De app van De Kerk van Almachtige God

Luister naar Gods stem en verwelkom de wederkomst van Heer Jezus!

We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Het Woord verschijnt in het vlees

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresulta(a)t(en)

Geen resultaten gevonden

Hoofdstuk 31

De dispositie van God is terug te vinden in al Zijn uitspraken, maar de rode draad van zijn woorden ligt in het openbaren van de opstandigheid van de mensheid en het blootleggen van dingen als ongehoorzaamheid, insubordinatie, oneerlijkheid, onrechtvaardigheid en het onvermogen om God werkelijk lief te hebben. Het is zo dat Gods woorden het punt hebben bereikt waarop Hij zegt dat elke porie van het menselijk lichaam weerstand tegenover God bevat, dat zelfs hun haarvaten verzet tegen God bevatten. Als mensen dit niet proberen te onderzoeken, zullen ze altijd onbekwaam blijven om hen te kennen, en zullen ze hen nooit aan de kant kunnen schuiven. Het is te zeggen, het virus van weerstand tegen God zal zich in hen verspreiden en uiteindelijk zal het zijn alsof hun witte bloedcellen de rode bloedcellen hebben verslonden, hun lichaam achterlatend zonder rode bloedcellen; uiteindelijk zullen ze sterven aan leukemie. Dit is de ware toestand van de mens, en niemand kan het ontkennen. Geboren in het land waar de grote rode draak kronkelt, is er in alle mensen ten minste één ding terug te vinden dat typerend en illustrerend is voor het gif van de grote rode draak. Dus, in deze fase van het werk is de rode draad doorheen Gods woorden zichzelf kennen, zichzelf ontkennen, zichzelf verzaken en zichzelf verslaan. Het kan gezegd worden dat dit Gods voornaamste werk is tijdens de laatste dagen, en dat dit deel van het werk het meest omvattend en grondig van alles is – wat aantoont dat God van plan is om het tijdperk tot een einde te brengen. Niemand verwachtte dit, maar het is toch iets wat ze hebben aangevoeld in hun zintuigen. Hoewel God het niet expliciet zegt, zijn de zintuigen van de mensen erg scherp – ze hebben altijd het gevoel dat de tijd slechts kort it. Ik kan zeggen dat hoe meer een persoon dit aanvoelt, hoeveel te meer bij een duidelijke kennis van het tijdperk heeft. Het is niet zo dat hij heeft gezien dat de wereld normaal is, en hij dus Gods woorden ontkent; nee, omwille van de middelen waarmee God werkt heeft hij leren kennen wat in Gods werk vervat zit, wat wordt bepaald door de toon van Gods woorden. Er is een geheim verbonden aan de toon van Gods uitspraken, wat niemand ontdekt heeft en wat ook precies het moeilijkste is voor mensen om in binnen te gaan. De essentie van waarom mensen Gods woorden niet kunnen begrijpen, is omdat ze onwetend blijven over de toon waarop God spreekt – en als ze dit geheim beheersen, zullen ze in staat zijn om enige kennis te hebben van Gods woorden. Gods woorden hebben altijd één principe gevolgd: er voor zorgen dat mensen weten dat Gods woorden alles zijn en alle moeilijkheden van de mens oplossen door Gods woorden. Vanuit het perspectief van de Geest maakt God zijn daden bekend, vanuit het perspectief van de mens legt hij de opvattingen van de mensen bloot; vanuit het perspectief van de Geest zegt Hij dat de mens zich niet bewust is van Zijn wil en vanuit het perspectief van de mens zegt hij dat hij geproefd heeft van “de zoete, zure, bittere en pikante smaken van de menselijke ervaring” en dat Hij “in wind en regen de vervolging van familie” heeft ervaren, en “de hoogtes en laagtes van het leven.” Deze woorden zijn gesproken vanuit verschillende perspectieven. Wanneer Hij spreekt tot het volk van God, is Hij als een huisbewaarder die de slaven terecht wijst, het lijkt op een grappige scene; Zijn woorden laten mensen achter met een rood gezicht, met nergens om te schuilen voor hun schaamte, alsof ze zijn aangehouden door de feodale autoriteiten om een bekentenis af te leggen onder zware martelingen. Wanneer Hij spreekt tot het volk van God, is God zo grenzeloos als protesterende universiteitsstudenten die de schandalen van de centrale overheid blootleggen. Als al Gods woorden spottend zouden zijn, zouden ze voor de mensen moeilijker te aanvaarden zijn; daarom zijn de woorden gesproken door God eenduidig, ze bevatten geen codes voor de mens, maar wijzen direct op de eigenlijke staat van de mens – wat aantoont dat Gods liefde voor de mens niet slechts in woorden bestaat, maar echt is. Hoewel mensen echtheid waarderen, is er niets echt aan hun liefde voor God. Dit ontbreekt in de mens. Als de liefde van de mensen voor God niet echt is, dan zal alles volledig leeg zijn en een illusie, alsof alles hierdoor zou verdwijnen. Als hun liefde voor God de universums overstijgt, zal hun status en identiteit die ook overstijgen en zullen zelfs deze woorden echt zijn, en niet leeg – zie je dit? Heb je Gods vereisten voor de mens gezien? De mens zou niet enkel de zegeningen van status moeten genieten, maar de werkelijkheid van status moeten uitleven. Dit is wat God vraagt van het volk van God en van alle mensen, en het is niet zomaar een lege theorie.

Waarom spreekt God dit soort woorden: “alsof alles wat ik doe een poging is om hen te behagen, en daarom walgen ze altijd van mijn daden”? Ben je in staat om te spreken over de echte manifestaties van verachting van de mens tot God? In de opvattingen van de mensen zijn de mens en God “gepassioneerd verliefd,” en vandaag heeft het verlangen van de mensen naar de woorden van God het punt bereikt waarop ze God gretig in één slok willen inslikken– maar God zegt woorden als: De mens veracht mij. “Waarom wordt mijn liefde beantwoord met de haat van de mens?” Is dit niet de minerale afzetting in de mens? Is dit niet dat wat uitgegraven moet worden? Dit is het gebrek in het nastreven van mensen, het is een ernstige kwestie die moet opgelost worden, en het is de leeuw die de mens belet kennis van God te verkrijgen en die moet worden verjaagd – is dit niet wat moet gedaan worden? Want, zoals een varken heeft een mens geen geheugen, hij begeert altijd maar genot, God geeft de mens het medicijn voor zijn geheugenverlies – Hij spreekt meer, zegt meer, en Hij grijpt mensen bij de oren en doet hen aandachtig luisteren, Hij meet hen een hoorapparaat aan. Wat sommige van zijn woorden betreft, slechts één keer spreken kan het probleem niet oplossen; ze moeten opnieuw en opnieuw worden gezegd, want “mensen lijden altijd aan vergetelheid in hun levens, en de dagen van de levens van de hele mensheid zijn in wanorde.” Op deze manier kunnen mensen gered worden van de staat waarin “ze lezen wanneer ze de tijd hebben, ze luisteren wanneer ze vrij zijn, en laten hen gerust wanneer ze geen tijd hebben; als de woorden vandaag worden gesproken, schenken ze er aandacht aan, maar ze zullen ze weer naar de achtergrond van hun gedachten verplaatsen als ze morgen niet worden gesproken.” Wat de natuur van mensen betreft, als God vandaag zou spreken over hun werkelijke staat en ze zouden komen tot een grondige kennis ervan, zouden ze vervuld worden van spijt – maar daarna zullen ze terugkeren naar hun oude manieren, Gods woorden naast zich neerleggen en het bovenstaande herbeleven wanneer ze er aan herinnerd worden. Dus wanneer je werkt of spreekt, vergeet niet deze essentie van de mens; het zou een vergissing zijn om deze essentie aan de kant te schuiven bij het werken. Wanneer je het werk doet, is het van bijzonder belang om te spreken met het oog op de opvattingen van de mensen. In het bijzonder moet je je eigen inzichten voegen bij de woorden van God en deze communiceren. Dit is de weg waarop je mensen voorziet hen toestaat zichzelf te kennen. In het voorzien van de mensen, gebaseerd op de inhoud van Gods woorden, zal het uiteindelijk mogelijk worden om hun werkelijke staat te vatten. In Gods woorden is het genoeg om de werkelijke staat van de mens te vatten en hen dus te voorzien – en als dusdanig zal ik niets meer zeggen over Gods woorden die aanstippen dat “God de uitnodiging om te zitten aan de feesttafel bij de mensen heeft aanvaard.”

Vorige:Hoofdstuk 30

Volgende:Hoofdstuk 33

Mogelijk vindt u dit ook interessant