Gods gezag (II)

Vandaag gaan we verder met onze communicatie over het onderwerp van ‘God Zelf, de unieke’. We hebben al twee communicaties over dit onderwerp gehad, de eerste over Gods gezag, en de tweede over Gods rechtvaardige gezindheid. Hebben jullie na het luisteren naar deze twee communicaties een nieuw begrip gekregen van Gods identiteit, status en wezen? Hebben deze inzichten jullie geholpen om een meer inhoudelijke kennis en zekerheid over de waarheid van Gods bestaan te bereiken? Vandaag ben ik van plan uit te wijden over het onderwerp van ‘Gods gezag’.

Gods gezag begrijpen vanuit macro- en microperspectieven

Gods gezag is uniek. Het is de karakteristieke uitdrukking en de speciale substantie van de identiteit van God Zelf. Geen enkel geschapen of ongeschapen wezen bezit zo’n karakteristieke uitdrukking en speciale substantie; alleen de Schepper bezit dit soort gezag. Dat wil zeggen, alleen de Schepper – God de Unieke – wordt op deze manier uitgedrukt en heeft deze substantie. Waarom praten over Gods gezag? In welke mate verschilt het gezag van God Zelf van de menselijke conceptie van gezag? Wat is er zo speciaal aan? Waarom is het juist zo significant om er hier over te spreken? Ieder van jullie moet deze zaak zorgvuldig overwegen. Voor de meeste mensen is “Gods gezag” een vaag idee, iets waar erg moeilijk vat op is te krijgen in je hoofd, en de kans is groot dat elke discussie erover nevelig is. Dus er zal steevast een gat zijn tussen de kennis van Gods gezag die de mens in staat is te bezitten en de substantie van Gods gezag. Om dit gat te overbruggen, moet men stapsgewijs Gods gezag leren kennen via de weg van echte mensen, gebeurtenissen, dingen of fenomenen die binnen het bereik van mensen liggen, die mensen in staat zijn te begrijpen. Ook al lijkt de frase “Gods gezag” onbevattelijk, Gods gezag is totaal niet abstract. Hij is elke minuut van zijn leven aanwezig bij ieder mens en leidt hem door elke dag heen. Dus in het dagelijks leven van ieder persoon zal deze noodzakelijkerwijs het meest tastbare aspect van Gods gezag zien en ervaren. Deze tastbaarheid is voldoende bewijs dat Gods gezag ook daadwerkelijk bestaat en maakt het iemand volledig mogelijk om het feit te erkennen en te bevatten dat God dit gezag bezit.

God heeft alles geschapen en zodoende heeft Hij heerschappij over alle dingen. In aanvulling daarop heeft Hij ook de controle over alles. Wat betekent dit, het idee dat “God over alles heerschappij” heeft? Hoe kan dat uitgelegd worden? Hoe is dat toe te passen op het echte leven? Hoe kunnen jullie Gods gezag leren kennen door het feit te begrijpen dat “God alles onder controle heeft?” Juist uit de frase “God heeft alles onder controle” zouden we moeten afleiden dat wat God onder controle heeft niet slechts een deel van de planeten is, of een deel van de schepping, laat staan een deel van de mensheid, maar alles: van het enorme tot het microscopische, van het zichtbare tot het onzichtbare, van de sterren in het universum tot de levende dingen op aarde, zowel de micro-organismen die niet met het blote oog gezien kunnen worden als wezens die bestaan in andere vormen. Dit is de exacte definitie van het “alles” dat God “onder controle heeft” en is de omvang waarover God Zijn gezag uitoefent, de reikwijdte van Zijn soevereiniteit en bestuur.

Voordat deze mensheid ontstond, bestond de kosmos al – alle planeten, alle sterren aan de hemel. Deze hemellichamen cirkelen met regelmatigheid op macroniveau onder Gods leiding, al zolang ze bestaan, hoeveel jaren dat ook zo is geweest. Welke planeet gaat waar naartoe, op welke tijd; welke planeet heeft welke taak en wanneer; welke planeet cirkelt langs welke baan in de ruimte en wanneer verdwijnt ze of wordt ze vervangen – al deze dingen vinden feilloos voortgang. De posities van de planeten en de afstanden ertussen volgen strikte patronen, wat allemaal met zeer exacte gegevens beschreven kan worden; de wegen waarlangs zij reizen, de snelheid en de patronen van hun banen, ook de tijden waarin zij in verschillende posities verkeren, kunnen zeer exact gekwantificeerd en beschreven worden in speciale wetmatigheden. Al eeuwenlang hebben deze planeten deze wetmatigheden gevolgd zonder ooit zelfs maar een beetje af te wijken. Geen macht kan deze gevolgde banen en patronen veranderen of onderbreken. Omdat de speciale wetmatigheden die hun beweging sturen en de exacte gegevens die deze wetmatigheden beschrijven, door het gezag van de Schepper zijn voorbestemd, gehoorzamen zij deze wetten vanuit zichzelf, onder de soevereiniteit en controle van de Schepper. Op macroniveau is het niet moeilijk voor de mens om enkele patronen te vinden, wat gegevens, evenals wat vreemde en onbegrijpelijke wetmatigheden of fenomenen. Hoewel de mens niet toegeeft dat God bestaat en het feit niet accepteert dat de Schepper alles heeft gemaakt en daarover heerschappij heeft, en dat de mens bovendien het bestaan van het gezag van de Schepper niet erkent, ontdekken menselijke wetenschappers, astronomen en fysici steeds meer dat het bestaan van alle dingen in het universum en de principes en patronen die hun bewegingen voorschrijven, geregeerd worden en onder controle staan van een immense en onzichtbare, duistere energie. Dit feit dwingt de mens om onder ogen te zien en te erkennen dat er te midden van deze patronen en bewegingen een Machtige is die alles orkestreert. Zijn kracht is buitengewoon en, hoewel niemand Zijn werkelijke gezicht kan zien, regeert Hij over alles en heeft over alles controle op elk moment. Geen mens of kracht gaat Zijn soevereiniteit te boven. Geconfronteerd met dit feit moet de mens erkennen dat de wetten die over het bestaan van alle dingen regeren niet door de mens beheerst kunnen worden, noch door iemand veranderd kunnen worden, en tegelijkertijd moet de mens toegeven dat menselijke wezens deze wetten niet volledig kunnen begrijpen. Ze zijn geen natuurlijke verschijnselen, maar voorgeschreven door een Heer en Meester. Al deze dingen zijn uitdrukkingen van het gezag van God die mensen op macroniveau kunnen waarnemen.

Op microniveau zijn alle bergen, rivieren, meren, zeeën en landmassa’s die de mens aanschouwt op de aarde, alle seizoenen die hij ervaart, alles wat de aarde bewoont, inclusief de planten, dieren, micro-organismen en mensen, allemaal onderworpen aan Gods soevereiniteit, en onder controle van God. Onder Gods soevereiniteit en controle komen alle dingen tot stand of verdwijnen ze in overeenstemming met Zijn gedachten. Hun levens worden allemaal geregeerd door bepaalde wetmatigheden, en in overeenstemming daarmee groeien en vermenigvuldigen ze. Geen mens of ding staat boven deze wetten. Waarom is dat? Het enige antwoord is: vanwege Gods gezag. Of, om het anders te zeggen, vanwege Gods gedachten en Gods woorden; want God doet alles Zelf. Dat wil zeggen dat het Gods gezag en Gods gedachten zijn die aanleiding geven tot deze wetmatigheden; ze zullen verschuiven en veranderen in overeenstemming met Zijn gedachten en deze verschuivingen en veranderingen gebeuren allemaal of verdwijnen allemaal omwille van Zijn plan. Neem bijvoorbeeld epidemieën. Die breken uit zonder enige waarschuwing, niemand kent hun oorsprong of de precieze redenen waarom ze ontstaan, en als een epidemie een bepaalde plaats bereikt, kunnen de getroffenen niet aan het onheil ontsnappen. Menselijke wetenschappen leren dat epidemieën veroorzaakt worden door de verspreiding van venijnige of schadelijke microben en dat hun snelheid, reikwijdte en manier van overbrenging niet voorspeld of beheerst kunnen worden door de menselijke wetenschap. Al verzet de mensheid zich hier met alle mogelijke middelen tegen, als een epidemie uitbreekt, kan de mens niet beheersen welke mensen of dieren onvermijdelijk geïnfecteerd raken. Het enige wat mensen kunnen doen, is proberen epidemieën te voorkomen, zich ertegen te verzetten en onderzoek te doen. Maar niemand weet de onderliggende oorzaken die het begin en het einde van één enkele epidemie verklaren en niemand kan ze onder controle houden. Geconfronteerd met de opkomst en de verspreiding van een epidemie is het ontwikkelen van een vaccin de eerste maatregel die mensen nemen, maar vaak sterft de epidemie uit voor het vaccin klaar is. Waarom sterven epidemieën uit? Sommigen zeggen dat de ziektekiemen onder controle zijn gebracht, anderen zeggen dat ze afsterven vanwege veranderingen in seizoenen … Op de vraag of deze wilde speculaties standhouden, kan de wetenschap geen verklaring bieden; zij geeft geen sluitend antwoord. De mensheid wordt niet alleen geconfronteerd met deze speculaties, maar ook met het gebrek aan begrip van de mensheid en de angst voor deze epidemieën. In de eindanalyse weet niemand waarom epidemieën beginnen of waarom ze stoppen. Omdat de mensheid alleen in wetenschap gelooft, er geheel op vertrouwt, maar het gezag van de Schepper niet erkent, noch Zijn soevereiniteit accepteert, zal zij nooit een antwoord krijgen.

Onder Gods soevereiniteit ontstaan, leven en vergaan alle dingen vanwege Zijn gezag, en omwille van Zijn management. Sommige dingen komen en gaan in stilte, en de mens kan niet zien waar ze vandaan kwamen of de patronen vatten die ze volgen, laat staan de redenen begrijpen waarom ze komen en gaan. Hoewel alles wat er te midden van alle dingen gebeurt door de mens met eigen ogen kan worden gezien, met eigen oren kan worden gehoord of persoonlijk kan worden ervaren, hoewel het betrekking heeft op de mens, en hoewel de mens onbewust de ongewoonheid, de regelmaat of zelfs de eigenaardigheid van de verschillende fenomenen kan ervaren, weet hij nog steeds niets over de bedoelingen en gedachten van de Schepper die schuilgaan achter alles wat er te midden van alle dingen gebeurt. Daarachter gaan vele verhalen en vele verborgen waarheden schuil. Omdat de mens ver van de Schepper is afgedwaald en omdat hij het feit niet aanvaardt dat het gezag van de Schepper soeverein is over alle dingen, kan hij alles wat er onder de soevereiniteit van het gezag van de Schepper gebeurt, nooit begrijpen en bevatten. Kortom, Gods controle en soevereiniteit overstijgen de grenzen van de menselijke verbeelding, van de menselijke kennis, van het menselijk begrip en van wat de menselijke wetenschap kan bereiken; ze gaan de vermogens van de geschapen mensheid te boven. Sommige mensen zeggen: “Je hebt Gods soevereiniteit niet gezien – hoe kun je dan geloven dat dit alles het resultaat is van Zijn gezag?” Zien betekent niet noodzakelijkerwijs geloven, of erkennen en begrijpen. Waar komt geloven dan vandaan? Ik kan met zekerheid zeggen dat geloven voortkomt uit de mate en diepte waarin mensen de grondoorzaken en de werkelijkheid van dingen begrijpen en ervaren. Als je gelooft dat God bestaat, maar je het feit van Gods soevereiniteit en Gods controle over alle dingen niet kunt erkennen, laat staan zien, dan zul je in je hart nooit erkennen dat God dit soort gezag heeft en dat Gods gezag uniek is, en zul je de Schepper nooit werkelijk als jouw Heer en jouw God aanvaarden.

Het lot van de mens en het lot van het universum zijn onlosmakelijk verbonden aan de soevereiniteit van de Schepper

Jullie zijn allemaal volwassenen. Sommigen van jullie zijn van middelbare leeftijd; sommigen hebben hun oude dag al bereikt. Van niet-gelovige tot gelovige en vanaf het begin van geloven in God tot aan het accepteren van Gods woord en het ervaren van Gods werk, hoeveel kennis hadden jullie van Gods soevereiniteit? Welke inzichten verkregen jullie in het lot van de mens? Kan alles in je leven werkelijk precies zo uitpakken als je wenst? Hoeveel dingen zijn verlopen zoals jullie wilden, gedurende de paar decennia van jullie bestaan? Hoeveel dingen hebben jullie niet kunnen voorzien? Hoeveel dingen kwamen als aangename verrassingen? Op hoeveel dingen wachten jullie nog om het resultaat te zien, of wachten jullie nog onbewust op het juiste moment, op de wil van de Hemel? Hoeveel dingen zorgen ervoor dat jullie je hulpeloos voelen en geen idee hebben hoe jullie verder moeten? Iedereen is vol verwachtingen voor zijn lot en hoopt dat alles in zijn leven zal gaan zoals hij wenst, dat het hem niet zal ontbreken aan voedsel of kleding, en dat zijn voorspoed spectaculair zal toenemen. Niemand wil arm en gering zijn in het leven, geplaagd door ontberingen en voortdurende rampspoed. Maar geen van deze dingen zijn dingen die mensen kunnen voorzien of onder controle kunnen hebben. Misschien is de geschiedenis voor sommigen slechts een samenraapsel van ervaringen; ze leren nooit wat de Hemelse wil is, noch geven ze er om wat die wil is. Ze leven hun leventje gedachteloos, zoals dieren, levend van dag tot dag, ze geven niet om het lot van de mensheid, waarom mensen leven of hoe de ze behoren te leven. Deze mensen bereiken hun oude dag zonder enig begrip te hebben bereikt van het lot van de mens, en tot het moment dat ze sterven hebben ze geen idee waar het leven om draait. Zulke mensen zijn dood; ze zijn wezens zonder geest; ze zijn beesten. Hoewel ze leven onder alle dingen, krijgen mensen voldoening uit de vele manieren waarop de wereld in hun materiële benodigdheden voorziet en al zien zij deze materiële wereld vooruitgaan, hun eigen ervaringen – wat zij voelen en ervaren in hart en geest – hebben niets te maken met materiële zaken en niets materieels kan ze vervangen. Het is een erkenning diep in iemands hart, iets dat met het blote oog niet zichtbaar is. Deze erkenning ligt in iemands begrip en in iemands gevoel van menselijk leven en het menselijk lot. En vaak leidt dit iemand tot de ongerustheid dat een onzichtbare Meester alles schikt en orkestreert voor de mens. Te midden van dit alles kan men niet anders dan de schikking en orkestraties van het lot accepteren; tegelijkertijd kan men niet anders dan het pad dat de Schepper heeft uitgestippeld aanvaarden, de soevereiniteit van de Schepper over iemands lot. Dit is een onbetwist feit. Ongeacht welk inzicht en welke houding iemand heeft over het lot, niemand kan dit feit veranderen.

Waar men naartoe zal gaan, wat men zal doen, welke mensen of situaties men zal tegenkomen, welke dingen men zal zeggen en wat er elke dag zal gebeuren – zijn dit dingen die men kan voorspellen? Men kan zeggen dat mensen niet alleen al deze gebeurtenissen niet kunnen voorzien, maar al helemaal niet kunnen beheersen hoe de dingen zich ontwikkelen. In het dagelijks leven van mensen zijn deze onvoorzienbare dingen verre van nieuw; het zijn alledaagse gebeurtenissen. Het plaatsvinden van deze onbeduidende zaken die bij het dagelijks leven horen, en de methoden en wetmatigheden van de ontwikkeling ervan, herinneren mensen er voortdurend aan: niets wat er gebeurt is toeval; het verloop van de ontwikkeling en de onvermijdelijkheid van wat er ook gebeurt, kunnen niet door de menselijke wil worden veranderd. Het plaatsvinden van alles wat er gebeurt, brengt een vermaning van de Schepper aan de mensheid over, en het zendt de boodschap uit dat mensen hun eigen lot niet kunnen beheersen. Tegelijkertijd is het een slag tegen de vergeefse ambitie en begeerte van mensen om het lot in eigen hand te nemen. Deze slag is als een krachtige klap die de mensheid keer op keer in het gezicht treft, en mensen dwingt na te denken over wie nu precies soeverein is over hun lot en dat bestuurt. En naarmate hun ambities en begeerten voortdurend de bodem in worden geslagen en worden verbrijzeld, moeten mensen wel onbewust meegaan met de regelingen van het lot, en moeten ze de werkelijkheid, de wil van de Hemel en de soevereiniteit van de Schepper wel aanvaarden. Van het herhaaldelijk plaatsvinden van de onbeduidende zaken van het dagelijks leven tot het levenslot van mensen, is er niets dat de soevereiniteit en regelingen van de Schepper niet openbaart; niets dat niet de boodschap uitzendt dat het gezag van de Schepper niet kan worden overtroffen, dat niet de eeuwig onveranderlijke waarheid overbrengt dat het gezag van de Schepper oppermachtig is!

Het lot van de mens en van het universum zijn nauw verstrengeld met de soevereiniteit van de Schepper en onafscheidelijk verbonden met de orkestraties van de Schepper; uiteindelijk kunnen deze niet ontrafeld worden van het gezag van de Schepper. Door de wetten van alle dingen leert de mens de orkestraties en soevereiniteit van de Schepper te begrijpen; door de regels voor overleving neemt hij de regering van de Schepper waar; vanuit het lot van alle dingen trekt hij conclusies over de manieren waarop de Schepper Zijn soevereiniteit en heerschappij over mensen uitoefent; en in de levenscycli van menselijke wezens en alle dingen ervaart de mens werkelijk de orkestraties en regelingen van de Schepper voor alle dingen en levende wezens, en is hij er werkelijk getuige van hoe deze orkestraties en regelingen alle aardse wetten, regels, instituties, alle machten en krachten overstijgen. In dat licht is de mensheid gedwongen te erkennen dat de soevereiniteit van de Schepper niet geschonden kan worden door enig schepsel, dat geen enkele kracht zich met gebeurtenissen en door de Schepper voorbestemde dingen kan bemoeien of die kan veranderen. Het is vanwege deze goddelijke wetten en regels dat mensen en alle dingen leven en zich voortzetten, van generatie op generatie. Is dit niet de ware belichaming van het gezag van de Schepper? Al ziet de mens in objectieve wetten de soevereiniteit van de Schepper en Zijn wijding van alle gebeurtenissen en dingen, hoeveel mensen zijn in staat de principes van de soevereiniteit van de Schepper en het universum te vatten? Hoeveel mensen kunnen dit werkelijk weten, herkennen, accepteren en zich onderwerpen aan de soevereiniteit van de Schepper en aan de regeling van hun eigen lot? Wie zal daadwerkelijk, gelovend in de feitelijke soevereiniteit van de Schepper over alle dingen, geloven en erkennen dat de Schepper ook het lot van een mensenleven dicteert? Wie kan werkelijk het feit begrijpen dat het lot van de mens rust in de handpalm van de Schepper? Welke houding de mensheid moet aannemen ten opzichte van de soevereiniteit van de Schepper, wanneer men geconfronteerd wordt met het feit dat Hij het menselijk lot regeert en beheerst, is een beslissing die ieder mens die nu met dit feit geconfronteerd wordt, voor zichzelf moet maken.

De zes kruispunten in een mensenleven

In de loop van iemands leven komt elk persoon op enkele kritieke kruispunten. Dit zijn de meest fundamentele en de meest belangrijke stappen die iemands levenslot bepalen. Wat hierna volgt is een korte beschrijving van deze mijlpalen die elk persoon moet passeren gedurende zijn of haar levensloop.

Het eerste kruispunt: geboorte

Waar iemand is geboren, in welke familie, iemands geslacht, uiterlijk en tijdstip van geboorte: dit zijn de details van het eerste kruispunt in iemands leven.

Niemand heeft iets te kiezen over deze onderdelen op dit kruispunt; ze zijn allemaal lang van tevoren voorbestemd door de Schepper. Ze worden op geen enkele manier beïnvloed door de externe omgeving, en menselijke factoren kunnen deze door de Schepper voorbestemde feiten niet veranderen. Geboren worden betekent voor een persoon dat de Schepper de eerste stap in het lot dat Hij voor die persoon heeft geregeld al vervuld heeft. Omdat Hij al die details al lang van tevoren heeft voorbestemd, heeft niemand de macht om er ook maar één van te veranderen. Los van iemands uiteindelijke lot zijn de voorwaarden van iemands geboorte voorbestemd en blijven deze zoals ze zijn; ze zijn op geen enkele manier beïnvloedbaar door iemands levenslot, en tasten de soevereiniteit van de Schepper erover op geen enkele manier aan.

1) Een nieuw leven is geboren uit de plannen van de Schepper

Welke details van het eerste kruispunt – iemands geboorteplaats, iemands familie, iemands geslacht, uiterlijk, tijdstip van geboorte – is iemand in staat te kiezen? Natuurlijk is iemands geboorte een passieve gebeurtenis: iemand wordt onvrijwillig geboren, op een bepaalde plek, een bepaalde tijd, in een bepaald gezin, met een bepaald uiterlijk; onvrijwillig wordt iemand lid van een bepaald huishouden, erft een bepaalde stamboom. Men heeft geen keuze op dit eerste kruispunt in het leven, maar is geboren in een vastgestelde omgeving, voorbestemd volgens de plannen van de Schepper, in een bepaalde familie, met een bepaald geslacht en uiterlijk en op een specifiek tijdstip dat nauw verbonden is met iemands levensloop. Wat kan iemand doen op dit kritieke kruispunt? Uiteindelijk heeft niemand een keuze over ook maar één enkel detail rondom iemands geboorte. Zonder de voorbeschikking en de begeleiding van de Schepper zou een pasgeboren persoon die deze wereld betreedt niet weten waar hij heen moet of waar hij moet blijven, zou hij geen familieleden hebben, nergens thuishoren en geen echt thuis hebben. Maar dankzij de nauwgezette regelingen van de Schepper heeft hij een plek om te verblijven, ouders, een plek waar hij thuishoort en familieleden, en gaat hij vervolgens op weg voor zijn levensreis. Door dit hele proces heen is de komst van dit nieuwe leven voorbestemd door de plannen van de Schepper, en alles wat het zal bezitten zal geschonken worden door de Schepper. Van een zwevend lichaam dat niets bezit wordt het langzamerhand vlees en bloed, zichtbaar, een tastbaar mens, een van Gods schepselen, die denkt, ademt en warm en koud voelt, die kan meedoen met alle normale dingen van een geschapen wezen in de materiële wereld en die alle dingen zal ondergaan die een geschapen mens moet ervaren in het leven. De voorbeschikking van iemands geboorte door de Schepper betekent dat Hij die persoon alles zal schenken wat hij nodig heeft om te overleven; en evenzo betekent iemands geboorte dat hij alles wat nodig is om te overleven van de Schepper zal ontvangen, en dat hij vanaf dat moment in een andere vorm zal leven, voorzien door de Schepper en onderworpen aan de soevereiniteit van de Schepper.

2) Waarom verschillende mensen onder verschillende omstandigheden worden geboren

Mensen houden er vaak van zich voor te stellen dat als ze herboren werden, dat het dan in een roemrijke familie zou zijn; als ze vrouw waren, ze er als Sneeuwwitje uit zouden zien en door iedereen geliefd zouden zijn, en als ze man waren, ze als de Prins op het Witte Paard zouden zijn, dat ze niets tekort zouden komen en de wereld aan hun voeten zou liggen. Er zijn vaak mensen die zich veel illusies maken over hun geboorte en er vaak erg ontevreden over zijn, verbitterd over hun familie, hun uiterlijk, hun geslacht, zelfs het tijdstip van geboorte. Maar mensen snappen nooit waarom ze in een bepaalde familie zijn geboren of waarom ze er op een bepaalde manier uitzien. Ze weten niet dat, ongeacht waar ze geboren zijn of hoe ze eruitzien, ze verschillende rollen zullen gaan spelen en verschillende missies gaan vervullen in het management van de Schepper – dit doel zal nooit veranderen. In de ogen van de Schepper maakt het niet uit waar iemand wordt geboren, of iemand man of vrouw is, of hoe iemand eruitziet – dit zijn allemaal tijdelijke dingen. Ze zijn niets meer dan kleine tekens en markeringen binnen elke fase van Zijn management van de gehele mensheid. En iemands ware bestemming en uitkomst worden niet bepaald door zijn geboorte in een bepaalde fase, maar door de missie die hij in elk leven voltooit, en door de vaststelling van de Schepper over hem wanneer Zijn managementplan is afgerond.

Er wordt gezegd dat er een oorzaak is voor ieder gevolg, dat geen gevolg zonder oorzaak is. Dus is iemands geboorte noodzakelijkerwijs gekoppeld aan iemands huidige leven en iemands vorige leven. Als iemands dood hun huidige leven beëindigt, dan is iemands geboorte het begin van een verse cyclus; als een oude cyclus iemands vorige leven voorstelt, dan is de nieuwe cyclus natuurlijkerwijs hun huidige leven. Omdat iemands geboorte verbonden is aan zowel iemands vorige leven als iemands huidige leven, zijn de plaats, de familie, het geslacht, het uiterlijk en al dat soort factoren die men met geboorte associeert, noodzakelijkerwijs aan hen gerelateerd. Dit betekent dat de factoren van iemands geboorte niet alleen beïnvloed worden door iemands vorige leven, maar bepaald worden door iemands bestemming in het huidige leven. Dit geeft een verklaring voor de verscheidenheid aan omstandigheden waarin mensen worden geboren: sommigen zijn geboren in arme families, anderen in rijke. Sommigen zijn van normale komaf, anderen van roemrijke familielijnen. Sommigen zijn geboren in het zuiden, anderen in het noorden. Sommigen zijn geboren in de woestijn, anderen in groene weidelanden. Sommige geboortes gaan gepaard met gejuich, gelach en feestvieren, andere brengen tranen, onheil en wee. Sommigen zijn geboren om gekoesterd te worden, anderen om geweerd te worden als onkruid. Sommigen zijn geboren met mooie gelaatstrekken, anderen met afwijkende gelaatstrekken. Sommigen zijn mooi om zien, anderen zijn lelijk. Sommigen zijn midden in de nacht geboren, anderen onder de hete middagzon. … De geboortes van mensen van allerlei slag zijn voorbestemd door het lot dat de Schepper voor hen in gedachten heeft; hun geboortes bepalen hun lot in het huidige leven, evenals welke rollen ze zullen spelen en welke missies ze zullen vervullen. Dit alles is ondergeschikt aan de soevereiniteit van de Schepper, door Hem voorbestemd; niemand kan aan zijn voorbestemde lot ontsnappen, niemand kan zijn geboorteomstandigheden veranderen en niemand kan zijn eigen lot kiezen.

Opgroeien: het tweede kruispunt

Afhankelijk van in welke familie ze geboren zijn, groeien mensen op in verschillende thuisomgevingen en leren ze verschillende lessen van hun ouders. Dit bepaalt de omstandigheden waarin een persoon tot volle ontwikkeling komt, en opgroeien vertegenwoordigt het tweede kritieke kruispunt in een mensenleven. Uiteraard hebben mensen eveneens geen keuze op dit kruispunt. Het is te statisch, van tevoren vastgesteld.

1) De omstandigheden waaronder iemand opgroeit zijn vastgesteld door de Schepper

Iemand kan de mensen, de gebeurtenissen of de dingen die hem naarmate hij ouder wordt tot lering strekken en invloed op hem uitoefenen niet uitkiezen. Iemand kan de kennis of vaardigheden die op hij opdoet en welke gewoontes hij aanneemt niet kiezen. Iemand heeft geen zeggenschap over wie zijn ouders en familieleden zijn, in wat voor omgeving hij opgroeit; zijn relaties met mensen, gebeurtenissen, dingen in zijn omgeving en hoe die zijn ontwikkeling beïnvloeden, heeft hij allemaal niet onder controle. Wie beslist deze dingen dan? Wie regelt ze? Omdat mensen er geen keuze in hebben, ze deze dingen niet voor zichzelf kunnen beslissen en ze natuurlijk niet vanzelf tot stand komen, spreekt het voor zich dat de formatie van al deze mensen, gebeurtenissen en dingen in de hand van de Schepper rust. Net zoals de Schepper de specifieke omstandigheden van de geboorte van ieder mens regelt, regelt Hij natuurlijk ook de specifieke omstandigheden waaronder ieder mens opgroeit. Als iemands geboorte veranderingen teweegbrengt voor de mensen, gebeurtenissen en dingen om hem heen, dan zal het opgroeien van die persoon ze onvermijdelijk ook beïnvloeden. Sommige mensen worden bijvoorbeeld in arme gezinnen geboren, maar groeien op omringd door rijkdom; de geboorte van andere mensen brengt achteruitgang voor hun oorspronkelijk rijke families, zodat ze in arme omgevingen opgroeien. Niemands geboorte wordt beheerst door een vaste regel, en er zijn geen regels of onvermijdelijkheden voor de omstandigheden waarin iemand opgroeit. Niets van dit alles zijn dingen die een mens zich kan voorstellen of kan beheersen; ze zijn de producten van iemands lot en worden bepaald door iemands lot. In de kern worden deze dingen natuurlijk bepaald door de voorbeschikking van de Schepper van het lot van ieder mens; ze worden bepaald door de soevereiniteit van de Schepper over het lot van die persoon en Zijn regeling ervan.

2) De verschillende omstandigheden waarin mensen opgroeien zijn aanleiding voor verschillende rollen

In de basis bepalen de omstandigheden van iemands geboorte de omgeving en omstandigheden waarin iemand opgroeit, en de omstandigheden waarin iemand opgroeit zijn evengoed een product van de omstandigheden van zijn of haar geboorte. In deze tijd is er een proces van constante groei, waarin iemand begint een taal te leren en waarin iemands verstand vele nieuwe dingen tegenkomt, waaraan het zich ook aanpast. De dingen die iemand hoort met de oren, ziet met de ogen of tot zich neemt met het verstand verrijken stapsgewijs iemands gedachten en bezielen iemands innerlijke leven. De mensen, gebeurtenissen en dingen waar iemand mee in contact komt, het gezonde verstand, de kennis, de vaardigheden die iemand leert, de manieren van denken die iemand beïnvloeden, wat iemand wordt bijgebracht, wat onderwezen wordt, zullen allemaal iemands levenslot leiden. Tijdens het opgroeien zijn de taal die iemand leert en de gedachten die hij zich eigen maakt onlosmakelijk verbonden met zijn omgeving, die bestaat uit zijn ouders en broers en zussen, evenals de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen om hem heen. Hoe iemand opgroeit, wordt dus bepaald door de omgeving waarin hij leeft, en hangt af van de mensen, gebeurtenissen en dingen waarmee hij gedurende deze periode in contact komt. Aangezien de omstandigheden waaronder iemand opgroeit lang van tevoren zijn voorbeschikt, is de omgeving waarin hij tijdens dit proces leeft natuurlijk ook voorbeschikt. Ze zijn niet afhankelijk van zijn keuzes en voorkeuren, maar van de plannen van de Schepper, de nauwgezette regelingen van de Schepper en de soevereiniteit van de Schepper over iemands levenslot. Dus de mensen die iemand tegenkomt terwijl hij opgroeit en de dingen waarmee hij in contact komt zijn allemaal onvermijdelijk verbonden met de orkestratie en regeling van de Schepper. Mensen kunnen deze complexe onderlinge relaties niet voorzien, noch onder controle houden of ze bevatten. De omstandigheden waaronder ieder mens opgroeit, omvatten allerlei soorten dingen en mensen – en een groot aantal daarvan. Geen mens is in staat om zo'n uitgestrekt web van connecties te regelen of te orkestreren. Geen persoon of ding behalve de Schepper kan het ontstaan, het voortbestaan en het vergaan van alle mensen, gebeurtenissen en dingen beheersen, en het zijn precies zulke uitgestrekte webben van connecties die vormgeven aan hoe ieder mens opgroeit onder de voorbeschikking van de Schepper. Ze bouwen de verschillende omgevingen waarin hij opgroeit, terwijl ze ook vormgeven aan de verschillende rollen die nodig zijn voor het managementwerk van de Schepper, en leggen een stevige, krachtige basis voor mensen om hun missies soepel te voltooien.

Onafhankelijkheid: het derde kruispunt

Nadat iemand de kindertijd en puberteit heeft doorgemaakt en langzamerhand en onvermijdelijk volwassenheid bereikt, is de volgende stap voor hen hun jeugd volledig vaarwel zeggen, vaarwel zeggen tegen hun ouders, en de weg die voor hen ligt tegemoet te zien als een onafhankelijk volwassene. Vanaf dit moment moet hij het hoofd bieden aan alle mensen, gebeurtenissen en dingen waar een volwassene het hoofd aan moet bieden, moet hij alle delen van zijn lot confronteren die zich al spoedig zullen aandienen. Dit is het derde kruispunt dat iemand moet passeren.

1) Wanneer iemand onafhankelijk wordt, begint hij de soevereiniteit van de Schepper te ervaren

Als iemands geboorte en opgroeien de ‘voorbereidingstijd’ voor zijn levensreis zijn, de hoekstenen leggen voor zijn lot, dan is iemands onafhankelijkheid de openingsmonoloog van zijn levenslot. Als iemands geboorte en opgroeien de opgespaarde welvaart voor zijn levenslot representeren, dan is iemands onafhankelijkheid het moment waarop hij die welvaart begint te spenderen, of er iets aan toe te voegen. Wanneer iemand zijn ouders verlaat en onafhankelijk wordt, zijn de sociale omgeving waarmee hij wordt geconfronteerd, en de soorten banen en carrières die hij tegenkomt, allemaal voorbeschikt en hebben ze niets met zijn ouders te maken. Sommige mensen kiezen een goede studierichting op de universiteit en vinden na hun afstuderen een droombaan; je kunt zeggen dat ze een vliegende start maken op het levenspad. Anderen leren en beheersen veel verschillende vaardigheden en vinden toch nooit een baan die bij hen past of de juiste positie voor hen, laat staan dat ze een eigen carrière opbouwen; je kunt zeggen dat de eerste stap in het leven van deze mensen wordt gekenmerkt door tegenslagen en moeilijke periodes, hun vooruitzichten zijn somber en hun leven is onzeker. Weer anderen leggen zich ijverig toe op hun studie, maar lopen op het nippertje elke kans op hoger onderwijs mis; ze lijken gedoemd om nooit succes te behalen – je kunt zeggen dat hun allereerste hoop op het levenspad in rook opgaat. Omdat ze niet weten of de weg die voor hen ligt vlak of hobbelig is, voelen ze voor het eerst hoe onvoorspelbaar het menselijk lot is, en treden ze het leven tegemoet met een mengeling van angst en verwachting. Anderen zijn niet erg goed opgeleid, maar kunnen toch boeken schrijven en een zekere mate van roem bereiken. En weer anderen zijn bijna volledig analfabeet, maar kunnen toch geld verdienen in de handel en zo in hun eigen levensonderhoud voorzien. ... Welk beroep iemand kiest, hoe hij in zijn levensonderhoud voorziet, of de keuzes die hij maakt goed of slecht zijn – hebben mensen enige keuze in deze dingen? Zijn ze gebaseerd op de verlangens en beslissingen van mensen? De meeste mensen wensen minder te werken en meer te verdienen, niet te zwoegen in weer en wind, zich fatsoenlijk te kleden, overal een verblindende indruk te maken, de top te bereiken en hun voorouders eer aan te doen. Mensen hebben zulke ‘perfecte’ wensen, maar wanneer ze hun eerste stap op het levenspad zetten, gaan ze geleidelijk inzien hoe onvolmaakt het menselijk lot is. Ze beseffen voor het eerst werkelijk dat, hoewel iemand gedurfde plannen voor zijn toekomst kan maken en ongeremd allerlei dromen kan koesteren, niemand het vermogen of de macht heeft om zijn eigen dromen te verwezenlijken, noch het vermogen om zijn eigen toekomst te beheersen. Er zal altijd een kloof zijn tussen iemands dromen en de werkelijkheid waarmee hij wordt geconfronteerd; dingen kunnen nooit zo uitpakken als iemand zich voorstelt, en geconfronteerd met dergelijke werkelijkheden kunnen mensen nooit voldoening of tevredenheid vinden. Er zijn zelfs mensen die herhaaldelijk allerlei benaderingen proberen te bedenken en elk mogelijk kanaal verkennen, en allerlei inspanningen leveren en offers brengen, omwille van hun levensonderhoud en vooruitzichten, en omwille van het veranderen van hun lot. Maar uiteindelijk kunnen ze, zelfs als ze hun dromen en verlangens kunnen verwezenlijken door middel van hun eigen harde werk, nooit hun lot veranderen, en hoeveel ze ook worstelen, ze kunnen hun bestemming nooit overstijgen. Ongeacht verschillen in hun vermogens en intelligentie, en of ze nu wel of niet vastberaden zijn, voor het lot zijn alle mensen gelijk, zonder onderscheid tussen groot en klein, hoog en laag, verheven en van lage status. Welk beroep mensen uitoefenen, hoe ze de kost verdienen en hoeveel rijkdom ze in het leven hebben, hangt niet af van hun ouders, hun talenten of hun inspanningen en ambities – het komt neer op voorbeschikking door de Schepper.

2) Je ouders verlaten en serieus je eigen rol gaan spelen in het theater van het leven

Als iemand de volwassenheid bereikt, is hij in staat zijn ouders te verlaten en voor zichzelf te beginnen en dit is het punt waarop hij daadwerkelijk zijn eigen rol begint te spelen, dat de mist optrekt en zijn levensmissie geleidelijk aan duidelijk wordt. In naam blijft iemand nog steeds nauw verbonden met zijn ouders, maar omdat zijn missie en de rol die hij speelt in het leven niets met zijn moeder en vader te maken hebben, breekt deze intieme relatie in wezen l af, naarmate hij geleidelijk aan onafhankelijk wordt. Vanuit biologisch perspectief kunnen mensen niet anders dan onbewust nog steeds afhankelijk zijn van ouders, maar objectief gezien hebben ze, als ze eenmaal volledig volwassen zijn, levens die geheel onafhankelijk zijn van hun ouders en zullen ze hun rollen onafhankelijk van hen invullen. Naast het ter wereld brengen en opvoeden, is de verantwoordelijkheid die ouders in iemands leven dragen slechts om hem uiterlijk een omgeving te bieden om in op te groeien, en dat is alles. Het is immers alleen de voorbeschikking van de Schepper die bepalend is voor het lot van een mens. Wat voor toekomst iemand zal hebben, is niet iets dat door enig mens kan worden beheerst; het is lang van tevoren voorbeschikt, en zelfs iemands ouders kunnen zijn lot niet veranderen. Wat het lot betreft, is iedereen onafhankelijk; iedereen heeft zijn eigen lot. Iemands ouders kunnen zijn levenslot dus helemaal niet dwarsbomen, noch kunnen ze iets doen om hem vooruit te helpen als het gaat om de rol die hij in het leven speelt. Men zou kunnen zeggen dat de familie waarin iemand voorbestemd is geboren te worden en de omgeving waarin iemand opgroeit niets meer dan randvoorwaarden zijn voor iemand om zijn levensmissie te vervullen. Ze bepalen op geen enkele manier iemands levenslot of het soort voorbestemming waarbinnen iemand zijn of haar missie vervult. En dus zullen ouders hun kind nooit kunnen helpen met het vervullen van zijn levensmissie en evenmin kunnen familieleden iemand helpen zijn levensrol op zich te nemen. Hoe iemand zijn missie voltooit en in wat voor soort leefomgeving iemand zijn rol op zich neemt, hangt volledig af van zijn levenslot. Met andere woorden, geen enkele objectieve omstandigheid kan iemands missie, zoals voorbeschikt door de Schepper, beïnvloeden. Iedereen bereikt volwassenheid in de specifieke omgeving waarin hij opgroeit; vervolgens slaat hij stap voor stap zijn eigen levenspad in en vervult hij het lot dat door de Schepper voor hem is geregeld. Op een natuurlijke en automatische wijze betreden ze de immense zee van de mensheid en nemen ze hun plaats in het leven in, en omwille van de voorbeschikking van de Schepper en omwille van Zijn soevereiniteit, beginnen ze hun verantwoordelijkheden als schepsel te vervullen.

Het vierde kruispunt: het huwelijk

Naarmate iemand ouder en volwassener wordt, wordt de afstand ten opzichte van zijn ouders en de omgeving waarin hij geboren en opgevoed is groter. In plaats daarvan begint hij richting te zoeken voor het leven en zijn eigen levensdoelen na te streven door een manier van leven die anders is dan die van zijn ouders. Gedurende deze tijd heeft iemand niet meer zijn ouders nodig, maar meer een partner met wie hij zijn leven kan doorbrengen: een levenspartner, een persoon met wiens lot iemand intiem verstrengeld is. Op deze manier is het huwelijk de eerste grote gebeurtenis die men tegenkomt volgend op onafhankelijkheid, het vierde kruispunt dat men moet passeren.

1) Niemand heeft een keuze met betrekking tot het huwelijk

Het huwelijk is een belangrijke gebeurtenis in het leven van ieder mens; het is het moment waarop iemand werkelijk verschillende verantwoordelijkheden op zich begint te nemen en geleidelijk verschillende missies voltooit. Mensen koesteren veel fantasieën over het huwelijk voordat ze het zelf ervaren, die allemaal een heel mooi plaatje schetsen. Vrouwen stellen zich voor dat hun wederhelft een droomprins zal zijn, en mannen stellen zich voor dat ze met een sprookjesprinses zullen trouwen. Deze fantasieën laten zien dat ieder mens zijn eigen reeks vereiste normen heeft als het om het huwelijk gaat. Hoewel in dit kwaadaardige tijdperk allerlei soorten informatie mensen voortdurend van verschillende verwrongen gezichtspunten over het huwelijk inprent, waardoor mensen nog meer eisen aan het huwelijk stellen, zichzelf opzadelen met allerlei bagage en vreemde houdingen ten opzichte van het huwelijk ontwikkelen, weet iedereen die getrouwd is dat het huwelijk geen kwestie van individuele keuze is, ongeacht hoe men het huwelijk begrijpt en ongeacht wat iemands houding ertegenover is.

Een persoon zal in het leven veel mensen ontmoeten, maar niemand weet wie uiteindelijk zijn huwelijkspartner zal zijn. Hoewel iedereen zijn eigen opvattingen en ideeën heeft over het onderwerp huwelijk, kan niemand voorzien wie uiteindelijk werkelijk zijn wederhelft zal worden, en mensen hebben daar zelf geen zeggenschap over. Nadat je iemand hebt ontmoet die je leuk vindt, kun je proberen die persoon voor je te winnen; maar of diegene in jou geïnteresseerd is, en of diegene jouw partner zal worden, is niet aan jou om te beslissen. Degene die jij leuk vindt, is niet noodzakelijkerwijs degene met wie je een leven zult delen. Het kan veeleer zo zijn dat, zonder dat je het zelfs maar merkt, iemand die je nooit had verwacht je leven binnenkomt en je partner wordt, het belangrijkste deel van jouw lot, jouw wederhelft wiens lot onlosmakelijk met dat van jou is verbonden. En dus, hoewel er talloze huwelijken in de wereld zijn, is elk huwelijk anders: sommige zijn teleurstellend, sommige zijn verrukkelijk; sommige overbruggen Oost en West, sommige Noord en Zuid; sommige zijn ideale paren, sommige zijn van gelijke sociale stand; sommige zijn vol gelukzaligheid, sommige vol tragedie; sommige wekken de bewondering en afgunst van anderen op, sommige laten mensen verbijsterd achter en wekken minachting op; sommige zijn vol vreugde, sommige brengen eindeloze tranen en wanhoop ... In deze talloze soorten huwelijken tonen mensen trouw en een eeuwige, onwankelbare toewijding aan het huwelijk; ze tonen grote zorgzaamheid, standvastige gehechtheid en een toewijding om bij hun partner te blijven; ze tonen hulpeloosheid en onbegrip; ze tonen verraad en zelfs vijandigheid. Of het huwelijk zelf nu geluk of pijn brengt, ieders missie in het huwelijk, die door de Schepper is voorbeschikt, verandert niet – deze missie is iets wat iedereen moet voltooien. En het lot van ieder mens dat achter elk huwelijk schuilgaat, verandert evenmin; het is lang van tevoren door de Schepper voorbeschikt.

2) Het huwelijk komt voort uit het lot van twee partners

Het huwelijk is een belangrijk moment in het leven van een persoon. Het ontstaat als gevolg van zijn levenslot en is een belangrijk onderdeel van dit lot. Het is niet gegrondvest in de persoonlijke wil of voorkeuren van wie dan ook en wordt niet beïnvloed door enige externe factor, maar wordt volledig bepaald door de lotsbestemmingen van de twee personen, door de voorbeschikkingen en regelingen van de Schepper voor het lot van elk van de echtgenoten. Oppervlakkig gezien bestaat het huwelijk zodat mensen zich kunnen voortplanten, maar in feite is het huwelijk niets anders dan een ceremonie voor de voltooiing van iemands missie. In het huwelijk is de rol die mensen spelen niet slechts die van het opvoeden van de volgende generatie; ze nemen alle rollen op zich die dienen om het huwelijk in stand te houden, evenals de bijbehorende missies die ze behoren te voltooien. Aangezien iemands geboorte de veranderingen beïnvloedt die de mensen, gebeurtenissen en dingen om hem heen ondergaan, beïnvloedt iemands huwelijk deze dingen onvermijdelijk ook, en zal daarin des te meer allerlei transformaties teweegbrengen.

Wanneer iemand onafhankelijk wordt, begint hij zijn eigen levenspad te bewandelen, dat hem stap voor stap leidt naar de mensen, gebeurtenissen en dingen die een connectie hebben met zijn huwelijk. Tegelijkertijd nadert zijn toekomstige huwelijkspartner stap voor stap diezelfde mensen, gebeurtenissen en dingen. Onder de soevereiniteit van de Schepper treden twee niet-verwante mensen geleidelijk – vanwege hun verbonden lot – in één huwelijk en worden ze op wonderbaarlijke wijze een gezin: ‘twee passagiers in hetzelfde schuitje’. Dus, wanneer iemand in het huwelijk treedt, zal zijn levenspad zijn wederhelft beïnvloeden en erbij betrekken, terwijl het levenspad van zijn wederhelft zijn eigen levenslot zal beïnvloeden en erbij betrekken. Met andere woorden, het lot van mensen is met elkaar verbonden, en niemand kan zijn missie in het leven voltooien of zijn rol werkelijk onafhankelijk van anderen vervullen. Iemands geboorte heeft betrekking op een enorm web van relaties; opgroeien brengt ook een complex web van relaties met zich mee; en op dezelfde manier bestaat en wordt een huwelijk onvermijdelijk in stand gehouden binnen een uitgestrekt en complex web van relaties, waarbij elk lid van dat web betrokken wordt en wat het lot beïnvloedt van iedereen die er deel van uitmaakt. Een huwelijk is niet het product van iemands familie, de omgeving waarin hij is opgegroeid, zijn uiterlijk, zijn leeftijd, zijn kaliber, zijn talent of enige andere factor. Het is in plaats daarvan het product van een gedeelde missie en een verwant lot. Dit is de oorsprong van het huwelijk dat binnen het menselijk lot ontstaat, georkestreerd en geregeld door de Schepper.

Het vijfde kruispunt: nageslacht

Nadat iemand getrouwd is, begint hij de volgende generatie te vormen. Iemand heeft niets te zeggen over hoeveel en wat voor soort kinderen hij krijgt; ook dit is bepaald door iemands lot, voorbestemd door de Schepper. Dit is het vijfde kruispunt dat iemand moet passeren.

Als iemand wordt geboren om de rol van iemands kind te vervullen, dan voedt hij de volgende generatie op om de rol van ouder te vervullen. Deze verschuiving in rollen stelt iemand in staat om verschillende levensfasen vanuit verschillende perspectieven te ervaren. Het geeft hem ook verschillende soorten levenservaring, waardoor hij uit de eerste hand de soevereiniteit van de Schepper leert kennen, die altijd op dezelfde manier wordt uitgeoefend, en waardoor hij het feit ervaart dat niemand de voorbeschikkingen van de Schepper kan overschrijden of veranderen.

1) Wat er met iemands kroost gebeurt, heeft hij niet in de hand

Geboorte, opgroeien, trouwen, allemaal leveren ze hun eigen vorm van teleurstelling op, in verschillende gradaties. Sommige mensen zijn ontevreden met hun gezinnen of hun fysieke uiterlijkheden; sommigen vinden hun ouders niet aardig; sommigen zijn verbitterd, of hebben een appeltje te schillen met de omgeving waarin ze opgroeiden. En van al deze teleurstellingen is voor de meeste mensen het huwelijk datgene wat het meest onbevredigend is. Hoe ontevreden iemand ook is over zijn geboorte, zijn opgroeien of zijn huwelijk, iedereen die deze dingen heeft meegemaakt, weet dat men niet kan kiezen waar en wanneer men geboren wordt, hoe men eruitziet, welke ouders men heeft en met wie men getrouwd is. Men kan alleen de wil van de Hemel aanvaarden. Maar wanneer voor mensen de tijd aanbreekt om de volgende generatie op te voeden, projecteren ze alle ongerealiseerde verlangens uit de eerste helft van hun leven op hun nakomelingen, in de hoop dat hun nageslacht alle teleurstellingen zal goedmaken die zij zelf in de eerste helft van hun leven ervaren hebben. Dus geven mensen zich over aan allerlei fantasieën over hun kinderen: dat hun dochters oogverblindende schoonheden zullen worden, hun zonen elegante heren; dat hun dochters gemanierd en getalenteerd zullen zijn, en hun zonen briljante studenten en topsporters; dat hun dochters zachtaardig, deugdzaam en verstandig, en hun zonen intelligent, capabel en gevoelig zullen zijn. Ze hopen dat zij, of het nu zonen of dochters betreft, hun ouders respecteren, attent zijn tegenover hun ouders, en dat zij bij allen geliefd zijn en door iedereen geprezen worden … Op dat punt ontstaat er nieuwe hoop voor het leven en worden er nieuwe passies aangewakkerd in de harten van de mensen. Mensen weten dat ze aan bekwaamheid tekortschieten en in dit leven niet veel hebben voorgesteld, dat ze niet nog een keer een kans of hoop krijgen zich van de massa te onderscheiden en dat ze geen andere keuze hebben dan hun lot te accepteren. En daarom projecteren ze al hun hoop, hun ongerealiseerde verlangens en aspiraties op de volgende generatie, in de hoop dat hun nageslacht hen kan helpen hun dromen waar te maken en hun verlangens te realiseren; dat hun dochters en zonen de familienaam met eer zullen overladen, een prominente status zullen verwerven, rijk zullen worden of beroemd zullen worden. Kortom, ze willen hun kinderen duizelingwekkende hoogten zien bereiken. De plannen en fantasieën van mensen zijn volmaakt; weten ze niet dat het aantal kinderen dat ze krijgen, het uiterlijk en de bekwaamheden van hun kinderen, enzovoorts niet aan hen is, laat staan dat het lot van hun kinderen in hun handen zou liggen? Mensen hebben hun lot niet in eigen hand, en toch hopen ze het lot van de jongere generatie te veranderen. Ze zijn niet bij machte om aan hun eigen lot te ontsnappen, en toch proberen ze dat van hun zoons en dochters te manipuleren. Overschatten ze zichzelf niet? Is dit geen menselijke domheid en onwetendheid? Mensen doen veel moeite voor hun nageslacht, maar uiteindelijk zijn het niet de plannen en verlangens van mensen die bepalen hoeveel nakomelingen men heeft en hoe die zullen zijn. Sommige mensen zijn straatarm, maar krijgen veel kinderen; sommige mensen zijn rijk, maar hebben geen enkel kind. Sommigen willen een dochter, maar hun wens wordt niet ingewilligd; sommigen willen een zoon, maar zijn niet in staat een mannelijk kind voort te brengen. Voor sommigen zijn kinderen een zegen, voor anderen een vloek. Sommige koppels zijn intelligent, maar krijgen kinderen die traag van begrip zijn; sommige ouders zijn vlijtig en eerlijk, maar de kinderen die ze opvoeden zijn lui. Sommige ouders zijn aardig en oprecht, maar krijgen kinderen die sluw en venijnig blijken te zijn. Sommige ouders hebben een gezond verstand en lichaam, maar krijgen gehandicapte kinderen. Sommige ouders zijn gewoontjes en niet succesvol, maar krijgen kinderen die buitengewone dingen bereiken. Sommige ouders zijn van lage komaf, maar hebben toch kinderen die het hoogste niveau bereiken. …

2) Mensen krijgen een nieuw begrip van het lot na het opvoeden van de volgende generatie

De meeste mensen die trouwen, doen dat rond hun dertigste en op dat moment van het leven heeft iemand nog geen begrip van het lot van de mens. Maar als mensen aan de opvoeding van hun kinderen beginnen, zien ze terwijl hun kroost opgroeit hoe de nieuwe generatie het leven en al die ervaringen van de vorige generatie herhaalt, zien ze hun eigen verleden in hen gereflecteerd en realiseren ze zich dat de weg die de jongere generatie bewandelt, net als die van hen, niet gepland en gekozen kan worden. Geconfronteerd met dit feit hebben ze geen andere keuze dan toe te geven dat ieders lot voorbestemd is. Zonder het echt in de gaten te hebben, zetten ze langzamerhand hun verlangens opzij, de passies in hun harten vloeien weg en sterven uit … Tijdens deze periode heeft iemand de belangrijke mijlpalen in zijn leven grotendeels al bereikt en heeft iemand een nieuw begrip van leven verkregen, zichzelf een nieuwe houding aangemeten. Wat kan iemand van deze leeftijd van de toekomst verwachten en welke vooruitzichten heeft zo iemand om naar uit te zien? Welke vijftigjarige vrouw droomt nog van de prins op het witte paard? En welke vijftigjarige man zoekt nog zijn Sneeuwwitje? Welke vrouw van middelbare leeftijd hoopt nog van een lelijk eendje te veranderen in een zwaan? Zijn de meeste oudere mannen nog net zo gericht op het maken van carrière als jonge mannen? Opgeteld, los van man of vrouw zijn, iemand die deze leeftijd heeft bereikt, heeft waarschijnlijk een redelijk rationele, praktische houding ten opzichte van huwelijk, gezin en kinderen. Zo iemand heeft in essentie geen keuzes meer, geen drang het lot uit te dagen. Wat de menselijke ervaring betreft, als je die leeftijd hebt bereikt, ontwikkel je vanzelfsprekend de houding van: “Je moet je lot accepteren, je kinderen ervaren hun eigen geluk; het lot van de mens is door de Hemel bevolen.” De meeste mensen die de waarheid niet begrijpen nadat ze al die wisselvalligheden, frustraties en ontberingen van deze wereld hebben doorstaan, zullen hun inzichten in het menselijke leven samenvatten met vier woorden: “Zo is het lot!” Ook al omvat deze zin de conclusie en het besef van wereldlijke mensen over het menselijke lot, ook al drukt het de menselijke hulpeloosheid uit en kun je het doordringend en precies noemen, het betekent nog geenszins dat deze mensen de soevereiniteit van de Schepper begrijpen en het is op geen enkele manier een vervanging voor het bezitten van kennis over het gezag van de Schepper.

3) Geloof in het lot is geen vervanging voor kennis over de soevereiniteit van de Schepper

Is er, nadat jullie God zoveel jaren hebben gevolgd, een wezenlijk verschil tussen wat jullie van het lot weten en wat wereldlijke mensen weten? Hebben jullie de voorbestemming van de Schepper echt begrepen, en echt de soevereiniteit van de Schepper leren kennen? Sommige mensen hebben een diepzinnig en wezenlijk begrip van de zin “Zo is het lot”, maar geloven absoluut niet in Gods soevereiniteit; zij geloven niet dat het lot van de mens geregeld en georkestreerd wordt door God, en zijn niet bereid zich te onderwerpen aan Gods soevereiniteit. Zulke mensen zijn als een losgeslagen bootje dat heen en weer slingert door de golven en met de stroming meedrijft; ze hebben geen andere keuze dan passief af te wachten en zich bij het lot neer te leggen. Maar ze erkennen niet dat het lot van de mens ondergeschikt is aan Gods soevereiniteit; op eigen initiatief kunnenze niet Gods soevereiniteit leren kennen, om zo kennis te verkrijgen van Gods gezag, zich te onderwerpen aan Gods orkestraties en regelingen, zich niet langer verzetten tegen het lot en onder Gods voorzienigheid, bescherming en leiding te leven. Met andere woorden, het lot accepteren is niet hetzelfde als zich onderwerpen aan de soevereiniteit van de Schepper. Geloof in het lot betekent niet dat men de soevereiniteit van de Schepper accepteert, erkent en kent. Geloof in het lot is slechts erkenning van de waarheid ervan en de oppervlakkige verschijnselen daarvan. Zoiets is iets heel anders dan weten hoe de Schepper het lot van de mensheid bepaalt, heel anders dan erkennen dat de Schepper de heersende bron is van het lot van alle dingen en beslist iets heel anders dan het zich onderwerpen aan Gods orkestraties en regelingen van het lot voor de mensheid. Stel dat iemand alleen in het lot gelooft, en daar zelfs een diep besef van heeft, maar op die manier niet in staat is de soevereiniteit van de Schepper over het lot van mensen te kennen en te erkennen, zich eraan te onderwerpen en die te aanvaarden. In dat geval is zijn leven een tragedie; het zal desondanks tevergeefs zijn geleefd, een leegte zijn geweest. Hij zal zich nog steeds niet kunnen overgeven aan de heerschappij van de Schepper, zal nog steeds geen geschapen mens in de ware zin van het woord kunnen worden en zal nog steeds de erkenning van de Schepper niet kunnen verdienen. Iemand die de soevereiniteit van de Schepper echt kent en ervaart, zou zich in een positieve gesteldheid moeten bevinden, niet in een die negatief of berustend is. Terwijl hij erkent dat alle dingen voorbestemd zijn, heeft hij in zijn hart een nauwkeurige definitie van leven en lot, namelijk dat het hele leven van de mens onder de soevereiniteit van de Schepper staat. Wanneer hij terugkijkt op de weg die hij heeft bewandeld, wanneer hij elke fase van zijn levensreis overdenkt, ziet hij dat bij elke stap, of zijn reis nu zwaar of gemakkelijk was, God zijn pad leidde en het voor hem arrangeerde. Hij begrijpt dat het Gods nauwgezette planning was, evenals Zijn zorgvuldige regelingen, die hem, zonder dat hij het wist, tot op de dag van vandaag hebben geleid. Hij beseft dat het kunnen aanvaarden van de soevereiniteit van de Schepper, het aanvaarden van Zijn redding, de grootste zegen in iemands leven is! Als iemand een negatieve houding ten aanzien van het lot heeft, dan bewijst dit dat hij zich tegen alles wat God voor hem geregeld heeft verzet, dat hij geen onderdanige houding aanneemt. Als iemand een positieve houding heeft ten opzichte van Gods soevereiniteit over het menselijk lot, dan zal hij, wanneer hij terugkijkt op zijn reis, wanneer hij Gods soevereiniteit echt ervaart, een oprechter verlangen hebben om zich te onderwerpen aan alles wat God heeft gearrangeerd, en zal hij meer vastberadenheid en geloof hebben om God zijn lot te laten orkestreren en niet langer in opstand te komen tegen God. Dit komt doordat hij ziet dat wanneer mensen niet weten wat het lot inhoudt of Gods soevereiniteit niet begrijpen, ze eigenzinnig worstelen en struikelen in de mist, en die reis is te zwaar en veroorzaakt te veel hartzeer. Dus wanneer mensen beseffen dat God soeverein is over het menselijk lot, kiezen de slimmen ervoor om Gods soevereiniteit te kennen en te aanvaarden, en afscheid te nemen van de pijnlijke dagen van het ‘proberen een goed leven op te bouwen met hun eigen twee handen’, in plaats van te blijven vechten tegen het lot en op hun eigen manier hun zogenaamde levensdoelen na te jagen. Wanneer een mens zonder God is, wanneer hij Hem niet kan zien, wanneer hij Gods soevereiniteit niet echt en duidelijk kan kennen, is elke dag betekenisloos, waardeloos en onbeschrijfelijk pijnlijk. Waar een mens ook is en wat zijn werk ook is, zijn manier van overleven en de doelen die hij nastreeft, brengen hem niets dan eindeloos hartzeer en pijn die moeilijk te boven te komen is; ervaringen waarvan hij de herinnering niet kan verdragen. Alleen door de soevereiniteit van de Schepper te aanvaarden, zich te onderwerpen aan Zijn orkestraties en regelingen, en het verwerven van het ware menselijke leven na te streven, kan een mens zich geleidelijk bevrijden van alle hartzeer en pijn, en zich geleidelijk ontdoen van alle leegte van het menselijk leven.

4) Alleen diegenen die zich onderwerpen aan de soevereiniteit van de Schepper kunnen ware vrijheid bereiken

Omdat mensen Gods orkestraties en Gods soevereiniteit niet kennen, confronteren ze het lot altijd met een stemming van verzet en met een opstandige houding, en willen ze altijd losbreken van Gods gezag en soevereiniteit en de dingen die het lot voor hen in petto heeft. Tevergeefs hopen ze hun huidige omstandigheden en hun lot te veranderen. Maar ze kunnen nooit slagen en worden telkens weer gehinderd. Deze strijd, die zich diep in hun ziel afspeelt, pijnigt hen, en deze pijn wordt in hun botten gegrift en zorgt er tegelijkertijd voor dat ze stukje bij beetje hun leven verspillen. Wat is de oorzaak van deze pijn? Is het Gods soevereiniteit, of een ongelukkig lot? Het is duidelijk dat geen van beide waar is. Uiteindelijk komt dit door de wegen die mensen bewandelen en de manieren waarop ze ervoor kiezen hun leven te leven. Sommige mensen hebben deze dingen misschien niet meegemaakt. Maar als je echt weet en erkent dat God soevereiniteit heeft over het menselijk lot, als je echt begrijpt dat alles waarover God soeverein is en alles wat Hij voor je regelt een groot voordeel voor je is en jou veel bescherming biedt, zul je voelen dat je pijn geleidelijk lichter wordt en zal je hele wezen geleidelijk ontspannen, vrij en bevrijd worden. Te oordelen naar de gesteldheid waarin de meeste mensen verkeren, kunnen ze objectief gezien niet echt grip krijgen op de praktische waarde en betekenis van de soevereiniteit van de Schepper over het lot van de mens, al willen ze, subjectief gezien, niet blijven leven als voorheen, en willen ze dat hun pijn verdwijnt. Objectief gezien, kunnen ze de soevereiniteit van de Schepper niet echt herkennen en zich eraan onderwerpen, en nog minder weten ze hoe ze de orkestraties en regelingen van de Schepper moeten zoeken en accepteren. Dus als mensen niet echt kunnen erkennen dat de Schepper de soevereiniteit heeft over het lot van de mens en over alle menselijke kwesties, als ze zich niet echt kunnen onderwerpen aan de heerschappij van de Schepper, dan zal het moeilijk voor hen zijn om niet te worden gedreven en gekluisterd door het idee dat ‘iemand zijn lot in eigen handen heeft’. Het zal het moeilijk voor hen zijn om de pijn kwijt te raken van hun intense strijd tegen het lot en het gezag van de Schepper. Het is overbodig te zeggen dat het dan ook moeilijk voor hen zal zijn om echt bevrijd en vrij te worden, om mensen te worden die God aanbidden. De eenvoudigste manier om jezelf uit deze gesteldheid te bevrijden, is om afscheid te nemen van je vroegere levenswijze en van je eerdere doelen in het leven; om je vorige levenswijze, kijk op het leven, streven, wensen en aspiraties samen te vatten en te ontleden; en ze vervolgens te vergelijken met Gods bedoelingen voor en vereisten van de mens, en te zien of een ervan in overeenstemming is met Gods bedoelingen, of een ervan in overeenstemming is met Gods vereisten, of een ervan de juiste levenswaarden biedt, je ertoe brengt meer en meer van de waarheid te begrijpen en je in staat stelt met menselijkheid en de gelijkenis van een mens te leven. Als je de verschillende doelen die mensen in het leven nastreven en hun verschillende levenswijzen herhaaldelijk onderzoekt en zorgvuldig ontleedt, zul je merken dat geen daarvan overeenkomt met de oorspronkelijke intentie waarmee de Schepper de mensheid schiep. Ze trekken allemaal de mensen weg van de soevereiniteit en zorg van de Schepper; het zijn allemaal valkuilen die ervoor zorgen dat de mensheid verloedert en die haar naar de hel leiden. Nadat je dit hebt onderkend, moet je je oude kijk op het leven opzijzetten, ver van verschillende valkuilen vandaan blijven, God de leiding laten nemen over je leven en daar regelingen voor laten treffen, proberen je alleen maar te onderwerpen aan Gods orkestraties en leiding, leven zonder enige eigen keuze te maken, en iemand worden die God aanbidt. Dit klinkt eenvoudig, maar is lastig om te doen. Sommige mensen kunnen de pijn verdragen, anderen niet. Sommigen zijn bereid hieraan te voldoen, anderen niet. Degenen die niet bereid zijn, ontbreekt het aan de wens en het verlangen om dit te doen. Ze zijn zich duidelijk bewust van Gods soevereiniteit, weten heel goed dat het God is die plannen maakt en het lot van de mens regelt, en toch komen ze in opstand en stribbelen ze tegen en blijven zich er niet mee verzoenen om hun lot in Gods hand te leggen en zich te onderwerpen aan Gods soevereiniteit; bovendien hebben ze een hekel aan Gods orkestraties en regelingen. Er zullen dus altijd mensen zijn die willen zien waar ze zelf toe in staat zijn; ze willen hun lot met hun eigen twee handen veranderen of geluk op eigen kracht bereiken, om te zien of ze de grenzen van Gods gezag kunnen overschrijden en boven Gods soevereiniteit kunnen uitstijgen. Het tragedie van de mens is niet dat hij een gelukkig leven zoekt, niet dat hij roem en rijkdom najaagt of tegen zijn eigen lot worstelt door de mist, maar dat nadat hij het bestaan van de Schepper heeft gezien, nadat hij heeft geleerd dat de Schepper soevereiniteit heeft over het menselijk lot, hij er nog steeds niet in slaagt zich beter te gedragen, zijn voeten niet uit de drek kan halen, maar zijn hart verhardt en zijn fouten blijft maken. Hij wil liever in de modder blijven liggen, koppig tegen de soevereiniteit van de Schepper strijden, zich er tot aan het bittere einde tegen verzetten, allemaal zonder het geringste berouw. Pas als hij tot bloedens toe beschadigd is, besluit hij eindelijk op te geven en terug te keren. Dit is echt menselijk verdriet. Daarom zeg ik, degenen die ervoor kiezen om zich te onderwerpen zijn wijs en degenen die ervoor kiezen om zich eraan te ontworstelen en te ontsnappen zijn inderdaad dwaas.

Het zesde kruispunt: de dood

Na zoveel drukte, zoveel frustraties en teleurstellingen, na zoveel vreugde en verdriet en ups en downs, na zoveel onvergetelijke jaren, na keer op keer het bekijken van de seizoenen, passeert men zonder het te merken de belangrijke mijlpalen in het leven, en voor men het doorheeft, zijn zijn laatste dagen geteld. De sporen van de tijd tekenen iemands hele lichaam: men kan niet langer rechtop staan, het donkere haar op iemands hoofd wordt wit. Heldere, schitterende ogen worden schemerig en wazig en de soepele, zachte huid wordt gerimpeld en gevlekt. Het gehoor verzwakt, de tanden gaan loszitten en vallen uit, de reacties vertragen, de bewegingen zijn trager … Op dit punt heeft iemand volledig afscheid genomen van de gepassioneerde jaren van zijn jeugd en is de schemering van zijn leven ingegaan: ouderdom. Vervolgens zal men de dood onder ogen zien, het laatste kruispunt in een mensenleven.

1) Alleen de Schepper heeft de macht over leven en dood van de mens

Als iemands geboorte door zijn vorige leven was voorbestemd, dan markeert zijn dood het einde van dat lot. Als iemands geboorte het begin is van zijn missie in dit leven, dan markeert zijn dood het einde van die missie. Aangezien de Schepper voor de geboorte van iedere mens een vaste reeks omstandigheden heeft vastgesteld, is het zeker dat Hij ook een vaste reeks omstandigheden voor de dood van iedere mens heeft gearrangeerd. Met andere woorden: niemand wordt bij toeval geboren, niemands dood is plotseling, en zowel geboorte als dood zijn noodzakelijkerwijs verbonden met iemands vorige en huidige leven. Wat de omstandigheden van iemands geboorte zijn, en wat de omstandigheden van zijn dood zijn, houdt verband met de voorbeschikking van de Schepper; dit is iemands bestemming, iemands lot. Aangezien er veel verklaringen zijn voor de geboorte van een persoon, moeten er noodzakelijkerwijs ook diverse speciale omstandigheden zijn voor de dood van een persoon. Zo ontstonden er onder de mensheid variërende levensduren en verschillende manieren en tijdstippen waarop mensen sterven. Sommige mensen zijn sterk en gezond, maar sterven jong; anderen zijn zwak en ziekelijk, maar bereiken een hoge leeftijd en sterven vredig. Sommigen komen om door onnatuurlijke oorzaken, anderen sterven een natuurlijke dood. Sommigen sterven ver van huis, anderen sluiten voor de laatste keer hun ogen met hun dierbaren aan hun zijde. Sommige mensen sterven in de lucht, anderen onder de aarde. Sommigen verdrinken in water, anderen komen om bij rampen. Sommigen sterven ’s ochtends, anderen ’s nachts. … Iedereen wil een illustere geboorte, een briljant leven en een glorieuze dood, maar niemand kan zijn eigen bestemming voorbijstreven, niemand kan aan de soevereiniteit van de Schepper ontsnappen. Dit is het menselijk lot. Mensen kunnen allerlei plannen maken voor hun toekomst, maar niemand kan plannen hoe hij wordt geboren en niemand kan de manier en het tijdstip van zijn vertrek uit de wereld plannen. Hoewel mensen allemaal hun best doen om de komst van de dood te vermijden en te weerstaan, komt de dood toch, zonder dat ze het weten, stilletjes dichterbij. Niemand weet wanneer hij zal omkomen of hoe, laat staan waar het zal gebeuren. Het is duidelijk dat niet de mens zelf de hoogste macht over zijn leven en dood heeft, noch een of ander levend wezen in de natuurlijke wereld, maar de Schepper, die uniek gezag bezit. Het leven en de dood van de mensheid zijn niet het product van een of andere wet van de natuurlijke wereld, maar een resultaat van de soevereiniteit van het gezag van de Schepper.

2) Iemand die de soevereiniteit van de Schepper niet kent, zal worden achtervolgd door de angst voor de dood

Als iemand ouder wordt, is de uitdaging waar hij voor staat niet het onderhouden van een gezin of het bereiken van zijn grootse ambities in het leven, maar hoe hij afscheid kan nemen van zijn leven, hoe hij het einde van zijn leven kan bereiken, hoe hij een punt kan zetten aan het einde van zijn bestaan. Hoewel het er aan de oppervlakte op lijkt dat mensen weinig aandacht besteden aan de dood, kan niemand ontkomen aan het onderwerp te bestuderen, want niemand weet of er een andere wereld aan de andere kant van de dood ligt, een wereld die mensen niet kunnen waarnemen of voelen, een waar ze niets over weten. Dit maakt mensen bang om de dood onder ogen te zien, bang om er oog in oog mee te staan zoals ze zouden moeten en in plaats daarvan doen ze hun best om het onderwerp te vermijden. En zo vervult het iedereen met angst voor de dood, legt het een sluier van mysterie over dit onvermijdelijke levensfeit en werpt het een hardnekkige schaduw over ieders hart.

Als iemand voelt dat zijn lichaam achteruitgaat, als hij voelt dat hij dichter bij de dood komt, dan voelt hij een vage vrees, een niet uit te drukken angst. Angst voor de dood maakt dat iemand zich steeds eenzamer en hulpelozer voelt en op dat moment vraagt hij zich af: Waar komt de mens vandaan? Waar gaat men naartoe? Is dit de manier waarop de mens gaat sterven, terwijl zijn leven aan hem voorbij is gegaan? Is dit de periode die het einde van het leven van de mens markeert? Wat is uiteindelijk de zin van het leven? Wat is het leven waard, tenslotte? Gaat het over roem en rijkdom? Gaat het om het grootbrengen van een gezin? … Ongeacht of men heeft nagedacht over deze specifieke vragen, ongeacht hoe diep men de dood vreest, in de diepten van ieders hart is er altijd een verlangen om de mysteries te onderzoeken, een gevoel van onbegrip over het leven en, daarmee vermengd, sentimentaliteit over de wereld, een terughoudendheid om te vertrekken. Misschien kan niemand duidelijk verwoorden waar de mens bang voor is, wat de mens wil onderzoeken, waar hij sentimenteel over is en wat hij moeilijk vindt achter te laten …

Omdat ze bang zijn voor de dood, maken mensen zich veel te veel zorgen; omdat ze bang zijn voor de dood, is er zoveel dat ze niet kunnen loslaten. Als ze op het punt staan te sterven, maken sommige mensen zich druk over dit en dat; ze maken zich druk over hun kinderen, hun dierbaren, hun rijkdom, alsof ze door zich zorgen te maken het lijden en de angst die de dood met zich meebrengt kunnen uitwissen; alsof ze door een soort intimiteit met de levenden te behouden, kunnen ontsnappen aan de hulpeloosheid en eenzaamheid die met de dood gepaard gaan. In het diepst van het menselijk hart ligt een ingebouwde angst, een angst om losgekoppeld te worden van de dierbaren, om nooit meer naar de blauwe hemel te kijken, om nooit meer naar de materiële wereld te kijken. Een eenzame ziel, gewend aan het gezelschap van geliefden, is terughoudend in het loslaten van zijn houvast en vertrekt, helemaal alleen, naar een onbekende, ongewisse wereld.

3) Na een leven vol zoeken naar roem en fortuin zal iemand zich geen raad weten als hij voor de dood staat

Door de soevereiniteit en verordening van de Schepper krijgt een eenzame ziel, die met absoluut niets begon, ouders en een familie, de kans om lid te worden van de menselijke soort, en de kans om het menselijk leven te ervaren en door de mensenwereld te reizen; deze ziel krijgt ook de kans om de soevereiniteit van de Schepper te ervaren, om de wonderen van de schepping van de Schepper te leren kennen, en meer dan dat, om het gezag van de Schepper te leren kennen en zich daaraan over te geven. Toch grijpen de meeste mensen deze zeldzame en vluchtige kans niet werkelijk aan. Mensen verbruiken een heel leven aan energie met vechten tegen het lot. Mensen rennen hun hele leven rond om voor hun gezin te zorgen, ze haasten zich hun hele leven heen en weer omwille van prestige en profijt. De dingen die mensen koesteren zijn gezinsliefde, geld, roem en gewin, en ze beschouwen deze dingen als de meest waardevolle in het leven. Alle mensen klagen dat ze een slecht lot hebben, maar toch verdringen ze de kwesties die mensen het meest moeten begrijpen en onderzoeken naar de achtergrond van hun gedachten: waarom de mens leeft, hoe de mens moet leven, en wat de waarde en betekenis van het menselijk leven zijn. Ze brengen hun hele leven door, hoe lang dat ook mag duren, met louter rondrennen om roem en gewin na te streven, tot hun jeugd voorbij is en ze grijs en gerimpeld zijn, tot ze beseffen dat roem en gewin niet kunnen voorkomen dat ze oud worden, dat geld de leegte van hun hart niet kan vullen, en tot ze begrijpen dat niemand kan ontsnappen aan de wetten van geboorte, veroudering, ziekte en dood, en dat niemand de regelingen van het lot kan ontwijken. Pas wanneer ze het laatste moment van hun leven onder ogen moeten zien, beseffen ze werkelijk dat men, al bezit men enorme rijkdom, al is men van adellijke status en hoge rang, niettemin niet aan de dood kan ontsnappen en dat men hoe dan ook naar de oorspronkelijke positie moet terugkeren: een eenzame ziel die niets bezit. Wanneer mensen ouders hebben, geloven ze dat hun ouders alles zijn; wanneer mensen bezittingen hebben, denken ze dat geld hun steun en toeverlaat is en de basis voor hun bestaan; wanneer mensen status hebben, klampen ze zich er stevig aan vast en zouden ze er hun leven voor geven. Pas wanneer mensen op het punt staan deze wereld los te laten, realiseren ze zich dat de dingen die ze hun hele leven hebben nagestreefd niets anders zijn dan vluchtige wolken, waarvan ze niets kunnen vasthouden, waarvan ze niets kunnen meenemen, waarvan niets hen kan vrijstellen van de dood, waarvan niets gezelschap of troost kan bieden aan een eenzame ziel op haar terugreis; en bovenal dat geen van deze dingen redding kan bieden, of de mogelijkheid om de dood te ontstijgen. De roem en het gewin die men in de materiële wereld bereikt, geven tijdelijke voldoening, vluchtig plezier en een vals gevoel van innerlijke veiligheid, en ze zorgen er ook voor dat men de weg kwijtraakt. En zo worden mensen, die rondspartelen in de uitgestrekte zee van de mensheid, hunkerend naar vrede, troost en rust in hun hart, overspoeld door golf na golf. Wanneer mensen de vragen die ze het meest zouden moeten begrijpen – waar ze vandaan komen, waarom ze leven, waar ze naartoe gaan, enzovoort – nog niet hebben uitgezocht, worden ze verleid door roem en gewin, erdoor misleid en beheerst, en raken ze onherroepelijk verloren. De tijd vliegt; jaren gaan in een oogwenk voorbij, en voordat men het beseft, heeft men afscheid genomen van de beste levensjaren. Wanneer mensen op het punt staan afscheid te nemen van de wereld, komen ze geleidelijk tot het besef dat alles in de wereld wegdrijft, dat ze niet langer de kracht hebben om vast te houden aan iets dat oorspronkelijk van hen was; op dat moment voelen ze werkelijk dat ze tenslotte net als een pasgeboren, huilende zuigeling zijn, en nog helemaal niets bezitten. Op dit punt worden ze gedwongen om te gaan nadenken over wat ze in hun leven hebben gedaan, wat de waarde is van in leven zijn, wat de betekenis is van in leven zijn, en waarom mensen in de wereld zijn gekomen. En het is precies op dit punt dat ze in toenemende mate willen weten of er werkelijk een volgend leven is, of de Hemel werkelijk bestaat, of er werkelijk vergelding is ... Hoe dichter men bij de dood komt, hoe meer iemand wil begrijpen waar het leven werkelijk over gaat; hoe dichter men bij de dood komt, hoe meer het hart leeg lijkt; hoe dichter iemand bij de dood komt, hoe machtelozer hij zich voelt. En dus wordt de angst voor de dood met de dag groter. Er zijn twee redenen waarom mensen zich zo gedragen als ze de dood naderen: ten eerste staan ze op het punt de roem en rijkdom waarvan hun leven heeft afgehangen te verliezen, staan ze op het punt alles wat zichtbaar is in de wereld achter te laten. Ten tweede staan ze op het punt om, helemaal alleen, een onbekende wereld binnen te treden, een mysterieus, onbekend rijk die ze niet durven betreden, waar ze geen geliefden hebben en geen middelen om op te steunen. Om deze twee redenen voelen alle mensen die met de dood worden geconfronteerd zich ongemakkelijk, ervaren ze paniek en ervaren ze een gevoel van hulpeloosheid zoals ze nog nooit eerder hebben gekend. Pas wanneer iemand daadwerkelijk op dit punt is aangekomen, beseft hij dat wanneer men op deze wereld komt, men eerst moet begrijpen waar mensen vandaan komen, waarom mensen leven, wie soeverein is over het menselijk lot, en wie voorziet in en soeverein is over het menselijk bestaan – dit begrip is het kapitaal waarmee men leeft, en het is de essentiële basis voor de overleving van een persoon. Men zou niet eerst moeten leren hoe men voor zijn gezin moet zorgen, hoe men roem en gewin moet nastreven, hoe men in een groep boven de rest kan uitsteken of hoe men een welvarender leven kan leiden, laat staan hoe men anderen voor kan blijven of hoe men met gemak kan concurreren in verschillende soorten competities. Hoewel de verschillende overlevingsvaardigheden die mensen zich gedurende hun leven eigen maken hen in staat stellen een overvloed aan materieel comfort te bezitten, brengen die vaardigheden nooit ware troost en gemoedsrust in hun hart. In plaats daarvan zorgen ze ervoor dat mensen voortdurend hun richting verliezen, moeite hebben zichzelf te beheersen, en kans na kans mislopen om de betekenis van het leven te leren, en leiden ze tot verborgen zorgen bij mensen over hoe ze de dood op de juiste manier onder ogen moeten zien – de levens van mensen worden op deze manier te gronde gericht. De Schepper behandelt iedereen op een eerlijke manier en geeft iedereen een leven lang kansen om Zijn soevereiniteit te ervaren en te leren kennen, maar het is pas wanneer de dood nadert, wanneer het spook van de dood boven iemand hangt, dat men het licht begint te zien – en dan is het te laat.

Mensen besteden hun hele leven aan het najagen van geld en roem en gewin; ze behandelen deze dingen als een reddingslijn, als hun enige middel van steun – alsof het bezitten ervan zou betekenen dat ze zouden kunnen voortleven en aan de dood zouden kunnen ontsnappen. Maar pas wanneer ze op het punt staan te sterven, beseffen ze hoe ver geld, roem en gewin van hen verwijderd zijn, en hoe zwak en machteloos ze zijn in het aangezicht van de dood, hoe kwetsbaar ze zijn, en hoe eenzaam en hulpeloos ze zijn, zonder ergens terecht te kunnen. Ze beseffen dat geld of roem en gewin niet kunnen worden ingeruild voor het leven, dat ongeacht hoe rijk iemand ook mag zijn, ongeacht hoe hoog zijn status is, allen even arm en onbeduidend zijn in het aangezicht van de dood. Ze beseffen dat geld geen leven kan kopen, dat roem en gewin iemand niet in staat kunnen stellen aan de dood te ontsnappen, dat noch geld, noch roem en gewin iemands leven met ook maar één minuut, één seconde kunnen verlengen. Hoe meer mensen zich op deze manier voelen, hoe meer ze hunkeren om te blijven leven; hoe meer mensen zich op deze manier voelen, hoe meer ze de nadering van de dood vrezen. Pas op dit punt realiseren ze zich echt dat hun leven niet van hen is, dat ze geen baas zijn over hun eigen leven en dat ze geen zeggenschap hebben over of ze leven of sterven – dit alles ligt buiten ieders macht.

4) Kom onder de heerschappij van de Schepper en treed de dood kalm tegemoet

Op het moment dat een mens geboren wordt, begint één eenzame ziel haar ervaring van het leven op aarde en haar ervaring van het gezag van de Schepper die de Schepper voor haar heeft geregeld. Onnodig te zeggen dat dit voor de persoon – de ziel – een uitstekende gelegenheid is om kennis te vergaren over de soevereiniteit van de Schepper, om Zijn gezag te leren kennen en persoonlijk te ervaren. Mensen leven hun leven binnen de wetten van het lot die door de Schepper voor hen zijn uitgestippeld, en voor ieder mens met geweten en verstand is het erkennen van de soevereiniteit van de Schepper en het leren kennen van Zijn gezag gedurende de decennia van zijn leven geen moeilijke zaak. Daarom zou het voor ieder mens heel gemakkelijk moeten zijn om, door zijn eigen levenservaringen gedurende tientallen jaren, te erkennen dat alle menselijke lotsbestemmingen zijn voorbeschikt, en zou het heel gemakkelijk moeten zijn om waar te nemen of te concluderen wat het betekent om in leven te zijn. Naarmate iemand deze levenservaring beaamt, zal hij geleidelijk gaan begrijpen waar het leven vandaan komt, bevatten wat het hart werkelijk nodig heeft, wat iemand naar het ware levenspad zal leiden, en wat de missie en het doel van een menselijk leven zouden moeten zijn. Hij zal geleidelijk erkennen dat als hij de Schepper niet aanbidt, als hij zich niet overgeeft aan Zijn heerschappij, dat zijn hart dan, wanneer de tijd komt om de dood onder ogen te zien – wanneer zijn ziel op het punt staat de Schepper opnieuw onder ogen te komen – vervuld zal zijn van grenzeloze angst en onrust. Als iemand al tientallen jaren in de wereld is en toch niet heeft begrepen waar het menselijk leven vandaan komt, noch heeft erkend in wiens handpalm het menselijk lot rust, dan is het geen wonder dat hij de dood niet kalm onder ogen kan zien. Iemand die in zijn tientallen jaren van ervaring met het menselijk leven kennis heeft verkregen van de soevereiniteit van de Schepper, is iemand met een zuiver begrip van de betekenis en waarde van het leven. Zo iemand heeft een diepe kennis van het doel van het leven, met een werkelijke waardering voor en ervaring van de soevereiniteit van de Schepper, en is bovendien in staat zich te onderwerpen aan het gezag van de Schepper. Zo iemand begrijpt de betekenis van de schepping van de mensheid door de Schepper, begrijpt dat de mens de Schepper behoort te aanbidden, dat alles wat de mens bezit van de Schepper komt en op een dag in de nabije toekomst naar Hem zal terugkeren. Dit soort persoon begrijpt dat de Schepper de geboorte van de mens arrangeert en soevereiniteit heeft over de dood van de mens, en dat zowel leven als dood zijn voorbeschikt door het gezag van de Schepper. Dus wanneer iemand deze dingen werkelijk bevat, zal hij vanzelf in staat zijn de dood kalm onder ogen te zien, al zijn materiële zaken kalm los te laten, alles wat volgt bereidwillig te aanvaarden en zich eraan te onderwerpen, en het laatste levensmoment, zoals dat door de Schepper is gearrangeerd, te verwelkomen, in plaats van het voortdurend te vrezen en ertegen te strijden. Als men zijn leven ziet als een kans om de soevereiniteit van de Schepper te ervaren en Zijn gezag te leren kennen, als men het leven ziet als een zeldzame kans om zijn plicht als geschapen mens te vervullen en zijn missie te voltooien, dan zal men beslist een juiste kijk op het leven hebben, beslist leven onder de zegeningen van en begeleiding door de Schepper, beslist wandelen in het licht van de Schepper, beslist de soevereiniteit van de Schepper kennen, zich beslist overgeven aan Zijn heerschappij, en beslist getuige worden van Zijn wonderbaarlijke daden en van Zijn gezag. Het spreekt voor zich dat zo iemand zeker door de Schepper zal worden geliefd en aanvaard, en alleen zo iemand kan een kalme houding ten opzichte van de dood aannemen en het laatste levensmoment met blijdschap verwelkomen. Het is duidelijk dat Job deze houding ten opzichte van de dood had. Hij voldeed aan de voorwaarden die hem in staat stelden het laatste levensmoment met blijdschap te aanvaarden. Hij bracht zijn levensreis tot een soepel einde en voltooide zijn missie in het leven, en keerde vervolgens terug om aan de zijde van de Schepper te zijn.

5) Jobs bezigheden en opbrengsten uit het leven maken dat hij de dood rustig tegemoet kan treden

Over Job staat in de Bijbel geschreven: “En toen stierf Job, oud en verzadigd van het leven” (Job 42:17). Dit betekent dat Job, toen hij overleed, geen spijt had en geen pijn voelde, maar op natuurlijke wijze vertrok van deze wereld. Zoals iedereen weet, was Job een godvrezend man die het kwaad schuwde tijdens zijn leven; God prees zijn rechtvaardige daden, mensen herinnerden zich die daden, en zijn leven, meer dan dat van wie dan ook, had waarde en betekenis. Job genoot Gods zegeningen en werd door Hem op aarde rechtvaardig genoemd en hij werd ook door God beproefd en door Satan verleid; hij was getuige van God en verdiende het een rechtvaardig persoon te worden genoemd. Gedurende de tientallen jaren nadat hij door God was beproefd, leefde hij een leven dat nog waardevoller, zinvoller, meer gegrond en vrediger was dan voorheen. Vanwege zijn goede daden beproefde God hem; vanwege zijn goede daden, verscheen God aan hem en sprak hem rechtstreeks aan. Dus gedurende de jaren nadat hij was beproefd, begreep en waardeerde Job de waarde van het leven op een concretere manier, bereikte hij een dieper begrip van de soevereiniteit van de Schepper en kreeg hij een meer precieze en zekere kennis van hoe de Schepper zijn zegeningen geeft en wegneemt. Het Bijbelboek Job vermeldt dat Jehova God nog grotere zegeningen aan Job schonk dan voorheen, waardoor Job in een nog betere positie kwam om de soevereiniteit van de Schepper te leren kennen en om de dood rustig tegemoet te kunnen treden. Dus toen Job oud werd en met de dood te maken kreeg, zou hij zeker niet bezorgd zijn geweest over zijn eigendom. Hij maakte zich geen zorgen, had niets te betreuren en was natuurlijk niet bang voor de dood; want hij bracht zijn hele leven door met wandelen op een godvrezende, kwaad mijdende weg en had geen reden om zich zorgen te maken over zijn eigen einde. Hoeveel mensen zouden vandaag kunnen handelen op dezelfde manier als Job deed toen hij met zijn eigen dood werd geconfronteerd? Waarom is niemand in staat om zo’n simpele, naar buiten gerichte houding te handhaven? Er is slechts één reden: Job leefde zijn leven in het subjectieve streven naar geloof, erkenning en onderwerping aan Gods soevereiniteit en het was met dit geloof, deze erkenning en onderwerping dat hij de belangrijke kruispunten van het leven passeerde, zijn laatste jaren leefde en op het laatste kruispunt van zijn leven belandde. Ongeacht wat Job ervoer, waren zijn bezigheden en doelen in het leven gelukkig, niet pijnlijk. Hij was blij, niet alleen vanwege de zegeningen of aanprijzing die hem door de Schepper waren gegeven, maar vooral vanwege zijn streven en levensdoelen, vanwege de geleidelijke kennis en het ware begrip van de soevereiniteit van de Schepper die hij bereikte door God te vrezen en het kwaad te schuwen en bovendien vanwege de wonderbaarlijke daden van Zijn werk die Job persoonlijk ervoer toen hij zich aan de soevereiniteit van de Schepper onderwierp en de warme en onvergetelijke ervaringen en herinneringen van de co-existentie, kennismaking en wederzijds begrip tussen de mens en God; vanwege de troost en het geluk dat voortkomt uit het kennen van de wil van de Schepper; vanwege de eerbied die ontstond nadat hij gezien had dat Hij groot, wonderbaarlijk, beminnelijk en trouw is. De reden dat Job in staat was de dood tegemoet te treden zonder lijden, was dat hij wist dat hij bij zijn sterven terug zou keren naar de zijde van de Schepper. En het waren zijn bezigheden en verworvenheden in het leven die hem in staat stelden om de dood kalm tegemoet te treden, om het vooruitzicht tegemoet te zien dat de Schepper zijn leven terug nam, met een vrij hart en, bovendien, om onbezoedeld en vrij van zorg op te staan, voor de Schepper. Kunnen mensen tegenwoordig het soort geluk bereiken dat Job bezat? Verkeren jullie zelf in zo’n positie? Waarom zijn mensen tegenwoordig niet in staat om gelukkig te leven, zoals Job heeft gedaan? Waarom kunnen ze niet ontsnappen aan het lijden uit angst voor de dood? Als ze met de dood worden geconfronteerd, plassen sommige mensen in hun broek, anderen huiveren, vallen flauw, halen uit naar de hemel en, zoals dat gaat, klagen en wenen ze. Dit zijn in geen geval de plotselinge reacties die voorkomen wanneer de dood nadert. Mensen gedragen zich op deze gênante manieren vooral omdat ze, diep in hun hart, de dood vrezen, omdat ze geen duidelijke kennis hebben van en waardering hebben voor Gods soevereiniteit en Zijn regelingen, laat staan zich daadwerkelijk aan Hem onderwerpen. Mensen willen niets anders dan alles zelf regelen en besturen, om hun eigen lot, hun eigen leven en dood te beheersen. Het is daarom geen wonder dat mensen nooit kunnen ontsnappen aan de angst voor de dood.

6) Alleen door de soevereiniteit van de Schepper te accepteren, kan iemand terugkeren aan Zijn zijde

Wanneer men geen duidelijke kennis en ervaring heeft van Gods soevereiniteit en van Zijn regelingen, is de kennis die men heeft van het lot en van de dood onvermijdelijk verward. Mensen kunnen niet duidelijk zien dat alles in Gods hand rust, beseffen niet dat alles onderworpen is aan Gods bestuur en soevereiniteit, erkennen niet dat de mens een dergelijke soevereiniteit niet kan afwerpen en zich er niet van kan losmaken. Om deze reden hebben zij, wanneer de tijd aanbreekt dat zij de dood onder ogen moeten zien, altijd eindeloze laatste woorden, hebben ze altijd zorgen en hebben ze altijd spijt. Ze gaan gebukt onder zoveel bagage, zoveel onwil, zoveel verwarring. Dit zorgt ervoor dat ze de dood vrezen. Voor eenieder die in deze wereld geboren is, is zijn geboorte noodzakelijk en zijn dood onvermijdelijk en niemand kan deze koers veranderen. Als iemand pijnloos van deze wereld wil vertrekken, als iemand in staat wil zijn om het laatste kruispunt van het leven onder ogen te zien zonder terughoudendheid of zorgen, kan dat alleen door geen spijt te hebben. En de enige manier om zonder spijt te vertrekken is de soevereiniteit van de Schepper te kennen, Zijn gezag te kennen en aan hen te onderwerpen. Alleen op deze manier kan iemand ver wegblijven van menselijke strijd, van het kwaad, van Satans slavernij, en alleen op deze manier kan iemand een leven leiden zoals dat van Job, begeleid en gezegend door de Schepper, een leven dat vrij en bevrijd is, een leven met waarde en betekenis, een leven dat rechtschapen en eerlijk is. Alleen op deze manier kan iemand zich, net als Job, onderwerpen aan de beproevingen van en beroving door de Schepper, aan de orkestraties en regelingen van de Schepper. Alleen op deze manier kan iemand, zoals Job deed, de Schepper zijn hele leven aanbidden en Zijn goedkeuring verkrijgen, Zijn stem horen en Hem zien verschijnen. Alleen op deze manier kan iemand gelukkig leven en sterven, net als Job, zonder pijn, zonder zorgen, zonder spijt. Alleen op deze manier kan iemand, zoals Job deed, in het licht leven, elk kruispunt van het leven in het licht oversteken, zijn reis in het licht soepel voltooien, zijn missie met succes voltooien – om als schepsel de soevereiniteit van de Schepper te ervaren en te leren kennen – en in het licht sterven, en daarna als een geschapen mens aan de zijde van de Schepper blijven, door Hem goedgekeurd.

Mis de kans niet om de soevereiniteit van de Schepper te kennen

De zes hierboven beschreven kruispunten zijn cruciale fasen die door de Schepper zijn vastgelegd en die elke normale persoon in zijn of haar leven moet ondergaan. Elk van deze kruispunten is echt. Geen van deze kan worden omzeild en ze hebben allemaal een relatie met de voorbestemming van de Schepper en Zijn soevereiniteit. Dus voor een mens is elk van deze kruispunten een belangrijk ijkmoment. Hoe hij elk van deze punten soepel kan passeren, is een zeer serieuze vraag waar jullie allemaal nu mee te maken hebben.

De enkele decennia die deel uitmaken van een mensenleven zijn noch lang noch kort. De twintigtal jaar tussen geboorte en het ouder worden gaan in een oogwenk voorbij en hoewel op dat levensmoment een persoon als volwassene wordt beschouwd, weten mensen in deze leeftijdsgroep bijna niets over het menselijk leven en het menselijk lot. Naarmate ze meer ervaring opdoen, schreiden ze geleidelijk voort naar middelbare leeftijd. Mensen in hun dertiger of veertiger jaren krijgen een ontluikende ervaring van leven en lot, maar hun ideeën over deze dingen zijn nog steeds erg mistig. Pas op veertigjarige leeftijd beginnen sommige mensen de mensheid en het universum te begrijpen, die door God zijn geschapen, om te begrijpen waar het mensenleven om draait, waar het lot van de mens om draait. Sommige mensen zijn al lang volgelingen van God en zijn nu van middelbare leeftijd, maar beschikken nog steeds niet over een nauwkeurige kennis en definitie van Gods soevereiniteit, laat staan echte onderwerping. Sommige mensen geven om niets anders dan het ontvangen van zegeningen en, hoewel ze vele jaren geleefd hebben, weten of begrijpen ze zelfs niet maar een klein beetje dat de Schepper soeverein is over het lot van de mens en zijn ze dus niet binnengegaan in een klein stukje van de praktische les over het zich onderwerpen aan Gods orkestraties en regelingen. Zulke mensen zijn volkomen dwaas; zulke mensen leven hun leven tevergeefs.

Als een menselijk leven wordt opgedeeld volgens de graad van levenservaring en de kennis van het lot van de mens, zal het grofweg in drie fasen uiteenvallen. De eerste fase is de jeugd, de jaren tussen geboorte en middelbare leeftijd, of vanaf de geboorte tot dertig. De tweede fase is rijping, van middelbare leeftijd tot ouderdom, of van dertig tot zestig. En de derde fase is iemands volwassen periode, van ouderdom, beginnend op zestig, tot iemand vertrekt van deze wereld. Met andere woorden, vanaf de geboorte tot op middelbare leeftijd is voor de meeste mensen hun kennis van lot en leven beperkt tot het na-apen van andermans ideeën; het heeft bijna geen echte, praktische inhoud. In deze periode is de kijk op het leven en hoe iemand zijn weg baant in de wereld heel oppervlakkig en naïef. Dit is de jeugdperiode. Pas nadat iemand alle vreugden en zorgen van het leven heeft geproefd, krijgt iemand een echt begrip van het lot, ondergaat iemand – onbewust, diep in zijn hart – geleidelijk de onomkeerbaarheid van het lot en beseft iemand langzaam dat de soevereiniteit van de Schepper over het lot van de mens waarlijk bestaat. Dit is zijn rijpingsperiode. Wanneer iemand is opgehouden met vechten tegen het lot en wanneer iemand niet langer bereid is om in gevechten te worden getrokken, maar zijn eigen lot kent, zich onderwerpt aan de wil van de Hemel, zijn eigen prestaties en fouten in het leven opsomt en in afwachting is van het oordeel van de Schepper over zijn leven – is dit iemands volwassen periode. Gezien de verschillende soorten ervaringen en verworvenheden die mensen tijdens deze drie perioden krijgen, is iemands kans om de soevereiniteit van de Schepper te kennen onder normale omstandigheden niet erg groot. Als iemand zestig wordt, heeft men slechts dertig jaar om Gods soevereiniteit te kennen; als iemand een langere periode wil, is dat alleen mogelijk als iemands leven lang genoeg is, als iemand een eeuw kan leven. Dus zeg ik, volgens de normale wetten van het menselijk bestaan, is het dus een heel lang proces van het onderwerp tegenkomen over het kennen van de soevereiniteit van de Schepper tot het feitelijk kunnen herkennen van de soevereiniteit van de Schepper en van dan tot het punt waarop men zich eraan kan onderwerpen. Als iemand de jaren telt, zijn er niet meer dan dertig of veertig waarin hij de kans heeft deze beloningen te krijgen. En vaak laten mensen zich meeslepen door hun verlangens en ambities om zegeningen te ontvangen; ze kunnen niet zien waar de essentie van het menselijk leven ligt, begrijpen niet hoe belangrijk het is om de soevereiniteit van de Schepper te kennen en koesteren zo deze kostbare kans om de menselijke wereld binnen te gaan niet om het mensenleven te ervaren, de soevereiniteit van de Schepper te ervaren en realiseren zich niet hoe waardevol het voor een geschapen wezen is om de persoonlijke leiding van de Schepper te ontvangen. Dus zeg ik, die mensen die willen dat Gods werk snel eindigt, die wensen dat God zo snel mogelijk het einde van de mens regelt, zodat ze onmiddellijk Zijn werkelijke persoon kunnen aanschouwen en gezegend kunnen worden, zij maken zich schuldig aan de ergste vorm van ongehoorzaamheid en dwaasheid tot in het extreme. En zij die in hun beperkte tijd deze unieke gelegenheid willen aangrijpen om de soevereiniteit van de Schepper te kennen, zijn de wijze, de briljante mensen. Deze twee verschillende verlangens ontbloten twee sterk verschillende vooruitzichten en bezigheden: degenen die zegeningen zoeken zijn egoïstisch en heel laag; ze houden geen rekening met Gods wil, proberen nooit Gods soevereiniteit te kennen, willen zich er nooit aan onderwerpen, willen gewoon leven zoals ze willen. Ze zijn gemakzuchtige ontaarden; ze zijn de categorie die wordt vernietigd. Degenen die God willen kennen, zijn in staat om hun verlangens opzij te zetten, zijn bereid om zich te onderwerpen aan Gods soevereiniteit en Gods regelingen; ze proberen het soort mensen te zijn die onderworpen is aan Gods gezag en voldoet aan Gods verlangens. Zulke mensen leven in licht, leven te midden van Gods zegeningen. Ze zullen zeker geprezen worden door God. Wat er ook gebeurt, menselijke keuze is nutteloos, mensen hebben geen zeggenschap over hoe lang Gods werk zal duren. Het is beter voor mensen om zich over te leveren aan de genade van God, om zich te onderwerpen aan Zijn soevereiniteit. Als je je niet aan Zijn genade onderwerpt, wat kun je dan doen? Zal God een verlies lijden? Als je niet overgeleverd bent aan Zijn genade, als je probeert de baas te zijn, dan maak je een dwaze keus. Uiteindelijk ben jij de enige die verlies zal lijden. Alleen als mensen zo snel mogelijk met God samenwerken, alleen als ze haast maken om Zijn regelingen te accepteren, Zijn gezag te kennen en alles te begrijpen wat Hij voor hen heeft gedaan, zullen ze hoop hebben, zal hun leven niet tevergeefs zijn geleefd, zullen zij verlossing bereiken.

Het feit dat God soevereiniteit heeft over het lot van de mens kan niemand veranderen

Is jullie idee over het lot veranderd na alles wat ik zojuist zei beluisterd te hebben? Wat begrijpen jullie van het feit van Gods soevereiniteit over het lot van de mens? Eenvoudig gezegd, onder gezag van God accepteert elke persoon zowel actief als passief Zijn soevereiniteit en Zijn bepalingen en, ongeacht hoe iemand nu worstelt in zijn leven, hoeveel kronkelpaden iemand bewandelt, uiteindelijk zal iemand terugkeren binnen de straal van het lot dat de Schepper voor hem uitgetekend heeft. Dit is de onoverkomelijkheid van het gezag van de Schepper, de manier waarop Zijn gezag het universum beheerst en bestuurt. Het is deze onoverkomelijkheid, deze vorm van beheer en bestuur die verantwoordelijk zijn voor de wetten die het leven van alle dingen voorschrijven, wat het mogelijk maakt voor mensen om keer op keer, zonder verstoring te transmigreren, wat de wereld met regelmaat laat draaien en voortbeweegt, dag na dag, jaar na jaar. Van deze feiten zijn jullie getuige en jullie begrijpen ze, ofwel oppervlakkig of op een dieper niveau; de reikwijdte van jullie begrip hangt af van jullie ervaringen en kennis van de waarheid en jullie kennis van God. Hoe goed je de realiteit van de waarheid kent, in welke mate je Gods woorden hebt ervaren, hoe goed je Gods wezen en gezindheid kent – het vertegenwoordigt de reikwijdte van je begrip van Gods soevereiniteit en regelingen. Hangt het bestaan van Gods soevereiniteit en regelingen ervan af of mensen zich daaraan onderwerpen? Wordt het feit dat God dit gezag bezit bepaald door de vraag of de mensheid zich eraan onderwerpt? Gods gezag bestaat ongeacht de omstandigheden; in alle situaties dicteert en regelt God het lot van de mens en alle dingen overeenkomstig Zijn gedachten, Zijn wensen. Dit zal niet veranderen omdat mensen veranderen, het is onafhankelijk van de wil van de mens, kan niet gewijzigd worden door enige veranderingen in tijd, ruimte en geografie, want Gods gezag is Zijn eigen diepste wezen. Of de mens in staat is Gods soevereiniteit te kennen en accepteren en of de mens in staat is zich daaraan te onderwerpen, verandert het feit van Gods soevereiniteit over het lot van de mens niet in het minst. Dat wil zeggen, wat voor houding iemand ook aanneemt ten opzichte van Gods soevereiniteit, het kan het feit dat God soeverein is over het lot van de mens en over alle dingen gewoonweg niet veranderen. Zelfs als je je niet onderwerpt aan Gods soevereiniteit beveelt Hij nog steeds je lot; zelfs als je Zijn soevereiniteit niet kent, bestaat Zijn gezag nog steeds. Gods gezag en het feit van Gods soevereiniteit over het lot van de mens zijn onafhankelijk van de menselijke wil. Ze veranderen niet naar de voorkeuren en keuzes van de mens. Gods gezag is overal, elk uur, elk moment. Ook al gaan hemel en aarde voorbij, Zijn gezag zal niet voorbijgaan, want Hij is God Zelf, Hij bezit het unieke gezag en Zijn gezag is niet gebonden aan of gelimiteerd door mensen, gebeurtenissen of dingen, door ruimte of geografie. Altijd oefent God Zijn gezag uit, laat Hij Zijn macht zien, zet Hij Zijn managementwerk voort zoals altijd; altijd regeert Hij over alle dingen, voorziet in alles, orkestreert alles, zoals Hij altijd heeft gedaan. Niemand kan dit veranderen. Het is een feit, het is de onveranderlijke waarheid geweest sinds mensenheugenis!

De juiste houding en oefening voor iemand die zichzelf aan Gods gezag wenst te onderwerpen

Met welke houding moet de mens nu Gods gezag en het feit van Gods soevereiniteit over het menselijk lot kennen en benaderen? Dit is een reëel probleem waar iedereen mee wordt geconfronteerd. Hoe moet je Gods gezag en Zijn soevereiniteit begrijpen en doorgronden wanneer je in het werkelijke leven met problemen te maken krijgt? Wanneer je met deze problemen te maken krijgt en niet weet hoe je ze moet begrijpen, aanpakken en ervaren, welke houding moet je dan aannemen om aan te tonen dat je de bedoeling en het verlangen hebt om je aan Gods soevereiniteit en regelingen te onderwerpen, en de werkelijkheid van deze onderwerping bezit? Eerst moet je leren wachten; vervolgens moet je leren zoeken; vervolgens moet je leren je te onderwerpen. ‘Wachten’ betekent wachten op de tijd van God, wachten op de mensen, gebeurtenissen en dingen die Hij voor je heeft gearrangeerd, en wachten tot Zijn bedoelingen geleidelijk aan je worden geopenbaard. ‘Zoeken’ betekent Gods nauwgezette bedoelingen onderzoeken en begrijpen door middel van de mensen, gebeurtenissen en dingen die Hij heeft georkestreerd, de waarheden daarin begrijpen, begrijpen wat mensen moeten doen en de wegen waaraan ze zich moeten houden, en begrijpen welke resultaten God in mensen wil bereiken en welke prestaties Hij in hen wil behalen. ‘Zich onderwerpen’ verwijst natuurlijk naar het aanvaarden van de mensen, gebeurtenissen en dingen die God heeft georkestreerd, het aanvaarden van Zijn soevereiniteit en, daardoor, ervaren hoe de Schepper soeverein is over het lot van de mens, hoe Hij de mens van Zijn leven voorziet en hoe Hij de waarheid in de mens integreert. Alle dingen onder Gods soevereiniteit en regelingen gehoorzamen aan natuurwetten, en als je het geloof hebt om alles te aanvaarden wat God voor je arrangeert en waarover Hij voor jou soevereiniteit uitoefent, moet je leren wachten, leren zoeken en leren je te onderwerpen. Dit is de houding die iedere mens die bereid is zich aan Gods gezag te onderwerpen moet aannemen, en het is ook de meest fundamentele kwaliteit die iedere mens die bereid is Gods soevereiniteit en regelingen te aanvaarden en zich eraan te onderwerpen moet bezitten. Om een dergelijke houding te hebben, om een dergelijke kwaliteit te bezitten, moeten jullie harder werken; alleen wanneer jullie de waarheid begrijpen, kunnen jullie oprechte onderwerping bereiken en de ware werkelijkheid binnengaan.

God als je enige Meester accepteren is de eerste stap in het bereiken van verlossing

De waarheden over Gods gezag zijn waarheden die iedere persoon met het hart serieus moet overwegen, ervaren en begrijpen. Deze waarheden hebben betrekking op ieders leven, op ieders verleden, heden en toekomst, op die cruciale kruispunten in het leven die ieder persoon moet passeren, op de kennis die men heeft van Gods soevereiniteit en de houding waarmee men tegenover Gods gezag staat en natuurlijk op ieders uiteindelijke bestemming. Er is dus levenslange energie voor nodig om ze te kennen en begrijpen. Als je Gods gezag serieus neemt, je Gods soevereiniteit accepteert, dan zul je langzamerhand beseffen en begrijpen dat Gods gezag daadwerkelijk bestaat. Maar als je Gods gezag nooit erkent, Zijn soevereiniteit nooit accepteert, dan maakt het niet uit hoe lang je leeft, je zult niets van Gods soevereiniteit begrijpen, zelfs niet maar een klein beetje. Als je niet daadwerkelijk Gods gezag kent en begrijpt, heb je niets om te laten zien aangaande je leven als je aan het einde van de rit bent, zelfs al heb je decennia in God geloofd. Uiteindelijk is wat je weet van Gods soevereiniteit over het lot van de mens nihil. Is dat niet vreselijk verdrietig? Dus het maakt niet uit hoe ver je al op je levenspad hebt gelopen, hoe oud je nu bent, hoe lang de rest van je reis is, erken Gods gezag eerst en neem het serieus, accepteer het feit dat God je enige Meester is. Duidelijke, precieze kennis en begrip verkrijgen over deze waarheden aangaande Gods soevereiniteit over het lot van de mens is voor iedereen een verplichte les. Het is de sleutel tot het kennen van het mensenleven en de waarheid verkrijgen, het is het leven en de basisles, van het kennen van God, waar iedereen elke dag mee te maken heeft, iets wat niemand kan ontwijken. Als sommigen van jullie tussendoorweggetjes willen nemen om dat doel te bereiken, dan zeg ik je dat dit onmogelijk is! Als sommigen van jullie aan Gods soevereiniteit willen ontsnappen, dan is dat zelfs nog onmogelijker! De enige Heer van de mens is God, God is de enige Meester van het lot van de mens en dus is het onmogelijk voor iemand om zijn eigen lot voor te schrijven, onmogelijk om het te overstijgen. Hoe groots iemands capaciteiten ook zijn, het lot van anderen kan men niet beïnvloeden, laat staan orkestreren, regelen, besturen, of veranderen. Alleen God Zelf, de unieke, schrijft alle dingen voor de mens voor. Want alleen God Zelf, de unieke, bezit het unieke gezag dat soevereiniteit heeft over het lot van de mens; en op die manier is alleen de Schepper de unieke Meester van de mens. Gods gezag maakt dat Hij niet alleen soeverein is over de geschapen mensheid, maar ook over de niet geschapen wezens die mensen niet kunnen zien, over de sterren, de kosmos. Dit is een onbetwistbaar feit, een feit dat waarlijk bestaat en dat geen mens of ding kan veranderen. Als een van jullie nog steeds ontevreden is met de dingen zoals ze zijn, en gelooft dat je enige speciale vaardigheid of bekwaamheid hebt en nog steeds denkt dat je het geluk kunt hebben om je huidige omstandigheden te veranderen of anders eraan te ontsnappen; als je je eigen lot door menselijke inspanning probeert te veranderen en daarmee opvalt bij anderen en er faam en fortuin mee wint, dan zeg ik je dat je het jezelf moeilijk maakt, je vraagt om problemen, je graaft je eigen graf! Op een dag, vroeg of laat, zul je ontdekken dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt en dat het verspilde moeite was. Je ambitie en verlangen met het lot te worstelen en je eigen vreselijke gedrag zullen je op een pad leiden waarvan je niet meer terug kunt keren en daarvoor zul je een bittere prijs betalen. Nu zie je de zwaarte van de consequenties nog niet, maar als je de waarheid dat God de Meester van het lot van de mens is meer en meer diepgaander waardeert en ervaart, zul je er langzamerhand achter komen waar ik het vandaag over heb en wat de echte gevolgen daarvan zijn. Of je daadwerkelijk een hart en geest hebt en iemand bent die de waarheid liefheeft hangt af van je houding ten opzichte van Gods soevereiniteit en de waarheid. Dit bepaalt natuurlijk ook of je Gods gezag ook echt kunt kennen en begrijpen. Als je nog nooit in je leven Gods soevereiniteit en Zijn regelingen bemerkt hebt, laat staan Gods gezag erkent en accepteert, dan ben je volkomen waardeloos en zul je ongetwijfeld Gods verachting en afwijzing over je afroepen, dankzij het pad dat je hebt gekozen en de keuze die je hebt gemaakt. Maar zij die, in Gods werk, Zijn beproeving en Zijn soevereiniteit kunnen accepteren en zich kunnen onderwerpen aan Zijn gezag en langzamerhand Zijn woorden echt gaan ervaren, zij zullen daadwerkelijke kennis van Gods gezag en daadwerkelijk begrip van Zijn soevereiniteit verkrijgen en zij zullen daadwerkelijk onderworpen zijn aan de Schepper. Alleen zulke mensen zullen daadwerkelijk gered zijn. Omdat zij Gods soevereiniteit hebben gekend, omdat zij die hebben geaccepteerd, is hun waardering van en onderwerping aan het feit van Gods soevereiniteit over het lot van de mens echt en nauwkeurig. Wanneer zij met de dood geconfronteerd worden, zullen zij in staat zijn om, net als Job, een onverschrokken gedachte te hebben ten aanzien van de dood, zich te onderwerpen aan Gods orkestraties en regelingen in alle dingen, zonder enige individuele keuze, met geen enkel individueel verlangen. Alleen zo een persoon zal terug kunnen keren naast de Schepper als een echt geschapen mens.

17 december 2013