In 1998 kwam mijn neef Yang het evangelie van de Heer Jezus met mij delen. Hij bracht een exemplaar van de Bijbel mee en zei dat de hele Bijbel door God is ingegeven, dat alles wat erin staat het woord van God is en dat daarin het pad lag naar Gods koninkrijk en het eeuwige leven. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, toen ik hoorde dat ik het eeuwige leven direct kon krijgen en daarna las ik de Bijbel als ik tijd had. Als snel wist ik dat de Heer Jezus de Verlosser van de mensheid was en ik aanvaardde Hem. Omdat ik gepassioneerd naar God zocht, werd ik later medewerker en begon ik te evangeliseren en te prediken in de kerk. Ik geloofde stellig dat de Bijbel het fundament en de wegwijzer was voor mijn geloof.

Na enkele jaren liep het terug in de kerk en werd het steeds moeilijker het werk van de Heilige Geest te voelen. De meeste gelovigen waren passief en zwak, hun geloof was uitgedoofd en velen keerden zelfs terug naar de seculiere wereld. Door dit alles voelde ik me angstig en hulpeloos en werd mijn hart zwak. Zou de Heer ons verlaten hebben? Maar iedere keer dacht ik eraan hoe de Heer zei: “[…] wie standhoudt tot het einde zal worden gered” (Matteüs 10:22), Ik vertrouwde erop dat de Heer de mensen niet verkeerd zou behandelen die Hem met een eerlijk hart volgen en ik bleef me inzetten voor Hem. In mijn hart bad ik vaak en vroeg de Heer ons geloof te versterken. Het was toen dat een kerk genaamd Bliksem uit het oosten verscheen. Ze getuigden dat de Heer al teruggekeerd was, waarheden uitdrukte en het oordeelswerk in de laatste dagen uitvoerde. Veel broeders en zusters in de Heer bekeerden zich tot Bliksem uit het oosten. Ik hoorde ze zeggen dat de Bijbel zowel woorden van God als van de mens bevat. Dat kon ik niet aanvaarden. In de Bijbel staat duidelijk: “De gehele schrift is geïnspireerd door God” (2 Timoteüs 3:16). Alles in de Bijbel is het woord van God. Dat zeggen de voorgangers en ouderlingen voortdurend. Is wat Bliksem uit het oosten zegt dan niet in tegenspraak met de Bijbel en verraad van God? Daarom was ik erg tegen Bliksem uit het oosten. Vanaf dat moment gingen onze bijeenkomsten er vooral over hoe we op onze hoede moeten zijn en tegenstand bieden aan Bliksem uit het oosten en hoe we de kerk kunnen beschermen tegen het verlies van haar kudde. Om te voorkomen dat de mensen van Bliksem uit het oosten onze schapen stelen, zei ik tegen mijn broeders en zusters: De Bijbel is helemaal door God ingegeven en al Gods woorden staan erin. Als we in God geloven, mogen we niet van de Bijbel afwijken. Dat zou ketterij zijn. Ik hoopte hierdoor te voorkomen dat ze onderzoek zouden doen naar het werk van Almachtige God in de laatste dagen, maar ze bleven Almachtige God aanvaarden.

Toen ik op een dag van een kerkbijeenkomst naar huis kwam, zag ik mijn vrouw deeg kneden en naast haar zat een vrouw van in de zestig te communiceren met haar met een boek in de hand. Meteen raadde ik dat ze in Almachtige God geloofde en mijn gezicht werd duister. Ik zei: “Jij ontkent de Bijbel en hebt deze verlaten. Toch beweer je in God te geloven? Eruit!” De zuster zei geduldig tegen mij: “Broeder, maak je niet druk. Trek niet zomaar conclusies Wij lazen de Bijbel ook en dachten dat het vers: ‘De gehele schrift is geïnspireerd door God’ (2 Timoteüs 3:16), betekende dat alle woorden in de Bijbel de woorden van God zijn. Later beseften we pas dat deze interpretatie onjuist was.” “Welk bewijs heb je daarvoor?” vroeg ik minachtend. De zuster zei: “Er staat bijvoorbeeld in het Evangelie volgens Lucas: ‘Nadat reeds velen zich tot taak hebben gesteld om een verslag te schrijven over de gebeurtenissen die zich in ons midden hebben voltrokken, en die ons zijn overgeleverd door degenen die vanaf het begin ooggetuigen zijn geweest en dienaren van het Woord zijn geworden’ (Lucas 1:1-2). Betekent dit niet dat het Evangelie volgens Lucas door Lucas is geschreven vanuit zijn ervaringen? Lucas schreef gewoon wat feiten op die hij destijds zag en hoorde. Het is een boek dat is geschreven door een mens. Hoe kunnen wij dan zeggen dat het allemaal de woorden van God zijn? Dingen die door God worden ingegeven hoeven niet door de mens te worden ervaren en met menselijke ideeën te worden vermengd. Het zijn duidelijk twee verschillende dingen.” Ik was een beetje verbaasd door de woorden van de zuster. Er bestaat echt een verschil tussen de door God ingegeven woorden en en woorden die mensen schrijven op basis van wat ze zien en horen. Ik kon niks mis zien in haar woorden. Ik haalde adem en nam de zuster uit mijn ooghoek op en dacht: “Ze is oud en ziet er niet bijzonder hoogopgeleid uit, maar toch heeft ze zo’n inzicht. Ongelooflijk!” Ik kon even geen antwoord bedenken op wat ze had gezegd en ik werd rood. Ik maakte me zorgen dat ik misleid zou worden als ik bleef luisteren naar wat ze zei, dus kuchte ik en zei: “Genoeg, we hebben verschillende overtuigingen. Kom hier niet meer terug.” Terwijl ik dit zei, duwde ik de zuster naar buiten. Toen ik de oprechte uitdrukking in haar ogen en haar breekbare gestalte in de winterse wind zag, voelde ik een steek in mijn hart en ik wist niet wat voor gevoel dit was. Maar ik herinnerde me dat alle woorden in de Bijbel van God komen en dat al het andere geen geloof in God is. Wat zij prediken valt buiten de Bijbel, maar ze kwamen wel naar onze kerk om onze schapen te stelen. Ik moest niet luisteren naar wat ze prediken en ik moest standvastig zijn in mijn standpunt. Hierna had ik nog steeds vrede met mijn manier van denken en handelen en ik spaarde geen moeite om mijn kudde te ‘beschermen’. En toch was ik ieder keer zenuwachtig als ik iemand van De Kerk van Almachtige God zag. Hun communicatie sneed hout en was moeilijk te weerleggen. Ik moest me wel hard opstellen en een beleid invoeren om niet naar ze te luisteren, hun boeken niet te lezen en niet met ze omgaan.

Voor ik het wist was het vroeg in het najaar van 2004. Mijn neef Yang belde me en zei dat hij me nodig had voor iets dringends. Ik haastte me naar hem toe en mijn neef stelde Broeder Wang Chuanyang aan mij voor. Hij zei dat Chuanyang een predikant was en vroeg ons de dialoog aan te gaan over ons idee over de Heer. Ik was heel blij en na elkaar te gegroet te hebben, gaf mijn neef me een Bijbel en haalde er twee dikke boeken in harde kaft uit. Ik keek en op de kaft stond: Het Woord verschijnt in het vlees. Dit waren boeken van Bliksem uit het oosten! Ik sprong overeind en zei: “Yang, heb jij Bliksem uit het oosten aanvaard?” Mij neef grinnikte en zei: “Dat klopt. Ik heb je vandaag hier gevraagd omdat ik met je wilde communiceren. Ik hoop dat je het werk van Almachtige God in de laatste dagen wil bekijken.” Ik herinnerde me toen hoe de voorgangers en ouderlingen altijd zeiden dat de Bijbel helemaal door God is ingegeven en al Gods woorden erin staan. De leer van Bliksem uit het oosten ging verder dan de Bijbel, ze weken af van de leer van de Heer. We mochten daar in geen geval naar luisteren. Onze beste tegenzet was ze te ontwijken. Dus excuseerde ik me dat ik thuis nog iets moest doen. Mijn neef zei vlak: “Waarom ga je er steeds van door als je iemand ziet die in Almachtige God gelooft? Als je de waarheid kent, waarom ben je dan bang om misleid te worden? Nu je toch hier bent, waarom kalmeer je je hart niet en zoek je een beetje?” Ik kon niets anders doen dan weer gaan zitten, maar mijn gedachten sloegen op hol: hoe moet ik nu met deze situatie omgaan? Stil bad ik in mijn hart tot de Heer: “O Heer! Ik vertrouw deze situatie aan u toe. Bescherm mij en leid mij.” Toen nam mijn neef Het Woord verschijnt in het vlees ter hand en las een passage voor van het woord van Almachtige God: “Ik raad jullie aan het pad van het geloof in God voorzichtig te bewandelen. Trek geen willekeurige, overhaaste conclusies; sterker nog, wees niet nonchalant en onzorgvuldig in jullie geloof in God. Jullie moeten weten dat wie in God gelooft op zijn minst een nederig en Godvrezend hart moet bezitten. Wie de waarheid heeft gehoord maar er zijn neus voor ophaalt is dwaas en onwetend. Wie de waarheid heeft gehoord maar onvoorzichtig overhaaste conclusies trekt of de waarheid veroordeelt is arrogant. Niemand die in Jezus gelooft, is gekwalificeerd anderen te vervloeken of te veroordelen. Jullie allemaal moeten mensen zijn die verstand hebben en de waarheid aanvaarden. Nadat je de weg van de waarheid hebt gehoord en het woord van het leven hebt gelezen, geloof je misschien dat slechts één op de tienduizend van deze woorden overeenkomt met jouw gezichtspunten en de Bijbel. Blijf dan zoeken binnen dat tienduizendste woord. Ik raad je nog steeds aan nederig te zijn, niet overmoedig te worden en jezelf niet al te zeer te verhogen. Met het beetje Godvrezende hart dat je bezit, zul je helderder licht ontvangen. Als je deze woorden zorgvuldig onderzoekt en herhaaldelijk overweegt zul je begrijpen of ze de waarheid zijn of niet, en of ze het leven zijn of niet” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Tegen de tijd dat je het spirituele lichaam van Jezus ziet, zal God de hemel en de aarde opnieuw gemaakt hebben). Schijnbaar onbewogen zat ik daar, maar in werkelijkheid hadden de woorden van het boek indruk gemaakt. Al die eisen kwamen overeen met de woorden van de Heer Jezus. De Heer zei: “Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel” (Matteüs 5:3). Zij die in God geloven zouden een nederige en zoekende houding moeten hebben. Ik veroordeelde en beoordeelde Bliksem uit het oosten blind, zonder te zoeken of te onderzoeken. Ik was echt arrogant en zelfgenoegzaam. Ik voelde me schuldig en dacht bij mezelf: Deze woorden zijn bijzonder, ze lijken op de leer van de Heer. Kunnen dit werkelijk woorden zijn van de teruggekeerde Heer? Ook dacht ik aan alle keren dat ik met de mensen van De Kerk van Almachtige God was omgegaan: Ze waren waardig en oprecht, liefdevol verspreidde ze het het evangelie, ze waren geduldig en hun uitleg op vragen was bijzonder goed onderbouwd en overtuigend. Hoe konden ze dit alleen bereiken, zonder het werk van de Heilige Geest? Dit toonde aan dat de weg van Almachtige God beslist bijzonder was. Als Almachtige God echt de teruggekeerde Heer Jezus was en ik niet zocht of onderzocht, zou ik dan niet de kans mislopen om de komst van de Heer te ontvangen en uiteindelijk door Hem verworpen worden? Ik dacht: Ik zou niet meer zo koppig moeten zijn. Waarom probeer ik nu niet te zoeken of de Heer echt is gekomen? Dan krijg ik duidelijkheid. Ik dacht even na en zei toen resoluut: “De woorden die je voorlas waren zeker goed, en heel bijzonder. Maar ik begrijp het niet. De Bijbel is de canon van het christendom. Meer dan tweeduizend jaar heeft de religieuze wereld altijd geloofd dat de Bijbel helemaal door God is ingegeven en dat alles wat in de Bijbel opgetekend staat het woord van God is en de Bijbel daarom de Heer vertegenwoordigt. Dit heb ik al die jaren dat ik christen was voor waar aangenomen, maar nou zeg je dat er in de Bijbel woorden van God én de mens staan. Is dit niet strijdig met de Bijbel? Dit is de Heer verloochenen, Hem de rug toekeren en het is een afschuwelijke godslastering!” Chuanyang zei geduldig: “Is zeggen dat de Bijbel helemaal door God is ingegeven de werkelijkheid? Welke woorden van de Heer hebben we om dat te bewijzen?” Door deze vraag was ik sprakeloos. Dat klopt. Deze woorden waren door Paulus gesproken, niet door de Heer Jezus. Toen zei Chuanyang: “De Heer Jezus heeft nooit gezegd dat de Bijbel helemaal door God is ingegeven en de Heilige Geest heeft daar ook niet van getuigd. Wat Paulus heeft gezegd, vertegenwoordigt alleen zijn eigen interpretatie van de Bijbel, en zeker niet God.” Ik was sprakeloos. Hij had gelijk. Toen vroeg Chuanyang: “Paulus zei: ‘De gehele schrift is geïnspireerd door God’ (2 Timoteüs 3:16). Als hij de ‘heilige schrift’ zegt, verwijst hij dan eigenlijk naar de hele Bijbel, of slechts een deel daarvan?” Ik dacht bij mezelf: hij bedoelde natuurlijk de hele Bijbel. Toen ging Chuanyang verder: “Eigenlijk schreef Paulus 2 Timotheüs meer dan 60 jaar na de komst van de Heer en in die tijd was het Nieuwe Testament nog niet samengesteld, alleen het Oude. Meer dan 90 jaar na komst van de Heer schreef Johannes zijn visioenen op het eiland Patmos op, die later het boek Openbaringen werden. Meer dan 300 jaar na de komst van de Heer kozen religieuze leiders uit verschillende landen op een bijeenkomst in Nicaea vier Evangeliën en nog wat andere brieven uit een groot aantal brieven van de discipelen. Samen met Openbaringen hebben ze hieruit het Nieuwe Testament samengesteld. Daarna hebben ze het Oude en het Nieuwe Testament tot één boek gecombineerd dat het hele Oude en Nieuwe Testament is dat we nu lezen. Het Nieuwe Testament is in 300 n.Chr. samengesteld en Paulus schreef 2 Timotheüs 60 jaar n.Chr., 200 jaar voor de samenstelling van het Nieuwe Testament. Hieruit kunnen we opmaken dat toen Paulus zei: ‘De gehele schrift is geïnspireerd door God’, de heilige schrift waarnaar hij verwees niet het Nieuwe Testament omvatte.” Toen ik dit had gehoord kon ik alleen maar knikken en ik zei: “Als Paulus het niet over het Nieuwe Testament had, dan moet hij het Oude Testament hebben bedoeld.” Chuanyang zei: “Ja, maar zelfs het Oude Testament is niet helemaal door God ingegeven. Dat wordt duidelijk als we de woorden van Almachtige God lezen.”

Almachtige God zegt: “Je moet weten uit hoeveel delen de Bijbel bestaat: het Oude Testament bestaat uit Genesis, Exodus …, en ook zijn er de profetieboeken die de profeten schreven. Uiteindelijk eindigt het Oude Testament met het boek Maleachi. […] Deze profetieboeken verschilden behoorlijk van de andere Bijbelse boeken, het waren woorden die gesproken en geschreven waren door hen die de Geest der profetie hadden ontvangen, door hen die de visioenen of de stem van Jehova hadden ontvangen. Als je de profetieboeken buiten beschouwing laat, is het Oude Testament samengesteld uit door mensen opgestelde verslagleggingen nadat Jehova klaar was met Zijn werk. Deze boeken kunnen de voorspelling die door de profeten was uitgesproken die Jehova had laten opstaan niet vervangen, net zomin als dat Genesis en Exodus vergeleken kunnen worden met het boek Jesaja en het boek Daniël. De profetieën waren uitgesproken voordat het werk werd uitgevoerd, terwijl de andere boeken geschreven werden nadat het werk klaar was, wat is waartoe mensen in staat waren” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Over de Bijbel (1)). “Niet alles wat in de Bijbel staat is een verslag van de woorden die God persoonlijk heeft gesproken. De Bijbel documenteert gewoon de vorige twee fasen van het werk van God, waarvan één deel een verslag is van de voorspelling van de profeten en het andere deel de ervaringen en kennis bevat die de mensen die door God zijn gebruikt door de eeuwen heen hebben opgeschreven. Menselijke ervaringen zijn door menselijke meningen en kennis besmet, en dat is iets wat onvermijdelijk is. Veel Bijbelboeken bevatten menselijke opvattingen, menselijke vooroordelen en absurd begrip van mensen. Natuurlijk is het merendeel van de woorden het resultaat van de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest en die woorden leiden tot juist begrip. Toch kan nog steeds niet worden gezegd dat het helemaal juiste uitdrukkingen van de waarheid zijn. Hun kijk op bepaalde dingen is niets meer dan kennis die berust op persoonlijke ervaring, of de verlichting van de Heilige Geest. De voorspelling van de profeten was door God persoonlijk opgedragen: de profetieën van mensen als Jesaja, Daniël, Ezra, Jeremia en Ezechiël ontstonden rechtstreeks in opdracht van de Heilige Geest; deze mensen waren zieners, ze hadden de Geest van profetie ontvangen, en ze waren allen profeten uit het Oude Testament. Tijdens het Tijdperk van de Wet spraken deze mensen, die de inspiratie van Jehova hadden ontvangen, veel profetieën die rechtstreeks in opdracht van Jehova waren” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Over de Bijbel (3)). Hierna communiceerde Chuanyang: “De woorden van Almachtige God zijn heel duidelijk. De profetieën waren persoonlijk door de Heilige Geest opgedragen en door de profeten doorgegeven. Het zijn Gods woorden en ze brengen God exacte betekenis over. De door God ingegeven woorden zijn altijd duidelijk aangegeven in de Bijbel. Zo staat er aan het begin van Jesaja: ‘Dit zijn de visioenen die Jesaja, de zoon van Amos, […] gezien heeft […]’ (Jesaja 1:1). Aan het begin van Jeremia staat er: ‘Tot wie het woord van Jehova kwam’ (Jeremia 1:2). Mensen hoeven alleen maar op te letten om te weten welke woorden door God zijn ingegeven. Behalve de profetische boeken bestaat de rest van de Bijbel uit beschrijvingen van mensen die Gods werk hebben ervaren. De meeste zijn verslagen van herinneringen. Deze ervaringen en woorden zijn allemaal van mensen, we kunnen niet zeggen dat het Gods woorden zijn, dus kan besmetting met menselijke betekenis nauwelijks worden vermeden. Zoals er staat in 2 Samuel 24:1, ‘En opnieuw werd de toorn van Jehova jegens Israël ontstoken, Hij zette David tegen hen op en gebood hem Israël en Juda te tellen.’ Toch staat er in 1 Kronieken 21:1: ‘Satan keerde zich tegen Israël en zette David ertoe aan in Israël een volkstelling te houden.’ Beide verzen doen verslag van Davids volkstelling in Israël. Op een plaats staat dat Jehova God David het volk Israël liet tellen, ergens anders staat dat het Satan was die David dit liet doen. Als het door God was ingegeven, hoe kan er dan zo’n groot verschil zijn? Als het hele Oude Testament door God was ingegeven, zou God dan een fout hebben gemaakt bij het ingeven van een verhaal over dezelfde gebeurtenis?” Na het horen van de woorden van Chuanyang, was mijn geest behoorlijk geopend en begon mijn koppige mentale verdediging af te brokkelen. Ik zei: “Als het Oude Testament niet geheel door God is ingegeven, dan kunnen we het Nieuwe Testament ook niet volledig als Gods woord beschouwen, omdat het allemaal verslagen zijn van de apostelen.” Blij zei Chuanyang: “Godzijdank begrijp je het juist. In het Nieuwe Testament zijn namelijk alleen de woorden van de Heer Jezus en de profetieën in de Openbaring woorden van God. De rest zijn woorden van discipelen, farizeeërs het gewone volk, soldaten en de duivel. Is het niet absurd om te zeggen dat alles in de Bijbel het woord van God is? Is dat geen godslastering?”

Hierna las Chuanyang me nog een passage voor van de woorden van Almachtige God: “Tegenwoordig denken mensen dat de Bijbel God is, en dat God de Bijbel is. En zo denken ze ook dat alle woorden van de Bijbel de enige woorden zijn die God heeft gesproken, en dat ze allemaal door God zijn geuit. Gelovigen in God denken zelfs dat, ook al zijn de zesenzestig boeken van het Oude en het Nieuwe Testament door mensen geschreven, ze allemaal door Gods inspiratie zijn gegeven en een verslag vormen van de uitspraken van de Heilige Geest. Dit is het onjuiste begrip van de kant van de mens, en het komt niet helemaal overeen met de feiten. Behalve de profetische boeken is het grootste deel van het Oude Testament in feite geschiedkundige verslaglegging. Sommige brieven uit het Nieuwe Testament komen voort uit ervaringen van mensen, en sommige uit de verlichting door de Heilige Geest. De brieven van Paulus bijvoorbeeld, vloeiden voort uit het werk van een mens, ze waren allemaal het resultaat van de verlichting door de Heilige Geest, en ze waren voor de kerken geschreven, en waren aansporende en bemoedigende woorden voor de broeders en zusters van de kerken. Het waren geen woorden die door de Heilige Geest waren gesproken – Paulus kon niet namens de Heilige Geest spreken. Ook was hij geen profeet, laat staan dat hij de visioenen zag die Johannes aanschouwd had. Zijn brieven waren voor de kerken van Efeze, Filadelfia en Galatië en andere kerken. […] Als mensen de brieven of woorden zoals die van Paulus als uitspraken van de Heilige Geest beschouwen en deze aanbidden als God, dan kun je alleen maar zeggen dat ze geen onderscheid weten te maken. Om het harder te stellen: is dit niet eenvoudigweg godslastering? Hoe kan een mens namens God praten? En hoe kunnen mensen buigen voor de verslagen van zijn brieven en de woorden die hij heeft gesproken alsof zij een heilig boek zijn, of een hemels boek? Kunnen Gods woorden terloops door een mens worden geuit? Hoe kan een mens namens God praten?” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Over de Bijbel (3)). Hoe meer ik luisterde, hoe meer ik begreep. Ik klaagde: “Vroeger begreep ik de context niet waarin Paulus deze woorden sprak. Ik dacht dat de Bijbel helemaal door God was ingegeven en dat de woorden allemaal van God waren en dat de Bijbel geloven in God geloven was. Die interpretatie was zo belachelijk! Ik stond erop de woorden van mensen in de Bijbel als Gods woorden te zien en ik gebruikte ze als basis voor mijn geloof. Wijkt dit niet af van de weg van de Heer?”

Toen communiceerde Chuanyang dat de Bijbel gewoon een testament is van Gods werk en een historisch boek. Hij zei dat het een verslag is van Gods werk in het Tijdperk van de Wet en van Genade. Hoe kan dat op hetzelfde niveau staan als God? Dus berispte de Heer Jezus de farizeeërs en zei: “Onderzoek de Schriften, want jullie denken daarin eeuwig leven te hebben, en ze getuigen ook van mij. En toch willen jullie niet tot mij komen om het leven te verkrijgen” (Johannes 5:39-40). De Bijbel is slechts een getuigenis van God en bevat niet het eeuwige leven. Alleen God kan mensen het eeuwige leven schenken. Ik herinner me dat mijn neef ook communiceerde dat door de Bijbel te lezen we Gods werk in het Tijdperk van de Wet en van Genade begrijpen, we weten dat alles in het universum door God is geschapen, hoe God de wet afkondigde om de mensheid te leiden, en hoe we op aarde moeten leven en God moeten eren. We weten wat zonde is en wat voor soort mensen God zegent of vervloekt. Ook weten we hoe we onze zonden moeten opbiechten en berouw tonen aan de Heer, hoe we nederig en vergevingsgezind moeten zijn, hoe we ons kruis op moeten nemen en de Heer moeten volgen. We zien de grenzeloze genade en liefde van de Heer Jezus voor ons en begrijpen dat het alleen komt door in de Heer Jezus te geloven en voor Hem te komen dat we Gods overvloedige genade en waarheid kunnen genieten. Maar van de waarheden die God in de laatste dagen uitdrukt en hoe God de verdorvenheid van de mens oordeelt en zuivert en de wortel van onze zonde oplost hebben we geen flauw idee omdat deze waarheden niet in de Bijbel zijn opgetekend. Op het fundament van het verlossingswerk van de Heer Jezus heeft Almachtige God van de laatste dagen het oordeelswerk uitgevoerd, te beginnen met het huis van God, de hele waarheid over het zuiveren van de mensheid uitgedrukt en de satanische gezindheid en aard van de verdorven mensheid onthuld, zodat onze verdorvenheid gezuiverd is en we mensen worden die God liefhebben en gehoorzamen en we moeten erkennen dat Gods gezindheid heilig en rechtvaardig is en geen belediging duldt. Deze woorden zijn de ware weg van het eeuwige leven en de profetie van de Heer Jezus komt er geheel mee uit: “Ik heb jullie nog veel meer te zeggen, maar jullie kunnen het nog niet verdragen. De Geest van de waarheid zal jullie, wanneer hij komt, de weg wijzen naar de volle waarheid” (Johannes 16:12-13). Dit boek, Het Woord verschijnt in het vlees, is het in Openbaring voorspelde woord dat de Heilige Geest in alle kerken spreekt. Het is de door het Lam geopende boekrol. Door het lezen van de woorden van Almachtige God hebben ware gelovigen in God uit de religieuze wereld Gods stem herkend, zich tot Almachtige God gekeerd en zijn in de voetsporen van het Lam getreden.

Toen Chuanyang dit had gezegd, las hij nog een passage van de woorden van Almachtige God voor: “Christus van de laatste dagen brengt het leven en brengt de blijvende en eeuwige weg van de waarheid. Deze waarheid is het pad waardoor de mens het leven verkrijgt, en het is het enige pad waardoor de mens God zal kennen en door God zal worden goedgekeurd. Als je niet de weg van het leven zoekt die door Christus van de laatste dagen wordt voorzien, dan zul je nooit de goedkeuring van Jezus verkrijgen en zul je nooit gekwalificeerd worden om de poort van het koninkrijk van de hemel binnen te gaan, want je bent zowel een marionet als een gevangene van de geschiedenis. Degenen die worden beheerst door regels, door woorden en door de ketenen van de geschiedenis zullen nooit in staat zijn om het leven te verkrijgen en zullen nooit de eeuwige weg van het leven verkrijgen. Dat komt omdat alles wat ze verkrijgen troebel water is waar men zich al duizenden jaren lang aan heeft vastgeklampt, in plaats van het levenswater dat vanuit de troon stroomt. Degenen die niet van het levenswater zijn voorzien, zullen voor altijd lijken blijven, speelballen van Satan en zonen van de hel. Hoe kunnen zij dan God aanschouwen? Je wilt je alleen maar vasthouden aan het verleden, stilstaan en de dingen houden zoals ze zijn, en je wilt de huidige situatie niet veranderen en de geschiedenis niet afdanken; zul je God dan niet altijd vijandig gezind zijn? De stappen van Gods werk zijn overweldigend en machtig, zoals rollende golven en bulderende donderslagen – toch zit je passief op vernietiging te wachten, klamp je je vast aan het oude en wacht je tot de dingen in je schoot worden geworpen. Hoe kun je op deze manier worden beschouwd als iemand die de voetsporen van het Lam volgt? Hoe kan dit aantonen dat de God waaraan jij vasthoudt de God is die altijd nieuw is en nooit oud? En hoe kunnen de woorden van je vergeelde boeken je meenemen naar een nieuw tijdperk? Hoe kunnen ze je leiden in je zoektocht naar de stappen van Gods werk? En hoe kunnen ze je meenemen naar de hemel? Wat je in handen hebt, zijn louter woorden die slechts tijdelijke troost kunnen brengen, geen waarheden die in staat zijn om leven aan je te geven. De woorden van geschriften die je leest, kunnen slechts je tong verrijken; het zijn geen woorden van wijsheid die je kunnen helpen het menselijk leven te kennen, laat staan dat ze de weg zijn die je naar vervolmaking kan leiden. Geeft dit verschil jou geen aanleiding tot reflectie? Geeft het je geen inzicht in de mysteriën die erin verborgen liggen? Ben je in staat om jezelf in je eentje naar de hemel te brengen om God te ontmoeten? Kun je jezelf meenemen naar de hemel om te genieten van het familiegeluk met God, zonder de komst van God? Ben je nu nog steeds aan het dromen? Ik spoor je dan ook aan om te stoppen met dromen en te kijken naar wie er nu werkt, en te kijken naar wie nu bezig is met het werk van het redden van de mens in de laatste dagen. Als je dat niet doet, zul je nooit de waarheid verkrijgen en zul je nooit het leven verkrijgen” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Alleen Christus van de laatste dagen kan de weg van het eeuwige leven aan de mens geven). Ik was diep geraakt door deze woorden. Als ik me bleef vastklampen aan mijn eigen religieuze denkbeelden, zou ik uiteindelijk het onderspit delven. Ik bedacht hoeveel Bijbelkennis ik had vergaard in mijn jaren als christen, maar ik had nauwelijks een idee van de waarheid of van God. Integendeel, ik werd steeds arroganter. De Heer was teruggekeerd, maar niet alleen onderzocht ik dat niet, ik gebruikte zelfs woorden van de Bijbel om de verschijning en het werk van Almachtige God te veroordelen. Ik was als de farizeeërs die zich verzetten tegen God. Ik was echt kortzichtig en kende God niet! Niet alleen klampte ik me vast aan mijn opvattingen, ik pijnigde zelfs mijn hersenen om het onderzoek van anderen te belemmeren. Was zoiets niet verstorend? Als anderen de Heer niet konden verwelkomen of Zijn nieuwe werk volgen, hadden ze hun kans verloren om het koninkrijk van God binnen te gaan. Ik sleepte anderen mee de hel en het verzet tegen God in! Ik had zo’n kwaad begaan en toch toonde God me barmhartigheid en genade. God liet me Zijn stem horen en Zijn verschijning aanschouwen. Ik ben God zo dankbaar! Hierna bleven we over de Bijbel communiceren. Ook bespraken we waarom de kerk in het Tijdperk van Genade leeg liep, hoe God de mensheid door de drie fases van werk redt, en andere dingen.

In de daaropvolgende periode las ik veel van de woorden van Almachtige God en aanvaardde ik het werk van Almachtige God in de laatste dagen. Later aanvaardde mijn vrouw dit ook. God zij gedankt!