We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Oordeel begint met het huis van God

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresulta(a)t(en)

Geen resultaten gevonden

Zij die onverenigbaar zijn met Christus zijn zeker tegenstanders van God

Alle mensen willen graag het ware aangezicht van Jezus zien en koesteren de wens om bij Hem te zijn. Ik geloof dat niet een van de broeders of zusters zou zeggen dat hij of zij niet bereid is om Jezus te zien of bij Hem te zijn. Voordat jullie Jezus gezien hebben, dat wil zeggen, voordat jullie de vleesgeworden God gezien hebben, zullen jullie een heleboel gedachten hebben, bijvoorbeeld over de uiterlijk van Jezus, Zijn manier van spreken, Zijn levenswijze, enzovoort. Wanneer jullie Hem echter in het echt zien, zullen jullie snel van gedachten veranderen. Waarom is dat? Willen jullie dat weten? Ofschoon de denkwijze van de mens natuurlijk niet over het hoofd gezien kan worden, is het veel ondraaglijker voor de mens om het wezen van Christus te veranderen. Jullie beschouwen Christus als een onsterfelijk individu, een wijsgeer, maar niemand beschouwt Christus als een sterveling met een goddelijk wezen. Daarom zijn velen die er dag en nacht naar verlangen om God te zien eigenlijk vijanden van God en in strijd met God. Is dat geen fout van de mensheid? Ook nu, op dit moment denken jullie nog steeds dat je geloof en trouw zodanig zijn dat jullie het verdienen, het aangezicht van Christus te zien, maar ik vermaan jullie je uit te rusten met concretere dingen! Want in het verleden, het heden en de toekomst hebben velen die in aanraking komen met Christus gefaald; ze spelen allemaal de rol van de Farizeeën. Wat is de reden voor jullie falen? Het is juist omdat volgens jullie opvattingen er een verheven, bewonderenswaardige God bestaat. Maar de waarheid is niet zoals de mens het wenst. Niet alleen is Christus niet verheven , Hij is zelfs bijzonder klein; niet alleen is Hij een mens, maar een gewone mens; niet alleen kan Hij niet naar de hemel opstijgen, maar Hij kan ook niet vrijelijk op de aarde rondlopen. En daarom behandelen de mensen Hem als een doodgewone mens; ze doen wat hen uitkomt wanneer ze bij Hem zijn, en spreken onbezonnen woorden tot Hem, terwijl ze nog steeds wachten op de komst van de ‘ware Christus.’ Jullie beschouwen de Christus die al gekomen is als een gewone mens en Zijn woord als dat van een gewone mens. Daarom hebben jullie niets ontvangen van Christus en hebben in plaats daarvan jullie afstotelijkheid volledig aan het licht blootgegeven.

Voorafgaand aan het contact met Christus geloof je misschien dat je gezindheid volledig veranderd is, je gelooft misschien dat je een trouwe volgeling van Christus bent en misschien geloof je dat je het uiterst waardig bent de zegeningen van Christus te ontvangen. Want je hebt vele wegen bewandeld, veel werk verricht, en veel vruchten voortgebracht, dus moet je wel iemand zijn die op het einde een kroon ontvangt. Er is echter een waarheid die je niet kent: Het verdorven gezindheid en de opstandigheid en de weerstand van de mens worden ontmaskerd wanneer hij Christus ziet, en de opstandigheid en weerstand die bij zo’n gelegenheid ontmaskerd worden, zijn meer absoluut en vollediger dan bij enige andere gelegenheid. Het komt doordat Christus de Mensenzoon is en normale menselijkheid bezit, dat de mens Hem niet eert noch respecteert. Het is omdat God in het vlees leeft, dat de opstandigheid van de mens grondig en scherp aan het licht komt. Dus zeg ik dat de komst van Christus alle opstandigheid van de mensheid heeft onthuld en de aard van de mensheid duidelijk uit laat komen. Dit wordt genoemd: ‘iemand uit zijn tent lokken’ en ‘de aap uit de mouw laten komen.’ Kun jij zeggen dat je trouw bent aan God? Kun jij zeggen dat je absolute gehoorzaamheid aan God aan de dag legt? Kun jij zeggen dat je niet opstandig bent? Sommigen zullen zeggen: iedere keer als God mijn situatie schept, gehoorzaam ik altijd en klaag ik nooit. Ook nog: ik houd er geen opvattingen over God op na. Sommigen zullen zeggen: al het werk dat God me heeft opgedragen doe ik zo goed als ik kan en ik ben er nooit nalatig in. Dan vraag ik jullie dit: Kunnen jullie verenigbaar zijn met Christus als jullie naast Hem leven? En hoe lang zullen jullie verenigbaar met Hem zijn? Een dag? Twee dagen? Een uur? Twee uren? Jullie geloof is inderdaad lovenswaardig maar jullie hebben niet veel standvastigheid. Wanneer je werkelijk met Christus leeft, zal je eigengerechtigheid en eigendunk langzaam ontmaskerd worden door je woorden en daden, en op die manier zullen je buitensporige wensen en ongehoorzaamheid en ontevredenheid spontaan geopenbaard worden. Uiteindelijk zal je arrogantie nog groter worden, en als je net zo onverenigbaar met Christus wordt als water met vuur, dan zal je aard volledig ontmaskerd worden. Op dat moment kunnen je opvattingen niet langer bedekt blijven. Je klachten zullen eveneens spontaan geuit worden en je verachtelijke menselijkheid zal volledig ontmaskerd worden. Je gaat echter nog steeds door met het ontkennen van je opstandigheid. En je gelooft dat deze Christus niet makkelijk te aanvaarden is en dat Hij overdreven streng is tegen de mens en dat je je volledig zou onderwerpen als Hij een andere, vriendelijkere Christus was. Jullie geloven dat er een reden is voor jullie opstandigheid, dat jullie enkel tegen Hem in opstand komen wanneer Christus jullie tot een bepaald punt gedreven heeft. Nooit hebben jullie beseft dat jullie Christus niet als God beschouwen, noch hebben jullie het voornemen Hem te gehoorzamen. In plaats daarvan houdt je koppig vol dat Christus moet werken zoals het je goeddunkt en van enig werk dat op die manier niet gedaan wordt geloof je dat Hij geen God is maar een mens. En zijn er niet velen onder jullie die op die manier met Hem gestreden hebben? Wie is het waar jullie in geloven? En hoe zoeken jullie daar naar?

Jullie wensen altijd Christus te zien, maar ik vermaan jullie jezelf niet te verhogen; iedereen mag Christus zien, maar ik zeg dat niemand geschikt is om Christus te zien. Aangezien de aard van de mens vol is van kwaad, arrogantie en opstandigheid, wanneer je Christus ziet zal je aard je verwoesten en je ter dood veroordelen. Je omgang met een broeder (of een zuster) laat misschien niet veel over je zien, maar zo eenvoudig ligt het niet wanneer je met Christus omgaat. Op ieder moment kunnen je opvattingen wortel schieten, je arrogantie opbloeien en je opstandigheid vrucht dragen. Hoe kun je met zo’n menselijkheid geschikt zijn om je met Christus te associëren? Ben je echt in staat Hem als God te behandelen op ieder moment van iedere dag? Zul je echt ware gehoorzaamheid aan God aan de dag kunnen leggen? Jullie aanbidden de verheven God in jullie hart als Jehova maar beschouwen de zichtbare Christus als een mens. Jullie besef is te minderwaardig en jullie menselijkheid te primitief! Jullie zijn niet in staat om Christus voor altijd als God te beschouwen; in plaats daarvan halen jullie Hem omver en aanbidden jullie Hem als God wanneer het jullie het beste uitkomt. Daarom zeg ik dat jullie geen gelovigen in God zijn, maar handlangers van hen die tegen Christus vechten. Zelfs mensen die vriendelijk zijn voor anderen worden beloond, maar Christus, die zulk werk onder jullie doet wordt niet liefgehad of beloond door de mens, noch ontvangt Hij de gehoorzaamheid van de mens. Is dit niet verschrikkelijk bedroevend?

Het kan zijn dat in al je jaren van geloof in God, je nooit iemand hebt vervloekt of een slechte daad hebt begaan, maar in je omgang met Christus ben je niet in staat om de waarheid te spreken, waarheidsgetrouw op te treden, of het woord van Christus te gehoorzamen; dan zeg ik dat je de meest onbetrouwbaar en kwaadaardige ter wereld bent. Als je bijzonder hartelijk en trouw tegenover je familieleden, vrienden, vrouw (of man), zonen en dochters en ouders kunt zijn en nooit profiteert van anderen, maar je echter niet verenigbaar en in vrede met Christus kunt zijn, zelfs wanneer je alles naar je naasten stuurt om hen te helpen of goed voor je vader, moeder en je huishouden hebt gezorgd, dan nog zeg ik dat je goddeloos bent en bovendien geslepen. Denk niet dat je verenigbaar bent met Christus wanneer je verenigbaar bent met de mens of wat goede daden verricht. Geloof je dat je vriendelijkheid de zegen van de Hemel kan terugwinnen? Denk je dat goede daden een vervangmiddel zijn voor gehoorzaamheid? Geen van jullie kan behandeling en snoeien aanvaarden, en jullie vinden het allemaal moeilijk om de normale menselijkheid van Christus te accepteren. Maar toch beweren jullie allemaal gehoorzaam aan God te zijn. Zo’n geloof als dat van jullie zal passend vergeld worden. Houd op met het toelaten van fantasierijke verbeeldingen en Christus te willen zien, want jullie zijn te klein van gestalte, zodanig dat jullie het niet eens waard zijn Hem te zien. Wanneer je je opstandigheid volledig van je af gegooid hebt en in vrede kunt zijn met Christus, dan zal God vanzelf aan je verschijnen. Als je God gaat zien zonder enige snoeiing of oordeel te hebben ondergaan, dan zul je beslist een tegenstander van God worden en klaar voor vernietiging. De aard van de mens is vijandig tegenover God, want alle mensen zijn grondig door Satan verdorven. Er kan niets goeds voortkomen uit een verdorven mens die met God omgaat. Alle daden en woorden van de mens zullen zeker zijn verdorvenheid aan de kaak stellen; en wanneer hij met God omgaat zal zijn opstandigheid in al haar aspecten onthuld worden. De mens verzet zich dan onbewust tegen Christus, bedriegt Christus en verwerpt Christus. De mens zal dan in een nog gevaarlijker staat verkeren. Mocht dit zo doorgaan, dan zal hij gestraft worden.

Sommigen geloven misschien dat wanneer omgang met God zo gevaarlijk is, het wellicht verstandig zou zijn om God met een boog te omzeilen. Wat kunnen zulke mensen dan ontvangen? Kunnen zij trouw zijn aan God? Inderdaad, omgang met God is heel moeilijk, maar dat komt alleen maar doordat de mens verdorven is en niet doordat God niet met de mens om kan gaan. Het zou beter voor jullie zijn om meer moeite te doen om achter de waarheid van zelfkennis te komen. Waarom hebben jullie Gods goedkeuring niet kunnen wegdragen? Waarom is jullie gezindheid verschrikkelijk voor Hem? Waarom zijn jullie woorden walgelijk voor Hem? Jullie kloppen jezelf op de borst voor het beetje trouw dat jullie hebben en willen beloond worden voor jullie kleine offers; jullie kijken op anderen neer wanneer jullie een beetje gehoorzaamheid aan de dag leggen, en worden minachtend tegenover God na het doen van een klein werkje. Jullie wensen rijkdommen en geschenken en complimenten voor het ontvangen van God. Jullie harten doen pijn wanneer jullie een paar muntjes geven; wanneer jullie er tien geven wensen jullie zegeningen en onderscheiden worden van anderen. Een menselijkheid zoals die van jullie is echt aanstootgevend om over te spreken of te horen. Wat is er prijzenswaardig aan jullie woorden en daden? Zij die hun plicht doen en zij die dat niet doen; zij die leiden en zij die volgen; zij die God ontvangen en zij die dat niet doen; zij die geven en zij die dat niet doen; zij die prediken en zij die het woord ontvangen, enzovoort, al dit soort mensen prijst zichzelf. Vinden jullie dit niet lachwekkend? Jullie weten toch zeker wel dat jullie in God geloven, maar toch niet verenigbaar met God kunt zijn. Jullie weten toch zeker wel dat jullie onwaardig zijn, maar toch blijven jullie opschepperig. Voelen jullie niet dat jullie besef zodanig is geworden dat jullie geen zelfbeheersing meer hebben? Hoe kunnen jullie met zo’n besef geschikt zijn om met God om te gaan? Zijn jullie nu niet bang voor jezelf? Jullie gezindheid is al zo geworden dat jullie niet verenigbaar kunnen zijn met God. Is jullie geloof niet belachelijk? Is jullie geloof niet absurd? Hoe zul je omgaan met je toekomst? Hoe zul je het pad kiezen dat je moet bewandelen?

Vorige:Als je het spirituele lichaam van Jezus ziet, heeft God de hemel en de aarde opnieuw gemaakt

Volgende:Velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren

Mogelijk vindt u dit ook interessant