Een devotiedagboek

Woensdag 17 augustus 2022, heldere hemel

Ik ben vandaag aan een nieuwe plicht begonnen. Ik doe tekstwerk. Hoewel het onverwacht is, ben ik blij dat ik deze plicht kan doen. Ik weet dat dit Gods genade is en dat Hij me een kans geeft om te praktiseren. Ik wil het goed doen. Maar als ik bedenk hoe onbekend ik ben met dit werk en hoe anderen zijn gesnoeid en aangepakt omdat ze eigenzinnig en zonder principes waren in dit soort werk, begin ik me zorgen te maken en vraag ik me af of ik in deze plicht ook gesnoeid en aangepakt zal worden? Maar dan nog, het zou toch goed zijn als ik lering kon trekken uit gesnoeid worden? Dit is een geweldige kans om de waarheid te achterhalen! Dus uiteindelijk accepteerde ik deze plicht.

Zondag 4 september 2022, bewolkt

Wat vliegt de tijd toch. In een oogwenk ben ik al ruim een halve maand bezig met tekstwerk. Met de communicatie van de leider over principes en begeleiding van het werk ben ik wat meer vertrouwd geraakt met dit werk en heb ik wat principes geleerd. Vandaag zag ik hoe enkele broeders en zusters werden aangepakt omdat ze hun plicht niet met principes deden en eigenzinnig waren. Ik werd nogal nerveus, bang om zelf aangepakt te worden. Hoewel ik weet dat het snoeien door de leider verdorven gezindheden en de essentie van problemen aanduidt in overeenstemming met Gods woord, en dat dit ons helpt om onszelf en de principes van de waarheid te leren kennen. Toch wil ik niet gesnoeid of aangepakt worden. Broeder Saul werd vandaag aangepakt omdat hij zijn plicht niet volgens de principes deed. De leider had dit herhaaldelijk gecommuniceerd en met hem besproken maar hij bleef dezelfde fout maken. De leider zei dat hij geestelijk ongevoelig was en dat hij principes niet begreep. Hoewel deze woorden niet aan mij gericht waren voelde het toen ik de woorden ‘geestelijk ongevoelig’ hoorde alsof dat toch een gevoelige snaar raakte. Ik waarschuwde mezelf: ik moet handelen volgens principes en ik mag geen fouten maken, anders word ik aangepakt. Ik kom in de problemen als blijkt dat ik geestelijk ongevoelig ben. Hoe kan zo iemand gered worden? Is zo iemand het waard om gecultiveerd te worden? Deze gedachten maakten me alleen maar banger. Toen ik vanavond met mijn plicht bezig was was ik constant gespannen. Ik ging uiterst voorzichtig te werk, doodsbang om fouten te maken. Maar ik begrijp niet waarom het feit dat andere mensen worden aangepakt zo’n effect op mij heeft.

Vrijdag 9 september 2022, heldere hemel

De laatste tijd ben ik erg ongerust over mijn plicht en kijk ik voortdurend over mijn schouder. Ik ben doodsbang om fouten te maken. Soms vragen anderen naar mijn standpunt maar zelfs bij suggesties waar ik zeker van ben, ben ik bang iets verkeerd te zeggen. Ik moet eerst de goedkeuring van een aantal anderen krijgen voordat ik mijn mening geef. Om eerlijk te zijn, is het doen van mijn plicht op deze manier enorm vermoeiend, en ik heb het gevoel dat ik ver van God verwijderd ben geraakt. Ik las vandaag een passage uit Gods woord die me echt raakte. Almachtige God zegt: “Sommige antichristen die in Gods huis werken, nemen zich in stilte voor om uiterst voorzichtig te handelen, om te voorkomen dat ze fouten maken, gesnoeid worden, de Boven boos maken of door hun leiders betrapt worden op het doen van iets slechts, en ze zorgen ervoor dat er toeschouwers zijn wanneer ze goede dingen doen. Maar hoe scrupuleus ze ook zijn, vanwege het feit dat hun motieven en het pad dat ze bewandelen onjuist zijn, en omdat ze alleen spreken en handelen omwille van roem, gewin en status en nooit de waarheid zoeken, is het vaak zo dat ze principes schenden, het werk van de kerk hinderen en verstoren, als dienaren van Satan optreden en zelfs vele overtredingen begaan. Het is heel gebruikelijk en heel typerend voor zulke mensen om vaak principes te schenden en overtredingen te begaan. Het is voor hen dan ook vanzelfsprekend heel moeilijk om te voorkomen dat ze gesnoeid worden. Ze hebben gezien dat sommige antichristen zijn onthuld en geëlimineerd omdat ze streng zijn gesnoeid. Ze hebben deze dingen met eigen ogen gezien. Waarom handelen antichristen zo voorzichtig? Eén reden is beslist dat ze bang zijn om onthuld en geëlimineerd te worden. Ze denken: ‘Ik moet voorzichtig zijn, want “voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast” en “goede mensen hebben een vredig leven”. Ik moet deze principes volgen en mezelf er op ieder moment aan herinneren dat ik geen vergissing bega en niet in de problemen raak, en ik moet mijn verdorvenheid en bedoelingen onderdrukken en die aan niemand laten zien. Zolang ik geen kwaad doe en tot het eind toe volhoud, verdien ik zegeningen, ontloop ik de rampen en ben ik succesvol in mijn geloof in god!’ Vaak sporen ze zichzelf aan, motiveren ze zichzelf en bemoedigen ze zichzelf op deze manier. Diep vanbinnen denken ze dat als ze kwaad doen hun kans op zegeningen verkrijgen aanzienlijk afneemt. Zijn dit niet de berekening en het geloof die huizen in de diepten van hun hart? Afgezien van de vraag of deze berekening of dit geloof van antichristen goed of verkeerd is, waar zullen ze zich op basis hiervan het meest zorgen over maken als ze gesnoeid worden? (Hun vooruitzicht en hun bestemming.) Ze associëren behandeld en gesnoeid worden met hun vooruitzicht en hun bestemming – dit heeft te maken met hun boosaardige aard” (Het Woord, Deel IV, Antichristen ontmaskeren, Punt negen (deel 8)). Deze passage beschrijft precies mijn gesteldheid. Als ik zie hoe anderen worden aangepakt accepteer ik niet dat dit van God komt noch zoek ik naar de reden waarom deze mensen worden aangepakt, hoe ze zijn afgeweken, hoe ik van hun mislukkingen kan leren en hoe ik moet voorkomen dat ik in de toekomst op dezelfde manier fouten bega, zodat ik in overeenstemming met de beginselen handel. In plaats daarvan leg ik een onzichtbaar maar diepgaand verband tussen aangepakt worden en mijn lot. Ik denk dat hoe serieuzer je wordt aangepakt, hoe minder hoop je hebt om gezegend te worden. Ik ben waakzamer en voorzichtiger geworden, in de gedachte dat zolang ik niet veel fouten maak of aangepakt wordt, er hoop is om gezegend te worden. Vanwege mijn misvattingen over aangepakt worden en omdat ik te veel waarde hecht aan zegeningen ben ik zeer gevoelig voor dingen die met mijn lot te maken hebben en te voorzichtig in alles wat ik doe. Ik ben bang dat als ik niet voorzichtig ben, ik word aangepakt en mijn goede uitkomst verlies. Ik zie dat ik erg slecht en bedrieglijk ben! De leider communiceert vaak met ons over principes en neemt ons bij de hand, maar we nemen zijn woorden niet serieus. We gaan eigenzinnig en blindelings te werk en verstoren het werk. Is het niet volkomen normaal om ons aan te pakken? Een rationeel persoon zou in het licht hiervan over zichzelf nadenken, over waar ze tekort schieten of geestelijk ongevoelig zijn en de waarheid zoeken en onmiddellijk hun afwijkingen verbeteren. Dit is een persoon met een positief intreden en die de waarheid zoekt. Wij worden aangepakt om ons te helpen de waarheid binnen te gaan en onze plichten goed te vervullen. Maar niet alleen zoek ik de waarheid niet en doe ik niet aan zelfreflectie, ik ben ook behoedzaam en begrijp het verkeerd. Ik kan het goede niet van het slechte onderscheiden! Dankzij de openbaring van Gods woord heb ik nu enig begrip van mijn gesteldheid.

Maandag 12 september 2022, zware regen

Tijdens een bijeenkomst vandaag hoorde de leider dat Saul negatief was geworden nadat hij was aangepakt en dat hij zich beperkt en onderdrukt voelde. De leider vroeg ons of we ons beperkt voelden. Ik herinnerde me mijn recente gesteldheid en zei dat ik me enigszins beperkt had gevoeld. De leider communiceerde een aantal keer met me, wat me echt raakte. Hij zei: “Hoe komt het dat sommige mensen herhaaldelijk worden aangepakt en toch de waarheid niet verkrijgen en zeggen dat ze zich beperkt, onderdrukt en gepijnigd voelen? Dat is omdat ze zich niet richten op het begrijpen of verkrijgen van de waarheid wat betekent dat ze niets verkrijgen. Ze verzetten zich en worden boos als ze worden aangepakt. Ze gaan tegen anderen in. Is dat een persoon die de waarheid aanvaardt? Deze mensen worden in feite aangepakt omdat ze principes van de waarheid hebben geschonden maar ze weigeren om aan zelfreflectie te doen en verslappen zelfs. Dit laat zien dat ze de waarheid niet aanvaarden en dat ze juist tegen de waarheid ingaan en ermee in strijd zijn. In strijd zijn met de waarheid is in wezen tegen God ingaan. De aard hiervan is zeer ernstig.” Dankzij de communicatie van de leider besefte ik eindelijk hoe ernstig de aard van het verwerpen van de waarheid of aangepakt worden is en hoe gevaarlijk die gesteldheid is. Toen ik thuiskwam, voelde ik me lange tijd erg onrustig en lag ik lang in bed zonder te kunnen slapen. Ik voel dat deze situatie geen toeval en dat Gods wil erachter zit. Ik ben begonnen met af te vragen hoe het niet aanvaarden van de waarheid zich precies manifesteert. Hoe kan ik hier een les uit trekken en nadenken over mezelf in deze situatie?

Woensdag 14 september 2022, heldere hemel

Saul is vandaag weggestuurd. Er zijn ook een paar anderen weggestuurd omdat ze de waarheid niet aanvaardden en geen vooruitgang boekten in hun plicht. Ik hoorde van een zuster dat Saul zijn plicht vaak eigenzinnig deed en principes schond, en dat de leider elke keer geduldig met hem over principes communiceerde. Soms snoeide hij hem en wees op de essentie van zijn probleem maar Saul ging niet op zoek naar de waarheid en deed niet aan zelfreflectie. Als reactie op het snoeien, verslapte hij en weigerde zijn mening te delen in werkbesprekingen. Tijdens een van de bijeenkomsten zei hij zelfs: “De leider ziet het niet wanneer ik goed werk verricht, maar ik word wel aangepakt als ik het niet goed doe.” Het was moeilijk te geloven dat hij dit had gezegd en het feit dat hij dat kon zeggen, liet zien dat hij de waarheid helemaal niet aanvaardde! Ik heb een paar passages uit Gods woord gelezen. “Als een antichrist wordt gesnoeid, is het eerste wat hij doet zich diep in zijn hart verzetten en het verwerpen. Hij komt ertegen in opstand. En waarom is dat zo? Dat komt doordat antichristen door hun aard-essentie afkerig zijn van de waarheid en die haten, en de waarheid in het geheel niet aanvaarden. Natuurlijk is een antichrist door zijn essentie en gezindheid niet in staat om zijn eigen fouten en zijn eigen verdorven gezindheid te erkennen. Op basis van deze twee feiten bestaat de houding van een antichrist ten opzichte van gesnoeid worden eruit dat hij het compleet en volkomen verwerpt en er weerstand tegen biedt. Vanuit de grond van zijn hart haat hij het en verzet hij zich ertegen en hij heeft geen spoortje acceptatie of onderwerping, laat staan werkelijke bezinning of berouw. Wanneer een antichrist wordt gesnoeid, overweegt de antichrist niet wie het doet, waar het over gaat, in welke mate hij schuld heeft aan de zaak, hoe overduidelijk zijn fout is, hoeveel kwaad hij begaat of welke gevolgen zijn kwaadaardigheid heeft voor de kerk. Hiermee houdt een antichrist totaal geen rekening. Voor een antichrist heeft degene die hem snoeit het op hem gemunt of zoekt die persoon naar fouten zodat hij hem kan kwellen. De antichrist kan zelfs denken dat hij wordt gepest en vernederd, dat hij niet als mens wordt behandeld en dat hij wordt gekleineerd en geminacht. Nadat een antichrist is gesnoeid, denkt hij nooit na over wat hij eigenlijk verkeerd heeft gedaan, wat voor verdorven gezindheid hij aan de dag heeft gelegd, of hij de principes heeft gezocht waaraan hij zich moet houden, of hij in overeenstemming met de waarheidsprincipes heeft gehandeld of zijn verantwoordelijkheden heeft vervuld in de zaak waarvoor hij wordt gesnoeid. Hij onderzoekt dit niet en denkt over dit alles niet na, noch overweegt hij deze kwesties. In plaats daarvan behandelt hij gesnoeid worden volgens zijn eigen wil. Telkens wanneer een antichrist wordt gesnoeid, is hij vol boosheid, ongehoorzaamheid, en verontwaardiging en neemt hij van niemand advies aan. Hij weigert te aanvaarden dat hij wordt gesnoeid en is niet in staat terug te komen vóór God om zichzelf te kennen en over zichzelf na te denken, om zijn daden aan te pakken die in strijd zijn met de principes, zoals plichtmatig zijn, of onbesuisd te werk gaan in zijn plicht, en ook pakt hij deze kans niet aan om zijn eigen verdorven gezindheid op te lossen. In plaats daarvan bedenkt hij smoesjes om zichzelf te verdedigen en te rechtvaardigen en zegt hij zelfs dingen om tweedracht te zaaien en anderen op te hitsen” (Het Woord, Deel IV, Antichristen ontmaskeren, Punt twaalf: Ze willen zich terugtrekken wanneer ze geen status hebben en geen hoop op het verwerven van zegeningen). “Ongeacht de situaties waarin je geplaatst wordt – vooral in het geval van tegenspoed, en vooral wanneer God mensen openbaart of ontmaskert – is het eerste wat je moet doen, voor God verschijnen om na te denken over jezelf en je woorden en daden en je verdorven gezindheid te onderzoeken, in plaats van te beoordelen, nauwkeurig te onderzoeken en te oordelen of Gods woorden en daden goed of fout zijn. Als je in je gepaste positie blijft, moet je precies weten wat je hoort te doen. Mensen hebben een verdorven gezindheid en begrijpen de waarheid niet. Dit is niet zo’n groot probleem. Maar wanneer mensen een verdorven gezindheid hebben en de waarheid niet begrijpen, maar ondanks dat nog altijd niet de waarheid zoeken – dan is dit een groot probleem. Je hebt een verdorven gezindheid en begrijpt de waarheid niet, daarom kun je nog steeds willekeurig over God oordelen, en Hem behandelen en met Hem omgaan naar gelang je stemming, voorkeuren en emoties. Maar als je de waarheid niet zoekt en beoefent, zullen de zaken niet zo eenvoudig liggen. Niet alleen zul je je niet aan God kunnen onderwerpen; je zou zelfs Hem verkeerd kunnen begrijpen en over Hem kunnen klagen, Hem kunnen veroordelen, Hem kunnen weerstreven en Hem zelfs in je hart kunnen vervloeken en verwerpen, waarbij je zegt Hij niet rechtvaardig is, dat niet alles wat Hij doet noodzakelijkerwijs goed is. Is het niet gevaarlijk dat je nog altijd zulke dingen zou kunnen veroorzaken? (Dat is het.) Het is erg gevaarlijk. De waarheid niet zoeken kan iemand zijn leven kosten! En dit kan op elk moment en op elke plek gebeuren” (Het Woord, Deel IV, Antichristen ontmaskeren, Punt tien: Ze verachten de waarheid, schenden schaamteloos principes en negeren de regelingen van Gods huis (deel 3)). “Allen die vaak negatief zijn, zijn dat omdat ze de waarheid niet kunnen aanvaarden. Als je de waarheid niet aanvaardt, zal negativiteit zich als een duivel aan je vastklampen. Die maakt dat je voortdurend negatief bent en zorgt ervoor dat je gevoelens van weerspannigheid, ontevredenheid en grieven jegens God ontwikkelt, totdat je merkt dat je God weerstaat, strijdt en schreeuwt tegen God – dan heb je het einde bereikt en zal je lelijke gezicht worden blootgelegd. Mensen beginnen je bloot te leggen, je te ontleden en je te kenmerken, en pas nu, geconfronteerd met de grimmige realiteit, beginnen je tranen te vloeien; dit is het moment dat je instort en je in wanhoop op je borst begint te slaan – wacht dan maar om Gods straf te aanvaarden!” (Het Woord, Deel V, De verantwoordelijkheden van leiders en werkers, De verantwoordelijkheden van leiders en werkers (17)). Gods woord deed me eindelijk begrijpen dat de duidelijkste aanwijzing of iemand de waarheid aanvaardt, is hoe diegene ermee omgaat als hij aangepakt wordt. Wanneer ze zijn aangepakt, kunnen zij die de waarheid nastreven en aanvaarden aan zelfreflectie doen en ongeacht hoe hard ze zijn aangepakt, kunnen ze altijd tot God bidden nadenken over waar ze precies de fout ingingen, wat dit veroorzaakte en welke verdorven gezindheid ze lieten zien, om vervolgens de waarheid te zoeken en daarvan te leren. Hoewel er wat negativiteit en zwakte kan zijn omdat zij de diepte van hun verdorvenheid en de ernst van hun overtredingen inzien, beginnen ze zich schuldig en berouwvol te voelen en daardoor haten ze zichzelf in hun hart. Maar deze negativiteit gaat voorbij. Ze kunnen de waarheid zoeken en over zichzelf blijven nadenken op grond van deze mislukkingen en als ze hun probleem echt kennen en de aard van hun daden duidelijk zien, zien ze Gods liefde en bescherming in het aangepakt worden en bedanken ze God. Op dat moment is iemands gesteldheid juist en positief. Maar iemand die de waarheid niet aanvaardt, gaat anders om met aangepakt worden. Hoewel sommigen niet openlijk zullen klagen, doen ze nooit aan zelfreflectie noch leren ze zichzelf kennen door Gods woord. Van binnen maken ze ruzie, verzetten ze zich en verzinnen excuses, wat betekent dat hoe meer ze erover nadenken, hoe meer ze zich gekrenkt en gepijnigd voelen zelfs zozeer dat ze menen dat hun onrecht is aangedaan. Dit zorgt natuurlijk voor negatieve emoties. Deze negatieve emoties bevatten hun ontevredenheid met de werkelijkheid en met anderen. Zij die de waarheid aanvaarden merken dat ze door aangepakt te worden hun verdorven gezindheid echt leren kennen, ze tonen berouw en veranderen en dat is een keerpunt in hun geloof. Maar zij die de waarheid niet aanvaarden, zullen worden ontmaskerd en verstoten. Iedereen die vaak negatief wordt, aanvaardt de waarheid niet, is van nature de waarheid zat en kan geen vooruitgang boeken, ongeacht hun jarenlange geloof. Toen hij werd aangepakt deed Saul niet aan zelfreflectie en herkende hij de aard en consequenties van eigenzinnig werken niet, en ging al helemaal niet op zoek naar de principes van beoefening. In plaats daarvan was hij gesloten, negatief en lusteloos. Eerst dacht ik dat het normaal was om je down te voelen na aangepakt te zijn en dat hij na wat dagen van zelfreflectie in orde zou zijn. Maar enkele van de andere broeders en zusters zeiden dat hij eerder zo was geweest – uiterlijk ijverig en actief, maar zodra er problemen bij het werk opdoken en hij werd aangepakt werd hij negatief en lusteloos en leverde hij geen bijdrages meer aan discussies over problemen. Hij zei dat hoe meer suggesties hij deed voor het werk, hoe meer problemen er aan het licht kwamen, en dat hij minder suggesties en meningen zou geven, zodat er minder problemen aan het licht zouden komen. Met zijn laatste snoeibeurt voelde hij zich beperkt en onderdrukt in zijn plicht en ook depressief en gepijnigd. Deze negatieve houding van hem is in wezen het verwerpen van de waarheid, en het beschuldigen en weerstaan van God. Hij heeft de gezindheid van een antichrist getoond. Ik heb eindelijk beseft dat achter deze negativiteit een satanische gezindheid schuilgaat die zich tegen God verzet. Dat Saul het verkeerde pad in is geslagen, zou mij toch niet wakker moeten schuden? “De waarheid niet zoeken kan iemand zijn leven kosten! En dit kan op elk moment en op elke plek gebeuren” (Het Woord, Deel IV, Antichristen ontmaskeren, Punt tien: Ze verachten de waarheid, schenden schaamteloos principes en negeren de regelingen van Gods huis (deel 3)). Ik had hier nog niet veel persoonlijke ervaring mee maar met wat ik de laatste tijd heb meegemaakt, resoneerden deze woorden in mijn hart. Het is erg gevaarlijk om de waarheid niet te zoeken of te aanvaarden. De onlangs weggestuurde broeders en zusters waren in feite begaafd maar hun fatale zwakte was dat ze de waarheid zat waren en er niet naar zochten, waardoor ze nooit resultaten boekten in hun plicht en uiteindelijk weggestuurd werden. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik het belang inzie van het zoeken naar de waarheid.

Donderdag 15 september 2022, lichte regen

De communicatie van de leider van die avond spookt al een paar dagen door mijn hoofd en mijn gedachten blijven terugkomen bij deze woorden van God: “Als je geloof in God hebt, maar dan de waarheid of de bedoelingen van God niet zoekt, noch de weg liefhebt die je dichter naar God toe brengt, dan zeg ik dat je iemand bent die oordeel probeert te ontlopen, en dat je een marionet bent en een verrader die de grote witte troon ontvlucht” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Christus doet het werk van het oordeel met de waarheid). Eerder, toen ik Gods woorden las: “je bent iemand die oordeel probeert te ontlopen” en “je bent een marionet en een verrader die de grote witte troon ontvlucht”, kwamen degenen in de religieuze wereld die zich vastklampen aan religieuze begrippen onmiddellijk in mijn gedachten op. Ze willen gewoon gered worden door genade. Zij weigeren Gods oordeelswerk in de laatste dagen te aanvaarden. Het zijn marionetten en verraders die wegvluchten van Gods grote witte troon. Maar ik vraag me af of het aanvaarden van Gods werk in de laatste dagen ook het aanvaarden van Zijn oordeel betekent? Ziet God het zo? Wat betekent het nu echt om werkelijk Gods oordeel en tuchtiging te aanvaarden? Door Gods woord te overdenken, besefte ik dat het aanvaarden van Gods werk in de laatste dagen niet betekent dat je ook echt Zijn oordeel in de laatste dagen aanvaardt. Je moet op zijn minst kunnen accepteren dat je wordt aangepakt om Gods oordeel in de laatste dagen te accepteren. Als je niet kan accepteren dat je wordt aangepakt, is het onmogelijk dat je Gods oordeel en tuchtiging accepteert. Ik las nog wat meer van Gods woord over hoe je correct omgaat met aangepakt worden. Almachtige God zegt: “Als het gaat om gesnoeid worden, wat is dan het minste dat mensen zouden moeten begrijpen? Gesnoeid worden is iets wat mensen moeten ervaren voordat ze hun plicht kunnen doen op een manier die aan de norm voldoet – het is onmisbaar. Het is ook iets wat mensen dagelijks onder ogen moeten zien en vaak moeten ervaren om redding te verkrijgen in hun geloof in God. Geen mens kan zonder gesnoeid te worden. Is iemand snoeien iets wat de eigen vooruitzichten en bestemming betreft? (Nee.) Waarvoor wordt men dan gesnoeid? Wordt het gedaan om mensen te veroordelen? (Nee, het wordt gedaan om mensen te helpen de waarheid te begrijpen en hun plicht volgens de principes te doen.) Dat klopt. Dat is het meest correcte begrip ervan. Iemand snoeien is een soort discipline, een soort kastijding, en natuurlijk is het ook een vorm van hulp en redding. Gesnoeid worden stelt je in staat je onjuiste streven tijdig om te keren. Het stelt je in staat de problemen die je momenteel hebt tijdig te herkennen, en stelt je in staat de verdorven gezindheden die je openbaart tijdig te herkennen. Hoe dan ook kan gesnoeid worden je helpen je fouten te herkennen en je plichten volgens de principes te doen. Dit behoedt je er tijdig voor om afwijkingen te veroorzaken en op een dwaalspoor te raken, en voorkomt dat je ernstige problemen veroorzaakt. Is dit niet de grootste hulp aan mensen en hun grootste redding? Degenen met een geweten en verstand zouden op de juiste manier moeten kunnen omgaan met gesnoeid worden” (Het Woord, Deel IV, Antichristen ontmaskeren, Punt negen (deel 8)). Gods woord is heel duidelijk over de juiste houding en het juiste beoefeningspad dat we moeten hebben ten opzichte van aangepakt worden. In feite heeft aangepakt worden niets te maken met het lot. Ongeacht of de gebruikte taal hard, verontrustend of zelfs veroordelend is helpt het ons allemaal om onze verdorvenheid eigenzinnigheid en het gebrek aan principes in ons handelen te herkennen en om de afwijkingen in ons werk te zien. Het is om ons te helpen de waarheid te zoeken en onze plichten volgens de principes te vervullen. Vaak of stevig aangepakt worden, betekent niet dat een persoon geen goed lot heeft en niet aangepakt worden betekent niet dat een persoon een goed lot zal hebben. Hoewel sommigen vaak worden gesnoeid en aangepakt en dit soms ernstig en schrijnend kan zijn, of een ontmaskering of veroordeling kan lijken, kunnen deze mensen later de waarheid zoeken en nadenken over zichzelf en wat inzicht krijgen in hun verdorven gezindheid, tekortkomingen en afwijkingen. Ze zijn in staat om te veranderen en te groeien in het leven en uiteindelijk kunnen ze nog altijd belangrijk werk op zich nemen. Ik begon terug te denken aan mijn houding ten opzichte van aangepakt worden sinds ik gelovig ben geworden. Ik geloof al negen jaar in God en in al die jaren ben ik nauwelijks aangepakt en heb ik zelden te maken gehad met grote tegenslagen of mislukkingen. Ik heb altijd een andere kijk gehad op aangepakt worden. Ik dacht dat aangepakt worden iets slechts is, dat het hetzelfde is als ontmaskerd of veroordeeld worden. Ik krimp ineen van angst als ik zie dat anderen worden aangepakt, bang dat het mij ook zal overkomen als ik niet uitkijk. Ik verwarde aangepakt worden met veroordeling en ontmaskering, verwierp het en verzette me ertegen, ik wilde in mijn comfortzone blijven in mijn geloof. Hoe is mijn streven anders dan dat van hen die in godsdienst alleen hun broodwinning zien? Ik heb zoveel van Gods woord gelezen en ik weet wel dat Zijn werk in de laatste dagen als doel heeft om de mens te reinigen en te vervolmaken met oordeel, loutering, en door hem te snoeien en aan te pakken. Maar ik heb geen echte kennis en ben niet bereid om te accepteren dat ik aangepakt of gelouterd word, dus het maakt niet uit hoeveel jaar ik in God geloof, ik zal geen vooruitgang boeken. Ik zal de waarheid niet krijgen of verandering in mijn gezindheid bereiken en uiteindelijk zal ik gestraft worden. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik besef hoe gevaarlijk mijn gesteldheid is. Voor mensen zoals ik die hunkeren naar troost en genade nastreven, betekent het niet dat we een goede uitkomst hebben, zelfs als we niet worden aangepakt. Als ik nooit de waarheid zoek noch mijn verdorven gezindheid verander, zal ik uiteindelijk niet gered worden. Het is niet zo dat aangepakt worden de uitkomst van een persoon onthult, maar dat zijn houding tegenover de waarheid onthult wie hij is. Ik dacht altijd dat aangepakt worden iets slechts was en dat het misschien Gods ongenoegen of veroordeling was. Maar nu zie ik hoe verkeerd ik het had! In tranen bad ik tot God: “God, ik zie eindelijk mijn onwetendheid en dwaasheid. In al de jaren dat ik geloof heb ik nooit de waarheid gezocht en mijn aard was de waarheid zat. Ik heb altijd vermeden om gesnoeid en aangepakt te worden. God, ik wil berouw tonen. Ik ben bereid lering te trekken uit aangepakt worden.” Ik voelde me veel meer op mijn gemak na het bidden en had ook een gevoel van hunkering en verlangen. Ik hoop dat ik in de toekomst kan ervaren dat ik word gesnoeid en aangepakt zodat ik vooruitgang in het leven kan boeken.

Woensdag 5 oktober 2022, bewolkt

Er is vandaag iets onvergetelijks gebeurd. Tijdens het werk aan een project moest er werk opnieuw worden gedaan, omdat ik mijn plicht eigenzinnig deed en niet op zoek was naar principes, wat de voortgang vertraagde. De leider wees op de aard van dit probleem en pakte me aan omdat ik arrogant was en het me aan kaliber ontbrak. Hij zei dat dit mijn gebrek aan geestelijke gevoeligheid aantoonde. Zijn woorden bleven door mijn hoofd spoken. Ik was erg overstuur en begon mezelf te begrenzen, en dacht: de leider heeft me door. Hij denkt dat ik niet geschikt ben voor deze plicht. Ik kan elk moment weggestuurd worden. Ik werd steeds depressiever. Toen ik besefte dat mijn gesteldheid verkeerd was, bad ik tot God: “O God, ik ben vandaag aangepakt. Ik weet niet wat ik hiervan moet leren of hoe ik aan zelfreflectie moet doen. Verlicht en leid me, alstublieft, om mezelf te leren kennen en deze negatieve emoties van me af te schudden.” Na het bidden, herinnerde ik me dat als je wordt aangepakt de sleutel in het zoeken naar de waarheid ligt. Wat lost negatief zijn op? Ik moet nadenken over wat precies mijn problemen zijn en hoe ik geestelijk ongevoelig ben geweest. Toen ik er rustig over nadacht, zag ik in dat ik dit keer vooral was aangepakt omdat ik mijn plicht eigenzinnig deed zonder goed na te denken of principes te zoeken. De leider had gecommuniceerd over principes die hiermee te maken hadden, maar ik hield gewoon vast aan de regels. Ik had zelfs het gevoel dat ik deze principes, nadat ik ze verschillende keren gehoord had, al onder de knie had en dat ik er niet meer aan hoefde te werken. Ik geloofde blindelings in mezelf, zette principes opzij zag mijn mening als juist en vroeg niet naar de mening van anderen. Ik was te eigenzinnig, handelde niet volgens principes en volgde blindelings regels. Was dit geen geestelijk ongevoelig gedrag? Als ik niet op deze manier was aangepakt, zou ik verdoofd blijven in de veronderstelling dat ik mijn plicht goed had gedaan, Zonder echt te weten welk kwaad ik zou kunnen begaan. Aangepakt worden is een waarschuwing voor me en het is bescherming voor me. Nu ik dit inzie, voel ik me niet meer negatief. Ik kan me richten op het zoeken met principes en mezelf eraan herinneren om dit soort fouten niet meer te maken.

Zaterdag 8 oktober 2022, heldere hemel

We hadden vandaag een bijeenkomst met de leider. Hij communiceerde geduldig met ons over de principes van het vervullen van een plicht en vroeg toen of we de laatste tijd enige resultaten hadden geboekt. Hij moedigde ons aan om de waarheid na te streven en dat, ongeacht de omstandigheden, het leren van lessen het belangrijkst is. Hij las ons ook een passage uit Gods woord voor. “Hoe vaak je tijdens je ervaring met Gods werk ook hebt gefaald, bent neergevallen, gesnoeid, behandeld of ontmaskerd, dat zijn geen slechte dingen. Hoe je ook bent gesnoeid of behandeld, en of dat nu door leiders, werkers, of je broeders of zusters werd gedaan, dat zijn allemaal goede dingen. Onthoud dit: hoeveel je ook lijdt, het is in je voordeel. Iedereen met ervaring kan dit beamen. Gesnoeid, behandeld of ontmaskerd worden is altijd goed, wat er ook gebeurt. Het is geen veroordeling. Het is Gods redding en de beste kans om jezelf te leren kennen. Het kan in je levenservaring een ommekeer brengen. Zonder dat zul je niet de gelegenheid, de conditie of de context hebben waarmee je een begrip van de waarheid over je verdorvenheid kunt bereiken. Als je werkelijk de waarheid begrijpt, en in staat bent om de verdorvenheden op te graven die diep in je hart verborgen zitten, als je die duidelijk kunt onderscheiden, dan is dat goed, want daarmee is een groot probleem van het binnengaan in het leven opgelost, en het is bijzonder bevorderlijk voor veranderingen in gezindheid. Jezelf echt leren kennen is de beste kans om je manier van doen te verbeteren en een nieuwe persoon te worden; het is de beste kans voor je om nieuw leven te verwerven. Wanneer je jezelf eenmaal echt kent, zul je kunnen zien dat het echt kostbaar is als de waarheid je leven wordt, en je zult dorsten naar de waarheid, de waarheid in praktijk brengen, en de werkelijkheid ervan binnengaan. Dat is zo fantastisch! Als je deze gelegenheid weet aan te grijpen en steeds als je faalt of valt serieus over jezelf nadenkt en echte kennis over jezelf verwerft, dan zul je midden in je negativiteit en zwakte in staat zijn om weer op te staan. Als je deze drempel eenmaal over bent, zul je in staat zijn om een grote stap vooruit te zetten en de werkelijkheid van de waarheid binnen te gaan” (Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, Om de waarheid te verwerven, moet je lessen leren van de mensen, gebeurtenissen en dingen om je heen). Gods woorden ontroerden me echt en ik kon mijn tranen niet bedwingen. Hoewel aangepakt worden verontrustend en pijnlijk was en het soms voelde alsof ik zou instorten van negativiteit had deze ervaring me echt Gods liefde laten zien. Het was dit soort situatie dat me dwong om voor God te komen om over mezelf na te denken en mijn eigen verdorvenheid te kennen en na te denken over waar mijn problemen zitten. Als ik mezelf enigszins leer begrijpen, krijg ik een gevoel van innerlijke rust en kalmte. Als ik niet was aangepakt, weet ik niet welke verstoringen ik in mijn plicht zou hebben veroorzaakt of welke problemen of vergissingen zouden zijn ontstaan. Door aangepakt te worden ben ik meer gaan letten op het zoeken naar de principes in mijn plicht. Ik heb persoonlijk gezien dat aangepakt worden onlosmakelijk verbonden is met het doen van je plicht. Deze ervaring heeft mijn houding ten opzichte van gesnoeid en aangepakt worden veranderd.