De app van De Kerk van Almachtige God

Luister naar Gods stem en verwelkom de wederkomst van Heer Jezus!

We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Het Woord verschijnt in het vlees

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresulta(a)t(en)

Geen resultaten gevonden

Interpretatie van de dertigste uitspraak

Sommige mensen hebben misschien weinig inzicht in Gods woorden, maar geen van hen vertrouwt zijn gevoelens; ze zijn diep bevreesd om in negativiteit te vervallen. Dus wisselen ze altijd af tussen vreugde en verdriet. Het is juist om te zeggen dat de levens van alle mensen gevuld zijn met verdriet; om nog een stap verder te gaan: er is zuivering in het dagelijks leven van alle mensen, en toch kan ik zeggen dat niemand elke dag bevrijding in zijn geest vindt, en het is alsof drie grote bergen drukken op hun hoofden. Niet een van hun levens zijn altijd gelukkig en vreugdevol, en zelfs wanneer ze een beetje gelukkig zijn, proberen ze simpelweg om de schijn op te houden. In hun harten hebben mensen altijd een onafgewerkt gevoel. Dus zijn ze niet standvastig in hun harten; in het leven voelen dingen leeg en oneerlijk aan, en wanneer het aankomt op geloven in God, zijn ze druk en hebben ze weinig tijd, of ze hebben geen tijd om te eten en te drinken van Gods worden, of ze zijn niet in staat om te eten en te drinken van Gods woorden. Niemand van hen is in vrede en helder en standvastig in zijn hart. Het is alsof ze altijd hebben geleefd onder een bewolkte hemel, alsof ze leven op een plaats zonder zuurstof, en dit heeft geleid tot de verwarring in hun levens. God spreekt altijd direct tot de zwakheden van de mensen, Hij raakt hen altijd in hun achillespees – heb je niet duidelijk de toon gehoord waarmee Hij steeds spreekt? God heeft mensen nooit de kans gegeven om te belijden, en Hij doet alle mensen op de “maan” leven, zonder zuurstof. Van het begin tot vandaag heeft de oppervlakte van Gods woorden de natuur van de mens blootgelegd, en toch heeft niemand duidelijk de substantie van deze woorden gezien. Het lijkt er op dat door het blootleggen van het wezen van de mens, mensen zichzelf leren kennen en zo God leren kennen, en toch is dit niet de weg in substantie. De toon en grotere diepgang van Gods woorden toont een duidelijk verschil tussen God en de mens. In hun gevoelens, doet dit de mensen onbewust geloven dat God onbereikbaar is en ontoegankelijk; God brengt alles in de openbaarheid en het lijkt er op dat niemand in staat is om terug te keren naar hoe de relatie tussen God en mens vroeger was. Het is niet moeilijk om te zien dat het doel van al Gods uitingen is om woorden te gebruiken om alle mensen omver te werpen, en zo Zijn werk te bereiken. Dit is een stap van Gods werk. En toch is dit niet wat mensen geloven in hun gedachten. Zij geloven dat Gods werk de climax nadert, dat het dichtbij zijn meest waarneembare resultaat komt: het overwinnen van de grote rode draak, het is te zeggen de kerken doen bloeien, en niemand die nog opvattingen heeft over de vleesgeworden God, oftewel dat alle mensen God kennen. Laat ons lezen wat God zegt: “In de hoofden van de mensen is God God, en niet makkelijk te betrekken, terwijl de mens mens is, en niet makkelijk losbandig zou moeten worden… en bijgevolg zijn ze altijd nederig en geduldig voor mij; ze zijn niet in staat om compatibel met mij te zijn, want ze hebben te veel opvattingen.” Hieruit kan worden gezien dat, ongeacht wat God zegt of wat de mens doet, mensen totaal niet in staat zijn om God te kennen; omwille van de rol gespeeld door hun wezen; wat er ook gebeurt, aan het eind van de dag zijn ze niet in staat om God te kennen. Dus zal Gods werk eindigen wanneer de mensen zichzelf zien als de zonen van de hel. God heeft er geen nood aan om zijn wraak op de mensen los te laten, of om hen onmiddellijk te veroordelen, of om hen uiteindelijk ter dood te veroordelen zodat Hij Zijn hele management kan afronden. Hij kletst maar wat op Zijn eigen tempo, alsof de afronding van Zijn werk toevallig is, iets dat wordt bereikt in Zijn vrije tijd zonder de minste moeite. Van buitenaf lijkt er wat dringendheid te zijn voor Gods werk - en toch heeft God niets gedaan, Hij doet niets dan spreken. Het werk onder de kerken is niet van dezelfde grote schaal als in eerdere tijden: God voegt geen mensen toe, of verdrijft hen, of legt hen bloot – dat soort werk is te triviaal. Het lijkt er op dat God helemaal niet van plan is dit soort dingen te doen. Hij zegt slechts een beetje van wat Hij zou moeten doen, waarna Hij zich omdraait en verdwijnt zonder een spoor na te laten – wat natuurlijk het schouwspel is van de voltooiing van zijn uitingen. En wanneer dit moment komt, zullen alle mensen wakker worden uit hun slaap. De mensheid heeft duizenden jaren geslapen, hij is al die tijd in coma geweest. En vele jaren hebben mensen in hun dromen van links naar rechts lopen jagen, ze schreeuwen het zelfs uit in hun dromen, niet in staat om te spreken over het onrecht in hun harten. En zo “voelen ze wat melancholie in hun harten” – maar wanneer ze wakker worden, zullen ze de ware feiten ontdekken en uitroepen: “Dus dit is wat er aan de hand is!” En zo is het gezegd dat “vandaag de dag de meeste mensen nog steeds diep in slaap zijn. Enkel wanneer de hymne van het koninkrijk klinkt, doen ze hun slaperige ogen open en voelen ze wat melancholie in hun harten.”

Niemands geest is ooit bevrijd geweest, nooit is iemands geest ooit zorgeloos en gelukkig geweest. Wanneer Gods werk volledig voltooid is, zullen de geesten van de mensen bevrijd worden, want eenieder zal geklasseerd worden volgens zijn soort, en dus zullen allen standvastig zijn in hun harten. Het is alsof mensen op een soort verafgelegen reis zijn en hun harten standvastig worden wanneer ze naar huis terugkeren. Wanneer ze thuis aankomen, zullen mensen niet langer voelen dat de wereld leeg is en oneerlijk, maar ze zullen in vrede leven in hun huizen. Dat zullen de omstandigheden zijn onder de mensheid. Dus zegt God dat mensen “nooit in staat zijn geweest om zichtzelf te bevrijden van de slavernij van Satan.” Niemand die nog in het vlees is, is in staat zichzelf te onttrekken aan deze staat. Voor het moment, laat ons opzij leggen wat God zegt over de verschillende actuele staten van de mens, en laat ons enkel spreken over de mysteries die God nog moet openbaren aan de mens. “Ontelbare keren hebben mensen naar mij gekeken met ogen vol spot, alsof mijn lichaam bedekt was met doornen en walgelijk voor hen was, en dus verafschuwen mensen mij en geloven ze dat ik zonder waarde ben.” In tegendeel, in substantie wordt de ware aard van de mens geopenbaard in Gods woorden: hij is bedekt met veren, er is niets behagend aan hem, en dus neemt Gods haat voor de mens toe, want de mens is niets anders dan een met prikkels bedekte egel waaraan niets prettigs is. Aan de oppervlakte lijken deze woorden de opvattingen van de mens over God[a] te beschrijven – maar in realiteit schetst God een beeld van de mens gebaseerd op zijn “beeld.” Deze woorden zijn Gods afbakening van de mens en het is alsof God een fixeermiddel op het beeld heeft gespoten; zo blijft het beeld van de mens staan doorheen het universum, het doet mensen zelfs versteld staan. Sinds Hij is beginnen spreken, heeft God zijn krachten positie doen innemen voor een grote strijd met de mens. Hij is als een professor wiskunde die de feiten uitstalt voor de mens, en wat wordt bewezen door de feiten die Hij opsomt, het bewijs en de tegenargumenten, laat de mensen totaal niet overtuigd achter. Dit is het doel van al Gods woorden, en het is hierom dat God terloops deze raadselachtige woorden in de richting van de mens werpt: “ik ben, samengevat, compleet waardeloos in het hart van de mens, ik ben een vervangbaar huishoudproduct.” Na het lezen van deze woorden kunnen mensen niet anders dan een gebed uitspreken in hun harten, en ze leren hun schuld aan God kennen, wat hen zichzelf doet veroordelen, hen doet geloven dat de mens hoort te sterven, en zonder de minste waarde is. God zegt: “daarom bevind ik mezelf in de huidige situatie,” die, wanneer verbonden aan de eigenlijke omstandigheden van vandaag, mensen er toe brengt zichzelf te veroordelen. Is dit geen feit? Als je ertoe gebracht werd jezelf te kennen, zouden woorden als “Ik zou werkelijk moeten sterven!” uit jouw mond stromen? Dit zijn de ware omstandigheden van de mens, en dit is het niet waard om te veel over na te denken - het is gewoon een passend voorbeeld.

In zeker zin, wanneer God smeekt voor de vergeving en tolerantie van de mens, zien mensen dat God met hen spot, en tegelijk zien ze ook hun eigen opstandigheid – ze wachten gewoon op God om zich uitermate in te spannen voor de mens. Trouwens, over de opvattingen van de mens zegt God dat hij niet vakkundig is in de levensfilosofie of de taal van de mens. Dus, in één opzicht doet dit mensen deze woorden vergelijken met de praktische God, en in een ander opzicht zien ze Gods bedoeling met Zijn woorden – God spot met hen en zij begrijpen dat God het ware gelaat van de mens openbaart, en het zijn niet echt de ware omstandigheden van God waarover Hij de mensen vertelt. De inherente betekenis van Gods woorden is overgoten met spot, hoon, gelach en haat tegenover de mens. Het is alsof de mens in alles wat hij doet de wet perverteert en smeergeld aanneemt; mensen zijn hoeren en wanneer God Zijn mond opent om te spreken sidderen zij van angst, diep bevreesd dat de waarheid over hen zal worden blootgesteld, en blijven ze achter, te beschaamd om iemand onder ogen te komen. Maar feiten zijn feiten. God stopt niet met zijn uitspraken omwille van het “berouw” van de mens; hoe meer onuitspreekbaar beschaamd en sprakeloos gegeneerd mensen worden, hoe meer God zijn prangende blik op hun gezichten richt. De woorden van Zijn mond leggen alle lelijke daden van de mens op tafel, dit alleen is rechtvaardig en onpartijdig zijn, alleen dit noemt men Qingtian,[b] alleen dit is het oordeel van de hoogste rechtbank van de mensen. Dus, wanneer de mensen Gods woorden lezen, krijgen ze plots een hartaanval, hun bloeddruk stijgt, het is alsof ze lijden aan een hartkwaal, alsof een hersenbloeding op het punt staat hen terug te sturen naar het westerse paradijs om hun voorouders te ontmoeten – dit is de reactie wanneer ze Gods woorden lezen. De mens is invalide gemaakt door jaren van hard werken, hij is door en door ziek, alles aan hem is ziek: van zijn hart tot zijn bloedvaten, zijn dikke darm, dunne darm, maag, longen, nieren, enzovoort. Niets in zijn hele lichaam is gezond. Dus, God werkt niet om een voor de mens onbereikbaar niveau te bereiken, maar zorgt ervoor dat mensen zichzelf kennen. Omdat het lichaam van de mens gekweld wordt door virussen, en omdat hij oud geworden is, komt de dag van zijn dood dichterbij en is er geen weg terug. Maar dit is slechts een deel van het verhaal; de innerlijke betekenis moet nog worden geopenbaard, want de oorzaak van de ziekte van de mens wordt gezocht. In werkelijkheid is het moment waarop Gods werk volledig wordt voltooid niet het moment waarop zijn werk op aarde voltooid zal zijn, want eens wanneer deze fase van zijn werk afgerond is, is er geen weg meer om het werk van de toekomst in het vlees uit te voeren, en zal de Geest van God het moeten voltooien. Daarom zegt God: “When I formally open the scroll is when people throughout the universe are chastised, the time when My work reaches its climax, when people all over the world are subjected to trials.” Het tijdstip waarop het werk in het vlees afgerond is, is niet wanneer Gods werk zijn climax bereikt – de climax van deze tijd verwijst naar het werk in deze fase, en is niet de climax van het hele managementplan. Dus, Gods vereisten voor de mens zijn niet hoog. Hij vraagt alleen dat mensen zichzelf leren kennen, om zo de volgende sap van het werk te dienen, wanneer Gods wil volledig zal worden bereikt. Wanneer Gods[c] werk verandert, verandert ook de “arbeidseenheid” van de mensen[d]. Vandaag is de fase van Gods werk op aarde, en dus moeten zij werken aan de volksbasis. In de toekomst zal het nodig zijn om de natie te beheren, en zullen ze overgeplaatst worden naar het Centraal Comité. Als ze naar het buitenland reizen, zullen ze te doen hebben met procedures voor buitenlands reizen. Op zulke momenten zullen ze overzee zijn, ver van hun thuisland – maar dit zal nog steeds zijn omwille van de vereisten van Gods werk. Zoals mensen hebben gezegd: “Indien nodig zullen we ons leven geven voor God” – is dit niet de weg die in de toekomst moet gegaan worden? Wie heeft ooit zo’n leven geleid? Iemand kan overal heen reizen, andere landen bezoeken, leiding geven op het platteland, zichzelf aanpassen aan het gewone volk, en ze kunnen ook praten over de belangrijke zaken van de natie met leden van hooggeplaatste organisaties; en wanneer nodig kunnen ze persoonlijk het leven in de hel proeven, waarna ze kunnen terugkeren en nog steeds in staat zullen zijn om te genieten van de hemelse zegeningen – zijn dit niet de zegeningen van de mens? Wie is met God te vergelijken? Wie heeft ooit onder alle naties gereisd? Eigenlijk zouden mensen in staat kunnen zijn om een beetje van Gods woorden te begrijpen zonder aanwijzingen of uitleggingen – het is gewoon dat ze geen vertrouwen hebben in zichzelf, wat ook de reden is waarom Gods werk uitgestrekt is tot de dag van vandaag. Omdat het mensen aan te veel ontbreekt – zoals God zei: “ze hebben niks” – is het werk van vandaag ontzettend moeilijk voor hen; meer nog, hun zwakheid heeft de mond van God op natuurlijke wijze beperkt – en zijn deze dingen niet precies wat Gods werk verhinderd? Zien jullie dit nog steeds niet in? Er ligt een verborgen betekenis in alles wat God zegt. Wanneer God spreekt, grijpt Hij de kwestie ter zake en zoals in een fabel schuilt er een diepe betekenis achter alle woorden die Hij spreekt. Deze simpele woorden bevatten een diepe betekenis, en verklaren belangrijke vragen – is dit niet waarin Gods woorden in uitblinken? Weet je dit?

Voetnoten:

a. In de oorspronkelijke tekst staat: “dit lijken de opvattingen van de mens over God te zijn.”

b. Qingtian: Deze term word gebruikt om te verwijzen naar een rechtvaardige rechter in de tijd van het keizerrijk.

c. In de originele tekst staat “Gods” niet.

d. In de originele tekst staat “van de mensen” niet.

Vorige:Interpretatie van de achtentwintigste uitspraak

Volgende:Interpretatie van de eenendertigste uitspraak

Mogelijk vindt u dit ook interessant