We hebben onze communicatie over het vijftiende punt betreffende de diverse uitingen van antichristen tijdens de vorige bijeenkomst afgerond. Hebben jullie, na over deze vijftien punten te hebben gecommuniceerd, de diverse uitingen en essenties van antichristen samengevat? Hebben jullie er een basisconcept en-begrip van? Kunnen jullie individuen onderscheiden die de essentie van antichristen bezitten? (Ik kan relatief duidelijke gevallen onderscheiden, maar ik heb nog steeds moeite om relatief sluwe en verraderlijke gevallen te onderscheiden.) Laten we vandaag de diverse uitingen van antichristen vanuit twee aspecten samenvatten: ten eerste het karakter van antichristen, en ten tweede hun gezindheidsessentie. Is het gemakkelijker om antichristen vanuit deze twee aspecten te onderscheiden? (Ja.) Als we minder communiceren en niet veel voorbeelden geven, kunnen jullie hen misschien niet onderscheiden; als we meer communiceren, begrijpen jullie het misschien wel, maar hebben jullie misschien nog steeds moeite om deze met antichristen te vergelijken wanneer jullie hen kwaad zien doen. Door de aard-essentie van antichristen samen te vatten en hen te onderscheiden vanuit deze twee aspecten, kan dit duidelijker worden voor jullie.

I. Het karakter van antichristen

Het eerste aspect is het karakter van antichristen. Specifiek heeft dit aspect te maken met wat voor soort menselijkheid antichristen bezitten. Wat omvat menselijkheid? Het omvat geweten, verstand, integriteit, waardigheid, evenals de goedheid en het kwaad van de menselijkheid. Het karakter van antichristen onderscheiden raakt aan diverse aspecten van hun menselijkheid. Laten we eerst de gebruikelijke uitingen bespreken die aanwezig zijn in normale menselijkheid, of eigenschappen die normale menselijkheid zou moeten bezitten. Zeg Mij, welke specifieke inhoud valt in deze categorie? (Eerlijkheid en goedhartigheid.) Wat nog meer? (Eergevoel.) Het bezitten van rechtschapenheid en eergevoel zijn beide essentieel. (Ook anderen liefde, verdraagzaamheid, consideratie en vergeving tonen.) Dat ook. Laten we het allemaal samenvatten. In de eerste plaats bezit normale menselijkheid de eigenschap eerlijkheid – is dit positief? (Ja.) Daarnaast bezit ze goedhartigheid en oprechtheid, en er is een verschil tussen oprechtheid en eerlijkheid qua mate. Denken jullie dat compassie iets is dat in iemands karakter moet worden opgenomen? (Ja.) Kan compassie onder goedhartigheid worden gecategoriseerd? (Ja.) Iemand met een goedhartig hart zal zeker compassie hebben. Dan zijn er eenvoud en eergevoel. Eergevoel omvat waardigheid, zelfbewustzijn en verstand. Vervolgens is er rechtschapenheid. Wat zijn de uitingen van rechtschapenheid? Deze omvatten een gevoel van gerechtigheid, het verafschuwen van het kwaad, een haatgevoel ten opzicht van boosaardigheid en een voorliefde voor positieve dingen. Als iemand alleen rechtschapenheid heeft, dan is dat onvoldoende; als hij verdraagzaamheid en geduld mist, en zich bot uitdrukt zonder rekening te houden met de gesteldheid van mensen of de omstandigheden, is dat niet oké, en schiet zijn karakter in een paar dingen tekort. Er zijn ook verdraagzaamheid en geduld, wat beide specifieke uitingen van goedhartigheid zijn en die natuurlijk als één eigenschap kunnen worden geteld. Dit zijn de eigenschappen die normale menselijkheid zou moeten bezitten: eerlijkheid, goedhartigheid, oprechtheid, eenvoud, eergevoel, rechtschapenheid, en verdraagzaamheid en geduld – zeven in totaal. Deze eigenschappen die normale menselijkheid bezit, kunnen worden gebruikt om te beoordelen of iemand normale menselijkheid heeft. Het onderwerp van de communicatie van vandaag gaat echter niet over de specifieke uitingen van de eigenschappen die normale menselijkheid zou moeten hebben of welke individuen deze eigenschappen bezitten. In plaats daarvan gaan we communiceren over het onderwerp ‘wat precies is het karakter van antichristen’. Vergeleken met de diverse aspecten van een normaal karakter die zojuist zijn genoemd, bezitten antichristen een of meer van deze eigenschappen, of; welke bezitten ze? (Ze bezitten er niet één.) Jullie hebben zo’n indruk van antichristen, dus laten we samenvatten welke onderdelen van het karakter van antichristen ervoor zorgen dat mensen hen kenmerken als antichristen, en aantonen dat deze individuen een slechte menselijkheid hebben, dat ze normale menselijkheid missen en de menselijkheid van antichristen bezitten. Als iemand een of twee van de verschillende uitingen van normale menselijkheid bezit die eerder zijn samengevat, heeft hij misschien enige normale menselijkheid. Als hij ze allemaal bezit, dan heeft hij de meest normale menselijkheid. Maar antichristen bezitten geen van deze eigenschappen, dus wat bevat hun menselijkheid precies? Laten we eerst over dit aspect communiceren.

A. Leugenachtig

De eerste eigenschap die in een normaal karakter is vervat, is eerlijkheid. Omvat het karakter van antichristen eerlijkheid? Het is duidelijk dat het antichristen aan een eerlijke menselijkheid ontbreekt; hun menselijkheid staat zeker in tegenstelling tot eerlijkheid. Dus, welke elementen van abnormale menselijkheid, in tegenstelling tot eerlijkheid, bezitten antichristen in hun menselijkheid? (Ze liegen vaak en bedriegen mensen.) Kunnen we zeggen dat vaak liegen hetzelfde is als leugenachtig zijn? Is deze samenvatting niet specifieker? Als we zeggen dat deze persoon altijd liegt of niet al te waarheidsgetrouw is, schiet dat tekort qua intensiteit. Als we uitdrukkingen als ‘vol leugens’ gebruiken om hun karakter te beschrijven, is dat niet formeel genoeg. Dus, ‘leugenachtig’ gebruiken om hen te beschrijven en om uit te drukken dat de menselijkheid van antichristen niet eerlijk is, is passender. ‘Leugenachtig’ is de eerste eigenschap – iets dat vaak wordt gemanifesteerd en onthuld vanuit de menselijkheid van antichristen. Het zou de meest voorkomende, gemakkelijk waarneembare en direct te onderscheiden eigenschap moeten zijn die mensen kunnen tegenkomen. Is het nu de moeite waard om te communiceren over de specifieke uitingen van leugenachtigheid? (Ja.)

De menselijkheid van antichristen is oneerlijk, wat betekent dat zij in het geheel niet waarheidsgetrouw zijn. Alles wat ze zeggen en doen is versneden en bevat hun eigen intenties en doelen. Daaronder verbergen zij hun onnoembare en onzegbare listen en intriges. Daarom zijn de woorden en acties van antichristen te besmet en lopen ze te veel over van valsheid. Hoeveel ze ook spreken, het is onmogelijk om te bepalen welke van hun woorden waar zijn, en welke niet, welke goed zijn, en welke fout. Dit komt omdat ze oneerlijk zijn, en hun denkwereld extreem gecompliceerd is, vol verraderlijke plannetjes en trucjes. Niets van wat ze zeggen is recht door zee. Voor hen is a nooit a en b nooit b. Hun ja is geen ja en hun nee is geen nee. In plaats daarvan draaien ze overal omheen en lopen dingen meerdere malen langs in hun hoofd. Ze gaan na wat de gevolgen zijn en wegen de voordelen en nadelen af vanuit elk gezichtspunt. Daarna veranderen ze wat ze willen zeggen met taalgebruik waardoor alles wat zij zeggen nogal warrig klinkt. Eerlijke mensen begrijpen nooit wat zij zeggen en worden eenvoudig door hen misleid en bedrogen. Wie met zulke mensen spreekt en communiceert, vindt dit een vermoeiende en moeizame ervaring. Voor hen is a nooit a en b nooit b. Ze zeggen nooit wat ze denken en ze beschrijven de dingen nooit zoals die zijn. Alles wat zij zeggen is ondoorgrondelijk, en de doelen en intenties van hun handelingen zijn zeer gecompliceerd. Als de waarheid aan het licht komt, als anderen hen doorzien en doorhebben, verzinnen ze snel een andere leugen om er onderuit te komen. Dit soort mensen liegt vaak, en na het liegen moeten ze nog meer leugens opdissen om de leugen in stand te houden. Ze bedriegen anderen om hun intenties te verbergen en verzinnen allerlei voorwendsels en excuses om hun leugens te ondersteunen. Daardoor is het voor anderen moeilijk om onderscheid te maken tussen wat waar is en wat niet. Mensen weten niet wanneer ze nou de waarheid spreken, laat staan wanneer zij liegen. Als ze liegen, blozen ze niet en ze deinzen ook niet terug. Het is net alsof ze de waarheid vertellen. Betekent dit niet dat ze leugenachtig zijn? Soms lijken antichristen naar buiten toe bijvoorbeeld heel goed voor anderen. Ze doen alsof ze rekening met anderen houden en spreken op een hartelijke manier, die vriendelijk en ontroerend klinkt. Maar zelfs als ze op die toon spreken, weet niemand of ze nou oprecht zijn. Altijd moet er een paar dagen worden afgewacht om te zien of ze oprecht waren. Antichristen spreken altijd met bepaalde bedoelingen en eindresultaten in gedachten, en niemand kan er de vinger op leggen waar ze nou precies op uit zijn. Zulke mensen zijn leugenachtig en schenken geen enkele aandacht aan de gevolgen van hun leugens. Zolang hun leugen hen ten goede komt en anderen om de tuin kan leiden, zolang ze er hun doelen mee kunnen bereiken, maakt het hen niet uit wat de gevolgen zijn. Zodra ze worden ontmaskerd, blijven ze doorgaan met verhullen, liegen en bedriegen. Het principe en de methode waarop deze mensen zich gedragen en de wereld benaderen is dat zij leugens gebruiken om mensen te bedriegen. Ze hebben twee gezichten en stemmen hun praatjes af op hun publiek. Ze spelen de rol waar de situatie om vraagt. Ze zijn glad en gewiekst, hun mond is gevuld met leugens, en ze zijn onbetrouwbaar. Wie een tijdje met hen in contact is, wordt misleid of verstoord en kan geen voorziening, hulp of opleiding ontvangen. Het maakt niet uit wat voor woorden er uit de mond van dergelijke mensen komen, vervelend of aardig, redelijk of absurd, wel of niet menselijk, grof of beschaafd: in essentie is alles wat zij zeggen onjuist, vervalst en gelogen.

Binnen die categorie mensen die antichristen zijn, is leugenachtigheid een van hun voornaamste kenmerken. Door hun taal, door de manier waarop ze spreken, hun manier van uitdrukken, de betekenis in hun woorden en de bedoeling erachter, ziet men dat het deze mensen aan normale menselijkheid ontbreekt, dat ze niet de normen voor menselijkheid van eerlijke mensen bezitten. Antichristen zijn leugenachtig. Hun leugens en bedrog zijn veel ernstiger dan bij de meeste mensen; dit is geen alledaagse verdorven gezindheid, maar is al verworden tot een verlies van geweten en verstand en de totale afwezigheid van menselijkheid. In essentie zijn deze mensen demonen; demonen liegen vaak en bedriegen mensen op deze manier, niets wat ze zeggen is waar. Wanneer de meeste mensen liegen, moeten ze de leugen verzinnen, ze moeten er goed over nadenken; maar een antichrist hoeft niets te verzinnen of erover na te denken: hij doet zijn mond open en het komt eruit – en voordat je het weet, ben je erin getrapt. Hun leugens en bedrog zijn van dien aard dat mensen die traag reageren er misschien twee of drie dagen over doen om de dingen te doorgronden; pas dan realiseren ze zich wat deze persoon heeft bedoeld. Mensen die de waarheid niet begrijpen, zijn niet in staat tot onderscheidingsvermogen. Antichristen zijn leugenachtig: wat vinden jullie van dit karakter van hen? Het is duidelijk dat het niet iets is dat deel uitmaakt van normale menselijkheid. Zit hier niet iets demonisch in? Om precies te zijn, het is een demonische aard. Leugenachtig zijn, liegen en mensen bedriegen: zijn dit manieren van doen die op school zijn geleerd, of het resultaat van de invloed van hun familie? Geen van beide. Deze dingen zijn hun inherente aard, ze zijn met deze dingen geboren. Wanneer ouders hun kinderen opvoeden, leert niemand zijn kind van jongs af aan te liegen en te bedriegen, noch dwingt iemand hen te liegen of te bedriegen, en toch zijn er kinderen die niets anders doen dan liegen als ze opgroeien, die hun gezicht in de plooi houden ongeacht de leugens die ze spuien, en nooit gewetenswroeging voelen of zich gekweld of ongemakkelijk voelen over hun leugens; deze kinderen vinden zichzelf daarentegen erg slim, zeer intelligent, ze voelen zich gelukkig, trots en heimelijk vrolijk dat ze anderen voor de gek kunnen houden en bedriegen met leugens en andere tactieken. Dit is hun inherente aard. Dit is wat antichristen van nature zijn. Het is hun aard-essentie om leugenachtig te zijn. Hoewel ze vaak deelnemen aan bijeenkomsten en naar preken en communicaties luisteren, denken antichristen nooit over zichzelf na en proberen ze zichzelf nooit te kennen, en ongeacht hoeveel ze hebben gelogen om anderen te bedriegen, voelen ze geen verwijt van hun geweten, laat staan dat ze actief proberen de waarheid te zoeken voor een oplossing – wat bewijst dat antichristen in essentie niet-gelovigen zijn. Ongeacht met hoeveel doctrines ze mensen de les kunnen lezen, ze koppelen deze doctrines nooit aan zichzelf, ze ontleden zichzelf nooit, en ongeacht hoeveel ze liegen of hoeveel mensen ze bedriegen, ze stellen zich nooit open en geven zich nooit bloot, maar doen in plaats daarvan alsof en verbergen hun ware zelf, en hebben nooit de moed om in het bijzijn van anderen toe te geven dat ze bedrieglijke mensen zijn. Afgezien hiervan blijven ze liegen en mensen bedriegen wanneer ze daar zin in hebben. Is dit niet hun aard? Dat is het, en die kan niet worden veranderd. Deze aard is geen uiting van normale menselijkheid; strikt genomen is het een demonische aard, het is de gezindheid van Satan. Zulke mensen zijn duivels, het zijn geïncarneerde demonen.

De eerste uiting van het karakter van antichristen is leugenachtigheid, die we zullen typeren als een demonische aard. De uiting van deze demonische aard is dat ongeacht wanneer of waar, ongeacht de gelegenheid of met wie ze omgaan, de woorden die zulke mensen zeggen vergelijkbaar zijn met wat de slang en demonen zeggen – ze zijn het vertrouwen niet waard. Men moet vooral voorzichtig en onderscheidend zijn met zulke mensen, en niet overhaast de woorden van demonen geloven. De specifieke uiting van hun leugenachtigheid is dat leugens gewoon van hun tong rollen; de woorden die ze spreken zijn niet bestand tegen overdenking, analyse of onderscheidingsvermogen. Ze kunnen op elk moment liegen, en ze vinden dat ze nooit iets waars kunnen zeggen, dat alles wat ze zeggen een leugen moet zijn. Zelfs als je hen naar hun leeftijd vraagt, overwegen ze dit en denken: ‘Wat bedoelen ze met vragen naar mijn leeftijd? Als ik zeg dat ik oud ben, zullen ze dan op me neerkijken en me niet cultiveren? Als ik zeg dat ik jong ben, zullen ze dan op me neerkijken en zeggen dat ik ervaring mis? Hoe moet ik reageren?’ Zelfs bij zo’n eenvoudige zaak kunnen ze nog steeds liegen en weigeren je de waarheid te vertellen, en de vraag zelfs omdraaien en vragen: “Wat denk jij?” Je zegt: “Vijftig jaar oud?” “In de buurt.” “Vijfenveertig?” “Bijna.” Geven ze je een nauwkeurig antwoord? Weet je door hun antwoorden hoe oud ze zijn? (Nee.) Dat is leugenachtigheid.

Er is nog een uiting van de leugenachtigheid van antichristen, namelijk dat ze zelfs liegen terwijl ze getuigenis afleggen. Valse getuigenis afleggen is een vervloekte daad die Gods gezindheid beledigt. Zelfs in de kwestie van getuigenis afleggen durven ze zich bezig te houden met verzinsels, leugens en bedrog, wat werkelijk hun roekeloze minachting voor gevolgen en hun onveranderlijke aard toont! Wanneer ze zien dat anderen getuigenis afleggen op basis van ervaring en begrip terwijl zij dat niet kunnen, doen ze hen na, zeggen ze hetzelfde als andere mensen en verzinnen ze dezelfde ervaringen die anderen ook hebben gehad. Als ze iets niet begrijpen zoals anderen dat doen, beweren ze dat ze het wel begrijpen. Als ze zulk ervaringsinzicht en verlichting missen, houden ze vol dat ze die wel bezitten. Zelfs als God hen niet heeft gedisciplineerd, houden ze vol dat Hij dat wel heeft gedaan. Zelfs in deze zaak kunnen ze liegen en vervalsen, zonder enige zorg of interesse te tonen, ongeacht hoe ernstig de gevolgen kunnen zijn. Is dit geen leugenachtigheid? Bovendien zullen mensen als deze iedereen bedriegen. Sommigen vragen zich misschien af: ‘Antichristen zijn in ieder geval nog steeds mensen: zouden ze zich er niet van weerhouden degenen die het dichtst bij hen staan, degenen die hen hebben geholpen of degenen die ontberingen met hen hebben gedeeld, te bedriegen? Zouden ze vermijden familieleden te bedriegen?’ Zeggen dat ze leugenachtig zijn, impliceert dat ze iedereen kunnen bedriegen, zelfs hun ouders, kinderen en natuurlijk de broeders en zusters. In zowel grote als kleine zaken kunnen ze mensen bedriegen, zelfs in zaken waar ze naar waarheid zouden moeten spreken, waar dat geen gevolgen zou hebben of hen op geen enkele manier zou beïnvloeden, en waar het niet nodig is om wijsheid toe te passen. Ze bedriegen ook mensen en gebruiken leugens om kleine zaken op te lossen die voor buitenstaanders geen leugens rechtvaardigen, waar het eenvoudig, helemaal geen moeite voor hen zou zijn om oprecht te spreken. Is dit geen leugenachtigheid? Leugenachtigheid kan worden beschouwd als een van de primaire uitingen van duivels en Satan. Kunnen we vanuit dit perspectief niet zeggen dat de menselijkheid van antichristen niet alleen oneerlijk is, maar ook gekenmerkt wordt door leugenachtigheid, waardoor die onbetrouwbaar is? (Ja, dat kan.) Als zulke individuen iets verkeerds begaan en vervolgens tranen vergieten nadat ze door de broeders en zusters zijn gesnoeid en bekritiseerd, en aan de oppervlakte beweren God iets verschuldigd te zijn en toekomstig berouw beloven, durf je hen dan te geloven? (Nee.) Waarom niet? Het meest overtuigende bewijs is dat ze leugenachtig zijn! Zelfs als ze uiterlijk berouw tonen, bitter wenen, zich de haren uittrekken en zweren, geloof hen niet, want ze vergieten krokodillentranen, tranen om mensen te bedriegen. De droevige en berouwvolle woorden die ze uiten zijn niet oprecht; het zijn opportunistische tactieken die zijn ontworpen om op frauduleuze manier het vertrouwen van mensen te winnen. In het bijzijn van mensen wenen ze bitter, geven ze hun fout toe, leggen ze eden af en maken ze hun standpunt bekend. Degenen die privé een goede relatie met hen hebben, degenen die ze relatief vertrouwen, melden echter een ander verhaal. Hoewel het publiekelijk toegeven van fouten en zweren dat ze zullen veranderen aan de oppervlakte oprecht kan lijken, bewijst wat ze achter de schermen zeggen dat wat ze eerder zeiden niet waar was maar vals, erop gericht om meer mensen een rad voor ogen te draaien. Wat zullen ze achter de schermen zeggen? Zullen ze erkennen dat wat ze eerder zeiden vals was? Nee, dat doen ze niet. Ze zullen negativiteit verspreiden, argumenten aandragen en zichzelf rechtvaardigen. Deze rechtvaardiging en argumentatie bevestigen dat hun bekentenissen, berouw en afgelegde eden allemaal vals waren, bedoeld om mensen te bedriegen. Kunnen zulke individuen worden vertrouwd? Is dit geen leugenachtigheid? Ze kunnen zelfs bekentenissen verzinnen, valse tranen vergieten en beloven te zullen veranderen, en zelfs het afleggen van een eed is een leugen. Is dit geen demonische aard? Zelfs als ze zouden zeggen: “Ik begrijp slechts zoveel; de rest weet ik niet, en ik zoek Gods verlichting en hoop op de hulp van de broeders en zusters om geleidelijk begrip te verkrijgen”, zou dit een eerlijke houding en verklaring zijn. Antichristen kunnen echter absoluut niet zulke waarheidsgetrouwe woorden uiten. Ze vinden: ‘Waarheidsgetrouw spreken zou ervoor zorgen dat mensen op me neerkijken; ik zou gezichtsverlies lijden en me vernederd voelen – zou mijn prestige niet volledig verspeeld zijn? Wie ben ik? Kan ik een nederlaag toegeven? Zelfs als ik het niet begrijp, moet ik doen alsof ik het heel goed begrijp; ik moet mensen bedriegen en eerst mijn positie in hun hart verstevigen’. Is dit geen uiting van antichristen? Uit de bron en de manier waarop antichristen spreken, evenals de woorden die ze uiten, is het duidelijk dat zulke mensen nooit eerlijk zullen zijn; dat gaat hun vermogen te boven. Omdat leugenachtigheid inherent is aan hun karakter, willen ze in alles mensen bedriegen en zaken verhullen, en willen ze niet dat iemand de ware feiten of de werkelijke situatie kent of ziet. Hun diepste wezen is verschrikkelijk duister. Dit aspect van het karakter van antichristen kan zonder twijfel worden gekenmerkt als een gebrek aan menselijkheid en het bezitten van een demonische aard. Leugens komen moeiteloos over hun lippen, zonder na te denken, in die mate dat ze zelfs niets waars zeggen wanneer ze in hun slaap praten – het is allemaal bedrog, allemaal leugens. Dit is leugenachtigheid.

Het karakter van antichristen is verstoken van eerlijkheid. Zelfs wanneer ze niet spreken, overwegen ze in hun hart hoe ze mensen kunnen bedriegen, voor de gek houden en misleiden – wie ze moeten misleiden, wat ze moeten zeggen wanneer ze hen willen misleiden, welke methoden ze moeten gebruiken om het gesprek te beginnen en welke voorbeelden ze moeten gebruiken om mensen te laten geloven dat ze de waarheid spreken. Ongeacht wat ze zeggen of denken, koesteren ze geen eerlijke houding, eerlijke meningen of eerlijke gedachten in hun hart. Elk moment van hun leven, elke seconde, wordt doorgebracht in een staat van mensen willen bedriegen en met hen willen spelen. Elke seconde en elk moment denken ze na over hoe ze anderen kunnen bedriegen, hoe ze hen kunnen misleiden en hoe ze hen voor de gek kunnen houden, waarbij deze gedachten heel hun geest en hun diepste hart in beslag nemen. Is dit niet hun aard? Kunnen mensen als deze de waarheid begrijpen wanneer ze preken horen of de woorden van God lezen? Zelfs als ze het begrijpen, kunnen ze het dan in praktijk brengen? (Nee.) Afgaande op hun diepste hart en karakter zijn zulke individuen zeker geen ontvangers van redding, omdat alles waar ze van houden en waarover ze nadenken in hun gedachten en innerlijke wereld doordrenkt is van een demonische aard, indruist tegen de waarheid en positieve dingen, zonder ook maar één deel dat prijzenswaardig is. Is de eigenschap van leugenachtigheid in de menselijkheid van antichristen dus zeker? (Ja.) Mensen die leugenachtig zijn, beoefenen geen enkele waarheid. Wat zijn de gevolgen hiervan? Wat zijn de specifieke uitingen van iemand die geen enkele waarheid beoefent? Kunnen ze roekeloos handelen? Kunnen ze willekeurig zijn en hun eigen wet stellen? Kunnen ze onafhankelijke koninkrijken stichten? Kunnen ze offergaven verkwisten? Kunnen ze mensen misleiden? Kunnen ze de harten van mensen voor zich winnen? Ze kunnen dit allemaal doen. Dit is een typische antichrist – ze zijn leugenachtig. Wanneer de feiten worden blootgelegd, ongeacht hoeveel paar ogen hen in de gaten houden, ongeacht hoeveel mensen collectief getuigen en hen ontmaskeren, weigeren ze het toe te geven. Uiteindelijk nemen ze hun toevlucht tot één tactiek om met je om te gaan, bewerend dat ze het zijn vergeten en onwetendheid veinzen. Op dit punt, in deze situatie, kunnen ze geen enkel waarheidsgetrouw woord spreken, noch kunnen ze knikken en het toegeven, zeggend: “Ik was het, ik zat fout, ik zal het de volgende keer anders doen en zal zeker niet weer dezelfde fout begaan.” Dit is een antichrist, die nooit schuld bekent, nooit op enig moment een waarheidsgetrouw woord spreekt. Kunnen ze met zo’n menselijkheid gered worden? Kunnen ze de waarheid verkrijgen? Absoluut niet. Zelfs als ze de waarheid begrijpen, kunnen ze die niet verkrijgen omdat ze de waarheid verwerpen, weerstaan en tegenwerken. Op het meest basale niveau van eerlijk spreken en iemands fouten toegeven, kunnen ze zelfs deze meest eenvoudige waarheid niet beoefenen of in praktijk brengen. Hoe kan van hen worden verwacht dat ze hun status loslaten, hun vooruitzichten en bestemming loslaten en hun eigen bedoelingen loslaten? Kunnen ze die loslaten en ertegen in opstand komen? Ze zijn daartoe nog minder in staat. Als ze niet eens één waar ding kunnen zeggen, dan is het nog onrealistischer om van hen te verwachten dat ze iets doen dat nog moeilijker is.

Hebben jullie mensen om je heen die leugenachtig zijn? Sommigen zeggen misschien: “Ik ben nog niemand tegengekomen die leugenachtig is, maar ik heb het gevoel dat ik er zelf misschien een ben.” Laat Mij je de waarheid vertellen; je bevindt je in een gevaarlijke situatie. Behouden mensen die leugenachtig zijn enig spoor van menselijkheid? Zijn ze anders dan demonen? Zijn er onder jullie die leugenachtig zijn? Stel dat, ongeacht de omgeving of achtergrond, wat er ook gebeurt, leugens zo natuurlijk bij iemand opkomen, zonder dat zijn gezicht rood wordt of zijn hart sneller gaat kloppen, en hij het allemaal met leugens kan aanpakken en oplossen. Bij zijn gedrag en omgang met de wereld, en in elk aspect van het leven, zolang er een gelegenheid is om te spreken, is alles wat hij zegt een leugen, geen enkele zin is waar. Het draagt allemaal bedoelingen en doelen met zich mee en gaat gepaard met de listen van Satan. Dit is niet iemand die eerlijk is. In staat zijn om in elke situatie te liegen, zelfs met het hoofd op het hakblok – is dat niet iemand die reddeloos verloren is? Afgaande op de diverse uitingen van leugenachtigheid bij antichristen, zijn hun leugens gewoon te talrijk. Het doel van hun spreken is mensen bedriegen, misleiden en voor de gek houden. Al hun woorden zijn gevuld met de listen en bedoelingen van Satan, zonder enige uiting van eerlijkheid die bij normale menselijkheid hoort. Men kan zeggen dat het antichristen volledig ontbreekt aan de eigenschap eerlijkheid die deel uitmaakt van normale menselijkheid. Mensen die eerlijkheid missen en in staat zijn leugenachtig te zijn, worden gekenmerkt als hebbende een demonische aard – het zijn demonen. Zulke mensen worden niet gemakkelijk gered, omdat ze de waarheid niet aanvaarden en het moeilijk vinden om die te aanvaarden.

B. Verraderlijk en meedogenloos

Welke andere uitingen hebben antichristen, afgezien van leugenachtigheid? We hebben net gecommuniceerd over de essentiële kwaliteiten van goedhartigheid en oprechtheid in de normale menselijkheid, en het is overduidelijk dat antichristen deze kwaliteiten volledig missen. Alles wat inherent is aan de normale menselijkheid is absoluut afwezig bij antichristen; het enige dat ze bezitten zijn dingen die tegengesteld zijn aan de normale menselijkheid, negatieve dingen. Wat is dan is tegengesteld aan goedhartigheid en oprechtheid? (Verraderlijkheid en meedogenloosheid.) Precies, jullie hebben het heel accuraat gezegd – het is verraderlijkheid en meedogenloosheid. Antichristen missen eigenschappen als goedhartigheid en oprechtheid, en in plaats daarvan bezitten ze verraderlijke en meedogenloze onderdelen die tegengesteld zijn aan goedhartigheid en oprechtheid. Is er een verband tussen verraderlijk en meedogenloos zijn en de leugenachtigheid die we eerder hebben besproken? (Ja.) Er is zeker een verband. Hoe manifesteren antichristen hun verraderlijkheid en meedogenloosheid? (In hun vermogen om leugens te verzinnen en anderen valselijk te beschuldigen.) Leugens verzinnen en anderen valselijk beschuldigen houdt zowel leugenachtigheid in als verraderlijkheid en meedogenloosheid; deze twee eigenschappen zijn nauw met elkaar verbonden. Bijvoorbeeld, als ze een wandaad begaan en geen verantwoordelijkheid willen nemen, creëren ze een bedrieglijke schijn, liegen ze zorgen ze ervoor dat mensen geloven dat het de schuld van iemand anders was, niet van henzelf. Ze schuiven de schuld af op iemand anders en laten die de gevolgen dragen. Dit is niet alleen boosaardig en laaghartig, maar meer dan dat: het is verraderlijk en meedogenloos. Wat zijn enkele andere uitingen van de verraderlijkheid en meedogenloosheid van antichristen? (Ze kunnen mensen kwellen, aanvallen en wraak op hen nemen.) Mensen kunnen kwellen is meedogenloos. Iedereen die een bedreiging vormt voor hun status, reputatie of aanzien, of iedereen die ongunstig voor hen is, zullen ze met alle mogelijke middelen aanvallen en ze zullen wraak op hen nemen. Soms gebruiken ze zelfs anderen om mensen schade te berokkenen – dit is verraderlijkheid en meedogenloosheid. Kortom, de uitdrukking ‘verraderlijk en meedogenloos’ geeft aan dat antichristen bijzonder kwaadwillig zijn. De manier waarop ze mensen behandelen en met hen omgaan is niet gebaseerd op geweten, en ze leven niet in harmonie op gelijke voet met anderen; in plaats daarvan proberen ze bij elke stap anderen uit te buiten, te beheersen en te manipuleren voor hun eigen doeleinden. Hun benadering in de omgang met anderen is niet normaal of rechttoe rechtaan; in plaats daarvan gebruiken ze bepaalde middelen en methoden om mensen te misleiden, uit te buiten en subtiel voor hun karretje te spannen, zonder dat ze het doorhebben. In hun behandeling van wie dan ook, ongeacht of het aan de oppervlakte goed of slecht lijkt, is er geen enkele oprechtheid. Ze zoeken toenadering tot degenen die ze nuttig vinden en nemen afstand van degenen die ze nutteloos achten, zonder enige aandacht aan hen te schenken. Zelfs tegenover relatief argeloze of kwetsbare individuen bedenken ze manieren om verschillende middelen en methoden te gebruiken om hen te misleiden en te verstrikken, zodat ze nuttig voor hen worden. Maar wanneer mensen zwak zijn, in moeilijkheden verkeren of hulp nodig hebben, negeren antichristen hen gewoon en stellen ze zich onverschillig op. Ze tonen nooit liefde en bieden zulke mensen nooit hulp; integendeel, ze hebben de neiging hen te pesten, te misleiden en zelfs manieren te bedenken om hen des te meer uit te buiten. Als ze hen niet kunnen uitbuiten, zetten ze hen aan de kant en tonen ze hun geen liefde of medeleven – is hier enig spoor van goedhartigheid in te vinden? Is dit geen uiting van kwaadwilligheid? De methode en filosofie waarmee antichristen met mensen omgaan, is om listen en strategieën te gebruiken om mensen uit te buiten en te bedriegen, waardoor mensen hen niet kunnen doorzien, maar toch bereid zijn zich voor hen uit de naad te werken en altijd naar hun pijpen te dansen. Ze kunnen degenen die hen doorzien en niet langer door hen kunnen worden uitgebuit, pesten en kwellen. Ze kunnen die mensen zelfs achteloos de schuld geven, waardoor de broeders en zusters hen in de steek laten, en vervolgens verdrijven of verwijderen ze die mensen. Kortom, antichristen zijn verraderlijk en meedogenloos, volledig verstoken van goedhartigheid en oprechtheid. Ze helpen anderen nooit oprecht en tonen geen medeleven of liefde wanneer anderen met moeilijkheden worden geconfronteerd. In hun omgang smeden ze plannen voor hun eigen voordeel en gewin. Ongeacht wie hen benadert of hulp zoekt bij moeilijkheden, ze maken altijd berekeningen over die persoon en denken in hun hart: ‘Als ik deze persoon help, welk nut kan ik dan in de toekomst aan hem ontlenen? Kan hij mij helpen? Kan hij mij van nut zijn? Wat kan ik van hem krijgen?’ Is het niet egoïstisch en laaghartig dat ze altijd over deze zaken nadenken? (Ja, dat is het.) Welke methoden zullen antichristen bij kerkverkiezingen gebruiken? (Ze zullen anderen kleineren en zichzelf verheffen, en degenen die beter zijn dan zij naar beneden halen.) Anderen kleineren en zichzelf verheffen is ook verraderlijk en meedogenloos. Antichristen kunnen ook kleine gunsten gebruiken om mensen voor zich te winnen en opscheppen over hun bijdragen om aanzien te verwerven en stemmen veilig te stellen. Wat nog meer? (Ze kunnen kandidaten niet onpartijdig en objectief evalueren; ze zullen hun eigen vooringenomenheid en vooroordelen inbrengen.) Dit houdt in dat er leugens worden verzonnen om anderen te lasteren. Er is eerder al gecommuniceerd over heel wat specifieke uitingen van de verraderlijkheid en meedogenloosheid van antichristen. Verraderlijk betekent dat ze een overvloed aan listen hebben, en hun principe om zich te gedragen, hoe ze met de wereld omgaan en alles doen, is vertrouwen op strategie – verstoken van oprechtheid, met valsheid en bedrog. Meedogenloosheid heeft voornamelijk betrekking op de meedogenloosheid en wreedheid in hun handelwijze, waarbij ze geen genade tonen, geen menselijk gevoel hebben en anderen schade berokkenen, en ze bereid zijn hun doelen te bereiken ten koste van het kwetsen van wie dan ook – dit is meedogenloosheid, en het staat lijnrecht tegenover menselijke goedhartigheid. Als iemand goedhartigheid in zijn menselijkheid bezit, zal hij, wanneer hij met gewone zaken wordt geconfronteerd, waar mogelijk clement zijn jegens anderen en mensen vergeven. Zo iemand is verdraagzaam ten opzichte van de problemen en fouten van anderen, muggenzift niet en ziet dingen door de vingers waar mogelijk. Bovendien zijn ze barmhartig en, wanneer ze zien dat anderen moeilijkheden doormaken, zijn ze bereid te helpen, vinden ze er vreugde in anderen te helpen en beschouwen ze de stichting van anderen als een persoonlijke verantwoordelijkheid – dit is goedhartigheid. Bezitten antichristen deze eigenschap? (Nee.) Ze geloven: ‘Als jij in moeilijkheden verkeert en ik je help, hangt daar een prijskaartje aan. Als ik je voordelen geef, wat levert het mij dan op? Als ik met jou sympathiseer, wie zal er dan met mij sympathiseren? Als ik je help, zul je mijn goedheid dan onthouden? Als je me vraagt mezelf op te offeren om jou te helpen, dan droom je zeker! Wat is de relatie tussen ons? Welk voordeel kun jij me geven? Heb jij mij ooit eerder geholpen? Wie ben jij? Ben jij het waard om geholpen te worden? Als je de dochter van de koning was of de zoon van een rijk persoon, dan zou jou helpen mij misschien enige glorie of winst opleveren. Maar jij bent niets van dat alles. Waarom zou ik je helpen? Welke voordelen haal ik eruit als ik jou help?’ Zo denken ze wanneer ze iemand in moeilijkheden zien, iemand die zwak is of iemand die hulp nodig heeft. Is dit goedhartig? Wanneer deze mensen iemand in een zwakke toestand zien, bespotten ze hem niet alleen en maken ze hem niet alleen belachelijk, maar maken ze ook berekeningen in hun hart. Sommigen zien dit zelfs als een kans om zichzelf te etaleren of het hart van die persoon voor zich te winnen. Niets van dit alles is goedhartig. Antichristen maken vaak misbruik van zulke kansen om zichzelf te etaleren. Ze komen niet in actie tenzij er winst mee gemoeid is, tenzij ze een doel en een motivatie hebben. Als ze iemand helpen, willen ze hem als bondgenoot winnen. Als ze twee mensen helpen en met hen sympathiseren, willen ze een paar bondgenoten winnen, twee rechterhanden winnen. Anders verroeren ze geen vin, en ze zullen zeker geen liefde tonen aan degenen die hulp nodig hebben.

De voornaamste uiting van de verraderlijkheid en meedogenloosheid van de antichristen is dat er een bijzonder duidelijk doel is bij alles wat ze doen. Het eerste waar ze aan denken is hun eigenbelang; en hun methoden zijn verachtelijk, grof, smerig, laaghartig en duister. Er is geen oprechtheid in de manier waarop ze dingen doen, en in de manier waarop ze mensen behandelen en de principes waarmee ze hen behandelen. De manier waarop ze mensen behandelen is misbruik van hen maken en met hen sollen, en wanneer mensen niet langer van nutvoor hen zijn, gooien ze hen weg. Als je van nut voor hen bent, doen ze alsof ze om je geven: “Hoe is het met je? Heb je moeilijkheden gehad? Ik kan je helpen je moeilijkheden op te lossen. Vertel het me als je problemen hebt. Ik ben er voor je. Wat een geluk hebben we dat we zo’n goede relatie hebben!” Ze lijken zo attent. Maar als er een dag komt dat je geen nut meer voor hen hebt, zullen ze je in de steek laten, ze zullen je aan de kant schuiven en je negeren, alsof ze je nog nooit hebben ontmoet. Wanneer je echt een probleem hebt en hen om hulp gaat vragen, verandert hun houding plotseling, hun woorden klinken niet langer zo aardig als toen ze je voor het eerst beloofden te helpen – en waarom is dit? Het is omdat je geen nut voor hen hebt. Bijgevolg schenken ze geen aandacht meer aan je. En dat is niet alles: als ze erachter komen dat je iets verkeerds hebt gedaan of iets vinden dat ze tegen je kunnen gebruiken, worden ze koud en cynisch tegenover je, en kunnen ze je zelfs veroordelen. Wat vinden jullie van deze methode? Is het een uiting van goedhartigheid en oprechtheid? Wanneer antichristen dit soort verraderlijkheid en meedogenloosheid in hun gedrag tegenover anderen manifesteren, is er dan enig spoor van menselijkheid bij betrokken? Hebben ze ook maar de minste oprechtheid tegenover mensen? Absoluut niet. Alles wat ze doen is voor hun eigen gewin, trots en reputatie, om zichzelf status en aanzien te geven bij anderen. Van iedereen die ze ontmoeten, zullen ze misbruik maken als ze dat kunnen. Degenen van wie ze geen misbruik kunnen maken, minachten ze en ze slaan er geen acht op; zelfs als je het initiatief neemt om hen te benaderen, negeren ze je en kijken ze je niet eens aan. Maar als er een dag komt dat ze je nodig hebben, verandert hun houding tegenover jou plotseling en worden ze heel attent en beminnelijk, wat je verbijstert. Waarom is hun houding tegenover jou veranderd? (Omdat je nu nut voor hen hebt.) Dat klopt: wanneer ze zien dat je nut hebt, verandert hun houding. Hebben jullie zulke mensen om jullie heen? Wanneer deze mensen met anderen omgaan, is het niet direct duidelijk dat ze iets doen wat overduidelijk slecht is. Uit hun dagelijkse uitingen, spraak en gedrag lijken er ook geen duidelijke problemen te zijn. Als je echter zorgvuldig observeert hoe ze met mensen omgaan, vooral hoe ze omgaan met degenen die het dichtst bij hen staan en degenen die hen het dierbaarst zijn, als je ziet hoe ze anderen uitbuiten en hoe ze hen daarna behandelen, dan kun je hierdoor de bedoelingen, houdingen en methoden van antichristen in hun omgang met anderen observeren. Ze zijn allemaal alleen maar uit op persoonlijk gewin, leven volgens de filosofie van Satan en zijn verstoken van enige normale menselijkheid.

Antichristen bezitten eigenschappen als verraderlijkheid en meedogenloosheid in hun menselijkheid. Kunnen ze opschieten met degenen die eerlijk, goedhartig en oprecht zijn in hun omgang met mensen en dingen? Zijn ze bereid toenadering te zoeken tot zulke mensen? (Nee, dat zijn ze niet.) Hoe zien ze deze mensen? Ze zeggen: “Deze mensen zijn allemaal grote dwazen, en hun spraak is zo direct. Je moet goed nadenken voordat je wat zegt – waarom spreek je zo waarheidsgetrouw? Waarom spreek je altijd zo onverbloemd?” Deze mensen zijn in de ogen van antichristen erbarmelijke dwazen, en antichristen kijken op hen neer. Wanneer deze mensen iemand zien die goedhartig is en mensen oprecht behandelt, helpen deze mensen die persoon oprecht wanneer hij moeilijkheden ervaart en hulp nodig heeft, en deze mensen hopen op het welzijn van die persoon en willen die persoon voordelen, hulp en stichting bieden – antichristen beschouwen deze mensen als dwaas en dom. Antichristen geloven niet dat deze positieve onderdelen van de menselijkheid goede of mooie dingen zijn die mensen zouden moeten bezitten. In plaats daarvan voelen ze in hun hart afkeer, weerzin en minachting voor deze eigenschappen die essentieel zijn voor de normale menselijkheid. Ze noemen eerlijke mensen dwaas; ze zeggen hetzelfde over goedhartige mensen, en nog meer over oprechte mensen. Degenen die met relatieve eerlijkheid in God geloven en die hun plichten met relatieve eerlijkheid vervullen, die een goed hart hebben en andere mensen nooit kwetsen of schaden, die anderen liefhebben en met hen sympathiseren, die hun eigen winst kunnen opgeven en hun eigen moeilijkheden kunnen overwinnen om anderen te helpen, die een last en verantwoordelijkheid voelen wanneer ze degenen zien die zwak zijn en hulp nodig hebben – antichristen koesteren diep vanbinnen nog meer minachting voor deze mensen. Wat betreft degenen die relatief oprecht zijn in hun geloof in God, die een Godvrezend hart hebben, die Gods nauwkeurig onderzoek in alle dingen aanvaarden, die in staat zijn hun plichten met oprechtheid, loyaliteit en verantwoordelijkheidsgevoel te vervullen, en degenen die hun plichten met een oprechte houding benaderen – antichristen minachten en haten zulke individuen diep vanbinnen, en vermijden hen merkbaar en nemen uiterlijk afstand van hen. In de ogen van antichristen zijn al deze positieve onderdelen die essentieel zijn voor de normale menselijkheid niets positiefs: ze zijn geen lof of aanbeveling waard. In plaats daarvan geloven antichristen dat hun eigen listen, strategieën, innerlijke manieren om met mensen om te gaan en wreedheid prijzenswaardig zijn. Te allen tijde, wat ze ook doen, overwegen en verfijnen ze hun methoden en listen in hun gedachten. Ongeacht de omvang van de zaak, geloven ze dat het de moeite waard en noodzakelijk is om op deze manier te handelen; anders zou het leiden tot verliezen en schade aan hun reputatie. Aangezien deze onderdelen in de menselijkheid van antichristen bestaan, kunnen ze de waarheid dan aanvaarden? Kunnen ze de waarheid in praktijk brengen? Absoluut niet. Hoezeer je ook de nadruk legt op eerlijkheid, goedhartigheid en andere positieve dingen, en vereist dat mensen deze aspecten bezitten en mensen, hun plichten en verschillende zaken behandelen in overeenstemming met deze positieve menselijkheid, diep in het hart van antichristen is er afwijzing, minachting en vijandigheid jegens deze dingen. Waarom? Omdat antichristen volledig verstoken zijn van deze positieve dingen; wat ze in hun essentie bezitten is een karakter van verraderlijkheid en meedogenloosheid, dat van een demonische aard is. Is er een kloof tussen dit karakter en eerlijk, goedhartig en oprecht zijn, zoals God vereist? Er is niet alleen een kloof tussen die twee, maar ze zijn precies het tegenovergestelde van elkaar – twee karakters die verschillend van aard zijn. Komt ook maar iets van de uitingen en onthullingen van de verraderlijkheid en meedogenloosheid van antichristen overeen met de normale menselijkheid? Komt het overeen met de waarheid? Zeker niet; het zijn allemaal de complotten en listen van Satan. De aard die door Satans complotten en listen wordt gemanifesteerd, is precies verraderlijk en meedogenloos, onderdelen die niet zouden mogen bestaan in de normale menselijkheid zoals vereist door God. Overweeg op basis van de verschillende uitingen van verraderlijkheid en meedogenloosheid waarover is gecommuniceerd, of er mensen om jullie heen zijn die een dergelijke menselijkheid bezitten. Antichristen, met dit verraderlijke en meedogenloze karakter, zouden ongetwijfeld in staat zijn actie te ondernemen. Hun handelingen zouden zichtbaar, hoorbaar en waarneembaar zijn voor anderen. Als ze waarneembaar zijn, zouden mensen er een gevoel voor moeten hebben en in staat moeten zijn zulke individuen te herkennen en te onderscheiden. Het verraderlijke en meedogenloze karakter van antichristen zou een vrij algemene en duidelijke uiting moeten zijn. Het is geen verborgen idee, gedachte of bedoeling, maar eerder hun onthulde menselijkheid en de methoden, middelen en strategieën van hun handelingen. Mensen zouden dit aspect moeten kunnen waarnemen.

C. Zonder eergevoel en schaamteloos

Er is eenvoud in normale menselijkheid, maar zijn antichristen eenvoudige mensen? Duidelijk niet. De verraderlijkheid, meedogenloosheid en leugenachtigheid waarover we zojuist hebben gecommuniceerd, staan haaks op eenvoud. Eenvoud is gemakkelijk te begrijpen, dus we zullen er niet over communiceren. Laten we communiceren over het hebben van eergevoel. Eergevoel is iets dat aanwezig zou moeten zijn in normale menselijkheid; het betekent verstand hebben. Wat is de tegenovergestelde term van eergevoel? (Schaamteloosheid.) De betekenis van schaamteloosheidis onbeschaamd zijn. Met andere woorden, het kan worden samengevat als een gebrek aan eergevoel. Welke handelingen doen antichristen, en welke specifieke uitingen of praktijken tonen aan dat ze een gebrek aan eergevoel hebben en schaamteloos zijn? Antichristen wedijveren openlijk met God om status, wat getuigt van een gebrek aan eergevoel en schaamteloosheid. Alleen antichristen kunnen openlijk met God wedijveren om status en Zijn uitverkoren volk. Ongeacht of mensen bereid zijn of niet, antichristen willen hen beheersen. Ongeacht of ze de bekwaamheid hebben, willen antichristen naar status streven, en nadat ze die hebben verkregen, leven ze van de kerk, en eten en drinken van Gods uitverkoren volk, en laten ze Gods uitverkoren volk hen onderhouden zonder zelf iets te doen. Ze voorzien Gods uitverkoren volk helemaal niet van leven, en toch willen ze hen in hun macht krijgen, hen naar zich laten luisteren, hen laten dienen en zich voor hen laten uitsloven, en ze willen hun eigen positie in de harten van mensen vestigen. Als je positief over anderen spreekt, als je Gods grote goedertierenheid, genade, zegeningen en almacht prijst, voelen ze zich ongelukkig en ontevreden. Ze willen altijd dat je vol lof over hen spreekt, dat je een plaats voor hen hebt in je hart, dat je hen vereert en naar hen opkijkt, en het moet onvervalst zijn. Alles wat je doet moet voor hen zijn en rekening houden met hen. Je moet hen bij elke gelegenheid op de voorgrond plaatsen, in alles wat je zegt en doet, rekening houdend met hun gedachten en gevoelens. Is dit niet een gebrek aan eergevoel en schaamteloosheid? Handelen antichristen niet zo? (Ja, dat doen ze.) Welke andere uitingen zijn er? Ze stelen en verkwisten offergaven, en eigenen zich Gods offergaven toe. Dit getuigt ook van een gebrek aan eergevoel en is schaamteloos – dat is overduidelijk!

Over het stelen van offergaven gesproken, heeft er zich een specifiek incident voorgedaan. Enkele broeders en zusters offerden artikelen, die werden doorgegeven aan een bepaalde kerk, en de persoon die verantwoordelijk was voor het beheren van de offergaven merkte op dat er twee flessen waren zonder etiket waarop stond dat ze bestemd waren voor de Boven, en zonder specifieke instructies. Omdat hij niet wist wat het was, hield deze persoon ze zonder toestemming zelf en gaf ze niet door aan de Boven. Later, toen Ik vroeg of hij die artikelen had, zei hij dat hij twee flessen had. Ik vroeg hoe het kwam dat hij ze bij de hand had, en hij legde de situatie uit: “Omdat deze twee flessen aankwamen zonder etiketten die aangaven wat ze waren of dat ze voor de boven waren, hebben we ze hier gehouden. Als ze waren geëtiketteerd als iets dat we konden gebruiken, zouden we ze houden en gebruiken. Als ze verkocht konden worden, zouden we ze verkopen.” Wat is volgens jullie hier het probleem? Een aantal waardevolle goederen worden hierheen overgebracht vanuit verschillende plaatsen, sommige met instructies en vele zonder instructies of etiketten. Aan wie zouden deze artikelen onder normale omstandigheden gegeven moeten worden, als jullie rationele analyse gebruiken? (Ze zouden als offergaven aan God gegeven moeten worden.) Mensen met normale rationaliteit zouden zo moeten denken. Iemand zei echter: “Deze dingen hebben geen etiket waaruit blijkt dat ze voor de Boven zijn.” Impliciet bedoelde die persoon te zeggen: “Ze zijn niet voor U. Wat hebben ze met U te maken? Aangezien ze geen etiket hebben dat ze voor zijn, heb ik het recht om ze te verwerken. Ik zal ze niet aan U geven. Als ik ze wil verkopen, verkoop ik ze. Als ik ze wil gebruiken, gebruik ik ze. Als ik ze niet wil gebruiken of verkopen, laat ik ze daar gewoon staan en verspil ik ze!” Dit was het gezichtspunt van de verantwoordelijke. Wat vinden jullie van dit gezichtspunt? Zijn er mensen die deze waardevolle artikelen van ver naar de kerk brengen of ze aan individuen geven zonder te specificeren aan wie? (Nee.) Wie zou zo’n grote hoeveelheid liefde tonen om waardevolle artikelen aan de kerk, aan het huis van God of aan de broeders en zusters te geven? Tot op de dag van vandaag heb Ik niemand met zo’n grote liefde gezien, of iemand die zo’n offergave of liefdadigheid geeft. Zelfs voor gewone en goedkope artikelen moet je betalen. Dus, wat deze waardevolle goederen betreft, is er iemand die ze zomaar gratis weggeeft? (Nee.) Hoewel de mensen die deze artikelen stuurden niet specificeerden voor wie ze waren, zouden mensen moeten weten voor wie ze bedoeld zijn; dit is een rationaliteit die in de menselijkheid aanwezig zou moeten zijn. Hoe zou de verantwoordelijke deze zaak moeten afhandelen? Hoe zou hij met deze artikelen moeten omgaan? Op zijn minst zou hij de Boven moeten vragen: “Wilt U deze artikelen? Zo niet, hoe moeten we ze dan verwerken?” Alleen al met deze twee vragen had de kwestie opgelost kunnen worden; deze twee vragen zouden aangeven dat iemands karakter normale rationaliteit bezat. Maar de persoon die verantwoordelijk was voor het beheren van de offergaven kon zelfs deze twee eenvoudige vragen niet stellen, noch bezat hij de meest essentiële rationaliteit die een mens zou moeten hebben. Hoe kwam het dat hij geloofde dat deze dingen voor de kerk waren? Hij voegde er zelfs nog een uitspraak aan toe: “Ze hebben geen etiket waarop staat dat ze voor de Boven zijn.” Is dit geen probleem? Wat impliceert ‘Ze hebben geen etiket waarop staat dat ze voor de Boven zijn’? Waarom voegde hij deze uitspraak toe? (Om een reden te vinden voor het achteloos verkwisten van Gods offergaven.) Dat is het precies. Kan iemand die zulke dingen doet werkelijk eergevoel in zijn menselijkheid bezitten? Duidelijk niet. Wat voor soort menselijkheid bezit iemand die verstoken is van dit karakter? Is dit geen gebrek aan eergevoel? Wist hij werkelijk niet dat dit offergaven waren? Hij wist dat dit offergaven waren, maar omdat hij een gebrek aan eergevoel had in zijn menselijkheid, kon hij schaamteloos zulke woorden uiten, en daarna kon hij op natuurlijke en achteloze wijze van de offergaven genieten, ze zich toe-eigenen en ze verkwisten, en ze als zijn eigendom opeisen. Alleen mensen met de menselijkheid van antichristen vertonen zulke uitingen.

Antichristen hebben geen geweten en verstand; hoe blijkt verder dat ze een gebrek aan eergevoel hebben en schaamteloos zijn? Wanneer ze iets verkeerds doen, kennen ze geen wroeging en koesteren ze geen schuldgevoel in hun hart. Ze overwegen niet hoe ze het goed kunnen maken of berouw kunnen tonen, en ze geloven zelfs dat hun daden gerechtvaardigd zijn. Wanneer ze worden geconfronteerd met snoeien of ontslag, voelen ze zich onrechtvaardig behandeld. Ze maken onophoudelijk ruzie en bedrijven sofisterij – dit is een gebrek aan eergevoel. Ze verrichten geen enkel werkelijk werk; bij elke gelegenheid lezen ze anderen de les en misleiden ze mensen met holle theorieën, waardoor anderen denken dat ze geestelijk zijn en de waarheid begrijpen. Ze scheppen ook vaak op over hoeveel ze hebben gewerkt en geleden, en zeggen dat ze het verdienen om van Gods genade en de gastvrijheid en zorg van de broeders en zusters te genieten, waardoor ze als vanzelfsprekend van de kerk leven, en ze willen ook heerlijke dingen eten en drinken en een speciale behandeling genieten. Dit is een gebrek aan eergevoel en schaamteloosheid. Bovendien, ondanks dat ze duidelijk een slecht kaliber hebben, de waarheid niet begrijpen en de principes van de praktijk niet kunnen vinden, en niet in staat zijn enig werk te doen, scheppen ze op dat ze bekwaam zijn en overal goed in zijn. Is dit niet schaamteloos? Ondanks dat ze duidelijk niets voorstellen, doen ze alsof ze alles weten, zodat mensen hen hoogachten en naar hen opkijken. Als iemand problemen heeft maar hen niet om advies vraagt, en in plaats daarvan andere mensen vraagt, worden ze boos, jaloers en wraakzuchtig, en zoeken ze naar elke mogelijke manier om die persoon te kwellen. Is dit niet schaamteloos? Het is duidelijk dat ze vaak liegen en diverse verdorven gezindheden hebben, maar ze doen alsof ze geen verdorven gezindheden hebben, dat ze door God gunstig worden bejegend en geliefd zijn door Hem; bij elke gelegenheid doen ze alsof ze heel goed in staat zijn om lijden te verdragen, dat ze zich kunnen onderwerpen, dat ze de waarheid en het snoeien kunnen aanvaarden, dat ze niet bang zijn voor hard werken of kritiek, en dat ze nooit klagen – maar in werkelijkheid zitten ze vol wrok. Ondanks hun duidelijke onvermogen om over enig inzicht te communiceren, of om duidelijk over enige waarheden te praten, en hun gebrek aan ervaringsgetuigenissen, houden ze zich bezig met veinzerij en bedrog, en spreken ze op een holle manier over hun zelfkennis om voor de dag proberen te komen bij anderen als zeer geestelijk en als iemand met veel inzicht. Is dit niet schaamteloos? Ze hebben duidelijk talrijke problemen en een slechte menselijkheid, ze vervullen hun plicht zonder enige trouw, en ze vertrouwen uitsluitend op hun eigen intellect en slimheid in welk werk ze ook doen, en zoeken de waarheid helemaal niet, maar toch geloven ze dat ze een last dragen, dat ze zeer geestelijk zijn en kaliber hebben, en dat ze superieur zijn aan de meeste mensen. Is dit niet schaamteloos? Zijn dit geen uitingen van het gebrek aan menselijkheid van antichristen? Openbaren ze zulke dingen niet vaak? Het is duidelijk dat ze geen begrip hebben van de waarheidsprincipes, en welk werk ze ook doen, ze kunnen geen principes van de praktijk vinden, maar ze weigeren te zoeken of te communiceren; ze vertrouwen op hun eigen slimheid, ervaring en intellect om werk gedaan te krijgen. Ze wensen zelfs een leider te zijn, anderen te leiden en iedereen naar hen te laten luisteren, en ze worden boos en kwaad als iemand dat niet doet. Is dit niet schaamteloos? Omdat ze ambities, gaven en een beetje slimheid hebben, willen ze altijd opvallen in het huis van God, en willen ze dat Gods huis hen op belangrijke posities plaatst en hen cultiveert. Als ze niet worden gecultiveerd, voelen ze zich overstuur en wraakzuchtig, en klagen ze dat het huis van God oneerlijk is, dat het getalenteerde mensen niet kan herkennen, en dat er geen goede beoordelaar van talent in Gods huis is om hun uitzonderlijke capaciteiten te ontdekken. Als ze niet worden gecultiveerd, willen ze niet hard werken om hun plichten te vervullen, ontberingen verdragen of de prijs betalen; in plaats daarvan willen ze gewoon hun sluwheid gebruiken om onder het werk uit te komen. In hun hart hopen ze dat iemand in het huis van God hen zal hoogachten en verheffen, waardoor ze anderen kunnen overtreffen en hun grootse plannen hier kunnen uitvoeren. Zijn dit geen ambities en begeerten? Is dit niet schaamteloos? Is dit niet de meest voorkomende uiting van antichristen? Als jij werkelijk capaciteiten hebt, moet je de waarheid nastreven, je concentreren op het goed vervullen van je plichten, en dan zal het uitverkoren volk van God je vanzelf hoogachten. Als je niets van de waarheid bezit en toch altijd wilt opvallen, getuigt dat van veel te weinig verstand! Als je ook ambities en begeerten hebt, en altijd voluit wilt gaan, zul je ongetwijfeld vallen. Na ooit een bepaalde status en prestige in de maatschappij te hebben bezeten, willen sommige mensen hun gewicht in de schaal leggen, het laatste woord hebben en iedereen hun bevelen laten opvolgen nadat ze in God zijn gaan geloven en Zijn huis zijn binnengegaan. Ze willen pronken met hun kwalificaties en geloofsbrieven, ze beschouwen iedereen als hun mindere en denken dat ze allemaal aan hun macht onderworpen moeten zijn. Is dit niet schaamteloos? Dat is het. Wanneer sommige mensen enige resultaten behalen en enige bijdragen leveren tijdens het vervullen van hun plichten in Gods huis, willen ze altijd dat de broeders en zusters hen met groot respect behandelen, als ouderlingen, hooggeplaatste individuen en speciale figuren. Ze willen zelfs dat mensen naar hen opkijken, hen volgen en naar hen luisteren. Ze ambiëren het om de leidende figuur in de kerk te worden; ze willen alles beslissen, oordelen vellen en het laatste woord hebben over alle zaken. Als niemand naar hen luistert of aanneemt wat ze zeggen, willen ze hun werk in de steek laten, en iedereen ondermijnen en uitlachen. Is dit niet schaamteloos? Naast dat ze schaamteloos zijn, zijn ze bijzonder kwaadwillig – dit zijn antichristen.

Deze uiting van schaamteloosheid in het karakter van antichristen komt maar al te vaak voor. De meeste mensen vertonen het in zekere mate, maar antichristen hebben niet alleen deze uiting, ze erkennen ook nooit hoe ernstig die van aard is, noch hebben ze berouw, proberen ze die te kennen of komen ze ertegen in opstand. In plaats daarvan beschouwen ze het als natuurlijk, wat betekent dat ze weigeren de waarheid te aanvaarden. Ongeacht hoe schaamteloos, onverstandig, walgelijk en verfoeilijk hun gedrag is, ze zijn toch van mening dat het natuurlijk en gerechtvaardigd is. Ze vinden het redelijk, en dat ze het verdienen om leiding te geven vanwege hun gaven en capaciteiten, en dat ze hun anciënniteit moeten laten gelden, en dat anderen naar hen moeten luisteren vanwege hun bijdragen, en ze zien dit niet als iets dat schaamteloos is. Zijn ze niet reddeloos verloren? Dit is geen normale menselijkheid; dit is het karakter van antichristen. Gewone verdorven mensen kunnen deze uitingen en gedachten in meer of mindere mate en in verschillende mate van ernst bezitten, maar door het lezen van Gods woorden en het aanvaarden en begrijpen van de waarheid, erkennen ze dat zulke dingen niet zijn wat normale menselijkheid zou moeten bezitten. Ze erkennen ook dat wanneer zulke ideeën, gedachten, plannen of irrationele eisen in hen opkomen, ze ertegen in opstand moeten komen, ze moeten loslaten, ze moeten omkeren, moeten leren berouw te tonen, de waarheid moeten aanvaarden en in overeenstemming met de waarheid moeten praktiseren. Wat is het verschil tussen antichristen en gewone verdorven individuen? Het ligt in het feit dat antichristen nooit zullen geloven dat hun ideeën, gedachten en begeerten verkeerd zijn, veroordeeld en verafschuwd door God, of dat het negatieve dingen zijn die van Satan zijn. Bijgevolg laten ze deze gedachten of overtuigingen nooit los. In plaats daarvan volharden ze erin, komen ze er niet tegen in opstand, en aanvaarden ze zeker niet wat juist en positief is, en laten ze dit niet de praktijk worden die ze zouden moeten hebben en de principes waaraan ze zich zouden moeten houden. Dit is het onderscheid tussen antichristen en gewone verdorven individuen. Kijk om je heen: iedereen die zo schaamteloos is, maar het nooit erkent of er zelfs maar enig besef van heeft, is een typische antichrist.

Antichristen hebben nog een typisch kenmerk dat voor mensen heel gemakkelijk te onderscheiden is: ze hebben geen schaamtegevoel. Net zoals in de Bijbel staat geschreven: “Een goddeloze zet een trots gezicht” (Spreuken 21:29) – alleen antichristen zijn werkelijk kwaadaardige mensen. Antichristen zijn schaamteloos; hoeveel dingen ze ook doen die schaamteloos zijn, ongevoelig voor de gevoelens van mensen en in strijd met de waarheid, ze zijn zich hier niet van bewust en erkennen het ook niet. Ze aanvaarden niet wat juist of positief is en ze laten hun verkeerde zienswijzen en praktijken niet los; in plaats daarvan volharden ze erin tot het einde. Zo zijn antichristen. In welke situatie bevinden jullie je? Wanneer jullie deze onredelijke eisen, schaamteloze gedachten en bedoelingen en ideeën hebben die God verafschuwt, zijn jullie je er dan van bewust dat deze door God worden verafschuwd en zijn jullie daarom in staat ertegen in opstand te komen en ze los te laten? Of weigeren jullie, na het horen van de waarheid, ze los te laten, volharden jullie erin en denken jullie dat jullie gelijk hebben? (Wanneer ik me ervan bewust ben, kan ik ze koppelen aan Gods woorden, en voel ik dat deze gedachten nogal verachtelijk en schaamteloos zijn, en ben ik in staat te bidden en ertegen in opstand te komen.) Degenen die bewust kunnen bidden en ertegen in opstand kunnen komen, zijn geen antichristen; degenen die nooit bidden of ertegen in opstand komen, maar hun eigen gedachten volgen, zich in hun hart tegen God verzetten en weigeren de waarheid te aanvaarden, zijn typische antichristen. Hoe schaamteloos de dingen die ze hebben gedaan ook zijn, ze weigeren ze toe te geven of te erkennen. Is het niet duidelijk dat dit mensen zijn die positieve dingen niet aanvaarden, maar negatieve en boosaardige dingen liefhebben? Zijn jullie niet in staat te onderscheiden in welke categorie jullie vallen, of hebben jullie nooit deze gedachten gehad die schaamteloos zijn? (Ik heb deze gedachten gehad, en nadat ik me ervan bewust werd, was ik in staat tot God te bidden en ertegen in opstand te komen. Soms was ik me er niet van bewust, handelde of sprak ik zonder te voelen dat het schaamteloos was, en besefte ik het pas later toen ik werd ontmaskerd, toen was ik in staat te bidden en ertegen in opstand te komen.) Als je je er niet van bewust bent dat deze dingen schaamteloos zijn, is dat geen probleem; als je je er wel van bewust bent maar de waarheid niet aanvaardt of niet tegen jezelf in opstand komt, dan is dit een ernstig probleem. Meestal zijn jullie verdoofd, niet in staat om verbanden te leggen tussen dit en Gods woord, en niet bewust van wat jullie probleem is. Maar als jullie je onmiddellijk schuldig en berispt voelen in je hart wanneer jullie je ervan bewust worden, en jullie je te beschaamd voelen om iemand onder ogen te komen, en jezelf als verachtelijk, laag en van slechte integriteit beschouwen, en jullie jezelf dus haten en van jezelf walgen, en vervolgens overwegen hoe jullie kunnen veranderen en deze dingen kunnen loslaten, is dit een normale situatie. Als jullie tegen jezelf in opstand kunnen komen zodra jullie je bewust worden, dan hebben jullie hoop op redding. Als jullie je bewust worden en nog steeds niet tegen jezelf in opstand komen, hebben jullie geen hoop op redding. Of iemand gered kan worden, hangt af van of hij de waarheid kan aanvaarden. Sommigen zeggen misschien: “Ik ben verdoofd en traag van begrip, met een slecht kaliber, maar zolang ik een beetje begrijp van wat ik hoor, kan ik praktiseren volgens Gods woorden en tegen mezelf in opstand komen.” Zulke mensen kunnen gered worden. Ongeacht hoe goed iemands kaliber is of hoeveel van de waarheid hij begrijpt, als hij niet tegen zichzelf in opstand komt, als hij erop staat de waarheid niet te praktiseren of te aanvaarden, en die in zijn hart weerstaat en ertegen ingaat, dan is het voorbij – hij is reddeloos verloren. Schaamteloosheid is ook een typisch kenmerk van het karakter van antichristen. Kijk of er zulke mensen om jullie heen zijn, en onderzoek jezelf vervolgens om te bepalen of je in deze categorie valt – als je voortdurend het gevoel hebt dat je volmaakt en geweldig bent, als je jezelf altijd als een redder beschouwt, als je altijd ambieert om hoog boven iedereen verheven te worden, als je jezelf graag met anderen in een groep vergelijkt om te zien hoe hoog je staat, en ongeacht of je uiteindelijk andere mensen kunt overtreffen of niet, je verlangt ernaar uitmuntend te zijn, en wilt door anderen hoog geacht worden, je je wilt onderscheiden van de massa, en een speciaal lid van de groep worden. Wat maakt jou speciaal? Heb je hoorns op je hoofd, of drie ogen, of drie hoofden en zes armen? Er is niets speciaals aan jou, dus waarom heb je altijd het gevoel dat je opvalt en dat je uniek bent? Dit is schaamteloosheid. Enerzijds is er niets bijzonders aan je fysieke aangeboren vermogens, en anderzijds is er niets bijzonders aan je kaliber. Belangrijker nog, jij bent, net als iedereen, vol verdorven gezindheden, hebt geen begrip van de waarheid en behoort tot het slag van Satan dat God weerstaat. Waarover valt er voor jou op te scheppen? Er is duidelijk niets om over op te scheppen. Het beetje vaardigheden, capaciteiten, gaven en talenten dat je bezit, is het vermelden niet waard, omdat ze geen normale menselijkheid vertegenwoordigen en geen verband houden met positieve dingen. Toch sta je erop dingen die het vermelden niet waard zijn op de voorgrond te plaatsen, ze te behandelen als je eigen eremedailles, er overal mee te pronken als je glorie en kapitaal, om achting en verering van mensen te verkrijgen, en ze zelfs als kapitaal te gebruiken om andere mensen jou te laten onderhouden, en te genieten van de achting en gunstige behandeling van anderen. Is dit niet schaamteloosheid? Deze irrationele eisen, gedachten, bedoelingen, ideeën en andere soortgelijke dingen die voortkomen uit abnormale menselijkheid en rede zijn allemaal uitingen van schaamteloosheid. Als deze uitingen van schaamteloosheid iemands menselijkheid domineren en een belangrijk kenmerk van hem worden dat hem ervan weerhoudt de waarheid te aanvaarden en te begrijpen, is dit een typisch kenmerk van antichristen.

Sommige mensen besteden offergaven om heerlijke, hoogwaardige en modieuze dingen voor de broeders en zusters te kopen, en beweren dat ze dit doen uit consideratie voor hen, zodat ze gelukkig en zorgeloos in het huis van God kunnen leven, en vervolgens dankbaar kunnen zijn voor Gods liefde. Wat vinden jullie van dit idee? Is het heel menselijk? (Nee, dat is het niet. Ze behandelen Gods offergaven als hun eigen geld en geven het uit zoals ze willen, in plaats van de offergaven normaal en redelijk te gebruiken volgens de principes van het huis van God.) Welk probleem van menselijkheid is dit? (Schaamteloosheid.) Zulke individuen worden typische antichristen zodra ze status verkrijgen. Ze gebruiken offergaven om bij anderen in het gevlei te komen en zeggen: “De broeders en zusters hebben gebrek aan kleding en leiden een zwaar leven. Ze hebben veel moeilijkheden en niemand geeft daarom. Ik heb het opgemerkt en ik zal er verantwoordelijkheid voor nemen. Om het de broeders en zusters gemakkelijk te maken, om hen in staat te stellen gods warmte, gods grote liefde en gods genade te ervaren terwijl ze in zijn huis wonen, moet het huis van god wat geld uitgeven om aan elk aspect van hun leven te voldoen. Daarom moet ik er wat meer over nadenken en zorgvuldig overwegen wat de broeders en zusters missen of nodig hebben. Er moeten thermosbekers worden aangeschaft zodat het voor de broeders en zusters gemakkelijk is om water te drinken en mee te nemen als ze naar buiten gaan. Er moeten stoelen worden gekocht voor de broeders en zusters: de stoelen moeten zachte rugleuningen hebben zodat lang zitten hun rug geen pijn doet. Zitten in deze stoelen moet comfortabel zijn, en ze moeten de juiste hoogte, hoek en zachtheid hebben. Ongeacht de prijs moeten we kosten noch moeite sparen voor de broeders en zusters, want zij zijn de steunpilaren van het huis van god en het kapitaal en de steunpilaar voor de verspreiding van het werk van gods huis. Daarom verbetert het goed zorgen voor de broeders en zusters het werk van gods huis.” De meerderheid van de broeders en zusters barst bij het horen hiervan in tranen uit, is overweldigd door dankbaarheid en blijft roepen dat dit Gods grote liefde is. Degenen die deze zaak hebben afgehandeld, voelen zich warm vanbinnen als ze dit horen en denken: ‘Eindelijk zijn er mensen die mijn hart begrijpen’. Wat is dit? (Schaamteloosheid) Hoe kan het bieden van zulke grote voordelen aan de broeders en zusters als schaamteloos worden beschouwd? Is dit laster? (Nee, dat is het niet.) Ze gebruiken het geld van Gods huis om deze vrijgevigheid te tonen om de harten van mensen voor zich te winnen, en doen alsof ze consideratie en liefdevolle zorg voor de broeders en zusters tonen. Wat is hun werkelijke doel? Om het zacht uit te drukken, is het om samen met de broeders en zusters van deze voordelen te genieten. Om het streng uit te drukken, is het om bij mensen in het gevlei te komen, ervoor te zorgen dat mensen altijd aan hen zullen denken, een plaats voor hen in hun hart zullen vrij houden en zich zullen herinneren hoe goed ze waren. Als ze hun eigen geld zouden uitgeven, zouden ze de broeders en zusters dan op dezelfde manier behandelen? (Zeker niet.) Hun ware aard zou worden onthuld en ze zouden mensen niet op deze manier behandelen. Afgaande op het feit dat ze roekeloos Gods offergaven gebruiken volgens hun eigen wensen, zijn het mensen die geen integriteit en morele normen hebben, het zijn verachtelijke en schaamteloze mensen. Zouden ze andere mensen oprecht met vriendelijkheid kunnen behandelen? Wat voor soort persoon zijn ze? (Het zijn antichristen die schaamteloos zijn.) Er zit ook iets verraderlijks en meedogenloos in deze schaamteloosheid die antichristen bezitten en in hun menselijkheid manifesteren – ze gebruiken leugens om hun persoonlijke doelen te bereiken. Welke van de woorden die uit hun mond komen zijn waar? Hoewel ze heel attent voor mensen lijken te zijn, echt van hen lijken te houden en heel wat aan hen lijken te denken, koesteren ze achter de schermen in feite kwaadwillige bedoelingen. Ze betalen zelf geen prijs; ze geven offergaven uit, en uiteindelijk is het het huis van God dat verlies lijdt terwijl zijzelf profiteren. Dit is wat antichristen doen – niet alleen zijn ze schaamteloos, ze zijn ook verraderlijk en meedogenloos. Ze zijn leugenachtig, ze liegen tegen mensen en bedriegen hen waar ze ook gaan, en uiten geen enkel waarachtig woord. Dit alleen al is walgelijk, maar ze scheppen er verder over op dat ze argeloos, vriendelijk, goed voor anderen, liefdevol en sympathiek zijn, niet in staat om hardvochtig tegen iemand te zijn of om wraak te nemen op degenen die hen pesten. Ze scheppen zelfs op dat ze volmaakte en fatsoenlijke individuen zijn, en willen een imago voor zichzelf creëren en een plaats in de harten van mensen innemen. Is dit niet schaamteloos? Dit is de aard van antichristen; hun menselijkheid zit vol met zulke dingen.

Wat betreft degenen die tekeergaan met het doen van slechte dingen en schaamteloos zijn, mensen kunnen hen enigszins onderscheiden, maar het is niet gemakkelijk om te onderscheiden dat antichristen schaamteloos zijn. Ik heb een speciale uiting gezien van een antichrist die schaamteloos was: hij gedroeg zich vaak wild en aanmatigend, hij was leugenachtig en hij had een systematische manier van spreken, die georganiseerd en weloverwogen was. Maar als het op het afhandelen van taken aankwam, kon hij niet afmaken waar hij aan begon, ging hij tekeer met het doen van slechte dingen en was hij gespeend van enige principes. Nadat hij enige tijd zijn plichten in het huis van God had vervuld, ging alles wat hij deed mis, en wat hij ook deed, het deugde nooit. Het meest cruciale probleem was dat hij nog steeds mensen wilde misleiden, een goede indruk in hun hart wilde achterlaten, en bij elke gelegenheid informeerde naar wat anderen van hem dachten en of hij hoog in aanzien stond. Uiteindelijk, toen duidelijk werd dat hij consequent fouten maakte in zijn plichten en niets goed kon doen, stuurde het huis van God hem weg. Hij slaagde er niet alleen niet in deze duidelijke uitingen te erkennen, maar zette ook een bijzonder onschuldig voorkomen op toen hij werd weggestuurd. Wat betekent dit onschuldige voorkomen? Het betekent dat hij nooit zijn slechte daden uit het verleden erkende – zijn leugens, bedrog en het misleiden van andere mensen, evenals hoe hij een onafhankelijk koninkrijk creëerde en de kerk onder de controle van zijn eigen familie bracht, tekeerging met het doen van slechte dingen en handelde zonder principes, nooit de waarheid zocht en zelfs deed wat hij wilde, naast andere slechte daden – en dat hij deze slechte daden van hem helemaal niet kon erkennen. Integendeel, hij geloofde dat hij zijn plicht in Gods huis zoveel jaren had vervuld, dat hij zoveel had geleden, zo’n hoge prijs had betaald, zoveel tijd had doorgebracht en zoveel van zijn energie had gegeven, en toch had hij uiteindelijk het punt bereikt waarop hij een slechte reputatie had en iedereen op hem neerkeek, waarop niemand medelijden met hem had of met hem sympathiseerde, en niemand het voor hem opnam. Is dit geen onschuldig voorkomen? Van wat voor soort menselijkheid is dit onschuldige voorkomen een uiting? (Gebrek aan verstand en schaamteloosheid.) Precies. Hij beschouwde de dingen die hij deed en de plichten die hij behoorde te vervullen als zijn eigen verdiensten. Hij ontkende volledig alles wat hij had gedaan dat niet in overeenstemming was met de waarheidsprincipes of dat hinderlijk of verstorend was, en uiteindelijk zette hij een onschuldig voorkomen op. Dit is schaamteloosheid, en hij is een typische antichrist. Zijn jullie ooit zulke individuen tegengekomen? Ongeacht waar je hen de leiding over geeft of welke taken je hen geeft, ze proberen krachten te werven, een onafhankelijk koninkrijk te stichten en anderen uit de schijnwerpers te houden zodat zij erin kunnen staan. Ze willen iedereen overtreffen, niets wat ze tegen iemand zeggen is waarachtig, ze laten degenen die naar hen luisteren in het ongewisse over welke van hun uitspraken waar zijn en welke onwaar. Wanneer ze uiteindelijk worden weggestuurd, beschouwen ze zichzelf zelfs als bijzonder onschuldig en hopen ze dat iemand hen zal verdedigen. Denken jullie dat iemand hen zou verdedigen? (Nee, dat zouden ze niet doen.) Als iemand dat wel deed, zou hij onwetend moeten zijn van de ware feiten, een dommerik, iemand die door hen is misleid, of een individu van hetzelfde slag als zij.

D. Egoïstisch en laaghartig

Antichristen hebben geen geweten, verstand of menselijkheid. Niet alleen zijn ze schaamteloos, maar ze hebben nog een kenmerk: ze zijn buitengewoon egoïstisch en laaghartig. De letterlijke betekenis van ‘egoïstisch en laaghartig’ is niet moeilijk te begrijpen. Het betekent dat een persoon alleen maar op winst uit is. Als iets hun eigen belangen betreft, zullen ze zich er met hart en ziel voor inzetten, zullen ze lijden en er een prijs voor betalen, en er gedachten en energie in steken. Als iets geen verband houdt met hun eigen belangen, zullen ze een oogje dichtknijpen en er geen notitie van nemen; ze laten anderen doen wat ze willen – zelfs als iemand hinder of verstoringen veroorzaakt, zullen ze het negeren en denken: het heeft niets met mij te maken. Een aardige manier om dit te zeggen is dat ze zich met hun eigen zaken bemoeien, maar het is nauwkeuriger om te zeggen dat dit soort persoon laaghartig, min en gemeen is – we kenmerken hen als ‘egoïstisch en laaghartig’. Hoe uiten het egoïsme en de laaghartigheid van antichristen zich? Bij alles wat hun status of reputatie ten goede kan komen, spannen ze zich in om datgene te doen of te zeggen wat nodig is. Als ze ervoor moeten lijden, doen ze dat graag. Maar het werk voor Gods huis of werk dat Gods uitverkorenen helpt in het leven te groeien, negeren ze volkomen. Zelfs als kwaadwillenden hinder en verstoringen veroorzaken en allerlei kwaad bedrijven en daardoor het werk van de kerk ernstig schaden, houden ze zich er niet mee bezig en vragen er niet naar, alsof het niets met hen te maken heeft. En als iemand de slechte daden van een kwaadwillende ontdekt en rapporteert, zeggen ze dat ze niets gezien hebben en doen alsof ze van niets weten. Maar als iemand hen rapporteert en onthult dat zij geen echt werk doen en alleen roem, gewin en status najagen, worden ze witheet van woede. In allerijl worden vergaderingen belegd om een reactie te bespreken, er wordt onderzoek gedaan om te ontdekken wie wanneer achter hun rug om is gegaan, wie de aanvoerder was, en wie erbij betrokken was. Ze zullen niet eten of slapen tot ze de zaak tot op de bodem hebben uitgepluisd en volledig hebben afgewikkeld. Ze zijn zelfs pas tevreden als ze iedereen hebben uitgeschakeld die bij de melding betrokken was. Is dit niet op en top egoïstisch en laaghartig? Doen ze kerkwerk? Ze handelen puur voor hun eigen macht en status en houden zich met hun eigen zaak bezig. Voor welk werk ze ook verantwoordelijk zijn, antichristen staan nooit stil bij de belangen van Gods huis. Ze gaan alleen na of hun eigen belangen geraakt worden, en denken alleen aan de paar taken die direct in hun voordeel zijn. Voor hen is het primaire werk van de kerk slechts iets wat zij in hun vrije tijd doen. Ze nemen het totaal niet serieus. ze doen pas iets als ze tot handelen aangespoord worden, doen alleen wat ze leuk vinden en werken er alleen aan om hun eigen macht en status te behouden. In hun ogen zijn het werk dat door Gods huis wordt geregeld, het verspreiden van het evangelie en het binnengaan van het leven door Gods uitverkorenen niet belangrijk. Het maakt niet uit welke moeilijkheden andere mensen hebben in hun werk, welke problemen ze hebben geïdentificeerd en aan hen gemeld, hoe oprecht hun woorden zijn: antichristen besteden er geen aandacht aan. Zij bemoeien zich er niet mee, het is alsof ze er niets mee te maken hebben. Het maakt niet uit hoe groot de problemen zijn die in het kerkwerk optreden, zij zijn volkomen onverschillig. Zelfs als het probleem recht voor hun neus wordt neergelegd, pakken ze het slechts oppervlakkig aan. Alleen als de Boven hen rechtstreeks snoeit en opdracht geeft om een probleem op te lossen, doen ze met tegenzin wat werk om de Boven wat te laten zien. Al snel gaan ze weer verder met hun eigen zaken. Als het op het werk van de kerk aakomt, en belangrijke zaken in bredere context, hebben ze geen interesse en negeren ze die zaken Ze negeren zelfs de problemen die ze ontdekken en geven oppervlakkige antwoorden of hummen ze maar wat als je ze naar problemen vraagt. Slechts met grote tegenzin gaan ze erop in. Is dit niet op en top egoïstisch en laaghartig? Voorts denken antichristen er bij elke plicht die zij doen alleen aan of ze ermee op de voorgrond kunnen treden. Zo lang het hun reputatie een boost kan geven, zetten ze hun hele denkkracht in om manieren te vinden om het te leren en uit te voeren. Het enige waar ze om geven is of ze zich ermee kunnen onderscheiden van anderen. Wat ze ook doen of denken, ze geven uitsluitend om hun eigen roem, gewin en status. Welke plicht ze ook doen, ze wedijveren alleen over wie hoger of lager is, wie wint en wie verliest, wie de hoogste reputatie heeft. Het enige waar ze om geven, is hoeveel mensen hen aanbidden en naar hen opkijken, hoeveel mensen hen gehoorzamen en hoeveel volgers ze hebben. Nooit communiceren ze de waarheid of lossen ze echte problemen op. Nooit denken ze erover na hoe te handelen volgens de principes bij het doen van hun plicht, noch denken ze erover na of ze loyaal zijn geweest, hun verantwoordelijkheden hebben vervuld, of er afwijkingen of vergissingen zijn opgetreden in hun werk, nooit gaan ze na of er problemen zijn, laat staan dat ze nadenken ze over wat God vraagt en wat Gods bedoelingen zijn. Aan al deze dingen besteden ze geen greintje aandacht. Ze buigen zich slechts over dingen omwille van roem, gewin en status, om hun eigen ambities en verlangens te bevredigen. Is dit niet op en top egoïstisch en laaghartig? Dit legt volledig bloot hoezeer hun hart overloopt van hun eigen ambities, verlangens en irrationele eisen. Heel hun handelen staat in het teken van hun ambities en begeerten. Wat ze ook doen, de motivatie en bron wordt gevormd door hun eigen ambities, begeerten en irrationele eisen. Dit is werkelijk op en top egoïstisch en laaghartig.

Sommige leiders verrichten geen werkelijk werk; om aan de Boven te rapporteren, en om snoeien en ontheffing te vermijden en hun eigen status veilig te stellen, doen ze er alles aan om de broeders en zusters diensten voor hen te laten verlenen. In hun werk spreken ze alleen woorden en doctrines uit, communiceren ze niet over de waarheidsprincipes, lossen ze geen werkelijke problemen op, helpen ze anderen niet met een liefdevol hart en houden ze geen rekening met de moeilijkheden van andere mensen, en pakken ze nooit de werkelijke moeilijkheden aan waarmee mensen worden geconfronteerd tijdens het vervullen van hun plichten en in hun ingang in het leven. Ze ondersteunen niemand die negatief is. Naast onderdrukking en berisping spreken ze alleen doctrines uit en roepen ze hun slogans. Wat is hun doel? Ze nemen Gods last niet in acht, maar wensen in plaats daarvan de uitkomst van de plichten die de broeders en zusters vervullen uit te buiten, om zichzelf te verfraaien en hun status veilig te stellen. Als de broeders en zusters goede resultaten laten zien bij de vervulling van hun plicht, zijn ze tevreden. Ze strijken met de eer bij de Boven, prijzen innerlijk hun eigen deugd en denken: ik heb mijn plichten heel goed vervuld. Daarnaast rapporteren ze aan de Boven over de vele moeilijkheden die ze tegenkwamen tijdens het doen van dit werk, hoe God een uitweg voor hen opende, hoe ze de broeders en zusters leidden om hard samen te werken en deze moeilijkheden te overwinnen, hoe ze hen hielpen dit werk te voltooien, hoe ze zich aan de principes hielden en hoe ze kwaadaardige mensen verwijderden. Ze zorgen er ook voor dat ze de prijs benadrukken die ze hebben betaald en de bijdragen die ze in hun werk hebben geleverd, en laten de Boven weten dat het door hun eigen inspanningen kwam dat het werk goed is gedaan. Impliciet zeggen ze tegen de Boven: “Mijn leiderschap doet haar naam eer aan, en jullie hebben de juiste keuze gemaakt door mij als leider te selecteren.” Is dit geen uiting van egoïsme en laaghartigheid? Mensen die blijk geven van een egoïstische en laaghartige menselijkheid, hebben vaak een paar stopwoordjes. Nadat er bijvoorbeeld voor hen is geregeld dat ze een kerk leiden, zeggen ze altijd: “In mijn kerk is ons kerkleven zo goed, zo geweldig. Mijn broeders en zusters hebben een geweldig en diep binnengaan van het leven gehad, allemaal met levenservaringen. Kijk eens hoe ze god liefhebben, en hoe goed ons werk wordt gedaan.” Dit zijn de stopwoordjes van antichristen. Afgaande op hun stopwoordjes is het duidelijk dat ze de broeders en zusters in de kerk waarvoor ze verantwoordelijk zijn als hun eigen schapen behandelen, en dat ze alles in de kerk die ze beheersen als hun privé-eigendom beschouwen. Is dit niet schaamteloos? Waarom is het schaamteloos? Elke uiting van egoïsme en laaghartigheid komt voort uit schaamteloosheid. Daarom is egoïsme en laaghartigheid schaamteloos. Deze mensen die uitingen van egoïsme en laaghartigheid vertonen, zijn beslist schaamteloos. Wanneer hen leiderschap en de verantwoordelijkheid over een kerk wordt toevertrouwd, en ze Gods uitverkoren volk leiden om hun plichten te vervullen en specifiek werk te doen, behandelen ze deze dingen als hun eigen privé-eigendom. Niemand mag tussenbeide komen; zij hebben in alles het laatste woord. Antichristen beschouwen Gods uitverkoren volk, het werk van de kerk en de faciliteiten en eigendommen van de kerk als hun eigen privé-eigendom. Dit is op zichzelf al problematisch: ze hebben als doel de bezittingen van Gods huis in beslag te nemen en Gods uitverkoren volk te domineren. Bovendien zien ze deze dingen als kapitaal om met anderen te wedijveren, en deinzen ze er zelfs niet voor terug de belangen van Gods huis te verraden en Gods uitverkoren volk te schaden. Denken jullie dat antichristen geweten en verstand bezitten? Hebben ze plaats voor God in hun hart? Hebben ze een hart dat God vreest en zich aan Hem onderwerpt? Helemaal niet. Daarom is het geenszins overdreven om antichristen dienaren van Satan of kwaadaardige demonen op aarde te noemen. Er is geen God of kerk in de harten van antichristen, en zij hebben zeker geen oog voor Gods uitverkoren volk. Zeg mij eens: hoe kan de plek waar de broeders en zusters zijn en waar God werkt nu niet Gods huis worden genoemd? In welk opzicht is zo’n plek geen kerk? Maar antichristen denken alleen aan dingen binnen hun eigen invloedssfeer. Ze geven niet om andere plekken en houden zich daar niet mee bezig. Zelfs als ze een probleem ontdekken, schenken ze er geen aandacht aan. Erger nog: als er door fouten op een bepaalde plek schade ontstaat aan het werk van de kerk, besteden ze daar geen enkele aandacht aan. Op de vraag waarom ze dat negeren, komen ze met absurde drogredenen, zoals: ‘Geef geen commentaar op dingen die jou niet aangaan.’ Hun woorden klinken rationeel, ze lijken in te zien dat hun handelen begrensd is en hebben zo op het oog geen problemen. Maar wat speelt hier in essentie? Het is hun egoïsme en laaghartigheid die tot uiting komen. Ze doen dingen alleen voor zichzelf, alleen voor hun eigen roem, gewin en status. Hun plichten doen ze in het geheel niet. Dit is een ander typisch kenmerk van antichristen: ze zijn egoïstisch en laaghartig.

De egoïstische en laaghartige aard van antichristen is duidelijk. Hun uitingen daarvan zijn zeer opvallend. De kerk vertrouwt hen een taak toe, en als dit werk hen roem en voordelen oplevert, en een kans om hun gezicht te laten zien, dan zijn ze zeer geïnteresseerd en accepteren ze het werk graag. Als het werk ondankbaar is of er mensen bij beledigd moeten worden, of als het hen niet in staat stelt hun gezicht te laten zien of hun status niet ten goede komt, hebben ze geen belangstelling en nemen ze het niet aan. Dan is het alsof zij er niets mee te maken hebben en dit niet het werk is dat zij zouden moeten doen. Stuiten ze op moeilijkheden, dan is er geen kans dat ze de waarheid gaan zoeken om tot een oplossing te komen, laat staan dat ze het grotere geheel proberen te zien en enige aandacht schenken aan het kerkwerk. Zo kan het voorkomen dat er voor het werk in Gods huis, afhankelijk van de algemene werkbehoeften, personeel wordt overgeplaatst. Als een paar mensen van een kerk worden overgeplaatst, hoe zouden kerkleiders dat dan op verstandige wijze kunnen aanpakken? Wat is het probleem als zij zich alleen met de belangen van hun eigen kerk bezighouden, in plaats van de algemene belangen, en als ze absoluut niet bereid zijn die mensen over te plaatsen? Waarom zijn zij als kerkleiders niet in staat om zich te onderwerpen aan de gecentraliseerde regelingen van Gods huis? Houden zulke mensen rekening met Gods bedoelingen? Kijken zij naar het werk in z’n geheel? Als ze niet aan het werk van Gods huis als geheel denken, maar alleen de belangen van hun eigen kerk voor ogen hebben, zijn zij dan niet erg egoïstisch en laaghartig? Kerkleiders moeten zich onvoorwaardelijk onderwerpen aan de soevereiniteit en regelingen van God, en aan de centrale regelingen en coördinatie van Gods huis. Dit is in overeenstemming met de waarheidsprincipes. Wanneer het werk van Gods huis het vereist, moet iedereen, wie het ook is, zich onderwerpen aan de coördinatie en regelingen van Gods huis. Het mag absoluut niet zo zijn dat één enkele leider of werker andere mensen aanstuurt alsof zij diens eigendom zijn of onderworpen zijn aan zijn beslissingen. De gehoorzaamheid van Gods uitverkoren volk aan de centrale regelingen van Gods huis is compleet natuurlijk en gerechtvaardigd en deze regelingen mogen door niemand worden betwist, tenzij een individuele leider of werker een willekeurige overplaatsing uitvoert die niet strookt met het principe (een situatie waarin ongehoorzaamheid is toegestaan). Als er een normale overplaatsing wordt uitgevoerd volgens de principes, moeten al Gods uitverkoren mensen gehoorzamen. Geen enkele leider of werker heeft het recht of een reden om anderen te overheersen. Bestaat er volgens jullie werk dat niet het werk van Gods huis is? Is er werk dat niet gaat over de verspreiding van het evangelie van Gods koninkrijk? Het is allemaal het werk van Gods huis. Al het werk is gelijk, en er is geen onderscheid tussen ‘jouw’ werk en ‘mijn’ werk. Als de overplaatsing in lijn is met het principe en gebaseerd op de vereisten van het kerkwerk, dan moeten deze mensen daarheen gaan waar zij het meest nodig zijn. Maar hoe reageren antichristen op dit soort situatie? Ze vinden verschillende voorwendsels en uitvluchten om deze geschikte mensen bij zich te houden, en bieden slechts twee doorsnee mensen aan en komen dan met smoesjes om het je moeilijk te maken. Ze zeggen bijvoorbeeld hoe druk het werk is en dat ze te weinig mensen hebben, dat het moeilijk is mensen te vinden, en dat het werk eronder zal lijden als deze twee worden overgeplaatst. En dan vragen ze aan jou wat ze moeten doen, en geven jou het gevoel dat je hen iets verschuldigd bent als mensen worden overgeplaatst. Is dit niet de werkwijze van duivels? Dit is hoe ongelovigen te werk gaan. Degenen die altijd hun eigen belangen in de kerk proberen te beschermen; zijn dat goede mensen? Zijn dit mensen die handelen volgens het principe? Absoluut niet. Zij zijn ongelovigen en niet-gelovigen. En is dit niet egoïstisch en laaghartig? Als iemand met een goed kaliber van onder de leiding van een antichristen wordt overgeplaatst om een andere plicht te doen, zullen antichristen zich daar van harte tegen verzetten en het verwerpen. Ze willen de handdoek in de ring gooien en hebben geen animo meer om leider of teamhoofd te zijn. Wat is hier het probleem? Waarom gehoorzamen ze de regelingen van de kerk niet? Zij denken dat de overplaatsing van hun ‘rechterhand’ gevolgen zal hebben voor de resultaten en voortgang van hun werk en dat hun status en reputatie daar dus onder zullen lijden. Dan moeten zij harder werken en meer lijden om resultaten te waarborgen, en dat is wel het laatste wat zij willen. Ze zijn gewend geraakt aan comfort en willen niet harder werken of meer lijden, dus willen ze die persoon niet laten gaan. Als Gods huis op de overplaatsing aandringt, klagen ze hard en willen ze zelfs hun eigen werk opgeven. Is dit niet egoïstisch en laaghartig? Gods uitverkoren mensen moeten centraal worden toegewezen door Gods huis. Dit heeft niets van doen een leider, teamhoofd of individu. Iedereen moet handelen naar het principe. Dit is de regel in Gods huis. Antichristen handelen niet naar de principes van Gods huis, ze beramen voortdurend plannetjes voor hun eigen status en belangen, en zetten broeders en zusters van goed kaliber ten dienste van henzelf in om hun macht en status veilig te stellen – dat is toch egoïstisch en laaghartig? Zo op het oog lijkt het alsof zij het kerkwerk in gedachten hebben wanneer zij mensen van goed kaliber aan hun zijde houden en hen niet laten overplaatsen door Gods huis, maar feitelijk denken ze alleen aan hun eigen macht en status, en totaal niet aan het werk van de kerk. Ze zijn bang dat zij het kerkwerk slecht zullen doen en zij dan worden ontheven en hun status verliezen. Antichristen geven niets om het werk van Gods huis in z’n totaliteit, denken alleen aan hun eigen status, beschermen hun eigen status zonder zich te bekommeren om de schade aan de belangen van Gods huis, en verdedigen hun eigen status en belangen te ten koste van het kerkwerk. Dit is egoïstisch en laaghartig. Als je in zo’n situatie terechtkomt, moet je op z'n minst gewetensvol denken: ‘Deze mensen behoren allemaal tot Gods huis, ze zijn niet mijn persoonlijk eigendom. Ook ik ben lid van Gods huis. Welk recht heb ik om Gods huis ervan te weerhouden mensen over te plaatsen? Ik moet de algemene belangen van Gods huis in overweging nemen, in plaats van me te concentreren op het werk binnen mijn eigen verantwoordelijkheden.’ Dat zijn de gedachten van mensen die geweten en rede hebben, en de rede die mensen die in God geloven zouden moeten hebben. Gods huis houdt zich bezig met het werk in haar totaliteit en de kerken met onderdelen van het werk. Als Gods huis dus een speciale behoefte heeft, is het het belangrijkste voor leiders en werkers om te gehoorzamen aan de regelingen van Gods huis. Valse leiders en antichristen zijn niet gewetensvol en verstandig. Zij zijn allemaal erg egoïstisch en denken alleen aan zichzelf. Ze denken niet aan het werk van de kerk. Ze zien alleen de voordelen voor hun neus en hebben geen oog voor het meer omvattende werk van Gods huis. Daarom zijn ze absoluut niet in staat om te gehoorzamen aan de regelingen van Gods huis. Ze zijn uitzonderlijk egoïstisch en laaghartig. Ze zijn zelfs brutaal genoeg om dwars te liggen in Gods huis en hun hakken in het zand te zetten. Deze mensen ontbreekt het aan elke vorm van menselijkheid. Zij zijn slecht. Dat slag mensen zijn antichristen. Altijd behandelen ze het werk van de kerk, en de broeders en zusters, en zelfs alle bezittingen van Gods huis die onder he bereik van hun verantwoordelijkheid vallen, als hun privébezit. Zij zijn van mening dat het aan hen is om te bepalen hoe alles wordt verdeeld, overgeplaatst en gebruikt, en dat Gods huis daar niet tussen mag komen. Zodra zij alles en iedereen in handen hebben, lijken ze wel bezeten door Satan. Niemand mag er dan nog aan komen. Zij zijn de hoge pieten, de bazen, en wie zich in hun territorium begeeft, moet hun bevelen en regelingen op een brave en meegaande manier gehoorzamen en handelen naar de wenken die ze van hun gezichtsuitdrukkingen aflezen. Dit is de uiting van het egoïsme en de laaghartigheid in het karakter van antichristen. Ze houden geen rekening met het werk van het huis van God, ze volgen de principes in het geheel niet en denken alleen aan hun eigen belangen en status – wat allemaal kenmerken zijn van het egoïsme en de laaghartigheid van antichristen.

Er is nog een situatie. Of het nu gaat om geld of artikelen die door de broeders en zusters worden geofferd, onder normale omstandigheden moet het, ongeacht de hoeveelheid, allemaal aan het huis van God worden afgedragen. Sommige antichristen geloven echter ten onrechte: ‘Het geld dat door de broeders en zusters in onze kerk wordt geofferd, behoort aan onze kerk toe, en het is aan onze kerk om het te bewaren en te gebruiken. Niemand heeft het recht zich te bemoeien met hoe wij het gebruiken of verdelen, en ze hebben zeker niet de kwalificaties om het weg te nemen’. Dus als jij hun vraagt hoeveel de kerk aan offergaven heeft ontvangen, zullen ze bang zijn dat jij het misschien wegneemt, en zullen ze je het werkelijke bedrag niet vertellen. Sommige mensen vragen zich misschien af: ‘Wat betekent het dat ze bang zijn dat het wordt weggenomen? Willen ze het zelf uitgeven?’ Niet noodzakelijkerwijs. Ze denken: ‘Onze kerk heeft ook geld nodig. als dat wordt weggenomen, hoe kunnen we ons werk dan uitvoeren?’ De Boven heeft principes voor deze zaken, dus waarom volg jij de principes niet wanneer je ze afhandelt? Ze zetten genoeg opzij om voor je werk te gebruiken, en de rest wordt uniform door het huis van God geregeld. Deze middelen zijn niet het privé-eigendom van het kerkleiderschap; ze behoren toe aan het huis van God. Om hun ambities en begeerten te bevredigen en omwille van hun eigen werk en om de middelen binnen hun invloedssfeer te garanderen, houden sommige antichristen deze dingen echter achter en eigenen ze zich die toe, en staan ze niemand anders toe ze te gebruiken. Is dit geen uiting van egoïsme en laaghartigheid? Dit is ook een typische en specifieke uiting van het karakter van antichristen.

Deze antichristen zijn slecht en kwaadaardig, lelijk, boosaardig, min en laaghartig. Alleen al over hen praten is walgelijk en woedendmakend. Ze zien er aan de buitenkant misschien uit als mensen en spreken aangenaam, en lijken allerlei doctrines te begrijpen en te beheersen, maar zodra ze handelen, wordt hun lelijke en kwaadaardige menselijkheid blootgelegd, wat een aanstoot voor het oog is. Omdat elke antichrist deze lelijke en kwaadaardige kwaliteiten in zijn karakter bezit, is hij in staat zulke slechte daden te begaan. Daarom worden ze antichristen genoemd. Is deze logica steekhoudend? (Ja.) Met andere woorden, het is de aanwezigheid van die venijnige en boosaardige gezindheden in hun karakter die hen in staat stelt de slechte daden van antichristen te begaan, waardoor ze als zodanig worden gekenmerkt. Zo zit het. Als iemand een antichrist is, zou het dan nauwkeurig zijn om zijn menselijkheid te beschrijven als goedhartig, oprecht, eerlijk en oprecht? Zeker niet. Als iemand leugenachtig is, heeft hij de kwaliteit van een antichrist. Als iemand verraderlijk en meedogenloos is, draagt hij ook de kwaliteit van een antichrist. Als een individu egoïstisch en laaghartig is, alleen gedreven door persoonlijk gewin, tekeergaat in het doen van slechte dingen en schaamteloos is, dan is hij een kwaadaardig persoon. Als zo’n kwaadaardig persoon aan de macht komt, dan wordt hij een antichrist.

E. Zich aan de machtigen vastklampen en de zwakken onderdrukken

De menselijkheid van antichristen heeft ook iets dat zowel walgelijk als weerzinwekkend is – dat wil zeggen, ze klampen zich vast aan de machtigen en onderdrukken de zwakken. Als er bepaalde bekende persoonlijkheden of mensen met macht of status in de kerk of in de wereld zijn, wie het ook zijn, dan koesteren antichristen oneindig veel afgunst en bewondering voor hen in hun hart, en proberen ze zelfs bij hen in de gunst te komen. Wanneer ze in het christendom geloven, beweren ze dat bepaalde politieke leiders gelovigen zijn, en wanneer ze deze fase van Gods werk in de laatste dagen aanvaarden, beweren ze dat bepaalde dominees van prominente denominaties dat ook hebben aanvaard. Wat ze ook doen, ze geven het altijd een indrukwekkende titel, ze vereren en imiteren beroemdheden altijd, en ze voelen zich pas tevreden als ze er tenminste in geslaagd zijn om zich vast te klampen aan een bekende persoonlijkheid of iemand met status. Als het gaat om mensen met status, ongeacht of ze goed of slecht zijn, proberen antichristen onaflatend om bij hen in de gunst te komen, hen te vleien en voor hen te kruipen. Ze zijn zelfs bereid hen thee te serveren en hun kamerpot te legen. Aan de andere kant, wanneer ze te maken hebben met mensen zonder status, hoe oprecht, eerlijk en goedhartig deze mensen ook mogen zijn, pesten en vertrappen antichristen hen waar mogelijk. Ze scheppen vaak op over hoe die-en-die een bedrijfsleider in de maatschappij is, hoe rijk de vader van die-en-die is, hoeveel geld die-en-die heeft en hoe enorm de familie of het bedrijf van die-en-die is, waarbij ze hun prominentie in de maatschappij benadrukken. In het geval van valse leiders en antichristen in de kerk, ongeacht welke slechte daden ze ook hebben begaan, rapporteren, ontmaskeren of onderscheiden antichristen hen nooit. In plaats daarvan volgen ze hen op de voet en doen ze alles wat hun wordt opgedragen. Ze worden de volgelingen, voetsoldaten en slaven van de leider van welk niveau dan ook die ze volgen. Wanneer ze te maken hebben met mensen met macht, invloed, rijkdom en status, komen ze uitzonderlijk onderdanig, nederig en onbekwaam over. Ze zijn uiterst gehoorzaam en onderworpen, knikken en stemmen in met alles wat die mensen zeggen. Wanneer ze echter te maken hebben met gewone mensen zonder status, nemen ze een andere houding aan en gebruiken ze een imponerende manier van spreken om mensen te overweldigen, omdat ze superieur willen zijn, alsof ze onverslaanbaar zijn, sterker en hoger dan wie dan ook, waardoor het moeilijk is om problemen, gebreken of zwakheden in hen te onderscheiden. Wat voor soort karakter is dit? Bestaat er verband tussen dit karakter en verraderlijkheid, meedogenloosheid en schaamteloosheid? (Ja, dat is er.) Zich aan de machtigen vastklampen en de zwakken onderdrukken – is dit niet de lelijke en kwaadaardige kant van de menselijkheid van antichristen? Denken jullie dat mensen met zo’n menselijkheid oprecht zijn? (Nee.) Zijn de dingen die ze zeggen tegen mensen met status en de machtigen waarheidsgetrouw? Zijn de dingen die ze zeggen tegen de zwakken waarheidsgetrouw? (Niets ervan is waarheidsgetrouw.) Daarom houdt dit punt enigszins verband met leugenachtigheid. Afgaande op dit punt is het karakter van antichristen tot in het extreme verwerpelijk, en bezitten ze twee totaal verschillende gezichten. Dit soort persoon heeft een bijnaam – ‘kameleon’. Ze behandelen mensen nooit op basis van de waarheidsprincipes, menselijkheid of de vraag of die mensen de waarheid nastreven binnen het huis van God. In plaats daarvan behandelen ze mensen verschillend, uitsluitend op basis van hun status en invloed. Wanneer ze te maken hebben met mensen die status en capaciteiten hebben, doen ze veel moeite om bij hen in de gunst te komen, hen te vleien en dicht bij hen te komen. Zelfs als ze door deze mensen worden geslagen of uitgescholden, verdragen ze het gewillig zonder enige klacht. Ze geven zelfs voortdurend hun eigen nutteloosheid toe en worden slaafs, hoewel wat ze werkelijk vanbinnen denken totaal verschilt van hun uiterlijke gedrag. Als iemand met status en aanzien spreekt, zelfs als het een drogreden en ketterij van Satan is die volledig losstaat van de waarheid, zullen ze ernaar luisteren, instemmend knikken en het schijnbaar aanvaarden. Aan de andere kant, als iemand geen capaciteiten of status heeft, hoe correct zijn woorden ook zijn, zullen antichristen hem negeren en op hem neerkijken. Zelfs als wat hij zegt overeenkomt met principes en de waarheid, zullen ze er niet naar luisteren, maar hem in plaats daarvan weerleggen, bespotten en belachelijk maken. Dit is een ander kenmerk dat in het karakter van antichristen wordt gevonden. Afgaande op de manieren en principes waarmee zich gedragen en met de wereld omgaan, kunnen deze individuen definitief worden gekenmerkt als onmiskenbare niet-gelovigen. De uitingen van hun karakter zijn laag, gemeen en min.

Zich aan de machtigen vastklampen en de zwakken onderdrukken is een typische manier van sociale omgang voor mensen zoals antichristen. Ze voeren levendige gesprekken en slijmen bij ongelovigen, maar wanneer ze zich omdraaien en de broeders en zusters zien, hebben ze niets te zeggen en geen gemeenschappelijke taal. Dit zijn antichristen. Wanneer ze zaken bespreken die verband houden met geloof in God, het vervullen van plichten, ingang in het leven of veranderingen in gezindheid, hebben ze niets te zeggen en zijn ze er niet in geinteresseerd. Wanneer ze echter praten over ongelovigen, vooral degenen met rijkdom en invloed, politieke figuren, sociale elites, beroemdheden in muziek en film, sociale trends en zaken die verband houden met dineren en entertainment, worden ze buitengewoon spraakzaam en zijn ze niet te stoppen. Het lijkt erop dat ze in het bijzonder verlangen naar zo’n sort leven en sociale status. Hoewel zulke individuen in God geloven, is dat alleen vanwege hun eigen moeilijkheden en verborgen bedoelingen en doelen. Ze geloven alleen in God omwille van zegeningen, en zelfs nadat ze in God zijn gaan geloven, kunnen ze zulke dingen niet loslaten. Daarom worden ze enthousiast wanneer ze zaken bespreken die verband houden met dineren en entertainment. Wanneer ze met broeders en zusters spreken, is het een ander verhaal. Vanuit het diepst van hun hart en ziel kijken ze neer op degenen die in God geloven, degenen die de waarheid nastreven en degenen die eerlijk en oprecht zijn. Ze discrimineren en minachten zulke individuen. Wanneer antichristen leiders in de kerk zien, denken ze: ‘Ze zien er niet uit als leiders; ze lijken helemaal niet op ambtenaren. vergeleken met wereldse ambtenaren zijn ze veruit inferieur, het ontbreekt hen aan houding en stijl!’ Als ze vernemen dat sommige leiders geen hoog opleidingsniveau hebben, discrimineren ze tegen hen in hun hart. Welke mening denken jullie dat ze hebben wanneer ze Mij zien? Op het eerste gezicht denken ze: ‘Christus, de geïncarneerde god, is een niemendal zonder hogere opleiding, die niet zo lang is, wiens uiterlijk niet innemend is, die geen houding heeft en wiens kleding gewoon is. Iedereen zegt dat hij de waarheid heeft; dit is het enige dat de moeite waard is om aandacht aan te besteden, en er is niets anders indrukwekkends aan hem. Kijk eens wat die machtige mensen in de maatschappij dragen! Van welke merken zijn jouw kleren en schoenen? Wat is jouw kapsel? Heb je je haar laten knippen bij een beroemde salon? Hoeveel kostte één knipbeurt?’ Ik zeg: “Ik geef geen cent uit aan knipbeurten; Ik knip het Zelf thuis.” Ze zeggen: “Laat je schoonheidsbehandelingen doen? Verblijf je in hotels? Hoeveel sterren? Ben je ooit op een luxe cruise geweest?” Ik zeg: “Ik weet niets van deze dingen.” Ze zeggen: “Dan ben je echt behoorlijk onwetend. Waarom heb je met jouw nobele identiteit en status geen kennis of inzicht in deze luxueuze en hoogwaardige dingen in de wereld? Met jouw omstandigheden zou je het zelf eens een beetje moeten gaan ervaren. Je moet op zijn minst naar een dure schoonheidssalon gaan, in een vijfsterrenhotel verblijven en op een luxe cruise gaan. Je zou op zijn minst eersteklas moeten zitten als je vliegt.” Wanneer ze Mij zien, denken ze minachtend over Mij, maar ze moeten één ding erkennen, namelijk: ‘Ik heb nog nooit iets gehoord van de dingen die jij eerder tijdens bijeenkomsten hebt gezegd: ik moet luisteren naar wat jij zegt’. Maar na de bijeenkomsten herkennen ze Mij niet meer. Net als een wolf: nadat je hem hebt gevoerd, draait hij zich om en bijt hij je. Dat is de aard van de wolf. Wanneer antichristen de gewone broeders en zusters zien zonder geld of invloed, die gewoon de waarheid liefhebben en in staat zijn die na te streven, en die gewillig hun plichten vervullen, minachten en sluiten ze hen uit. Wanneer ze naar Christus kijken en een gewoon persoon zien, iemand die in elk opzicht, in uiterlijk, verschijning en houding, een eenvoudig en gewoon persoon is, kunnen ze dan onmiddellijk hun innerlijke gezindheid en zienswijze veranderen? (Nee, dat kunnen ze niet.) Hun houding ten opzichte van dingen is gebaseerd op hun karakter. Omdat het hen aan normale menselijkheid ontbreekt, is hun houding ten opzichte van Christus ongetwijfeld hetzelfde als hun houding ten opzichte van een gewoon persoon. Er is zelfs niet het kleinste beetje respect; dit wordt bepaald door hun essentie en karakter. De uiting van dit aspect van de menselijkheid van een antichrist is net zo walgelijk en weerzinwekkend als andere aspecten.

De diverse kenmerken van het karakter van een antichrist waarover we zojuist hebben gecommuniceerd, kunnen elk apart de goedheid of slechtheid, de superioriteit of inferioriteit van hun karakter onthullen. Is het karakter van een leugenachtig persoon superieur of inferieur? (Inferieur.) Is de menselijkheid van een egoïstisch en laaghartig persoon goed of slecht? (Slecht.) Is de menselijkheid van iemand die schaamteloos is goed of slecht? (Slecht.) Is het karakter van een verraderlijk en meedogenloos persoon superieur of inferieur? (Inferieur.) Hoe is het karakter van iemand die alleen weet hoe hij zich aan de machtigen moet vastklampen en de zwakken moet onderdrukken, die zich alleen aan zulke principes houdt? (Verwerpelijk.) Zulke individuen zijn tot in het extreme verwerpelijk, het ontbreekt hen niet alleen aan normale menselijkheid, maar men zou zonder onverdrijven kunnen zeggen dat het geen mensen zijn – het is uitschot, het zijn duivels. Iedereen die verstoken is van het minste geweten en verstand is een duivel, geen mens.

F. Begeriger naar materiële dingen dan normale mensen

Er is nog een uiting in de menselijkheid van antichristen: ze zijn begeriger naar materiële dingen dan normale mensen. Dat wil zeggen, hun verlangen en drang naar materiële dingen is bijzonder groot – het is grenzeloos. Ze zijn vervuld van aspiraties voor een extravagante levensstijl en zijn onverzadigbaar hebzuchtig. Sommigen zeggen misschien: “De meerderheid van de antichristen bezit deze uiting niet.” Dat ze die niet bezitten, betekent niet dat die afwezig is in hun menselijkheid. Wat zijn hun principes voor wat ze eten, hoe ze zich kleden en hoe ze eruitzien zodra zulke mensen status verkrijgen? Zodra ze status hebben, moeten ze hun zin krijgen, vinden ze kansen, hebben ze bepaalde voorwaarden en is hun leven anders. Ze worden kieskeurig over wat ze eten, waarbij ze de nadruk leggen op uiterlijk vertoon en luxe. Ze staan erop merkartikelen te dragen en te gebruiken, en de huizen waarin ze wonen en de auto’s waarin ze rijden moeten hoogwaardig en luxueus zijn. Zelfs wanneer ze een bedrijfsvoertuig kopen, moet het zijn uitgerust met luxueuze accessoires. Sommigen vragen misschien: “Als ze geen geld hebben, waarom leggen ze dan zo’n nadruk op deze dingen?” Dat ze geen geld hebben, betekent niet automatisch dat ze zulke dingen niet najagen of dat dit verlangen afwezig is in hun menselijkheid. Daarom verkwisten antichristen, zodra ze de offergaven in Gods huis in handen krijgen, die roekeloos. Ze willen alles kopen en van alles genieten, tot op het schaamteloze af en in een mate die moeilijk in de hand te houden is. Ze moeten thee van hoge kwaliteit drinken die in vergulde kopjes wordt geserveerd, hun maaltijden moeten weelderige banketten zijn, ze staan erop ginseng van speciale kwaliteit te consumeren en ze gebruiken alleen de nieuwste modellen van computers en telefoons van merken van wereldklasse. Ze dragen brillen die duizenden yuan kosten, geven honderden uit aan haarstyling en betalen duizend yuan of meer voor massage-en saunasessies. Kortom, ze eisen dat alles eersteklas en van een bekend merk is, omdat ze willen genieten van dezelfde dingen als beroemdheden en machtige mensen. Zodra antichristen status hebben, worden al deze lelijke dingen duidelijk. Tijdens bijeenkomsten vinden ze het niet genoeg als er maar drie tot vijf mensen naar hun prediking luisteren, en staan ze erop dat er drie- tot vijfhonderd mensen zijn. Wanneer anderen zeggen dat er ongunstige externe omstandigheden zijn, dus dat een bijeenkomst van drie tot vijf mensen al behoorlijk goed is, werpen ze tegen: “Dit volstaat niet – waarom luisteren er zo weinig mensen naar mijn preek? Dit is mijn tijd niet waard. We zouden een groot kerkgebouw moeten kopen dat tienduizenden mensen kan bevatten voor een waardigere preek.” Flirten ze niet met de dood? Dit is het soort dingen dat antichristen doen. Zijn ze ook niet schaamteloos? Ze hebben een buitengewoon onbeheersbaar verlangen naar en interesse in een luxe leven en materiële dingen, wat een ander kenmerk is van het karakter van antichristen. Zodra iemand het heeft over gastronomisch eten, luxe auto’s, merkkleding en hoogwaardige en dure artikelen, lichten hun ogen op en worden ze groen van hebzucht, en komt hun verlangen boven drijven. Hoe ontstaat dit verlangen? Het is onmiskenbaar een onthulling van hun demonische aard. Sommige antichristen hebben misschien weinig geld, en wanneer ze iemand zien die hoogwaardige sieraden of een diamanten ring van twee of drie karaat draagt, lichten hun ogen op en denken ze: ‘Als ik niet in god geloofde, zou ik er een van vijf karaat kunnen dragen’. Ze overwegen het feit dat ze niet eens een ring van één karaat bezitten, en ze raken overstuur en beginnen te denken dat geloven in God niet de moeite waard is. Maar bij nader inzien denken ze: ‘Ik zal grote zegeningen ontvangen in de toekomst omdat ik mijn vertrouwen in god heb gesteld. Ik zou een diamant van vijfhonderd karaat kunnen hebben en die op mijn hoofd kunnen dragen.’ Hebben ze geen begeerten? Als ze rijke individuen op tv zien die merkkleding dragen en op luxueuze cruiseschepen op zee ronddobberen, vinden ze dat ongelooflijk gelukzalig, romantisch, nobel en benijdenswaardig. Ze kwijlen erbij en zeggen: “Wanneer kan ik ook zo iemand worden, een reus onder de mensen? Wanneer kan ik van zo’n leven genieten?” Ze kijken er keer op keer naar totdat ze denken: ‘Geloven in God is werkelijk oninteressant’. Maar dan denken ze opnieuw na: ‘Ik kan niet op deze manier denken. Waarom geloof ik in god? “Men moet de grootste ontberingen doorstaan om de grootste der mensen te worden.” In de toekomst zal mijn leven veel beter zijn dan dat van hen. Zij gaan op een luxe cruise, maar ik zal vliegen in een luxe vliegtuig of een luxe vliegende schotel – ik bereik de sterren!’ Zijn deze gedachten ook maar een beetje verstandig? Komen ze overeen met normale menselijkheid? (Nee, dat doen ze niet.) Dit is een ander element in de menselijkheid van antichristen – een buitengewoon onbeheersbaar verlangen naar materiële dingen en een luxueuze levensstijl. Zodra ze deze verkrijgen, worden ze onverzadigbaar hebzuchtig, met een begerige blik en aard, en willen ze deze dingen voor altijd bezitten. In de menselijkheid van antichristen gaat het niet alleen om het benijden van de machtigen; ze verlangen ook naar materiële dingen en een hoge levensstandaard. De normale menselijkheid heeft een redelijk scala aan behoeften voor het leven en materiële dingen Mensen hebben hun dagelijkse benodigdheden, de behoeften van werk-en leefomgevingen, en ook hun fysieke behoeften. Het is genoeg dat aan deze behoeften wordt voldaan, en het wordt als relatief normaal beschouwd om ze te matigen op basis van iemands capaciteit en economische omstandigheden. Bij antichristen is de behoefte en het zich tegoed doen aan materiële dingen echter abnormaal en onverzadigbaar. Sommige antichristen streven in het bijzonder een hoge levensstandaard na – wanneer ze in een gastgezin wonen waar het eten louter uit eenvoudige maaltijden bestaat, voelen ze zich een beetje geïrriteerd. Bovendien, als de mensen in dit gezin de waarheid nastreven, redelijk eerlijk zijn en hen niet zullen vleien, voor hen zullen kruipen of hen naar de mond praten, walgen ze er nog meer van en denken ze: ‘Waar kan ik wat goed eten krijgen en in een groot huis verblijven? Wie heeft goede leefomstandigheden? Wie heeft een auto en kan me ergens naartoe brengen en me ophalen zodat ik niet hoef te lopen?’ Ze houden zich altijd bezig met zulke zaken. Hebben jullie dit soort mensen in jullie omgeving? Zijn jullie zelf zo iemand? (Deze dingen zijn ook aanwezig in onze menselijkheid.) Kunnen jullie ze dan in de hand houden? Genieten van comfort is niet hetzelfde als onverzadigbare hebzucht; het moet met mate worden gedaan zonder dat het de vervulling van iemands plicht in de weg staat. Dit is de menselijkheid die normale verdorven mensen bezitten. Antichristen beoefenen echter geen matigheid; ze zijn onverzadigbaar en doorgaans roofzuchtig. Hebben jullie met betrekking tot deze uiting nog iets anders toe te voegen? (God, ik heb eerder een antichrist gezien. Destijds had een zuster meer dan tien donzen jassen voor haar gekocht, allemaal van bekende merken, en deze antichrist droeg ze een voor een en trok elke keer dat ze uitging een nieuwe aan. Later werd ze een leider en gebruikte ze Gods offergaven om een sedan te kopen. Iemand kocht zelfs een mooi huis speciaal om haar te huisvesten, en wanneer ze ging winkelen, volgde deze gastzuster haar op de voet. Als ze een kledingstuk leuk vond, hoefde ze er maar naar te wijzen en haar gastzuster haastte zich om het voor haar te kopen. Wanneer ze naar huis terugkeerde, belde ze het gastgezin van tevoren en zei dat ze dumplings wilde eten. De timing voor het koken van dumplings moest precies worden berekend – niet te vroeg, anders zouden ze afkoelen, en niet te laat, anders zou zij hongerig moeten wachten wanneer ze thuiskwam. Ze was als een keizerin-weduwe; haar levensstijl was buitengewoon luxueus. Later werd deze antichrist uit de kerk gezet.) Kijk eens hoe onwetend en dwaas deze mensen waren, een huis en sedan kopen voor een antichrist! Antichristen geloven dat mensen op deze wereld komen om van dingen te genieten, dat als mensen niet van deze dingen genieten, hun leven tevergeefs wordt geleefd. Dit is hun principe en theorie. Is deze theorie juist? Het is puur de zienswijze van ongelovigen, beesten en dode mensen zonder geest. Mensen die in God geloven en toch zulke zienswijzen hebben, zijn volslagen niet-gelovigen en ongelovigen. Zodra dit soort mensen status verkrijgt, worden ze door en door antichristen, en zonder status zijn het kwaadaardige mensen.

Leugenachtig, verraderlijk en meedogenloos, zonder eergevoel en schaamteloos, egoïstisch en laaghartig, zich aan de machtigen vastklampen en de zwakken onderdrukken, en begeriger naar materiële dingen dan normale mensen – deze kenmerken van het karakter van antichristen zijn typisch, zeer representatief en duidelijk. Hoewel sommige van deze uitingen tot op zekere hoogte bij gewone mensen kunnen voorkomen, zijn hun uitingen eenvoudigweg een verdorven gezindheid of uitingen van abnormale menselijkheid of een gebrek aan menselijkheid die voortkomen uit het verderf door Satan. Door Gods woorden te lezen, ontwikkelen deze mensen het bewustzijn van geweten en het vermogen om deze dingen los te laten en ertegen in opstand te komen, en berouw te tonen. Deze kenmerken spelen geen dominante rol in hen, en ze zullen het nastreven van de waarheid van deze mensen of de vervulling van hun plichten niet beïnvloeden. Alleen antichristen weigeren de waarheid te aanvaarden, ongeacht hoeveel preken ze horen. De eigenschappen en kenmerken die inherent zijn aan hun menselijkheid zullen niet veranderen, en daarom worden zulke mensen in het huis van God veroordeeld en kunnen ze nooit worden gered. Waarom kunnen ze niet worden gered? Mensen met zo’n karakter kunnen niet worden gered omdat ze weigeren de waarheid te aanvaarden, en omdat ze de waarheid, God en alle positieve dingen vijandig gezind zijn. Het ontbreekt hun aan de voorwaarden en de menselijkheid voor redding, en daarom zijn deze individuen bestemd om te worden geëlimineerd en in de hel te worden geworpen.

12 december 2020