Ik had een gelukkige familie en mijn man was heel goed voor me. We hadden een goedlopend familierestaurant. Onze vrienden en familieleden bewonderden ons allemaal. Toch voelde ik me altijd heel leeg vanbinnen. Elke dag voelde precies hetzelfde als de vorige, alsof het leven geen zin had… maar ik wist niet wat de juiste manier van leven was. Eind 2010 had ik een zwarebevalling en verloor ik veel bloed. De artsen zeiden dat mijn toestand kritiek was. Mijn moeder was heel bang en fluisterde in mijn oor: “Schat, bid tot Almachtige God.” Ik greep me eraan vast als aan een reddingsboei en vroeg Almachtige God in mijn hart om me te redden. Niet lang daarna stopte het bloeden. Ik wist dat God me een tweede kans had gegeven en ik bedankte Hem uit de grond van mijn hart. Vanaf dat moment las ik elke dag Gods woorden. Ik ging naar bijeenkomsten en communiceerde met broeders en zusters. Zo leerde ik… dat God de mens heeft geschapen en dat alles wat de mens heeft van God komt. We moeten geloven, God aanbidden en de plicht van een geschapen wezen doen… om het leven zin te geven. Het werd mijn plicht om het evangelie te verspreiden. Elke dag gaf me veel voldoening. Mijn familie had Almachtige God niet aanvaard, maar ze waren niet tegen mijn geloof.

Eind 2012. De Communistische Partij begon verwoed leden van De Kerk van Almachtige God te onderdrukken en arresteren. Ze verzonnen allerlei geruchten om De Kerk in een kwaad daglicht te zetten. Veel radio- en televisiezenders verspreidden die leugens. Vanaf dat moment… trok mijn man een lang gezicht en was hij chagrijnig als ik terugkwam van een bijeenkomst. Op een dag rond lunchtijd ging ik na een bijeenkomst naar het restaurant. Ik zag zijn chagrijnige blik. Zodra hij me zag, pakte hij me beet en sleepte hij me naar de tv. Hij zei: “Kijk naar deze God in wie je gelooft.” Ze zonden… allerlei lasterpraatjes en geruchten van de Communistische Partij over De Kerk van Almachtige God uit… die nergens op waren gebaseerd en de waarheid verdraaiden. Ik werd heel boos, draaide me om en zei tegen hem: “Het nieuws bestaat uit leugens. Het zijn geruchten die de Partij heeft verzonnen. Ze haten God en verzetten zich verwoed tegen Hem. Sinds zij aan de macht zijn, worden religies wreed vervolgd. Hoe kun je ook maar iets geloven van wat ze zeggen?” “Na al die jaren in ons restaurant hebben we genoeg gezien… dus je weet heel goed waartoe deze regering, deze partij in staat is. De Communistische Partij heeft allerlei valse, onrechtvaardige zaken en vervalste verslagen verzonnen. Ik zal het niet eens over de Culturele Revolutie hebben. Recentere voorbeelden… zijn het Tiananmenplein, de wrede onderdrukking van de protesten in Tibet enzovoort. Ze verzinnen leugens en verdraaien de waarheid om een groep in een kwaad daglicht te zetten en mikpunt van woede te maken. Daarna wordt er gewelddadig opgetreden. Dat is ook zo met De Kerk van Almachtige God. Zo drukt de Partij verzet gewoonlijk de kop in. Bovendien hebben broeders en zusters in ons huis bijeenkomsten gehouden terwijl jij er was. Je weet dat we alleen samenkomen om Gods woorden te lezen, over de waarheid te communiceren en hymnes te zingen. Het lijkt helemaal niet op wat de Partij zegt.” Ze waren gehersenspoeld door de leugens van de Communistische Partij… dus ze wilden niet horen wat ik zei. Ze bleven me hekelen… en zeiden dat ik gewoon een goed leven moest leiden in plaats van te willen geloven. Als de overheid zei dat je niet mocht geloven, moest je het gewoon opgeven. Mijn man zei dat hij mijn elektrische scooter kapot zou slaan als ik naar bijeenkomsten bleef gaan… zodat ik er niet zou kunnen komen. Hij wilde ook dat ik de hele dag thuisbleef.

Eerst zat het me niet echt dwars. Ik dacht dat ze vooralsnog de leugens geloofden… dat ze boos waren uit bezorgdheid om mij… en dat het na een paar dagen wel over zou zijn. Maar zo simpel was het niet. Er werden steeds meer leugens uitgezonden op tv en internet om De Kerk van Almachtige God aan te vallen en zwart te maken… en er waren veel berichten dat gelovigen werden gearresteerd. Mijn familie beperkte me nog meer toen ze dat zagen. Om te zorgen dat ik mijn geloof opgaf, verscheurde mijn man mijn boek met Gods woorden… en brak hij de mp3-speler waarmee ik naar hymnes luisterde. Hij herhaalde ook alle leugens van de Communistische Partij tegenover onze buren… zodat ik het evangelie niet met ze kon delen. Ze geloofden de leugens ook nog eens en behandelden me als een melaatse. Het gedrag van mijn man was echt een grote schok voor me. Hij was altijd zo aardig tegen me geweest. Hoe kon hij zo radicaal veranderen? Hoe kon hij na al die jaren huwelijk zo weinig begrip en respect hebben? De tijd verstreek en hij bleef me ermee lastigvallen. Alles wat thuis fout ging, was volgens hem de schuld van mijn geloof. Toen de zaken minder goed gingen, kwam het door mijn geloof. Ik mocht niet meer naar het restaurant omdat ik ongeluk zou brengen. Zijn ouders trokken altijd lange gezichten. Ze hekelden me… en smeten met dingen uit boosheid. Ik mocht niet naar buiten. Zodra ik een stap buiten de deur zette, belden ze me. Ze wilden weten waar ik was en met wie ik was. Ze hielden me gedurende die tijd nauwlettend in de gaten. Ik kon Gods woorden niet lezen en geen contact opnemen met broeders en zusters. Ik had helemaal geen persoonlijke vrijheid. Het was echt een beproeving voor me… en ik vroeg me af waarom geloven zo moeilijk was, waarom het zo’n worsteling was… en wanneer ik niet meer zo zou hoeven te leven. Soms dacht ik dat ik beter even kon stoppen met het bijwonen van bijeenkomsten en het uitvoeren van mijn plicht… maar dat leek me niet in overeenstemming met Gods wil. Ik had pijn en bad dringend tot God om hulp. Een passage uit Gods woorden kwam in me op: “Tegenwoordig hebben de meeste mensen die kennis niet. Ze geloven dat het lijden zonder waarde is, ze worden verworpen door de wereld, hun leven thuis is in moeilijkheden, ze zijn niet geliefd door God en hun vooruitzichten zijn somber. Het lijden van sommige mensen bereikt een hoogtepunt en hun gedachten keren zich tot de dood. Dit is geen ware liefde voor God. Zulke mensen zijn lafaards, ze hebben geen doorzettingsvermogen, ze zijn zwak en machteloos! […] Moeten jullie tijdens deze laatste dagen een getuigenis aan God afleggen. Ongeacht hoe groot jullie lijden is, moeten jullie tot het laatste toe lopen, en zelfs bij jullie laatste ademhaling moeten jullie nog steeds trouw zijn aan God en van de genade van God afhangen; alleen dit is God echt liefhebben en alleen dit is de sterke en klinkende getuigenis” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Alleen door pijnlijke beproevingen te ervaren, kun je de liefelijkheid van God kennen). Ik was heel ontroerd toen ik erover nadacht. Ik besefte dat het niet Gods wil was dat ik zou lijden. Hij wilde mijn geloof vervolmaken door deze onderdrukking en tegenspoed… zodat ik de kans zou hebben om te getuigen voor God. Ik kon mezelf niet overgeven aan Satan omdat ik bang was om te lijden. Ik moest in God geloven… het pad volgen, hoe moeilijk het ook was, en een sterke, krachtige getuige zijn.

Toen ik die dag thuiskwam van een bijeenkomst… viel hij tegen me uit. Hij schreeuwde: “Waarom preek je tegen restaurantgasten? Iedereen heeft het erover dat je een gelovige bent. Hoe kon je me zo vernederen? Je hebt gezien wat ze op tv zeggen. Als je zo doorgaat, word je gearresteerd.” Ik zag dat hij steeds bozer werd, dus ik hield mijn mond en ging naar mijn kamer. Ik was verbijsterd door wat ik daar zag. Hij had mijn boek met Gods woorden verscheurd en de vloer was bedekt met papier. Mijn schoonvader kwam op dat moment binnen en zei: “We wilden dat onze zoon zou trouwen voor een goed leven. Deze familie wordt geruïneerd als je wordt gearresteerd om je geloof. Geef je geloof op of ga scheiden.” Toen zei hij godslasterlijke dingen. Zijn gezicht was vertrokken van woede. Ik kon mezelf niet meer inhouden en onderbrak hem: “Vader. Sinds ik in deze familie ben getrouwd, heb ik u met respect behandeld. Ik ben nooit boos geworden en heb u nooit tegensproken. Als ik in mijn plicht tegenover deze familie heb gefaald, hebt u het recht om me te berispen… maar er is niets mis met mijn geloof en u mag me niet verhinderen of God lasteren.” Ik was nog niet uitgesproken toen zijn gezicht vertrok en hij schreeuwde: “Waarom mag ik niets zeggen over je God? Denk niet dat ik je niet aankan.” Hij begon aan mijn kleren te trekken en wilde me naar het politiebureau slepen… maar ik kon aan zijn greep ontsnappen. Toen hij zag hoe vastberaden ik was en dat ik niet wilde toegeven, liep hij boos weg. Kort daarna hoorde ik een bons. Toen ik me omdraaide, zag ik mijn man op me afkomen, die me een klap in het gezicht gaf… waardoor ik op de grond viel. Ik zag sterretjes, mijn oren suisden en mijn gezicht brandde van pijn. Ik kon niet helder nadenken. Ik was geschokt dat hij dat had gedaan. We waren al bijna tien jaar samen en hadden nog nooit ruzie gehad… maar die dag sloeg hij me vanwege mijn geloof. Toen ik naar hem keek, was het alsof ik een vreemde zag. Hij leek wel gek geworden toen hij me met geweld omhoogtrok en tegen de muur duwde. Hij zei fel: “We handelen dit vandaag af. Je geeft je geloof op of we gaan meteen scheiden. Zeg op. Kies je je God of mij? Wil je je geloof of deze familie?” Terwijl hij sprak, sloeg hij me verwoed tegen de muur. Toen ik dat bekende gezicht zo duivels zag kijken… reageerde ik kalm: “Ik kies mijn geloof.” Woedend gooide hij me op het bed. Hij wikkelde zijn handen strak om mijn keel. Ik kon niet ademen en wilde ontsnappen… maar hij was te sterk. Ik kon hem niet van me af krijgen. Terwijl ik naar adem snakte, werd ik heel bang. Ik dacht: zo ga ik vandaag waarschijnlijk dood. Op dat moment werd mijn zoon van drie opeens wakker. Hij stond op en riep: “Mama.” Toen hij zag hoe mijn man me wurgde, begon hij hem te slaan en te duwen. Daarna probeerde hij wanhopig in mijn armen te kruipen. Toen mijn man dat zag, liet hij me los en zei hij gemeen: “Zonder onze zoon had ik je vandaag gedood.”

Hij ging en ik dacht aan wat er net was gebeurd. Het was heel beangstigend. Mijn geloof maakte inbreuk op zijn persoonlijke belangen. Ik was geschokt dat hij me daarom wilde slaan en zelfs wurgen. Is dat niet duivels? Hoe meer hij me sloeg, hoe meer ik zag wat voor iemand hij was… en hoe meer ik God tot het einde wilde volgen. De volgende dag kwam mijn schoonmoeder langs… en zei bij binnenkomst: “Kun je stoppen met in God geloven? Ik weet dat geloven goed is… maar het betekent dat de Partij je zal arresteren en vreselijke dingen met je zal doen. Wat zeg je ervan?” Ik zei: “Moeder, u weet… hoe zwaar mijn bevalling was. De artsen zeiden dat het kritiek was. Almachtige God heeft zowel mij als mijn zoon gered. Waarom denk je dat ik blijf geloven zelfs als ik word gearresteerd? Omdat Almachtige God de ene ware God is die alle dingen heeft geschapen. Hij is de Redder die is teruggekomen om de mensheid te redden. Rampen worden steeds groter en alleen God kan mensen redden. Ik volg God. Als ik word gearresteerd en moet lijden, zal dat tijdelijk zijn. Dat zou beter zijn dan met Satan naar de hel gaan.” Ze reageerde: “Ik begrijp wat je zegt… maar als vrouw moet je voor je kind zorgen en rekening houden met je man. Je zoon is nog klein. Zou je hem echt zomaar opzij kunnen zetten?” Toen ze dat zei, wilde ik huilen, maar er kwamen geen tranen. Ik dacht: zet ik hem opzij? De Communistische Partij arresteert en vervolgt gelovigen. Jouw zoon gelooft de leugens van de Partij en wil scheiden… en deze familie verscheuren. Hoe kun je mijn geloof de schuld geven? Maar toen ik naar haar keek, met haar witte haar en een gepijnigde blik op haar gezicht… en bedacht dat mijn zoon op zo’n jonge leeftijd zijn moeder zou verliezen… voelde ik me steeds ellendiger. Ik verzwakte een beetje. Ik bad in stilte tot God en vroeg Hem om me te helpen. Ik moest denken aan een passage uit Zijn woorden: “Elke stap van het werk dat God bij mensen verricht, lijkt vanbuiten interacties tussen mensen te zijn, alsof het voortkomt uit menselijke regelingen of menselijke verstoring. Maar achter elke stap van het werk en alles wat gebeurt is een weddenschap die Satan aangaat ten overstaan van God, en die vereist dat mensen standvastig staan in hun getuigenis voor God. Neem bijvoorbeeld de beproeving van Job: achter de schermen ging Satan een weddenschap met God aan, en wat Job overkwam betrof de daden van mensen en de verstoring van mensen. Achter elke stap van het werk dat God bij jullie verricht zit Satans weddenschap met God – hierachter zit een strijd. […] Wanneer God en Satan strijden in het spirituele rijk, hoe moet je God dan tevredenstellen en hoe moet je standvastig staan in je getuigenis van Hem? Je moet weten dat alles wat er met je gebeurt een grote beproeving is en een moment waarop God van je vereist dat je getuigenis aflegt” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Alleen houden van God is werkelijk geloven in God). Ik dacht aan Gods woorden en zag… dat het in eerste instantie leek alsof alles kwam door mensen die me in de weg stonden… maar Satans trucs zaten erachter. Satan gebruikte mijn familie om me te belemmeren. Hij gebruikte mijn gevoelens voor mijn zoon en familieleden om me te bedreigen… zodat ik God zou verraden en mijn kans op redding zou missen. Ik wist dat ik er niet in mocht trappen… en moest geloven in God, standvastig moest staan in mijn getuigenis en Satan moest vernederen. Daarom zei ik tegen mijn schoonmoeder: “De mens werd geschapen door God, dus we moeten geloven en Hem aanbidden. Bovendien werd mijn leven gegeven door God… dus wat er ook gebeurt, ik zal God volgen tot het einde. Je verspilt je energie als je me van het tegendeel wilt overtuigen.” Ze schudde haar hoofd, keerde zich om en liep weg.

Die avond ontdekte mijn man dat ik nog steeds Gods woorden las. Hij werd woedend en zei: “Hoe durf je dit nog te doen? Weet je dat je hierdoor in de gevangenis kunt belanden? Boeit het je niet of je leeft of sterft? Als jou het niet boeit, is dat prima, maar laat mij en ons kind erbuiten. Als ik had geweten dat je een gelovige zou worden, was ik nooit met je getrouwd.” Toen duwde hij me door de voordeur naar buiten. Hij zei hatelijk: “Als je verdergaat met God, ben je niet langer welkom in mijn huis.” Vervolgens smeet hij de deur dicht en deed hem op slot. Door mijn harteloze man en mijn zoon die radeloos mijn naam riep… werd mijn hart verscheurd. Het was midden in de nacht en ik had geen geld op zak. Ik vroeg me af… of ik nu mijn huis en mijn zoon echt voorgoed zou verlaten. Ik wist niet wat ik moest doen en voelde me ongelooflijk eenzaam toen ik erover nadacht. Ik besefte dat ik mijn telefoon had, dus ik belde mijn moeder. Zodra ik haar stem hoorde, stroomden de tranen over mijn gezicht. Alle pijn die ik zo lang had ingehouden, kwam naar boven. Ze probeerde haar tranen te bedwingen en zei: “Schat, kalmeer. Hij zal je na al die tijd niet verlaten. Geloof in Hem en vertrouw op Hem.” Mijn moeder troostte me en moedigde me aan. Ze zei dat ik in God moest geloven en Hem moest vertrouwen. Ik voelde mijn geloof terugkeren. De volgende dag liep ik koud en hongerig door de straten, zonder doel… toen ik toevallig een zuster tegenkwam. Ze nam me mee naar haar huis en las enkele passages uit Gods woorden voor… zodat ik kon begrijpen wat ik doormaakte. Almachtige God zegt: “Hoe zou de koning van de duivels die mensen vermoordt, zonder maar met een oog te knipperen, in een duistere samenleving zoals deze, waar de demonen meedogenloos en onmenselijk zijn, het bestaan van een God kunnen tolereren die liefdevol, vriendelijk en tevens heilig is? Hoe zou hij de komst van God kunnen verwelkomen en toejuichen? Deze lakeien! Zij betalen vriendelijkheid terug met haat, al heel lang geleden zijn zij God als vijand gaan bejegenen, zij mishandelen God, zij zijn beestachtig tot in het extreme, zij hebben geen greintje achting voor God, zij plunderen en roven, hun geweten is helemaal zoek, zij zijn onverenigbaar met welke vorm van geweten dan ook, en zij verleiden de onschuldigen tot gevoelloosheid. Voorvaderen van de alouden? Geliefde leiders? Zij keren zich allemaal tegen God! Hun bemoeienis heeft alles onder de hemel in een toestand van duisternis en chaos achtergelaten! Godsdienstvrijheid? De wettelijke rechten en belangen van burgers? Dat zijn allemaal trucjes om zonde te bedekken! […] Waarom zo’n ondoordringbaar obstakel voor het werk van God optrekken? Waarom diverse trucjes gebruiken om Gods volk te misleiden? Waar is de ware vrijheid en de wettelijke rechten en belangen? Waar is de billijkheid? Waar is de troost? Waar is de warmte? Waarom misleidende plannen gebruiken om Gods volk voor de gek te houden? Waarom de komst van God met dwang onderdrukken? Waarom God niet vrij laten rondgaan op de aarde die Hij heeft geschapen? Waarom God opjagen tot Hij nergens een rustplek voor Zijn hoofd heeft?” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Werk en intrede (8)). “God zal deze onder zwaar leed gebukt gaande mensen doen ontwaken, hen wakker te schudden tot ze klaarwakker zijn, hen uit de mist laten lopen en hen de grote rode draak doen verwerpen. Ze zullen uit hun droom ontwaken, de substantie van de grote rode draak herkennen, in staat zijn om hun hele hart aan God te geven, opstaan uit de onderdrukking door de duistere machten, opstaan in het oosten van de wereld en bewijs worden van Gods overwinning. Alleen op deze manier zal God glorie verwerven” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Werk en intrede (6)). Gods woorden hielpen me om te begrijpen… dat God vlees was geworden en naar de aarde was gekomen in de laatste dagen om te werken en de waarheid uit te drukken… en zo de mens te reinigen en te redden. De Communistische Partij is bang dat iedereen de waarheid zal aanvaarden, God zal volgen en door Hem zal worden gered. Dan zijn ze vrij van de heerszuchtige en kwaadaardige Partij. Daarom onderdrukken en arresteren ze verwoed gelovigen… en creëren ze allerlei leugens om De Kerk van Almachtige God te veroordelen en te lasteren. Ze bedriegen de mensen en hitsen ze op, zodat ze God samen met hen verloochenen en weerstaan. Het is walgelijk. Mijn familie behandelde me alleen maar zo omdat ze waren bedrogen door de Communistische Partij. De Partij gebruikt al die leugens om mensen zand in de ogen te strooien… zodat iedereen samen met ze vecht tegen God en voor straf in de hel eindigt. Dat was Satans list. Op dat moment was het glashelder voor me… dat de Communistische Partij gewoon een bende demonen is die tegen God vechten, mensen kwaad berokkenen en ze heel opslokken. Ik wist dat ik er niet in mocht trappen. Wat mijn familie me ook aandeed, ik kon God nooit verraden… maar ik moest Hem blijven volgen en mijn plicht blijven doen.

Hij belde enkele familieleden en vrienden uit mijn thuisstad. Daarna belden zij mij. Ze gaven de telefoon door en verhoorden me om de beurt. Mijn broer zei: “Je kunt alles doen op zo’n jonge leeftijd. Moet je per se in God geloven? Je bent een huisvrouw, dus het is je verantwoordelijkheid om kinderen te krijgen en voor je familie te zorgen. Waarom moet je per se in God geloven? Als je dat doet, zal de Partij je arresteren en je in de gevangenis gooien. We zijn gewoon normale mensen. We kunnen ons er niet tegen verzetten.” Mijn tante pakte de telefoon en zei: “Ben je gek geworden? Een gelukkige familie mag niet worden verscheurd door jouw geloof. Geef je niets om je familie? Je bent echt ongelooflijk koppig.” Een andere tante schreeuwde tegen me: “Je bent nog niet lang getrouwd en je zoon is nog zo klein. Als jij in de gevangenis eindigt, wat moet er dan met hem gebeuren? Volg mijn raad op. Het is voor je eigen bestwil.” Toen pakte mijn oudere broer de telefoon en hij voegde toe: “Als je erop staat, zal hij van je scheiden en denk maar niet dat je dan naar huis kunt komen. We verbreken alle contact met je.” Zelfs mijn 80-jarige oma zei huilend: “Dit kun je niet doen. Wat als je wordt gearresteerd? Luister naar me. We willen het beste voor je.” Toen ik had opgehangen, voelde ik me vreselijk. Er waren zo veel dingen die ik tegen ze wilde zeggen. Jullie zeggen dat het voor mijn eigen bestwil is, maar is dat wel zo? Ik was lang geleden gestorven als Almachtige God me niet had gered. Dan was ik er nu niet eens geweest. Wie verwoest dit gelukkige gezin? Wie verscheurt deze familie? De Communistische Partij, niet ik. De Communistische Partij arresteert en vervolgt gelovigen… maar in plaats van de Partij te haten… steunen ze de Partij, onderdrukken ze mij en willen ze dat ik God verraad. Ze dreigen zelfs om alle contact met me te verbreken en me te verstoten. Waarom zien ze het verschil niet tussen goed en kwaad? Willen ze echt het beste voor me? Wat voor familie is dit? Mijn leven was een geschenk van God, dus wat was er mis mee om mijn plicht te doen om Gods liefde terug te betalen? Wat was er mis mee om te geloven en het juiste pad in het leven te volgen? Mijn familie belde en berispte me dagenlang. Het was heel pijnlijk, dus ik bad dringend tot God en vroeg Hem om over mijn hart te waken. Ten slotte bleef ik naar bijeenkomsten gaan en mijn plicht doen.

Mijn man gaf me een scheidingsovereenkomst die hij zelf had opgesteld. Hij zei: “Als je blijft geloven, gaan we scheiden. Na onze scheiding mag je onze zoon niet meer zien. Als je bereid bent om niet meer te geloven in Almachtige God, zal ik doen alsof er niets is gebeurd.” Ik pakte de overeenkomst op en keek ernaar. Ik zou helemaal niets krijgen, geen deel van ons bedrijf, geen deel van ons huis en geen voogdij over onze zoon. Ik zou met lege handen vertrekken. Maar als ik niet instemde met de scheiding… zou hij mijn moeder en mij aangeven bij de politie omdat we in Almachtige God geloofden. Ik zag dat hij er al lang mee bezig was. Hij had al onze bezittingen in het geheim overgemaakt… zodat we bij een scheiding niets zouden delen. Toen ik naar de scheidingsovereenkomst keek, moest ik weer een moeilijke beslissing nemen. Als ik die overeenkomst ondertekende… zou ik dat huis moeten verlaten en mijn zoon nooit meer zien. Hij was nog zo klein. Ik kon hem niet in de steek laten. Ik voelde me enorm verscheurd. Wanhopig vroeg ik God om hulp. Ik vroeg Hem om me te leiden, zodat ik sterk kon zijn. Toen dacht ik aan deze woorden van God: “Terwijl ze beproevingen ondergaan, is het normaal dat mensen zwak zijn, of negativiteit in zich hebben, of geen duidelijkheid hebben over Gods wil of hun beoefeningspad. Maar in ieder geval moet je vertrouwen hebben in Gods werk en moet je God niet verloochenen, zoals ook Job dat niet deed. […] In jouw ervaring, ongeacht wat voor loutering je ondergaat door Gods woorden, is datgene wat God van de mens vereist, in het kort, zijn geloof en zijn liefde voor Hem. Wat Hij vervolmaakt door op deze manier te werken, zijn het geloof, de liefde en de aspiraties van mensen” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Degenen die vervolmaakt zullen worden, moeten loutering ondergaan). “Je moet lijden voor de waarheid, je moet jezelf ten behoeve van de waarheid opofferen, je moet vernedering voor de waarheid verdragen en je moet meer lijden ondergaan om meer van de waarheid te verkrijgen. Dit is wat je zou moeten doen. Je mag de waarheid niet wegwerpen omwille van het genot van harmonie in het gezin en je moet een leven vol waardigheid en integriteit niet verliezen om tijdelijk plezier te hebben. Je moet alles najagen wat mooi en goed is en een levensweg nastreven die zinvoller is” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, De ervaringen van Petrus: zijn kennis van tuchtiging en oordeel). Die woorden van God troostten me en moedigden me aan. En ze gaven me een beoefeningspad. Ik besefte dat God het toestond dat mijn man dreigde met een scheiding. Ik dacht aan de beproeving van Job. Alles wat hij had, werd hem afgenomen en al zijn kinderen stierven plotsklaps. Hij zat op een stapel as en was bedekt met zweren. Zelfs zijn vrouw wees hem af en zijn vrienden bespotten hem en oordeelden over hem. Maar ondanks al dat lijden bleef hij God loven. Hij zei: “Jehova heeft gegeven en Jehova heeft genomen. De naam van Jehova zij gezegend” (Job 1:21). Alleen dat is waar geloof. Ik had plechtig gezworen en God vastberaden verteld… dat ik Hem hoe dan ook tot het einde zou volgen. Maar nu mijn man had gedreigd met een scheiding, voelde ik me negatief en zwak. Dat was geen oprecht geloof in God. En sinds hij de leugens van de Partij had gehoord… had hij niet alleen mijn boek met Gods woorden verscheurd… maar had hij me mishandeld, wat bijna mijn dood was geweest. Hij was bang om betrokken te raken bij mijn geloof… en wilde nu niet alleen scheiden, maar me ook straatarm en zonder mijn zoon achterlaten. Hij zou me aangeven als ik niet akkoord ging. Wat voor echtgenoot was dat? Hij was eerder een demon. Ik herinnerde me iets wat God had gezegd: “Gelovigen en ongelovigen zijn inherent niet verenigbaar, ze staan eerder tegenover elkaar” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, God en de mens zullen gezamenlijk de rust ingaan). Ik zag dat mijn man dreigde met een scheiding… omdat hij naar de Communistische Partij had geluisterd en God haatte. Dus hoewel we getrouwd waren… volgde hij de Partij op een pad naar de hel dat zich van God afkeert. Ik volgde juist het pad naar God toe om de waarheid en het eeuwige leven te verwerven. Gelovigen en ongelovigen volgen verschillende paden. Ik wist dat ik me door hem niet meer kon laten tegenhouden. Hoe meer hij me onderdrukte, hoe vastberadener ik was om God te volgen… standvastig te staan in mijn getuigenis en Satan te schande te maken. Dus ik zei tegen hem dat ik akkoord ging met de scheiding.

Tot de dag dat we naar de Dienst Burgerzaken gingen voor de scheiding… voelde ik me natuurlijk ongerust omdat ik na de scheiding niets meer zou hebben. Hou zou ik kunnen overleven? Ik dacht aan hoe ongelooflijk hard ik jarenlang had gewerkt voor ons huis en onze zaak. Nu zou ik met lege handen staan. Het was heel moeilijk om dat te accepteren. Toen dacht ik aan Gods woorden: “Ben je in staat omwille van mij niet langer te denken aan, plannen te maken voor of je voor te bereiden op je toekomstige overlevingspad?” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Een heel ernstig probleem: verraad (2)). Deze vraag van God beschaamde me echt. Iedereen zegt dat tegenspoed oprechtheid test… en toen ik wat tegenslag had, dacht ik alleen aan mijn eigenbelang. Was dat waar geloof in God? Mijn lot lag volledig in Gods handen… dus ik was vastbesloten om mezelf volledig aan Hem te geven en me geen zorgen meer te maken over de toekomst. Ik was bereid om me te onderwerpen aan Zijn regelingen. Nadat we alle papieren hadden ondertekend, vroeg ik hem: “Waarom wilde je per se scheiden?” Hij zei: “Mijn neef zei… dat de overheid vertrouwelijke documenten heeft uitgevaardigd… waarin staat dat gelovigen in Almachtige God zware criminelen zijn. Elk Partijlid met een gelovige in de familie wordt onmiddellijk uit de Partij gezet… ambtenaren worden ontslagen, hun kinderen kunnen niet naar de universiteit… de pensioenen van hun ouders worden stopgezet en de bezittingen van hun familie worden in beslag genomen. Vroeger werd de familie van een crimineel negen generaties lang gestraft. Nu geldt dat voor alle familieleden van een gelovige in Almachtige God. Ik moet je laten gaan om de rest te beschermen. Anders wordt mijn oudere broer uit de Partij gezet.” Ik was heel boos toen ik hem dat hoorde zeggen. God is gekomen om de mensheid te redden. Dat is iets prachtigs en een zegen voor de hele mensheid. Maar de Communistische Partij verzet zich verwoed tegen God en haat God. Ze gebruiken verachtelijke middelen om Gods werk te saboteren en te vernietigen en ze deinzen nergens voor terug. Ze bestaan uit moordzuchtige, meedogenloze demonen. Ik zag echt het ware gezicht van de grote rode draak en liet me er niet langer door bedriegen. Ik besloot om mijn plicht goed te doen, Gods liefde terug te betalen en Satan te schande te maken. Daarna verliet ik mijn huis en bleef ik mijn plicht doen door het evangelie te verspreiden. Dank aan God.