktuigen om de kerk te verraden, en doen ze onbewust dwaze dingen die de kerk in de val lokken.

Welke uitingen hebben deze mensen met politieke doeleinden nu eigenlijk? Deze mensen hebben een bepaalde maatschappelijke achtergrond; het zijn individuen die in politieke kringen verkeren. Ongeacht hun status in de politieke kringen, of ze nu functionarissen zijn, klusjes doen of zich voorbereiden om voet aan de grond te krijgen in de politieke kringen, kortom, deze mensen hebben een politieke achtergrond in de maatschappij; dit is een complexe en speciale situatie. Ongeacht of deze mensen in het bestaan van God geloven, kunnen zij, afgaande op hun streven, de wegen die ze bewandelen en hun aard-essentie, mensen worden die oprecht in God geloven? Kunnen zij, als niet-gelovigen en politici die enthousiast zijn over politiek, transformeren tot mensen die oprecht in God geloven? (Nee.) Weet je het zeker? Of is er een mogelijkheid? (Absoluut niet.) Het is beslist onmogelijk. In God geloven en politiek zijn twee verschillende wegen; deze twee wegen ontwikkelen zich in tegengestelde richtingen, hebben geen raakvlakken en kunnen elkaar absoluut nooit kruisen. Het zijn volledig uiteenlopende wegen. Daarom koesteren degenen die politieke doeleinden hebben of van politiek houden en er enthousiast over zijn, zelfs als ze in God geloven zonder enige expliciete politieke oogmerken, nog steeds andere doelen; en het is zeker dat hun doel niet is om de waarheid te verkrijgen of gered te worden. Op zijn minst kan worden vastgesteld dat ze niet oprecht in God geloven. Ze erkennen alleen de legende dat er een God is, maar erkennen niet het bestaan van God of het feit dat God soeverein is over alles. Deze mensen zullen dus nooit, als niet-gelovigen die enthousiast zijn over politiek, transformeren tot ware gelovigen die in Gods bestaan geloven, Gods werk kunnen aanvaarden en Gods oordeel en tuchtiging kunnen aanvaarden.

Welke oogmerken hebben deze niet-gelovigen met politieke doeleinden nu eigenlijk om in God te geloven? Dit houdt verband met hun streven en de beroepen die ze uitoefenen. Sommige mensen hebben bijvoorbeeld altijd bepaalde persoonlijke eisen binnen een politieke kring, met grootse politieke doelen en aspiraties, enzovoort, die – wat ze ook zijn – allemaal verband houden met politiek. Wat wordt bedoeld met ‘politiek’? Eenvoudig gezegd houdt het verband met regimes, macht en bestuur. Daarom houdt hun geloof in God met politieke doeleinden uiteraard verband met hun politieke streven. Wat zijn dan hun doeleinden? Waarom worden ze aangetrokken tot de mensen in de kerk? Ze willen de instelling die de kerk is, het grote aantal mensen in de kerk en de invloed die deze mensen in de kerk met verschillende beroepen en uit verschillende sociale lagen hebben, gebruiken om hun doelen te bereiken. Nadat ze hebben geleerd over de leer van de kerk, de werking van verschillende onderdelen van het kerkwerk, de manier waarop Gods uitverkorenen het kerkleven leiden, hun beoefening van de plicht, enzovoort, proberen ze zich in de kerk te integreren. Ze houden zaken als de spirituele terminologie en de verschillende uitdrukkingen die Gods uitverkorenen veelvuldig gebruiken in hun communicatie, stevig in gedachten, in de hoop dat ze deze dingen op een dag kunnen gebruiken om iedereen op de been te brengen om naar hen te luisteren en door hen gebruikt te worden, en zo hun politieke doelen te bereiken. Precies zoals ongelovigen zeggen: nadat de zaak een tijdje gebroeid heeft, wanneer ze een banier kunnen heffen en mensen in opstand kunnen laten komen, zullen meer mensen op hun oproep reageren en hen volgen, zodat ze een deel van de mensen in de kerk kunnen winnen, die dan hun macht kunnen worden om het op te nemen tegen hun rivalen. Zulke dingen zijn meerdere keren gebeurd in de moderne Chinese geschiedenis. De Witte Lotusopstand en de Taipingopstand tijdens de Qing-dynastie waren bijvoorbeeld situaties waarin mensen met politieke doeleinden religie gebruikten om tegen de regering te vechten. De leringen van hun religies weken af van de ware weg en bevatten veel absurde en belachelijke aspecten die totaal niet met de waarheid overeenstemden. Degenen met politieke doeleinden maakten gebruik van zulke leringen om de gedachten van mensen te verenigen, hun denken te ketenen en hun gedachten te beïnvloeden en te indoctrineren. Uiteindelijk buitten ze deze geïndoctrineerde mensen uit om hun politieke doelen te bereiken. Vanaf het begin, wanneer deze mensen met politieke doeleinden tot het geloof in God komen, is het de naam van de kerk die hen aantrekt. Dat wil zeggen: ze kunnen hun identiteit en hun doeleinden verbergen onder de titel van de instelling die de kerk is – dit is één aspect. Een ander aspect is dat ze denken dat zolang ze hun politieke standpunten verspreiden onder de vlag van het geloof in God, het heel gemakkelijk zal zijn om de mensen in de kerk te indoctrineren, en dat deze mensen geneigd zijn beroemde mensen te aanbidden en naar hen te luisteren. Dientengevolge zijn deze individuen met politieke doeleinden geneigd de mensen in de kerk te beschouwen als objecten die gebruikt kunnen worden. Ze geloven dat de kerk heel gemakkelijk een plek kan worden waar ze hun identiteit kunnen verbergen, en dat de leden van de kerk objecten zijn die gemakkelijk door hen gebruikt kunnen worden – zo zien zij het, eenvoudig gezegd. Daarom is hun doel om zich bij de kerk aan te sluiten de hoop dat ze op een dag, zodra ze de overhand krijgen, de strijd kunnen aangaan met hun politieke rivalen en macht kunnen verwerven – dit is hun politieke doel. Ze willen het voorwendsel van het geloof in God gebruiken om de mensen die hen verafgoden en volgen, onder hun politieke invloedssfeer te brengen. Sommige mensen zeggen: “Ze hebben dit doel misschien, maar als ze geen stappen ondernemen, kunnen we hoogstens zien dat het niet-gelovigen of valse gelovigen zijn. Hoe kunnen we zien dat ze duidelijke politieke doeleinden hebben?” Dit is niet moeilijk. Neem gewoon de tijd om te observeren. Zolang ze politieke doeleinden hebben, zullen ze beslist tot actie overgaan. Als ze niet tot actie willen overgaan, waarom zouden ze dan de kerk geïnfiltreerd hebben? Als ze nog geen actie hebben ondernomen, is dat omdat ze er nog geen gelegenheid voor hebben gevonden. Zodra ze die hebben, handelen ze dienovereenkomstig. Als de regering bijvoorbeeld een verkeerde beleidsmaatregel neemt of Gods uitverkorenen onderdrukt en arresteert, zouden de broeders en zusters deze kwestie hoogstens bespreken en onderscheiden, en daar zou het bij blijven. Hoe dan ook, in God geloven, hun plichten doen en Gods wil volgen is wat belangrijk is. Ze zouden het hogere doel niet uit het oog verliezen voor bijzaken; ze zouden gewoon doorgaan met in God geloven en hun plichten doen zoals ze behoren te doen, zoals gewoonlijk. Mensen met politieke doeleinden zijn echter anders. Zij zouden er veel ophef over maken, de zaak ongebreideld blootleggen en breed bekendmaken, en vurig wensen iedereen op te hitsen om in opstand te komen tegen de regering om hun eigen politieke doeleinden te dienen, en ze zouden niet stoppen voordat ze hun doelen hebben bereikt. Omwille van het bedrijven van politiek zetten ze de zaken van het geloof in God en het doen van hun plichten volledig opzij, en negeren ze Gods vereisten voor de mens en Gods bedoelingen. Zo krankzinnig zijn ze – kunnen mensen hen dan nog steeds niet onderscheiden? Volgen zulke individuen God of de politiek? Sommige mensen, die geen onderscheidingsvermogen hebben, worden gemakkelijk misleid. Deze mensen die zich met politiek bezighouden, weten niet wat de waarheid is, en nog veel minder begrijpen ze dat Gods werk bedoeld is om de verdorven gezindheden van mensen te zuiveren en hen te redden van Satans invloed. Ze denken dat zich bezighouden met mensenrechten en politiek betekent dat men een gevoel van gerechtigheid heeft en zich aan God onderwerpt. Betekent het zich bezighouden met politiek en mensenrechten dat een persoon de waarheidswerkelijkheid bezit? Betekent het dat een persoon zich aan God onderwerpt? Hoe bedreven je ook bent in mensenrechten en politiek, betekent dat dat je verdorven gezindheid is gezuiverd? Betekent dat dat je ambitie en begeerte om macht te hebben, zijn gezuiverd? Veel mensen kunnen deze kwesties niet doorzien. Naar verluidt was Sun Yat-sen ook een christen. Toen hij in gevaar was, bad hij tot God om hem te redden. Hij heeft zijn hele leven besteed aan het voeren van revolutie – heeft hij Gods goedkeuring ontvangen? Was hij iemand die de waarheid beoefende en zich aan God onderwierp? Had hij een ervaringsgetuigenis van het beoefenen van Gods woorden? Hij had niets van dit alles. Nadat Paulus was geroepen, predikte hij voortdurend het evangelie en leed hij veel ontberingen, maar omdat hij geen oprecht berouw had, geen ingang in het leven had, herhaaldelijk dezelfde oude zonden beging en bij elke gelegenheid zichzelf verhoogde en van zichzelf getuigde, werd hij een antichrist en werd hij gestraft. Hoe dan ook, in God geloven zonder de waarheid te aanvaarden, altijd roem en status najagen en altijd een supermens of een groot iemand willen zijn, is zeer gevaarlijk. Allen met politieke doeleinden zijn antichristen. Deze mensen zullen het verwezenlijken van hun politieke aspiraties niet gemakkelijk opgeven en zullen altijd op zoek zijn naar kansen om gelovigen op te hitsen en voor zich te winnen als hun politieke macht. Pas op de dag dat ze zien dat gelovigen niet gemakkelijk uit te buiten zijn, dat gelovigen alleen de waarheid liefhebben en nastreven, en dat ze alleen Christus volgen en geen mensen, zullen ze deze gelovigen volledig opgeven.

In de kern draaien de gedachten van mensen met politieke doeleinden helemaal om ideeën die verband houden met politiek – macht en invloed, bestuur, samenzweringen, politieke middelen, enzovoort. Ze begrijpen niet wat het betekent om in God te geloven, wat geloof is, wat de waarheid is, en nog veel minder hoe ze zich aan God moeten onderwerpen. Ze begrijpen ook niet wat de wil van de Hemel is. Hun overlevingsprincipes zijn ‘de mens zal de natuur overwinnen’ en ‘iemands lot ligt in zijn eigen handen’. Daarom is het onmogelijk en een dwaas idee om zulke mensen te proberen te veranderen. Deze mensen verspreiden vaak politieke standpunten onder de broeders en zusters in de kerk en hitsen hen op om deel te nemen aan politieke activiteiten en aan politiek te doen. Het is heel duidelijk dat hun doel om in God te geloven wordt gedreven door politieke doeleinden. Deze essentie kan snel en gemakkelijk door anderen worden onderscheiden. Deze mensen zijn volledig onwetend over geloof, het bewandelen van de juiste weg en het zich onderwerpen aan de wil van de Hemel – ze geloven dat de gedachten en wegen van iedere mens veranderd kunnen worden met politieke tactieken, en ze geloven in het bijzonder dat het lot van een mens veranderd kan worden door menselijke middelen en methoden. Daarom weten ze helemaal niets over de diepgaande maar toch duidelijke zaken van de door God geschapen natuurwetten en Gods soevereiniteit over het lot van de mens; ze zijn leken wat deze zaken betreft en kunnen er met hun verstand eenvoudigweg niet bij. Wat bedoel Ik hiermee? Als je iemand vindt wiens doel om in God te geloven wordt gedreven door politieke doeleinden, moet je absoluut niet proberen hem te veranderen of te overtuigen, en het is niet nodig om zoveel waarheden met hem te communiceren. Behalve voor hem op je hoede te zijn, moet je zo snel mogelijk kerkleiders op verschillende niveaus of betrouwbare broeders en zusters over hem informeren, en dan een manier vinden om hem uit de kerk te verdrijven. Je moet niet in het geheim en stilletjes op je hoede voor hem zijn, terwijl je anderen in het ongewisse laat. Dus, wat voor soort mensen kan enig onderscheidingsvermogen hebben met betrekking tot degenen die graag over politiek praten en politieke doeleinden hebben? Zijn het oudere of jongere mensen? Zijn het broeders of zusters? (Oudere broeders.) Juist; oudere broeders, dat wil zeggen zij die maatschappelijke ervaring hebben, in aanraking zijn geweest met politiek of politiek vervolgd zijn – mensen met inzicht in deze zaken – kunnen politieke kwesties met relatieve helderheid doorgronden. Vanzelfsprekend kunnen zij enig onderscheidingsvermogen uitoefenen jegens degenen die zich met politiek bezighouden, en in het bijzonder kunnen zij hun ambities en begeerten, alsmede hun gedachten, standpunten, dromen en aspiraties, met relatieve helderheid doorgronden. Daarom kunnen zij deze mensen relatief sneller onderscheiden dan anderen. Zodra iemand onderscheidt dat deze mensen politieke doeleinden hebben en niet-gelovigen zijn, behoort hij voor hen op zijn hoede te zijn en deze niet-gelovigen te ontmaskeren. Tegelijkertijd moet hij ook de dwaze en onwetende mensen beschermen die de waarheid niet begrijpen, en voorkomen dat ze worden misleid en uitgebuit, en dat ze onbedoeld interne informatie van de kerk lekken. Het is noodzakelijk om zo snel mogelijk kerkleiders op de hoogte te stellen en deze kwestie met hen te bespreken, en om meer oudere mensen of degenen die enige waarheid begrijpen en enige gestalte hebben, te informeren om op hun hoede te zijn voor deze mensen met politieke doeleinden. Het is belangrijk om anderen de essentie van deze mensen als niet-gelovigen duidelijk te laten inzien, en zo de dwaze en onwetende broeders en zusters te beschermen tegen uitbuiting door hen. Als je deze zaken niet kunt doorzien en geen onderscheidingsvermogen hebt, zul je, wanneer sinistere, sluwe en listige mensen met je praten en kletsen, gewillig alles eruit flappen over de details van je ware situatie en alles wat je weet, zonder dat het je zelfs gevraagd wordt, en onbedoeld een judas worden. Bestaan zulke mensen? (Ja.) Wanneer je spreekt, weet je niet welk doel de ander koestert en behandel je hem als een broeder of zuster, en vertel je hem onbewust alles wat er in je hart is – nadat je hebt gesproken, weet je niet wat de gevolgen zullen zijn. Als je ziet dat anderen op hun hoede zijn voor zulke mensen, zeg je: “Je bent te voorzichtig. Wat valt er te verbergen tussen broeders en zusters?” Je beseft niet waarom anderen niets zeggen – dit noemt men een dwaas zijn.

Mensen met politieke doeleinden zijn beslist ook niet-gelovigen, omdat ze de waarheid niet liefhebben en de waarheid niet zullen aanvaarden. Zelfs als ze in God geloven, behoren ze volledig tot de categorie van kwaadaardige mensen die antichristen zijn. Voor zulke mensen op je hoede zijn is feitelijk de meest passieve benadering. De proactieve benadering is om hen vroegtijdig te ontdekken en hen zo snel mogelijk aan te pakken en te verdrijven, om te voorkomen dat de kerk en de broeders en zusters in de problemen worden gebracht. Omdat deze mensen anderen altijd en overal binnen de kerk kunnen beïnvloeden en de normale orde van de kerk altijd en in elke situatie kunnen vernietigen, moet je zulke niet-gelovigen niet blijven tolereren en geen geduld met hen blijven hebben. Geef hun geen nieuwe kans op berouw; wees niet dwaas. Eenmaal ontdekt, behoren ze zo snel mogelijk te worden verdreven om toekomstig onheil te voorkomen. Het doel hiervan is te voorkomen dat degenen die de waarheid niet nastreven, worden misleid en gebruikt, en marionetten van Satan en kwaadaardige demonen worden. Wat je op dit moment natuurlijk het meest behoort te doen, is voorkomen dat degenen met politieke doeleinden enige belangrijke informatie over de kerk te weten komen. Hoe eerder je hen onderscheidt en verdrijft, hoe minder contact de broeders en zusters met hen zullen hebben, en hoe minder ze door hen misleid en beïnvloed zullen worden. Daarom is het, wat de timing betreft, beter om zulke mensen zo vroeg mogelijk aan te pakken en te verdrijven – hoe eerder, hoe beter. Proactief zijn is beter dan passief zijn. Mensen met politieke doeleinden zijn kwaadwillig; het is onmogelijk dat ze met enige oprechtheid iets voor de kerk en Gods huis doen. Als ze de broeders en zusters niet kunnen misleiden of gebruiken, zullen ze volledig te schande worden gemaakt en de kerk vrijwillig verlaten, zelfs zonder afscheid te nemen. Hiermee eindigt onze communicatie over het achtste doel van het geloof in God, namelijk het nastreven van politieke doeleinden.

30 oktober 2021

Rampen zoals oorlogen en pandemieën komen vaak voor over de hele wereld. Hoe kunnen we de terugkeer van de Heer verwelkomen en Gods bescherming krijgen tijdens rampen? Neem deel aan onze gebedsbijeenkomst om de weg te vinden.