Door Marinette, Frankrijk

Vroeger loog ik geregeld en probeerde ik bij mensen in het gevlij te komen zonder erbij na te denken, want ik was bang om mensen teleur te stellen of te beledigen als ik de waarheid vertelde. Ik heb het werk van de laatste dagen van Almachtige God in november 2018 geaccepteerd en heb uit Zijn woorden geleerd dat Hij een hekel heeft aan mensen die oneerlijk en doortrapt zijn en dat Hij van mensen h0udt die zuiver en eerlijk zijn. Ik besloot Gods woorden in praktijk te brengen en een eerlijk mens te zijn, en na enige oefening lukte het me meestal om de waarheid te spreken. Toen ik bijvoorbeeld ruim € 50 moest betalen voor mijn medicatie, maar de apotheker zich vergiste en maar de helft nam, wees ik hem op zijn vergissing zonder erbij stil te staan. Maar het was moeilijker om eerlijk te zijn als mijn reputatie of persoonlijke belangen eronder leden.

Op een middag wilde ik net een dutje gaan doen, toen mijn partner zuster Li mij opeens een boodschap stuurde waarin ze zei dat ze met me wilde praten over ons werk. Ik was niet erg blij toen ik haar berichtje zag, want ik had het erg druk, had niet genoeg geslapen, was moe en wilde nergens over praten. Het enige wat ik op dat moment wilde was uitrusten, maar dat durfde ik niet eerlijk tegen zuster Li te zeggen omdat ik bang was dat ze van me zou denken, dat ik lui was, en te veel bezig met mijn lichamelijke comfort, en dat ze een slechte indruk van me zou krijgen. Dus om geen gezichtsverlies te lijden, zei ik gewoon tegen haar: “Sorry, ik heb een belangrijke afspraak. Ik moet naar de dokter.” Ik flapte die leugen eruit zonder erbij na te denken. Nadat ik tegen zuster Li had gelogen, voelde ik me zo schuldig, dat ik helemaal geen rust kreeg, en me de hele tijd vreselijk voelde. God houdt van eerlijke mensen. Hoe kon ik zo achteloos liegen? Hoe kon iemand me vertrouwen? Ik wist dat het niet goed was om te liegen omdat ik moe was, dat het God niet zou bevallen, en dat ik het werk van de kerk moest laten voorgaan. Ik nam meteen contact op met zuster Li. Ze vroeg me of ik al terug was van mijn afspraak. Ik wilde geen slechte indruk op haar maken en wilde haar niet laten denken dat ik leugenachtig was, dus vertelde ik de waarheid niet en bleef ik maar tegen haar liegen en zei ik: “Mijn dokter heeft de afspraak op het laatste moment afgezegd omdat ze naar de vaccinatiekliniek moest.” Daarna spraken we over het werk, maar ik kreeg het gevoel alsof ik beschuldigd werd. Ik had één keer tegen haar gelogen en gaf het toen niet toe, maar bleef liegen. Ik zag in hoe ernstig mijn satanische gezindheid was en schaamde me. En dus haastte ik mij om voor God te verschijnen om over mezelf na te denken, en toen besefte ik dat ik in mijn leven vaak onbetrouwbaar was. Op een keer vroeg een leidster me om zuster Zhou te vertellen over een bijeenkomst die avond. Ik besefte toen dat ik dat niet had gedaan, maar vertelde de leidster niet de waarheid, om geen slechte indruk te maken. Ik loog en zei dat ik het haar net had laten weten. Toen stuurde ik zuster Zhou direct een bericht over de bijeenkomst. Ook ging ik meestal op vrijdagochtend boodschappen doen, zodat dan ik geen ongeplande bijeenkomsten zou kunnen bijwonen. Maar ik vertelde de waarheid niet en zei tegen mijn leidster dat ik een andere bijeenkomst of afspraak had en dat ik daarom niet kon gaan. Ik verdraaide de zaak door onoprecht en misleidend te zijn enkel om haar geen slechte indruk van mij te laten krijgen en de leidster te laten denken dat ik het voortdurend druk had met mijn plicht. Ik zag in dat ik absoluut niet voldeed aan de eerlijkheid die God vereiste. Daarom bad ik: “Almachtige God, ik heb echt spijt van mijn leugens en bedrog. Ik kan maar niet nalaten om te liegen zodat anderen geen slechte indruk van mij krijgen. Ik ben totaal geen eerlijk mens. God, wijs me alstublieft de weg en help me de waarheid te begrijpen en te worden verlost van deze verdorvenheid.”

Later las ik deze passage uit Gods woorden. “In hun dagelijks leven is het vaak zo dat mensen zinloze dingen zeggen, leugens vertellen en dingen zeggen die onwetend, dwaas en defensief zijn. De meeste van deze dingen worden gezegd omwille van ijdelheid en trots, om hun eigen ego te strelen. Het zeggen van dergelijke onwaarheden is een onthulling van verdorven gezindheden. Als je deze verdorven elementen oplost, zal je hart gezuiverd worden en zul je geleidelijk puurder en eerlijker worden. In werkelijkheid weten mensen allemaal waarom ze liegen. Het is allemaal omwille van persoonlijk gewin, voor ijdelheid en trots, en voor reputatie en status, dat ze proberen met anderen te wedijveren en zich voor te doen als iets wat ze niet zijn. Uiteindelijk worden hun leugens echter door anderen onthuld en ontmaskerd, lijden ze gezichtsverlies en verliezen ze hun waardigheid en integriteit. Dit wordt allemaal veroorzaakt door een overvloed aan leugens. Je leugens zijn te talrijk. Elk woord dat je zegt is onzuiver en vals, en niet één ervan kan als waar of eerlijk worden beschouwd. Hoewel je het gevoel hebt dat je gezichtsverlies vermijdt wanneer je leugens vertelt, voel je je diep vanbinnen onteerd. Je geweten maakt je verwijten, en innerlijk voel je minachting en geringschatting voor jezelf. Je denkt: ‘Waarom leid ik zo’n meelijwekkend leven? Is het zo moeilijk om de waarheid te spreken? Moet ik mijn toevlucht nemen tot leugens omwille van mijn trots? Waarom is mijn leven zo vermoeiend?’ Je hoeft niet zo’n vermoeiend leven te leiden. Als je het zijn van een eerlijk iemand in praktijk kunt brengen, zul je een ontspannen, vrij en bevrijd leven kunnen leiden. Je hebt echter het pad gekozen van het in stand houden van je trots en ijdelheid door leugens te vertellen. Bijgevolg leid je een vermoeiend en ellendig bestaan. Dit heb je allemaal aan jezelf te wijten. Welk aanzien win je door leugens te vertellen? Het is iets leegs, iets wat volstrekt waardeloos is. Wanneer je liegt, verloochen je je eigen karakter en waardigheid. Deze leugens kosten mensen hun waardigheid en karakter, en God vindt ze onplezierig en verwerpelijk. Zijn ze het waard? Absoluut niet. Is dit het juiste pad? Nee. Zij die vaak liegen, leven gevangen in hun satanische gezindheden en onder het domein van Satan, niet in het licht of ten overstaan van God. Je moet vaak nadenken over hoe je een leugen moet vertellen. Na te hebben gelogen, moet je nadenken over hoe je het moet verdoezelen, en als je het niet goed genoeg verdoezelt, komt de leugen aan het licht. Dus moet je je hoofd breken over hoe je het kunt verdoezelen. Is dat geen vermoeiende manier om te leven? […] Als je denkt dat leugens de reputatie, status, ijdelheid en trots die je begeert in stand kunnen houden, heb je het helemaal mis. In werkelijkheid slaag je er door leugens te vertellen niet alleen niet in om je ijdelheid, trots, waardigheid en integriteit te behouden, maar wat nog erger is: je loopt de kans mis om de waarheid te beoefenen en een eerlijk iemand te zijn. Zelfs als je er op dat moment in slaagt om je reputatie, status, ijdelheid en trots in stand te houden, heb je de waarheid verworpen en God verraden. Dit betekent dat je je kans om door Hem gered en vervolmaakt te worden volledig hebt verloren, wat het grootste verlies is, en iets om eeuwig spijt van te hebben. Degenen die bedrieglijk zijn, zullen dit nooit doorhebben” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Alleen door een eerlijk iemand te zijn, kan men een ware menselijke gelijkenis naleven). Gods woorden beschreven mijn gesteldheid perfect. Ik zag in dat ik vals en misleidend was. Als ik gewoon wilde uitrusten, kon ik niet de waarheid vertellen over zoiets onbenulligs. Ik zei niet rechtstreeks tegen mijn leidster dat ik een dutje nodig had en dat ik haar wat later wilde preken, en in plaats daarvan verkoos ik te liegen. Dat deed ik om mijn aanzien en status te beschermen, om het beeld dat anderen van me hadden te beschermen. God haat zulk gedrag en ik voelde me er schuldig over. Het is zoals Gods woorden luiden: “Hoewel je het gevoel hebt dat je gezichtsverlies vermijdt wanneer je leugens vertelt, voel je je diep vanbinnen onteerd. Je geweten maakt je verwijten, en innerlijk voel je minachting en geringschatting voor jezelf. Je denkt: ‘Waarom leid ik zo’n meelijwekkend leven? Is het zo moeilijk om de waarheid te spreken? Moet ik mijn toevlucht nemen tot leugens omwille van mijn trots? Waarom is mijn leven zo vermoeiend?’” Ik identificeerde me echt met deze woorden van God. Het vertellen van leugens om mijn reputatie te beschermen was een uitputtende manier van leven. Ik moest blijven liegen om mijn eerste leugen te verdoezelen. Nadat ik had gelogen voelde mijn geweten werkelijk schuldig, huilde ik berouwvol en schaamde ik me voor mijn leugens. Maar na afloop ging ik onwillekeurig door met liegen. Dat was zo verdorven en beschamend van me. Liegen was mijn aard al geworden. Ik herinnerde me iets wat de Heer Jezus zei: “Laat jullie ja ja zijn, en jullie nee nee; wat je daaraan toevoegt komt voort uit het kwaad” (Matteüs 5:37). “Uw vader is de duivel, en u doet maar al te graag wat uw vader wil. Hij is vanaf het begin een moordenaar geweest en is niet in de waarheid gebleven, omdat er geen waarheid in hem is. Wanneer hij liegt, spreekt hij zelf: want hij is een aartsleugenaar, de vader van de leugen” (Johannes 8:44). Het was waar. Uit mijn voortdurende leugens bleek dat ik toebehoorde aan de duivel en het alleen deed om mijn eigen imago en reputatie te beschermen. Maar dat ging ten koste van mijn karakter en waardigheid. Het was zo dom van me! God hoopte dat ik de waarheid zou praktiseren en een eerlijk mens zou zijn, om getuigenis van Hem te geven en Satan te beschamen. Maar ik trapte in Satans listen en loog ter wille van mijn eigen ijdelheid en reputatie, waarbij ik mijn broeders en zusters misleidde en daardoor Satans mikpunt van spot werd. Door mijn gedrag stelde ik God zozeer teleur en had ik Zijn hart zozeer verwond, dat ik geen eerlijk mens was, en ik van nature bedrieglijk was.

Ook las ik dit in Gods woorden: “Jullie moeten weten dat God gesteld is op wie eerlijk is. God heeft een essentie van trouw; daarom kan op Zijn woorden altijd worden vertrouwd. Bovendien zijn Zijn daden onberispelijk en onbetwistbaar. Dit is waarom God gesteld is op wie absoluut eerlijk jegens Hem zijn. Eerlijkheid betekent je hart aan God geven, niet onoprecht zijn tegenover God, in alles open naar Hem zijn, de feiten nooit verbergen, niet proberen de mensen boven je te misleiden en dingen te verbergen voor degenen onder je, en dingen niet alleen maar doen om bij God in een goed blaadje te komen. Kortom, eerlijk zijn is zuiver zijn in je woorden en daden, en God noch mensen misleiden” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Drie vermaningen). Ik zag in dat eerlijk zijn betekent dat je geen bedrog in je hart en geen leugens op je tong hebt, en nooit God of mens bedriegt bij wat dan ook. Ik was vaak doortrapt en misleidend geweest om mijn imago en mijn eigen belangen te beschermen. Ik was moe en wilde een dutje doen. Daarom wilde ik op dat moment niet met Zuster Li over het werk van de kerk praten, maar omdat ik geen slechte indruk op haar wilde maken, loog ik om onder die bijeenkomst uit te komen. Zelfs toen ik me realiseerde dat ik fout zat, gaf ik mijn fout niet toe, maar in plaats daarvan bleef ik liegen. Er was duidelijk wat werk dat ik niet verricht had, maar toen mijn leidster daarnaar vroeg, loog ik dat ik dat ik het net gedaan had. Ik vertelde zoveel leugens om mijn ijdelheid en mijn reputatie te beschermen en ik zag in dat ik echt een sluwe, bedrieglijke natuur had. Ik kon niet eens over de simpelste dingen de waarheid zeggen. Ik was zo grondig verdorven door Satan dat ik nog niet bij benadering een eerlijk mens was.

Er was nog een passage in Gods woorden die ik later las: “Alleen wanneer mensen ernaar streven eerlijk te zijn kunnen ze weten hoe diep verdorven ze zijn en of ze wel of niet werkelijk enige menselijke gelijkenis hebben, en kunnen ze duidelijk bepalen waar ze met zichzelf aan toe zijn of hun tekortkomingen zien. Alleen wanneer ze eerlijkheid beoefenen kunnen ze zich ervan bewust worden hoeveel leugens ze vertellen en hoe diep verborgen hun bedrog en oneerlijkheid zijn. Alleen wanneer ze ervaren wat het is om eerlijkheid te beoefenen kunnen mensen geleidelijk de waarheid over hun eigen verdorvenheid leren kennen en hun eigen aard en essentie herkennen, en alleen dan kan hun verdorven gezindheid continu worden gezuiverd. Alleen tijdens het proces waarbij hun verdorven gezindheid voortdurend wordt gezuiverd, zullen mensen in staat zijn de waarheid te verkrijgen. Neem jullie tijd deze woorden te ervaren. God vervolmaakt niet degenen die bedrieglijk zijn. Als je hart niet eerlijk is – als je geen eerlijke persoon bent – dan zul je niet door God worden gewonnen. Evenmin zul je de waarheid verkrijgen of God kunnen winnen. Wat betekent het om God niet te winnen? Als je God niet wint en de waarheid niet hebt begrepen, zul je God niet kennen, waardoor je op geen enkele manier verenigbaar met God kunt zijn, en in dat geval ben je de vijand van God. Als je onverenigbaar bent met God, is God jouw God niet. En als God niet jouw God is, kun je niet gered worden. Als je er niet naar streeft gered te worden, waarom geloof je dan in God? Als je geen redding kunt verkrijgen, zul je voor altijd een bittere vijand van God zijn en zal je uitkomst vaststaan. Als mensen dus gered willen worden, moeten ze beginnen met eerlijk te zijn. Er is een teken dat degenen markeert die uiteindelijk door God zullen worden gewonnen. Weten jullie wat het is? Het staat in Openbaring, in de Bijbel: ‘Geen leugen komt over hun lippen, er valt niets op hen aan te merken’ (Openbaring 14:5). Wie zijn ‘hen’? Dat zijn degenen die door God gered, vervolmaakt en gewonnen zijn. Hoe beschrijft God deze mensen? Wat zijn de kenmerken van hun handelingen en hoe komen die tot uiting? Er valt niets op hen aan te merken. Geen leugen komt over hun lippen. Jullie begrijpen en bevatten waarschijnlijk allemaal wat niet liegen betekent: het betekent eerlijk zijn. ‘Er valt niets op hen aan te merken’: waar verwijst dit naar? Het betekent dat men geen kwaad doet. En op welk fundament berust het gegeven dat men geen kwaad doet? Zonder enige twijfel berust het op het fundament van de vrees voor God. Dat er niets valt aan te merken, betekent dus dat men God vreest en het kwaad vermijdt. Hoe definieert God iemand op wie niets valt aan te merken? In Gods ogen zijn alleen degenen die God vrezen en het kwaad vermijden volmaakt. Mensen op wie niets valt aan te merken, zijn dus diegenen die God vrezen en het kwaad vermijden, en alleen op hen die volmaakt zijn, valt niets aan te merken. Dit klopt volledig” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Zes indicatoren van groei in het leven). Toen ik hierover nadacht, werd ik echt bang. God zegt: “Als je geen eerlijke persoon bent – dan zul je niet door God worden gewonnen. Evenmin zul je de waarheid verkrijgen of God kunnen winnen.” “Als je geen redding kunt verkrijgen, zul je voor altijd een bittere vijand van God zijn en zal je uitkomst vaststaan.” Het is waar dat God geen bedrieglijke mensen redt. Ik wist dat ik uiteindelijk door God zou worden uitgeworpen als ik geen berouw toonde. Dankzij de ontmaskering door Gods woorden kreeg ik eindelijk echt inzicht in mezelf en wist ik dat leugens afkomstig zijn van de duivel. In de wereld die onder controle van Satan staat zorgen de opvoeding binnen het gezin en de invloed van de samenleving ervoor dat mensen leugenachtiger en slechter worden. Al op jonge leeftijd had mijn moeder me altijd geleerd dat hoe afschuwelijk iemands haar of kleren ook waren, ik toch aardige dingen moest zeggen om ze niet te kwetsen. Anders zouden zij mij afwijzen wanneer ik hulp nodig had. Door de invloed van dat soort opvoeding durfde ik niet eerlijk te zijn. Ik zei alleen maar woorden die ik niet meende maar die aardig klonken, zodat mensen me aardig en meelevend vonden. Maar in feite werd ik uiteindelijk een onecht, bedrieglijk mens. Het herinnerde me aan Job 1:7 in de Bijbel: “Jehova zei tegen Satan: ‘Waar kom je vandaan?’ En Satan gaf Jehova als antwoord: ‘Ik heb de aarde doorkruist en heb overal rondgetrokken.’” Satans woorden waren doortrapt en indirect. Door voortdurend te liegen, was ik toch net zo doortrapt als Satan? Ik zag in dat ik net zo’n natuur had als Satan, dat ik onder Satans macht leefde en dat ik totaal niet bevrijd was van de ketenen van mijn satanische gezindheid. Hoe kon ik op die manier verenigbaar zijn met Christus of Gods goedkeuring krijgen? Ik kwam voor God om berouw te tonen en vroeg Hem me te vergeven. Ik was vervuld van haat voor mezelf en voelde me zo schuldig. Gods gezindheid is rechtvaardig en ik wist dat ik niet kon blijven liegen en Hem beledigen.

Ik bleef nadenken en las een andere passage met Gods woord: “Er is een teken dat degenen markeert die uiteindelijk door God zullen worden gewonnen. Weten jullie wat het is? Het staat in Openbaring, in de Bijbel: ‘Geen leugen komt over hun lippen, er valt niets op hen aan te merken’ (Openbaring 14:5). Wie zijn ‘hen’? Dat zijn degenen die door God gered, vervolmaakt en gewonnen zijn” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Zes indicatoren van groei in het leven). Ik overdacht Gods woorden en besefte dat God hen die eerlijk zijn waardeert en dat oneerlijke mensen geen kans zullen krijgen om Zijn koninkrijk binnen te gaan. Ik wilde echt een eerlijk mens worden en ophouden met liegen en bedriegen, maar ik kon het niet alleen. Ik moest Gods hulp zoeken, om te zorgen dat ik niet in Satans val trapte. Zelfs al was het vertellen van de waarheid soms gênant, ik wilde ophouden met liegen. Toen las ik nog een keer ‘Een eerlijk iemand zijn: de principes daarachter.’ “(1) Als je jezelf aanleert om een eerlijk iemand te zijn, is het nodig om op God te vertrouwen. Geef Hem je hart en aanvaard Zijn inspectie. Alleen zo kun je mettertijd je leugens en bedrog van je afwerpen. (2) Het is nodig om de waarheid te aanvaarden en over al je woorden en daden na te denken. Ontleed de oorzaak en essentie van de verdorvenheid die in jou wordt onthuld, en leer jezelf echt kennen. (3) Het is nodig om te onderzoeken bij welke kwesties je aan het liegen slaat en bedrieglijk neigt te zijn. Durf jezelf te ontleden en bloot te leggen, bied je excuses aan anderen aan en maak dingen goed” (‘170 Principes van het beoefenen van de waarheid’). Ik besloot dat ik eerlijk tegen Zuster Li moest zijn over mijn verdorvenheid en mijn motieven. Ik kon de feiten niet verzwijgen. Ik moest hoe dan ook de waarheid zeggen en een eerlijk mens zijn. Ik wist dat God mij in de gaten hield en wachtte tot ik tot inkeer zou komen. Nadat ik nog heel wat keren had gebeden, verzamelde ik de moed om me bloot te geven tegen zuster Li. Ik vertelde precies alles over hoe ik haar had misleid en dat ik oprecht berouw had getoond voor God. Ik voelde alsof er een enorme last van me was afgenomen en ik was veel meer ontspannen.

Ik wist dat dit liegen van mij niet direct een probleem was dat van de ene dag op de andere kon worden opgelost, dus begon ik daarna voortdurend in gebed voor God te komen en vroeg ik Hem mijn hart te onderzoeken. Wanneer ik een of andere onoprechte bedoeling onthulde of wilde liegen of misleiden, bad ik tot God: “God ik ben op een probleem gestuit en voel dat ik er niet doorheen kan komen zonder te liegen. Verlicht me alstublieft om de waarheid te begrijpen en geef me de kracht om het vlees te verzaken. O God, ik wil de waarheid praktiseren en een eerlijk mens zijn. Help me alstublieft.”

Na een bijeenkomst vroeg een leider me een keer wat ik ervan vond. Ik had gemerkt dat hij aanmatigend was in zijn communicatie en dat er nog wat meer problemen waren. Maar ik was bang dat ik zijn trots zou krenken als ik de waarheid zei en dat hij dan een slechte dunk over mij zou krijgen. Om het beeld te beschermen dat hij van mij had, loog ik en zei ik: “Het was allemaal geweldig.” Ik voelde me vreselijk zodra ik het had gezegd. Ik besefte dat ik had gelogen dus bad ik tot God en vroeg Hem om me te helpen een eerlijk mens te zijn en de waarheid te spreken. Ik ging naar de leider en sprak met hem over de problemen met de bijeenkomst en voelde me veel geruster. De resultaten van de volgende bijeenkomsten die we hielden waren veel beter dan daarvoor. Ik merkte dat ik na een tijdje geleidelijk veranderde. Ik had altijd gelogen om mijn aanzien en status te beschermen. Maar toen ik mijn hart aan God gaf en Hem vroeg over mijn hart te waken, zag ik mijn eigen gesteldheid duidelijker. Ik kon er bewust op vertrouwen dat God ervoor zorgde dat ik mijn vlees verzaakte, de waarheid uitoefende en een eerlijk mens was. Zelfs als ik daarmee in verlegenheid word gebracht of iemand beledig, is het voor mij belangrijker om een eerlijk mens te zijn voor God.

Nu werk ik eraan om een eerlijk mens te zijn in elke omgeving die God voor me regelt. Ik ben God echt dankbaar. Het oordeel en de openbaring van Zijn woorden heeft me geholpen om mijn verdorvenheid en lelijkheid te zien en enkele veranderingen te ondergaan. Ik weet dat het oplossen van het probleem van het liegen van God vraagt dat Hij meer situaties opzet die ik kan ervaren. Ik moet alert blijven en vaker voor God over mijzelf nadenken, zodat ik geen leugen vertel waar God van walgt. Het belangrijkste is om het oordeel en de tuchtiging van Gods woorden te aanvaarden en tot Hem te bidden en op Hem te vertrouwen, om echt verlost te worden van de neiging om te liegen. Moge God mij leiden om een eerlijk mens te worden.