Het pad … (8)

Het is niet maar slechts een dag of twee geleden dat God naar de aarde kwam om onder de mensen te wonen en met hen om te gaan. Misschien verwerven mensen in deze tijd behoorlijke kennis van God en misschien verwerven ze heel wat inzicht in het dienen van God en worden ze doorgewinterd in hun geloof in God. Wat ook het geval is, mensen begrijpen Gods gezindheid min of meer en drukken ook hun eigen gezindheden op talloze manieren uit. Zoals ik het zie, heeft God genoeg aan de verschillende manifestaties van mensen om als voorbeelden te gebruiken, en aan hun mentale activiteiten om als referentie te gebruiken. Dat zou een aspect kunnen zijn van de samenwerking tussen de mens en God, een samenwerking waarvan de mens zich niet bewust is, waardoor deze door God geregisseerde opvoering erg levendig en natuurgetrouw wordt. Ik zeg deze dingen tegen mijn broeders en zusters als de algemene regisseur van dit drama – ieder van ons kan het hebben over zijn gedachten en gevoelens nadat hij dit heeft uitgebeeld, en spreken over hoe ieder van ons zijn leven ervaart binnen dit drama. We kunnen net zo goed een volledig nieuw soort symposium hebben om ons hart te openen en te praten over onze uitvoerende kunsten, en zien hoe God ieder individu begeleidt, zodat we bij de volgende uitvoering een hoger niveau van onze kunst kunnen uitdrukken en elk zoveel mogelijk onze eigen rol kunnen spelen zonder God teleur te stellen. Ik hoop dat mijn broeders en zusters dat serieus zullen nemen. Niemand moet het lichtvaardig opvatten, want een rol goed spelen is niet iets wat in één of twee dagen kan worden bereikt. Daarvoor moeten we het leven ervaren en dieper ingaan op ons echte leven op de lange termijn, en praktische ervaring hebben met verschillende soorten leven. Pas dan kunnen we het podium op. Ik ben vol hoop over mijn broeders en zusters. Ik vertrouw erop dat jullie niet ontmoedigd zullen raken; dat, wat God ook doet, jullie als een pot vuur zullen zijn: nooit lauw, en tot het uiterste volhardend, tot Gods werk volledig is geopenbaard, tot het drama dat God regisseert zijn finale ontknoping bereikt. Ik vraag niets anders van jullie. Ik hoop alleen dat jullie zullen volhouden, dat jullie niet ongeduldig zullen zijn om resultaten te verkrijgen, dat jullie met mij samenwerken zodat het werk dat ik moet doen goed wordt gedaan, en dat niemand onderbrekingen of verstoringen veroorzaakt. Wanneer dit deel van het werk is voltooid, zal God alles aan jullie openbaren. Nadat mijn werk is voltooid, zal ik jullie krediet aan God voorleggen om rekenschap aan Hem af te leggen. Is dat niet beter? Elkaar helpen om onze eigen doelen te bereiken – is dat geen perfecte oplossing voor iedereen? Dit is een moeilijke tijd, een tijd die een tol van jullie eist. Omdat ik nu de regisseur ben, hoop ik dat dit niemand van jullie ergert. Zo is het werk dat ik doe. Misschien zal ik op een dag overschakelen op een meer gepaste ‘werkploeg’ en het jullie niet langer moeilijk maken. Ik zal jullie tonen wat jullie maar willen zien en inwilligen wat jullie maar wensen te horen. Maar niet nu. Het werk van tegenwoordig is dit werk, en ik kan jullie niet de vrije hand geven en jullie niet toestaan te doen wat jullie maar willen. Dat zou mijn werk bemoeilijken; om eerlijk te zijn, zou het geen vrucht dragen en jullie niet van nut zijn. Tegenwoordig moeten jullie daarom ‘onrecht’ verdragen. Wanneer de dag daar is en deze fase van het werk wordt voltooid, zal ik vrij zijn, zal ik niet zo’n zware last dragen en zal ik toegeven aan wat jullie ook maar van mij vragen. Zolang het jullie leven ten goede komt, zal ik in vervulling laten gaan wat jullie vragen. Tegenwoordig heb ik een zware verantwoordelijkheid op mij genomen. Ik kan niet tegen de opdrachten van God de Vader ingaan en ik kan de plannen voor mijn werk niet verstoren. Ik kan mijn persoonlijke zaken niet beheren via mijn zakelijke aangelegenheden – en ik hoop dat jullie allen me kunnen begrijpen en vergeven, want alles wat ik doe, is in overeenstemming met de wensen van God de Vader. Ik doe alles wat Hij me opdraagt te doen, wat Hij ook wil, en ik zou Zijn boosheid of Zijn toorn niet uitlokken. Ik doe alleen wat ik hoor te doen. Dus namens God de Vader raad ik jullie aan om nog wat langer vol te houden. Niemand hoeft zich zorgen te maken. Nadat ik heb voltooid wat ik moet doen, kunnen jullie doen wat jullie willen en zien wat jullie willen – maar ik moet het werk voltooien dat ik moet doen.

In deze fase van het werk wordt van ons het uiterste aan geloof en liefde gevergd. We kunnen struikelen door de geringste onoplettendheid, want deze fase van het werk is anders dan alle voorgaande: wat God vervolmaakt, is het geloof van de mensheid, dat zowel onzichtbaar als ontastbaar is. Wat God doet, is woorden omzetten in geloof, liefde en leven. Mensen moeten een punt bereiken waarop ze honderden louteringen hebben verdragen en een geloof hebben dat groter is dan dat van Job. Ze moeten ongelooflijk lijden en allerlei martelingen verdragen zonder God ooit te verlaten. Wanneer ze gehoorzaam zijn tot de dood en een groot geloof in God hebben, is deze fase van Gods werk voltooid. Dit is het werk dat ik op mij heb genomen, dus ik hoop dat mijn broeders en zusters mijn hachelijke toestand kunnen begrijpen en niets anders van mij vragen. Dit is wat God de Vader van mij vereist en aan deze werkelijkheid kan ik niet ontsnappen; ik moet het werk doen dat ik hoor te doen. Ik hoop alleen dat jullie geen geforceerde argumenten en geperverteerde logica gebruiken, dat jullie een beter inzicht hebben en niet te simplistisch naar dingen kijken. Jullie denken is te kinderachtig, te naïef. Gods werk is niet zo simpel als jullie je misschien voorstellen, Hij doet niet zomaar alles wat Hij wil; als Hij dat deed, zou dat Zijn plan bederven. Zijn jullie het daar niet mee eens? Ik doe het werk van God. Ik doe niet slechts incidentele klusjes voor mensen, ik doe niet waar ik maar zin in heb en ik regel niet persoonlijk of ik iets wel of niet doe. Tegenwoordig liggen de zaken niet zo eenvoudig. Ik ben door de Vader gestuurd om op te treden als de regisseur – denken jullie dat ik dit zelf heb geregeld en gekozen? De ideeën van de mens neigen er vaak naar Gods werk te onderbreken. Daarom zijn er, nadat ik een poos heb gewerkt, veel verzoeken van mensen waaraan ik niet kan voldoen en veranderen mensen van mening over mij. Jullie moeten allen duidelijkheid hebben over deze ideeën van jullie. Ik ga ze niet individueel aansnijden. Ik kan alleen het werk dat ik doe uitleggen. Mijn gevoelens worden hierdoor niet in het minst gekwetst. Als jullie dat eenmaal hebben begrepen, kunnen jullie het bekijken hoe jullie maar willen. Ik zal geen bezwaar maken, want dit is hoe God werkt; ik ben niet verplicht om het allemaal uit te leggen. Ik ben alleen gekomen om het werk van woorden uit te voeren, te werken en toe te staan dat dit drama zich ontvouwt door de regie van woorden. Ik hoef nergens anders over te spreken en zou niets anders kunnen doen. Ik heb alles uitgelegd wat ik te zeggen heb; het maakt me niet uit wat jullie denken en het doet er voor mij niet toe. Maar ik zou jullie er nog steeds op willen wijzen dat Gods werk niet zo simpel is als jullie je voorstellen. Hoe minder het overeenstemt met de noties van mensen, hoe dieper de betekenis ervan; en hoe meer het overeenstemt met de noties van mensen, hoe minder waardevol het is, hoe meer het echte betekenis ontbeert. Overweeg deze woorden zorgvuldig – dat is alles wat ik daarover zal zeggen. Jullie kunnen de rest zelf analyseren. Ik zal het niet uitleggen.

Mensen stellen zich voor dat God dingen op een bepaalde manier doet, maar is wat we in pakweg het afgelopen jaar van Gods werk hebben gezien en ervaren echt in overeenstemming geweest met menselijke noties? Vanaf de schepping van de wereld tot nu is helemaal niemand in staat geweest de fasen of de regels van Gods werk te doorgronden. Als men dat kon, hoe komt het dan dat die religieuze leiders niet begrijpen dat dit is hoe God tegenwoordig werkt? Hoe komt het dat zo weinig mensen de werkelijkheid van tegenwoordig begrijpen? Hieraan kunnen we zien dat niemand Gods werk begrijpt. Mensen moeten alleen handelen volgens de leiding van Zijn Geest; ze moeten niet gewoon op een rigide manier regels toepassen op Zijn werk. Als je het beeld en het werk van Jezus neemt en vergelijkt met Gods huidige werk, is het net als de Joden die proberen Jezus te laten stroken met Jehova. Trek je door dat te doen niet aan het kortste eind? Zelfs Jezus wist niet wat Gods werk in de laatste dagen zou zijn; het enige wat Hij wist, was dat Hij het werk van Zijn kruisiging moest voltooien. Dus hoe hadden anderen het kunnen weten? Hoe hadden ze kunnen weten welk werk God in de toekomst zou doen? Hoe zou God Zijn plan hebben kunnen onthullen aan mensen, die bezeten zijn door Satan? Is dat niet dwaas? God vraagt je Zijn wil te kennen en te begrijpen. Hij vraagt je niet Zijn toekomstige werk te overdenken. We hoeven ons alleen bezig te houden met het geloof in God, Zijn advies te volgen en pragmatisch te zijn in onze omgang met echte moeilijkheden, en we moeten geen moeilijkheden of problemen voor God veroorzaken. We moeten doen wat we horen te doen; zolang we binnen Gods huidige werk kunnen zijn, is dat genoeg! Zo is het pad waarop ik jullie leid. Als we ons alleen concentreren op vooruitgang, zal God niemand van ons mishandelen. Gedurende het afgelopen jaar waarin jullie buitengewone ervaringen hebben gehad, hebben jullie heel veel dingen gewonnen; ik vertrouw erop dat jullie er niet zo zwaar aan zullen tillen. Het pad waarover ik jullie leid, is mijn werk en mijn missie en is lang geleden door God verordend, zodanig dat we voorbestemd waren om zo ver te komen, tot tegenwoordig. Dat we dit hebben kunnen doen, is onze grote zegen en hoewel het een oneffen weg is geweest, is onze vriendschap altijddurend en zal deze door de tijden heen worden doorgegeven. Of het nu gejuich en gelach of droefheid en tranen is, laat het allemaal een prachtige herinnering worden! Jullie zijn je er misschien van bewust dat de dagen van mijn werk geteld zijn. Ik heb veel werkprojecten en kan jullie niet vaak vergezellen. Ik hoop dat jullie me kunnen begrijpen – want onze oorspronkelijke vriendschap is niet veranderd. Misschien zal ik op een dag weer aan jullie verschijnen, en ik hoop dat jullie het me niet moeilijk maken. Ik ben tenslotte anders dan jullie. Ik reis overal heen voor mijn werk en leef mijn leven niet gewoon maar lanterfantend in hotels. Ongeacht hoe jullie zijn, ik doe gewoon wat ik moet doen. Ik hoop dat de dingen die we in het verleden hebben gedeeld, de bloem van onze vriendschap mogen worden.

Men kan zeggen dat dit pad door mij is geopend, en of het nu bitter of zoet was, ik ben voorgegaan op de weg. Dat we de huidige tijd hebben gehaald, komt allemaal door de genade van God. Er zijn misschien sommigen die me danken en er zijn misschien sommigen die over mij klagen – maar dat maakt allemaal niet uit. Het enige wat ik wil zien, is dat is bereikt wat in deze groep mensen moet worden bereikt. Dat is iets wat zou moeten worden gevierd. Dus ik ben niet wrokkig op degenen die over mij klagen; het enige wat ik wil, is mijn werk zo snel mogelijk voltooien, zodat Gods hart binnenkort kan rusten. Op dat moment zal ik geen enkele zware last dragen en zullen er in Gods hart geen zorgen zijn. Zijn jullie bereid je samenwerking te verbeteren? Is het niet beter te proberen Gods werk goed te doen? Gedurende deze periode is het redelijk om te zeggen dat we enorm veel tegenspoed hebben verdragen en elke soort vreugde en verdriet hebben gekend. Over het algemeen is de prestatie van ieder van jullie voldoende geweest. Misschien zal er in de toekomst beter werk zijn dat van jullie wordt vereist, maar blijf jullie niet bezighouden met gedachten aan mij; doe gewoon wat jullie moeten doen. Wat ik moet doen, is bijna daar; ik hoop dat jullie te allen tijde trouw zullen blijven en dat jullie niet nostalgisch zullen zijn over mijn werk. Jullie moeten weten dat ik alleen ben gekomen om één werkfase te voltooien, beslist niet om al Gods werk te doen. Hierover moeten jullie duidelijkheid hebben en geen andere ideeën hebben. Gods werk vereist veel meer middelen om te worden voltooid; jullie kunnen je niet altijd op mij verlaten. Misschien hebben jullie al beseft dat ik alleen ben gekomen om één deel van het werk te doen, een deel dat niet Jehova of Jezus vertegenwoordigt. Gods werk is verdeeld in vele fasen, dus jullie moeten niet te star zijn. Terwijl ik werk, moeten jullie naar mij luisteren. In elk tijdperk verandert Gods werk; het is niet allemaal van hetzelfde laken een pak en het is niet elke keer hetzelfde liedje. En in elke fase past Zijn werk bij het tijdperk en verandert het, omdat het tijdperk niet hetzelfde is. En omdat je in dit tijdperk bent geboren, moet je de woorden van God eten en drinken en deze woorden lezen. Er kan een dag komen waarop mijn werk verandert; in dat geval moeten jullie voorwaarts blijven gaan zoals jullie dat horen te doen; Gods werk kan niet verkeerd zijn. Schenk geen aandacht aan hoe de buitenwereld verandert; God kan niet verkeerd zijn en Zijn werk kan niet verkeerd zijn. Het is alleen zo dat soms Zijn oude werk voorbijgaat en Zijn nieuwe werk begint. Maar dat het nieuwe werk is gekomen, betekent niet dat het oude werk verkeerd is. Dat is een misvatting! Gods werk kan niet goed of verkeerd worden genoemd, alleen vroeger of later. Dat is de leidraad voor het geloof van mensen in God en hiermee moet niet lichtvaardig worden omgegaan.

Vorige: Het pad … (7)

Volgende: Het gezichtspunt dat gelovigen zouden moeten hebben

De wereld wordt in de laatste dagen bestookt met rampen. Welke waarschuwing geeft dat ons? En hoe kunnen wij beschermd worden door God te midden van rampen? Kijk samen met ons naar onze actuele preek die je de antwoorden zal geven.
Neem contact op via Messenger
通过Messenger与我们聊天

Gerelateerde inhoud

Praktijk (2)

In vroeger tijden oefenden mensen zichzelf om bij God te zijn en op elk moment binnen de geest te leven. Vergeleken met de praktijk van...

Instellingen

  • Tekst
  • Thema's

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Regelruimte

Paginabreedte

Inhoud

Zoeken

  • Zoeken in deze tekst
  • Zoeken in dit boek