Door Cheng Cheng, Italië

Almachtige God zegt: “Pas als je geloof hebt, zul je God kunnen zien. Wanneer je geloof hebt, zal God je vervolmaken, en als je geen geloof hebt, kan Hij dat niet doen. God zal je schenken wat je ook maar hoopt te verkrijgen. Als je geen geloof hebt, kun je niet vervolmaakt worden en zul je Gods daden niet kunnen zien, laat staan Zijn almacht. Wanneer je in je praktische ervaringen het geloof hebt om Zijn daden te zien, zal God aan je verschijnen en je vanbinnen verlichten en leiden. Zonder dat geloof zal God dat niet kunnen. Als je de hoop op God hebt verloren, hoe zul je dan Zijn werk kunnen ervaren? Daarom is het pas wanneer je geloof hebt en geen twijfels over God koestert, en pas wanneer je waar geloof in Hem hebt ongeacht wat Hij doet, dat Hij je door je ervaringen heen zal verlichten en illumineren, en pas dan zul je Zijn daden kunnen zien. Deze dingen worden allemaal bereikt door geloof. Geloof ontstaat alleen door loutering, en zonder loutering kan geloof zich niet ontwikkelen. Waar verwijst geloof naar? Geloof is de ware overtuiging die en het oprechte hart dat mensen moeten bezitten wanneer ze iets niet kunnen zien of aanraken, wanneer Gods werk niet overeenkomt met menselijke opvattingen, of wanneer het buiten menselijk bereik ligt. Dit is het geloof waar ik over spreek” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Degenen die vervolmaakt zullen worden, moeten loutering ondergaan). Gods woorden vertellen ons dat het essentieel is om het ware geloof in God te hebben. Welke beproevingen we ook tegenkomen of hoe groot onze problemen ook zijn, God wil dat iedereen Zijn woorden gelooft en vertrouwen heeft in Hem, echt vertrouwt op God en met Hem samenwerkt. Dat is de enige manier om door ervaring getuige te zijn van Gods almachtige heerschappij en Zijn daden. Dankzij Gods leiding heb ik dit zelf een beetje meegemaakt.

Op de ochtend van 18 november 2016, kreeg ik online een bericht van een oudere broeder in Italië. Hij schreef dat hij geestelijk verdord was en meer wilde weten over De Kerk van Almachtige God. Toen ik het las voelde ik hoe dringend hij verlangde en uitkeek naar de terugkeer van de Heer. Ik begon met hem te communiceren met behulp van vertaalsoftware. Hij was teleurgesteld door de verdorvenheid en ontaarding in de katholieke kerk en zocht daarom sinds 1991 overal naar een waarachtige kerk. Hij had ook de boeken van Watchman Nee en Watchman Lee gelezen, maar had nooit echte geestelijke steun gevonden. Hij zei dat het leven zonder de Heer pijnlijk, zinloos en gespeend van hoop was. Hij zag online een aantal video’s en beelden van De Kerk van Almachtige God en voelde zich onmiddellijk aangetrokken. Hij zei dat het hem echt een waarachtige kerk leek en hij wilde er meer over weten. Toen ik uit alles wat hij zei begreep hoe dringend hij zocht, werd mijn gevoel van urgentie nog sterker. Er waren zoveel dingen die ik hem wilde vertellen, maar ik kon ze niet uitdrukken in het Italiaans. Ik wilde hem de woorden van Almachtige God voorlezen, maar de Italiaanse vertaling was nog niet uitgegeven. Ik wilde hem evangeliefilms laten zien maar de Italiaanse versies daarvan waren ook nog niet uit. Hij kende geen andere talen. Ik kon hem alleen een muziekvideo sturen, want muziek en dans zijn een universele taal. Maar toen hij hem gezien had, was zijn verlangen nog groter en hij zei op smekende toon: “Laat het me weten zodra de kerk een Italiaanse website heeft.” Toen ik dat zag, moest ik denken aan iets wat Almachtige God had gezegd: “Hoe zul je datgene wat je hebt gezien en ervaren onder woorden brengen aan die erbarmelijke, arme en vrome religieuze gelovigen die hongeren en dorsten naar rechtvaardigheid en erop wachten dat jij hen hoedt? Wat voor soort mensen wachten erop dat jij hen hoedt? Kun je het je voorstellen? Ben je je bewust van de last op je schouders, je opdracht en je verantwoordelijkheid? Waar is je besef van een historische missie? Hoe zul je op passende wijze dienen als een meester van het volgende tijdperk? Heb je sterk het gevoel dat je een meester bent? Hoe zou er een uitleg moeten worden gegeven van de meester van alle dingen? Is het werkelijk de meester van alle levende wezens en van alle fysieke dingen ter wereld? Welke plannen heb je voor de voortgang van de volgende fase van het werk? Hoeveel mensen wachten erop dat jij hen gaat hoeden? Is je taak zwaar? Zij zijn arm, erbarmelijk, blind, ten einde raad, ze jammeren in de duisternis; waar is de weg? Hoezeer verlangen ze ernaar dat het licht plotseling neerdaalt als een vallende ster en de machten van de duisternis verdrijft die de mens zo veel jaren hebben onderdrukt. Dag en nacht hopen ze er in spanning op en smachten ze ernaar – wie kan hier een volledig beeld van hebben? Zelfs op de dag waarop het licht voorbijflitst, blijven deze zwaar lijdende mensen gevangen in een donkere kerker zonder hoop op vrijlating; wanneer zullen zij niet langer wenen? Vreselijk is de tegenspoed van deze broze geesten die het nooit vergund is te rusten, en al lang zijn zij in deze gesteldheid gebonden door meedogenloze ketens en de bevroren geschiedenis. En wie heeft het geluid van hun geweeklaag gehoord? Wie heeft hen aanschouwd in hun ellendige gesteldheid? Is het ooit in je opgekomen hoe gegriefd en ongerust Gods hart is? Hoe kan Hij het verdragen om de onschuldige mensheid, die Hij met Zijn eigen handen geschapen heeft, zulke kwelling te zien ondergaan?” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Hoe hoor je met je toekomstige missie om te gaan?). Toen ik dat had gelezen begreep ik dat God ons had toevertrouwd om het evangelie te verspreiden en getuigenis te geven, maar zelfs in het licht van Gods dringende vereisten voelde ik dat mijn handen gebonden waren. Ik kon niet getuigen van Gods werk van de laatste dagen. Ik kon die broeder, die al jaren verdwaald was in de duisternis en zich aan elke strohalm vasthield, niet helpen om de steun van Gods woorden te krijgen. Ik voelde me vreselijk. Ik kon wel huilen als ik zijn berichten zag en voelde dat ik tussen twee vuren stond. Als ik afstand nam, zou ik zijn onderzoek naar de ware weg die hij zocht en waar hij naar verlangde vertragen. Als ik doorging, zou ik vertrouwen op onbetrouwbare vertaaltools omdat ik geen Italiaans sprak. Soms waren ze zelfs bij eenvoudige dingen niet correct, laat staan bij spirituele termen. Dus hoe konden we communiceren? Het was alsof ik mijn tong kwijt was. Mijn ogen waren wijd open maar ik kon niets doen. Ik dacht er ook aan om een broeder of zuster te zoeken die Italiaans kende maar ik kon niemand vinden die daaraan voldeed. Ik wist echt niet wat ik moest doen en ik dacht: het enige dat ik in het Italiaans kan zeggen is ‘hallo’ en ‘dag’. Dus hoe hard ik het ook probeer, ik zal nooit getuigenis kunnen geven van Gods werk van de laatste dagen. Ik was erg terneergeslagen.

De volgende morgen vroeg kreeg ik een bericht van hem waarin hij schreef dat het eerste waar hij aan dacht toen hij wakker werd, was om me te vragen over De Kerk van Almachtige God. Het feit dat hij me berichten bleef sturen maakte me erg gespannen. Ik zei een dringend gebed: “Lieve God, ik heb nooit Italiaans geleerd en ik weet echt niet hoe ik het evangelie met deze broeder moet delen. God, wijs me de weg.” Na mijn gebed schoot deze passage uit Gods woorden me opeens te binnen. “Je moet geloven dat alles in Gods handen ligt, en dat mensen slechts meewerken. Als je oprecht bent, zal God dit zien, Hij zal in elke situatie een uitweg voor je openen en geen enkele moeilijkheid zal onoverkomelijk zijn – dit geloof moet je hebben” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Bij het geloven in God is het het belangrijkst Zijn woorden in praktijk te brengen en te ervaren). “Je hoeft je nergens zorgen over te maken terwijl je je plicht vervult, zolang je maar al je kracht aanwendt en je hart erin legt. God zal de dingen niet moeilijk maken voor jou of jou dwingen iets te doen waartoe je niet in staat bent” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Bij het geloven in God is het het belangrijkst Zijn woorden in praktijk te brengen en te ervaren). Deze woorden versterkten mijn geloof en mijn moed. Het is waar dat alle dingen in Gods handen liggen en dat met Hem alle dingen mogelijk zijn. Wat God het meest van ons wil als we op moeilijkheden stuiten, is oprechtheid en medewerking dat we Hem echt vertrouwen en op Hem rekenen en ons best doen om met Hem samen te werken. Dan zal God helpen om onze problemen op te lossen. Maar toen ik met zo’n probleem geconfronteerd werd, besefte ik dat God geen plaats had in mijn hart. Ik leefde in mijn eigen noties en verbeeldingen en dacht dat ik niet normaal met die broeder kon communiceren omdat ik geen Italiaans sprak, en dat ik dus geen getuigenis kon geven van Gods werk. Ik raakte verstrikt in dit probleem en voelde me negatief en gesloten. Hoe kon ik zo Gods leiding krijgen en getuige zijn van Zijn daden? Ik moest echt vertrouwen op God, doen wat in mijn vermogen lag om met Hem samen te werken en erop vertrouwen dat Hij een weg voor me zou openen. Met dat voornemen dacht ik opeens aan enkele Italiaanse Bijbelverzen die ik twee avonden eerder had opgesteld en die Gods werk in de laatste dagen voorspelden. Ik bedacht dat ik die kon gebruiken om met de broeder te communiceren. Dus, op een morgen stuurde ik ze hem om onze communicatie te bevorderen. Die middag was ik aangenaam verrast toen ik zag dat de trailer voor een Italiaanse versie van de film ‘Het mysterie van goddelijkheid’ was uitgekomen. Die stuurde ik hem meteen. Hij zei later dat hij begreep dat de film over de Bijbelse profetieën over de terugkeer van de Heer ging. Hij vroeg me opgewonden: “Is de Heer teruggekeerd? Is Hij in China? Wat is nu Zijn naam?” Op dat moment had ik het gevoel dat Hij een afgedwaald schaap was dat opeens de roep van zijn herder had gehoord en overal zocht waar het vandaan kwam. Ik slikte mijn tranen weg en schreef terug: “Zijn naam is Almachtige God en Hij is wat werd geprofeteerd in Openbaring: ‘Die is en die was, en die zal komen, de Almachtige’ (Openbaring 1:8).” Op dat moment zag ik in hoe elke fase van Gods heerschappij aansluit op de volgende. Behalve een paar simpele begroetingen kende ik geen Italiaans maar deze ervaring gaf me het diepgaandebesef dat ik gemakkelijk met die broeder had gecommuniceerd dankzij Gods leiding, en dat ik zelfs wat resultaten had gezien. Ik zag in dat alles in Gods handen ligt dat we God echt moeten vertrouwen en op Hem moeten steunen, en oprecht met Hem moeten samenwerken.

Daarna werd ik weer op de proef gesteld. De broeder vroeg me voortdurend wanneer ik hem een getuigenis zou geven van Gods werk van de laatste dagen. Dat wilde ik ook graag doen maar we hadden nog steeds dezelfde taalbarrière en ik kon geen broeder of zuster vinden die me kon helpen. Als ik een ongelovige vond om te vertalen, zou die de spirituele termen niet begrijpen en misschien geen goed werk leveren. De gedachte aan deze problemen maakte me wanhopig. Ik wist niet wat ik moest doen. Ik voelde me als een kat in een vreemd pakhuis. Ik riep steeds maar weer tot God: “O God, mijn handen zijn gebonden. Ik weet niet wat ik moet doen en ik weet niet wat ik hiervan moet leren. Geef me leiding en open een weg voor me.” Toen ik had gebeden, dacht ik aan hoe Mozes door de Rode Zee trok. Mozes kwam voor allerlei problemen te staan toen hij de Israëlieten uit Egypte leidde maar hij verloor nooit zijn vertrouwen in God. Hij bad en werkte samen met God en was getuige van veel van Gods wonderen. Hoe had Mozes zonder de Rode Zee en het leger dat hem achtervolgde, en zonder zijn 40 jaar in de woestijn, zoveel geloof kunnen hebben en kunnen getuigen? Hoe kon ik zonder die problemen in mijn plicht het ware geloof in God krijgen? Bovendien waren ze niet te vergelijken met de doortocht door de Rode Zee. En sinds ik die broeder online had ontmoet, had God altijd een weg voor me geopend en was ik getuige geweest van veel van Zijn wonderbaarlijke daden. Ik wist dat ik meer geloof in God moest hebben en meer op Hem moest vertrouwen. Bij die gedachte besefte ik opeens dat God door middel van die problemen mijn geloof en vertrouwen in Hem wilde vervolmaken om me meer praktisch inzicht te geven van Gods almachtige heerschappij door mijn persoonlijke ervaringen. Toen ik Gods wil eenmaal begreep, twijfelde ik er niet aan dat God een weg voor me zou openen. We spraken een dag af om elkaar online te ontmoeten en broeders en zusters zorgden dat een 15-jarige zuster die Italiaans had geleerd voor ons zou komen tolken. Ik hoorde dat een 15-jarige zuster zou komen tolken. Ik dacht aan mezelf en die jonge zuster. Ik was heel jong. Ik geloofde nog niet lang in God en had nooit het evangelie gepredikt. Zou het werken als zo’n jong meisje kwam helpen om het evangelie te prediken? Ik voelde me erg onzeker. Maar toen ik die jonge zuster Gods woorden vloeiend in het Italiaans hoorde voorlezen en ze zei dat ze nieuwe woorden meteen onthield, was ik verbaasd en schaamde ik me. God had alle juiste mensen bijeengebracht om het evangelie te verspreiden. Dat herinnerde me aan een passage uit Gods woorden: “Wanneer een verbintenis of belofte wordt uitgesproken door God, dienen alle dingen haar vervulling en worden ze gerangschikt omwille van de vervulling daarvan; alle schepselen worden georkestreerd en gearrangeerd onder de heerschappij van de Schepper, spelen daarbij hun respectievelijke rol en dienen daarbij hun respectievelijke functie. Dit is de openbaring van het gezag van de Schepper” (Het Woord, Deel II, Over het kennen van God, God Zelf, de unieke I). Door die ervaring zag ik in dat God me de weg zou wijzen zolang ik oprecht op Hem steunde en dat ik Zijn wonderbaarlijke daden zou zien.

Toen ik die jonge zuster had gevonden om te vertalen kon ik eindelijk normaal met de broeder communiceren. Er viel een zware last van me af. Maar voordat ik het wist, had ik niet meer zo’n ernstig verlangen om op God te steunen en had die zuster iets belangrijks te doen en kon niet meer helpen om te vertalen. Ik voelde me alsof ik in elkaar zou zakken toen ik het hoorde. Ik wilde de broeder nog zoveel vertellen zodat hij een basis op de ware weg kon leggen. Maar zonder mijn tolk kon ik niets doen. Toen hoorde ik over iemand die de ware weg zocht en was misleid door de geruchten die de CCP en de religieuze gemeenschap verspreidden, zodat hij er zich niet in durfde te verdiepen. Ik was bang dat als hij niet op tijd werd begoten, deze Italiaanse broeder ook zou worden gehinderd. Ik voelde me machteloos en wist echt niet wat ik moest doen. Toen zag ik op een dag dat de broeder op zijn eigen pagina dit deelde: “Vrienden, broeders en zusters, Jezus Christus is teruggekeerd. Verheug je.” Toen ik dat bericht zag, brak het koude zweet me uit want hij had meer dan 3500 religieuze vrienden. Als daar een handvol antichristen onder waren die hem konden misleiden en hinderen, hoe zou het hem dan vergaan? Ik maakte me zorgen en dus kwam ik voor God in gebed: “O, God. Zonder tolk kan deze broeder niet meteen worden begoten, en ik ben bang dat hij zich terugtrekt als hij wordt misleid door de argumenten van anderen. Hoe moet ik uw woorden ervaren en een les leren in deze situatie? Wijs me alstublieft de weg.” Na mijn gebed las ik dit in Gods woorden: “De meeste tijd verkeren ze in een onnadenkende, bewusteloze toestand, en wanneer er geen ongewone dingen zijn gebeurd, wanneer ze niet ernstig in moeilijkheden verkeren, weten ze niet tot God te bidden; bij de meeste problemen waar ze mee te maken krijgen gaan ze niet op zoek naar de waarheid om die problemen op te lossen, maar leven ze volgens hun eigen leerstellingen, doctrines en geneigdheden. Ze zijn zich er terdege van bewust dat ze het best op God kunnen vertrouwen, maar meestal vertrouwen ze op zichzelf en op de gunstige omstandigheden en omgevingen om hen heen, en ook op alle mensen, gebeurtenissen en dingen die in hun voordeel zijn. Hier zijn mensen het beste in. Waar ze het slechtst in zijn is vertrouwen op God en naar Hem opkijken, omdat ze vinden dat naar God opkijken te veel moeite is en omdat ze, hoezeer ze ook tot God bidden, God toch niet zullen zien en niet onmiddellijk een antwoord zullen krijgen; dus willen ze zich die moeite besparen en gaan ze op zoek naar iemand die het probleem zal oplossen. Zo presteren mensen in dit aspect van hun lessen het slechtst en is hun intrede erin het meest oppervlakkig. Als je niet leert hoe je naar God moet opkijken en op Hem moet vertrouwen, zul je God nooit in jou zien werken, jou zien begeleiden of verlichten. Als je deze dingen niet kunt zien, dan zullen vragen als: ‘of God bestaat en of Hij alles in het leven van de mensheid begeleidt’ in het diepst van jouw hart met een vraagteken eindigen in plaats van met een punt of een uitroepteken. ‘Begeleidt God alles in het leven van de mensheid?’, ‘Neemt God het diepst van het hart van de mens waar?’ Als je zo denkt, zit je in de moeilijkheden. Waarom maak je hier vragen van? Als je niet echt op God vertrouwt en naar Hem opkijkt, ben je niet in staat oprecht geloof in Hem op te brengen. Als je geen oprecht geloof in Hem op kunt brengen, blijven die vraagtekens daar eeuwig voor jou staan samen met alles wat God doet, en komen er nooit punten” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Het geloof in God moet om te beginnen de kwaadaardige trends van de wereld doorzien). God woorden hadden me wakker geschud en ik besefte eindelijk dat ik God weer was vergeten. Als God me in een situatie bracht waarin ik me hulpeloos voelde en waar ik niet kon communiceren en niet wist wat ik moest doen, zag ik God als mijn vangnet. Maar als de omstandigheden goed waren en de juiste mensen er waren, vertrouwde ik onmiddellijk alleen op andere mensen, omdat ik dat praktischer vond. Toen die jonge zuster me kwam helpen in mijn tijd van nood, wist ik dat het het werk van God was. Maar daarna dacht ik nog steeds dat of de broeder Gods werk van de laatste dagen zou aanvaarden helemaal afhing van die tolk. Ik had nog steeds geen oprecht vertrouwen in God. Ik dacht aan iets wat de Heer Jezus zei: “Wat mijn Vader mij gegeven heeft gaat alles te boven, niemand kan het uit de hand van mijn Vader roven” (Johannes 10:29). Gods schapen horen Zijn stem. Geen geruchten, leugens of tegenslagen kunnen Gods mensen uit Zijn handen rukken. Dit is een manifestatie van Gods gezag. Ik moest Gods woorden geloven, mijn eigen plicht doen en elke manier verkennen om met die broeder te communiceren. Of hij werd misleid door geruchten en leugens, was niet aan mij om te bepalen.

Daarna las ik dit in de woorden van Almachtige God: “Satan heeft de mensheid al duizenden jaren verdorven. Hij heeft onnoemelijke hoeveelheden kwaad gedaan, heeft generatie na generatie misleid en heeft gruwelijke misdaden begaan in de wereld. Hij heeft de mens misbruikt, misleid en verleid om zich tegen God te verzetten en heeft slechte daden begaan die keer op keer Gods plan van management in de war hebben gestuurd en kapot hebben gemaakt. Maar onder het gezag van God blijven alle dingen en levende wezens zich houden aan de regels en wetten die door God zijn vastgesteld. Vergeleken met het gezag van God is Satans slechte aard en woestheid zo lelijk, zo walgelijk en verachtelijk en zo klein en kwetsbaar. Hoewel Satan tussen alle door God geschapen dingen wandelt, is hij niet in staat om de kleinste verandering in de mensen, dingen en voorwerpen die door God zijn geboden, uit te voeren” (Het Woord, Deel II, Over het kennen van God, God Zelf, de unieke I). Gods woorden hielpen me om het los te laten. Het is waar dat alle dingen onder Gods heerschappij zijn en niemand kan verhinderen wat God wil doen. Niemand kan Gods schapen wegnemen. Als iemand die niet Gods schaap is in Gods huis komt, zal hij op een dag worden ontmaskerd en geëlimineerd. Dat is het gezag en de macht van God. Ik zag in dat ik God echt niet begreep. Daar was ik een levend voorbeeld van. Voordat ik het werk van de laatste dagen van Almachtige God aanvaardde, had ik vijf jaar lang naar de leugens van de religieuze wereld en de CCP geluisterd. Hoewel er veel hindernissen waren, brachten Gods woorden me ertoe om Zijn werk van de laatste dagen te aanvaarden. En nu kunnen alle ketterijen en leugens die ze verspreiden niet verhinderen dat ik Almachtige God volg. Ze laten me Satans lelijke gezicht alleen maar duidelijker zien en versterken mijn geloof om God te volgen. Dit is wat Gods woorden allemaal in mij bereikten. Ik bedacht dat ik bijna een maand met de broeder had gecommuniceerd. We hadden geen gemeenschappelijke taal en konden niet normaal communiceren, maar we gingen door totdat hij Gods werk van de laatste dagen had aanvaard. Hij sprak zelfs over het verspreiden van het evangelie en het stichten van een kerk in Italië. Had ik iets daarvan kunnen bereiken zonder Gods leiding, zonder dat Gods woorden mensen veroverden? Ik zag in dat ik echt geen inzicht had in God. Als ik het evangelie verspreidde, zei ik dat Gods gezag ongeëvenaard is en dat geen kracht Zijn werk kon belemmeren, maar ik was altijd bezig om dingen logisch te analyseren. Geconfronteerd met het probleem van een taalbarrière was ik bang dat die broeder zou worden afgeschrikt door geruchten en leugens van antichristen. Ik leefde in een toestand van angst. Maar of hij de ware weg kon aanvaarden, lag in Gods handen. Het was door God beschikt. In plaats van me zonder reden zorgen te maken, moest ik gewoon mijn plicht goed doen en verantwoordelijk zijn. Bij die gedachte bad ik tot God, bereid om me te onderwerpen aan Zijn heerschappij en regelingen. Tot mijn verrassing stuurde die jonge zuster me al gauw een berichtje dat ze beschikbaar was en weer kon helpen met tolken. Ik kon eindelijk makkelijk met de Italiaanse broeder communiceren.

Hoewel ik soms de moed helemaal verloor en ik soms ongelooflijk gespannen was terwijl ik het evangelie met de broeder deelde, toen ik echt op God vertrouwde, was ik steeds weer getuige van Zijn leiding en daden. Ik zag dat al Gods werk door God zelf wordt gedaan en mijn geloof in Hem groeide. Dat was allemaal Gods genade en barmhartigheid. Ik dacht altijd dat het evangelie delen hetzelfde was als andere mensen redden, maar toen besefte ik eindelijk dat ik gedurende dat proces ook Gods werk en woorden ervoer. Door deze ervaring ervoer ik, een “ongelovige Thomas”, echt Gods gezag en trouw. Zoals Gods woorden luiden: “Als mensen met een zeer netelige kwestie te maken krijgen, als ze zich op niets en niemand kunnen verlaten en als ze zich bijzonder hulpeloos voelen, vestigen ze hun enige hoop op God. Hoe zijn hun gebeden? Hoe is hun gemoedstoestand? Zijn ze oprecht? Is er op dat moment sprake van enige onzuiverheid? Pas wanneer je God vertrouwt alsof Hij de laatste strohalm is waaraan je je vasthoudt, in de hoop dat Hij je zal helpen, is je hart oprecht. Hoewel je misschien niet veel hebt gezegd, heeft je hart zich al geroerd – je hebt je oprechte hart aan God gegeven – en God luistert. Als God luistert, ziet Hij jouw moeilijkheden en zal Hij je verlichten, je leiden en je helpen” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Het geloof in God moet om te beginnen de kwaadaardige trends van de wereld doorzien). Weten dat God van ons verlangt dat we Gods woorden echt praktiseren en ervaren door mensen, gebeurtenissen en dingen die we elke dag tegenkomen, en bij het doen van onze plicht, is de enige manier om God echt te kennen en te vrezen. Mijn ervaring heeft me geleerd om dat te waarderen. Dank aan Almachtige God.