Aanvulling: Aanvullende waarheden over de prediking van het evangelie

Het thema dat tijdens de vorige bijeenkomsten werd besproken, ging over het vervullen van je plicht op een manier die aan de norm voldoet, en we hebben de plichten die mensen moeten vervullen in categorieën ondergebracht en hetzelfde geldt voor het personeel. Wat zijn de specifieke categorieën? (De eerste categorie zijn evangeliewerkers, de tweede categorie omvat leiders en werkers op verschillende niveaus in de kerk, de derde categorie omvat personeel dat verschillende speciale plichten vervult, de vierde categorie bestaat uit degenen die gewone plichten vervullen, de vijfde categorie betreft degenen die in hun vrije tijd plichten vervullen, en de zesde categorie verwijst naar degenen die geen plichten vervullen.) In totaal zijn er zes categorieën. De vorige keer hebben we de eerste categorie besproken, die de principes en waarheden met betrekking tot de prediking van het evangelie betreft. Dit omvat onderwerpen uit alle aspecten van de prediking van het evangelie, inclusief aandachtspunten, relevante principes en waarheden, en gebieden waar mensen voorzichtig mee moeten zijn, evenals veelvoorkomende fouten en verdraaiingen die optreden tijdens het vervullen van deze plicht. Kunnen jullie, na het luisteren naar een preek over een bepaald thema, de belangrijkste punten ervan samenvatten? Als jullie de kerninhoud van een thema kunnen vatten, de bijbehorende waarheden ter harte nemen en die vervolgens, in de loop van het vervullen van jullie plicht, geleidelijk omzetten in jullie eigen werkelijkheid, jullie eigen leven en jullie eigen pad voor de praktijk, dan hebben jullie de inhoud waarover ik heb gecommuniceerd werkelijk in jullie opgenomen. Als jullie na de communicatie over een preek slechts een algemeen idee hebben of je bepaalde gebeurtenissen en verhalen herinneren, maar niet begrijpen wat de onderliggende waarheden en principes zijn en waarom deze dingen werden besproken, telt dat dan als begrip? Telt dat als het begrijpen van de waarheid? (Nee.) Dat telt niet als het begrijpen van de waarheid; dat wil zeggen, jullie hebben niet begrepen welke waarheden werden overgebracht, jullie hebben ze niet begrepen en jullie hebben ze niet aanvaard. Kunnen jullie dan een samenvatting geven? Kan iemand Mij de belangrijkste punten van onze laatste communicatie vertellen? (We hebben zeven punten samengevat: ten eerste, hoe evangeliewerkers te definiëren; ten tweede, de essentie van de plicht van de prediking van het evangelie; ten derde, de houding van mensen ten opzichte van deze plicht en hun innerlijke zienswijzen; ten vierde, specifieke beoefeningsprincipes voor de prediking van het evangelie, zoals wie voldoet aan de principes voor het ontvangen van de prediking van het evangelie en wie niet; ten vijfde, hoe om te gaan met degenen die in overeenstemming zijn met de principes van het ontvangen van de prediking van het evangelie; ten zesde, de gevolgen wanneer evangeliewerkers hun post verlaten en vluchten tijdens het vervullen van hun plicht; ten zevende, het offer van heiligen door de geschiedenis heen bij de prediking van het evangelie, en hoe wij de huidige kansen om onze plichten te vervullen moeten koesteren en ons snel moeten toerusten met de waarheid.) Jullie samenvatting omvat in wezen de belangrijkste aspecten van onze vorige communicatie – heel goed. Is er iets weggelaten? (Er is nog een punt: het veranderen van de zienswijzen van mensen, zodat ze begrijpen dat de prediking van het evangelie niet alleen de plicht is van evangeliewerkers, maar een verantwoordelijkheid waaraan al degenen die in God geloven en Hem volgen zich niet kunnen onttrekken. Dit is een waarheid die Gods uitverkoren volk moet begrijpen.) Het evangelie prediken is de verantwoordelijkheid en plicht van ieder individu – dit is er ook een aspect van. Weten jullie het doel van de communicatie over deze waarheid? Het is om de afwijkingen in het begrip van mensen aan te pakken. Weten jullie in welke aspecten er afwijkingen zijn? (Ik weet het niet.) Dat jullie het niet weten, bewijst dat jullie dit aspect van de waarheid niet begrijpen. Dus, waarom moest ik over deze waarheid communiceren? In positieve zin is het een aspect van de waarheid dat mensen moeten begrijpen. In negatieve zin is het bedoeld om de afwijkingen aan te pakken die alle mensen hebben in hun begrip van de prediking van het evangelie.

Veel mensen hebben afwijkingen in hun begrip van deze kwestie van het evangelie prediken. Sommige mensen denken: Ik vervul momenteel een speciale plicht, dus het prediken van het evangelie heeft niets met mij te maken. Het is mijn zaak niet. Daarom zijn de waarheden, principes en Gods vereisten die men moet begrijpen om het evangelie te prediken, voor mij niet relevant. Ik hoef die dingen niet te begrijpen. Dus wanneer er over dit aspect van de waarheid met betrekking tot het prediken van het evangelie wordt gecommuniceerd, zijn ze slordig, betrekken ze het absoluut niet zorgvuldig in hun overwegingen en letten ze niet op. Zelfs als ze luisteren, weten ze niet wat er is besproken. Er zijn er ook die zeggen: “Nadat ik in God ging geloven, ben ik altijd een leider geweest. Ik heb kaliber en werkcapaciteit. Ik ben geboren om een leider te zijn. Het lijkt erop dat de plicht die God me heeft gegeven en mijn levensmissie is om een leider te zijn.” De onderliggende gedachte is dat het prediken van het evangelie niets met hen te maken heeft. Dus wanneer er over de waarheid van het evangelie prediken wordt gecommuniceerd, nemen ze het niet serieus. Wanneer hun wordt gevraagd samen te vatten wat er in de laatste bijeenkomst is gecommuniceerd, bladeren sommigen langdurig door hun aantekeningen en weten het nog steeds niet. Waarom gebeurt dit? Komt het door hun slechte geheugen? (Nee.) Komt het doordat het te druk voor ze is en ze te veel aan hun hoofd hebben? (Nee.) Dat is het niet. Dit toont aan dat de houding van mensen ten opzichte van de waarheid een houding is van afkeer van de waarheid en het niet liefhebben van de waarheid. Daarom vermaan ik iedereen en laat ik iedereen weten dat het prediken van het evangelie niet een speciale verantwoordelijkheid is voor een bepaald type persoon of een bepaalde groep mensen, maar de verantwoordelijkheid van iedereen die God volgt. Waarom moeten mensen de waarheid van het evangelie prediken begrijpen? Waarom moeten mensen deze waarheden kennen? Als schepsel, als een van degenen die God volgen, ongeacht leeftijd, geslacht, of hoe jong of oud men is, is het prediken van het evangelie een missie en verantwoordelijkheid die iedereen moet aanvaarden. Als deze missie op je pad komt en van je vereist dat je jezelf volledig inzet, een prijs betaalt of zelfs je leven geeft, wat behoor je dan te doen? Je behoort het als een onontkoombare plicht te aanvaarden. Dit is de waarheid, het is wat je behoort te begrijpen. Dit is geen simpele doctrine – het is de waarheid. Waarom zeg ik dat het de waarheid is? Omdat ongeacht hoe de tijden veranderen, hoe de decennia verstrijken, of hoe plaatsen en ruimtes veranderen, het prediken van het evangelie en het getuigen van God altijd iets positiefs zal zijn. De betekenis en waarde ervan zullen nooit veranderen: die zullen absoluut niet worden beïnvloed door veranderingen in tijd of geografische locatie. Het prediken van het evangelie en het getuigen van God is eeuwig, en als schepsel behoor je het te aanvaarden en te beoefenen. Dit is de eeuwige waarheid. Sommige mensen zeggen: “Het prediken van het evangelie is niet de plicht die ik vervul.” Deze waarheid met betrekking tot het prediken van het evangelie is echter iets wat mensen zouden moeten begrijpen, omdat het een waarheid is die verband houdt met visie. Iedereen die in God gelooft, zou die moeten begrijpen; het is de grondslag van het geloof in God en is bevorderlijk voor het binnengaan van het leven. Bovendien, ongeacht welke plicht je in de kerk vervult, zul je gelegenheden hebben om in contact te komen met ongelovigen en heb je dus de verantwoordelijkheid om het evangelie aan hen te prediken. Zodra je de waarheid van het evangelie prediken begrijpt, zul je in je hart weten: “Het is mijn verantwoordelijkheid om het nieuwe werk van God en het evangelie van Gods werk van het redden van de mensheid te verspreiden. Ongeacht tijd of plaats, en ongeacht wat mijn positie of rol ook mag zijn, als ik werkzaam ben als iemand die optreedt, heb ik de plicht om het evangelie te prediken; en als ik momenteel een kerkleider ben, heb ik ook de plicht om het evangelie te prediken. Ongeacht welke plicht ik momenteel vervul, ik heb de plicht om het evangelie van het koninkrijk te verspreiden. Wanneer er een gelegenheid of vrije tijd is, behoor ik het evangelie te gaan prediken. Dit is een verantwoordelijkheid die ik niet mag afschuiven.” Is dit hoe de meeste mensen momenteel denken? (Nee.) Wat denken de meeste mensen dan? “Ik heb nu een vaste plicht. Ik studeer en verdiep me in een specifiek beroep of vakgebied, dus het prediken van het evangelie heeft niets met mij te maken.” Wat voor houding is dit? Het is een houding van het ontlopen van je verantwoordelijkheid en missie, een negatieve houding. Deze mensen nemen Gods bedoelingen niet in acht, ze zijn opstandig jegens God. Ongeacht wie je bent, als je niet de last draagt voor het prediken van het evangelie, is dit dan geen teken van te weinig geweten en rede? Als je niet actief meewerkt, dingen op je neemt en je onderwerpt, dan doe je slechts passief en negatief voor de vorm mee – deze houding is onaanvaardbaar. Ongeacht welke plicht je vervult, ongeacht welk beroep of vakgebied het betreft, een van de voornaamste resultaten die je zou moeten bereiken, is je vermogen om te getuigen van en het verspreiden van het evangelie van Gods werk in het redden van de mensheid. Dit is de minimale vereiste voor een schepsel. Als je zelfs niet aan deze minimale vereiste kunt voldoen, wat heb je dan verkregen uit het vervullen van je plicht gedurende deze jaren van geloof in God? Wat heb je dan verworven? Begrijp je Gods bedoelingen? Hoewel je je plicht al vele jaren vervult en bedreven bent geworden in je vakgebied, als je niets kunt zeggen of over geen enkel aspect van de waarheid kunt communiceren wanneer je wordt gevraagd om van God te getuigen, wat is hier dan het probleem? Het probleem is dat je de waarheid niet begrijpt. Sommige mensen vinden het misschien onterecht om te zeggen dat ze de waarheid niet begrijpen. Ze denken misschien dat ze effectief zijn geweest in het vervullen van hun plicht, maar ze begrijpen de visie van Gods werk en Zijn bedoeling om de mensheid te redden niet. Komt dit neer op het begrijpen van de waarheid? Op zijn minst heb je voor je geloof in God geen fundament in de ware weg gelegd. Je draagt geen last voor het verspreiden van Gods werk en het evangelie van Zijn redding voor de mensheid, en je mist elke vorm van inzicht, begrip of bevattingsvermogen. Kun je dan werkelijk worden beschouwd als iemand die God volgt? Heb je een normale relatie met God opgebouwd? Als je geen van deze dingen hebt bereikt, dan bezit je de werkelijkheid van de waarheid niet.

Laten we nu terugkeren naar het onderwerp dat we eerder bespraken. Het evangelie prediken is de verantwoordelijkheid en plicht van heel Gods uitverkoren volk. Wat is het ene punt dat iedereen zou moeten begrijpen, nu we dit aspect van de waarheid hebben besproken? Ongeacht of iemand een prijs betaalt, zijn familie en werk verlaat om zich voor God in te zetten, of zelfs zijn leven offert, in werkelijkheid zijn dit allemaal oppervlakkige dingen. Wat vereist God uiteindelijk van mensen? Het is dat naarmate je gestalte groeit en je leven rijpt, naarmate de tijd verstrijkt, je geleidelijk de verschillende waarheden over Gods werk en Zijn bedoeling met het redden van de mensheid begint te begrijpen. Je last voor de prediking van het evangelie en het getuigen van God wordt steeds duidelijker, en je vastberadenheid om deze plicht te dragen wordt sterker. Als een kerkleider vele jaren heeft gewerkt, maar hij, naarmate zijn jaren van leidinggeven aan de kerk verstrijken, minder gedrevenheid voelt, minder bewogen is en minder een last draagt als het gaat om de prediking van het evangelie, hoe goed vervult hij dan zijn plicht? (Niet goed.) Hoe komt dat? Welk probleem doet zich voor? Als hij een dergelijke gesteldheid ontwikkelt of daarin leeft, is tenminste één ding zeker: deze persoon heeft gedurende deze jaren de waarheid niet nagestreefd en geen werkelijk werk verricht. Hij is als het bureaucratische kader van de grote rode draak. Als gevolg daarvan heeft hij geen last en geen inzicht voor het verkondigen van Gods naam en het getuigen van Zijn werk. Is dat niet de uitkomst? (Ja.) Het is een onvermijdelijke uitkomst. Ongeacht hoeveel jaar deze persoon heeft gewerkt, zelfs als hij denkt dat hij een grote gestalte heeft, dat hij Gods last in acht kan nemen en kan dienen volgens Gods bedoelingen, hij deinst toch terug als het gaat om de prediking van het evangelie; hij weet niet hoe hij het moet doen. Wanneer hij mensen ontmoet die verlangen naar Gods verschijning en de ware weg komen zoeken en onderzoeken, staat hij met zijn mond vol tanden. Hij kan geen woord uitbrengen en weet niet waar hij moet beginnen. Wat is hier het probleem? Het is dat hij de waarheid niet begrijpt en de waarheid niet heeft verkregen, dus kan hij niet van God getuigen. Alleen degenen die de waarheid begrijpen, kunnen van God getuigen. Het evangelie prediken en van God getuigen maakt deel uit van je plichten. Als je de waarheid begrijpt, als je de waarheid hebt verkregen, waarom zou je dan niets te zeggen hebben wanneer je mensen ontmoet die de ware weg onderzoeken? Is dat geen probleem? Verkeren jullie vaak in dergelijke situaties? (Ja.) Wat is hier het probleem? Je hebt geen last. Is het ontbreken van een last een probleem? Kun je je plicht vervullen zonder een last? Zelfs als je je plicht vervult, kun je dat dan trouw doen? Kun je het doen op een manier die aan de norm voldoet? Hoewel het niet hebben van een last misschien geen fataal probleem is, is het nog steeds een ernstig probleem, omdat het van invloed is op hoe goed je je plicht vervult. Moet dit probleem niet worden opgelost? (Ja, dat moet.) Hoe los je dit dan op? Je moet je foutieve zienswijzen over de prediking van het evangelie omkeren en de waarheid ervan begrijpen. Al het werk waar jullie momenteel mee bezig zijn, staat rechtstreeks in verband met de prediking van het evangelie en valt binnen de reikwijdte daarvan. Het is gericht op het getuigen van God, het verspreiden van het evangeliewerk, het getuigen van Gods naam en het verspreiden van dit evangelie van Gods werk met betrekking tot het redden van de mensheid, zodat meer mensen zich ervan bewust worden en meer mensen voor God komen, Gods overwinning aanvaarden, Gods redding ontvangen en uiteindelijk, als ze het geluk hebben door God vervolmaakt te worden – dat is zelfs nog beter. Wat betekent het dat meer mensen voor God komen, en wat is de uiteindelijke uitkomst die hiermee bereikt moet worden? (Ervoor zorgen dat meer mensen Gods redding verkrijgen.) Waarom moet dit doel worden bereikt? Omdat het Gods bedoeling is. Daarom leggen we onvermoeibaar deze waarheden uit. Als het niets met Gods bedoeling te maken had, zou het praten over deze dingen nutteloos en leeg zijn. Omdat het Gods bedoeling is, maken we het duidelijk en helpen we iedereen het te begrijpen, zodat ze weten dat dit de waarheid is en dat iedereen zich moet inspannen voor deze waarheid van de prediking van het evangelie, zodat iedereen dit soort inzicht heeft en dit soort last ontwikkelt.

De volgende vraag is: waarom moeten we meer mensen Gods bedoeling laten begrijpen, zodat ze in staat zijn het evangelie te prediken en hun plichten te vervullen? Waarom moet dit worden gedaan? Sommigen zeggen misschien: “God wil dat iedereen gered wordt en wil niet dat iemand ten onder gaat, dus moeten we meer mensen Gods werk laten aanvaarden.” Deze uitspraak is juist, maar het is niet het wezenlijke antwoord op de vraag. Wat is dan het wezenlijke antwoord op deze vraag? Weten jullie dat? (God wil een groep mensen verkrijgen die één van hart en ziel met Hem zijn.) God wil een groep mensen verkrijgen die één van hart en ziel met Hem zijn, en dit moet worden bereikt door de verspreiding van het evangelie. Waar we het nu over hebben, is het wijd en zijd prediken van het evangelie. Is er een verschil tussen het wijd en zijd prediken van het evangelie en het verkrijgen van een groep mensen? (Ja.) Wat is dan het doel van het wijd en zijd prediken van het evangelie? (Om zoveel mogelijk mensen te redden.) Zoveel mogelijk mensen redden is een principe van Gods redding, maar niet het antwoord op deze vraag. Vanaf het begin van dit werk heb ik herhaaldelijk gesproken over hoe God ditmaal is gekomen om werk te doen om een tijdperk in te luiden, een nieuw tijdperk te brengen en het oude te beëindigen – om het Tijdperk van het Koninkrijk te brengen en het Tijdperk van Genade te beëindigen. Al degenen die Gods werk in de laatste dagen aanvaarden, zijn van dit feit getuige geweest. God heeft nieuw werk gedaan, de waarheid uitgedrukt om de mensheid te oordelen, en de mensheid te zuiveren en te redden. Het evangelie van het koninkrijk is zich in vele landen gaan verspreiden. Deze mensheid is reeds uit het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade getreden. Ze lezen niet langer de Bijbel, ze leven niet langer onder het kruis en ze roepen niet langer de naam van de Heiland Jezus aan. In plaats daarvan bidden ze in de naam van Almachtige God en aanvaarden ze tegelijkertijd Gods huidige woorden als de principes, methoden en doelen die in hun leven moeten blijven bestaan. Hebben deze mensen in die zin niet reeds een nieuw tijdperk betreden? (Ja.) Ze hebben een nieuw tijdperk betreden. In welk tijdperk leven dan nog meer mensen, die het evangelie in de laatste dagen en Gods nieuwe woorden niet hebben aanvaard? Ze leven nog steeds in het Tijdperk van Genade. Wat is nu jullie verantwoordelijkheid? Het is om hen uit het Tijdperk van Genade te halen en het nieuwe tijdperk binnen te leiden. Kunnen jullie Gods opdracht vervullen door alleen maar tot God te bidden en Zijn naam aan te roepen? Is het genoeg om slechts een paar woorden van God te prediken? Absoluut niet. Dit vereist dat jullie allemaal een last dragen om deze opdracht van de prediking van het evangelie op je te nemen, Gods woorden wijd te verspreiden, Gods woorden op verschillende manieren te verkondigen, en het evangelie van het koninkrijk te verkondigen en te verspreiden. Wat betekent het om te verspreiden? Het betekent Gods woorden overbrengen aan degenen die Gods werk in de laatste dagen niet hebben aanvaard, meer mensen laten weten dat God nieuw werk doet, en vervolgens van Gods woorden aan hen getuigen, jullie ervaringen gebruiken om van Gods werk te getuigen, en hen ook het nieuwe tijdperk binnen te leiden – op deze manier zullen zij het nieuwe tijdperk binnengaan, net als jullie. Gods bedoeling is duidelijk. Het is niet alleen voor jullie die Zijn woorden hebben gehoord, ze hebben aanvaard en Hem hebben gevolgd, om het nieuwe tijdperk binnen te gaan, maar Hij zal de hele mensheid dit nieuwe tijdperk binnenleiden. Dit is Gods bedoeling, en het is een waarheid die ieder mens die nu God volgt, zou moeten begrijpen. God leidt geen groep mensen, een kleine factie of een kleine etnische groep het nieuwe tijdperk binnen; veeleer is Hij van plan de hele mensheid het nieuwe tijdperk binnen te leiden. Hoe kan dit doel worden bereikt? (Door het evangelie wijd en zijd te prediken.) Inderdaad, het moet worden bereikt door het evangelie wijd en zijd te prediken, met behulp van verschillende methoden en kanalen om het evangelie wijd en zijd te prediken. Spreken over het wijd en zijd prediken van het evangelie is gemakkelijk, maar hoe moet het specifiek worden gedaan? (Het vereist de medewerking van de mens.) Precies, dit vereist de medewerking van de mens. Als mensen in hun hart altijd vasthouden aan oude dingen, altijd bepaalde verwrongen elementen koesteren, vasthouden aan oude regels en praktijken, maar het evangeliewerk niet serieus nemen en Gods opdracht niet aanvaarden, en het evangeliewerk als irrelevant voor henzelf beschouwen, kunnen zulke mensen dan door God worden bevorderd en gebruikt? Kunnen zij de kwalificaties hebben om voor God te leven? Kunnen zij Gods goedkeuring verkrijgen? Absoluut niet. Daarom moet ik jullie raad geven over jullie denkwijze, letten op alle elementen die jullie niet begrijpen, en onvermoeibaar de relevante waarheden uitleggen totdat jullie ze vatten. Ongeacht hoe verdoofd en traag van begrip jullie ook mogen zijn, ik moet tot jullie blijven spreken en ervoor zorgen dat jullie begrijpen dat dit Gods bedoeling is, dat dit de plicht is die jullie moeten vervullen, en dat het jullie missie en verplichting in dit leven is. Als je geen aandacht schenkt aan wat ik zeg of het niet begrijpt, moet ik doorgaan met spreken. Zelfs als je er genoeg van hebt, moet ik doorgaan met spreken totdat je de waarheid begrijpt. Wat is de waarheid? De waarheid is wat God uitdrukt; het zijn Gods bedoelingen, Gods vereisten voor de mensheid, en de waarheidswerkelijkheid die mensen in het nieuwe tijdperk moeten bezitten. Hoe moeten mensen met Gods bedoelingen omgaan? Ze moeten die onvoorwaardelijk en absoluut aanvaarden, zich er vervolgens aan onderwerpen en meewerken, en zo aan Gods bedoelingen voldoen. Dit is de verplichting van een mens. Begrijpen jullie het als ik het zo zeg? Sommigen zeggen misschien: “O jee, God vereist dat mensen Zijn opdracht aanvaarden, maar wat heeft dat met ons, onbeduidende individuen, te maken?” Denken jullie dat het iets met hen te maken heeft? (Ja, dat heeft het.) Wat heeft het met hen te maken? Laat Mij het uitleggen. God is de Schepper, en mensen zijn Zijn schepselen. Wat is de relatie tussen ‘scheppen’ en ‘geschapen’? Het is de relatie tussen handelen en ondergaan, tussen scheppen en geschapen worden. Aangezien de bedoelingen van de Schepper aan je bekend zijn gemaakt, met welke houding zou je dan moeten reageren? (Ze aanvaarden en met al mijn kracht meewerken.) Precies, je zou je eraan moeten onderwerpen en ze aanvaarden, en met al je kracht meewerken, wat het ook kost. Omvat deze medewerking het zoeken van de waarheid? Omvat het het begrijpen van de waarheid? Het omvat beide. Aangezien je Gods vereisten en opdracht begrijpt, zijn deze gerelateerd aan je missie, ze zijn je plicht – aangezien je dit weet, zou je het moeten aanvaarden. Dit is wat iemand met een geweten en verstand zou moeten doen. Als je Gods vereisten en opdracht kent maar ze niet kunt aanvaarden, dan ben je verstoken van zowel geweten als verstand, en verdien je het niet een mens genoemd te worden. Sommige mensen begrijpen het misschien nog steeds niet en denken: “Wat hebben Gods bedoelingen met ons te maken?” Als Gods bedoelingen niets met jou te maken hebben, dan ben je geen volgeling van God of lid van Gods huis. Bijvoorbeeld, je ouders hebben ervoor gezorgd dat je geboren bent en hebben je vele jaren opgevoed; je hebt hun eten gegeten, in hun huis gewoond en hun geld uitgegeven. Maar als er thuis een probleem is en je zegt dat het niets met jou te maken heeft, je het negeert en gewoon wegrent, wat voor ellendeling ben je dan? Zeggen dat je een buitenstaander bent, klinkt nog vriendelijk; in werkelijkheid ben je een opstandige ellendeling, een bruut in mensenkleren, lager dan een beest. Gods bedoeling is aan jou duidelijk gemaakt, en God zegt: “Jullie hebben deze fase van het werk aanvaard, en Ik heb jullie deze woorden reeds als eerste gegeven, zodat jullie ze als eerste mogen horen, en jullie hebben ze gehoord, begrepen en gevat. Nu zal Ik jullie ook Mijn bedoeling en Mijn vereiste voor jullie vertellen. Jullie moeten Mijn werk, Mijn woorden en de dingen die Ik ga volbrengen verkondigen, zodat de hele mensheid Mijn stem kan horen; jullie moeten Mijn evangelie van het koninkrijk verspreiden, zodat de hele mensheid snel Gods werk kan aanvaarden en het Tijdperk van het Koninkrijk kan binnengaan. Dit is Gods bedoeling en vereiste.” Hoe zou je hierover moeten nadenken nadat je dit hebt gehoord? Wat voor houding zou je moeten hebben? Hoe zou je moeten kiezen? Hoe zou je de plicht moeten vervullen die een schepsel zou moeten vervullen? Sommige mensen voelen misschien dat de last zwaar is, maar voelen alleen is niet genoeg; je hebt actie en oprecht begrip nodig. Je zou als volgt tot God moeten bidden: “O God, U heeft mij de verantwoordelijkheid van de prediking van het evangelie toevertrouwd – dit is Uw verheffing. Hoewel ik te weinig van de waarheid begrijp, ben ik bereid mijn uiterste best te doen om deze opdracht te vervullen. Ik heb zoveel preken gehoord en enkele waarheden begrepen – dit alles is Uw zegen, en ik heb nu deze verantwoordelijkheid om van Gods woorden en werk te getuigen, om deze opdracht te vervullen.” Dat is juist; wanneer mensen een hart van onderwerping aan God hebben, leidt Hij hen. God heeft de mensen reeds duidelijk verteld en gezegd dat het verkondigen van Gods evangelie een verplichting en een verantwoordelijkheid is waaraan niemand zich kan onttrekken. Het is een levenslange plicht, een plicht van ieder schepsel. Bevatten deze woorden een gebod van God? Bevatten ze Zijn aansporing? (Ja, dat doen ze.) Bevatten ze Gods bedoeling? (Ja.) Bevatten ze waarheden die mensen zouden moeten begrijpen? (Ja.) Zijn hier principes en paden voor de praktijk die men kan volgen? (Ja.) Hoeveel punten heb ik in totaal genoemd? (Vier punten: het eerste is Gods gebod en aansporing. Het tweede is Gods bedoeling. Het derde zijn waarheden die we moeten begrijpen. Het vierde zijn principes en paden voor de praktijk die men moet volgen.) Dat klopt; ik heb in totaal deze vier punten genoemd. Laten we vervolgens de specifieke inhoud van elk ervan communiceren.

Het eerste punt is Gods gebod. Wat is Gods gebod? (Het evangelie van het koninkrijk verkondigen.) Het is het evangelie van het koninkrijk wijd en zijd prediken. Het tweede punt is Gods bedoeling. Wat is Gods bedoeling? Het is meer mensen laten weten dat God reeds is gekomen, dat Hij nieuw werk doet, dat God van plan is het tijdperk te veranderen, het oude tijdperk te beëindigen en de mensheid een nieuw tijdperk binnen te leiden. Dit is Gods bedoeling, nietwaar? Kan men zeggen dat Gods bedoeling is het evangelie te verspreiden? Zo eenvoudig is het niet. Het verspreiden van het evangelie heeft een uiteindelijk doel en resultaat – wat zou dat moeten zijn? (Meer mensen laten weten dat God is gekomen, dat Hij nieuw werk doet en dat Hij van plan is het oude tijdperk te beëindigen en de hele mensheid een nieuw tijdperk binnen te leiden.) Inderdaad, de hele mensheid een nieuw tijdperk binnenleiden. Welke impact heeft dit op de mensheid? De mensheid gaat een nieuw tijdperk binnen; dit tijdperk wordt getransformeerd. Wat is dan Gods bedoeling? Herhaal het graag. (God is van plan het tijdperk te veranderen, het oude tijdperk te beëindigen en de mensheid een nieuw tijdperk binnen te leiden.) Je mag niets weglaten – hebben jullie het allemaal genoteerd? (Ja.) Het derde punt is de waarheid die mensen moeten begrijpen. Wat zou deze waarheid moeten zijn? (Het evangelie prediken is de plicht en verantwoordelijkheid van ieder schepsel.) Dat is de waarheid. Binnen deze waarheid is wat mensen moeten doen, de plicht van de prediking van het evangelie aanvaarden en vervolgens de beoefeningsprincipes en beoefeningspaden binnen deze uitspraak vinden. Deze uitspraak is de waarheid voor mensen. Wat is de uitspraak? (Het evangelie prediken is de plicht en verantwoordelijkheid van ieder schepsel.) Het zou de plicht en missie moeten zijn. Hoe begrijp je plicht en missie? Plicht is de verantwoordelijkheid die men moet vervullen, en de verantwoordelijkheid die men moet vervullen is ook iemands plicht. Maar missie is anders; missie is groter, passender, met een diepere betekenis en een groter gewicht dan verantwoordelijkheid. Hebben jullie dit genoteerd? (Ja.) Nu heb ik iets opgemerkt; heel deze inhoud die we bespreken, moet schriftelijk worden vastgelegd voordat jullie er een idee van hebben. Als jullie het niet noteren en er alleen maar zo naar luisteren, laat het niet eens een indruk achter. Wat geeft dit aan? Het toont aan dat mensen de waarheid niet begrijpen; ze vatten slechts een beetje doctrine en kennen de definitie, het concept en de hoofdlijnen van bepaalde waarheden. Als het gaat om de specifieke details van deze waarheden, hoe ze te beoefenen en toe te passen, hebben ze geen flauw benul, of wel? Voor de meesten van jullie is het niet moeilijk om twee of drie uur over doctrine te praten, maar als het gaat om het toepassen van de waarheid om situaties op te lossen, met behulp van de beoefeningsprincipes en beoefeningspaden die jullie hebben ervaren en begrepen – dat is moeilijk. Wat is hier het probleem? De waarheid niet begrijpen, is het niet? Laten we nu doorgaan naar het vierde punt. Wat is het vierde punt? (De beoefeningsprincipes en beoefeningspaden die men moet volgen.) Hoe worden deze principes en paden bepaald? Ze worden bepaald op basis van twee dingen: het ene is Gods bedoeling, en het andere is de waarheid. Deze twee dingen zijn wat mensen moeten begrijpen. Als je bijvoorbeeld onwillig bent om het evangelie te prediken wanneer je wordt gevraagd dit te doen, maar God zegt dat de prediking van het evangelie Zijn bedoeling is, wat moet je dan doen? Wat moeten je beoefeningsprincipes zijn? Wat moet je houding zijn? Je moet je er volledig aan onderwerpen en het volledig aanvaarden, zonder af te wijzen, zonder analyse of nauwkeurig onderzoek, zonder naar de reden te vragen. Dit is ware onderwerping. Het is een belangrijk principe dat moet worden gevolgd bij het beoefenen van de waarheid. Als we op een definiërende manier over Gods bedoeling spreken, waar verwijst dat dan doorgaans naar? Gods bedoeling is in wezen Gods verlangen, het doel, de bron en het uitgangspunt voor Zijn handelingen. In geestelijke termen wordt het Zijn ‘bedoeling’ of de ‘visie’ genoemd. Wanneer God Zijn bedoeling aan jou openbaart, geeft Hij je een algemene instructie, zodat je weet wat Hij van plan is te doen. Maar als God de specifieke details of principes niet geeft, weet je dan het exacte beoefeningspad en de exacte beoefeningsinstructie? Die weet je dan niet. Daarom zullen, wanneer ik mensen vertel iets te doen, degenen die hun hoofd erbij hebben, die een hart en een geest hebben, onmiddellijk naar de details zoeken en nagaan hoe het specifiek te doen nadat ze het hebben aanvaard. Degenen die hun hoofd er niet bij hebben, zonder hart en geest, denken misschien dat het gemakkelijk is en storten zich blindelings en overhaast op het werk zonder op verdere details te wachten. Dat is wat het betekent om je hoofd er niet bij te hebben en een taak blindelings uit te voeren. Wanneer je een opdracht van God ontvangt en je plicht wilt vervullen en je missie voltooien, moet je eerst Gods bedoeling begrijpen. Je moet weten dat deze opdracht van God komt, dat het Zijn bedoeling is, en je moet die aanvaarden, er rekening mee houden en, nog belangrijker, je eraan onderwerpen. Ten tweede moet je uitzoeken welke waarheden je moet begrijpen om deze plicht te vervullen, welke principes je moet volgen en hoe je moet beoefenen op een manier die Gods uitverkoren volk en het werk van Gods huis ten goede komt. Dit zijn de beoefeningsprincipes. Nadat je Gods bedoeling hebt begrepen, moet je onmiddellijk de waarheden met betrekking tot het vervullen van deze plicht zoeken en begrijpen, en nadat je de waarheid hebt begrepen, de beoefeningsprincipes en het beoefeningspad van deze waarheden vaststellen. Waar verwijzen ‘principes’ naar? Specifiek verwijst een principe naar iets waarop het bereiken van een doel of het voortbrengen van resultaten gebaseerd moet zijn bij het beoefenen van de waarheid. Als je bijvoorbeeld de taak krijgt een artikel te kopen, wat zijn dan de specifieke beoefeningsprincipes? Ten eerste moet je de specificaties en het model van het te kopen artikel begrijpen, de kwaliteitsnormen waaraan het moet voldoen en of de prijs geschikt is. Tijdens het zoeken zul je duidelijkheid krijgen over de specifieke beoefeningsprincipes. Deze principes bieden je een schaal en een bereik – het komt goed zolang je binnen dit bereik blijft. Zodra je de basisprincipes met betrekking tot de specificaties, kwaliteit en prijs van het artikel hebt begrepen, toont dat aan dat je de vereiste normen voor deze taak hebt gevat. Het betekent dat je in wezen hebt geleerd hoe je moet beoefenen. Men moet de principes vatten om de waarheid te kunnen beoefenen: principes zijn de sleutel, het meest elementaire onderdeel. Zodra je de fundamentele principes van het vervullen van je plicht hebt gevat, toont dat aan dat je de vereiste normen voor het vervullen van die plicht begrijpt. Het beheersen van deze principes staat gelijk aan weten hoe je de waarheid moet beoefenen. Op welke basis berust dan dit vermogen om te beoefenen? Op de basis van het begrijpen van Gods bedoeling en de waarheid. Wordt het beschouwd als het begrijpen van de waarheid als je slechts één zin kent van wat God vereist? Nee, dat wordt het niet. Aan welke normen moet worden voldaan om het te kunnen beschouwen als het begrijpen van de waarheid? Je moet de betekenis en waarde van het vervullen van je plicht begrijpen, en zodra je duidelijkheid hebt over deze twee aspecten, heb je de waarheid van het vervullen van je plicht begrepen. Bovendien moet je, na het begrijpen van de waarheid, ook de principes van het vervullen van je plicht en de beoefeningspaden vatten. Zodra je de principes van het vervullen van je plicht kunt vatten en toepassen, en soms een beetje wijsheid toepast, kun je de effectiviteit van het vervullen van je plicht waarborgen. Door deze principes te vatten en er in overeenstemming mee te handelen, kun je het in je hebben om de waarheid te beoefenen. Als je je plicht vervult zonder enige menselijke bedoelingen te vermengen, als het wordt gedaan door je absoluut te onderwerpen aan Gods vereisten en in overeenstemming met de werkregelingen van Gods huis, volledig in overeenstemming met Gods woorden, dan heb je je plicht volledig naar de norm vervuld, en zelfs als er wellicht enige discrepanties in de resultaten zijn in vergelijking met Gods vereisten, telt dit nog steeds als het voldoen aan Gods vereisten. Als je je plicht volledig in overeenstemming met de principes vervult, als je trouw bent, alles naar beste vermogen, dan is je plichtsvervulling volledig in overeenstemming met Gods bedoeling. Je hebt je plicht als schepsel met heel je hart, geest en kracht vervuld, en dat resultaat wordt bereikt door de waarheid te beoefenen. Nu, om de principes en paden voor de praktijk te vatten, wat moet je eerst begrijpen om dit resultaat te bereiken? (Ten eerste moeten we Gods bedoeling begrijpen, en die vervolgens volledig en zonder af te wijzen aanvaarden en ons eraan onderwerpen.) Dit is wat mensen moeten bezitten in termen van praktijk en houding. Wat moet vervolgens worden begrepen? Je moet de waarheid begrijpen, en de details binnen de waarheid vormen de principes en paden. Om de principes en paden voor de praktijk die je moet volgen te vatten, is het eerste wat je moet begrijpen Gods bedoeling, gevolgd door de waarheid. Dit zijn de twee hoofdpunten, en al het andere bestaat uit gedetailleerde inhoud die hierin is vervat.

De eerste categorie met betrekking tot degenen die hun plicht vervullen in de prediking van het evangelie wordt hier voorlopig afgesloten. Vandaag heb ik er iets meer aan toegevoegd als aanvulling, om als aanzet te dienen voor het hoofdonderwerp dat de vorige keer is besproken. Tegelijkertijd dient het als een waarschuwing om iedereen het belang van deze waarheid te laten inzien, zodat elke taak waar je momenteel mee bezig bent en elke plicht die je vervult, op deze richting en dit doel is georiënteerd en op deze basis wordt uitgevoerd – allemaal met betrekking tot de prediking van het evangelie. Hoewel je niet in de frontlinies staat en in contact staat met potentiële ontvangers van het evangelie, kan van alle plichten die je momenteel vervult, worden gezegd dat ze verband houden met het evangeliewerk. Moet op basis hiervan niet iedereen een duidelijker en meer verlicht begrip hebben van de waarheid met betrekking tot de prediking van het evangelie? (Ja.) Hebben jullie door de aanvulling van vandaag een duidelijk beeld gekregen van het gewicht en het belang van de plicht van de prediking van het evangelie? (Ja.) Welnu, wat is dan de meest geschikte en gepaste houding om in de toekomst ten opzichte van deze waarheid te hebben? Het verspreiden van het evangelie is Gods bedoeling. God is van plan een einde te maken aan dit oude tijdperk en meer mensen voor Hem te leiden, het oude tijdperk uit en het nieuwe in. Dit is Gods bedoeling, en het is iets dat iedereen zou moeten begrijpen. Sommigen zeggen misschien: “Ik begrijp het, maar ik kan de ijver niet opbrengen die nodig is om het evangelie te prediken, en ik heb niet het hart om mijn deel te doen.” Wat is hier het probleem? (Gebrek aan menselijkheid.) Precies. Je erkent jezelf als een schepsel en een volgeling van God, maar als het gaat om Gods bedoeling waarover Hij iedereen vaak vermaant, Zijn dringende bedoeling die duidelijk aan alle mensen is uitgelegd, en je er geen aandacht aan schenkt en er geen acht op slaat, wat voor soort persoon word je daar dan door? Het is een uiting van een gebrek aan menselijkheid. Je wilt God als groot eren en zeggen dat Hij je God en je Heer is, maar als het gaat om Gods bedoeling, toon je geen enkel respect en neem je die niet in acht. Dit is een gebrek aan menselijkheid, en zo iemand is harteloos. Dit onderwerp eindigt hier.

De definities van leiders en werkers en de redenen voor hun aanstelling

Laat ons vervolgens de tweede categorie bespreken: degenen die de plichten van leiders en werkers vervullen. Hoewel ze gering in aantal zijn, spelen zulke mensen een belangrijke rol wat betreft de aard van hun werk. De plichten van leiders en werkers omvatten ook veel waarheden – zelfs meer waarheden dan het prediken van het evangelie. Waarom zeg Ik dit? Deze plichten zijn erg veelomvattend. Enerzijds is er het uiterlijk verspreiden van het evangeliewerk, en anderzijds het innerlijk begieten en voorzien van Gods uitverkoren volk, het goed beheren van het kerkleven, alsook het afhandelen van kerkzaken en het oplossen van allerlei problemen. Dat wil zeggen, leiders en werkers moeten meer waarheden begrijpen, er worden strengere eisen aan hen gesteld met betrekking tot bepaalde beoefeningsprincipes en hun relatie met God moet hechter zijn. Leider of werker zijn omvat de beoefening van en de ingang in verschillende aspecten van de waarheid, de paden die mensen bewandelen, en vele andere aspecten. Vergeleken met het vervullen van de plicht van het prediken van het evangelie, is het zijn van een leider of werker nauwer verbonden met de ingang in het leven en vereist het ook het bereiken van een verandering van gezindheid. Dit betekent dat de verschillende waarheden over hoe men het werk van leiders goed kan doen, talrijker en omvangrijker zijn. Maar hoeveel het er ook zijn, ze vallen nog steeds onder verschillende hoofdthema’s, dus laten we ze stuk voor stuk en punt voor punt doornemen, dan zullen jullie ze geleidelijk gaan begrijpen. Laten we beginnen met het bespreken van de definitie van leiders en werkers. Waarom is het nodig die te definiëren? Een definitie staat gelijk aan het positioneren van iets, dat wil zeggen, daarmee wordt de mensen iets verteld over de aard en omvang van de verantwoordelijkheden van deze plichten, evenals hun titels – met andere woorden, hoe ze genoemd moeten worden. Door deze plichten nauwkeurig te definiëren, kunnen mensen een helder begrip verkrijgen van de status die deze categorie mensen in Gods ogen heeft, wat Hij van hen eist, welke vereisten Hij stelt aan de vervulling van hun plichten, welk pad ze moeten bewandelen en welke principes ze moeten beoefenen. Ongeacht of ze jong of oud zijn, hoog en nobel van positie of laag en laaghartig van positie, en ongeacht hun achtergrond, heeft God in ieder geval verplichte normen voor zulke mensen. Met andere woorden, er zijn waarheden die mensen die zulke plichten vervullen, moeten begrijpen; er zijn waarheidsprincipes die ze moeten begrijpen en beoefenen, en er is een bepaald pad dat ze moeten volgen. Hoe worden dan degenen die uit Gods volgelingen worden gekozen om te leiden en te werken, gewoonlijk gedefinieerd? Wat is de precieze definitie? Wat geloven mensen dat de definitie is? En welke positie hebben zulke mensen precies in de harten van anderen? Houdt dit geen verband met het definiëren van de identiteit en status van zulke mensen? Hoe positioneren anderen deze groep mensen in hun hart? Als apostelen? Nee. Als discipelen? Ook niet als discipelen. Is er iemand die hen herders noemt? (Ja.) Is ‘herders’ een geschikte titel? (Nee.) Waarom niet? (Het is de verkeerde positie.) Zijn mensen in staat de rol van herder te vervullen? (Nee.) Aangezien ze geen apostelen of discipelen zijn, en ‘herders’ ook niet toepasselijk is, wat is dan precies de meest geschikte naam voor de mensen die deze plichten vervullen? Wat is de meer passende term? (Wachters.) Is ‘wachters’ geschikt? Ik zie geen enkel verschil tussen deze titel en ‘herders’. Het is een groots klinkende naam, maar het werk dat deze mensen doen is vrij gering. Geen van deze titels is geschikt. Wat is dan, gebaseerd op de aard van de plichten die deze mensen vervullen, een passender naam en definitie? Wat zijn de principes voor het definiëren van zulke mensen? De definitie moet overeenkomen met de aard van hun werk, evenals hun identiteit en status, en moet precies goed zijn, en niet te groots. Als we deze mensen als ‘apostelen’ zouden definiëren, zou dat dan te hoogdravend zijn? (Ja.) En hoe zit het met ‘wachters’? (Dat is zelfs nog hoogdravender.) Ben je in staat om over mensen te waken? Zo niet, dan ben je geen wachter. Hoe zit het met ‘herders’? Waar verwijst ‘herders’ naar? (Mensen die een kudde hoeden.) Het verwijst naar mensen die een kudde schapen hoeden en erover waken. De naam past wel bij deze groep, puur gebaseerd op de aard van hun werk. Maar met het oog op wat mensen tegenwoordig kunnen dragen, op wat ze kunnen bereiken, en op hun verdorven gezindheden, is de titel ‘herders’ dan geschikt? (Nee.) Die is een beetje hoogdravend. Ze zijn hier niet toe in staat, en het komt niet overeen met de aard of omvang van het werk dat mensen tegenwoordig doen. Deze titel past duidelijk niet bij hen. Wat is dan de meest geschikte manier om deze categorie mensen te definiëren? (Als leiders en werkers.) Deze benaming is betrekkelijk geschikt.

Waardoor is de categorie mensen ontstaan die leiders en werkers zijn? Hoe zijn ze ontstaan? Op grote schaal zijn ze nodig voor Gods werk; op kleinere schaal zijn ze nodig voor het werk van de kerk; zijn ze nodig voor Gods uitverkoren volk. Ongeacht hun identiteit of status, en ongeacht de rol die ze spelen, zijn ze gelijk aan gewone leden van Gods uitverkoren volk; hun identiteit en status voor God zijn hetzelfde. Hoewel de term ‘leiders en werkers’ in de kerk bestaat, en hoewel deze individuen ‘leiders’ en ‘werkers’ zijn die andere plichten vervullen dan hun broeders en zusters, is hun titel ‘schepselen’ voor God nog steeds hetzelfde; deze identiteit zal niet veranderen. Het verschil tussen leiders en werkers en de gewone leden van Gods uitverkorenen is slechts een bijzonder kenmerk in de taken die zij verrichten. Deze bijzondere eigenschap komt vooral tot uiting in hun leiderschapsrol. Bijvoorbeeld, hoeveel mensen een kerk ook telt, de leider is het hoofd. Welke rol speelt deze leider dan onder de leden? Hij geeft in de kerk leiding aan al Gods uitverkorenen. Welk effect heeft hij dan in de hele kerk? Als deze leider de verkeerde weg inslaat, zullen al diegenen die in de kerk aanwezig zijn hem op de verkeerde weg volgen, wat een enorme impact zal hebben op allen van Gods uitverkorenen in de kerk. Neem bijvoorbeeld Paulus. Hij gaf leiding aan veel van de kerken die hij stichtte en ook aan Gods uitverkorenen. Toen Paulus afdwaalde, was dat ook het geval bij de kerken en Gods uitverkorenen die hij leidde. Dus als leiders hun eigen afwijkende pad volgen, zijn zij niet de enigen die erdoor getroffen worden, de kerken en Gods uitverkorenen waar zij leiding aan geven worden daar ook door getroffen. Als een leider een rechtschapen persoon is, een die het juiste pad bewandelt en de waarheid nastreeft en in praktijk brengt, dan zullen de mensen waar hij leiding aan geeft Gods woorden normaal eten en drinken en normaal naar de waarheid streven, en tegelijkertijd zullen de levenservaring en de ontwikkeling van de leider zichtbaar zijn voor anderen en zal deze impact hebben op die anderen. Wat is dus het juiste pad dat een leider zou moeten bewandelen? Dat is in staat zijn anderen te leiden tot een begrip van de waarheid en de waarheid binnengaan, en anderen voor God te leiden. Wat is een onjuist pad? Het is het najagen van status, roem en gewin, het veelvuldig met zichzelf pronken en van zichzelf getuigen, en nooit van God getuigen. Welk effect heeft dit op Gods uitverkoren volk? (Het brengt hen voor zichzelf.) Ze zullen ver van God afdwalen en onder de controle van deze leider komen. Als je mensen voor jezelf brengt, dan breng je hen voor een verdorven persoon, en breng je hen voor Satan, niet voor God. Alleen door mensen voor de waarheid te brengen, breng je hen voor God. Ongeacht of ze het juiste of het verkeerde pad bewandelen, hebben leiders en werkers een directe invloed op Gods uitverkoren volk. Wanneer ze de waarheid nog niet begrijpen, volgt de meerderheid van Gods uitverkoren volk blindelings. Is de leider goed, dan volgen ze hem; is de leider slecht, dan volgen ze hem ook – ze maken geen onderscheid. Ze volgen zoals ze worden geleid, ongeacht wie de leider is. En dus is het cruciaal dat de kerken goede mensen kiezen om hun leiders te zijn. Het pad dat iedereen bewandelt die in God gelooft, houdt direct verband met het pad dat zijn leiders bewandelen, en kan in verschillende mate door die leiders en werkers worden beïnvloed. Laten we beginnen langs deze twee lijnen te communiceren over de verschillende waarheden die bij de plichten van leiders en werkers komen kijken: enerzijds het juiste pad, en anderzijds het onjuiste pad. Over welke van deze twee moeten we eerst communiceren? (Het onjuiste pad.) Waarom kiezen jullie dit? Is het beter om eerst het juiste pad te bespreken, of het onjuiste pad? (Het onjuiste.) Beide zijn eigenlijk correct – maar welke we eerst bespreken zal een ander effect hebben. Als we beginnen met het bespreken van het onjuiste pad, kunnen mensen in het onjuiste pad meer ontdekken over het juiste pad, en ook veel negatieve zaken en kennis opdoen die ze kunnen gebruiken om zichzelf te vermanen. Ze kunnen hier iets positiefs uit afleiden, en als we dan verder gaan met het bespreken van het juiste pad, zullen mensen het positieve op een dieper niveau en sneller kunnen bevatten. In principe is deze aanpak haalbaar en is het van nut voor mensen. Laten we daarom beginnen met het bespreken van het onjuiste pad.

De technieken die antichristen gebruiken om mensen te beheersen

Zodra iemand is verkozen tot leider of werker en is begonnen met het vervullen van zijn plichten, moet hij dan een bepaalde houding aannemen? Sommigen vragen: “Wat voor houding? Moeten ze de wolken bestijgen of de wind en de regen bevelen geven?” Geen van beide is juist. Hoewel ze de wolken niet moeten bestijgen of de wind en de regen geen bevelen moeten geven, en het zeker niet van de daken moeten schreeuwen, voelt toch ieder mens op zo’n moment een donderende kracht diep vanbinnen, omdat hij een verdorven mens is, met de verdorven gezindheid en essentie van Satan. Ze hebben allemaal torenhoge ambities en voelen een drang om iets groots te presteren in hun carrière, met hun vaardigheden te pronken, een grote slag te slaan en er vol voor te gaan. Laten we het voorlopig niet hebben over de vraag of dit soort drang goed of verkeerd is. Wanneer iemand wordt verkozen tot leider of werker, koestert hij diep vanbinnen zeer complexe gevoelens. Wat bedoel Ik met complex? Sommigen vinden het helemaal niet gemakkelijk om tot leider te worden gekozen, en hoewel ze niet zeker weten of ze het goed kunnen doen en niet weten wat hun toekomstige pad zal zijn, is hun inherente aard zodanig dat ze erg blij zijn met deze kans, en deze eervolle verantwoordelijkheid en zware last met veel plezier aanvaarden. Diep vanbinnen voelen ze zich ook een beetje zelfvoldaan en fortuinlijk. Waarover voelen ze zich fortuinlijk? Ze geloven: ik ben uit tientallen anderen gekozen – ik moet wel uitmuntend en bekwaam zijn. Ik moet beter zijn dan gewone mensen, en een beter bevattingsvermogen en meer geestelijk begrip hebben dan de meesten. Ik geloof al vele jaren in god, en ik heb me volledig ingezet en veel moeite gedaan. De feiten bewijzen dat ik bekwaam ben om de leiding in de kerk op me te nemen, mensen te begeleiden bij het binnengaan van gods woorden en het begrijpen van de waarheid. Er zijn zoveel mensen die slimmer, beter opgeleid en welbespraakter zijn dan ik, dus waarom werd juist ik gekozen in plaats van hen? Het toont aan dat ik bekwaam ben en een goede menselijkheid heb. Dit is de genade van god. Dit is hun interne monoloog. ‘Genade van god’ wordt er aan het eind aan toegevoegd, maar in feite zitten hun werkelijke gedachten en hun werkelijke begrip in het eerste deel van hun monoloog. Ze denken: al heb ik er niet voor gestreden of gevochten, toch ben ik gekozen. En wat moet ik nu doen? Ik kan niet iedereen teleurstellen, ik moet er vol voor gaan! En hoe gaan ze er vol voor? Op hun eerste dag in functie roepen ze de supervisors van elk team bijeen voor een bijeenkomst, en hebben ze een bepaalde houding en energie over zich. Wat voor energie? Ze handelen snel en besluitvaardig en menen wat ze zeggen, en staan te popelen om een indrukwekkende start te maken. Eerst proberen ze iedereen te laten zien hoe bekwaam ze zijn, en dan proberen ze mensen ertoe te brengen hun voorganger te onderscheiden en hem af te vallen. Ze zeggen: “Laten we vandaag eerst wat tijd besteden aan het ontleden van mijn voorganger, bijvoorbeeld de manieren waarop hij mensen beperkte, in welke aspecten van het werk hij tekortschoot of nalatig was, enzovoort – over al deze dingen kunnen we communiceren. Wanneer we klaar zijn met communiceren en jullie een duidelijk inzicht in de vorige leider hebben, hem af kunnen vallen, niet langer door hem worden beperkt en niet meer naar hem verlangen, dan kan men jullie beschouwen als mensen met begrip, en als trouw en onderworpen aan god. In de bijeenkomst van vandaag beginnen we met het bekritiseren van de vorige valse leider en antichrist. Laten we hem ontmaskeren.” Als reactie hierop zegt iedereen dat ze hier al over hebben gecommuniceerd en hebben ingezien dat de voorganger een valse leider en antichrist was, dus dat er niets voor hen te ontmaskeren valt. Maar deze nieuwe leiders gaan niet akkoord en beginnen mensen persoonlijk aan te wijzen om ze te laten communiceren. De communicatie van sommigen is niet naar hun zin, dus vragen ze een van de broeders en zusters die het dichtst bij de voormalige leider stond om hem te ontmaskeren en te ontleden. Maar na het aanhoren van deze communicatie, denken deze nieuwe leiders: deze persoon heeft geen inzicht in mijn voorganger en is hem ook niet afgevallen. Het lijkt wel of hij nog steeds een plaats in het hart van deze persoon heeft. Dat kan absoluut niet; vandaag moet ik een manier bedenken om mijn voorganger volledig te ontmaskeren. Daarna roepen ze iemand op die op de slechtste voet stond met de vorige leider om op te staan en hem te ontmaskeren. Zodra die persoon de vorige leider heeft ontmaskerd, zijn ze tevreden en denken ze dat deze persoon het waard is om gecultiveerd te worden. En wat willen ze dan cultiveren? Ze willen een handlanger cultiveren, hun eigen machtsbasis cultiveren. Zo verloopt de eerste bijeenkomst. En kunnen ze hun doel na deze bijeenkomst bereiken? Niet zo grondig, of zo snel. Wat beramen ze in hun hart? Niets is ondoorgrondelijker dan het menselijk hart, en niets is sinisterder. Ik moet achterhalen wat iedereen van mijn voorganger denkt, en ik moet duidelijk weten wat ze van mij denken, of ze mijn verleden kennen, of ze de ins en outs van mij kennen, en uiteindelijk moet ik hun allemaal laten zien dat er met mij niet te spotten valt. Maar ik moet mijn methoden en tactieken zorgvuldig kiezen. Ik kan mijn bedoelingen niet blootgeven; ik moet ze verbergen. En waar komen deze gedachten, werkmethoden en motieven allemaal vandaan? Uit hun satanische aard. Hebben jullie zulke uitingen? De dag dat jullie werden verkozen tot leiders of werkers, zijn jullie misschien begonnen met jezelf te waarschuwen om niet het verkeerde pad op te gaan, niet het pad van valse leiders en antichristen te bewandelen. Misschien hebben jullie jezelf voorgehouden dat je status moet loslaten en niet moet werken omwille van je eigen roem, gewin of status, of je door verlangen moet laten leiden tijdens je werk, maar in plaats daarvan hard moet werken om je plichten te vervullen en trouw te zijn aan God. Maar naarmate de tijd verstrijkt, zijn er mensen die zichzelf niet kunnen inhouden, en zodra ze spreken of handelen wordt hun doel heel duidelijk – ze proberen onmiddellijk hun eigen status te consolideren en de harten van mensen voor zich te winnen. Zodra iemand ook maar het geringste teken van ontevredenheid of verzet toont, irriteert zoiets hen, en hoewel ze die persoon misschien niet openlijk uitsluiten of aanvallen, voelen ze diep vanbinnen een grote afkeer van hem. Hoe uiten ze dit gevoel van afkeer? (Ze negeren die persoon.) Hen negeren is een stille uiting, dus welke concrete handelingen omvat de afkeer? Bijvoorbeeld, tijdens bijeenkomsten laten ze de mensen die ze mogen tegenover zich zitten, en ze vinden een reden om de mensen die ze niet mogen aan de zijkant te plaatsen. Is dit een aanval? (Ja.) Dit is het begin van hun aanval. Ze ondernemen actie, nietwaar? (Ja.) Handelingen zijn ernstiger en zwaarder dan woorden of gedachten. Waarom zijn ze zwaarder? Iets denken maar er niet naar handelen – dit komt voort uit iemands ziel en gedachten. Maar zodra er een handeling is, wordt het een feit. Wanneer het gedrag wordt, is het niet louter de verdorven gezindheid van Satan, maar een slechte daad. Nadat mensen tot leiders zijn gekozen, brengen ze hun eigen wensen, ambities en aspiraties mee in het werk dat ze doen en de plichten die ze vervullen. Maar wat is een gemeenschappelijke uiting die alle mensen hebben die Satans verdorven gezindheid bezitten? Wat hebben ze allemaal gemeen? Ze proberen de macht te grijpen en hun eigen status te consolideren. Met welke middelen proberen ze de macht te grijpen? Ten eerste observeren ze in groepen wie er bij hen in de gunst probeert te komen en toenadering zoekt. Dan zoeken ze actief toenadering tot die mensen, en of het nu door vleierij is of door kleine gunsten te verlenen, ze creëren onderhandse connecties en maken zich geliefd bij hen, zodat deze mensen – met wie ze gemeenschappelijke voorkeuren, interesses en wilde ambities hebben, of dezelfde aard – hun trouwe volgelingen worden en hun krachten met hen bundelen. En wat is hun doel bij het bundelen van de krachten van deze mensen met hen? Hun status consolideren en de reikwijdte van hun machtsbasis uitbreiden. Zodra ze de macht hebben, is het niet alleen een kwestie van het laatste woord hebben, en dat is het dan – ze willen ook dat meer mensen hen volgen, steunen en namens hen spreken, zodat zelfs wanneer ze iets verkeerds zeggen, slechte dingen doen, of mensen aanvallen en inperken, er nog steeds mensen zullen zijn die doen wat ze zeggen en hen goedkeuren. Dit is hun doel. Dan, als de Boven op een dag hun problemen ontdekt en hen ontheft, zullen er nog steeds mensen zijn die hun uiterste best doen om namens hen te spreken, die het voor hen opnemen en proberen hun reputatie te beschermen. En welke methode gebruiken ze bij hun handelingen om dit soort resultaat te bereiken? De harten van mensen voor zich winnen. Ze gebruiken de methode van het voor zich winnen van de harten van mensen om hun status te consolideren en de reikwijdte van hun machtsbasis uit te breiden. Dit is een van de methoden waarmee antichristen de macht grijpen.

Wat betreft de technieken die antichristen gebruiken om hun status te consolideren, is de eerste het voor zich winnen van de harten van mensen en de tweede het aanvallen en uitsluiten van andersdenkenden. Het voor zich winnen van de harten van mensen betekent dat ze de methode van het voor zich winnen van mensen toepassen op degenen die bij hen in de gunst proberen te komen, die toenadering zoeken, die hen vertrouwen en die hen volgen, of ze nu gelijk of ongelijk hebben. Het aanvallen en uitsluiten van andersdenkenden betekent dat ze al degenen die de waarheid begrijpen en hen daardoor kunnen onderscheiden, hen niet volgen en afstand van hen houden, als vijanden beschouwen. Ze behandelen deze mensen als een doorn in het oog, en de techniek die ze op deze mensen toepassen is hen aan te vallen en uit te sluiten. Een antichrist merkt bijvoorbeeld dat telkens wanneer hij communiceert, de mensen erg enthousiast zijn, sommigen aantekeningen maken of hem opnemen met een bandrecorder. Er is slechts één jonge zuster die nooit aantekeningen maakt of iets zegt. Dus denkt hij bij zichzelf: Heeft ze een probleem met mij? Of vindt ze dat ik niet goed communiceer? Bovendien, telkens wanneer ik aankom, begroeten andere mensen me en knikken ze me vriendelijk toe, schenken water voor me in en bieden me een stoel aan, maar zij heeft me nog nooit zo behandeld. Het lijkt erop dat ze zich niet aan mij onderwerpt – ik moet een manier bedenken en een kans vinden om haar een lesje te leren! Wat voor kans moet ik zoeken? Ik zal regelen dat ze iets gaat afhandelen waar ze zeker een potje van zal maken – dat geeft me een reden om haar de les te lezen. Dit is mijn beste kans om haar zover te krijgen dat ze zich aan mij onderwerpt. Vervolgens regelt hij dat deze zuster ergens gaat werken waar het gevaarlijk is. Hij denkt: Ik laat haar het evangelie prediken aan een oude religieuze dominee, een die een beetje wellustig is en de waarheid niet aanvaardt. Laten we eens zien of ze hem kan bekeren. Wat zal ze tot haar verdediging te zeggen hebben als ze dat niet kan? Als ze zich niet aan mij onderwerpt, stuur ik haar weg! Dan zegt hij tegen haar: “Op dit moment denken de meeste andere broeders en zusters heel goed over je. Je gelooft al vele jaren in god en je begrijpt veel waarheden. Er is een religieuze dominee die de Bijbel goed kent, en jij bent de meest geschikte persoon om hem het evangelie te prediken.” Wanneer de zuster de dominee ontmoet, ziet de dominee dat ze jong en mooi is en krijgt hij een oogje op haar – hij permitteert zich zelfs wat vrijheden met haar. Nadat ze is teruggekeerd, zegt de zuster dat ze niet meer terug wil, waarop de antichrist antwoordt: “De kerk heeft je opgedragen hem het evangelie te prediken. Dit is je plicht, je moet gaan!” Wanneer ze dit hoort heeft de zuster geen andere keuze dan te gehoorzamen, met als gevolg dat ze na elk bezoek huilt. Deze leider is in staat tot zulke dingen om anderen aan te vallen en wraak op hen te nemen. Wat voor persoon is dit? Een boosaardige. Als hij een vrouw was, zou hij dan in zo’n situatie gaan? (Nee.) Absoluut niet. Hij zou het meer dan wie dan ook vermijden. Hij ziet wie hem niet bevalt, wie gemakkelijk te pesten is, wie zich niet aan hem onderwerpt en niet bij hem in de gunst probeert te komen, en zoekt dan kansen om tegen deze mensen te complotteren en wraak op hen te nemen. Zeg Mij, wanneer iemand slechte en boosaardige bedoelingen heeft, is hij dan niet in staat tot allerlei vreselijke dingen? En hoe ontstaan deze slechte, boosaardige bedoelingen? Een van de belangrijkste redenen is dat zijn aard-essentie te slecht en kwaadwillig is, en een andere is dat hij geen Godvrezend hart heeft. Wanneer mensen geen Godvrezend hart bezitten, is er niets wat ze niet durven te doen; ze zullen niet alleen andere mensen schaden, ze kunnen zelfs dingen doen als God oordelen en verraden – mensen schaden is voor hen een fluitje van een cent. Het zal hun niet uitmaken hoeveel ze andere mensen schaden; ze hebben geen medelijden met anderen en zijn in hun kern zeer kwaadwillig. En wat was het doel van deze antichrist toen hij deze jonge zuster de vuurkuil in duwde? Hij deed dit niet om het evangelie te prediken en mensen te winnen; het was alleen om haar te kwellen. Wat voor soort mensen kwellen ze? Als het iemand is die zich naar hen voegt en hen gehoorzaamt, zullen ze die dan kwellen? Nee, dat zullen ze niet. Dus waarom werd de zuster zo behandeld? (Omdat ze zich niet aan hem onderwierp.) Omdat ze zich niet aan hem onderwierp, niet bij hem in de gunst probeerde te komen, niet deed wat hij zei, hem niet als belangrijk beschouwde en hem in plaats daarvan minachtte, werd ze zo behandeld en als gevolg daarvan geschaad. Wanneer antichristen mensen op deze manier schaden, hoe zullen degenen die klein van gestalte zijn en de waarheid niet begrijpen over het algemeen reageren? Ze zullen bij zichzelf denken: Lokale ambtenaren hebben meer macht dan staatsambtenaren. Op dit moment staan we onder de controle van deze persoon, dus we moeten doen wat hij zegt en gaan waar hij ons heen stuurt. Hoe andere mensen ook tegen hem doen, zo moeten wij ook tegen hem doen. We moeten deel gaan uitmaken van de groep. We moeten op dezelfde manier bij hem in de gunst proberen te komen als andere mensen, en we moeten het beter en aandachtiger doen dan anderen. Alleen dan kunnen we deze leider van ons afhouden. Deze leider is niet gemakkelijk te dienen – we moeten geen ruzie met hem zoeken! En is dit niet precies het resultaat dat de antichrist wil zien? (Ja.) Hiermee heeft hij zijn doel bereikt. Is dit niet hetzelfde als de techniek die Satan gebruikt om mensen te mishandelen? (Jawel.) Wat toont dit aan? Dat zijn handelingen Satan vertegenwoordigen. Hij is een spreekbuis en vertegenwoordiger van Satan geworden; hij handelt namens Satan. Is het op die manier vervullen van een plicht de ware vervulling van een plicht? Is het God dienen? (Nee.) Zulke leiders zijn het niet waard leiders genoemd te worden – het zijn boosaardige mensen en Satans.

Zodra antichristen leiders worden, proberen ze als eerste de harten van mensen voor zich te winnen, om ervoor te zorgen dat mensen hen geloven, vertrouwen en steunen. Wanneer hun status is gevestigd, beginnen ze zich abnormaal te gedragen. Om hun status en macht te beschermen, beginnen ze andersdenkenden aan te vallen en uit te sluiten. Tegenover andersdenkenden – in het bijzonder tegenover mensen die de waarheid nastreven – schuwen ze geen enkel middel. Ze gebruiken aanhoudende, precieze en meedogenloze methoden om hen te onderdrukken, aan te vallen en te kwellen. Pas wanneer ze iedereen die hun status bedreigt ten val hebben gebracht en zwartgemaakt, voelen ze zich op hun gemak. Elke antichrist is zo. Wat is hun doel met deze talloze tactieken om mensen voor zich te winnen en te onderdrukken? Hun doel is macht verkrijgen, hun status consolideren, en mensen misleiden en onder controle houden. Waar staan hun bedoelingen en motieven voor? Ze willen hun eigen, onafhankelijke koninkrijk stichten; ze willen opstaan tegen God. Een dergelijke essentie is zelfs nog ernstiger dan een verdorven gezindheid: de wilde ambities en verraderlijke listen van Satan zijn volledig blootgelegd. Dit is niet louter een probleem van de onthulling van een verdorven gezindheid. Wanneer mensen bijvoorbeeld een beetje arrogant en zelfgenoegzaam zijn, of soms een beetje bedrieglijk en leugenachtig, zijn dit slechts onthullingen van een verdorven gezindheid. Alles wat antichristen daarentegen doen, is gericht op het voor zich winnen van de harten van mensen, het aanvallen en uitsluiten van andersdenkenden, het consolideren van hun status, het grijpen van de macht en het onder controle houden van mensen. Wat is de aard van deze handelingen? Beoefenen ze de waarheid? Leiden ze Gods uitverkoren volk om Gods woorden binnen te gaan en voor God te komen? (Nee.) Wat doen ze dan wel? Ze wedijveren met God om Zijn uitverkoren volk, strijden om de harten van mensen en proberen hun eigen, onafhankelijke koninkrijk op te zetten. Wie zou een plaats moeten hebben in de harten van mensen? God zou een plaats moeten hebben. Maar alles wat de antichristen doen, is precies het tegenovergestelde hiervan. Ze staan niet toe dat God of de waarheid een plaats in de harten van mensen heeft; in plaats daarvan willen ze dat de mens – zijzelf als leider – en Satan een plaats in de harten van mensen hebben. Zodra ze ontdekken dat ze geen plaats in iemands hart hebben, dat deze persoon hen niet als leider behandelt, zijn ze uitermate ontstemd en zullen ze diegene waarschijnlijk proberen te onderdrukken en te kwellen. Alles wat de antichristen doen en zeggen, draait om hun status en reputatie, en is bedoeld om ervoor te zorgen dat mensen hen hoogachten, benijden en aanbidden – en zelfs vrezen. Ze willen dat Gods uitverkoren volk hen als God behandelt, en denken: in welke kerk ik ook ben, mensen moeten naar mij luisteren, ze moeten naar mijn pijpen dansen. Wie er ook een probleem aan hogerhand meldt, het moet via mij gaan; ze mogen het alleen aan mij melden en niet rechtstreeks aan hogerhand. Als iemand ‘nee’ tegen mij zegt, zal ik hem straffen, zodat iedereen die mij ziet angst en vrees voelt en in zijn hart beeft. Bovendien, als ik een bevel geef of iets beweer, mag niemand het wagen het oneens te zijn; wat ik ook zeg, mensen moeten zich ernaar voegen. Ze moeten absoluut naar mij luisteren, ze moeten mij in alle dingen gehoorzamen, en ik moet daar de touwtjes in handen hebben. Dit is precies de toon waarmee antichristen spreken, dit is de stem van antichristen, op die manier proberen antichristen te heersen over de kerken. Als Gods uitverkoren volk doet wat zij zeggen en hun gehoorzaamt, worden zulke kerken dan niet de koninkrijken van de antichristen? Ze zeggen: “De werkregelingen die van hogerhand worden uitgevaardigd, moeten door mij worden gekeurd, ik moet de verantwoordelijkheid voor jullie dragen, ik moet degene zijn die goed en fout analyseert, de uitkomst moet door mij worden beslist. Jullie hebben niet genoeg gestalte en jullie zijn niet voldoende gekwalificeerd. Ik ben de leider van de kerk en ik heb het voor het zeggen.” Zijn de mensen die deze dingen zeggen niet ontzettend pompeus? Ze zijn werkelijk zo arrogant dat het hun aan elke vorm van verstand ontbreekt! Proberen ze niet hun eigen, onafhankelijke koninkrijk te stichten? Wat voor mensen zijn geneigd te proberen hun eigen koninkrijk te creëren? Zijn dat geen onvervalste antichristen? Is niet alles wat antichristen zeggen en doen bedoeld om hun eigen status te beschermen? Proberen ze niet mensen te misleiden en onder controle te brengen? Waarom worden ze antichristen genoemd? Wat is de betekenis van ‘anti’? Het betekent tegenstelling en haat. Het betekent vijandigheid jegens Christus, vijandigheid jegens de waarheid en vijandigheid jegens God. Wat betekent ‘vijandigheid’? Het betekent aan de andere kant staan, je als een vijand behandelen, alsof men vervuld is van een grote en diepe haat; het betekent lijnrecht tegenover je staan. Dat is de denkwijze waarmee antichristen God behandelen. Welke houding hebben zulke mensen, die God haten, ten opzichte van de waarheid? Kunnen zij de waarheid liefhebben? Kunnen zij de waarheid aanvaarden? Absoluut niet. Daarom zijn mensen die tegenover God staan, mensen die de waarheid haten. Het eerste wat in hen tot uiting komt, is een afkeer van de waarheid en haat jegens de waarheid. Zodra ze de waarheid of de woorden van God horen, is er haat in hun hart, en wanneer iemand de woorden van God aan hen voorleest, verschijnt er een uitdrukking van woede en razernij op hun gezicht, net als wanneer de woorden van God aan een demon worden voorgelezen wanneer mensen het evangelie prediken. Mensen die afkerig zijn van de waarheid en de waarheid haten, voelen in hun hart de grootst mogelijke afkeer van Gods woorden en de waarheid en hebben een houding van weerstand; ze gaan zelfs zover dat ze iedereen haten die Gods woorden aan hen voorleest of met hen over de waarheid communiceert; ze behandelen die persoon zelfs als een vijand. Ze voelen een extreme afkeer van diverse waarheden en van positieve dingen. Alle waarheden zoals je onderwerpen aan God, trouw je plicht vervullen, een eerlijk iemand zijn, in alle dingen de waarheid zoeken, enzovoort – hebben ze daar ook maar een greintje subjectief verlangen naar of liefde voor? Nee, in het geheel niet. Gezien dit soort aard-essentie die ze hebben, staan ze dus al lijnrecht tegenover God en de waarheid. Zonder twijfel houden zulke mensen diep vanbinnen niet van de waarheid of van enig positief ding; diep vanbinnen voelen ze zelfs afkeer van de waarheid en haten ze die. Mensen in leidinggevende posities moeten bijvoorbeeld in staat zijn de afwijkende meningen van hun broeders en zusters te aanvaarden, ze moeten in staat zijn zich open te stellen en zich bloot te geven aan de broeders en zusters, en in staat zijn hun verwijten te aanvaarden, en ze moeten hun status niet laten gelden. Wat zou een antichrist zeggen over al deze correcte beoefeningswijzen? Hij zou zeggen: “Als ik naar de meningen van de broeders en zusters zou luisteren, zou ik dan nog een leider zijn? Zou ik dan nog status en aanzien hebben? Als ik geen aanzien heb, welk werk kan ik dan doen?” Dit is precies het soort gezindheid dat een antichrist bezit; ze aanvaarden de waarheid niet in het minst, en hoe correcter een beoefeningswijze is, des te meer ze zich ertegen verzetten. Ze aanvaarden niet dat handelen volgens principes het beoefenen van de waarheid is. Wat denken zij dat het beoefenen van de waarheid is? Zij denken dat ze bij iedereen listen, trucs en geweld moeten gebruiken, in plaats van te vertrouwen op de woorden van God, de waarheid en liefde. Al hun middelen en paden zijn boosaardig. Dit alles is volledig representatief voor de aard-essentie van de antichristen. De motieven, meningen, zienswijzen en bedoelingen die ze vaak openbaren, zijn allemaal gezindheden van afkeer van de waarheid en haat jegens de waarheid, wat de aard-essentie van de antichristen is. Wat betekent het dan om tegenover de waarheid en God te staan? Het betekent de waarheid en positieve dingen haten. Wanneer iemand bijvoorbeeld zegt: “Als schepsel moet je de plicht van een schepsel vervullen. Wat God ook mag zeggen, mensen moeten zich onderwerpen, want wij zijn schepselen”, hoe denkt een antichrist dan? Onderwerpen? Het is niet onwaar dat ik een schepsel ben, maar als het op onderwerpen aankomt, hangt dat van de situatie af. Eerst en vooral moet er voor mij persoonlijk voordeel in zitten, ik mag niet benadeeld worden en mijn belangen moeten op de eerste plaats komen. Als er beloningen of grote zegeningen te behalen zijn, dan kan ik me onderwerpen, maar als er geen beloningen en geen bestemming zijn, waarom zou ik me dan moeten onderwerpen? Dan kan ik me niet onderwerpen. Dit is een houding van het niet aanvaarden van de waarheid. Hun onderwerping aan God is voorwaardelijk, en als aan hun voorwaarden niet wordt voldaan, onderwerpen ze zich niet alleen niet, maar zijn ze ook geneigd zich tegen God te verzetten en Hem te weerstaan. God vraagt bijvoorbeeld dat mensen eerlijk zijn, maar deze antichristen geloven dat alleen dwazen proberen eerlijk te zijn en dat slimme mensen dat niet doen. Wat is de essentie van een dergelijke houding? Het is haat jegens de waarheid. Dat is de essentie van antichristen, en hun essentie bepaalt welk pad ze bewandelen, en het pad dat ze bewandelen bepaalt alles wat ze doen. Wanneer antichristen de aard-essentie van haat jegens de waarheid en God hebben, wat voor soort dingen zijn ze dan geneigd te doen? Ze zijn geneigd te proberen de harten van mensen voor zich te winnen, andersdenkenden aan te vallen en uit te sluiten, en mensen te kwellen. Het doel dat ze met deze dingen proberen te bereiken, is macht uitoefenen, Gods uitverkoren volk onder controle houden en hun eigen, onafhankelijke koninkrijk stichten. Daar bestaat geen twijfel over. Iedereen die, zodra hij status heeft, niet in staat is tot absolute onderwerping aan God en niet in staat is God te volgen of de waarheid na te streven, is een antichrist.

Wat voor dingen doen antichristen bij het vervullen van de plicht van een leider? We hebben zojuist gesproken over hoe ze proberen de harten van mensen voor zich te winnen en ook andersdenkenden aanvallen en uitsluiten, maar er is nog een uiting die antichristen gemeen hebben – wat is hun houding ten opzichte van degenen die de waarheid nastreven? (Haat.) En waardoor worden ze daartoe gebracht? Haten ze die mensen alleen maar, en dat is het dan? Nee, ze zoeken naar manieren om hen uit te sluiten en te onderdrukken. Ze vallen andersdenkenden aan en sluiten hen uit. Deze andersdenkenden kunnen mensen zijn die een beetje verward zijn, die niet weten hoe ze bij anderen in de gunst moeten komen of hoe ze filosofieën voor wereldlijke betrekkingen moeten gebruiken. Het kunnen ook mensen zijn die relatief ijverig zijn en de waarheid behoorlijk nastreven. Wat is dus de derde techniek van antichristen? Ze sluiten degenen die de waarheid nastreven uit en vallen hen aan. Er is er nog een: ze proberen zich te verzekeren van een plaats in de harten van mensen. Hoe wordt dit genoemd? (De harten van mensen bezetten.) Dit ze proberen te bereiken. Welke middelen gebruiken ze hiervoor? (Ze verheerlijken zichzelf en getuigen van zichzelf.) En wat is het doel van de antichristen bij het verheerlijken en getuigen van zichzelf? Het is de harten van mensen te bezetten en hen onder controle te houden. Over wat voor dingen praten mensen gewoonlijk wanneer ze zichzelf verheerlijken en van zichzelf getuigen? Eén ding is praten over hun kwalificaties. Sommige mensen praten bijvoorbeeld over hoe ze bepaalde hogere kerkleiders onderdak hebben geboden. Sommigen zeggen zelfs: “Ik heb God Zelf ontvangen, en Hij was heel aardig voor me – ik zal zeker vervolmaakt worden.” Wat bedoelen ze hiermee? (Ze proberen mensen een hoge dunk van hen te laten krijgen.) Ze hebben een doel met het zeggen van deze dingen. Anderen zeggen: “Ik ben in contact geweest met de Boven, ze hebben een vrij hoge dunk van me en hebben me aangespoord hard te werken in mijn streven.” In werkelijkheid heeft niemand enig idee wat de Boven van hem denkt. Sommige mensen overdrijven de dingen echt, en soms verzinnen ze zelfs dingen. Ze zouden niet weten wat ze moesten doen als er een groep mensen bijeenkwam om hun verhalen te verifiëren en te controleren. De Boven kan best tegen iemand zeggen: “Je hebt een goed kaliber en je hebt bevattingsvermogen. Je zou moeten oefenen met het opschrijven van je ervaringsgetuigenis. Zodra je levenservaring hebt, zou je een leider kunnen worden.” Wat is de implicatie hier? Zelfs al is deze persoon getalenteerd, hij moet nog steeds een periode van oefenen doorlopen en ervaring opdoen. Wanneer die persoon pronkt en praalt voordat hij training of ervaring heeft opgedaan, wat is dan de aard hiervan? Hij is arrogant en verwaand, en heeft zijn verstand verloren, nietwaar? Zelfs als de broeder Boven zegt dat deze persoon kaliber bezit en getalenteerd is, is dit slechts een aanmoediging of een beoordeling. Met welk doel loopt die persoon zo te pronken? Het is om te zorgen dat mensen een goede dunk van hem krijgen, en dat anderen hem aanbidden. Wat hij zegt is: “Kijk – de broeder Boven acht mij hoog, dus waarom jij niet? Nu ik je dit heb verteld, zou jij mij ook hoog moeten achten.” Dit is het doel dat hij wil bereiken. Er zijn er ook die zeggen: “Ik was vroeger een leider. Ik was de leider van een regio, een district, een kerk – ik bleef maar de ladder afdalen en weer opklimmen – ik ben meerdere keren bevorderd en gedegradeerd. Uiteindelijk werd de Hemel getroffen door mijn oprechtheid, en vandaag ben ik opnieuw een hogere leider. En ik ben helemaal nooit negatief geweest.” Wanneer je hem vraagt waarom hij zich nooit negatief heeft gevoeld, antwoordt hij: “Ik heb het geloof dat waar goud uiteindelijk zal schitteren.” Dit is de conclusie die hij heeft getrokken. Is dit de waarheidswerkelijkheid? (Nee.) Wat is het dan, als het niet de waarheidswerkelijkheid is? Het is een bizarre theorie; we zouden ook kunnen zeggen dat het een misvatting is. Als ze zo spreken, wat kan dat dan tot gevolg hebben? Sommige mensen zouden kunnen zeggen: “Deze persoon streeft de waarheid echt na. Hij werd niet negatief nadat hij zo vaak bevorderd en gedegradeerd was. En nu is hij weer tot leider benoemd – waar goud schittert echt. Het is slechts een kwestie van tijd voordat hij vervolmaakt wordt.” Is dit niet wat de persoon nastreefde? In werkelijkheid is dit precies wat hij nastreefde. Ongeacht de manier waarop antichristen spreken, het is altijd om te zorgen dat mensen een hoge dunk van hen te krijgen en hen aanbidden, om een bepaalde plaats in de harten van mensen in te nemen, zelfs om Gods plaats daar in te nemen – dit zijn allemaal doelen die antichristen willen bereiken wanneer ze van zichzelf getuigen. Telkens wanneer de motivatie achter wat mensen zeggen, prediken en communiceren is om anderen een hoge dunk van hen te laten krijgen en om anderen hen te laten aanbidden, is zulk gedrag het verheerlijken van en het getuigen van zichzelf; het wordt gedaan om een plaats in de harten van anderen in te nemen. Hoewel de manieren waarop deze mensen spreken niet geheel hetzelfde zijn, hebben ze in meerdere of mindere mate het effect dat ze van zichzelf getuigen en anderen hen laten aanbidden. Zulk gedrag komt, in verschillende gradaties, voor bij nagenoeg alle leiders en werkers. Als ze een bepaald punt bereiken waarop ze zichzelf niet meer kunnen stoppen en het moeilijk vinden zichzelf te beteugelen, en ze een bijzonder sterke en duidelijke bedoeling en doelstelling koesteren, namelijk mensen hen te laten behandelen alsof ze God of een afgod zijn, en daardoor hun doel bereiken om anderen te beperken en onder controle te houden, en om andere mensen hen te laten gehoorzamen en aanbidden, dan is de aard van dit alles het verheerlijken van en het getuigen van zichzelf, en heeft dit het kenmerk van antichristen. Welke middelen gebruiken mensen doorgaans om zichzelf te verheerlijken en van zichzelf te getuigen? (Ze spreken over hun kapitaal.) Wat houdt het spreken over kapitaal in? Praten over hoe lang ze in God geloven, hoeveel ze hebben geleden, wat voor prijs ze hebben betaald, hoeveel werk ze hebben gedaan, hoe ver ze hebben gereisd, en ook hoeveel mensen ze hebben gewonnen en hoeveel vernedering ze hebben doorstaan door het prediken van het evangelie. Sommige mensen praten ook vaak over hoe vaak ze zijn gearresteerd en in de gevangenis zijn gezet zonder ooit de kerk of de broeders en zusters te verraden, en daarbij standvastig in hun getuigenis stonden, enzovoort; al deze dingen behoren tot het spreken over kapitaal. Onder het mom van het werk van de kerk doen, regelen ze hun eigen zaakjes, consolideren ze hun status, en vestigen ze een goede indruk van zichzelf in de harten van mensen. Tegelijkertijd gebruiken ze allerlei methoden en trucs om de harten van mensen voor zich te winnen, en gaan ze zelfs zover dat ze alle andersdenkenden aanvallen en uitsluiten. In het bijzonder doen ze er alles aan om degenen die de waarheid nastreven en zich aan de principes houden uit te sluiten en te onderdrukken. En wat betreft degenen die dwaas en onwetend zijn, en mensen die verward zijn in hun geloof, en ook degenen die nog maar kort in God geloven en van kleine gestalte zijn, welke methoden passen ze op deze mensen toe? Ze misleiden hen, trekken hen aan en bedreigen hen zelfs, en gebruiken deze strategieën om hun doel van het consolideren van hun status te bereiken. Dit zijn allemaal de tactieken van antichristen.

Dit soort dingen gebeurt vaak in kerken: sommige broeders en zusters luisteren naar preken en communicatie waarin de Boven zegt dat als een leider of werker iets doet dat de werkregelingen van Gods huis schendt, Gods uitverkoren volk het recht heeft het te melden. Nadat ze dit hebben gehoord en onderscheiden dat een leider in hun kerk op een manier werkt die niet in overeenstemming is met de werkregelingen, besluiten sommigen van hen dat ze de leider willen melden. Dan komt de leider hierachter en denkt bij zichzelf: het blijkt dat er mensen zijn die nog steeds het lef hebben mij te melden. Hoe durven ze! Wie zijn deze mensen? Vervolgens onderzoeken ze elk van de tientallen leden van de kerk. Hoe ver gaan ze in dit onderzoek? Ze zoeken de leeftijd van iedereen op, hoe lang ze in God geloven, welke plichten ze in het verleden hebben vervuld, wat hun huidige plichten zijn, met wie ze in contact staan, of ze al dan niet contact kunnen opnemen met de Boven, enzovoort. Ze zoeken dit allemaal op en steken er zoveel moeite in. Nadat hun grondige onderzoek is voltooid, ontdekken ze dat twee of drie mensen verdacht lijken, dus houdt de leider tijdens de volgende bijeenkomst een preek die specifiek op deze kwestie is gericht. Hij zegt: “Mensen moeten een geweten hebben. Wie heeft je in je geloof in god tot nu toe geleid? Je begrijpt nu zoveel waarheden; als ik geen bijeenkomsten hield en met je communiceerde, zou je deze waarheden dan kunnen begrijpen? Onze kerk heeft zoveel mensen binnengebracht door het evangelie aan hen te prediken, en ons evangeliewerk heeft zo’n enorme vooruitgang geboekt. Als ik hier niet was om het te leiden, zouden jullie dan ook maar iemand kunnen binnenbrengen? Wie moeten jullie hier eigenlijk voor bedanken?” Sommige mensen overdenken dit en denken: God is Degene die ik zou moeten bedanken; welke bijdragen heeft de mens geleverd? Maar dan gaat de leider verder en zegt hij: “Als ik deze boeken met gods woorden niet voor jullie had meegebracht, zouden jullie die dan kunnen bemachtigen? Zonder mij om bijeenkomsten te organiseren, zouden jullie dan kunnen samenkomen? Mensen moeten een geweten hebben! Dus, als je een geweten hebt, wat moet je dan doen? Wanneer je leider af en toe een kleine fout maakt, moet je die niet al te grondig onderzoeken. Door je vast te bijten in zijn tekortkomingen en die niet los te laten, probeer je dan tegen hem in opstand te komen? Als er iets kleins gebeurt, moeten we dat intern afhandelen. Wat is het nut van een melding doen? Mensen die zaken melden zijn incompetent en van kleine gestalte. Is het gepast om alles aan de Boven te melden? Hoe zou de Boven tijd kunnen hebben om zulke problemen op te lossen? Als ze moeten worden opgelost, dan moeten de kerkleiders ze oplossen. Kunnen dingen niet achter gesloten deuren worden besproken? Moet je alles aan de Boven melden? Zal dit de Boven niet alleen maar storen? Luister, als je iets aan mij meldt, zal ik kalm en vriendschappelijk een oplossing vinden zonder je te snoeien. Maar weet je wat de houding van de Boven zal zijn als je het aan hem meldt? Met de Boven valt niet te spotten – hij is als een leeuw en een arend. Kunnen mensen met een kleine gestalte zoals wij zijn niveau bereiken? Er zal niets goeds van komen als je een probleem aan de Boven meldt; je zult zeker worden gesnoeid. Dit is mij vele malen overkomen; hoe zou iemand met een gestalte zo klein als de jouwe dat aankunnen? Je zou zelfs kunnen ophouden met geloven, en wie zal dan de gevolgen daarvan dragen? Als je iets wilt melden, zul je de gevolgen dragen. Wanneer de tijd daar is en je gesnoeid wordt en negatief en zwak wordt, kom dan niet mij de schuld geven. Als je een melding wilt doen, zal ik je niet tegenhouden. Ga je gang en doe het maar; ik zal wel zien wie het meldt!” Zou iemand een melding durven doen wanneer deze leider zo intimiderend is? (Nee.) Sommige mensen zouden het willen, maar ze zouden te bang zijn. Zijn deze mensen geen nietsnutten? Waar zijn ze bang voor? Hoe konden ze zo bang worden van de leider? Zelfs als die leider hen dood wilde kwellen, ligt hun leven niet in de handen van die leider; hoe zou die leider hen durven kwellen zonder Gods toestemming? Na een paar angstaanjagende woorden van die leider zijn er mensen die echt te bang zouden zijn om een melding te doen; ze zouden bij zichzelf denken: God is nergens te bekennen. Zal de Boven de leider aanpakken als ik een melding doe? Wat als ze dat niet doen – zal de leider dan wraak op me nemen? Zou ik dan nog normaal mijn plicht kunnen doen? Dan moet ik maar geen melding doen. Bovendien is deze zaak niet mijn zorg. Niemand anders heeft het gemeld, dus waarom zou ik? Ze zouden terugdeinzen en geen melding durven doen. Is het waarschijnlijk dat een antichrist genade zal tonen aan zulke mensen? (Nee.) Wat zal hij met hen doen? Zodra hij heeft vastgesteld wie van plan is hem te melden, wie niet één van hart met hem is, zal hij beginnen te denken: je bent altijd iets van plan; je wilt altijd hoogdravende ideeën spuien, je zoekt altijd ruzie, je wilt altijd mijn problemen melden – dit is schandalig! Je hebt gezocht naar een kans om in contact te komen met de Boven, zodat je mijn situatie aan hem kunt melden. Nu deins je terug, je durft het niet; maar wie weet, als je de juiste gelegenheid vindt, meld je me misschien alsnog. O, ik krijg je wel! Dus zal de antichrist naar voorwendsels en gelegenheden zoeken om die mensen te kleineren, om de broeders en zusters een afkeer van hen te laten krijgen. Dan zal hij allerlei manieren bedenken om hen te betrappen, om problemen voor hen te creëren en hun reputatie te bezoedelen. En wat denken die mensen daarna bij zichzelf? Dit is verschrikkelijk! Ik heb de leider niet gehoorzaamd, ik heb blindelings geprobeerd hem te melden, en nu heb ik het moeten ontgelden. Ik moet deze les onthouden: ik mag de leider absoluut niet beledigen! Op dit moment heeft deze leider het voor het zeggen. Als hij ‘oost’ zegt, kan ik geen ‘west’ zeggen; als hij ‘één’ zegt, kan ik geen ‘twee’ zeggen. Ik moet doen wat de leider me opdraagt. Ik mag absoluut geen contact opnemen met de Boven om problemen te melden. Dit is echt ernstig! Ik heb het moeten ontgelden van de leider, en de Boven weet er niets van – wie komt er voor me op? Zoals men zegt: ‘Gemeenteambtenaren hebben meer macht dan staatsambtenaren!’ Deze mensen zijn negatief geworden. Ze geloven niet dat de waarheid heerst in Gods huis, en nog minder dat God soeverein is over alle dingen. Hebben ze God nog in hun hart? Nee, ze hebben geen God in hun hart. Het ontbreekt hun aan waar geloof in God, ze willen een probleem melden maar zijn bang voor die boosaardige persoon, ze hebben geen enkel vermogen om boosaardige machten te onderscheiden, ze hebben het moeten ontgelden van die boosaardige persoon op de plaats waar hij de macht heeft, en ze zijn nietsnutten geworden. Oorspronkelijk hadden ze een beetje rechtvaardigheidsgevoel, wat een wenselijke eigenschap is, maar omdat ze de waarheid niet begrijpen en niet weten hoe ze volgens de principes moeten handelen, werden ze verpletterd door die boosaardige persoon, valse leider en antichrist, tot ze uiteindelijk alle geloof verloren; ze weten niet hoe ze op God moeten vertrouwen om de waarheid te zoeken of op basis van wijsheid te handelen. Nu worden ze telkens bang en timide wanneer ze een antichrist zien. Hoe bang zijn ze? Ze denken: Kwaadaardige mensen hebben de macht in deze wereld. In welke groep ik ook ben, ik moet me gedragen. Ik mis dat soort felheid en lef, dus waar ik ook ga, ik zal bereidwillig mishandeling moeten doorstaan en anderen moeten gehoorzamen – ik moet hen behandelen als mijn voorouders. Als zij ‘oost’ zeggen, kan ik geen ‘west’ zeggen. Ik kan geen afwijkende meningen uiten, ik kan geen meldingen doen over de problemen van andere mensen en ik kan mijn neus niet in andermans zaken steken. Ik kan me alleen richten op het geloof in God. Ik mag de leiders en werkers niet beledigen, me niet aan de principes van de waarheid houden, niet naar het licht verlangen of van gerechtigheid houden – er is geen licht of gerechtigheid in deze wereld. Ik zal me gewoon concentreren op het volharden tot het einde, en waar ik in de toekomst ook ga, onthouden dat ik altijd prioriteit moet geven aan het bewaren van de vrede! Dit is de conclusie die ze trekken. Zijn ze niet verslagen door die antichrist? (Ja.) Waardoor wordt dit bevestigd? Nadat ze door die antichrist zijn onderdrukt, zijn ze doodsbang geworden, ze zijn te bang om iets te zeggen of te doen. Ze hebben hun ware geloof verloren en vervullen niet langer trouw hun plichten; in hun hart is het kleine vlammetje van hun liefde voor gerechtigheid gedoofd; ze zijn volkomen verslagen en gebroken door die antichrist. Zijn het geen nietsnutten? Zijn het geen lafaards? (Ja.) Hoe kun je dat zien? Als je hun vraagt: “Hoe gaat het met die-en-die in jullie kerk?” zullen ze antwoorden: “Niet slecht.” Als je vraagt: “En hoe zit het met die nieuwe kerkleider die jullie allemaal hebben gekozen; ken je die?” zullen ze antwoorden: “Ik ben niet zo bekend met hem.” Als je vraagt: “Hoe is het kerkleven daar nu? Heeft er iemand voor verstoringen gezorgd?” zullen ze zeggen: “Het is goed, het gaat prima.” Wat je hun ook vraagt, ze zullen slechts met deze paar woorden antwoorden. Is dit niet omdat ze bang zijn gemaakt? Waarom zijn ze zo bang? Het is omdat ze de rechtvaardigheid van God niet kennen; ze kunnen de boosaardigheid, wreedheid, meedogenloosheid en duisternis van Satan niet doorzien; ze weten niet wat het betekent dat de waarheid heerst, noch welke betekenis dit heeft – en dus zijn ze bang. Daarom zal hun antwoord, wat je ook vraagt, vaag en onduidelijk zijn; je zult van hen geen antwoord krijgen over wat er werkelijk in de kerk gebeurt, of erachter komen wat ze werkelijk vanbinnen denken. Ze zullen zich zo inpakken dat je niet eens zeker weet waar ze het over hebben. Ze zullen niets zeggen over de problemen die in de kerk bestaan, of hoe de leiders en werkers zijn, en je zult niets te weten komen over de moeilijkheden waarmee Gods uitverkoren volk wordt geconfronteerd. Je zult niets van dit alles te weten komen – ze zullen alleen op deze manier met je praten. En wat voor gevoel zul je krijgen als je naar hen luistert? Je zult het gevoel krijgen dat er iets tussen jullie harten in staat. Hun denkwijze is: Probeer niets over mij te weten te komen, ik wil geen informatie of wat er werkelijk aan de hand is aan je onthullen. Blijf bij me uit de buurt; als je via mij probeert te weten te komen wat er in de kerk gebeurt, dan probeer je problemen voor me te veroorzaken en mijn huidige leefomgeving, routine en situatie te verstoren. Bemoei je met geen enkel aspect van mijn leven; laat mij deze dingen zelf afhandelen. Ze zijn bang dat de antichrist hen zal laten lijden of wraak op hen zal nemen, en ze zijn bang om problemen over hun kerk te melden. Is dit niet capituleren voor die antichrist? Zijn ze niet misleid en onder controle gebracht door die antichrist? (Ja.) En de antichrist ziet zoiets heel graag. Ze hebben mensen zo lang gekweld dat ze hun problemen niet meer durven te melden, dus houden ze de kerk stevig onder controle. Worden veel mensen in de kerk op deze manier door een antichrist onder controle gehouden? Hebben jullie zelf ooit iemand ervan weerhouden een probleem te melden? Misschien hebben jullie het gedaan zonder het te beseffen, of misschien doen jullie het in de toekomst. Kan het feit dat mensen door antichristen worden overwonnen en onder controle worden gebracht als een probleem worden beschouwd? (Ja.) Sommige mensen zeggen: “Bepaalde mensen in de kerk zijn bang voor een antichrist, maar ze geloven niet in die antichrist of volgen die antichrist niet, laat staan dat ze die antichrist dienen. Ze zijn een beetje door die antichrist beperkt en vertraagd in het betreden van het juiste spoor van het geloof in God. Waarom zegt U dat dit een probleem is?” Enerzijds zou je, door te kijken naar de methoden die antichristen gebruiken om mensen voor zich te winnen en onder controle te brengen, moeten kunnen zien dat hun aard-essentie de essentie van Satan is; die is vijandig tegenover de waarheid en God. Antichristen willen met God wedijveren om mensen, om Zijn uitverkoren volk. Anderzijds kunnen de methoden en manieren waarop antichristen te werk gaan inderdaad een effect hebben op mensen die dwaas, onwetend, verward zijn en de waarheid niet begrijpen. Ze kunnen die mensen inderdaad misleiden, ervoor zorgen dat ze zich gedragen onder de controle van de antichristen en ervoor zorgen dat ze de antichristen in alle dingen moeten raadplegen en gehoorzamen. Antichristen houden niet alleen de mond van deze mensen gesloten; ze houden ook hun handelingen onder controle, beïnvloeden hun gedachten en ideeën, en beïnvloeden de richting waarin ze gaan. Dit zijn de effecten en gevolgen die de handelingen van antichristen teweegbrengen bij degenen die dwaas en onwetend zijn.

Zojuist heb ik gesproken over verschillende waarheden met betrekking tot het vervullen van de plicht van een leider of werker. Ik heb ook bepaalde problemen blootgelegd die leiders en werkers hebben, waarbij ik me voornamelijk heb gericht op de uitingen van het ernstigste type persoon – en welk soort persoon is dat? (Antichrist.) Wat is een gemeenschappelijke uiting die alle antichristen delen? Ze proberen de macht voor zichzelf te grijpen en de kerk onder controle te houden. Hun verlangen naar macht overtreft al het andere; macht is hun leven, hun wortel; het is het thema, de richting en het doel waaromheen alles wat ze in het leven doen draait. Daarom zijn de handelingen van antichristen en de gezindheden die ze openbaren identiek aan de tactieken die Satan gebruikt om mensen te misleiden, voor zich te winnen en onder controle te brengen. Men kan zeggen dat alles wat dit soort persoon doet hem tot iets maakt dat niets minder is dan een uitlaatklep, een belichaming en een uitdrukking van Satan; het hoofddoel van al hun handelingen en heel hun gedrag is het bezitten van macht. En wie proberen ze onder controle te krijgen? Het zijn de mensen die ze leiden, die volgelingen van God zijn, het zijn de mensen die binnen de reikwijdte van hun macht vallen, die ze onder controle kunnen brengen. Daarnet spraken we ook over de technieken die antichristen gebruiken om mensen onder controle te brengen. De eerste is de harten van mensen voor zich te winnen; de tweede is andersdenkenden aan te vallen en uit te sluiten; de derde is mensen die de waarheid nastreven uit te sluiten en aan te vallen; de vierde is zichzelf voortdurend te verheerlijken en van zichzelf te getuigen; en de vijfde is mensen te misleiden, aan te trekken, te bedreigen en onder controle te brengen. Al deze vijf belangrijke uitingen zijn basistechnieken en middelen die door antichristen worden gebruikt om macht te verkrijgen en mensen te bezitten en onder controle te brengen. Dit zijn de categorieën in brede trekken. Vervolgens zullen we deze categorieën in brede trekken meer in detail ontleden en erover communiceren.

Een ontleding van hoe antichristen de harten van mensen voor zich proberen te winnen

A. Mensen voor zich winnen met kleine gunsten

De eerste techniek die antichristen gebruiken om mensen te beheersen, is de harten van mensen voor zich winnen. Op hoeveel manieren kan iemand de harten van mensen voor zich winnen? Eén manier is door hen met kleine gunsten voor zich te winnen. Soms geven antichristen mensen iets aardigs, soms complimenteren ze hen, soms doen ze hun kleine beloftes. En soms zien antichristen dat bepaalde plichten iemand in de schijnwerpers kunnen plaatsen, of dat anderen denken dat die plichten voordelen kunnen opleveren voor degene die ze vervult en ervoor kunnen zorgen dat iedereen die persoon hoogacht. Zulke plichten wijzen ze dan toe aan degenen die ze voor zich willen winnen. ‘Kleine gunsten’ omvatten veel dingen: soms zijn het materiële dingen, soms zijn het immateriële dingen, soms zijn het aangename woorden die mensen graag horen. Bijvoorbeeld, iemand wordt zwak wanneer hem iets overkomt en verliest de motivatie voor zijn plicht. Wanneer hij deze zwakheid van hem toetst aan Gods woorden, beseft hij dat het ontrouw is aan God, een onwil om zijn plicht te doen, een gebrek aan ware onderwerping, en voelt hij diep zelfverwijt. Een leider die dit ziet, kan zeggen: ‘Je bent gewoon klein van gestalte. God zal deze zaak niet op die manier bekijken. Je gelooft nog maar zo kort. Je kunt niet zoveel van jezelf verwachten. Zoiets kost tijd – je kunt het niet overhaasten. God stelt geen hoge eisen aan mensen, en voor jou, iemand die nog maar kort in hem gelooft, is het normaal om af en toe een beetje zwak te zijn en je moet je daar geen zorgen over maken.’ Dit betekent dat er niets is om je zorgen over te maken als je zwak bent, en nog minder om je zorgen over te maken als je zwak blijft, en dat dit allemaal normale negativiteit is, en dat God het Zich niet herinnert. Sommige mensen zijn overdreven sentimenteel en worden bij het vervullen van hun plicht altijd door hun gevoelens belemmerd, en hun leider zegt: ‘Dit komt door je kleine gestalte, het is niet erg.’ Sommige mensen zijn lui en ontrouw in hun plicht, maar hun leider berispt hen niet. In plaats daarvan zegt hij bij elke gelegenheid vleiende dingen die die mensen willen horen, om hen te behagen en ervoor te zorgen dat die mensen hem ‘goed’ noemen, en om hun te laten zien hoe begripvol en liefdevol hij is. Die mensen denken: ‘Onze leider is als een liefhebbende moeder. Hij heeft echt liefde voor ons – hij vertegenwoordigt God echt. Hij is echt afkomstig van God!’ De onuitgesproken implicatie hiervan is dat hun leider als Gods spreekbuis kan fungeren, dat hij God kan vertegenwoordigen. Is dit het doel van deze leider? Misschien is dat niet zo duidelijk, maar een van zijn doelen is overduidelijk: hij wil dat mensen zeggen dat hij een geweldige leider is, attent voor anderen, sympathiek tegenover de zwakheden van mensen en zeer begripvol voor wat er in hun harten speelt. Wanneer sommige kerkleiders broeders of zusters hun plicht plichtmatig zien vervullen, berispen ze hen niet, hoewel ze dat wel zouden moeten doen. Wanneer ze duidelijk zien dat de belangen van Gods huis worden geschaad, bekommeren ze zich hier niet om, stellen ze geen vragen, en stoten ze niemand voor het hoofd. In werkelijkheid tonen ze geen echte inschikkelijkheid voor de zwakheden van mensen; hun bedoeling en doel is daarentegen om de harten van mensen voor zich te winnen. Ze zijn zich er terdege van bewust dat: ‘Zolang ik dit doe en niemand voor het hoofd stoot, zullen ze denken dat ik een goede leider ben. Ze zullen een goede, hoge dunk van me hebben. Ze zullen me goedkeuren en me aardig vinden.’ Het kan hun niet schelen hoeveel schade er wordt toegebracht aan de belangen van Gods huis, of hoe groot de verliezen zijn voor de ingang in het leven van Gods uitverkoren volk, of hoe zeer hun kerkleven wordt verstoord. Ze volharden gewoon in hun satanische filosofie en stoten niemand voor het hoofd. Er is nooit enig zelfverwijt in hun hart. Wanneer ze iemand verstoringen en hinder zien veroorzaken, zullen ze er hooguit een paar woorden over zeggen, het probleem bagatelliseren en het er dan bij laten. Ze zullen niet over de waarheid communiceren of de essentie van het probleem duidelijk maken aan die persoon, laat staan dat ze zijn gesteldheid zullen ontleden. Ze zullen ook nooit communiceren over Gods bedoelingen. Valse leiders ontmaskeren of ontleden nooit de fouten die mensen vaak maken, of de verdorven gezindheden die mensen vaak onthullen. Ze lossen geen enkel werkelijk probleem op. In plaats daarvan geven ze altijd toe aan de foutieve praktijken en onthullingen van verdorvenheid van mensen. Hoe negatief of zwak mensen ook zijn, ze nemen dit niet serieus. Ze prediken slechts wat woorden en doctrines en zeggen een paar woorden van aansporing om de situatie op een plichtmatige manier aan te pakken, in een poging de harmonie te bewaren. Het gevolg is dat Gods uitverkoren volk niet weet hoe ze over zichzelf moeten nadenken en zichzelf moeten leren kennen. Er is geen oplossing voor welke verdorven gezindheden dan ook die ze ook onthullen, en ze leven te midden van woorden en doctrines, noties en verbeeldingen, zonder enige ingang in het leven. Ze geloven zelfs in hun hart: ‘Onze leider heeft nog meer begrip voor onze zwakheden dan God. Onze gestalte is te klein om aan Gods vereisten te voldoen. We hoeven alleen maar aan de vereisten van onze leider te voldoen; door ons aan onze leider te onderwerpen, onderwerpen we ons aan God. Als er een dag komt dat de Boven onze leider ontheft, zullen we van ons laten horen. Om onze leider te behouden en te voorkomen dat hij wordt ontheven, zullen we met de Boven onderhandelen en hem dwingen in te stemmen met onze eisen. Zo doen we recht aan onze leider.’ Wanneer mensen zulke gedachten in hun hart koesteren, wanneer ze zo’n relatie met hun leider hebben opgebouwd, en dit soort afhankelijkheid, bewondering en aanbidding in hun hart is ontstaan voor hun leider, gaan ze steeds meer in deze leider geloven. Ze willen dan altijd naar de woorden van de leider luisteren, in plaats van de waarheid in Gods woorden te zoeken. Een dergelijke leider heeft bijna de plaats van God in de harten van mensen ingenomen. Als een leider bereid is een dergelijke relatie met Gods uitverkoren volk te onderhouden, als hij hier in zijn hart een gevoel van genot aan ontleent en gelooft dat Gods uitverkoren volk hem zo moet behandelen, dan is er geen verschil tussen deze leider en Paulus. Hij heeft reeds de weg van een antichrist betreden, en Gods uitverkoren volk is al door deze antichrist misleid en het ontbreekt hun volledig aan onderscheidingsvermogen. In werkelijkheid heeft die leider niet de waarheidswerkelijkheid en draagt hij totaal geen last voor de ingang in het leven van Gods uitverkoren volk. Hij kan alleen woorden en doctrines prediken en zijn relaties met anderen onderhouden. Hij is goed in zichzelf etaleren met hypocriete methoden, zijn woorden en handelingen stemmen overeen met de noties van mensen, en daardoor misleidt hij hen. Hij weet niet hoe hij over de waarheid moet communiceren of zichzelf moet kennen, en dit maakt het voor hem onmogelijk om anderen de waarheidswerkelijkheid binnen te leiden. Hij werkt alleen omwille van reputatie en status, en hij spreekt alleen vleiende woorden die mensen verstrikken, wat ertoe leidt dat mensen hem aanbidden en naar hem opkijken, waardoor het werk van de kerk en de ingang in het leven van Gods uitverkoren volk ernstig wordt beïnvloed en vertraagd. Is zo iemand geen antichrist? Sommige mensen handelen op dezelfde manier als antichristen, maar wanneer ze zien dat een antichrist ontmaskerd wordt, zijn ze in staat zichzelf met die antichrist te vergelijken. Ze voelen dat de weg die ze bewandelen ook de weg van antichristen is, dat ze zichzelf van de rand van de afgrond moeten redden en zich onmiddellijk tot God moeten bekeren, en moeten stoppen met zich te richten op hun persoonlijke status en imago. Ze denken dat ze in alle dingen God moeten verheerlijken en aan Hem moeten getuigen, en ervoor moeten zorgen dat mensen een plaats voor God in hun hart hebben en Hem als groots eren – ze voelen dat ze alleen dan ware vrede in hun hart zullen kennen. Alleen iemand die dit doet, is iemand die de waarheid liefheeft en kan aanvaarden. Als iemand de aard van een antichrist heeft, zal hij zich ook ongemakkelijk voelen in zijn hart wanneer hij woorden hoort die antichristen ontmaskeren, maar hij zal niet in staat zijn het oordeel en de tuchtiging van Gods woorden te aanvaarden, of zich open te stellen en zijn verdorven gezindheden bloot te leggen. Dit toont aan dat hij de waarheid niet kan aanvaarden en dat ware bekering voor hem onmogelijk is. Hij zal volharden in het doen gelden van zijn status, blijven genieten van de voordelen van status, en van de aanbidding en het naar hem opkijken van Gods uitverkoren volk. Dit zorgt ervoor dat degenen die door hem zijn misleid, afdwalen van de ware weg en van Gods woorden; ze mijden God en volgen in plaats daarvan die persoon. Toch denkt die persoon helemaal niet over zichzelf na. Onbewust dat hij al in gevaar is geraakt, denkt hij nog steeds vrij positief over zichzelf en gaat hij door met het misleiden en voor zich winnen van anderen. Zolang mensen naar hem luisteren en hem gehoorzamen, zal hij, hoe plichtmatig of onverantwoordelijk die mensen ook zijn in de vervulling van hun plichten, een oogje dichtknijpen. Sterker nog, hij zal er genoegen in scheppen te genieten van de aanbidding en het naar hem opkijken van die onwetende, dwaze mensen, en hun zelfs bescherming verlenen, en niemand toestaan hen te ontmaskeren of te onderscheiden. Sticht de antichrist op deze manier niet een onafhankelijk koninkrijk voor zichzelf? Een antichrist doet geen werkelijk werk. Hij communiceert niet over de waarheid om problemen op te lossen en hij leidt mensen niet in het eten en drinken van Gods woorden en het binnengaan van de waarheidswerkelijkheid. Hij werkt alleen voor status, roem en gewin. Hij bekommert zich alleen om het vestigen van zichzelf, het beschermen van de plaats die hij in de harten van mensen inneemt. Hij wil ervoor zorgen dat iedereen hem voortdurend aanbidt, naar hem opkijkt en hem volgt; dit zijn de doelen die hij wil bereiken. Zo probeert een antichrist de harten van mensen voor zich te winnen en controle uit te oefenen over Gods uitverkoren volk. Is zo’n manier van werken niet boosaardig? Het is gewoonweg te walgelijk! Ze werken een tijdje op deze manier, waardoor mensen hen goedgezind worden, hen vertrouwen en op hen gaan leunen, maar wat zijn de gevolgen? Die mensen zijn niet alleen niet in staat de waarheid te begrijpen en boeken geen enkele vooruitgang in hun ingang in het leven – in plaats daarvan nemen ze de antichrist aan als hun geestelijke ouder, als plaatsvervanger voor God, waardoor de antichrist de status van God in hun harten verdringt. Wanneer iemand een probleem heeft, komt hij niet langer voor God, en op welk probleem hij ook stuit, hij bidt niet tot God of vertrouwt niet op Hem, noch zoekt hij de waarheid in Zijn woorden. In plaats daarvan gaat hij het aan deze leider vragen. Hij vraagt de leider hem de weg te wijzen, en kijkt steeds meer tegen deze leider op en is hij van hem afhankelijk. Hij weet niet hoe hij God moet zoeken, en hij weet niet hoe hij naar Hem moet opkijken en op Hem moet vertrouwen, laat staan hoe hij moet handelen in overeenstemming met de waarheid en met de principes. Wat hem ook overkomt, hij wacht met ingehouden adem tot de leider de beslissing neemt. Hij doet alles wat de leider hem opdraagt, en hij volgt de aanwijzingen van de leider op, wat die ook mogen zijn. Misleidt en beheerst een antichrist de mensen niet door hen tot dit punt te brengen? Waarom zoeken Gods uitverkorenen de waarheid niet bij God wanneer hun dingen overkomen? Waarom gehoorzamen Gods uitverkorenen blindelings wat hun leider zegt, zonder zijn woorden aan onderzoek te onderwerpen of onderscheidingsvermogen te gebruiken? Waarom kunnen Gods uitverkorenen zich wel onmiddellijk aan de woorden van hun leider onderwerpen zodra ze die horen, maar kunnen ze dit niet met Gods woorden? Ze zoeken de verlangens van hun leider in plaats van die van God; ze luisteren naar de woorden van hun leider in plaats van naar die van God, en doen dit in plaats van de waarheid te zoeken en zich eraan te onderwerpen. Ze vertrouwen op hun leider om te handelen, en ook om hen te steunen, voor hen te spreken en beslissingen voor hen te nemen, in plaats van op God te vertrouwen, naar Hem op te kijken en zich aan Hem te onderwerpen. Hebben deze zogenaamde leiders niet een bepaalde positie in de harten van mensen ingenomen? Dit is het gevolg van een antichrist die mensen misleidt en hen verstrikt.

Wanneer sommige mensen iets overkomt en je hun zegt tot God te bidden, zeggen ze dat ze te klein van gestalte zijn en niet weten hoe ze moeten zoeken. Als je hun zegt Gods woorden te eten en te drinken, zeggen ze dat ze geen kaliber hebben en geen grootse verlichting kunnen verkrijgen. Als je hun zegt naar preken te luisteren, zeggen ze dat de inhoud van preken te verheven en diepgaand voor hen is, dat het hun pet te boven gaat. Ze denken dat als iemand van pover kaliber is, zwakheden heeft en in alle opzichten tekortschiet, hij dan leiders moet opzoeken. Stel dat je hun vraagt: ‘Waarom moet je een leider opzoeken? Waarom zoek je God niet en kom je niet voor Hem?’ Dan zeggen ze: ‘Het is erg moeilijk voor mensen om voor God te komen: we hebben noties, ons kaliber is pover, en we zijn traag van begrip en afgestompt. Gods woorden zijn niet altijd zo rechttoe rechtaan, en er staan geen voorbeelden in Zijn woorden om te laten zien wat ze betekenen. Onze leider vertelt ons gewoon recht voor zijn raap wat we moeten doen, heel direct, zo eenvoudig als één plus één twee is. Wat het lezen van Gods woorden betreft, als ik ze hardop kan voorlezen, is dat al heel wat, maar ik heb geen flauw idee wat ze betekenen, en ik weet niet wat God van de mens vereist of hoe ik moet praktiseren op een manier die in overeenstemming is met Gods bedoelingen. Ik kan nooit antwoorden vinden. Aangezien ik iemand ben van pover kaliber, iemand die klein van gestalte is, die afgestompt en dom is, die niets kan doorzien, moet ik bij alles wat er gebeurt aan onze leider vragen wat ik moet doen en hem de knoop laten doorhakken. Onze leider kan antwoorden voor me vinden; ik doe gewoon wat hij me opdraagt. Zo ben ik nu eenmaal – eenvoudig en gehoorzaam.’ ‘Er is niets mis met eenvoudig en gehoorzaam zijn, maar heeft jullie leider echt de waarheidswerkelijkheid? Is hij echt iemand die zich aan God onderwerpt? Als hij alleen maar woorden en doctrines kan prediken en niet iemand is die zich aan God onderwerpt, betekent jouw onderwerping aan hem dan dat je je aan God onderwerpt?’ Dan zeggen ze: ‘Onze leider is van hoog kaliber, en alles wat hij zegt is juist. Dat bewijst dat hij de waarheid begrijpt en dat hij in overeenstemming is met Gods bedoelingen.’ Er zit een beetje logische redenering in wat ze zeggen, nietwaar? Het is allemaal gebaseerd op hun persoonlijke gevoelens. Hun kaliber is pover en het ontbreekt hun aan onderscheidingsvermogen, dus als er echt iets mis was met hun leider, zouden ze het niet kunnen zien. De meeste mensen zijn dwaas, onwetend en van pover kaliber, maar laten we die reden voorlopig terzijde schuiven. Als we het bekijken vanuit het perspectief van de leider: als mensen deze uitingen vertonen, zo afhankelijk van hun leider zijn en dit soort zienswijze en houding jegens hem koesteren, houdt dat dan geen verband met de tactieken en methoden van de leider om de harten van mensen voor zich te winnen? (Jawel.) Hoe sterk is dat verband? Houdt het direct verband met de manier van werken van de leider? We kunnen met zekerheid zeggen dat er een absoluut, direct verband is, dat deze dingen honderd procent met elkaar verbonden zijn. Waarom zeg ik dit? Er zijn veel leiders die, wat hun subjectieve wil betreft, mensen graag voor God zouden willen brengen, maar omdat ze de waarheid niet begrijpen of niet weten hoe ze verschillende werkelijke problemen moeten oplossen, kunnen ze alleen wat administratieve taken en algemene zaken afhandelen en opscheppen zodat mensen hen hoogachten. Zo begeven ze zich onbewust op de weg van antichristen. Ze gebruiken hun eigen manieren en middelen om voortdurend te proberen de harten van mensen voor zich te winnen en controle uit te oefenen over hun harten, gedrag en gedachten, zodat mensen in hun handelingen, hun beoefening van de waarheid en in elk aspect van de vervulling van hun plichten altijd doen wat zij zeggen. Als mensen zich aan een antichrist onderwerpen en zich niet werkelijk aan God onderwerpen – als ze zich veel meer aan de antichrist onderwerpen dan aan God – en de vervulling van hun plichten geen enkel resultaat oplevert en ze de plicht van de mens niet goed vervullen, zijn dit dan mensen die gered zullen worden? Mensen hebben ‘nauwkeurige’ praktische paden om leiders en werkers te gehoorzamen en trouw te zijn, maar ze praktiseren niet eens nauwkeurig als het erom gaat om zich aan God te onderwerpen en Hem trouw te zijn – niemand communiceert hierover en niemand verricht dit aspect van werkelijk werk. Mensen spreken en handelen allemaal graag omwille van hun eigen status en reputatie, en ze breken zich het hoofd en vergeten te eten of te slapen terwijl ze ervoor proberen te zorgen dat Gods uitverkoren volk hen gehoorzaamt en aanbidt. Het is duidelijk dat ze dit allemaal doen om hun doel te bereiken: als leider of werker in de kerk heersen. Wat is de reden hiervoor? Het is dat de hele verdorven mensheid dezelfde gezindheid en dezelfde voorkeuren heeft. Wanneer iemand je een pad wijst en je heel bereid bent het te beoefenen, betekent dat niet dat je de waarheid beoefent – het betekent dat je doet wat die persoon zegt en hem gehoorzaamt. Dus, waarom zijn mensen niet bereid om voor God te komen of Hem te zoeken? Omdat er niets in de menselijkheid van de mens is dat met de waarheid strookt. Wat mensen leuk vinden, waar ze naar verlangen en wat ze in hun hart hebben, staat allemaal haaks op de waarheid, en is daarmee in tegenspraak. Als je iemand vraagt de waarheid te zoeken wanneer hem iets overkomt, zal hij dat om die reden moeilijker vinden dan naar de maan vliegen – maar als je hem vraagt aandacht te schenken aan een persoon, zal hij dat veel gemakkelijker vinden. Het is duidelijk dat antichristen zeer snel resultaten boeken wanneer ze de techniek gebruiken van het winnen van de harten van mensen om controle over hen uit te oefenen. Met slechts een terloopse opmerking kunnen ze ervoor zorgen dat iemand een gunstige mening over hen heeft; met slechts een losse opmerking die enige bedoeling of zienswijze bevat, kunnen ze ervoor zorgen dat iemand hen vanuit een nieuw perspectief, in een nieuw licht ziet. Hierdoor wordt precies onthuld wat er in de mens schuilt. Dit betekent dat als je de waarheid niet nastreeft en in plaats daarvan de weg van het nastreven van status en macht inslaat, de impact en het gevolg van alles wat je doet op iedereen in de verdorven mensheid zal zijn dat ze de ware weg de rug toekeren, de waarheid mijden, God mijden en God verwerpen. Dat is het enige gevolg, de enige uitkomst. Dit is overduidelijk.

De eerste uiting van hoe antichristen de harten van mensen voor zich proberen te winnen, is mensen voor zich winnen met kleine gunsten. Kleine gunsten zijn niet noodzakelijkerwijs materiële dingen; ze bestrijken een breed scala. Soms zijn het attente woorden, soms is het de vervulling van iemands verlangen of voorkeur, en soms is het iemands gedachten peilen en allerlei vleiende dingen zeggen die die persoon wil horen, om die persoon te laten denken dat zijn leider erg goed en zeer begripvol is. Met andere woorden, antichristen stapelen tolerantie, liefde, warmte en zogenaamde consideratie op om hun geheime ambitie om controle over mensen uit te oefenen, te verbergen. Als de broeders en zusters bijvoorbeeld wat leuke dingen hebben geschonken, delen ze misschien ze een paar van die dingen met diegenen met wie ze op goede voet staan. Ze gebruiken deze kleine gunsten om de harten van mensen voor zich te winnen en hen om te kopen. Als er een lichte baan in de kerk is, een die geen zwaar werk met zich meebrengt en die iemand in de schijnwerpers kan plaatsen, geven ze die baan aan degene met wie ze op goede voet staan. Waarom zijn ze in staat dit te doen? Een deel ervan is dat ze van nature de waarheid niet liefhebben en zonder principes handelen. Het andere deel is dat ze deze goede plicht reserveren voor degenen met wie ze op goede voet staan, en dan wat vleiende dingen tegen hen zeggen, zodat die mensen zich dankbaar jegens hen voelen. Door dit te doen, bereiken ze hun doel om de harten van deze mensen voor zich te winnen. Deze tactiek gaat niet alleen over het uitdelen van kleine dingen en hier en daar iets aardigs zeggen – er zit een bedoeling in, een doel. En welk doel is dat? De bedoeling is om een gunstige beoordeling van hen bij mensen achter te laten. Als er een groep van tien mensen is, zullen ze beginnen met hen te beoordelen: ‘Van deze tien zijn er twee die goed zijn in het slijmen bij mensen. Ik hoef me niet met hen te bemoeien, en ze zullen me toch wel naar de mond praten. Dan zijn er twee verwarde mensen; diezij zullen doen wat ik zeg als ik hun een paar extraatjes geef. Nog eens twee zijn mensen van enig kaliber; zolang ik een paar verheven preken houd en wat indrukwekkende woorden tot hen spreek, zullen ze zich aan mij overgeven. Dan zijn er drie die de waarheid lijken na te streven, dus die zullen wat lastiger te hanteren zijn. Ik zal een duidelijk beeld van hun werkelijke situatie moeten krijgen, zien wat ze nodig hebben en hen dan tevredenstellen. Als een van hen dit niet pikt en mij niet gehoorzaamt, zal ik hem uiteindelijk aanpakken en verwijderen. Zelfs als de laatste tegen mij is, kan hij me maar beperkt last bezorgen, en hij zal gemakkelijk aan te pakken zijn.’ Met slechts een blik kunnen ze bepalen wie ze in een groep aankunnen en wie niet. Hoe kunnen ze dit zo snel weten? Ze zijn hiertoe in staat omdat hun hart vervuld is van satanische politiek en filosofieën. De principes van hun gedrag en hun manieren van doen en omgaan met anderen gaan niet over vriendschappelijk met mensen omgaan, of normale intermenselijke relaties hebben. Ze gaan niet over het helpen of voorzien van anderen, of hen opbouwen, of over het omgaan met anderen als gelijken, of het gebruiken van de waarheidsprincipes om zaken af te handelen en met andere mensen om te gaan. Ze bezitten absoluut geen greintje van deze principes. Wat zijn hun principes? ‘Hoe ziet ieder mij in zijn hart? Ik hoef me niet te bekommeren om degenen die hoog van mij opgeven, die mij in hun hart hebben en die bang voor mij zijn, mij respecteren en mij vereren. Dit en dat is wat ik vervolgens moet doen met degenen die mij niet vereren, en dit en dat is wat ik moet doen met degenen die mij wel vereren, maar zich nog niet helemaal aan mij hebben overgegeven. En wat betreft degenen die over het algemeen niet veel aandacht aan anderen besteden, dit en dat is wat ik met hen moet doen.’ Ze hebben een stapsgewijze procedure om de controle over mensen te verkrijgen. Waarom komen ze tot deze stappen en gedachten? Omdat het verlangen naar macht in hun hart onbeheersbaar is. Als ze vriendschappelijk met de mensen in een groep zouden omgaan, zouden ze zich behoorlijk onvervuld en onwaardig voelen. Dus wat is hun doel? Ervoor zorgen dat iedereen een plaats voor hen in zijn hart heeft – zo niet de eerste plaats, dan de tweede, en zo niet de tweede, dan de derde. Omgaan met anderen op voet van gelijkheid is gewoon geen optie. Kunnen deze mensen als leiders de afwijkende meningen van anderen aanhoren? Dat kunnen ze niet. Waar draait alles wat ze doen om? (Macht.) Alles wat ze doen draait om macht. Welke dingen doen ze die om macht draaien? Eerst peilen ze je hart en krijgen ze er grip op; dat wil zeggen, eerst kopen ze je om en zorgen ze ervoor dat je je voor hen openstelt, ze ontfutselen je je ware gevoelens en achterhalen je ware mening over hen. Nadat ze dit hebben begrepen, passen ze hun methoden aan elke situatie aan en handelen ze per geval. Ze willen de harten van mensen beheersen, en wanneer ze iemand vinden die niet eensgezind met hen is, iemand die hen niet vereert, iemand die niet loyaal aan hen is, dan slaan ze toe en kwellen ze die persoon. De drijfveer van antichristen bij het winnen van de harten van mensen is dus macht. En wat zijn de methoden en technieken die ze gebruiken om macht te verwerven? Ze doorgronden, grijpen en beheersen de harten van mensen. Waardoor worden de gedachten van mensen beheerst? Door hun hart en hun aard. Wanneer iemands hart door een antichrist wordt beheerst, zijn de ideeën en gedachten van die persoon niet langer van belang. Zodra de antichrist iemands hart beheerst, beheerst hij zijn hele persoon.

B. Met hun sterke punten pronken om mensen ertoe te brengen hen te aanbidden

Welke andere technieken gebruiken antichristen normaliter of gewoonlijk, naast de kleine gunsten waar we het zojuist over hadden, om de harten van mensen voor zich te winnen? Stel bijvoorbeeld dat iedereen een slechte indruk heeft van een leider. Mensen denken dat deze leider talent mist, dat hij alleen woorden en doctrines kan spreken en dat hij geen werkelijk begrip van de waarheid heeft. Als die leider ontdekt dat mensen dit soort indruk van hem hebben, zal hij dan zijn uiterste best doen om deze fouten en gebreken te verbergen? (Ja.) Wat zal hij dan doen? Wat voor dingen zal hij dan zeggen? Doen alsof je je openstelt is één aspect hiervan. Wat nog meer? (Dingen wegredeneren.) Dingen wegredeneren dient ook als middel om iets te verbergen. Bovendien kan de leider zijn sterke punten en dingen die anderen als groots beschouwen gebruiken om zijn zwakheden te verbergen. Is dit een gebruikelijke techniek? (Ja.) Een voorbeeld: iemand zegt: “ik geloof nog maar kort in god, dus waarom werd ik tot leider gekozen? Het is omdat ik in de seculiere wereld een bedrijf runde waarvan het personeelsbestand is gegroeid van 10 naar 200 mensen, wat aantoont dat ik over leiderschapskwaliteiten beschik. Hoewel gods huis geen belang hecht aan zulke zaken, is dit vermogen in sommige situaties nuttig, toch?” Nadat anderen dit hebben gehoord, zijn ze het er niet mee eens, dus zet deze persoon zijn optreden voort en zegt: “Als je bijvoorbeeld met je werknemers praat, maar ze luisteren niet, wat moet je dan doen? Ze zullen naar je luisteren wanneer je goede resultaten behaalt. De feiten spreken voor zich: mijn bedrijf is naar de beurs gegaan!” In het begin zullen sommigen misschien zeggen dat dit een gave is, dat dit de manier is waarop ongelovigen dingen doen. Maar er zitten inderdaad methoden en resultaten in de manier waarop deze persoon handelt, dus gaan sommige mensen van twijfel over op vertrouwen, en beginnen ze hem onbewust, beetje bij beetje, naarmate hij handelt te eerbiedigen. Bovendien misleidt deze persoon anderen en verbergt hij zijn eigen tekortkomingen; zonder dat ze het weten, wint hij hun harten voor zich, worden ze door hem misleid en buigen ze voor hem. Is dit geen techniek? (Dat is het.) Wat is het? Het is het met alle macht pronken met zijn expertise en gaven en opscheppen over zijn vermogens en vaardigheden. Wat is het doel van deze acties? Het is ook om de harten van anderen voor zich te winnen. Om de harten van anderen voor zich te winnen, moeten ze er, naast het uitdelen van wat leuke dingen, ook voor zorgen dat anderen hen hoogachten. Als hij slechts een gewoon persoon was, of een onontwikkeld, laagopgeleid persoon, wie zou hem dan hoogachten? Daarom pronkt deze persoon opzettelijk met zijn diploma’s, om mensen te laten weten dat hij diploma’s voor hoger onderwijs en academische titels heeft, en als gevolg daarvan misleidt hij sommige mensen. Hij doet zijn uiterste best om met zijn gaven, expertise en vermogens te pronken, om ervoor te zorgen dat andere mensen een hoge dunk en een goede indruk van hem hebben, zodat mensen bij het doen van dingen zelfs vaak de neiging of de impuls voelen om zijn advies in te winnen. Is alles wat hij doet om dit doel te bereiken niet ook een strategie om de harten van mensen voor zich te winnen? Dit zijn twee uitingen van hoe antichristen de harten van mensen voor zich te winnen. De eerste is het gebruik van kleine gunsten. De tweede is het pronken met hun eigen vermogens en gaven, met andere woorden, hun superieure eigenschappen, en het gebruiken van deze methode om de rest te overtreffen, zodat ze boven de massa uitsteken en iedereen hen hoogacht, bewondert, gewillig tot hen komt om hun bevelen op te volgen en hun leiderschap te aanvaarden, en zelfs gewillig al hun regelingen aanvaardt en gehoorzaamt. Is dit geen vorm van een psychologische aanval? (Dat is het.) Het voor zich winnen van de harten van anderen is een soort psychologische aanval. Wat wordt bedoeld met een ‘psychologische aanval’? Het is een middel waarmee Satan de harten van mensen in bezit neemt en onder controle houdt. God doorgrondt de diepten van het menselijk hart. Hij overwint en wint de harten van mensen. Dus waarom wordt de uitdrukking ‘de harten van mensen voor zich winnen’ niet gebruikt als het over Satan en antichristen gaat? Dit komt doordat Satan en antichristen abnormale en boosaardige technieken gebruiken om de harten van mensen te grijpen, te misleiden, naar zich toe te trekken en onder controle te krijgen, zodat mensen niet anders kunnen dan een hoge dunk van hen krijgen en hen diep respecteren en bewonderen.

We hebben zojuist gecommuniceerd over twee tactieken om de harten van mensen voor zich te winnen. Welke andere kenmerkende tactieken zijn er? Als jullie de tactieken en methoden die antichristen gebruiken om mensen te misleiden en te beperken niet hebben ervaren, kunnen jullie bij jezelf te rade gaan. Kijk of jullie deze uitingen in jullie hebben. Iedereen die te midden van verdorven gezindheden leeft, bezit deze dingen. Kleine gunsten uitdelen, mensen misleiden, mensen naar je toe trekken – zijn dit geen dingen die jullie vaak doen? En je uiterste best doen om met je gaven en sterke punten te pronken – is dat ook niet iets wat jullie vaak doen? (Dat is het.) Doen jullie met name, wanneer jullie iets doen dat tegen de waarheid ingaat, wanneer jullie zwakheden en fouten worden blootgelegd, en zelfs wanneer jullie worden gesnoeid en werkelijk gezichtsverlies lijden en elk greintje van jullie prestige wordt weggevaagd, geen dingen als het gebruiken van deze methoden en technieken om de situatie te herstellen en jullie positie en prestige in de harten van mensen te herwinnen? (Wij doen ook dit soort dingen.) Hebben jullie, wanneer jullie deze dingen doen, enig besef en voelen jullie dat dit de verkeerde weg is en dat jullie dit niet mogen doen? Voelen jullie zelfverwijt? Zijn jullie er vaak ongevoelig voor, of is het zo dat jullie zelfverwijt voelen, maar deze dingen toch moeten doen, tegen wil en dank, omdat jullie reputatie en jullie imago zo belangrijk voor jullie zijn? Welke van de twee is het? (We doen ze tegen wil en dank.) Jullie doen ze tegen wil en dank – welnu, voelen jullie dan zelfverwijt? Of voelen jullie het helemaal niet, maar nemen jullie die dingen licht op zodra jullie ze hebben gedaan en gaan jullie door met eten en slapen zoals voorheen? (We voelen zelfverwijt.) Als jullie een beetje zelfverwijt voelen, dan is dat niet zo slecht. Het bewijst dat jullie verdoofdheid slechts tot op zekere diepte is gezakt – jullie hebben nog steeds besef. Mensen met besef hebben hoop om gered te worden; degenen die het niet hebben, hebben geen menselijkheid, dus zij zijn in gevaar.

C. Schone schijn gebruiken om mensen te misleiden en hun welwillendheid te winnen

Welke andere technieken gebruiken antichristen gewoonlijk om de harten van mensen voor zich te winnen? Er is nog een andere situatie, namelijk dat antichristen, wat ze ook doen, het niet voor het aangezicht van God doen, maar voor het aangezicht van mensen. Wat is hun doel daarmee? (Mensen naar zich toe trekken.) Het is om de harten van mensen naar zich toe te trekken. Op het eerste gezicht zijn ze meer bereid om te lijden en een prijs te betalen dan anderen; ze lijken geestelijker dan anderen, trouwer aan God en serieuzer in hun plicht. Maar als er niemand is die naar hen kijkt, gedragen ze zich niet zo. Het is niet hun ware bedoeling om zich zo te gedragen; veeleer hebben ze een bijbedoeling. Ze gedragen zich zo in het bijzijn van anderen, zodat die mensen zullen zien hoe goed ze handelen en dat ze hun plichten met zo’n trouw vervullen, terwijl trouw in feite absoluut niet hun innerlijke motivatie is. Hun doel is om te zorgen dat mensen hen als trouw en verantwoordelijk zien. Ze overtuigen anderen volledig door op deze manier een prijs te betalen. Dientengevolge zijn andere mensen bereid hun leiderschap te aanvaarden en hen te vergeven, wat voor fouten ze ook maken. Wat voor gedrag is dit? Dit is het gebruiken van schone schijn om mensen te misleiden. Wat betekent ‘schone schijn’ hier? Het betekent goed gedrag en handelingen die in overeenstemming lijken te zijn met de waarheid. Schone schijn gebruiken die in overeenstemming lijkt te zijn met de waarheid om mensen te misleiden en hun welwillendheid te winnen – hiermee worden de kenmerken van dit gedrag samengevat, nietwaar? Hun doel is om uiteindelijk de welwillendheid van mensen te winnen. Zodra mensen welwillend tegenover antichristen staan, voelen ze enig respect voor hen – antichristen hebben met deze methode een zekere positie in hun harten ingenomen. Er is bijvoorbeeld een soort persoon die bereid is een prijs te betalen bij het vervullen van zijn plicht, die meestal op ervaring vertrouwt bij zijn handelingen en in principe geen belangrijke principes schendt, maar wanneer je met hem communiceert over het zoeken naar de waarheidsprincipes, wat zegt hij dan? “Het is niet nodig om hierover met mij te communiceren. Ik heb deze dingen allemaal in mijn hoofd!” Wanneer hij werkelijk een probleem tegenkomt, zoekt hij niet alleen niet, maar weigert hij ook naar andermans advies te luisteren, laat staan naar hun meningen; hij doet gewoon wat hem goeddunkt. Wanneer ze een prijs betalen, wanneer ze door hun handelingen snel en besluitvaardig lijken en een zeker gezag bezitten, hoe zien andere mensen hen dan in hun hart? Staan ze welwillend tegenover hen, of niet? Vanuit het perspectief van andere mensen hebben ze de waarheid op geen enkele duidelijke manier geschonden en zijn ze zeer bedreven in hoe ze dingen moeten doen. Hun niveau van ‘trouw’ en hun ervaring in het vervullen van hun plichten zijn voldoende om anderen te overtuigen. Mensen denken: Kijk naar hen: ze geloven al vele jaren in God en hebben ervaring met het doen van deze plicht. Ze zijn doorgewinterd. Wij zouden dat niet kunnen. Wanneer mensen zo’n positieve kijk op hen hebben, hebben ze dan veel of weinig gewicht in de harten van die mensen? (Veel.) Veel; ze hebben gewicht in hun harten. Sommige mensen zoeken nooit de waarheid, deels omdat het hun aan geestelijk begrip ontbreekt, en deels omdat ze geen interesse in de waarheid hebben, de waarheid totaal niet liefhebben en absoluut geen begrip hebben van wat de waarheidsprincipes zijn. Ze vertrouwen puur op hun voorbijgaande enthousiasme, hun eigen goede bedoelingen en hun jarenlange ervaring met het vervullen van hun plichten. Ze willen echter niet dat andere mensen dit weten, dus doen ze hun uiterste best om grote inspanningen te leveren en een prijs te betalen. Als iemand ontdekt dat het hem aan geestelijk begrip ontbreekt, of dat hij de waarheid niet begrijpt en zonder principes handelt, produceert hij snel enkele prestaties die mensen kunnen zien. Dan zegt hij: “Kijk en zie of ik echt geestelijk begrip heb of niet. Kijk eens; zie of ik echt met principes handel, of ik de waarheid echt begrijp.” Terwijl hij zich zo gedraagt, worden heel wat mensen door hem misleid. Die zeggen: “Die mensen zijn ervaren in het vervullen van hun plichten en begrijpen de principes; wij zijn degenen die het niet begrijpen.” “Wij zijn degenen die het niet begrijpen” – wat onthult deze uitspraak? Het onthult dat ze diep vanbinnen het uiterlijke goede gedrag van die mensen goedkeuren. Waarmee staat deze goedkeuring gelijk? Het staat gelijk met denken dat het mensen zijn die de waarheid beoefenen, die God liefhebben en die Gods vervolmaking van hen ontvangen. Komt de manier waarop anderen hen evalueren er niet op neer dat ze een zekere positie in de harten van mensen innemen? Meer specifiek kan worden gezegd dat ze een soort prestige hebben. Wat brengt dit prestige hun dan? Het zorgt ervoor dat anderen naar hen opkijken, hen hoogachten en zelfs van hen afhankelijk zijn. Hoe zijn anderen van hen afhankelijk? Zodra ze een probleem hebben, zoeken ze hen onmiddellijk op. Stel dat iemand zegt: “Dit is een belangrijke kwestie en we begrijpen het niet; we zouden de Boven moeten vragen, nietwaar?” Sommigen zullen dan zeggen: “Dat is niet nodig. We kunnen het gewoon aan onze leider vragen. Onze leider begrijpt alles.” Iedereen heeft in zijn hoofd dat leiders en werkers meestal druk zijn met hun werk en geen kwaad hebben gedaan, en denkt dientengevolge dat het beslist mensen zijn die de waarheid begrijpen en met principes handelen. Wat vind je van dit sentiment? Als iemand ogenschijnlijk geen kwaad heeft gedaan, betekent dat dan dat hij de waarheid begrijpt? Niet per se. Er is een grens aan iemands begrip van de waarheid. Als jij, in de overtuiging dat leiders alles begrijpen, niet tot God bidt, bij Hem zoekt of in Zijn woorden zoekt, ongeacht welk probleem je hebt, maar rechtstreeks naar een leider gaat om het te vragen, zal dit de zaken dan niet vertragen? Als je altijd doet wat leiders zeggen, altijd naar hen opkijkt, dan kunnen sommige dingen verkeerd gaan en kun je heel goed verliezen toebrengen aan het werk van de kerk. Daarom is het eerbiedigen van en opkijken naar mensen de gemakkelijkste manier om op een dwaalspoor te raken en fouten te maken, om een verlies voor je eigen leven teweeg te brengen, en voor Gods huis en het werk van de kerk.

Er zijn drie belangrijke uitingen waaruit blijkt dat antichristen de harten van mensen voor zich winnen: de eerste is mensen naar zich toe trekken met kleine gunsten; de tweede is pronken met hun sterke punten, gaven en talenten; de derde is gebruik maken van façades om mensen te misleiden en hun goede dunk te winnen. Deze uitingen zijn bij iedereen te vinden. Sommige mensen onthullen vaak roddels waar andere mensen niets van weten, praten over allerlei onderwerpen of delen een aantal unieke, deskundige meningen. Hoe wordt dit genoemd? Er is een tweedelig gezegde dat luidt: “Een oude dame doet lippenstift op – om je iets te geven om naar te kijken.” Deze mensen willen altijd hun vaardigheden tentoonspreiden en de achting van mensen winnen. Soms doen ze dit echter niet goed en zien mensen gebreken in hen, dus doen ze er vervolgens alles aan om de situatie te herstellen en zich eruit te redeneren. Wat ze ook maar hebben gedaan dat tegen hun geweten en de waarheid ingaat, of dat geen verband houdt met het vervullen van hun plichten, ze weten nooit hoe ze schuld moeten bekennen of over zichzelf moeten nadenken en berouw moeten tonen, en evenmin zullen ze zich ooit realiseren hoe ernstig dit probleem is. Integendeel, ze denken hard na en pijnigen hun hersens om manieren te vinden waarop ze namens zichzelf kunnen debatteren om de zaken glad te strijken. Ze branden van ongeduld om hun doelen te bereiken. Dat gaat zo ver, dat ze zelfs niet kunnen eten of slapen, uit angst dat hun goede reputatie in de ogen van anderen een plotselinge en verwoestende neergang zou kunnen ondergaan. Sommige mensen denken bijvoorbeeld dat hun schrijfstijl goed is, dat ze bekwame schrijvers zijn; sommigen denken dat ze goede leiders zijn, dat ze de pijlers zijn waar de kerk op rust; anderen denken dat ze goede mensen zijn. Zodra deze mensen om de een of andere reden hun goede zelfbeeld verliezen, investeren ze er veel gedachten in, betalen ze er een prijs voor, en pijnigen ze hun hersens om de situatie te herstellen. Toch voelen ze nooit schaamte, zelfverwijt of dat ze bij God in het krijt staan voor de verkeerde paden die ze hebben bewandeld, of voor de verschillende dingen die ze hebben gedaan die tegen de waarheid ingingen. Dat soort gevoel hebben ze nooit. Ze gebruiken allerlei tactieken om mensen te misleiden en hun harten voor zich te winnen. Is dit het vervullen van de plicht van een schepsel? Absoluut niet. Is dat het werk dat kerkleiders zouden moeten doen? Absoluut niet. Ze leven naar satanische gezindheden, doen kwaad en verstoren het werk van de kerk, en hinderen en verstoren het werk van Gods huis. Te oordelen naar hun handelingen en gedragingen, de paden die ze bewandelen en hun verschillende gedragingen waarmee ze mensen misleiden en onder hun controle brengen, vervullen ze niet de plicht van een leider, maar breken ze Gods werk van het redden van de mens af en hinderen ze het, weerhouden ze mensen ervan voor God te komen en proberen ze mensen in hun eigen handen te houden, onder hun controle. Zijn dit niet de handelingen en gedragingen van een antichrist? Daar bestaat geen twijfel over. Dit is voldoende bewijs dat antichristen de rol van Satan tot in de perfectie spelen. Te oordelen naar de aard van deze dingen die ze doen, vervullen ze niet alleen niet goed de plicht die ze zouden moeten vervullen – integendeel, ze spelen de rol van Satan. Het enige wat ze doen is absoluut wedijveren met God om Zijn uitverkoren volk. Schapen die van God zijn, zouden God moeten volgen en door Hem gewonnen moeten worden, maar deze mensen weerhouden anderen ervan God te volgen; ze nemen Gods schapen in hun eigen handen, houden hen onder controle, en laten mensen hen eerbiedigen en volgen. Dat is de aard van hun handelingen. Kunnen zulke mensen ‘leiders’ worden genoemd? (Nee.) Hoe moeten we hen dan noemen? (Boze dienaren.) ‘Boze dienaren’ – dat is een passende naam. ‘Antichristen’, ‘boze dienaren’ – beide titels volstaan, nietwaar? Deze mensen voeren de vlag van het vervullen van de plicht van een leider, maar ze doen niet wat een leider zou moeten doen. Wat ze doen is helemaal niet het vervullen van de plicht van een leider, het is het spelen van de rol van een antichrist, het vervangen van Satan om het werk van Gods huis te verstoren en te vernietigen, en het misleiden van Gods uitverkoren volk om de ware weg en God te mijden. Al hun handelingen en gedragingen onthullen de gezindheid en de aard van Satan, en bereiken het resultaat dat mensen God mijden, de waarheid en God verwerpen, en hen eerbiedigen en volgen. Op een dag, wanneer ze mensen volledig hebben misleid en onder hun controle hebben gebracht, zullen mensen hen beginnen te eerbiedigen, te volgen en te gehoorzamen. Dan hebben ze hun doel bereikt om de harten van mensen te verstrikken. Het zijn kerkleiders, maar ze doen niet het werk dat God hun heeft toevertrouwd; ze doen niet het werk van leiders en werkers. In plaats daarvan richten ze zich op Gods uitverkoren volk, misleiden hen, verstrikken hen en brengen hen onder hun controle, en nemen schapen die duidelijk aan God toebehoren in hun eigen handen, onder hun controle. Zijn het geen dieven en bandieten? Dienen ze, door zo met God te wedijveren om Zijn uitverkoren volk, niet als Satans dienaren? Zijn zulke antichristen niet Gods vijanden? Zijn ze niet de vijanden van Zijn uitverkoren volk? (Dat zijn ze.) Dat zijn ze voor honderd procent. Ze zijn vijanden van God en Zijn uitverkoren volk; dit staat buiten kijf.

Toen Ik in alle kerken op het Chinese vasteland sprak en werkte, had Ik iemand bij Me die verantwoordelijk was voor audio-opnames en het transcriberen van preken. Deze persoon was enigszins begaafd, hij had een scherp verstand en reageerde snel. Maar er was één ding met hem: hij was uitstekend in het mensen naar de mond praten. Als je zei dat iets lekker smaakte, zei hij: “Je hebt gelijk. Ik heb het geprobeerd. Het is geweldig.” Als je zei dat het buiten heet was, zei hij: “Zeker weten. Ik zweet helemaal.” Als je zei dat het buiten koud was, zei hij: “Het is koud, inderdaad. Ik heb mijn met schapenvacht gevoerde schoenen aan.” Hij kreeg maar met moeite iets waars of eerlijks over zijn lippen. Hij leek iemand die echt iets nastreefde, maar wanneer er iets opkwam waarvoor een prijs was vereist, kroop hij weg. Hij was slinks en bedrieglijk. Zo iemand was hij. Sommigen vragen misschien: “Wel, waarom hebt U zo iemand uitgekozen?” Ik hem niet uitgekozen – het werd bepaald door de omstandigheden van die tijd. Het was destijds zelfs moeilijk om iemand als hij te vinden, en hij reageerde tenminste snel – hij drukte op ‘opnemen’ zodra Ik begon te spreken. Hij volgde Me overal, nam preken op en transcribeerde ze; hij verrichtte wat echt werk. Maar door de manier waarop hij zich in Mijn aanwezigheid gedroeg en door wat hij in de kerk deed, was het net alsof het om twee totaal verschillende mensen ging. In Mijn aanwezigheid gedroeg hij zich gehoorzaam, welgemanierd, ijverig, gewetensvol en verantwoordelijk – maar was hij ook zo wanneer hij zijn plicht in de kerk vervulde? Gezien het feit dat hij zo was wanneer hij in contact was met de Boven, was hij dan ook zo wanneer hij onder Gods uitverkoren volk was? Zou je hier een zeker antwoord op durven geven? Nee, dat zou je niet durven. Hoe zou je dan kunnen weten wat er met hem aan de hand was? Daarvoor zou je met hem in contact moeten zijn. Nadat je een tijdje met hem omgaat, komt alles in zijn aard-essentie naar buiten. Hij hield vooral van status en was bijzonder ijdel; telkens wanneer hij met iemand samen was, hield hij er echt van om over zijn kapitaal te praten en te pronken met de dingen die hij kon doen, de dingen die hij had gedaan, hoeveel hij had geleden en hoe geweldig hij was. Hij deed deze dingen en sprak heel vaak zo, en was een compleet ander persoon dan wanneer Ik erbij was. Bovendien voelde iedereen die bij hem in de buurt was zich beperkt en gepest, en durfde er niets van te zeggen. Wat was hier het grootste probleem? Hij nam dat beetje werk dat hij deed, dat beetje plicht dat hij vervulde, en behandelde het als kapitaal om overal mee te pronken. In welke mate pronkte hij ermee? Iedereen keek naar hem op, aanbad hem en benijdde hem. Uiteindelijk zeiden ze: “Deze man heeft zoveel geleden omwille van God. Kijk maar naar het geloof dat hij heeft, en de liefde die hij voor God heeft! We kunnen ons niet eens met één enkele haar op zijn hoofd vergelijken. We zijn zoveel minder dan hij!” Mensen hadden het voortdurend over hem, en degenen die Mij niet konden ontmoeten, dachten dat hem ontmoeten net zo goed was als Mij ontmoeten. De invloed die hij had op de kennis, gedachten en zielen van mensen bereikte uiteindelijk dit niveau. Om dit punt te bereiken, moet hij heel wat dingen hebben gezegd en gedaan, toch? Hij heeft zeker niet alleen in een paar woorden genoemd welke plichten hij had vervuld, hij heeft hier ongetwijfeld uitvoerig over gesproken; bovendien had hij zijn eigen motieven en doelstellingen, hij zei enkele dingen waarmee hij mensen kon verleiden en misleiden, waardoor mensen hem aanbaden, en uiteindelijk bereikte hij zijn doel. Wat vind je van zo iemand? Dat hij zijn plicht aan Mijn zijde mocht vervullen, was een goede zaak voor hem, zowel om te leren hoe hij zich moest gedragen als om de waarheid te verkrijgen. Het was een kans voor hem om vroegtijdig vervolmaakt te worden. Helaas koesterde hij deze kans niet. Hij zag niet hoe kostbaar en essentieel deze kans was, noch dat het een pad, een fundament en een bron was om de waarheid te verkrijgen en tot kennis van God te komen. In plaats daarvan gebruikte hij deze kans om zijn eigen doel te bereiken: zich te onderscheiden van de massa en de harten van mensen voor zich te winnen. Dat was funest; hij bewandelde de verkeerde weg. Zeg Mij, was hij, terwijl hij zo buitensporig het woord verspreidde over hoeveel hij had geleden, hoe God hem begeleidde, hoe God hem behandelde en hoe God hem vertrouwde, in staat te erkennen dat hier een persoonlijke intentie in zat? (Ja.) Daartoe had hij in staat moeten zijn. Het was niet iets wat onmogelijk te erkennen was. Hij kon het erkennen – dus waarom was hij niet in staat zijn slechte daden aan banden te leggen? Omdat hij niet van de waarheid hield; hij hield alleen van invloed en status. Wanneer iemand die echt van de waarheid houdt, verdorvenheid openbaart, wanneer hij getuigt van hoe hij heeft geleden, voelt hij zich verwijtend en beschuldigend jegens zichzelf. Hij voelt dat wat hij deed, verachtelijk was en onwillig jegens God, en dat hij het niet opnieuw moet doen. Wanneer hij het in de toekomst opnieuw wil doen, is hij in staat zichzelf te beteugelen en zulke dingen een halt toe te roepen. Dat is heel normaal. Maar op zulke momenten kunnen antichristen, zelfs als hun geweten hen berispt, hun wilde ambitie en verlangen niet beheersen, en zelfs als ze worden gesnoeid, zullen ze de waarheid niet aanvaarden. Waarom zwelt hun aard onherstelbaar op? (Omdat ze niet van de waarheid houden.) In hun aard houden ze niet van de waarheid. Waar houden ze dan wel van? (Ze houden van status.) Wat zal status hun brengen? Het zal ervoor zorgen dat mensen hen aanbidden, hoogachten en benijden. Uiteindelijk is hun doel om van dezelfde status en behandeling als God te genieten, evenals van de eer, het geluk en de vreugde die deze status hun brengt. Voelen jullie geen walging na alles wat Ik zojuist heb gezegd? (Ja.) Er was nog iets wat die persoon deed dat nog walgelijker was. Later werd hij ziek en keerde hij terug naar zijn geboorteplaats, en dat gaf hem nog meer het gevoel dat hij het verdiende om van de voordelen van status te genieten. Hoe denk je dat hij zou handelen, terwijl hij werd beheerst door deze gedachte? Zou hij niet eisen dat mensen hem een nog meer, betere behandeling gaven? (Ja.) Waarom eiste hij dit? Vond hij het niet buitensporig of onredelijk? Hij vond dat hij het verdiende. Hij dacht: ik heb veel geleden omwille van god en omwille van mijn broeders en zusters. Ik heb hier recht op; ik ben ziek geworden omdat ik zoveel heb geleden, dus moeten mijn broeders en zusters mij dienen. Terwijl hij ziek was, stak hij geen vinger uit; hij lag de hele dag in bed en liet anderen voor hem zorgen en hem voeden. Nadat hij daar lange tijd had gelegen, begon hij zich te vervelen, dus liet hij mensen eten en drinken brengen en met hem uitgaan om zijn verveling te verdrijven. Dit is behoorlijk walgelijk, nietwaar? Als hij echt zo ziek was geweest, was het niet zo’n groot probleem geweest; als hij niet zo ziek was geweest, dan getuigde zijn gedrag toch zeker van te weinig verstand, nietwaar?

Sommige mensen lijken behoorlijk enthousiast in hun geloof in God. Ze houden ervan zich met de zaken van de kerk bezig te houden en zich erom te bekommeren, en ze lopen altijd voorop. En toch, onverwacht, stellen ze iedereen teleur zodra ze leider worden. Ze richten zich niet op het oplossen van de praktische problemen van Gods uitverkoren volk, maar doen in plaats daarvan hun uiterste best om te handelen omwille van hun eigen reputatie en status. Ze houden ervan op te scheppen om te zorgen dat anderen hen hoogachten, en ze praten altijd over hoe ze zich inzetten en lijden voor God, maar ze steken hun inspanningen niet in het nastreven van de waarheid en hun ingang in het leven. Er is niemand die zoiets van hen verwacht. Hoewel ze zich bezighouden met hun werk, bij elke gelegenheid pronken, wat woorden en doctrines prediken, de achting en eerbied van sommige mensen winnen, de harten van mensen misleiden en hun status consolideren, wat is hier uiteindelijk het resultaat van? Ongeacht of deze mensen kleine gunsten gebruiken om anderen om te kopen, of met hun gaven pronken en bekwaamheden, of verschillende methoden gebruiken om mensen te misleiden en daardoor hun welwillendheid te winnen, ongeacht welke methode ze gebruiken om de harten van mensen voor zich te winnen en daarin een positie in te nemen, wat hebben ze verloren? Ze hebben de kans verloren om de waarheid te verkrijgen terwijl ze de plichten van een leider vervulden. Tegelijkertijd hebben ze, vanwege hun verschillende uitingen, ook slechte daden verzameld die hun uiteindelijke uitkomst zullen bepalen. Ongeacht of ze kleine gunsten gebruiken om mensen om te kopen en te verstrikken, of met zichzelf pronken, of schone schijn gebruiken om mensen te misleiden, en ongeacht hoeveel voordelen en hoeveel voldoening ze uiterlijk lijken te verkrijgen door dit te doen, als we er nu naar kijken, is dit pad dan een juist pad? Is het het pad van het nastreven van de waarheid? Is het een pad dat iemands redding kan bewerkstelligen? Duidelijk niet. Ongeacht hoe slim deze methoden en trucs zijn, ze kunnen God niet misleiden, en ze worden uiteindelijk allemaal door God veroordeeld en verafschuwd, omdat achter dergelijk gedrag de wilde ambitie van de mens en een houding en essentie van vijandigheid jegens God verborgen liggen. In Zijn hart zou God zulke mensen absoluut nooit erkennen als degenen die hun plichten vervullen, en zou Hij hen in plaats daarvan als kwaaddoeners aanmerken. Welk oordeel velt God wanneer Hij met kwaaddoeners te maken heeft? “Ga weg van Mij, jullie die zonde begaan.” Wanneer God zegt: “Ga weg van Mij,” waar wil Hij dan dat zulke mensen naartoe gaan? Hij levert hen over aan Satan, aan de plaatsen die worden bewoond door menigten Satans. Wat is de uiteindelijke consequentie voor hen? Ze worden door boze geesten doodgemarteld, wat wil zeggen dat ze door Satan worden verslonden. God wil deze mensen niet, wat betekent dat Hij hen niet zal redden, het zijn geen schapen van God, laat staan Zijn volgelingen, dus behoren ze niet tot degenen die Hij zal redden. Zo worden deze mensen door God gedefinieerd. Dus, wat is precies de aard van het proberen de harten van anderen voor zich te winnen? Het is het bewandelen van het pad van een antichrist; het is het gedrag en de essentie van een antichrist. Nog ernstiger: het is een essentie van het wedijveren met God om Zijn uitverkoren volk; zulke mensen zijn vijanden van God. Zo worden antichristen gekenmerkt en gecategoriseerd, en het is volkomen nauwkeurig.

22 januari 2019