Aanvullingen: Een ontleding van de oosterse en westerse traditionele cultuur

Zeg mij: wat is de waarheid? Hebben we hier niet eerder over gecommuniceerd? (Ja.) Vertel me dan in jullie eigen woorden wat de waarheid is. (De waarheid is het principe en criterium waaraan alle mensen, gebeurtenissen en dingen worden beoordeeld.) Goed. Iemand anders? Kun je dit op een andere manier zeggen? Maak je niet druk over welke doctrinaire woorden je moet gebruiken, of welke regel met Gods woorden je moet kiezen voor je antwoord. Antwoord gewoon met woorden vanuit je eigen persoonlijke ervaring en praktisch inzicht. Het geeft niet als die woorden niet zo diepzinnig zijn. Sommige mensen zeggen: “Gods woorden zijn de waarheid.” Dit is correct, maar als je deze woorden alleen maar kunt uitspreken en hun werkelijke betekenis niet begrijpt, dan zijn ze slechts een doctrine voor je. Laten we een stap verder gaan: wat is de waarheid? Wat zijn Gods woorden? Wat is de essentie van Gods woorden? Is de waarheid het criterium dat mensen produceren door te denken en te reflecteren? (Nee.) Is de waarheid een optelsom van de ervaringen van mensen en de kennis die ze hebben vergaard? Is het een maatschappelijke cultuur, of een traditionele cultuur die is ontstaan binnen een bepaalde maatschappelijke context? (Nee.) Bestaat de waarheid dan uit de principes die mensen zelf samenvatten voor hun zelf-gedrag en handelingen? (Nee.) Wat is de waarheid dan wel? Hoe kunnen we de principes waarover we het hier hebben, preciseren zodat ze een onherroepelijke betekenis hebben en mensen de waarheid herkennen zodra ze die horen? Hoe kunnen we het zo verwoorden dat mensen het als bondig en exact ervaren? (Gods vereisten voor de mens zijn allemaal de waarheid.) Gods vereisten voor de mens zijn allemaal de waarheid, dat is correct, maar hoe kun je dat nog preciezer zeggen? (De waarheid is de werkelijkheid van alle positieve dingen.) Dit is al vaak gezegd. We hebben vaak gezegd dat Gods woorden, Zijn vereisten voor de mens, en de werkelijkheid van alle positieve dingen de waarheid zijn. Wat is er dan nog meer? (De waarheid is het criterium en de weg voor hoe mensen met zaken moeten omgaan en hoe ze zich moeten gedragen.) De waarheid is het criterium en de weg voor hoe mensen met zaken moeten omgaan en hoe ze zich moeten gedragen, dit is ook juist. Zet nu al deze aspecten bij elkaar en definieer de waarheid in één beknopte zin. (God is de waarheid.) God is de waarheid; dit is iets te breed, te algemeen. Het moet specifieker zijn, zodat wanneer mensen het horen, ze voelen dat het een exacte definitie is, niet hol maar heel concreet en praktisch, en ze het precies goed vinden klinken. Probeer het nog eens samen te vatten; hoe kun je het nog preciezer zeggen? (De Boven heeft eerder gecommuniceerd dat de waarheid het criterium voor het zelf-gedraf van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens, is.) Is dat niet beknopt genoeg gezegd? (Ja.) De waarheid is het criterium voor het zelf-gedrag van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens. Waarom wordt het gedefinieerd als een criterium? Hoe moeten we dit woord ‘criterium’ in letterlijke zin begrijpen? (Als een exact principe.) Als een exact principe of regel; het zou ook een regel kunnen worden genoemd. Waar verwijst een ‘criterium’ dan naar? (Een norm.) Het verwijst naar een norm, een exacte regel en een principe. Dat is wat we een criterium noemen. Het criterium voor het zelf-gedrag van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens. Als deze definities kloppen, waar heeft dit criterium dan betrekking op? Waar verwijst het hier naar? Het is zoals het eerder is gedefinieerd: het criterium voor het zelf-gedrag van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens. Dit is de waarheid. Als mensen die zin nu lezen, zouden ze dan kunnen denken: onze traditionele cultuur is ook de waarheid? Kan dit in de categorie van de waarheid worden geplaatst? (Nee.) Dat kan niet. Kunnen ze misschien zeggen: “We hebben een conclusie uit wetenschappelijk onderzoek die de waarheid is” of “Onze mensen hebben een cultuur, of een ervaring, of een goede morele norm die ook de waarheid is”? Kan de waarheid op die manier worden gedefinieerd? (Nee.) Waarom kunnen we deze dingen niet gebruiken om de waarheid te definiëren? Waarom zeggen we dat deze dingen niets met de waarheid te maken hebben? (Ze hebben niets te maken met het aanbidden van God.) Dat klopt. Ze hebben misschien betrekking op het zelf-gedrag van mensen, maar ze hebben geen betrekking op het aanbidden van God. Waarnaar verwijst het zelf-gedrag waarover zij spreken? Wat zijn hun normen en regels? Goed gedrag dat van Satan komt. Ze gaan niet over het aanbidden van God, ze gaan over het aanbidden en verdedigen van Satan. Het is een set uitdrukkingen of culturen over het zelf-gedrag die samengevat zijn uit menselijke inbeeldingen en noties, en uit wat mensen geloven dat een goede moraal of goed gedrag is. Ze hebben niets van doen met de waarheid of het aanbidden van God; ze hebben niets te maken met het aanbidden van God.

Chinese mensen hebben een traditionele cultuur samengevat die alleen geschikt is voor Chinezen, en die westerlingen niet kunnen aanvaarden. Westerlingen hebben hun eigen nationale helden, nationale gevoelens van morele integriteit en nationale culturen, maar als ze hun culturen naar het Oosten zouden brengen, zouden de mensen daar die dan aanvaarden? (Nee, dat zouden ze niet.) Zij zouden evenmin worden geaccepteerd. Is er dan enig verband tussen deze tradities en de waarheid, ongeacht hoe hoog mensen deze culturen ook inschatten, of hoe verheven deze tradities hen ook toeschijnen? (Nee, dat is er niet.) Er is geen verband. Er is bijvoorbeeld een traditionele cultuur in het Oosten die stelt dat uilen geen goedgezinde dieren zijn. Wat zeggen mensen? “Het is niet de uil die huilt die je moet vrezen, maar de uil die lacht. Hoor je een uil roepen, dan staan er ongetwijfeld slechte dingen te gebeuren.” In de oosterse traditionele cultuur wordt geloofd dat uilen ongeluk brengen. Denk je dat oosterse mensen van dit ‘ongeluk brengende’ dier houden? (Nee.) Waarop is deze afkeer gebaseerd? Die is gebaseerd op de oosterse traditionele cultuur, en wat van generatie op generatie wordt doorgegevennamelijk: ‘Een uil horen roepen is een voorbode van een sterfgeval in de familie.’ Dit zou een wet kunnen zijn die mensen hebben samengevat, of menselijke verbeelding, of toeval, en mensen geloven vervolgens in hun hart dat uilen slecht zijn. Ze vinden dat niemand ze moet aanbidden of moet behandelen als dieren die geluk brengen, en dat, als ze een uil zien, ze die snel moeten wegjagen, en hem niet moeten verwelkomen. Is dit niet een soort cultuur? (Inderdaad.) Ongeacht of dit soort cultuur positief of negatief is, is het een soort volksoverlevering. We zullen het er even niet over hebben of het terecht of onterecht is, en volstaan met te zeggen dat iedereen in het Oosten, en met name in China, pal achter dit soort cultuur staat. Iedere persoon daar gelooft in zijn hart dat uilen slecht zijn en ongeluk brengen, en ze zullen zich daarom haasten er een te vermijden als ze er een zien. In het Westen daarentegen geloven sommige mensen dat uilen juist een diersoort zijn die geluk brengt, en gebruiken ze standbeelden en schilderijen van uilen als decoratie. Ook allerlei borduurwerken en totems hebben ontwerpen met uilen, en ze worden behandeld als dieren die geluk brengen. Wat betekent het om een dier te zijn dat geluk brengt? Het betekent dat dit dier je voorspoed kan brengen en dat je geen tegenslag zult verduren nadat je er een hoort roepen of er een ziet. Dit is een bepaalde populaire traditionele cultuur in het Westen. We zullen niet oordelen over welke van deze culturen juist en welke verkeerd is; we vellen hier geen oordeel over. Maar door deze kwestie kunnen we zien dat er over hetzelfde dier dat door God is geschapen, in het Oosten en het Westen verschillende standpunten en denkbeelden bestaan, die bovendien ook nog volledig tegengesteld zijn. Oosterse mensen beschouwen het niet als iets goeds, en of een uil nu lacht of huilt, het wordt niet als goed voor hen beschouwd. Westerse mensen daarentegen denken dat het gunstig is, ongeacht of een uil huilt of lacht, en dat alleen al het zien van een uil hen geluk kan brengen, dus behandelen ze uilen als dieren die geluk brengen. Deze twee gezichtspunten en manieren van omgaan met uilen komen voort uit de traditionele cultuur: de ene gelooft dat uilen onheilbrengers zijn en de andere ziet ze als geluksbrengers. Als we er nu naar kijken, welk gezichtspunt is dan in overeenstemming met de waarheid, en welk is dat niet? (Geen van beide is in overeenstemming met de waarheid.) Waar baseren jullie die bewering op? (Geen van beide standpunten komt van God.) Dat klopt. Wanneer mensen zeggen dat uilen geen geluk brengen, waarop baseren ze dat dan? Het is de oosterse traditionele cultuur; wat zij geloven dat gunstig of ongunstig is, of dat rampspoed, pech of geluk brengt, wordt afgemeten aan de traditionele cultuur. Het is een manier om naar dingen te kijken die voortkomt uit fantasieën en denkbeelden, waaruit dit soort cultuur ontstaat. Westerlingen denken dat dit soort dier mensen voorspoed kan brengen, en dat is natuurlijk iets beter en progressiever dan het als onheilbrenger te behandelen en te beschouwen. Het geeft mensen het gevoel dat het best een goed dier is, en op zijn minst zullen ze zich kalm en stabiel voelen nadat ze er een hebben gezien, wat beter is dan zich onfortuinlijk te voelen. Maar wat bereik je eigenlijk door het zo te begrijpen? Kunnen uilen je echt geluk brengen? (Nee.) Als je in China zou zijn geboren, zouden uilen dan echt je geluk kunnen bepalen? Nee, ook niet. Wat kun je hier dus uit opmaken? Ongeacht of je gelooft dat dit dier je onheil of voorspoed kan brengen, is het slechts een menselijk geloof en menselijke notie, geen feit. Wat bewijst dit? (Dat traditionele cultuur niet de waarheid is.) Precies; geen enkele cultuur is de waarheid. Maar hoe moet je uilen dan behandelen op een manier die overeenkomt met de waarheid? Dit heeft te maken met het criterium voor hoe mensen zich gedragen, hoe ze handelen en hoe ze God aanbidden. Wat is hier het criterium? Dat wil zeggen: vanuit welk soort perspectief moet je naar dit schepsel kijken, hoe moet je het behandelen wanneer het voor je verschijnt, of het nu lacht of huilt; deze dingen hebben met een criterium te maken. Wat is het criterium? (De waarheid.) Het criterium is de waarheid. Als het gaat om hoe je een uil moet behandelen, waarop moet je dit dan baseren? (Op Gods woorden.) En wat zegt Gods woord over de omgang met dit soort schepsel? Zijn woorden zeggen niet specifiek: “Je moet uilen juist behandelen en je mag in deze kwestie niet bevooroordeeld zijn. Je kunt niet zeggen dat uilen onheilbrengers zijn, of dat ze je geluk zullen brengen. Je moet uilen objectief en eerlijk behandelen.” God heeft dit niet gezegd. Welke basis heb je dan nodig om je standpunten over uilen in overeenstemming te brengen met het criterium, met de waarheid? (Het feit dat God alle dingen heeft geschapen.) Je basis moet het feit zijn dat God alle dingen heeft geschapen, dit is de waarheid. In Gods handen hebben alle dingen een functie, missie en waarde in hun bestaan. Wat nog meer? (Alle dingen zijn goed vanuit Gods zienswijze.) Precies, alle dingen die door God zijn geschapen, zijn goed, hebben waarde in hun bestaan en moeten bestaan. Zolang iets van God komt en door Hem is gemaakt, zal het nooit overbodig zijn. Wat betekent dit ‘nooit overbodig zijn’? Het betekent dat het mensen niet willekeurig tegenslag zal brengen. Zou een kleine uil je echt willekeurig tegenslag kunnen brengen? Zou dat de uil niet te machtig maken? Wie is hoger: de mens of de uil? Mensen zijn de rentmeesters van alle dingen. Het is nauwkeuriger om te zeggen dat zij het lot van de uil bepalen, en dat zij alle uilen zomaar zouden kunnen uitroeien. Het is onmogelijk voor uilen om het lot van de mens te veranderen. Welke manier om dit schepsel te behandelen komt dus overeen met de waarheid? Ermee omgaan volgens Gods woorden. God heeft alle dingen geschapen, alle verschillende schepselen, en ook de mensen. Uilen zijn schepselen, dus moeten we ze benaderen vanuit het perspectief waarmee we met alle schepselen omgaan. Ten eerste kunnen we de wetten van overleving van dit schepsel niet zomaar eventjes vernietigen. De uil heeft bijvoorbeeld als gewoonte en kenmerk om overdag te slapen en ’s nachts te jagen en actief te zijn. Stel nu dat je een gewonde uil tegenkomt en je neemt hem uit goedheid mee, hoe moet je dan met hem omgaan? (Volgens zijn gewoonten.) Inderdaad, je moet de wetten respecteren waarnaar hij leeft. Je laat hem niet ’s nachts slapen, en je geeft hem geen slaappillen als hij niet slaapt. Dit is verkeerd. Als hij ’s nachts altijd lawaai maakt en dit je rust verstoort, kun je hem naar een andere plek verplaatsen waar hij je niet lastig zal vallen. Je kunt echter de wetten waaronder hij leeft niet verstoren, of zijn manier van overleven schenden. Is dit niet de juiste manier om met hem om te gaan? (Inderdaad.) Dit zou je perspectief moeten zijn ten opzichte van alle dingen die door God zijn geschapen. Heb ten eerste een juist perspectief. Dit is de eerste stap die je moet zetten wanneer je ook maar iets doet. Ten tweede moet je dit juiste perspectief gebruiken wanneer je dingen doet of met zaken omgaat, zodat wat je doet overeenkomt met de waarheid. Dit zijn criteria. Criteria, eenvoudig gezegd, zijn precieze regels en wetten. Wanneer bijvoorbeeld een kat een muis ziet, wil hij hem vangen. Stel dat je denkt dat muizen ook Gods schepselen zijn en je de kat wilt tegenhouden en hem wilt beletten de muis te vangen, is dit verkeerd? (Ja, het is verkeerd.) Wat denk je van deze aanpak? (Het schendt de wetten.) Het gaat in tegen de natuurwetten. Sommige mensen vragen zich af als ze een vis in het water zien: “Iedereen zegt dat vissen niet zonder water kunnen leven. Maar ik zal alles proberen om hem uit het water te halen en hem op het land te laten leven.” Het resultaat is dat de vis kort daarna sterft. Hoe noemen we dit? (Bizar.) Dit is bizar. Hebben jullie, door uilen te bespreken, min of meer begrepen wat criteria zijn, en waarop ze gebaseerd zijn? (Ze zijn gebaseerd op Gods woorden.) Inderdaad, ze zijn gebaseerd op Gods woorden. Hoe moeten jullie dan voortaan met uilen omgaan? Wat moet je doen als er op een avond een uil bij je raam huilt? Op zijn minst weten we nu dat hij het recht heeft om te huilen, en we moeten hem dat recht gunnen. Als hij te veel lawaai maakt, kun je hem wegjagen, maar je hoeft je geen zorgen te maken over de vraag of je de volgende dag tegenslag zult hebben. Het is onnodig om dit te denken, want het lot, het leven en de dood van de mens zijn allemaal in Gods handen en onder Zijn soevereiniteit. Mensen begrijpen de waarheid niet, dus zijn ze gemakkelijk bevooroordeeld ten opzichte van dingen, en kunnen ze zelfs fantasieën en noties hebben, of wat bijgelovig worden. Dit leidt ertoe dat mensen onjuiste opvattingen hebben over allerlei dingen. Ze zijn dan niet in staat om in overeenstemming met de waarheidsprincipes te handelen of om te voldoen aan het criterium voor hoe mensen zich gedragen, hoe ze handelen en hoe ze God in alles aanbidden. Wat is de reden hiervoor? (Het niet begrijpen van de waarheid.) Dit wordt veroorzaakt door het niet begrijpen van de waarheid.

Sommge oosterse mensen, als ze in contact komen met westerlingen, zien hun onderscheidende kenmerken. Ze zien hun hoge neusbruggen, hun grote ogen, de verschillende haarkleuren, en hoe elegant ze er allemaal uitzien. Onbewust ontwikkelen ze een gevoel van jaloezie of bewondering voor hen. Door voortdurende omgang accepteren ze vervolgens voortdurend de westerse cultuur. Waarom kunnen ze die accepteren? Vanwege de jaloezie in hun hart, en hun wens om zoals hen te zijn. Ze denken dat het uiterlijk verordend wordt door God en niet veranderd kan worden, maar dat ze waardigheid zouden verkrijgen als hun levensstijlen zouden overeenkomen met de westerse, zoals de manier waarop ze eten, zich kleden en dingen gebruiken, en ook hun manier van spreken en denken en de cultuur. Wat vind je van dit soort idee? Heeft iedereen dit? (Ja.) Sommige oosterse mensen imiteren graag westerlingen, en het eerste wat ze imiteren is het drinken van koffie. Ze vinden dat het drinken van thee door oorsterlingen niet verfijnd genoeg is, dus leren ze van westerlingen koffie drinken. In het bijzonder zien sommige oosterlingen dat veel westerlingen zich elke ochtend naar hun werk haasten, hun bekers koffie vastgeklemd, en na een tijdje leren ze dit zelf ook doen, soms zelfs als ze niet eens echt haast hebben. Dit heet imitatie. Oosterlingen hebben deze gewoonte eigenlijk niet, maar ze beschouwen de westerse gewoontes als goed, verheven en elegant. Ze geloven dat als ze deze gewoonte niet hebben, ze die moeten leren en imiteren. En als ze deze gewoonte eenmaal hebben geleerd en ernaar leven, denken ze dat ze nu toch wel tot de rangen van de westerlingen zullen gaan horen en zelf westerling zullen worden. Dit is een vorm van aanbidding van westerlingen. Als je iets echt leuk vindt, bestudeer het dan gerust, maar als je zo’n gewoonte alleen maar aanleert als een façade om indruk te maken op anderen, dan is dat imitatie. Als mensen de waarheid niet begrijpen, hebben zij geen criterium voor wat ze ook maar doen en leven ze als een kip zonder kop, zonder doel en zonder richting. Als ze westerlingen zien, bestuderen ze hoe westerlingen zich gedragen; als ze zien wat er in de wereld in de mode is, bestuderen ze dat. Zo zijn ongelovigen. Als mensen die in God geloven hetzelfde doen, wat voor soort persoon zijn ze dan? (Niet-gelovigen.) Dat is correct. Hebben ze dan wel normen of principes bij de dingen die ze doen? (Nee.) Ze hebben geen principes. Waarom niet? Omdat ze wereldse trends en boosaardigheid prachtig vinden; ze bewonderen God niet, ze houden niet van de waarheid in hun hart, en ze zoeken of aanvaarden de waarheid niet. Deze mensen zijn allemaal niet-gelovig. Omdat mensen van dit soort deze essenties hebben, zullen ze, zelfs als ze in de kerk Gods woorden lezen en naar preken luisteren, toch nooit het criterium voor het zelf-gedrag van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens, kunnen vinden. Dit betekent impliciet dat ze nooit de waarheid kunnen verwerven. Klopt dat? (Ja.) Het imiteren van anderen die koffie drinken kan iemands voorkeuren, de weg die hij neemt en de principes van zijn handelen onthullen. Zeg me dan, is theedrinken de waarheid, of is koffiedrinken de waarheid? (Geen van beide heeft iets met de waarheid te maken.) Goed gezegd. Maar wat is dan de waarheid? Sommige mensen zeggen: “Alles wat van God komt, is de waarheid. Gods woorden die zeggen dat het goed voor je is om seizoensgebonden producten te eten, zijn de waarheid.” Dit is correct. De waarheid is het criterium voor het zelf-gedrag van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens. Wat omvat dan het criterium voor zelf-gedrag? Het raakt elk aspect van de waarheid met betrekking tot zelf-gedrag. En hoe zit het met het criterium voor handelingen? Dat is de manier waarop en de middelen waarmee je dingen aanpakt. Het spreekt voor zich dat we allemaal het criterium voor het aanbidden van God kennen. Het bereik van dit criterium verwijst naar deze dingen, en ze hebben allemaal te maken met de waarheid. Stel dat iemand zegt: “Hoe komt het dat je niet van thee houdt?” en jij zegt: “Is het feit dat ik geen thee lust in strijd met de waarheid?” Iemand anders zegt: “Je bent in het Westen, dus waarom heb je nooit geleerd om koffie te drinken? Het is zo smakeloos om geen koffie te drinken!” Waarop jij zegt: “Probeer je me te veroordelen? Is het een zonde om geen koffie te drinken? Is ‘smaak’ de waarheid? Hoeveel is smaak waard?” Het is totaal waardeloos, of niet soms? Het niet begrijpen van de waarheid is wat echt waardeloos is! Wat moeten mensen uit dit voorbeeld begrijpen? Zij moeten begrijpen welke standpunten ze moeten innemen ten opzichte van deze mensen, gebeurtenissen en dingen, en hoe ze ermee moeten omgaan zoals God dat vereist, zodat aan Zijn vereiste normen wordt voldaan. Wat zouden mensen uit dit alles dan moeten begrijpen en zoeken? Wat het criterium is dat ze moeten volgen om met allerlei dingen om te gaan.

Wat denken jullie: is een traditionele cultuur of een nationaal sentiment de term ‘criterium’ waardig? (Nee.) Neem dit voorbeeld: ‘Mens zijn betekent dat je van je land moet houden.’ Is dit een criterium? (Nee.) ‘Mens zijn betekent dat je eerbiedig moet zijn tegenover je ouders.’ Is dit een criterium? (Nee.) Sommigen zeggen ook: “Vrouwen moeten deugdzaam zijn”, of “Vrouwen moeten de Drie Gehoorzaamheden en Vier Deugden volgen”. Maar zijn dit criteria? (Nee.) ‘Een man mag maar één vrouw hebben en moet trouw zijn.’ Is dit een criterium? Komt het in aanmerking als de waarheid? (Nee.) Het is correct en moreel gedrag, en het meest basale en fundamentele binnen de mensheid, maar het schiet tekort ten opzichte van de waarheid. Het is in overeenstemming met de morele normen en gedragsnormen van normale menselijkheid, maar kan het als criterium worden beschouwd? Waar verwijst criterium naar? (De waarheid.) Criterium verwijst naar de waarheid, en alles wat tekortschiet ten opzichte van de waarheid is daarom niet het criterium. Begrijpen jullie dat? Zijn de eisen die in de traditionele cultuur aan mannen en vrouwen worden gesteld, en die ik zojuist heb genoemd, Gods eisen? (Nee.) Wat eist God eigenlijk van mannen? Wat zegt de Bijbel? (Dat ze moeten werken en zwoegen om hun gezin te onderhouden.) Dit is de eis van God aan mannen, en het is het meest elementaire wat een man moet kunnen doen. Hoe zit het met Gods regel voor vrouwen? (Dat hun verlangen naar hun echtgenoten uitgaat.) Omdat dit is wat Gods woorden zeggen, is het de waarheid, en is het waar mensen zich aan moeten houden. Alles wat voortkomt uit de traditionele cultuur of morele geschriften van de mens, hoe correct het ook mag zijn, is niet de waarheid. Waarom zeg ik dat het niet de waarheid is? (Omdat God het niet heeft gezegd.) Wat God niet zegt, is beslist niet de waarheid, en dat geldt ook voor alles wat niets te maken heeft met de eisen van Gods woorden. Wat zijn de normen die volgens oosterlingen opgaan voor vrouwen? Ze geloven dat goede vrouwen in de eerste plaats zachtaardig en deugdzaam, gecultiveerd en verfijnd, schattig en tenger moeten zijn, en dat ze na het huwelijk zonder klagen voor iedereen in het gezin moeten zorgen, voor jong en oud. Ze zijn gewoon voetvegen. Dit is het beeld van vrouwen dat oosterlingen hebben geschapen; dit zijn de normen die ze voor vrouwen hanteren. Laten we nu eens kijken naar de eisen die westerlingen aan vrouwen stellen, dat wil zeggen, de dingen die ze via hun ideeën en standpunten onderwijzen en uitdragen. Westerlingen geloven dat vrouwen onafhankelijk, vrij en gelijkwaardig moeten zijn. Dit zijn in wezen de vrouwenrechten waar het Westen voor pleit. Deze rechten hebben een fundamentele definitie en vereiste voor vrouwen, dat wil zeggen, ze bieden een fundamenteel concept voor de levensstijl en het uiterlijk van een vrouw. Wat is dit concept? Dat vrouwen niet de hele dag onderdanig, zielig en braaf moeten zijn, als voetvegen. Ze vinden dit slecht, vrouwen moeten sterk en moedig zijn. Dit zijn de vereiste normen voor vrouwen in de harten van westerlingen. Ze geloven dat vrouwen geen marionetten moeten zijn die zich dagelijks gelaten onderwerpen aan tegenspoed en wachten tot anderen hen berispen of commanderen. Ze denken dat dit nergens voor nodig is. Westerlingen pleiten ervoor dat vrouwen krachtdadig, onafhankelijk en moedig zijn in hun handelingen. Natuurlijk komt wat wij begrijpen misschien niet helemaal overeen met hun denken, maar dit is in principe het belangrijkste verschil tussen oosterse en westerse vrouwen. Welke van deze twee standpunten is correct? (Geen van beide.) Het gaat hier niet om goed of fout. In een oosterse sociale context, binnen zo’n gemeenschap, moet je zo leven. Zou je in opstand kunnen komen als je dat zou willen? Binnen een familie riskeer je de dood als je in opstand komt. In het Westen zou je kunnen leven zoals een westerse vrouw leeft, maar hoe je ook leeft, in welke sociale context of gemeenschap dan ook, welke opvatting komt overeen met de waarheid? (Geen van beide.) Geen van beide opvattingen komt overeen met de waarheid, ze schenden die allebei. Waarom zeg ik dit? Oosterlingen willen dat vrouwen zich altijd voorbeeldig gedragen, dat ze de Drie Gehoorzaamheden en Vier Deugden belichamen, dat ze deugdzaam en zachtaardig zijn. Met welk doel? Om hen gemakkelijk onder controle te houden. Dit is een kwalijke ideologie die is gegroeid uit de traditionele oosterse cultuur. Ze is in feite schadelijk voor mensen, en heeft uiteindelijk tot gevolg dat vrouwen een leven leiden zonder richting of eigen ideeën. Deze vrouwen weten niet wat ze moeten doen, hoe ze het moeten doen, of welke handelingen goed of fout zijn. Ze offeren zelfs hun leven op voor hun familie, maar hebben nog steeds het gevoel dat ze niet genoeg hebben gedaan. Is dit een vorm van schade die aan vrouwen wordt berokkend? (Ja.) Ze verzetten zich niet eens wanneer hun eigen rechten, de rechten waar ze recht op hebben, hen worden ontnomen. Maar waarom komen ze dan niet in opstand? Ze zeggen: “Het is verkeerd om je te verzetten, het is niet deugdzaam. Kijk naar die en die, zij doen het veel beter dan ik en hebben veel meer geleden, en toch klagen ze nooit.” Waarom zouden ze zo denken? (Ze worden beïnvloed door traditioneel cultureel denken.) Het is deze traditionele cultuur die diep in hen geworteld is en hen veel leed heeft bezorgd. Hoe zijn ze in staat dit soort kwelling te verdragen? Ze zijn zich er zeer goed van bewust dat dit soort kwelling pijnlijk is, dat het hen een gevoel van hulpeloosheid geeft en hun hart pijn doet, dus hoe kunnen ze het dan toch accepteren? Wat is de objectieve reden? Dat dit hun maatschappelijke achtergrond is, dus kunnen ze er niet aan ontsnappen, ze kunnen zich er alleen gelaten bij neerleggen. Dit is ook hoe ze zich subjectief voelen. Ze begrijpen de waarheid niet, of hoe vrouwen met waardigheid zouden moeten leven, of wat de juiste manier van leven voor vrouwen is. Niemand heeft hen deze dingen ooit verteld. Wat is, voor zover zij weten, het criterium voor het zelf-gedrag en de handelingen van vrouwen? De traditionele cultuur. Ze denken dat wat van generatie op generatie is doorgegeven juist is, en dat als iemand het schendt, het geweten van die persoon veroordeeld moet worden. Dit is hun ‘criterium’. Maar is dit criterium wel juist? Moet het tussen aanhalingstekens geplaatst worden? (Ja.) Dit criterium komt niet overeen met de waarheid. Ongeacht hoe goedgekeurd of gunstig iemands gedrag ook is onder de controle van dit soort denken en zienswijze, is het eigenlijk wel een criterium? Nee, want het druist in tegen de waarheid en de menselijkheid. Lange tijd hebben vrouwen in het Oosten voor hun hele gezin moeten zorgen, en waren ze verantwoordelijk voor alle kleine triviale zaken. Is dat eerlijk? (Nee.) Hoe kunnen ze het dan tolereren? Omdat ze gebonden zijn door dit soort denken en zienswijze. Hun vermogen om het te verdragen geeft aan dat ze er diep vanbinnen voor tachtig procent zeker van zijn dat het de juiste handelswijze is en dat ze, als ze het maar volhouden, zullen voldoen aan de normen van de traditionele cultuur. Dus rennen ze in die richting, naar die normen. Als ze diep vanbinnen dachten dat het verkeerd was en dat ze het niet zouden moeten doen, dat het niet overeen kwam met de menselijkheid, en dat het inging tegen de menselijkheid en de waarheid, zouden ze het dan nog kunnen doen? (Nee.) Ze zouden een manier moeten vinden om weg te komen van die mensen en niet langer hun slaven te zijn. De meeste vrouwen zouden dit echter niet durven te doen. Wat speelt er door hun hoofd? Dat ze zonder hun gemeenschap zouden kunnen overleven, maar dat ze een vreselijk stigma zouden dragen als ze weggingen en bepaalde consequenties zouden ondervinden. Alles in aanmerking genomen, denken ze dat als ze het zouden doen, hun collega’s erover zouden roddelen dat ze niet deugdzaam waren, de maatschappij hen op bepaalde manieren zou veroordelen en bepaalde meningen over hen zou hebben, en dit alles ernstige gevolgen zou hebben. Uiteindelijk overpeinzen ze het en denken: het is beter om het maar te verdragen. Anders zou de last van de veroordeling me kapotmaken! Dit is de essentie van oosterse vrouwen door de generaties heen. Wat moeten ze allemaal verdragen ​​achter al die goede daden? De aantasting van hun menselijke waardigheid en rechten. Zijn deze gedachten en standpunten in overeenstemming met de waarheid? (Nee.) Ze komen niet overeen met de waarheid. Ze zijn beroofd van hun waardigheid en mensenrechten. Hun integriteit, de ruimte om onafhankelijk te leven en te denken, en hun recht om te spreken en hun eigen verlangens te uiten, hebben ze verloren. Alles wat ze doen, doen ze voor die mensen thuis. Wat is hun doel hiermee? Voldoen aan de normen die de traditionele cultuur aan vrouwen stelt, en door anderen geprezen worden als goede echtgenotes en goede mensen. Is dat niet een soort marteling? (Ja.) Is deze manier van denken juist of verdraaid? (Ze is verdraaid.) Komt ze overeen met de waarheid? (Nee.) God schiep de vrije wil voor de mensheid, en wat zijn de ideeën die voortkomen uit deze vrije wil? Komen ze overeen met menselijkheid? Deze ideeën moeten op zijn minst overeenkomen met menselijkheid. Nog even hiervan afgezien, Hij wilde ook dat mensen een accuraat beeld en begrip zouden hebben van alle mensen, gebeurtenissen en dingen in de loop van hun leven, en vervolgens de juiste weg zouden kiezen om te leven en God te aanbidden. Een leven dat op deze manier wordt geleefd, is een geschenk van God en moet genoten worden. Mensen worden echter hun hele leven beperkt, gebonden en verwrongen door deze zogenaamde traditionele culturen en morele geschriften, en wat worden ze uiteindelijk? Ze worden marionetten van de traditionele cultuur. Wordt dit niet veroorzaakt door mensen die de waarheid niet begrijpen? (Ja.) Zouden jullie ervoor kiezen om in de toekomst deze weg te bewandelen? (Nee.) Wat moet je doen dan? Stel dat je zegt: “Ik zal ze bevechten”, of “Ik ga hen niet meer dienen. Ik heb mensenrechten en ik heb mijn integriteit”. Is dat goed? (Nee.) Dit is niet goed. Je gaat hiermee van het ene uiterste naar het andere, en je geeft geen getuigenis van God en verheerlijkt Hem niet. Maar wat moet je dan wel doen? (Handelen in overeenstemming met de principes.) Natuurlijk is het juist om te handelen in overeenstemming met de principes, en je moet iedereen behandelen in overeenstemming met de principes. Je moet hen behandelen als broeders en zusters als ze in God geloven, en als ongelovigen als ze dat niet doen. Het is niet nodig om jezelf onrecht aan te doen, je integriteit te schenden of je waardigheid en rechten op te geven door je leven voor hen op te offeren. Ze verdienen het niet. Er is maar Eén in deze wereld die het waard is om je leven aan te besteden. Wie is dat? (God.) Waarom? Omdat God de waarheid is, en omdat Zijn woorden het criterium zijn voor het bestaan van de mens, het zelf-gedrag van de mens en de handelingen van de mens. Zolang je God en Gods woorden hebt, dwaal je niet af en ben je nauwkeurig in hoe je je gedraagt ​​en hoe je handelt. Dit is het ultieme effect dat de woorden van God hebben op iemand die gered is.

‘Wat is de Waarheid?’ is een veel te groot onderwerp. We hebben net een paar voorbeelden gegeven, zoals hoe je met uilen om moet gaan. Welke andere voorbeelden hebben we gegeven? (Oosterlingen die westerlingen imiteren door koffie te drinken.) (De vereiste normen die oosterlingen en westerlingen aan vrouwen stellen.) Dit zijn de meest voor de hand liggende voorbeelden. Wat is dan het criterium, de oosterse en westerse zienswijzen over verschillende dingen in aanmerking nemende? (Geen van beide.) Geen van beide heeft betrekking op de waarheid, het zijn allebei menselijke opvattingen en meningen. Preciezer gezegd, het zijn allebei foutieve standpunten en dwalingen. Het zijn geen criteria, het zijn strategieën, theorieën en filosofieën van Satan die mensen schade berokkenen. Begrijpen jullie dit onderwerp nu iets beter, nadat we er op deze manier over hebben gecommuniceerd? (Ja.) Als ik hier niet over had gesproken, hadden jullie misschien op een dag overwogen om westerlingen te imiteren door koffie te drinken en hamburgers te eten, en hen zo na te volgen. Komt dat overeen met de principes? Zelfs als je elke dag westers eten eet, zal het allemaal geen nut hebben als je de waarheid niet nastreeft; je zult dan nog steeds het criterium niet hebben voor hoe je je moet gedragen. Waar het echt om gaat, is of je de waarheid kunt zoeken en of je kunt handelen volgens de principes – dit is waar je baat bij hebt. Hebben jullie, doordat Ik op deze manier gecommuniceerd heb, wat begrip gekregen van de waarheid en de criteria? (Ja.) Is er waarheid te vinden in de traditionele cultuur of morele criteria van mensen? (Nee.) Is er waarheid te vinden in de morele geschriften? (Nee.) Kunnen jullie er nu zeker van zijn dat Gods woorden de waarheid zijn? (Ja.) Nu jullie bevestigd hebben dat Zijn woorden de waarheid zijn, moeten jullie je vervolgens afvragen: Wat zijn Gods woorden? Wat zijn de principes die in Zijn woorden worden vereist? Wat zijn de criteria die Hij de mens heeft verteld? Hoe moeten mensen precies handelen om overeen te komen met Gods woorden, en wat zijn de juiste principes om dit te doen? Het is aan jullie om dit te zoeken. Voor nu is dat alles over dit onderwerp.

Aanvullingen:

Een dag uit het leven van Xiaojia

Laten we verdergaan met het volgende onderwerp. Wat zou dat moeten zijn? Ik zou wellicht een verhaal kunnen vertellen. Verhalen raken ook aan de waarheid en aan criteria voor het eigen gedrag van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens. Luister naar wat dit verhaal te maken heeft met de waarheid en de criteria voor menselijk gedrag. Het gaat over een dag uit het leven van Xiaojia. Onze held is Xiaojia, en welke periode beslaat het verhaal ongeveer? (Eén dag.) Eén dag. Sommige mensen zouden kunnen zeggen: “Zijn de gebeurtenissen van een dag het vertellen waard?” Dat hangt ervan af wat je vertelt. Als het alleen maar roddels zijn en over goed en fout gaat, dan is het niet de moeite waard om te vertellen. Maar als het aan de waarheid raakt, wat is dan één dag – dan is zelfs een minuut de moeite van het vertellen waard, toch? (Dat klopt.)

Xiaojia is iemand die gepassioneerd is over zijn bezigheden en enthousiast in het doen van zijn plicht, en zijn verhaal begint vroeg in de ochtend, net nadat hij opgestaan is. Na het opstaan, lezen van Gods woorden en praktiseren van zijn devotions, ging Xiaojia naar het ontbijt en nam een kom pap en wat groenten. Toen zag hij wat eieren en dacht: ik neem er twee. Twee eieren per dag zijn genoeg voeding. Maar net toen hij ernaar reikte, aarzelde hij: twee of één? Het zou slecht overkomen als anderen zien dat ik er twee neem. Dat is te gulzig, en ze zullen denken dat ik een gulzigaard ben. Beter om er maar één te nemen. Hij trok zijn hand terug, stak hem toen opnieuw uit greep en pakte een ei. Op dat moment kwam iemand anders een ei halen en Xiaojia’s hart sloeg een slag over. Hij dacht: het beste is eigenlijk om helemaal geen eieren te nemen. Ik heb pap en groenten, en wat gestoomde broodjes, dat is genoeg voor het ontbijt. Ik moet niet zo gulzig zijn. En waarom zou ik überhaupt naar eieren verlangen? Wat erg als iemand het ziet. Zou ik mezelf dan niet verwennen? Ik neem er geen. Zo dacht Xiaojia en legde het ei terug. Enkele minuten later, na het ontbijt, begon hij aan zijn plicht. Hij wijdde zich aan de taken die voor hem lagen en voltooide de ene na de ander. De tijd ging snel voorbij en voor hij het wist, was het lunchtijd. Iedereen ging eten, maar Xiaojia keek op zijn horloge en zag dat het 12:40 uur was. Wacht even. Ik moet me niet haasten om te eten zoals iedereen. Als ik me bij iedereen voeg, ben ik dan niet net zoals zij en lijk ik niet gulzig? Ik wacht nog even. Hij ging door met zijn werk, maar zijn maag liet hem in de steek en begon te rommelen. Hij sloeg zijn handen om zijn buik en keek afwezig naar de computer, denkend: ik sterf van de honger! Wat is er vandaag voor lunch? Is er misschien wat vlees? Het zou geweldig zijn als ik een beetje vlees zou kunnen krijgen! Zijn maag bleef rommelen terwijl hij zo dacht, en het kostte hem veel moeite om te wachten tot iedereen terugkwam van de lunch. Iemand zei: “Waarom heb je niet gegeten? Haast je, het eten wordt koud.” Xiaojia zei: “Maak je geen zorgen. Ik ben nog niet klaar met wat ik aan het doen ben. Ik ga eten als ik klaar ben.” “Is het niet beter om door te werken nadat je hebt gegeten?” “Het is prima. Ik ben zo klaar.” Dus verdroeg Xiaojia zijn honger en ging door met zijn werk. In werkelijkheid was hij nu erg hongerig en niet in de stemming om te werken, maar hij verdroeg zijn honger en bleef de schijn ophouden. Na een tijdje keek hij weer op zijn horloge en zag dat het 13:30 uur was, en dacht: dat is genoeg. Ik ga nu maar eens lunchen. Net toen hij opstond om te gaan eten, bracht een zuster een dienblad met eten en zei: “Het is zo laat! Waarom ben je niet gaan lunchen? Het maakt niet uit hoe druk je het hebt, je moet eten; je krijgt maagproblemen als je niet op tijd eet.” Hij antwoordde: “Het is prima. Ik eet als ik klaar ben.” “Je hoeft niet te gaan. Ik heb je maaltijd gebracht, dus eet snel.” “Waarom zo’n haast? Ik heb nog geen honger.” Net toen hij zei dat hij geen honger had, rommelde zijn maag met een geluid als donder. Xiaojia greep zijn buik vast, glimlachte verlegen en zei tegen de zuster: “Maak je geen zorgen, je hoeft me geen eten meer te brengen.” “Maar als ik dat niet doe, wordt het eten koud en moet het opnieuw worden opgewarmd. Het is al een keer opgewarmd.” “Nou, dankjewel!” Met water in de mond nam Xiaojia zijn maaltijd van de zuster aan. Hij wierp een blik op het dienblad en was erg blij: twee gestoomde broodjes, groenten, vlees en soep. Toen Xiaojia de gestoomde broodjes zag, kreeg hij een ander idee en zei tegen de zuster: “Ik kan geen twee broodjes op. Ik heb het de laatste tijd erg druk, ik slaap slecht en heb niet veel trek. Is het niet zonde als je me twee broodjes geeft? Neem er één mee terug.” “Het is goed. Je mag het terugsturen als je het echt niet op kunt,” antwoordde de zuster voordat ze wegging. Xiaojia dacht bij zichzelf: schiet op en ga, ik sterf van de honger. Hij pakte de kom, zag dat er niemand in de buurt was maar voelde zich toch een beetje beschaamd, en nam voorzichtig een slok. Toen keek hij naar het vlees: wauw! Ik kon de geur van het gestoofde varkensvlees van ver al ruiken. Maar ik mag het niet meteen eten, ik moet eerst mijn groenten opeten. Ik eet minder vlees als ik vol zit van de groenten, anders eet ik de helft van het vlees en zou dat niet gênant zijn? Hij dacht even na en deed precies dat. Hij at de broodjes en groenten, en dronk zijn soep. Terwijl hij at, wilde hij een beetje vlees, dus nam hij een stukje gestoofd varkensvlees. Hij bracht het naar zijn mond, sloot zijn ogen en proefde voorzichtig: heerlijk! Vlees is echt heerlijk, maar ik mag er niet te veel van eten. Eén hap is genoeg, dan weer meer groenten en soep. Hij ging verder met de broodjes, maar bleef naar het vlees kijken terwijl hij de groenten at: zal ik dit vlees eten? Het is zo lekker, het zou zonde zijn om het niet te eten. Het water liep hem weer in de mond en hij dacht: ik weet het! Ik scheur de broodjes in stukjes en doop ze in de bouillon. Is dat niet hetzelfde als vlees eten? Zo zien anderen dat ik geen vlees eet, maar krijg ik toch de vleessmaak. Geweldig idee! Met die gedachte deed hij een stukje brood in de bouillon, haalde het eruit en at het. Het was heerlijk, bijna net als vlees. Meteen scheurde Xiaojia het hele broodje in stukjes en deed ze in de bouillon … In minder dan tien minuten had hij alles opgegeten en ook zijn soep opgedronken. Hij had slechts één gestoomd broodje gegeten, terwijl hij zijn verlangen naar het andere broodje onderdrukte. Nadat alle gerechten volgens plan waren opgegeten, was Xiaojia min of meer verzadigd en dacht niet dat hij nog meer nodig had. Toen dacht hij: oh, het is niet echt gepast om zo snel te eten, alsof ik uitgehongerd ben. Ik had best honger, maar het is niet goed dat mensen me zo zien. Ik moet langzaam eten. Maar wat kan ik nu doen, ik heb al alles op? Nou, ik heb een idee. Ik stuur het over tien minuten terug. Hij keek op zijn horloge: vijf minuten … tien … vijftien … Oké, twee uur. Perfect, terug ermee! Blij stuurde hij het resterende gestoofde varkensvlees en gestoomde broodje terug.

Het was na twee uur ’s middags toen Xiaojia terugkwam. Zijn broeders en zusters waren allemaal weggegaan voor hun middagpauze, en hij had in zijn eentje niets te doen, waardoor hij zich erg verveelde. Hij dacht: zal ik ook een dutje doen? Het is altijd goed om na het eten even te slapen. Maar nee, als ik slaap terwijl iedereen slaapt, wat ben ik dan? Ik kan niet slapen. Ik moet volhouden. Maar hoe blijf ik wakker? Staand kan ik niet slapen, maar als ik altijd sta, laat ik iemand die plotseling binnenkomt, schrikken. Nee, ik mag niet staan. Nou, dan ga ik gewoon voor mijn computer zitten. Als iemand me ziet, denkt hij dat ik aan het werk ben, maar eigenlijk neem ik even pauze. Wat een goede zet. Dus ging hij rustig voor de computer zitten en staarde er wezenloos naar, maar binnen vijf minuten viel hij in slaap en lag hij met zijn hoofd op het toetsenbord te snurken. Veertig minuten later werd Xiaojia plotseling wakker uit zijn diepe slaap en sprong overeind: stond ik niet rechtop? Hoe kan het dat ik in slaap ben gevallen? Hij keek op de klok, zag dat het al laat was, en ging snel zijn gezicht wassen er niemand in de buurt was. Toen hij bij het toilet zichzelf zag, zei hij: “O nee! Mijn gezicht staat vol toetsenbordafdrukken! Hoe kan ik me zo laten zien?” Hij begon haastig zijn gezicht te schrobben, wreef het en klopte erop, en bleef lange tijd in het toilet. Daarna keek hij opnieuw in de spiegel en zag dat de meeste afdrukken verdwenen waren. In zijn hart was hij opgelucht: niemand zou het opmerken, tenzij ze echt heel goed keken. Daarna kamde hij zijn haar en trok hij zijn kraag recht. Plotseling merkte hij dat de kraag van zijn lichtgekleurde overhemd een beetje vettig was, en bij nadere inspectie zag hij dat ook zijn manchetten wat vies waren. Hij dacht bij zichzelf: ik heb mijn kleren al een paar dagen niet gewassen of verschoond, maar dat heeft ook voordelen. Een beetje vuil kan geen kwaad, en ik heb geen moeite met wat viezigheid. Bovendien, ziet het er niet geestelijker uit als je een beetje smoezelig bent? Hij draaide simpelweg de kraag en manchetten om en rolde de mouwen van zijn jasje op, zodat alle vieze plekken zichtbaar werden. Zeer tevreden fleurde hij op en liep kalm het toilet uit. Na verloop van tijd zaten de meeste mensen weer op hun plek en begonnen ze druk te werken. Toen Xiaojia zag dat iedereen er was, zei hij: “Jullie hebben geen lang dutje gedaan! Jullie kunnen echt lijden en een prijs betalen! Ik heb zelf helemaal niet geslapen, alleen even mijn ogen gesloten en wat water in mijn gezicht gespat. Anders zou ik geen energie hebben.” Niemand reageerde. Hij voelde zich nogal verveeld en ging ook aan het werk. Omdat hij tijdens de lunch zoveel soep had gedronken, wilde hij graag naar het toilet, maar hij onderdrukte de aandrang en dacht: als ik ga, zullen mensen dan niet denken dat ik lui ben? Dat is niet goed voor de reputatie, dus ik kan niet gaan. Dus hield hij zich in en verdroeg het tot iemand anders eindelijk naar het toilet ging en hij zijn kans zag. Hij sloot zich snel aan bij de rij en dacht: het is geweldig om gewoon met de groep mee te gaan, want dan zal niemand iets over mij zeggen.

Het was een drukke namiddag. Xiaojia had veel werk verricht, met de ene persoon gecommuniceerd, vragen gesteld aan een ander, informatie verzameld en allerlei taken uitgevoerd die bij zijn plicht horen. Na al die drukte was het eindelijk tijd voor het avondeten. Deze keer was Xiaojia slechts iets later dan de anderen, maar hij was min of meer op tijd klaar met eten. De periode na het avondeten was het gelukkigste moment van de dag voor Xiaojia, omdat dit het enige moment was waarop hij rustig een kop van zijn favoriete koffie kon drinken, zonder zelfverwijt en zonder kritiek van anderen, maar met een vredig hart. Waarom? Omdat hij voldoende redenen had om koffie te drinken – redenen die in de ogen van iedereen volkomen gerechtvaardigd waren. Daarom was dit zijn gelukkigste moment. Terwijl hij zijn koffie zette, mompelde hij bij zichzelf: “Ach, vandaag moet ik weer overwerken. Geen idee tot hoe laat. We zullen wel zien hoelang deze koffie me op de been houdt.” Hij zette de vers gezette koffie met een klap op tafel, alsof hij iedereen wilde laten weten: en wat dan nog? Ik drink mijn koffie – wat gaan jullie daaraan doen? Hij keek even om zich heen. Niemand keek naar hem, maar toch pakte hij nonchalant zijn kopje op en nam een slok, terwijl hij dacht: iedereen zegt dat koffie goed is, en dat is het ook. Elke dag smaakt het weer anders, een andere ervaring. Het is heerlijk! Tevreden nipte hij aan zijn koffie en keek vervolgens wezenloos om zich heen, op zoek naar werk voor die avond. Eigenlijk had hij geen doelen voor ogen, en na een drukke dag voelde hij zich uitgeput, maar hij dwong zichzelf door te gaan. Hij mocht niet in slaap vallen en mocht anderen niet laten merken dat hij moe was of een plichtmatige, onverantwoordelijke of oneerbiedige houding had bij het uitvoeren van zijn werk of zijn plicht. Hij dwong zichzelf wakker te blijven, ging achter zijn computer zitten en werkte door, terwijl hij vanzelf de ene kop koffie na de andere dronk. Hoe meer hij dronk, hoe alerter hij werd en hoe minder slaperig hij zich voelde. Af en toe keek Xiaojia op zijn horloge: het is al na enen, maar ik mag nog niet slapen. Ik heb mezelf het doel gesteld om tot drie uur op te blijven. Ik kan zelfs niet om tien voor drie gaan slapen, want dat zou betekenen dat ik mijn belofte breek, en dan heb ik geen uitleg tegenover God. Dit is een belofte die een schepsel moet nakomen. Ik heb gezegd dat ik om drie uur ga slapen, dus dan zal ik ook om drie uur slapen, zelfs als ik daarvoor veel koffie moet drinken. Dus dronk hij koffie en verzette hij zich tegen zijn vermoeidheid, terwijl hij zichzelf mentaal in bedwang hield en beheerste. Om drie uur had Xiaojia een belangrijke taak te vervullen. Hij pakte zijn telefoon en stuurde een bericht met de tekst: Zuster zo-en-zo, dit is Xiaojia. Ik wil je eraan herinneren dat er morgenochtend om 10 uur een groepsbijeenkomst is. Deelname is verplicht, wees alsjeblieft op tijd. Getekend: Xiaojia. Nadat hij het bericht had verzonden, voelde Xiaojia zich opgelucht, maar hij dacht ook: het bericht sturen is één ding, maar wat als ze het niet ontvangt? Weet ze wel dat ik haar een bericht heb gestuurd? Ik kan nog niet slapen. Ik moet wachten tot ze antwoordt. Na een half uur was er nog steeds geen reactie, en hij dacht: slaapt ze al? Hoe komt het dat ze zo vroeg slaapt? Wat nutteloos, al om drie uur slapen. Hij wachtte tot zijn zuster om 3:50 uur antwoordde: Ik ben 10 uur morgenochtend niet vergeten. Ik hoop dat jij het ook niet vergeet en op tijd komt. Xiaojia las het en dacht: wat voor iemand is zij? Hoe kan zij later gaan slapen dan ik? Maar hij kon echt niet meer. Geen koffie meer! Als ik nog meer drink, slaap ik helemaal niet. Ik moet naar bed, want ik moet om half zes opstaan, uiterlijk om zes uur. Ik kan niet later opstaan dan mijn broeders en zusters. Ik moet iedereen laten zien dat ik bid, Gods woorden lees en naar preken luister nadat zij zijn opgestaan. Dus ik mag niet uitslapen. Het is allemaal door dit bericht dat ik niet eerder kon gaan slapen. Maar dat geeft niet. De anderen weten dat ik laat op ben gebleven. Mijn doel heb ik bereikt. Morgen probeer ik om vier uur te gaan slapen. Terwijl Xiaojia probeerde na te denken, voelde hij zich zo versuft dat hij zelfs zijn kleren niet uittrok toen hij terugkwam in zijn kamer. Hij liet zich op zijn bed vallen, al half in slaap, maar dwong zichzelf toch om te onthouden: ’s Ochtends geen eieren eten, ’s middags maar één gestoomd broodje, geen gestoofd varkensvlees, om drie uur gaan slapen, nog berichten om te versturen … Xiaojia bleef piekeren, totdat hij uiteindelijk stil bleef liggen en in slaap viel overmand door vermoeidheid, uitputting, dromen en waanvoorstellingen. En dit was een dag uit het leven van Xiaojia.

Vertel Mij, waar ging dit allemaal over? Was het niet vermoeiend voor Xiaojia om altijd zo te doen alsof? (Ja, dat was vermoeiend.) Robots worden niet moe als ze de hele dag hetzelfde doen, omdat ze geen zintuigen of besef hebben, maar voor mensen is het uitputtend. Waarom leefde Xiaojia zo, terwijl hij zo moe was? Waarom deed hij dit? Had hij een plan? (Ja, dat had hij.) Waar draaide zijn plan om? (Opscheppen tegen anderen.) Had hij er enig voordeel bij om op te scheppen? (Het kon ertoe leiden dat mensen hem bewonderden.) Het kon ertoe leiden dat mensen hem bewonderden. Komt Xiaojia’s aanpak je bekend voor? Wat voor soort mensen gedragen zich op die manier? (Farizeeërs.) Dat klopt. Farizeeërs nemen goede gedragingen en handelingen over die in overeenstemming zijn met de noties van mensen, en voeren die uit in het bijzijn van anderen, zodat ze een goede indruk maken en aanbeden worden. Ze gebruiken deze methode om mensen te misleiden. Wat is de kern van het feit dat ze zich op deze manier voordoen en allerlei goed gedrag vertonen om te pronken voor andere mensen? Het is een vorm van schijn, bedrog, misleiding – nog iets anders? (Valse geestelijkheid.) Hoeveel dingen in Xiaojia’s dag werden beïnvloed door gezindheden, en komen voor bij iedereen die in staat is tot schijn? Het eten van eieren, gestoomde broodjes en gestoofd varkensvlees en het drinken van koffie. Dit zijn allemaal uiterlijke dingen, maar welke essentie zit erachter? (Schijn en zelfbeheersing.) Welke schijn? (De schijn van lijden.) Beschouwen mensen lijden als iets goeds of iets slechts? (Als iets goeds.) Lijden wordt gezien als goed gedrag dat iedereen bewondert. Wat vinden mensen ervan? Ze beschouwen het als het praktiseren van de waarheid. Dus Xiaojia aarzelde niet om te lijden en een prijs te betalen. Wat hield zijn lijden in? Geen lekkere maaltijden eten, laat opblijven, vroeg opstaan, zijn lichaam disciplineren. Wat is de aard van dit soort lijden? Het is allemaal schijn. Hij leed niet voor de waarheid of voor gerechtigheid, maar voor de achting en bewondering van anderen, en voor zijn eigen reputatie en prestige. Leed hij voor de waarheid? (Nee, dat deed hij niet.) Welke van zijn handelingen waren in overeenstemming met de waarheidsprincipes en waren een opstand tegen zichzelf en het opzij zetten van persoonlijke belangen omwille van de waarheid? Was er ook maar één? (Nee.) Wat was de aard van zijn lijden? Was het het praktiseren van de waarheid? Was het een uiting van zijn liefde voor de waarheid? (Nee, dat was het niet.) Wat was het dan wel? (Hypocrisie.) Het was hypocrisie, een afkeer van de waarheid, bedrog, schijn, valsheid en misleiding; het waren puur handelingen en keuzes gebaseerd op zijn eigen denkbeelden en noties, gericht op zijn eigen belangen, en het had niets met de waarheid te maken. Hij was niet op zoek naar de waarheid, dus zijn handelingen waren ook niet de waarheid; niet alleen hadden ze niets met de waarheid te maken, ze waren ook volledig in strijd met de normale behoeften van de mens die zich diep in zijn hart bevonden. Is het een zonde om eieren te eten? (Nee, dat is het niet.) Maar Xiaojia zag eieren eten als hebzuchtig. Eieren zijn een soort voedsel dat God voor de mens heeft geschapen. Als je de middelen hebt om ze te eten, is dat niet hebzuchtig. Als je ze niet hebt en de eieren van anderen steelt om te eten, dan is dat hebzuchtig. Hoe definieerde Xiaojia deze kwestie? Hij was van mening dat eieren eten hebzuchtig was, en nog meer als anderen het zouden zien. Hij dacht dat als hij eieren kon eten zonder dat iemand het zag, achter hun rug om, dat dat niet hebzuchtig zou zijn. Wat was zijn maatstaf voor het bepalen van hebzucht? Het was erop gebaseerd of iemand keek of niet. Baseerde hij zich op Gods woorden? (Nee, het was zijn persoonlijke overtuiging.) Hebben anderen eigenlijk wel een mening of overtuiging over het eten van eieren? (Nee, dat hebben ze niet.) Dit was puur een theorie die Xiaojia zelf had bedacht. Hij geloofde dat eieren eten bij het ontbijt hebzuchtig was, een toegeven aan het lichaam, en aandacht voor het vlees. Als we zijn overtuiging volgen, geven dan niet alle mensen die eieren eten zich over aan comfort en aandacht voor het vlees? Wat hij impliciet bedoelde was: “wanneer jullie allemaal eieren eten, geven jullie aandacht aan het vlees. Ik toon geen aandacht voor het vlees, ik kan mezelf bedwingen, dus eet ik geen eieren. Zelfs als er eieren voor mijn neus liggen, kan ik ze nog terugleggen, zelfs nadat ik ze heb opgepakt. Dat is de vastberadenheid en het doorzettingsvermogen die ik heb, en dat is hoeveel ik van de waarheid houd. Kunnen jullie dat? Als jullie dat niet kunnen, dan houden jullie niet van de waarheid.” Hoe behandelde hij zijn idee? Hij behandelde het als zijn norm voor goed en kwaad. Was dit geen valsheid? (Ja, dat was het.) Dit was valsheid.

Een andere uiting die Xiaojia vertoonde, was dat hij niet ging eten toen het lunchtijd was. Wat deed hij in plaats daarvan? (Hij stelde het uit.) Hij onderdrukte zijn honger en stelde het eten uit. Maar waarom? (Om indruk te maken op anderen.) Hij speelde een rol en deed dit zodat anderen het konden zien. Wat wilde hij dat anderen zagen en begrepen uit dit gedrag? Hij wilde anderen laten zien hoeveel hij kon lijden, hoe ijverig, loyaal, oprecht en verantwoordelijk hij was in zijn werk! Hij wilde dat mensen zagen dat hij echt bovenmenselijk was! Dan had hij zijn doel bereikt; dat was het oordeel dat hij wilde. Wat betekende dat oordeel voor hem? Het was zijn leven, zijn levensbloed. Is dit liefde voor de waarheid? (Nee, dat is het niet.) Wat voor mensen houden van dit soort gedrag? Ze aarzelen niet om te pronken, complotten te smeden en anderen te misleiden door een façade op te zetten, hen te laten zien hoeveel ze kunnen lijden, en daardoor opmerkingen van hen te krijgen als: “jij kan echt veel lijden. Jij houdt echt van God en vervult je plicht met trouw.” Zij aarzelen niet om valse schijn en trucs te gebruiken om de werkelijke feiten te verbergen, God te misleiden en andere mensen te bedriegen, allemaal om een goed woord of een gunstige beoordeling van anderen te krijgen. Wat voor soort gezindheid is dit? (Een boosaardige gezindheid.) Dit is boosaardig. Ze zijn zo goed in doen alsof, in een show opvoeren en in trucs uithalen! Het is maar een maaltijd, het is toch geen probleem om rustig te gaan eten? Welk levend mens eet niet? Is het een zonde om op tijd te eten? Is het een zonde om iets te eten te zoeken als men honger heeft? (Nee, dat is het niet.) Het is een fysieke behoefte; het is redelijk. Deze mensen behandelen alle redelijke behoeften als onredelijk en veroordelen ze. Wat promoten ze? Ze promoten voortdurende lichamelijke discipline, het verbergen van de feiten, en het opzetten van een façade zodat anderen kunnen zien hoeveel ze lijden, hoe ze zich onthouden van comfort, hoe ze elke prijs betalen en hun tijd, energie en alles wat ze hebben voor hun werk opofferen. Dit is wat zij willen dat mensen zien. Is dit wat zij daadwerkelijk doen? Nee, dat is het niet. Zij misleiden anderen met valse schijn, en dit is een uiting van een boosaardige gezindheid. Ze doen zoveel moeite over iets zo onbeduidends als een maaltijd – wat voor mensen zijn dat? Is dit wat een persoon met normale menselijkheid zou moeten doen? (Nee, dat is het niet.) Dat is het niet. Het is te verraderlijk! Zouden de meeste mensen het goedkeuren of afkeer voelen als ze iemand zo zien pronken met iets kleins? (Ze zouden afkeer voelen.) Zouden jullie ooit zo kunnen handelen? (Soms.) Zo ernstig als dit? (Nee.) Honger is moeilijk te verdragen, maar sommige mensen kunnen dit lijden verdragen. Als je hen vraagt om zich te onderwerpen aan Gods woorden, zich in te spannen voor Zijn woorden, te handelen in overeenstemming met de principes van Gods woorden en eerlijk te spreken, zouden ze dat te vermoeiend en te moeilijk vinden. Voor deze mensen zou het opgeven van hun eigen belangen en trots moeilijker zijn dan het opstijgen naar de hemel, maar zij zijn bereid, ongeacht de kosten, Gods woorden terzijde te schuiven, te handelen in overeenstemming met hun eigen verbeelding en hun eigen vleselijke belangen te beschermen. Is dit geen uiting van het niet liefhebben van de waarheid? (Ja, dat is het.) Het is één aspect ervan.

Welke andere uitingen toonde Xiaojia? Hij was vreselijk slaperig, maar ging niet naar bed. Vertel Mij, als iemand slaperig is en even naar bed gaat, of een kort dutje doet, en daarna meer kracht heeft om te werken, is dat dan niet redelijk? (Ja.) Dat is redelijk. Zou iemand Xiaojia daarom veroordelen? (Nee.) Waarom was hij dan doodsbang, als niemand hem zou veroordelen? Waar was hij bang voor? (Dat hij iets prijs zou geven.) Precies, hij was bang iets prijs te geven. In zijn verbeelding geloofde hij dat iedereen hem bewonderde, dat iedereen vond dat hij bijzonder goed tegen pijn kon en buitengewoon vroom was. Hij voelde dat als zijn ware aard zou worden ontdekt, en iedereen zou merken dat hij niet zo’n persoon was, zijn hele goede imago zou instorten. Hij kon de gedachte hieraan niet verdragen en dus hield hij zich zelfs tijdens een dutje in. Zo streng was hij voor zichzelf. Wat voor iemand is dit? Is hij niet geestelijk ziek? Vaak luisteren mensen van dit type naar preken, lezen ze Gods woorden en komen ze samen om te praten, dus waarom richten ze zich niet op de waarheid? Het is geweldig dat je nadenkt over de waarheidsprincipes. Kijk wat Gods woorden zeggen: staan er ergens uitspraken over mensen die dutjes doen? (Nee.) God heeft hierover niks gezegd en heeft het zelfs niet eens genoemd. Iedereen die beschikt over het denkvermogen van de normale menselijkheid zou moeten weten hoe hiermee om te gaan. Het is redelijk om een dutje te doen als je slaperig bent. Het is redelijk om tussen de middag te rusten op een hete zomerdag. Vooral sommige oudere mensen, die lichamelijk en qua energie niet zo mee kunnen, hebben na de lunch even wat slaap nodig. Dit heeft niks te maken met hun levensstijl, maar met wat hun lichaam nodig heeft. God heeft je het besef, het bewustzijn en de reacties van normale menselijkheid gegeven, zodat je je eigen dagelijkse voeding, werk en rust kunt regelen op basis van je eigen werk en omgeving; je moet jezelf niet overbelasten. Stel bijvoorbeeld dat je geen uitgebreide maaltijden eet en zegt: “God staat mensen niet toe om lekker te eten; altijd lekker eten maakt mensen hebzuchtig.” God heeft dit nooit gezegd, en Hij stelt zulke eisen niet aan mensen. Maar dit was wat Xiaojia dacht, en hij meende dat God dat waarschijnlijk ook denkt. Hij dacht dat als iemand te vroeg gaat slapen, dit toegeven aan comfort is, en dat God dat niet op prijs stelt. Is dit niet een gebrek aan begrip van de waarheid? (Ja.) Toen Xiaojia de waarheid niet begreep, had hij ernaar kunnen zoeken, maar dat deed hij niet; hij handelde gewoon naar zijn eigen subjectieve wil. Hoe ver ging hij hierin? Hij dronk drie of vier kopjes koffie per dag, alleen maar om laat op te kunnen blijven. Sommige mensen zeggen: “Ik heb de afgelopen jaren veel koffie gedronken tijdens mijn werk, zodat ik het werk van Gods huis kon doen.” Als iemand anders zegt: “Wie heeft je gedwongen om koffie te drinken? Heb je daar niet zelf voor gekozen?”, dan denken ze: weet je waarom ik koffie drink? Niet om laat op te blijven, maar om af te vallen. Wist je dat niet? Maar dat kan ik je niet vertellen, want dan zou je het weten. Zal ik er slank uitzien als jij slanker bent dan ik? Dat is toch berekenend, nietwaar? Welke gezichtspunten en ideeën zitten hierin? Is er iets van het begrip of de redelijkheid van normale menselijkheid? (Nee, dat is er niet.) Nee, dit bevat alleen intellectueel geduelleer, trucs en plannetjes, voorwendselen, nepgedrag en misleiding. Dat is alles. Het is telkens berekenend wanneer iets gebeurt. Ze zullen absoluut niemand hun eerlijke mening of gedachten vertellen, laat staan dat ze iedereen laten weten wat ze denken, of dat ze God laten zien wat ze denken. Hun mentaliteit is niet: ik leg mezelf bloot. Mijn daden komen overeen met mijn gedachten, en dat is gewoon wie ik ben. Hun mentaliteit is absoluut niet zo, dus wat is het dan? Ze verbergen en veinzen zo veel mogelijk, uit angst dat het beeld dat anderen van hen hebben niet verheven, vroom of spiritueel genoeg is.

Waarom wilde Xiaojia zo laat opblijven? Voor veel soorten werk hoef je niet tot laat door te werken, en meestal word je na tien uur ’s avonds slaperig. Zelfs als je doorwerkt, is dat niet echt efficiënt, want je energie is eindig. Maar Xiaojia dwong zichzelf altijd door te gaan, zonder zich erover te bekommeren of het efficiënt was, ook al wist hij best dat dat niet zo was. Waarom stuurde hij een bericht voordat hij ging slapen? (Zodat anderen het zouden merken.) Om anderen te laten zien dat hij om drie uur naar bed ging. Zelfs als je de hele nacht niet slaapt, zul je uiteindelijk toch degene zijn die slaperig is, nietwaar? En heb je dat dan niet aan jezelf te danken? Sommige mensen blijven laat op en sturen een bericht om drie uur ’s nachts. Wanneer de ontvanger om vier uur reageert, wachten ze tot vijf uur om te antwoorden, om te laten zien dat zij nóg later gaan slapen. Ze kwellen en schaden zichzelf en elkaar op deze manier, en uiteindelijk doet geen van beiden die nacht een oog dicht. Zijn dat geen roekeloze idioten? Wat is dat voor gedrag? Het is dom gedrag. Waar komt dit soort gedrag vandaan? Het komt allemaal voort uit een verdorven gezindheid. Voorlopig gaan we niet kijken uit welke verdorven gezindheid dit gedrag voortkomt, we zeggen alleen maar hoe belachelijk het is. Deze mensen zouden dit soort belachelijk gedrag en belachelijke praktijken kunnen veranderen door een van Gods woorden te kiezen om in praktijk te brengen. Elk van Zijn woorden kan hen in staat stellen om vredig en veilig te leven, en hun leven realistischer en praktischer te maken. Waarom kiezen ze er niet voor om volgens Gods woord te leven? Waarom kwellen ze zichzelf zo? Krijgen ze niet hun verdiende loon? (Inderdaad.) Hoeveel iemand ook lijdt op deze manier, het zal altijd tevergeefs zijn, en hoeveel leed men ook doorstaat, de gevolgen ervan zal men zelf moeten dragen. Sommigen zeggen: “Ik geloof al die jaren in God, en ik ben al twintig jaar leider. Ik bleef altijd laat op en sliep niet, en uiteindelijk kreeg ik last van een zenuwinzinking.” Ik zeg: “Je bent er nog goed van afgekomen met een zenuwinzinking. Als je jezelf zo blijft kwellen en je zo blijft gedragen, zal een psychose niet lang op zich laten wachten.” Kan iemand gezond blijven als hij ’s nachts niet slaapt, hij altijd gespannen is en zijn lichaam abnormaal functioneert? Hij heeft dit zichzelf aangedaan! Stel dat je tegen hem zegt: “Zo doen is niet oké. Doe je best om je werk voor overdag te plannen en je productiviteit te verhogen. Als iedereen over werk praat, praat dan niet zo veel onzin en praat niet zo veel over onbelangrijke dingen. Je moet de belangrijkste punten, de kern en het thema van de discussie begrijpen, en als het voorbij is, moet iedereen aan zijn eigen taken beginnen. Blijf niet eindeloos doorkletsen en treuzel niet.” Hij zal niet naar je luisteren. Hij is niet goed in zichzelf uitdrukken, maar hij vat ervaringen niet samen; hij praat alleen maar onzin om tijd te verspillen tot één of twee uur ’s nachts, zonder te slapen of anderen te laten slapen. Is dit niet het kwellen en schaden van anderen? Uiteindelijk denkt hij: “God, U hebt het toch gezien? Het was drie uur ’s nachts en ik had nog steeds niet geslapen!” God zag het. God zag niet alleen hoe hij er aan de buitenkant uitzag, maar ook zijn innerlijke hart, en Hij zegt: “Je hart is smerig. Je blijft de hele nacht wakker in zinloze kwelling, maar God zal zich dit nooit herinneren. Als het tijd is om te slapen, ga je niet naar bed, maar dwing je jezelf om vol te houden. Je hebt dit lijden over jezelf afgeroepen!” Wanneer mensen slaperig zijn, vallen hun oogleden vanzelf dicht. Dit is een instinct, dus je verdient het om te lijden als je altijd tegen je instincten en de wetten van de natuur ingaat! God zal je niet vragen om zinloos lijden te verdragen, of lijden dat wordt veroorzaakt door schendingen van de wetten van de natuur, of schendingen van de principes of de waarheid. Als je toch vasthoudt aan deze vormen van lijden, dan zij het zo. Sommige mensen denken, als ze horen dat iemand pas om drie uur ’s nachts gaat slapen: dat is toch net als ik! Nou, in de toekomst ga ik om half vier slapen. Als ze dan horen dat iemand om half vier slaapt, willen zij om vier uur slapen. Is dat geen geestesziekte? Je kunt overal om wedijveren, en je kiest ervoor om te wedijveren over wie het laatst gaat slapen – dit betekent dat je geestelijk niet helemaal in orde bent. Hebben zulke mensen problemen met dingen begrijpen? (Ja, dat hebben ze.) Ze kunnen de waarheid niet begrijpen. Als je tijd hebt, stop dan met moeite te doen, je hoofd te breken en na te denken over dingen als uiterlijk gedrag, doen alsof en nep zijn. Waar moet je dan je energie in steken? Kijk hoe Gods woorden de verdorven aard en boosaardige gezindheid van de mens blootleggen, en hoe Hij blootlegt dat mensen plichtmatig zijn. Doe je best om jezelf te vergelijken met deze woorden van God die de mens blootleggen, denk na over hoeveel van de uitingen die God blootlegt je bezit, en hoeveel daarvan je vaak laat zien of onthult. Het is geweldig om deze dingen samen te vatten! Hoe verachtelijk is het dat iemand altijd moeite doet voor een paar eieren of gestoomde broodjes, of over dingen in bouillon dippen! Wat is dat? Dat is berekenend en dom. Wat voor iemand is dat? (Een idioot.) Goed gezegd. Wat betreft mensen die altijd nadenken over hoeveel eieren ze moeten eten, of altijd denken aan koffie drinken om ’s nachts wakker te blijven, is het niet overdreven om hen idioten te noemen die geobsedeerd zijn door eten. Op welke gebieden zijn ze dom? Waarom zeggen we dat deze mensen dom zijn? (Hoe ze lijden is volkomen waardeloos.) Het is absoluut waardeloos. Waarom zou je zulke kinderachtige dingen willen doen? Denk je dat je de waarheid zult begrijpen als je je hele leven geen eieren eet? Is het niet dwaas om je zo te gedragen? (Ja, dat is het.) Doe geen dwaze dingen. Wat voor soort mensen doet vaak dwaze dingen? (Mensen die spiritueel begrip missen.) Kunnen deze mensen de waarheid begrijpen? (Nee, dat kunnen ze niet.) Sommige mensen zeggen: “Ze zijn van goed kaliber en kunnen zo bekwaam prediken.” Ze kunnen misschien bekwaam prediken, maar waarom doen ze altijd kinderachtige dingen als het tijd is om te handelen? Waarom gedragen ze zich zo onvolwassen en lachwekkend? Wat is hier aan de hand? Ze zeggen het ene, maar doen het andere. Waar ze over spreken is hun begrip van de doctrine, en wat ze doen zijn de dingen die ze echt begrijpen en kunnen accepteren. Onderschrijven of erkennen ze diep vanbinnen de doctrine die ze prediken? (Nee, die erkennen ze niet.) Ze erkennen niet dat die dingen de waarheid zijn, of criteria die ze in praktijk zouden moeten brengen en waaraan ze zich zouden moeten houden. In feite zijn het de plannetjes en noties in hun hart, de valse ideeën en praktijken, en het gedrag dat anderen goedvinden, die ze echt zien als criteria en beoefeningspaden. Zullen zulke mensen niet worden afgeschreven als ze zich nooit beteren? Hebben ze nog kans op redding? Er is weinig hoop.

Zeg eens, is het redelijk om onder de felle zon een paraplu te gebruiken of een strohoed te dragen? (Ja, natuurlijk.) Wie in de zon werkt, kan snel verbranden zonder hoed, dus het is helemaal begrijpelijk om er een te dragen. Toch denken sommige mensen daar anders over en zeggen: “Een strohoed dragen? Zou dat geen belediging voor mijzelf zijn? Mag ik wel een hoed dragen? Ik ben niet bang om te lijden of om bruin te worden. Sterker nog, het is zelfs gezond.” Als dit werkelijk hun overtuiging is, is er geen probleem. Maar het punt is dat sommige mensen diep van binnen eigenlijk niet zo denken. Ze denken: “Kijk eens naar jullie, met die strohoeden op omdat jullie bang zijn om bruin te worden of te verbranden op een warme dag. Ik doe er geen op! Wat is er nou eng aan bruin worden of verbranden? God vindt dat prima, dus het kan me niet schelen wat anderen denken!” Wat vind jij van mensen die dit zeggen? Vind je ze wat bedrieglijk, een beetje nep? In feite zit er een motief achter hun weigering om een hoed te dragen: ze willen aan anderen laten zien dat ze kunnen lijden en dat ze echt spiritueel zijn. Dit soort huichelachtig gedrag is walgelijk! Kunnen mensen die zo goed kunnen doen alsof, hun plichten wel goed vervullen? Kunnen ze lijden en een prijs betalen voor hun plichten? Zullen ze niet klagen en God de schuld geven als ze eenmaal bruin zijn geworden of verbrand zijn door de zon? Huichelachtige farizeeën brengen de waarheid nooit in praktijk, maar doen alsof ze spiritueel zijn. Kunnen ze werkelijk lijden en een prijs betalen? Afgaande op de essentie van huichelaars, kun je zien dat ze geen enkele liefde voor de waarheid hebben en al helemaal niet in staat zijn om ervoor te lijden of een prijs te betalen. Bovendien, hoeveel woorden van waarheid ze ook horen, ze luisteren er nooit naar en zien ze nooit als de waarheid. In plaats daarvan behandelen en prediken ze die woorden als een soort geestelijke theorie. Dit soort huichelaars begrijpt niet waarom mensen in God geloven, waarom Hij de waarheid aan mensen wil geven, hoe het proces van het aanvaarden van Gods verlossing verloopt, waar de betekenis ervan ligt en wat God echt bedoelt met verlossing. Ze begrijpen geen van deze waarheden. Als er in een kerk een huichelaar is die niet van de waarheid houdt, maar wel van nep zijn, dan is hij een echte farizeeër. Ze hechten in hun hart waarde aan gedrag, uiterlijk en wat anderen van hen vinden, en hoe vaak ze de waarheid ook horen, ze brengen die nooit in praktijk. Alles wat ze zeggen is correct, en ze kunnen allerlei doctrines uiten, maar ze doen niet wat ze zeggen. Als iemand echt op één lijn met hen zit, is diegene dan hetzelfde soort persoon? (Zeker weten.) Wat vindt iemand met een normaal denkvermogen van de uitingen van deze huichelaar? Ze zullen denken: hun manier van handelen is verkeerd, toch? Waarom is het zo raar? Waarom kunnen ze bij etenstijd niet gewoon gaan eten? Waarom draaien ze er altijd zo omheen? Ze zullen die persoon vreemd vinden, denken dat ze de dingen anders begrijpen dan anderen – op een verwrongen manier – en ze zullen zich er niet door laten beïnvloeden. Maar indien iemand eenzelfde soort persoon is als deze huichelaar en bijzondere aandacht besteedt aan uiterlijk gedrag en de mening van anderen, dan zal hij zich met hen vergelijken en met hen wedijveren. Het is net zoals toen Xiaojia om 3 uur ’s nachts een bericht stuurde en de ontvanger om 4 uur ’s nachts antwoordde, en dacht: je stuurde mij om 3 uur ’s nachts een bericht, dus ik antwoord om 4 uur ’s nachts. Daarop dacht Xiaojia: je antwoordde mij om 4 uur’s nachts, dus ik stuur het mijne om 5 uur’s nachts. Door op deze manier te wedijveren, wordt iedereen na verloop van tijd geleidelijk aan een huichelaar. Als een kerkleider zo iemand is en de broeders en zusters geen onderscheidingsvermogen hebben, dan zijn ze in gevaar en kunnen ze op elk moment misleid worden. Waarom zeg ik dit? Mensen die de waarheid niet begrijpen, kunnen gemakkelijk misleid en beïnvloed worden door het uiterlijke goede gedrag van anderen. Omdat ze niet weten wat juist is, geloven ze in hun ideeën dat dergelijk gedrag goed is. Als iemand anders dat gedrag kan vertonen, wordt die persoon het voorwerp van hun bewondering en zullen ze denken dat die persoon een leider moet zijn, vervolmaakt moet zijn en door God bemind moet worden. Ze zullen dit soort gedrag goedkeuren en het in het diepst van hun hart bevestigen. Wat gebeurt er als ze het bevestigen? Ze zullen die persoon volgen. Als ze beiden leiders zijn, zullen ze zich met elkaar vergelijken en met elkaar wedijveren. Op een keer kwamen leiders en medewerkers van kerken uit verschillende landen online bijeen. Nadat Ik online was gegaan en een tijdje had geluisterd, voelde Ik dat er iets niet klopte. Ik dacht: wat doen deze mensen hier? Zijn ze aan het preken? Toen Ik de situatie begreep, realiseerde ik me dat ze aan het bidden waren. Ik vroeg Me af waarom zij op die manier aan het bidden waren. Het klonk beangstigend, alsof ze hun tanden lieten zien en met hun klauwen zwaaiden. Dat is op zich niet zo erg, dus wat was het grootste probleem? Ze leken te bidden met hun ogen open, niet voor God, en ze spraken niet uit wat er in hun hart leefde. In plaats daarvan wedijverden ze om te zien wie het meest welbespraakt was, wie de meeste doctrines kon bezigen en wie het meest uitvoerig en diepzinnig sprak. Het klonk als een wedstrijd in een arena, en zeker niet als een gebed tot God. Zijn deze mensen niet ten dode opgeschreven? Zijn ze niet afgeschreven? Met dit soort mensen als leiders, hoeveel leed moeten de mensen onder hen dan niet doorstaan? Worden de mensen onder hen niet geschaad? Iedereen bad minstens twintig minuten lang enthousiast, en ondanks de voorschriften van de Boven dat bijeenkomsten niet door één persoon mogen worden gedomineerd en dat mensen slechts vijf tot tien minuten mogen communiceren, namen ze toch schaamteloos zoveel tijd in beslag met bidden. Later begreep Ik eindelijk waarom zoveel bijeenkomsten van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat duren: deze zogenaamde leiders nemen veel tijd in beslag met bidden, de een na de ander, terwijl degenen onder hen lijden. Deze valse leiders waren daar om te discussiëren, om door te ratelen, en sommigen waren zo onsamenhangend dat ze vergaten of ze al iets hadden gezegd. Voor hen was het allemaal prima, zolang ze maar langer spraken dan de anderen. Ik was verbaasd: als iemand bidt, moet diegene met zijn ogen dicht tot God bidden, dus waarom waren hun ogen open? Verstoorde het echt hun geest niet om hun ogen open te houden en te zien hoe andere mensen baden? Zeker omdat ze moesten nadenken over hoe anderen baden en welke woorden ze gebruikten, en omdat ze superieur aan hen wilden zijn. Is het met een hart vol van dit soort dingen mogelijk om tot God te bidden en vanuit het hart te spreken? Is dit geen abnormaal verstand? Zijn dit niet allemaal uitingen van de valse spiritualiteit van valse leiders en valse werkers? Het is goed dat iedereen samenkomt, Gods woorden leest en communiceert over de waarheid, maar sommige mensen meldden: “O, je hebt geen idee. Wanneer die leiders samenkomen en bidden, lijken ze geschriften te reciteren; ze blijven maar over één ding praten, en het is bij elke samenkomst hetzelfde liedje. Ik ben het zat om ernaar te luisteren.” Hoe dragen bijeenkomsten als deze bij aan de ontwikkeling van mensen? Valse leiders en werkers doen dit altijd; kunnen zij in overeenstemming zijn met Gods bedoelingen? Ze besteden geen aandacht aan het communiceren over de waarheid om mensen te helpen deze te begrijpen, noch aan het oplossen van problemen door over de waarheid te communiceren; in plaats daarvan houden ze zich bezig met de valse spiritualiteit van religie. Brengt dit mensen niet op een dwaalspoor? Wat is hier het probleem? Ze begrijpen Gods bedoelingen helemaal niet, noch Zijn eisen aan mensen. Ze houden zich alleen bezig met religieuze rituelen en pronken. Erger nog, zij gebruiken gebeden om anderen te ontmaskeren, aan te vallen en te veroordelen, terwijl sommigen gebeden gebruiken om zichzelf te rechtvaardigen. Hun gebeden lijken voor Gods oren bestemd te zijn, maar in feite zijn ze aan mensen gericht. Daarom hebben deze mensen geen greintje Godvrezend hart, het zijn allemaal niet-gelovigen die het werk van Gods huis verstoren. Deze valse leiders onthullen zoveel lelijkheid in hun gebeden. Sommigen bidden en zeggen dingen als: “God, sommige mensen hebben mij verkeerd begrepen. Zo bedoelde ik het niet. Ik bid tot u, ik voel mij niet negatief en anderen mogen denken wat zij willen.” Sommigen bezigen doctrines, en anderen wedijveren met elkaar over wie naar meer preken luistert, wie de meeste hymneteksten of woorden van God onthoudt, wiens gebeden het langst duren, wie het meest welbespraakt is, of wie de meest gevarieerde manieren van bidden heeft en zich bezighoudt met de meest verschillende soorten gebeden. Is dit gebed? (Nee, dat is het niet.) Wat is het dan? Het is gewetenloos kwaad doen! Het is het spelen met en vertrappen van de waarheid, het onteren en lasteren van God! Deze duivels en niet-gelovigen durven alles te zeggen door middel van gebed. Vertel Mij, zijn zij ware gelovigen? Hebben ze enige vroomheid? (Nee, dat hebben ze niet.) Dit soort mensen wordt negatief wanneer hun status als leider wordt weggenomen, zij denken helemaal niet na over zichzelf, maar klagen overal: “Ik heb zoveel geleden in mijn werk voor god, maar toch zeiden ze dat ik geen echt werk deed en dat ik een valse leider was, en hebben ze me ontheven. Bovendien, hoeveel mensen kunnen zo uitgebreid over doctrine spreken als ik? Hoeveel zijn er zo liefdevol als ik? Ik heb mijn familie en carrière opgegeven en bracht elke dag door in de kerk, waar ik samenkwam met mijn broeders en zusters, en drie of vijf dagen achter elkaar sprak. Hoe konden ze mij zomaar ontheffen?” Ze zijn ongehoorzaam en klagen. Er zijn ook mensen die de bewering verspreiden: “Wees geen leider in gods huis. Als je als leider wordt gekozen, krijg je problemen, en als je eenmaal bent ontheven, krijg je niet eens de kans om een gewone gelovige te zijn.” Wat zijn dit voor woorden? Het zijn absurde en belachelijke woorden, en je kunt ook zeggen dat het woorden zijn van ongehoorzaamheid, ontevredenheid en godslastering. Is dat niet de betekenis van die woorden? (Natuurlijk.) Wat zit er in die woorden? Een aanval! Die woorden zijn niet zomaar een oordeel! Deze mensen zeggen niet dat ze zijn ontheven omdat ze zich misdragen hebben en geen echt werk hebben verricht, maar klagen dat God onrechtvaardig tegen hen was, dat Hij in Zijn handelen geen rekening hield met hun trots en dat Hij niet begreep hoe zij zich voelden en wat hun emotionele investering was. Hun mentaliteit is die van een ongelovige, ze zijn volledig verstoken van de waarheidswerkelijkheid!

Hoe lang bidden jullie meestal tijdens bijeenkomsten? Neemt het te veel van ieders tijd in beslag? Irriteren jullie gebeden mensen ooit? Sommige mensen doen er lang over om te bidden, en iedereen wordt het zat om naar hen te luisteren, maar deze mensen denken nog steeds dat zij het meest spiritueel zijn, en geloven dat ze dit hebben verworven en bereikt door hun jarenlange geloof in God. Ze worden niet moe, zelfs niet na een paar uur bidden, waarin ze gewoon steeds dezelfde oude, irrelevante dingen herhalen: al die woorden, doctrines en slogans die ze kennen, of dingen die ze van anderen hebben gehoord, of dingen die ze hebben verzonnen. Ze doen dit ongeacht of iedereen er genoeg van heeft of niet, en ongeacht of iedereen het leuk vindt of niet. Bidden jullie zo? Vertel Mij, is het goed om kort te bidden of lang? (Er is geen goed of fout.) Precies. Je kunt hier geen oordeel over vellen; je moet gewoon bidden in overeenstemming met de behoeften van je hart. Soms vereist gebed geen ceremonie, op andere momenten wel; het hangt af van de omstandigheden en wat er is gebeurd. Als je denkt dat een gebed wat tijd zal kosten, bid dan privé tot God over je persoonlijke zaken. Bid niet over dat alles tijdens de bijeenkomsten en neem niet ieders tijd in beslag. Dat wordt verstand genoemd. Omwille van hun trots en reputatie trekken sommige mensen zich hier niks van aan. Dat is dom en onverstandig. Hebben mensen die geen verstand hebben ook maar enig gevoel voor schaamte? Ze hebben niet eens door dat iedereen het vervelend vindt om hen te zien bidden. Kunnen mensen die niet eens dit kleine beetje inzicht of bewustzijn hebben, de waarheid begrijpen? Nee, dat kunnen ze niet. De waarheidsprincipes die de mens van God in praktijk moet brengen, staan allemaal in Zijn woorden, en alle woorden die God communiceert over het in praktijk brengen van de waarheid bevatten principes en zijn principes. Mensen hoeven er alleen maar zorgvuldig over na te denken. Er zitten zoveel principes in Gods woorden over hoe de waarheid in praktijk te brengen; er zijn principes en paden over hoe te praktiseren bij allerlei zaken en in allerlei situaties en contexten. Het belangrijkste is of je geestelijk inzicht en begripsvermogen hebt. Als iemand dit begripsvermogen heeft, kan hij de waarheid begrijpen. Maar als dat niet zo is, zal hij alleen regels begrijpen, ongeacht hoe gedetailleerd Gods woorden ook zijn, en dat is niet hetzelfde als de waarheid begrijpen. God geeft daarom een principe zodat je het kunt aanpassen aan verschillende omstandigheden. Door te luisteren naar Zijn woorden en Hem te leren kennen, door verschillende ervaringen en door communicatie, evenals door de verlichting van de Heilige Geest, zul je een aspect van de principes begrijpen dat Hij gebruikt bij het spreken, en de vereiste normen voor een bepaald soort zaak. Dan zul je dat aspect van de waarheid hebben begrepen. Als God alles in detail zou moeten uitleggen en mensen zou moeten vertellen hoe ze in deze of gene kwestie moeten handelen, dan zouden de principes waarover Hij spreekt nutteloos zijn. Als God deze methode gebruikte, en de mensheid regels gaf voor het ene na het andere, wat zouden mensen dan uiteindelijk verkrijgen? Alleen wat praktijken en handelingen. Ze zouden nooit Gods bedoelingen of Zijn woorden begrijpen. Als mensen Gods woorden niet begrijpen, zullen ze de waarheid nooit kunnen begrijpen. Is dat niet zo? (Ja, dat is zo.) Kunnen jullie de waarheid begrijpen? De meeste mensen kunnen het niet, en alleen enkelen met geestelijk inzicht en liefde voor de waarheid kunnen dit echt bereiken. Wat zijn dus de voorwaarden voor degenen die dit kunnen bereiken? Ze kunnen het bereiken als ze geestelijk inzicht hebben, begripvol zijn, oprecht streven naar en liefde hebben voor de waarheid en positieve dingen. Wat betreft degenen die het niet kunnen bereiken, is dat enerzijds te wijten aan problemen met hun kaliber of begrip, en anderzijds een kwestie van tijd. Het is net als bij mensen van in de twintig – als je hen vraagt om te bereiken wat iemand van in de vijftig zou kunnen en moeten bereiken, dwing je hen dan niet om iets te doen wat hun capaciteiten te boven gaat? (Ja, dat is zo.) Denk nu eens na: waar hangt iemands vermogen om de waarheid te begrijpen mee samen? (Hun kaliber.) Het hangt samen met hun kaliber. Wat nog meer? (Of ze de waarheid nastreven of niet.) Het heeft een bepaalde relatie met hun streven. Sommige mensen zijn eigenlijk best slim en snelle denkers, en kunnen de waarheid wel snappen, maar ze houden niet van de waarheid en gaan er ook niet voor. Ze voelen niets voor de waarheid in hun hart, en doen geen moeite in dat opzicht. Voor zulke mensen zal de waarheid altijd vaag en onduidelijk blijven, en hoe lang ze ook in God geloven, het zal niks uithalen.

Nou, ik heb Mijn verhalen verteld. Kunnen de verhaallijn en inhoud van deze verhalen jullie helpen om een paar waarheden te begrijpen? (Ja.) Waarom vertel Ik deze verhalen? Zou het nodig zijn om deze verhalen te vertellen als ze niet aansloten bij de leefomstandigheden van mensen, de gezindheden die ze openbaren en wat ze denken in het echte leven? (Nee.) Dat zou niet nodig zijn. De zaken die we hebben besproken zijn allemaal veelvoorkomende fenomenen en gesteldheden die mensen vaak in hun leven openbaren, en ze hebben te maken met menselijke gezindheden, gezichtspunten en gedachten. Als jullie, na het luisteren naar deze verhalen, denken dat het maar verhalen zijn, een beetje humoristisch en licht interessant, maar dat het daarbij blijft, en jullie de waarheden erin niet kunnen begrijpen, dan zullen ze geen nut voor jullie hebben. Jullie moeten enkele waarheden uit deze verhalen begrijpen – dit zal ten minste een corrigerend effect hebben op jullie gedrag, met name jullie gezichtspunten over bepaalde zaken, en het zal jullie in staat stellen om af te stappen van jullie verwrongen begripsmethodes en een zuiver begrip van dit soort zaken te krijgen. Dit is niet alleen bedoeld om jullie gedrag te veranderen, maar ook om deze gesteldheden, die worden veroorzaakt door verdorven gezindheden, bij de wortel op te lossen. Begrijpen jullie dat? Laten we nu communiceren over het hoofdonderwerp.

Een ontleding van hoe antichristen willen dat anderen zich alleen aan hen onderwerpen, niet aan de waarheid of aan God

IV. Een ontleding van hoe antichristen zich voordoen als de belichaming van de waarheid zodra ze een beetje ervaring en kennis hebben opgedaan

De vorige keer hebben we gecommuniceerd over het achtste punt van de uitingen van antichristen: ze willen dat anderen zich alleen aan hen onderwerpen, niet aan de waarheid of aan God. Het achtste punt is in totaal onderverdeeld in vier deelonderwerpen. We zijn klaar met de communicatie over de eerste drie deelonderwerpen, dus wat is het vierde? (Antichristen doen zich voor als de belichaming van de waarheid zodra ze een beetje ervaring en kennis hebben opgedaan en wat lessen hebben geleerd.) Dit is het vierde deelonderwerp van punt acht. Natuurlijk betreft dit ook een aspect van de uitingen van het onderwerp van punt acht – ze zijn aan elkaar gerelateerd. Wat is dit onderwerp? Dat ze willen dat anderen zich alleen aan hen onderwerpen, niet aan de waarheid of aan God. Laten we dit deelonderwerp opsplitsen en het stukje bij beetje bespreken. Wat zijn respectievelijk ervaring, kennis en lessen? Wat voor soort mensen bezitten ze? Wat voor soort mensen rusten zichzelf er graag mee toe? Wat voor soort mensen leggen de nadruk op het zichzelf toerusten met deze dingen in plaats van met de waarheid? Wat voor soort mensen beschouwen deze dingen als de waarheid? Ten eerste is één ding zeker: wat het kaliber van deze mensen en hoe hun bevattingsvermogen ook is, ze hebben een grote liefde voor kennis, en hun liefde voor kennis overtreft hun liefde voor de waarheidswerkelijkheid. Het doel van hun geloof in God en de richting die ze daarin nastreven, is het verkrijgen van enige zogenaamde ervaring en kennis. Ze willen deze kennis en ervaring gebruiken om zichzelf te wapenen en zich ermee te sieren, zodat ze smaakvoller, stijlvoller en beschaafder worden, en beter geacht en aanbeden kunnen worden. Met deze kennis en ervaring denken ze dat hun leven waardevoller, bevredigender en zelfverzekerder is. Volgens hun zienswijze geloven ze in God om zichzelf toe te rusten met deze kennis, en met uitspraken die betrekking hebben op theologie en op verschillende aspecten van gezond verstand, kennis en lessen. Ze geloven dat ze door zichzelf met deze dingen toe te rusten, een plaats kunnen innemen in Gods huis en in deze groep mensen. Daarom is alles waar ze elke dag in hun hart aan denken, wat ze aanbidden en wat ze volgen, gerelateerd aan kennis, ervaring, enzovoort.

Laten we eerst eens kijken welke soorten kennis, ervaring en lessen er zijn, en welke van deze soorten het zich voordoen als de belichaming van de waarheid genoemd kunnen worden. Ten eerste kan met zekerheid worden gezegd dat deze dingen niets met de waarheid te maken hebben, niet in overeenstemming zijn met de waarheid en indruisen tegen de waarheid. Dit kunnen dingen zijn die juist zijn volgens de noties van mensen, dingen die volgens hun noties positief, mooi en goed zijn. Maar in feite houden deze dingen in Gods ogen geen verband met de waarheid, en vormen deze dingen in wezen zelfs de bron van het feit dat de waarheid door mensen veroordeeld wordt, de wortel en bron van de weerstand van mensen tegen God en hun noties over Hem. Ervaring, kennis en lessen – kan er wat betreft het verwerven van deze dingen onderscheid worden gemaakt naar leeftijd of geslacht? (Nee, dat kan niet.) Dat kan hoogstwaarschijnlijk niet. Sommige mensen hebben gaven. Wat zijn gaven? Een voorbeeld: wanneer sommige mensen naar een theorie of uitspraak luisteren en de kern of basisconcepten van zo’n theorie begrijpen, reageert hun verstand heel snel. Ze weten onmiddellijk hoe ze zo’n theorie of uitspraak moeten uitleggen en hoe ze die in hun eigen taal kunnen omzetten, de taal die ze gebruiken om met andere mensen te spreken. Wanneer ze naar deze dingen luisteren, onthouden ze deze snel. Dit is nog niet hetzelfde als zeer scherpzinnig zijn, ze hebben slechts een uitstekend geheugen, wat een soort speciale gave is. Is er iemand die zo’n gave bezit? (Ja.) Er zijn zulke mensen die, nadat je één ding hebt gezegd, dat ding onmiddellijk kunnen gebruiken om conclusies te trekken over iets anders. Wanneer ze informatie krijgen over één aspect van een onderwerp, kunnen ze die toepassen op andere gebieden. Ze zijn erg goed in het gebruiken van het onderwerp dat wordt besproken om hun eigen ideeën naar voren te brengen. Ze zijn erg goed als het gaat om uiterlijke dingen en om theorieën – om deze logische en taalkundige dingen. Dat wil zeggen, ze blinken uit in het spelen van woordspelletjes en het gebruiken van theorieën om anderen aan te trekken en te overtuigen. Er zijn mensen die zo’n gave hebben. Ze zijn erg welbespraakt en hun manier van denken en reageren is heel flexibel. Bij het horen van een aspect van de waarheid, begrijpen ze dit aspect van de waarheid met hun kleine slimheid en gaven als een soort kennis en geleerdheid, en gebruiken ze dit soort geleerdheid vervolgens om met anderen te communiceren en het zogenaamde werk van begieten en weiden te verrichten. Welk effect heeft dit op mensen? Zijn er goede resultaten? (Nee, die zijn er niet.) Hoe komt dit? (Het is niet praktisch en wanneer mensen ernaar luisteren wordt hen geen beoefeningspad geboden.) Wanneer anderen luisteren naar wat deze mensen zeggen, denken ze dat alles wat ze zeggen juist is, dat er geen woord verkeerd aan is en er geen woord is dat tegen de principes ingaat – alles is correct. Maar wanneer ze deze in praktijk brengen, voelen ze dat deze woorden leeg zijn, dat er geen doel of richting is bij het beoefenen, en dat deze woorden niet als beoefeningsprincipes kunnen worden gebruikt. Wat zijn deze woorden dan? (Doctrines.) Het is een soort doctrine, een soort kennis. Zulke uitingen van antichristen zijn heel duidelijk en prominent. Ze beschouwen de waarheid als kennis, als iets academisch, als theorie. Terwijl ze dingen maar half begrijpen, eisen ze altijd dat anderen dit of dat doen. Wanneer anderen het niet begrijpen en hun vragen het in detail uit te leggen, kunnen antichristen het niet duidelijk uitleggen en komen ze met de volgende repliek: “Jij hebt de waarheid niet lief. Als je de waarheid liefhad, zou je kunnen begrijpen wat ik zeg en een beoefeningspad hebben.” Bij het horen hiervan denken sommigen die verward zijn en geen onderscheidingsvermogen hebben: ‘Dat klopt. Als ik de waarheid werkelijk liefhad, zou ik hun woorden kunnen begrijpen.’ Mensen die geen onderscheidingsvermogen hebben, voelen dat wat deze persoon zegt juist is – dat zijzelf de waarheid niet begrijpen. Ze leggen de verantwoordelijkheid bij zichzelf en worden zo door antichristen misleid waardoor ze de weg kwijtraken.

Laten we het nu over ervaring hebben. Ervaring verwijst naar een methode die men zich eigen maakt door dingen gedurende lange tijd mee te maken. Hebben mensen die twee dagen hebben gewerkt enige ervaring? (Nee.) Dan hebben degenen die 10 of 20 jaar hebben gewerkt zeker ervaring. Sommige mensen hebben het gevoel dat ze ervaring hebben omdat ze vele jaren hebben gewerkt; dat ze als het gaat om wat ze moeten doen wanneer hun bepaalde zaken overkomen alles weten: hoe ze met bepaalde soorten mensen moeten omgaan en wat voor soort doctrines ze tegen welke soorten mensen moeten spreken. Als gevolg daarvan bladeren ze, wanneer er op een dag iets nieuws gebeurt waar ze niets van weten, door de verslagen over het werk dat ze de afgelopen 20 jaren hebben verricht, denken erover na en passen deze uitspraken en praktijken uit het verleden vervolgens lukraak toe. Wanneer ze op deze manier handelen, denken degenen die de waarheid niet begrijpen nog steeds dat wat ze doen in overeenstemming is met de waarheid, terwijl degenen die de waarheid begrijpen toekijken en zeggen: “Deze persoon handelt blindelings. Hij heeft geen principes in zijn werk; hij vertrouwt volledig op ervaring en begrijpt Gods bedoeling niet, noch begrijpt hij hoe hij moet handelen op een manier die de belangen van Gods huis waarborgt en in overeenstemming is met de principes van Gods huis voor de omgang met mensen. Hij past regels blindelings toe.” Hier ligt een probleem. Als de gemiddelde persoon slechts korte tijd heeft gewerkt, is hij misschien niet in de positie om te zeggen: “Ik heb ervaring; ik ben niet bang. Ik heb zoveel jaren gewerkt. Welk type persoon heb ik niet gezien en met welke zaken heb ik niet te maken gehad?” Maar deze mensen durven dit wel te zeggen. Zelfs als je met veel dingen en meer dan een paar verschillende soorten mensen te maken hebt gehad, kun je dan garanderen dat je bij het afhandelen van elke zaak en bij het behandelen van elke persoon handelt in overeenstemming met de waarheidsprincipes? In werkelijkheid is dit niet iets wat je durft te garanderen. Maar degenen die ervaring en routine als de waarheid beschouwen, zeggen als iemand bezwaar tegen hen maakt: “Ik werk al zoveel jaren. Ik heb veel meer ervaring dan jij. En toch durf je het nog steeds met me oneens te zijn? Waarom ga je niet naar huis om te bidden?” In hun bijzijn durft niemand het woord ‘nee’ te zeggen, andere meningen naar voren te brengen of een woord van tegenspraak te uiten. Wat is dit voor soort gedrag? Dit is ervaring als de waarheid beschouwen en geloven dat men zelf de belichaming van de waarheid is. Sommigen zeggen: “Ik beschouw mezelf niet als de belichaming van de waarheid – wie zou zo’n titel durven dragen? Alleen God is de waarheid. Ik heb me nooit zo gedragen, noch heb ik ooit zo gedacht.” Subjectief gezien denk je niet op die manier, noch ben je van plan je zo te gedragen. Maar objectief gezien kenmerken je manieren van doen, je gedrag en de essentie van je handelingen je uiteindelijk als iemand die zichzelf beschouwt als de belichaming van de waarheid. Waarom laat je mensen je suggesties tot op de letter gehoorzamen? Als je jezelf niet als God beschouwt en slechts een gewoon mens bent, ben je dan gekwalificeerd om anderen je te laten gehoorzamen? (Nee, dat ben ik niet.) Er is één omstandigheid waarin mensen je kunnen gehoorzamen, namelijk als je de waarheid begrijpt – als je iemand bent die de waarheid begrijpt. Maar nogmaals, zelfs als je iemand bent die de waarheid begrijpt, ben je nog steeds slechts een gewoon mens. En kan een gewoon mens de belichaming van de waarheid zijn? (Nee, dat kan hij niet.) Als iemand alle woorden die God heeft gesproken en alle waarheden die God van de mens vereist te begrijpen, kan doorgronden, kan die persoon dan de belichaming van de waarheid worden? (Nee, dat kan hij niet.) Sommigen zeggen: “Dat komt misschien omdat ze niet vervolmaakt zijn. Petrus was een vervolmaakt mens. Kan Petrus de belichaming van de waarheid worden genoemd?” Vervolmaakt zijn maakt iemand niet tot de belichaming van de waarheid, en weten jullie waarom? (Er is een verschil in essentie.) Er is een verschil in essentie; dit is één aspect ervan. Of de mens de belichaming van de waarheid kan worden – dit is een zaak die we moeten bespreken. Waarom wordt er gezegd dat de mens onmogelijk de belichaming van de waarheid kan zijn? Is de belichaming van de waarheid slechts een kwestie van essentie? Sommige mensen zeggen: “De mens is geboren als een schepsel, en de Ene in de hemel is inherent de Schepper. We hoeven hierover niet te redetwisten – God zal altijd de belichaming van de waarheid zijn. Is het dan omdat Christus de waarheid begrijpt en de waarheid bezit dat Hij de belichaming van de waarheid is? Als we alle waarheden van God hebben verkregen, kunnen wij dan ook de belichaming van de waarheid worden genoemd?” Anderen zeggen: “Dat kunnen we niet. Vroeger dacht ik dat wanneer mensen meer van de waarheden begrepen, ze christus konden worden en god konden worden. Nu weet ik dat deze essentie onvervangbaar en onveranderlijk is.” Hun begrip heeft dit punt bereikt. Zijn jullie dan in staat deze zaak nog verder te begrijpen? Jullie zouden deze zaak moeten begrijpen zodra ik deze communicatie met jullie heb beëindigd. Wanneer we spreken over de belichaming van de waarheid, wat is deze ‘belichaming’ dan precies? Deze term is een beetje abstract, laten we het dus in de eenvoudigste bewoordingen uitdrukken. God Zelf is de waarheid en Hij bezit alle waarheden. God is de bron van de waarheid. Al het positieve en alle waarheid komen van God. Hij kan een oordeel vellen over het goed en fout zijn van alle dingen en alle gebeurtenissen; Hij kan een oordeel vellen over dingen die zijn gebeurd, dingen die nu gebeuren en dingen in de toekomst waar de mens nog geen weet van heeft. God is de enige Rechter die een oordeel kan vellen over het goed en fout zijn van alle dingen, en dit betekent dat het oordeel over het goed of fout zijn van alle dingen alleen door God kan worden geveld. Hij kent de criteria voor alle dingen. Hij kan op ieder moment en overal waarheden uitdrukken. God is de belichaming van de waarheid, wat betekent dat Hij zelf de essentie van de waarheid bezit. Zelfs als de mens vele waarheden begrijpt en door God is vervolmaakt, zou hij dan iets met de belichaming van de waarheid te maken hebben? Nee, dit is een zekerheid. Wanneer de mens vervolmaakt is zal hij, ten aanzien van Gods huidige werk en de verschillende normen die God aan de mens stelt, beschikken over een nauwkeurig oordeel en nauwkeurige beoefeningsmethoden en zal hij Gods bedoelingen volledig begrijpen. Ze kunnen dan onderscheid maken tussen wat van God komt en wat van de mens en ook tussen goed en fout. Toch zijn er enkele dingen die voor de mens onbereikbaar en onduidelijk blijven, dingen die hij alleen kan weten wanneer God hem erover heeft verteld. Zou de mens dingen kunnen weten of voorspellen die nog onbekend zijn, dingen die God hem nog niet heeft verteld? Absoluut niet. Zou hij bovendien, zelfs als hij de waarheid van God verkreeg, de waarheidswerkelijkheid bezet, de essentie van vele waarheden kende en het vermogen had om goed van verkeerd te onderscheiden, ook het vermogen hebben om alle dingen te beheersen en te besturen? Dat vermogen zou hij niet hebben. Dat is het verschil tussen God en de mens. Schepsels kunnen de waarheid alleen uit de bron van de waarheid verkrijgen. Kunnen zij de waarheid van de mens verkrijgen? Is de mens de waarheid? Kan de mens de waarheid verstrekken? Dat kan hij niet, en daarin ligt het verschil. Je kunt de waarheid alleen ontvangen, niet geven – kun je dan een persoon genoemd worden die de waarheid bezit? Kun je de belichaming van waarheid worden genoemd? Absoluut niet. Wat is precies de essentie van de belichaming van waarheid? Het is de bron waaruit de waarheid voortkomt, de bron van bestuur en soevereiniteit over alle dingen, en het vormt ook het enige criterium en de enige standaard aan de hand waarvan alle dingen en alle gebeurtenissen worden geoordeeld. Dit is de belichaming van waarheid. Antichristen weigeren vaak dit punt te aanvaarden. Ze geloven dat kennis macht is, dat ervaring een wapen is waarmee mensen zich kunnen toerusten om machtig te worden, en dat wanneer mensen ervaring, kennis en deze lessen bezitten, ze alles kunnen beheersen. Ze kunnen het lot van mensen controleren, de gedachten van mensen beheersen en beïnvloeden, en zelfs het gedrag van mensen beïnvloeden. Er zijn ook mensen die denken dat deze dingen mensen kunnen onderwijzen, hun gedachten kunnen veranderen en hun gezindheid kunnen veranderen. Wat voor soort gedachten zijn dit? (De gedachten van antichristen.) Dit zijn de gedachten van antichristen. Waarom kan God soeverein zijn over het lot van de mensheid? God is de werkelijkheid van alle positieve dingen, en Zijn woorden zijn de werkelijkheid van alle positieve dingen. Wat is de essentie van God? Zijn essentie is de waarheid, en daarom is Hij in staat soeverein te zijn over het lot van de mensheid. Antichristen zien of erkennen dit punt niet, laat staan dat ze het aanvaarden. Ze beschouwen die dingen die afkomstig zijn van mensen, van kennis en van de maatschappij en die door de boosaardige mensheid worden gewaardeerd als de waarheid, en ze proberen deze dingen te gebruiken om mensen te misleiden, mensen te beheersen en om een plaats te verwerven in de kerk en onder Gods uitverkoren volk. Wat is hun doel bij het misleiden van mensen? Wat is hun doel bij het bestuderen van en zichzelf toerusten met deze dingen? Het is om mensen te laten gehoorzamen en naar hun woorden te laten luisteren. Wat is hun doel wanneer ze mensen naar hun woorden laten luisteren? (Hen te beheersen.) Dat klopt, hun doel is om hen te beheersen. Dit betekent dat wanneer ze enkele woorden uiten, mensen zich eraan zullen houden en erdoor gemanipuleerd zullen worden, en hun werktuigen en hun slaven zullen worden. Omdat mensen hun zienswijzen aanvaarden en hun zogenaamde ervaring, kennis en lessen aanvaarden, zullen deze mensen hen gaan aanbidden. Betekent hen aanbidden niet naar hen luisteren? (Ja, dat doet het.) Betekent naar hen luisteren niet dat deze mensen gemakkelijk gemanipuleerd kunnen worden? Zijn de antichristen dan niet in hun opzet geslaagd? (Ja, dat zijn ze.) Betekent het niet dat zodra iemand naar hen luistert, hij van God is weggenomen? (Ja, dat doet het.) Dit maakt de antichristen blij; dit is hun doel. Eigenlijk geloven ze diep in hun hart niet noodzakelijkerwijs ondubbelzinnig dat ze de belichaming van de waarheid zijn en dat ze de waarheid zijn, maar ze denken wel zo en handelen wel zo. Waarom denken en handelen ze zo? Ze geloven dat hun kennis, ervaring en alles wat voortkomt uit hun gaven juist is, en ze willen deze dingen gebruiken om mensen te beheersen en stevig in hun greep te houden. Een deel van hun kennis, ervaring en lessen zijn duidelijk duivelse woorden bedoeld om mensen te bedriegen. In een deel zitten, hoewel niet duidelijk, listen, sluwe complotten en samenzweringen verborgen, en degenen die ze niet kunnen doorzien, zullen worden misleid. Wat zijn de gevolgen van misleid worden? Mensen groeien ver van God af en begrijpen de waarheid niet langer, beschouwen menselijke kennis, ervaring en lessen als de waarheid en schuiven Gods woorden terzijde. Mensen worden erg vaag over Gods woorden, maar ze geven veel om deze kennis en ervaring en hechten er veel waarde aan. Ze doen zelfs moeite om ze te beoefenen en te implementeren. Dit is het doel van de acties van antichristen. Als ze niet zo’n ambitie hadden om mensen te manipuleren, mensen te beheersen en hen gehoorzaam te maken, zouden ze zich dan met deze dingen toerusten? Ze zouden er geen enkele moeite voor doen. Ze hebben een doel; hun doelgerichtheid is heel duidelijk. Wat is dit duidelijke doel? (Om mensen te beheersen.) Het is om mensen te beheersen. Of ze nu een hele groep mensen beheersen of slechts een deel ervan, zouden ze iemand kunnen beheersen zonder een theoretische basis? Ze moeten eerst een reeks gedachten en theorieën vinden die het meest in overeenstemming zijn met de noties en verbeeldingen van mensen en het meest geschikt zijn voor de smaak van mensen, en alle mogelijke middelen gebruiken om ze onder mensen te verspreiden. Dit betekent mensen hersenspoelen, aan hun gedachten werken, hen voortdurend indoctrineren en ze voortdurend naar deze gedachten en zienswijzen laten luisteren, ze er zich vertrouwd mee laten maken en ze deze laten aanvaarden. In feite worden mensen passief geïndoctrineerd en passief gehersenspoeld, en aanvaarden ze deze zienswijzen onbewust. Omdat mensen niet het innerlijke vermogen hebben om goed van fout te onderscheiden, hebben ze, voordat ze de waarheid begrijpen, geen vermogen om deze dingen te weerstaan – ze hebben hier geen antistoffen voor. Wanneer mensen deze foutieve zienswijzen aanvaarden, raken ze er snel door in de ban. Wat wordt bedoeld met ‘in de ban raken? Het betekent dat mensen wanneer ze deze zienswijzen aanvaarden steeds vastberadener gaan geloven dat deze dingen juist zijn en deze zienswijzen voortdurend gaan gebruiken om zichzelf en anderen te overtuigen. Ze zijn misleid en worden beheerst, en dit is hoe Satan zijn doel bereikt wanneer hij mensen misleidt.

Sommigen die in de wereld speciale professionele vaardigheden hebben geleerd, of degenen die een bepaalde sociale status in de maatschappij hebben, hebben, nadat ze zich hebben aangesloten bij Gods huis, dezelfde gedachte, wat bij hen leidt tot dezelfde uiting. Wat is deze gedachte? Ze beschouwen zichzelf als de maatschappelijke elite. Wat is de elite? Dat zijn mensen die zich binnen groepen van de rest onderscheiden. Ze hebben speciaal hoger onderwijs genoten, en hun talenten, kaliber en gaven steken boven de rest uit. Wat betekent het om boven de rest uit te steken? Het betekent dat ze onder een groep mensen een denkvermogen, intelligentie en welbespraaktheid hebben die boven dat van de groep uitsteekt, en dat ze een speciaal vermogen hebben om bepaalde dingen en vaardigheden te begrijpen. Dit wordt boven de rest uitsteken genoemd, en deze mensen staan bekend als maatschappelijke elites. Elk land cultiveert dit soort mensen. Wat is het doel van het cultiveren van deze mensen? Om het land sneller te laten ontwikkelen. Wanneer zulke mensen zich aan verschillende posities wijden, versnelt de ontwikkeling in alle lagen van de bevolking. Is de status van zulke mensen in de maatschappij hoog of laag? (Hoog.) Ze hebben beslist geen gewone status. Ze hebben enkele speciale talenten, hebben wat speciale kennis opgedaan en hebben wat speciaal onderwijs genoten. Hun kaliber, talenten en opgedane kennis zijn hoger dan die van gewone mensen. Als deze mensen naar de kerk komen, wat is dan hun mentaliteit? Wat is hun eerste gedachte? Ten eerste denken ze: ‘Een verzwakte beer is nog altijd sterker dan een hert. Hoewel ik, nadat ik in God ben gaan geloven, de wereld niet meer nastreef en daar geen bekendheid meer geniet, zou ik, gezien het speciale onderwijs dat ik heb genoten, evenals de kennis die ik heb opgedaan en de talenten waarmee ik ben toegerust, een leider onder jullie moeten zijn. In Gods en een pilaar moeten zijn. Ik zou iemand moeten zijn die leidt en gidst.’ Denken ze niet zo? Waarop is dit denken gebaseerd? Als ze een eenvoudige boer waren, zouden ze dan zo durven denken? (Dat zouden ze niet doen.) Waarom niet? (Ze zijn niet in de positie om dat te doen.) Ze zijn niet in de positie om zo te denken. Wat voor soort mensen kunnen dan wel op deze manier denken? Het zijn allemaal mensen met een zekere kennis, talenten, gaven en zogenaamd kaliber. Wanneer ze naar Gods huis komen, denken ze: ‘Ik streef de wereld niet langer na. De wereld is te slecht, ik zal me dus aansluiten bij Gods huis en daar mijn ambities najagen. In gods huis kan ik op z’n minst de positie van een leider of een werker verwerven.’ Koesteren ze goede bedoelingen? (Dat doen ze niet.) Waarom koesteren ze geen goede bedoelingen? De dingen die ze hebben geleerd en hun sociale status schaden hen vreselijk. Als ze de waarheid niet nastreven, zullen ze in hun leven nooit van zo’n positie afdalen. Ze zullen altijd het gevoel hebben dat ze hoog verheven zijn, maar in feite zijn ze vanuit Gods oogpunt niet anders dan elk gewoon schepsel. Ze zullen zichzelf altijd als hoog verheven beschouwen. Is dit niet gevaarlijk? Als ze vallen, zullen ze hard vallen en kan hun leven in gevaar zijn! Waarom vinden zulke mensen dat ze een hoge status zouden moeten hebben, aanbeden zouden moeten worden, dat er veel mensen om hen heen zouden moeten draaien, dat ze over alles geraadpleegd zouden moeten worden en dat er naar hun mening geluisterd zou moeten worden, en dat er aan hen gedacht zou moeten worden en dat ze in alles op de eerste plaats zouden moeten worden gezet? Waarom denken ze aan zoveel dingen die ‘zouden moeten’? Omdat ze veel belang hechten aan hun sociale status, kennis en de speciale dingen die ze hebben geleerd. Ze denken: ‘Hoeveel of op welk hoog niveau de waarheid ook wordt gesproken, deze dingen van mij blijven waardevol; ze zijn waardevoller dan de waarheid en kunnen niet door de waarheid worden vervangen. In de maatschappij ben ik de baas van een bedrijf. Ik geef leiding aan duizenden mensen. Ik hoef maar met mijn armen te zwaaien en iedereen moet naar me luisteren. Ik heb zoveel macht – dus bedenk maar eens wat voor soort positie en status ik heb! Hoeveel van deze kleine mensen in Gods huis staan hoger dan ik? Als ik om me heen kijk, zie ik niet veel speciale mensen. Het zou geen probleem zijn hen te managen; werkelijk geen enkel probleem!’ Stel dat je tegen hen zegt: ‘Oké. Het is goed dat je deze ambitie hebt. Ik zal je verlangen bevredigen, ik zal je aanbevelen als kerkleider. Jij brengt deze mensen voor God zodat ze weten hoe ze Gods woorden moeten lezen en de waarheid in praktijk moeten brengen, en jij ondersteunt de zwakken, degenen die negatief zijn en degenen die hun plicht niet vervullen.’ Ze zullen zeggen: ‘Dat is makkelijk. Toen ik in het bedrijfsleven zat, deed ik al dat soort werk: mensen adviseren over hun manier van denken. Dit is iets waar ik goed in ben.’ Wat gebeurt er nadat meer dan dertig mensen in een kerk in hun handen zijn geplaatst? In minder dan twee maanden worden degenen die zwak waren zwakker, degenen die negatief waren negatiever, en degenen die het evangelie prediken kunnen geen mensen winnen. Degenen die niet weten hoe ze Gods woord moeten lezen, worden slaperig zodra het tijd is voor een bijeenkomst en willen zelfs niet meer luisteren naar preken van de Boven. Wanneer hun wordt gevraagd: ‘Ben je niet heel bekwaam?’ zeggen ze: ‘Ja, ik was een baas. Mijn capaciteiten zijn duidelijk!’ Wat voor soort baas je ook bent in de wereld, het is nutteloos. Als je de waarheid niet begrijpt, dan ben je een leek in het doen van kerkwerk. Als deze mensen de leiding mogen nemen over het evangeliewerk, zullen ze zich alleen maar bezighouden met nutteloze en oppervlakkige formaliteiten, ze zullen geen resultaten behalen, en een kerk met tientallen mensen zal niet goed worden begoten. Wat is hier aan de hand? Zulke deskundige mensen waren ooit bedrijfsdirecteuren en leidinggevenden in de maatschappij, waarom kunnen ze dan hun vaardigheden niet tonen wanneer ze zich aansluiten bij Gods huis? (De Heilige Geest beschermt hen niet.) Dat de Heilige Geest hen niet beschermt is één aspect, maar wat is de belangrijkste reden? Ze begrijpen de waarheid niet, dus als het gaat om de gesteldheid van mensen, de verdorven gezindheid van mensen, Gods vereisten voor de mens, Gods woorden die de mens blootleggen en de manier waarop God spreekt, missen ze geestelijk begrip en kunnen ze niet doorzien wat er met deze dingen aan de hand is, en handelen ze gewoon op een blinde en oppervlakkige manier. Ze denken dat kerkwerk hetzelfde is als het runnen van een bedrijf in de wereld, en dat zolang ze mensen inspireren en hun enthousiasme aanwakkeren, ze goed werk hebben geleverd. Ze denken dat ze enerzijds mensen moeten adviseren over hun manier van denken, en anderzijds goed gebruik moeten maken van hun gevestigde manieren waarop ze met dingen in de wereld omgaan, door te proberen degenen boven hen om te kopen en degenen onder hen om te kopen. Ze geloven dat zolang je ervoor zorgt dat mensen geld krijgen, ze naar je zullen luisteren en je zullen volgen – ze denken dat het zo simpel is. Externe dingen hebben niets met de waarheid te maken. In het geloof in God heeft alles wat men doet te maken met de waarheid en veranderingen in gezindheid. Zal het werken, als ze dezelfde methoden gebruiken als in wereld? (Nee.) Het zal niet werken. Als het gaat om de vraag hoe om te gaan met de gesteldheid van mensen, hoe om te gaan met de zwakheden van mensen, hoe mensen goed te ondersteunen, hoe om te gaan met de noties van mensen over God, hoe mensen zichzelf te laten kennen wanneer ze hun verdorven gezindheid openbaren, en hoe mensen eerlijk te laten zijn, hebben ze geen flauw benul en praten ze zelfs onzin en leggen ze blindelings regels op. Als iemand bijvoorbeeld iets zegt dat amateuristisch is en geen geestelijk begrip toont, zullen ze zeggen dat deze persoon van een slecht kaliber is en de waarheid niet nastreeft. Ze passen gewoon blindelings regels toe, en ze doen dat op deze manier en dan weer op die manier totdat anderen geen weg vooruit meer hebben, waardoor ze hen verstoren en demotiveren. Degenen die hun plicht vervullen, hebben er geen energie meer voor, terwijl degenen die negatief zijn nog negatiever worden. Sommige mensen zeggen dat het beter voor hen zou zijn om thuis Gods woorden te lezen wanneer zo iemand hun kerk leidt. Wat heeft dit veroorzaakt? Wanneer ze een kerk leiden, zorgen ze ervoor dat mensen gedemotiveerd raken, waardoor ze niet langer in God willen geloven. Waarom willen mensen niet geloven? Omdat mensen die oorspronkelijk een beetje heldere visie hadden, door de acties van deze persoon zijn gehinderd en in verwarring zijn gebracht. Er waren om te beginnen geen waarheden in de harten van deze mensen – alleen begrip van doctrines. Nadat ze door deze persoon zijn gehinderd, worden ze nog verwarder en kunnen ze het werk van de Heilige Geest niet langer vatten. Het bestaan van God Zelf wordt ook een beetje onduidelijk. Wat voor soort methoden gebruiken ze dus om mensen tot dit punt te brengen? Is de uitspraak ‘De mens is door God geschapen’ bijvoorbeeld waarheid? (Ja.) Je moet je werkelijke inzichten, begrip en ervaring gebruiken om deze uitspraak te bewijzen, zodat de broeders en zusters er sterker in kunnen geloven dat deze uitspraak de waarheid en juist is, en ervan overtuigd kunnen zijn dat de mensheid van God afkomstig is, waardoor hun geloof in God toeneemt. Zodra iemand geloof in God heeft, zal hij kracht in zijn hart hebben wanneer hij discipline aanvaardt of enige ontbering of vervolging ondergaat. Dit is een feit. Maar wat zeggen deze mensen? “Er is een tv-programma dat zegt dat ontdekt is dat mensen 100 miljoen jaar geleden in stammen leefden.” Wanneer ze pronken met hun kennis en zo over geschiedenis praten, raakt iedereen die hen hoort in de war: “Wordt er niet gezegd dat de mens door God is geschapen? Als je het zo stelt, lijkt het daar niet op. Stamt de mens af van apen?” Kijk eens waar ze mensen naartoe hebben gebracht? Schaadt dit mensen niet? (Dat doet het.) Wanneer ze maar de kans krijgen, pronken ze met hun kennis en praten ze over geschiedenis, filosofie en hoe ze omgaan en samenspannen met overheidsfunctionarissen in de wereld, gewoon om met deze dingen te pronken. Wanneer ze zo pronken, en wanneer sommige broeders en zusters die jong van gestalte zijn, zwak zijn en wier geloof klein is, deze dingen horen, waar gaan hun harten dan heen? (Ze rennen naar de wereld.) Dat klopt. Wat betekent dit? Deze mensen die aan hen waren toevertrouwd, worden door hen verspeeld. Ze zijn duidelijk leken. Niet alleen begrijpen ze de zaken van het binnengaan van het leven niet, ze begrijpen ook niet wat hun werk is, laat staan dat ze geestelijke zaken in het leven of veranderingen in gezindheid begrijpen. Ze begrijpen hier niets van, en toch doen ze alsof ze iemand zijn die de waarheid begrijpt en willen ze een herder zijn om Gods uitverkoren volk te leiden. Is dit niet absurd? Als je geestelijke zaken in het leven niet begrijpt, wat moet je dan doen als je als leider wordt gekozen? Je zegt: “Ik ben een leek en ik heb nog nooit een kerk geleid. Ik moet zoeken en zien wat de werkregelingen hierover bepalen, en mensen vinden die dit begrijpen om mee te communiceren over hoe het werk moet worden uitgevoerd, of broeders en zusters vinden die de waarheid begrijpen en met hen samenwerken.” Is dit de juiste houding? (Dat is het.) Maar sommige mensen doen dit niet. Ze doen gewichtig en zeggen: “Je wilt dat ik met anderen samenwerk – wie is er meer ervaren dan ik? Wie heeft er een hogere sociale status dan ik? Ik ben heel bekend in de maatschappij. Iedereen die mij ontmoet, moet een beetje respect tonen.” Ze scheppen maar op en pronken zo met hun capaciteiten. Wanneer ze zo een kerk leiden, hebben de broeders en zusters dan nog hoop om de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan? (Dat hebben ze niet.) Dat hebben ze niet. En hoewel dit het geval is, laten deze mensen anderen nog steeds alles aan hen rapporteren. Deze duivels hebben een tijdje aan de universiteit gestudeerd, en ze bezitten een beetje kennis, en bijgevolg durven ze in de maatschappij te paraderen en te zwendelen, en allerlei slechte dingen te doen. Ze hebben wat middelen van bestaan, dus willen ze zich aansluiten bij Gods huis om iets te bereiken. Om status te verkrijgen en hun voorouders eer te brengen, willen ze zich zelfs voordoen als de belichaming van de waarheid, zodat Gods uitverkoren volk naar hen zal luisteren en hen zal volgen. Wat betekent ‘de belichaming van de waarheid’ voor hen? Het betekent: “Jullie moeten elk van mijn gedachten, benaderingen en meningen hooghouden als de waarheid. Ik heb een regel voor jullie ingesteld: alle rekeningen, zelfs die onder de vijf dollar zijn, moeten aan mij worden gerapporteerd.” Anderen zeggen: “Het zou niet nodig moeten zijn om vijf dollar te rapporteren. Wij hebben ook een zekere bevoegdheid. Kunnen we niet gewoon volgens het principe handelen?” Wat denken ze? “Hoe kan dat oké zijn? Dit is belangrijk. Ik ben de leider. Ik alleen heb het laatste woord!” Hoewel ze het niet zeggen, is dit hoe ze in hun hart denken. Dit is hoe ze mensen beheersen. Ze kunnen alles doen wat slecht is of anderen bedriegt. Wanneer ze anderen bedriegen en schaden, knipperen ze niet met hun ogen, slaat hun hart geen slag over en voelen ze zich vanbinnen helemaal niet ongemakkelijk. Wanneer ze een positie in Gods huis krijgen, durven ze die aan te nemen. Zodra ze die aannemen, willen ze niet aftreden en willen ze zich voordoen als de belichaming van de waarheid om anderen te laten gehoorzamen. Bestaan zulke mensen? (Dat doen ze.)

Er zijn mensen die, hoewel ze in God geloven, zich niet gewillig en blijmoedig voor Hem inzetten, maar in plaats daarvan met tegenzin hun plicht vervullen. Ze denken alleen maar aan dienstdoen om zegeningen te ontvangen, maar zijn niet bereid de waarheid na te streven. Bij het vervullen van hun plichten handelen ze vaak plichtmatig en zijn ze niet nauwgezet, en ze nemen genoegen met het behalen van net voldoende resultaten om niet te worden verwijderd. Maar of mensen nu werkelijk in Hem geloven en zich voor Hem inzetten of niet, God geeft mensen de kans om berouw te tonen. God zal je niet veroordelen omdat je de waarheid niet begrijpt of plichtmatig handelt bij het vervullen van je plicht. God zal je voortdurend nauwkeurig onderzoeken om te zien of je de waarheid kunt aanvaarden en of je werkelijk berouw kunt tonen en het juiste levenspad kunt nemen. Het hangt af van hoe jij kiest. Sommige mensen begrepen geen enkele waarheid toen ze hun plichten begonnen te vervullen, maar doordat ze vaak naar preken luisteren en vaak bijeenkomen en communiceren, gaan ze geleidelijk de waarheid begrijpen. Hun hart wordt steeds helderder en ze zien dat ze te veel tekortkomen, helemaal geen waarheid bezitten en geen principes hanteren bij het vervullen van hun plichten, dat ze slechts wat werk doen volgens hun eigen wensen. Ze voelen dat het op deze manier vervullen van hun plichten niet in overeenstemming is met Gods bedoelingen, en hun hart wordt berouwvol. Ze beginnen de waarheid na te streven en ze behalen steeds betere resultaten bij het vervullen van hun plichten. Op deze manier verkrijgen ze in één opzicht ingang in het leven, en in een ander opzicht gaan ze bij het vervullen van hun plichten geleidelijk aan de norm voldoen. Dit zijn mensen die de waarheid kunnen aanvaarden bij het vervullen van hun plichten. Naarmate hun begrip van de waarheid geleidelijk helderder wordt, kunnen ze hun eigen onthullingen van verdorvenheid duidelijk zien. Ze kunnen tot God bidden en in hun hart op God vertrouwen, bereid zijn hun verdorvenheid af te werpen, de waarheid in praktijk te brengen en het pad van het nastreven van de waarheid te nemen. Dit is de geleidelijke groei van het leven tijdens het vervullen van iemands plicht. Degenen die God volgen, gaan allemaal de waarheid begrijpen en gaan tijdens het vervullen van hun plichten de waarheidswerkelijkheid binnen. Als iemand de waarheid niet liefheeft, kan er dan zo’n verandering plaatsvinden? Zeker niet. Sommige mensen zijn bijzonder arrogant en verwaand. Wanneer ze zich aansluiten bij Gods huis, vooral nadat ze hun plicht hebben gedaan, wordt de omvang hiervan duidelijk. Met hun armen over hun borst gekruist of hun handen op hun heupen, tonen ze opstandigheid en ontevredenheid. Waarom zijn ze zo arrogant? In hun hart zeggen ze: ‘Om in god te geloven en mijn plicht te doen, heb ik de wereld, mijn familie en mijn baan opgegeven. Is deze prijs niet hoog? Ik heb zoveel voor god opgegeven. Zou god me geen compensatie moeten geven? Bovendien, gezien mijn status en inkomen in de maatschappij, zou gods huis me niet op zijn minst dezelfde behandeling moeten geven? Kan god me nu ik mijn plicht vervul geen speciale gunst bewijzen? Ik ben een speciaal talent, veel beter dan gewone mensen. Ik zou status moeten hebben in gods huis. Als anderen leiding kunnen geven, dan kan ik ook leidinggeven. Mijn status zou niet lager moeten zijn dan die van anderen, en ik zou een behandeling moeten genieten die beter is dan die van gewone mensen. Het belangrijkste is: kan god me verzekeren dat ik zegeningen zal ontvangen en in de toekomst een goede bestemming zal hebben?’ Uit de gedachten in hun hart kunnen we zien dat ze gekomen zijn om een deal met God te sluiten, niet om zich oprecht voor Hem in te zetten. Ze denken op dezelfde manier als Paulus, ze willen hun plicht doen in ruil voor Gods zegeningen. Maar hun verstand is veel slechter dan dat van Paulus – het is veruit inferieur aan dat van Paulus. Waarom zeg Ik dit? Omdat Paulus inderdaad veel heeft geleden in de vele jaren dat hij het evangelie predikte, en de vruchten van zijn prediking van het evangelie veel beter waren dan die van gewone mensen. Op zijn minst leidden zijn voetstappen door het grootste deel van Europa; hij stichtte in heel Europa vele kerken. In dit opzicht kunnen gewone antichristen zich niet meten met het verstand van Paulus of met hoeveel hij heeft dienstgedaan. Maar de persoon die Ik net noemde, wordt ongelooflijk arrogant wanneer hij zijn plicht heeft gedaan. Getuigt dat niet van een te groot gebrek aan verstand? Ze zijn volkomen onredelijk. Zodra ze de kans krijgen om zegeningen te ontvangen, kunnen ze die als een bandiet niet meer loslaten. Zulke mensen zijn altijd driftig op zoek naar kansen om in Gods huis in de schijnwerpers te treden, al is het maar door teamleider of supervisor te worden. Kortom, wanneer ze naar Gods huis komen, zijn ze niet bereid een gewone volgeling te zijn. Of iemand anders nu kan toegeven dat hij een gewoon schepsel is, dat hij slechts een gewoon schepsel is zoals alle andere levende wezens, zij zullen dit gezichtspunt nooit aanvaarden – ze zullen zich nooit zo’n onrecht laten welgevallen. Ze geloven dat ze een speciale behandeling zouden moeten krijgen en dat God hun speciale genade en zegeningen zou moeten geven. Ze willen ook genieten van speciale voordelen van status in Gods huis. Ze staan niet toe dat Gods huis twijfelt aan hun talenten, laat staan dat ze toestaan dat mensen vragen stellen over hun werk – iedereen moet absoluut vertrouwen in hen hebben omdat ze alles voor God hebben opgegeven en absoluut trouw aan Hem zijn. Is dit geen onredelijk verzoek? Heeft deze persoon enig verstand? Hoeveel van zulke mensen zijn er? Welk percentage van de kerk kan het zijn? Zulke mensen denken altijd dat ze enige bekwaamheden en talent hebben, dus scheppen ze op over hoe briljant ze zijn. Dus, wat betekent dit zogenaamde talent? Het betekent dat ze grootspraak kunnen verkopen, veel onzin kunnen uitkramen, hun manier van spreken kunnen aanpassen aan degene met wie ze praten, en bedrevener zijn in bedrog dan gewone mensen. Ze geloven dat dit talent en bekwaamheid is, en ze willen deze bekwaamheid gebruiken om mee te pronken en te bluffen. Wat betekent waar talent? Het betekent het hebben van speciale vaardigheden. Toen God de mens schiep, gaf Hij verschillende soorten mensen verschillende specialiteiten. Sommige mensen zijn goed in literatuur, sommige mensen zijn goed in geneeskunde, sommige mensen zijn goed in het aanleren van vaardigheden, sommige mensen zijn goed in wetenschappelijk onderzoek, enzovoort. De specialiteiten van mensen zijn door God gegeven en zijn niets om over op te scheppen. Dat iemand bepaalde specialiteiten heeft, welke dat ook zijn, betekent niet dat hij de waarheid begrijpt, en het betekent zeker niet dat hij de waarheidswerkelijkheid bezit. Mensen hebben bepaalde specialiteiten, en als ze in God geloven, moeten ze deze specialiteiten gebruiken om hun plichten te vervullen. Dit is aanvaardbaar voor God. Opscheppen over een bepaalde specialiteit of die willen gebruiken om deals met God te sluiten – dit getuigt van een te groot gebrek aan verstand. God is zulke mensen niet gunstig gezind. Sommige mensen beheersen een bepaalde vaardigheid, en wanneer ze zich bij Gods huis aansluiten, voelen ze dat ze een streepje voor hebben op anderen, willen ze een speciale behandeling krijgen en hebben ze het gevoel dat ze levenslang verzekerd zijn van hun kostje. Ze beschouwen deze vaardigheid als een soort kapitaal – wat een arrogantie! Hoe moet je deze gaven en specialiteiten dus bezien? Als deze dingen nuttig zijn in Gods huis zijn het slechts instrumenten waarmee je je plicht kunt vervullen. Ze hebben niets met de waarheid te maken. Hoeveel je er ook hebt, gaven en talenten zijn slechts menselijke specialiteiten en hebben niets met de waarheid te maken. Jouw gaven en specialiteiten betekenen niet dat jij de waarheid begrijpt, en ze betekenen zeker niet dat jij de waarheidswerkelijkheid bezit. Als jij je gaven en specialiteiten gebruikt om je plicht te doen en je plicht goed te doen, dan worden ze op de juiste plaats gebruikt en wordt het gebruik ervan door God goedgekeurd. Maar als jij je gaven en specialiteiten gebruikt om mee te pronken, van jezelf te getuigen en een onafhankelijk koninkrijk te bouwen, dan zullen je zonden groot zijn en zul je een ernstige overtreder worden in je verzet tegen God. Gaven zijn door God gegeven. Als jij ze niet kunt gebruiken om je plicht te doen en van God te getuigen, dan ben je gewetenloos en heb je een gebrek aan verstand, en zul je diep bij God in het krijt staan – dit is schandalige opstandigheid! Maar hoe goed jij je gaven en specialiteiten ook tot hun recht laat komen, het betekent niet dat jij de waarheidswerkelijkheid hebt. De waarheid in praktijk brengen en op een principiële manier handelen, betekent dat je de waarheidswerkelijkheid hebt. Gaven en talenten zijn altijd gaven en talenten. Ze hebben niets met de waarheid te maken. Hoeveel gaven en talenten jij ook hebt, en hoe hoog je reputatie of hoe hoog je status ook is, het zal nooit betekenen dat jij de waarheidswerkelijkheid hebt. Gaven en talenten zullen nooit de waarheid worden. Ze hebben niets met de waarheid te maken. Maar antichristen denken niet op deze manier, en het zijn precies deze dingen die zij zeer waarderen. Sommige mensen hebben bijvoorbeeld acteertalent. Na de hoofdrol te hebben gespeeld in een film die in Gods huis is opgenomen, beginnen ze kapsones te krijgen. Als ze door drie mensen met de make-up worden geholpen is zelfs dat niet genoeg om aan hun behoeften te voldoen. Vroeger waren ze een gewoon iemand, maar nu ze in God geloven, beginnen ze, na hun plicht als acteur te hebben gedaan, kapsones te krijgen. Spelen ze daarmee geen gevaarlijk spel? Ik denk dat dat precies is wat ze doen! Ze hebben geen bijzonder uiterlijk en hun acteervaardigheden zijn middelmatig. Ze zijn gewoon geschikt voor het spelen van bepaalde rollen, dus wordt hun een andere rol gegeven – is dit niet hetzelfde als hen verheffen? Wanneer hun de kans geboden wordt hun plicht te doen, krijgen ze zelfs kapsones. Tijdens het acteren gaven ze mensen de opdracht hen te bedienen door thee te brengen en water in te schenken, wat alle broeders en zusters die het zagen boos maakte. Ik zei: “Zuiver hen weg!” En dus zuiverde de kerk hen weg. Zouden deze mensen niet moeten worden verwijderd? Ze dachten dat de kerk zonder hen geen films kon maken, dus durfden ze kapsones te krijgen. Ze hadden dit gevolg niet verwacht. Dit werd ingegeven door hun aard. Zulke mensen koesteren kennis, talent, geleerdheid en ervaring. Ze hechten te veel belang aan deze dingen en negeren het kostbaarste – de waarheid. Ze beseffen niet dat de waarheid in Gods huis heerst. Als ze de waarheid niet nastreven, zullen ze, hoe groot hun kennis of hoe groot hun welsprekendheid ook is, niet staande kunnen blijven. Vroeger of later zullen ze worden onthuld en geëlimineerd. Is het voor mensen gemakkelijk om dit stukje doctrine te begrijpen? Degenen die al vele jaren in God geloven maar dit niet eens kunnen doorzien, zijn slechts verwarde mensen zonder enige waarde. Als ze een beetje verstandig waren, zouden ze niet zo arrogant zijn. Zulke mensen zijn duivels en Satans die zichzelf verraden. Ik heb deze kwestie direct aan de kaak gesteld, zodat jullie het ook duidelijk kunnen begrijpen; zodat jullie deze kwestie een beetje kunnen onderscheiden en doorzien. Als Ik het niet duidelijk aan de kaak had gesteld, zouden jullie het dan zo kunnen onderscheiden? Zouden jullie hen kunnen verwijderen? Mensen kunnen het probleem niet zien, dus moet Ik recht door zee zijn. Als Ik niet recht door zee was, zou het probleem niet kunnen worden opgelost. Als jullie alleen vertrouwen op de weinige doctrines die jullie begrijpen, kunnen er geen problemen worden opgelost.

Antichristen denken altijd dat ze speciale talenten hebben. Ze denken dat ze afgestudeerden zijn die heel geleerd zijn en een schat aan kennis bezitten. Ze koesteren en waarderen hun kennis en de geestelijke theorieën die ze leren zeer, en behandelen deze dingen zelfs als de waarheid. Sterker nog, ze gebruiken deze kennis en ervaring die ze als juist beschouwen vaak om degenen om hen heen te instrueren, te misleiden of te conditioneren. Ze spreken in het bijzonder vaak over hun ‘glorieuze’ verleden, dat ze gebruiken om andere mensen te overtuigen en over te halen, en hen ertoe te brengen hen hoog te achten en te aanbidden. En wat is dit ‘glorieuze’ verleden van hen? Sommigen van hen zullen zeggen: “Ik was ooit docent aan een universiteit. Al mijn studenten waren master- of PhD-studenten. Elke keer dat ik college gaf, was er geen enkele lege stoel; alle studenten zaten in volledige stilte en keken met aanbidding en bewondering in hun ogen naar mij op. Ik was niet eens zenuwachtig. Wat was het allemaal groots en indrukwekkend! Ik ben geboren met zo’n talent en zo’n durf.” Anderen zullen zeggen: “Ik leerde autorijden toen ik 14 jaar oud was. Ik rijd nu al meer dan 40 jaar en mijn rijvaardigheid is van topniveau.” Wat bedoelen ze hiermee? Ze bedoelen: “Jullie rijden nog maar een paar dagen. Wat weten jullie nou? Een doorgewinterde chauffeur als ik rijdt al een leven lang. Ik heb allerlei ervaring. Als er in de toekomst iets is dat je niet begrijpt, moet je het mij vragen. Je moet luisteren naar wat ik te zeggen heb.” Wanneer ze een bepaalde vaardigheid hebben, vinden antichristen zichzelf opmerkelijk, doen ze zich mysterieus voor, pronken ze met zichzelf en getuigen ze van zichzelf, waardoor anderen hen hoogachten en aanbidden. Wanneer mensen van dit soort een beetje een sterk punt of een gave hebben, leidt dat ertoe dat ze denken dat ze beter zijn dan anderen en ambiëren ze hen te leiden. Wanneer andere mensen naar antichristen toekomen voor antwoorden, lezen ze hen vanuit de hoogte de les, en als die mensen het daarna nog steeds niet begrijpen, schrijven ze het simpelweg toe aan hun slechte kaliber, hoewel het in werkelijkheid de antichristen zelf zijn die geen duidelijke uitleg hebben gegeven. Wanneer een antichrist bijvoorbeeld ziet dat iemand niet in staat is een defecte machine te repareren, zal hij zeggen: “Hoe kun je nog steeds niet weten hoe je dit moet doen? Heb ik je niet al verteld hoe je het moet doen? Ik heb het zo duidelijk uitgelegd, maar je snapt het nog steeds niet. Je bent werkelijk van slecht kaliber. Hoe vaak ik je ook leer hoe je dit moet doen, je leert het maar niet.” Maar wanneer die persoon hen vraagt de machine te repareren, zullen ze er een hele tijd naar kijken en ook niet weten hoe ze die moeten repareren, en ze zullen zelfs voor die persoon verbergen dat ze niet weten hoe ze die moeten repareren. Nadat ze die persoon hebben weggestuurd, zal de antichrist stiekem onderzoek doen en proberen uit te vinden hoe de machine gerepareerd moet worden. Maar ook dan zullen ze deze nog steeds niet kunnen repareren. Ze zullen de machine uiteindelijk uit elkaar halen, er een complete puinhoop van maken en niet in staat zijn deze weer in elkaar te zetten. Vervolgens zullen ze, bang dat dit door de anderen wordt gezien, de onderdelen verbergen. Is het beschamend om niet te weten hoe je sommige dingen moet doen? Is er iemand die alles kan? Er is niets beschamends aan om niet te weten hoe je sommige dingen moet doen. Vergeet niet dat je slechts een gewoon mens bent. Niemand acht je hoog of aanbidt je. Een gewoon mens is precies dat: een gewoon mens. Als je niet weet hoe je iets moet doen, zeg dan gewoon dat je niet weet hoe je het moet doen. Waarom zou je proberen jezelf te vermommen? Mensen zullen van je walgen als je jezelf altijd vermomt. Vroeger of later val je door de mand, en op dat moment zul je je waardigheid en je integriteit verliezen. Dit is de gezindheid van een antichrist – ze denken altijd dat ze van alle markten thuis zijn, mensen zijn die alles kunnen, die in alle dingen bekwaam en competent zijn. Zal dit hen niet in de problemen brengen? Wat zouden ze doen als ze een eerlijke houding hadden? Ze zouden zeggen: “Ik ben niet bedreven in deze technische vaardigheid; ik heb alleen maar een beetje ervaring. Ik heb alles toegepast wat ik weet, maar ik begrijp deze nieuwe problemen die we tegenkomen niet. Daarom moeten we wat vakkennis opdoen als we onze plicht goed willen doen. Het beheersen van vakkennis zal ons in staat stellen onze plicht effectief te doen. God heeft ons deze plicht toevertrouwd, dus hebben we de verantwoordelijkheid om die goed te doen. We zouden deze vakkennis moeten gaan leren vanuit een houding van verantwoordelijkheid ten opzichte van onze plicht.” Dit is de waarheid in praktijk brengen. Iemand met de gezindheid van een antichrist zou dit niet doen. Als zo iemand maar een beetje verstand heeft, zal hij zeggen: “Dit is alles wat ik weet. Je hoeft me niet hoog te achten, en ik hoef geen kapsones te hebben – zal dat de dingen niet gemakkelijker maken? Het is ellendig om onszelf altijd te vermommen. Als er iets is wat we niet weten, kunnen we het samen leren en vervolgens harmonieus samenwerken om onze plicht goed te doen. We moeten een verantwoordelijke houding hebben.” Wanneer mensen dit zien zouden ze denken: ‘Deze persoon is beter dan wij; wanneer hem een probleem overkomt, dwingt hij zichzelf niet blindelings zijn grenzen te overschrijden, noch schuift hij het af op anderen of ontloopt hij zijn verantwoordelijkheid. Integendeel, hij neemt het op zich en benadert het met een serieuze en verantwoordelijke houding. Dit is een goed mens die serieus en verantwoordelijk is ten opzichte van zijn werk en plicht. Hij is betrouwbaar. Gods huis had gelijk hem deze belangrijke taak toe te vertrouwen. God onderzoekt werkelijk nauwkeurig de diepten van de harten van mensen!’ Door hun plicht op deze manier te doen, zouden ze hun vaardigheden verbeteren en ieders goedkeuring verkrijgen. Hoe komt deze goedkeuring tot stand? Ten eerste benaderen ze hun plicht met een serieuze en verantwoordelijke houding; ten tweede zijn ze in staat een eerlijk mens te zijn en hebben ze een praktische en leergierige houding; ten derde kan niet worden uitgesloten dat ze de leiding en verlichting van de Heilige Geest hebben. Zo iemand heeft Gods zegen; dit is wat iemand met geweten en verstand kan bereiken. Hoewel ze verdorven gezindheden, gebreken en tekortkomingen hebben en er veel dingen zijn waarvan ze niet weten hoe ze die moeten doen, bevinden ze zich toch op het juiste beoefeningspad. Ze vermommen zichzelf niet en bedriegen niet; ze hebben een serieuze en verantwoordelijke houding ten opzichte van hun plicht, en een verlangende en vrome houding ten opzichte van de waarheid. Antichristen zullen deze dingen nooit kunnen doen omdat hun manier van denken altijd anders zal zijn dan die van degenen die de waarheid liefhebben en nastreven. Waarom denken ze anders? Omdat Satans aard in hen schuilt; ze leven naar de gezindheid van Satan en jagen altijd reputatie en status na, en wensen voortdurend hun doel, het aan de macht komen, te verwezenlijken. Ze proberen altijd verschillende listen en trucs uit te halen om mensen op allerlei manieren te misleiden, zodat ze hen aanbidden en volgen. Om mensen zand in de ogen te strooien, vinden ze allerlei manieren om zichzelf te vermommen, te liegen en te bedriegen en anderen te misleiden, zodat anderen gaan geloven dat ze over alles gelijk hebben, dat ze overal toe in staat zijn en dat ze alles kunnen doen; dat ze slimmer zijn dan anderen, dat ze wijzer zijn dan anderen, dat ze meer begrijpen dan anderen; dat ze in alles beter zijn dan anderen, en dat ze in elk opzicht boven anderen staan – zelfs dat ze de allerbesten zijn in elke groep. Deze behoefte hebben ze; dit is de gezindheid van antichristen. Zo leren ze te doen alsof ze iets zijn wat ze niet zijn, en brengen ze elk van deze verschillende praktijken en uitingen voort.

Denk er eens over na: welke gezindheid bezitten mensen die graag doen alsof ze iets zijn wat ze niet zijn? Wat doen ze alsof ze zijn? Ze doen niet alsof ze een duivel of een negatief figuur zijn; ze doen alsof ze iets verhevens, goeds, moois en vriendelijks zijn, iets wat mensen hoogachten en bewonderen – ze doen alsof ze deze dingen zijn die mensen prijzen of goedkeuren. Ze doen alsof ze alles weten en begrijpen; ze doen alsof ze de waarheid bezitten, een positief figuur zijn en de waarheidswerkelijkheid zijn. Zoeken ze daarmee niet hun eigen ondergang? Hebben ze die werkelijkheid? Hebben ze die essentie? Nee. Juist omdat ze die niet hebben, wordt er gezegd dat ze doen alsof. Zou iemand dus zeggen dat ze de belichaming van de waarheid zijn omdat ze de waarheidswerkelijkheid bezitten? Snijdt deze bewering hout? (Nee, dat doet ze niet.) Zelfs als je enige waarheidswerkelijkheden bezit, ben je geenszins de belichaming van de waarheid. Daarom is iedereen die doet alsof hij de belichaming van de waarheid is een arrogant individu en een absurd type! Iemand die slechts een heel klein beetje van de waarheidswerkelijkheid bezit en toch durft te doen alsof hij de belichaming van de waarheid is, is als een enkele druppel water die beweert een enorme, grenzeloze zee te zijn. Is dit niet het toppunt van arrogantie? Is dit geen brutale schaamteloosheid? Wil iemand doen alsof hij de belichaming van de waarheid is, dan moet hij daarvoor het kapitaal hebben. En wat gebruiken antichristen om te doen alsof ze de belichaming van de waarheid zijn? Het zijn die dingen die Ik net noemde – kennis, ervaring en lessen. Dit omvat de speciale vaardigheden en talenten die mensen verwerven door te leren, evenals de gaven waarmee ze geboren zijn. Sommige mensen hebben een gave voor het spreken in tongen, terwijl anderen een gave hebben voor het prediken, zij zijn welsprekend. Anderen hebben bepaalde speciale professionele vaardigheden geleerd of beheersen die. Sommige mensen munten bijvoorbeeld uit in dans, muziek, beeldende kunst, talen of literatuur; terwijl anderen bedreven zijn in politiek, wat betekent dat ze bijzonder goed zijn in het manipuleren van mensen, dat ze uitblinken in diplomatie, enzovoort. Kortom, dit omvat mensen met speciale talenten uit alle lagen van de bevolking. Deze mensen met speciale talenten of gaven hebben niet noodzakelijkerwijs een bepaalde status of een gevestigde carrière in de maatschappij. Er zijn mensen die in kleine plaatsen wonen, maar toch over een breed scala aan zaken, van dingen uit het verleden tot dingen in het heden, duidelijk en logisch kunnen spreken, en op een bijzonder welsprekende manier. Als mensen met deze speciale talenten de gezindheid van een antichrist hebben, zullen ze geen genoegen nemen met status quo wanneer ze zich aansluiten bij het huis van God; ze zullen bepaalde ambities en begeerten koesteren, en ze zullen geleidelijk worden onthuld.

Wat betreft het punt dat antichristen doen alsof ze de belichaming van de waarheid zijn zodra ze een beetje ervaring en kennis hebben opgedaan en wat lessen hebben geleerd, hebben we zojuist de reikwijdte van dergelijke kennis, ervaring en lessen besproken. En wat is de focus van deze bespreking geweest? (Het doen alsof.) Dat klopt. De kern is dat antichristen doen alsof ze de belichaming van de waarheid zijn. Kennis, ervaring, lessen – geen van deze dingen zijn de waarheid; ze hebben absoluut niets met de waarheid te maken. Deze dingen gaan zelfs in tegen de waarheid en worden door God veroordeeld. Neem bijvoorbeeld kennis, telt geschiedenis als een vorm van kennis? (Ja.) Hoe zijn de kennis en geschiedenisboeken over de menselijke geschiedenis, de geschiedenis van bepaalde landen of etnische groepen, moderne geschiedenis, oude geschiedenis of zelfs bepaalde onofficiële geschiedenissen tot stand gekomen? (Ze zijn door mensen geschreven.) Komen de dingen die door mensen zijn geschreven dus overeen met de ware geschiedenis? Staan de ideeën en zienswijzen van mensen niet op gespannen voet met de principes, wegen en middelen van Gods handelingen? Hebben deze door de mens gesproken woorden dus betrekking op de ware geschiedenis? (Nee.) Er is geen verband. Daarom zijn de gegevens in geschiedenisboeken, hoe nauwkeurig ze ook zijn, slechts kennis. Tot welke conclusie kom je na het beluisteren van deze geschiedenissen, hoe welsprekend die historici ook zijn, en hoe logisch en duidelijk ze deze geschiedenissen ook vertellen? (Dat deze gebeurtenissen hebben plaatsgevonden.) Ja, jullie weten nu dat die gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. Maar vertellen ze deze geschiedenissen alleen maar om je over die gebeurtenissen te informeren? Ze hebben een bepaald idee waarmee ze je willen indoctrineren. En wat is de focus van hun indoctrinatie? Dit is wat we moeten analyseren en ontleden. Laat Mij een voorbeeld geven zodat jullie begrijpen waarmee ze mensen willen indoctrineren. Na de geschiedenis van de oudheid tot het heden te hebben bestudeerd, zijn mensen uiteindelijk met een gezegde gekomen; ze hebben een feit uit de menselijke geschiedenis opgemaakt, namelijk: ‘De geschiedenis wordt geschreven door de winnaars’ Is dit kennis? (Ja.) Deze kennis komt voort uit historische feiten. Heeft dit gezegde iets te maken met de wegen en middelen waarmee God soeverein is over alle dingen? (Nee.) In feite omhelst dit gezegde het tegenovergestelde; het spreekt ze tegen en gaat ertegen in. Je bent dus geïndoctrineerd met dit gezegde. En wat zou je kunnen denken als je het hoort en je de waarheid niet begrijpt, of als je een ongelovige bent? Hoe zou je dit gezegde opvatten? Allereerst sommen deze historici of geschiedenisboeken al zulke gebeurtenissen op, waarbij ze voldoende bewijs en historische gebeurtenissen gebruiken om de juistheid van het gezegde te onderbouwen. In het begin heb je dit gezegde misschien alleen uit een boek geleerd en ken je alleen het gezegde zelf. Je begrijpt het misschien maar op één niveau of tot op zekere hoogte totdat je je bewust wordt van deze gebeurtenissen. Maar zodra je deze historische feiten hoort, zal je herkenning en erkenning van het gezegde zich verdiepen. Je zult absoluut niet zeggen: “Sommige dingen zijn niet zo.” In plaats daarvan zul je zeggen: “Zo is het; als we kijken naar de geschiedenis van de oudheid tot het heden, heeft de mensheid zich op deze manier ontwikkeld – de geschiedenis wordt geschreven door de winnaars!” Wanneer je de zaak op zo’n manier opvat, welke zienswijzen en houdingen zul je dan hebben ten opzichte van je zelf-gedrag, je carrière, je dagelijks leven, en de mensen, gebeurtenissen en dingen om je heen? Zal zo’n opvatting je houding veranderen? (Ja.) Dat zal het zeker doen. Hoe zal het dan je houding veranderen? Zal het de richting van je leven en je methoden voor wereldlijke betrekkingen leiden en veranderen? Misschien geloofde je voorheen: ‘Harmonie is een schat; verdraagzaamheid is wijsheid’ en ‘Goede mensen hebben een vredig leven.’ Nu zul je denken: aangezien ‘de geschiedenis wordt geschreven door de winnaars’, zal ik, als ik functionaris wil worden, zorgvuldig rekening moeten houden met die-en-die. Ze staan niet aan mijn kant, ik kan ze dus niet promoveren – zelfs niet als ze het verdienen om gepromoveerd te worden. Terwijl je op deze manier over dingen nadenkt, zal je houding veranderen – en die zal snel veranderen. Wat veroorzaakt deze verandering? Het wordt veroorzaakt doordat je het idee en het gezichtspunt hebt aanvaard dat ‘De geschiedenis wordt geschreven door de winnaars.’ Wanneer je veel feiten hoort zal dit voor jou de juistheid van dit gezichtspunt in het werkelijke menselijke leven alleen maar verder bevestigen. Je zult er diep van overtuigd zijn dat je dit gezichtspunt moet toepassen op je eigen handelingen en gedrag om je toekomstige leven en vooruitzichten na te streven. Zal dit idee en gezichtspunt je dan niet veranderd hebben? (Ja.) En terwijl het je verandert, zal het je ook verderven. Zo is het nu eenmaal. Zulke kennis verandert en verderft je. Als we dus naar de kern van deze zaak kijken is het zo dat deze geschiedenissen, hoe nauwkeurig ze ook worden uiteengezet, uiteindelijk worden samengevat in dit gezegde, en word je met dit idee geïndoctrineerd. Is deze kennis de belichaming van de waarheid of de logica van Satan? (De logica van Satan.) Dat klopt. Heb Ik dit gedetailleerd genoeg uitgelegd? (Ja.) Nu is het duidelijk. Als je niet in God gelooft, dan begrijp je het van je leven niet – hoe langer je leeft, hoe meer je zult voelen dat je dwaas bent, en zul je denken dat je niet meedogenloos genoeg bent, en dat je meedogenlozer, sluwer, sinisterder en een slechter en boosaardiger mens zou moeten zijn. Je zult bij jezelf denken: als hij kan doden, dan moet ik brand stichten. Als hij één persoon doodt, dan moet ik er 10 doden. Als hij doodt zonder een spoor achter te laten, dan zal ik mensen schaden zonder dat ze het weten – ik zal zelfs hun nakomelingen mij drie generaties lang laten bedanken! Dit is de invloed die Satans filosofie, kennis, ervaring en lessen op de mensheid hebben uitgeoefend. In werkelijkheid is het slechts mishandeling en verdorvenheid. Daarom zal elke vorm van kennis die in deze wereld wordt gepredikt of verspreid, je indoctrineren met een idee of standpunt. Als je dit niet kunt onderscheiden, zul je vergiftigd worden. Al met al is één ding nu zeker: het maakt niet uit of deze kennis van het gewone volk komt of van officiële bronnen, of het door een minderheid wordt vereerd of door de meerderheid wordt vereerd – niets ervan is relevant voor de waarheid. De waarheid is de werkelijkheid van alle positieve dingen. De juistheid ervan wordt niet bepaald door het aantal mensen dat het erkent. De werkelijkheid van positieve dingen is zelf de waarheid. Niemand kan dit veranderen, noch kan iemand het ontkennen. De waarheid zal altijd de waarheid zijn.

Laten we het hebben over het feit dat God soeverein is over alle dingen. Sinds God de mensheid begon te leiden, heeft Hij ook een geschiedenis en een verslag bijgehouden. Hoe beziet God de menselijke geschiedenis? Wat God wil dat mensen zien, is de waarheid, en de evaluaties en conclusies die mensen over dingen trekken, zijn niet de waarheid. Maar waarom bezien mensen de geschiedenis niet op basis van Gods woorden en de waarheid? Omdat mensen afkerig zijn van de waarheid, de waarheid haten en helemaal niets van de waarheid aanvaarden. Daarom zijn ze in staat om met een reeks misleidende, belachelijke en absurde theorieën te komen. Bijvoorbeeld: de Heer Jezus werd ontvangen door de Heilige Geest. Dit is een positief ding. Maar wat zegt Satan erover? Satan erkent het feit van de ontvangenis door de Heilige Geest niet en spreekt zelfs de godslastering uit dat de Heer Jezus een bastaard is, dat Hij uit een mens is geboren. Satan neemt het vuilste woord van de mensheid, een uitdrukking die mensen minachten en verachten, en past het toe op de geboorte van de Heer Jezus. Is dit geen verdraaiing van de feiten? (Ja.) De ontvangenis door de Heilige Geest is het werk van God. En welke vorm Gods werk ook aanneemt: één ding is zeker: het is de waarheid, de onveranderlijke waarheid. Dus waarom aanvaardt Satan zo’n duidelijk feit niet, een feit dat door God was voorbeschikt en waarvan Hij getuigde? Waarom negeert Satan dit en beschrijft hij de Heer Jezus zelfs als een onwettig kind dat uit een mens is geboren? (Hij haat de waarheid, hij haat positieve dingen.) Hij brengt God opzettelijk in diskrediet! Satan is zich heel goed bewust van dit feit; hij ziet dit volkomen duidelijk in het spirituele rijk. Waarom doet hij het dan? Wat is zijn motief, wat is zijn bedoeling? Waarom verspreidt hij zo’n uitspraak? Hij is God opzettelijk aan het belasteren en in diskrediet aan het brengen. Wat is het doel van het in diskrediet brengen van God? Om mensen te laten geloven dat Jezus een onwettig kind is, dat ze dit schandelijk vinden en daardoor niet in Hem te geloven. Satan denkt: als mensen geen geloof in je hebben, dan zul je je werk niet kunnen voltooien, nietwaar? In werkelijkheid zal de waarheid altijd de waarheid zijn. Hoewel de hele mensheid het destijds verwierp, heeft de Heer Jezus tweeduizend jaar later toch volgelingen en mensen die Hem over de hele wereld prijzen, wordt het kruis overal prominent getoond en heeft Satan gefaald. Heeft Satans uitspraak gewerkt? (Nee, dat heeft die niet.) Daarom is deze uitspraak niet de waarheid; het houdt geen stand en het is nutteloos Hem in diskrediet te brengen. God trekt zich er niets van aan of dit ding dat Hij deed nu wel of niet overeenkomt met de noties en verbeeldingen van mensen, of dat het nu wel of niet in strijd is met de traditionele cultuur, gezegden of morele ethiek van de mensheid. Waarom trekt God zich er niets van aan? Waar raakt dit aan? Aangezien God soeverein is over alles, kunnen deze duivelse woorden van Satan Gods werk vernietigen? Jullie kunnen dit niet doorzien, nietwaar? (Nee, dat kunnen we niet.) Zeg Mij, is niet alles in Gods handen? (Ja.) Zou Satans duivelse uitspraak, die paar woorden, Gods managementplan kunnen vernietigen? Is dat mogelijk? (Nee, dat is het niet.) Satan wil slagen, maar kan hij dat? De waarheid zal altijd de waarheid zijn. Dit is de kracht van de waarheid. De kracht van de waarheid is iets dat niemand – inclusief Satan – kan veranderen. Zelfs nu blijft Satan die uitspraak verspreiden. Werkt het? Nee, dat doet het niet. Het werk van het Tijdperk van Genade is voorbij; het evangelie van de Heer Jezus is verspreid tot aan de uiteinden der aarde en het nieuwe werk van het oordeel in de laatste dagen is al vele jaren aan de gang. Satan heeft allang gefaald en is vernederd. Heeft het dus nu enig nut voor Satan om boos en gefrustreerd te zijn? Nee, dat heeft geen nut. Daarom zal het geen stand houden, ongeacht de zienswijze, of hoe hoog het kennisniveau is, of het aantal mensen onder wie de zienswijze wordt toegepast en verspreid, dit heeft allemaal geen nut. Gods werk is niet te stoppen; zelfs Satan kan het niet stoppen. Denken een paar onbeduidende mensen werkelijk dat ze Gods werk kunnen stoppen? Dat is een waanzinnig! Velen van jullie zijn opgegroeid met deze ongegronde geruchten en hebben Satans misleidende zienswijzen aanvaard; jullie hoofden waren gevuld met dingen zoals Satans logica, filosofieën, kennis en wetenschap. En wat gebeurde er toen? Toen Gods woorden tot jullie kwamen, hoorden jullie toch Gods stem en keerden jullie terug voor God. Satans geruchten en duivelse woorden waren nutteloos. Ze hebben de voortgang van Gods werk niet in het minst gestopt. In alle landen is Gods uitverkoren volk Gods werk in de laatste dagen gaan aanvaarden. Ze eten en drinken elke dag Gods woorden, luisteren naar preken en communiceren. Ze vervullen hun plichten voor God en getuigen van Hem. Satan peinst hierover en zegt: “Waarom werken mijn vele misleidende woorden niet? Ik heb zoveel dingen gedaan om gods uitverkoren volk te onderdrukken, te arresteren en te mishandelen, waarom hebben ze vrijwel geen effect gehad? Waarom neemt het aantal gelovigen in god in tegendeel alleen maar toe?” Dan weet hij in zijn hart dat God werkelijk almachtig is, waarna hij grondig wordt vernederd – vandaar het gezegde: ‘Satan zal altijd worden verslagen door de handen van God.’ Is dit een feit? (Ja.) Het zijn inderdaad Gods woorden die alles kunnen volbrengen! Satan en alle duivelskoningen dienen God. In Gods handen zijn het gebruiksvoorwerpen en contrasten. Hebben deze gebruiksvoorwerpen en contrasten iets met ons te maken? (Nee.) Nee, dat hebben ze niet. Wij hoeven ons alleen maar te richten op het geloven in God, we hebben niets met hen te maken. Of het nu koningen of bandieten zijn, ze zijn van Satan en ze zullen worden vernietigd. We hoeven God alleen maar met heel ons hart te volgen, Satan voor altijd te verraden en alleen met God mee te gaan. Dit is het juiste om te doen.

Ik heb een voorbeeld gegeven van kennis en ervaring, jullie zouden deze dingen dus nu wat nauwkeuriger moeten begrijpen. Wat is het doel van het communiceren over deze dingen? Enerzijds is het om jullie in staat te stellen deze feiten en voorbeelden te gebruiken om antichristen te onderscheiden, en ook om dit aspect van de gezindheid van antichristen bij jullie zelf te herkennen. Anderzijds, kan dit soort discussies sommige mensen er niet van weerhouden om roekeloos te handelen? (Ja.) In het verleden waren bepaalde mensen bij het vervullen van hun plicht geneigd te vertrouwen op ervaring en ouderwetse manieren, ze hielden vast aan hun eigen manieren van doen. Daarmee hinderden en verstoorden ze het werk van Gods huis, en werden bijgevolg aangepakt. Ze waardeerden hun verouderde praktijken en ervaring boven alles en stonden nooit stil bij de belangrijkste dingen: wat God had gezegd of van mensen had geëist, of hoe ze zich aan de waarheidsprincipes moesten houden. Ze hielden ook koppig vast aan hun verouderde praktijken en gebruikten hiervoor bovendien een absurde logica als basis: ‘We hebben het altijd zo gedaan’, ‘Waar wij vandaan komen werd het altijd zo gedaan’. Dit is hoe onze voorouders het deden.’ Waarom benadrukten ze altijd zulke dingen? Dit bewees dat ze geen nieuwe dingen aanvaardden; dat ze de waarheid niet aanvaardden. Ze konden de onhandigheid, achterlijkheid en belachelijkheid van deze verouderde manieren niet doorzien. Ze waren zich er niet van bewust dat er nieuwe manieren waren om dingen te doen, manieren die geavanceerder, nauwkeuriger en gepaster waren. Ze hielden altijd vast aan hun ouderwetse manieren, vertrouwend op hun oude ervaring, denkend dat ze behoorlijk vooruitstrevend waren; dat ze de waarheid beoefenden. Zijn dit geen absurde types? ‘Waar wij vandaan komen werd het altijd zo gedaan’, ‘De manier waarop ik het voorheen deed’, ‘We hebben het altijd zo gedaan’ – kunnen deze oude manieren, deze archaïsmen, de waarheidsprincipes vervangen? Betekent dingen op de ouderwetse manier doen dat iemand de waarheid beoefent? Die mensen begrepen niets, noch konden ze iets doorzien. Zijn het geen oude knarren die vasthouden aan de oude manieren en koppig zijn? Het is te moeilijk voor zulke mensen om de waarheid te aanvaarden! Zeg Mij, hoe benader je iets, ongeacht of het nieuw of oud is? Hoe ga je ermee om? Vanuit welke basis ga je ermee om? Als iedereen slechts beperkte kennis over iets heeft, hoe benader je het dan op een manier die juist is en in overeenstemming met de principes? Je moet het eerst aan iemand vragen die relatief veel expertise heeft op dit gebied. Zolang je iemand vindt met kennis van zaken, zul je een pad hebben. Als je niemand met kennis van zaken kunt vinden, kun je de kwestie volledig oplossen door online advies te zoeken of informatie op te zoeken. En terwijl je zoekt, moet je tot God blijven bidden en naar Hem opzien; laat God een weg voorwaarts openen. Hoe noemen we dit? We noemen dit de beoefeningsprincipes. Sommigen van jullie denken bij zichzelf: ik ben een professional op dit gebied met een schat aan ervaring. Ik heb hier zelfs prijzen voor gekregen. Ik beschik dus over dit kapitaal. Aangezien dit werk mij is toevertrouwd, ben ik degene die de leiding heeft. Ik heb het gezag om beslissingen te nemen en alles hangt van mij af. Iedereen moet mijn bevelen opvolgen en mij gehoorzamen. Wat iemand anders zegt doet er niet toe en iedereen die het niet met mij eens is, moet zijn mond houden! Is deze manier van denken juist? Het is beslist niet juist. Je houding en de gezindheid die je onthult zijn problematisch. In je hart denk je dat het aanvaarden van deze opdracht je het recht geeft om macht uit te oefenen. Je wilt de dienst uitmaken en niemand anders mag iets te zeggen hebben. Het is alsof je de medewerking van andere mensen niet nodig hebt, noch dat iedereen zijn mening geeft; alles gaat op de manier die jij zegt, het is allemaal aan jou. Wat voor soort gezindheid is dit? Is dit niet te arrogant en getuigt dit niet van een gebrek aan verstand? Dit is de gezindheid van een antichrist. Het kan zijn dat je van een iets beter kaliber bent dan anderen, je hebt misschien een beetje inzicht en een beetje ervaring in deze zaak. Er is echter één ding dat je duidelijk moet zijn: geen van deze dingen die je bezit, is de waarheid. Als je gelooft dat je van een wat beter kaliber bent, enig inzicht hebt, enig talent hebt en enige kennis bezit, en je beschouwt deze dingen als de waarheid, en gelooft dat jij de waarheid bent, en denkt dat iedereen jouw bevelen moet opvolgen en jouw regelingen moet gehoorzamen, is dit dan niet de gezindheid van een antichrist? Als je de dingen werkelijk op deze manier doet, dan ben je niets minder dan een antichrist. Wat is er mis met je dat je je gaven als de waarheid behandelt? Het kaliber, het inzicht, de talenten en de kennis die je bezit, zijn niet verkeerd. Wat ontleden we hier dus? Wat we ontleden is je gezindheid – een verdorven gezindheid die je achter deze dingen met je meedraagt; een arrogante gezindheid, een zelfgenoegzame gezindheid. Wanneer je je gaven als de waarheid behandelt, geloof je dat je de waarheid hebt omdat je deze gaven bezit. Je vervangt de waarheid door zulke gaven, wat voor soort gezindheid is dit dan? Is dit niet de gezindheid van een antichrist? Antichristen behandelen allemaal hun eigen gedachten, hun eigen geleerdheid, gaven en talenten als de waarheid. Ze denken dat ze door deze gaven te bezitten, de waarheid bezitten. Ze eisen daarom dat anderen hen gehoorzamen, hun bevelen opvolgen en hun macht gehoorzamen. Dit is waar antichristen de fout in gaan. Bezit je werkelijk de waarheid? Je hebt geen waar begrip van God, noch heb je een Godvrezend hart, laat staan dat je iemand bent die zich aan God onderwerpt, en je bezit de waarheid niet in het minst. Toch ben je arrogant, verwaand en zelfgenoegzaam, en denk je dat je de waarheid bezit en dat anderen jou moeten gehoorzamen en jouw bevelen moeten opvolgen. Je bent een authentieke antichrist.

Het werk van het verspreiden van het evangelie omvat verschillende projecten die vereisen dat mensen verschillende vaardigheden en beroepen bestuderen en leren; sommige mensen begrijpen Gods bedoeling echter niet en dwalen gemakkelijk af. Ze bestuderen alleen professionele kennis en vaardigheden zonder ook maar een greintje van de waarheid te aanvaarden. Wat voor soort persoon is dit? (Iemand met de gezindheid van een antichrist die zich richt op gaven.) Juist. Dit is het type persoon dat we ontmaskeren; dit type persoon heeft de gezindheid van een antichrist en in ernstige gevallen is hij een antichrist. Hij wil deze gelegenheid gebruiken om deze dingen te leren en vervolgens de beste van de besten te worden onder al degenen die dit beroep of deze vaardigheid beheersen, om degene te worden die het meest geleerd en bekwaam is op dit gebied, zodat anderen voor alles op hem zullen vertrouwen en naar hem zullen luisteren in plaats van de waarheid te beoefenen, terwijl hij binnen deze groep een leidende rol op zich neemt. Daarin ligt het probleem. Wat voor soort mensen zijn zo? Degenen die alleen maar proberen allerlei kennis, geleerdheid en ervaring te bestuderen en zich daarmee toe te rusten; die bij alles wat ze doen vertrouwen op hun kaliber, talenten en gaven. Vroeg of laat zullen ze allemaal zo’n pad bewandelen. Dit is onvermijdelijk. Dit is het pad van Paulus. In welk gebied of veld je je ook bevindt, iets meer kennis en ervaring hebben, of iets meer lessen hebben geleerd dan anderen, is niet voldoende om aan te tonen dat je de waarheid begrijpt of de waarheidswerkelijkheid bent binnengegaan. Het betekent zeker niet dat je de waarheid hebt verkregen. Waarmee kan dit dan wel voldoende worden aangetoond? Met het verkrijgen van een beter begrip van de principes voor het vervullen van dit soort plicht en door in de loop van het bestuderen van deze professionele vaardigheden de vereiste normen van Gods huis voor het vervullen van deze plicht te verwerven. Er zijn mensen die weerbarstiger worden naarmate je meer probeert hen professionele kennis te laten leren. Ze denken dat het onmogelijk is om hun plicht te vervullen, en zeggen zelfs: “In God geloven zou moeten gaan over het loskomen van de ongelovige wereld, waarom moeten we dan de vaardigheden en kennis van de ongelovige wereld leren?” Ze willen niet leren. Dit is luiheid. Ze hebben geen verantwoordelijke houding ten opzichte van hun werk, het ontbreekt hen aan trouw en ze zijn niet bereid om ook maar enige moeite te doen voor een dergelijk zaak. Het doel van het leren van professionele kennis en vaardigheden is om je plicht goed te vervullen. Er is veel kennis en gezond verstand waarmee je nog in aanraking moet komen en die je moet leren. Dit is Gods vereiste en opdracht aan de mens. Daarom zal het leren van deze dingen niet tevergeefs zijn; het is allemaal omwille van het goed vervullen van je plicht. Sommige mensen denken dat ze na het leren van zulke vaardigheden voet aan de grond kunnen krijgen in Gods huis. Leidt deze manier van denken niet tot problemen? Deze visie is verkeerd. Is er iemand die in staat is dit pad te bewandelen? Hoe groter de macht, hoe groter de reikwijdte van het werk, hoe groter de verantwoordelijkheid die dit soort persoon krijgt, hoe groter het gevaar waarin hij verkeert. Hoe ontstaat dit gevaar? Het komt natuurlijk doordat hij verdorven gezindheden heeft, en de gezindheid van een antichrist. Wanneer hij dingen doet richt hij zich alleen op hoe hij de taak moet uitvoeren en doet hij het plichtmatig. Hij zoekt de principes niet. Hij komt niet, door het proces van het vervullen van zijn plicht, tot een begrip van Gods bedoelingen, noch komt hij tot een verder begrip of een verder bevatten van de waarheidsprincipes. Hij zoekt de principes niet, noch onderzoekt of beoordeelt hij de verdorvenheid die hij onthult, de onjuiste zienswijzen die in hem opkomen of de verkeerde gesteldheden waarin hij vervalt tijdens het vervullen van zijn plicht. Hij richt zich alleen op uiterlijke praktijken en besteedt alleen aandacht aan het beheersen van en zich toerusten met de verschillende soorten kennis die vereist zijn in zijn plicht. Hij gelooft dat kennis leidend is, in welke branche je ook werkzaam bent; dat hij sterk zal worden en zich een plaats zal veroveren in een groep als hij kennis bezit; en dat, ongeacht de groep waarin hij zich bevindt, degenen met een hoog kennisniveau en hogere academische graden een hoge status hebben. In een ziekenhuis is de ziekenhuisdirecteur bijvoorbeeld over het algemeen de allerbeste in alle aspecten van het beroep en bezit hij de beste technische vaardigheden. Zulke mensen denken dat dit ook het geval is in Gods huis. Is deze manier van het begrijpen van de dingen juist? Nee, dat is het niet. Dit gaat in tegen het gezegde: ‘De waarheid heerst in het huis van God.’ Zulke mensen geloven dat kennis heerst in Gods huis, dat wie kennis en ervaring heeft, wie genoeg anciënniteit en voldoende kapitaal heeft, zich een plaats zal veroveren in Gods huis, en dat iedereen naar hem moet luisteren. Is dit gezichtspunt niet verkeerd? Sommige mensen denken en handelen misschien onbewust op deze manier; ze streven dit na, en misschien lopen ze op een dag tegen een muur. Waarom zouden ze tegen een muur kunnen lopen? Kan iemand die de waarheid niet liefheeft of nastreeft, die de waarheid volkomen negeert, zichzelf begrijpen? (Nee.) En terwijl hij zichzelf niet begrijpt, heeft hij zich met veel kennis toegerust, enige prijs betaald voor Gods huis en enige bijdragen geleverd – waarin heeft hij deze veranderd? Hij heeft ze in kapitaal veranderd. En wat is dit kapitaal voor hem? Het is een verslag van zijn beoefening van de waarheid, bewijs dat hij de waarheidswerkelijkheid binnengaat en de waarheid begrijpt. Dit is waarin hij deze dingen heeft veranderd. In het hart van elk individu wordt het begrijpen van de waarheid en het binnengaan van de waarheidswerkelijkheid beschouwd als een goed en positief ding. Natuurlijk is dit ook waar in de ogen van dit soort persoon. Het is echter jammer dat hij kennis voor de waarheid heeft aangezien. Ondanks dat dit een vergissing is, voelt hij zich er nog steeds goed over. Dit is een teken van gevaar. Wat voor soort persoon zou zo handelen? Alle mensen die geen geestelijk begrip hebben, zouden zo handelen en onbewust het verkeerde pad inslaan. En als ze er eenmaal op zitten, zul je niet in staat zijn hen terug te halen. Als je met hen over de waarheid communiceert, ze op hun gesteldheden wijst en hen ontmaskert, zullen ze het niet begrijpen, ze zullen dit niet op zichzelf kunnen betrekken. Dit is een ernstig gebrek aan geestelijk begrip. Zo iemand behandelt zijn kennis, ervaring en lessen natuurlijk als de waarheid. En zodra ze deze dingen als de waarheid gaan beschouwen, zal er uiteindelijk een bepaalde situatie ontstaan. Dit is onvermijdelijk. Stel dat God het ene zegt en dit soort persoon het andere – dan zouden hun perspectieven zeker verschillen. Wiens perspectief zou dit soort persoon dan als juist beschouwen? Hij zal zijn eigen perspectief als juist beschouwen. Zal hij zich dan aan God kunnen onderwerpen? (Nee.) Wat zal hij doen? Hij zal vasthouden aan zijn eigen perspectief en ontkennen wat God heeft gezegd. Behandelt hij zichzelf door dit te doen niet als de belichaming van de waarheid? (Ja.) Hij denkt dat hij, net als een boeddhist, eindelijk succes heeft behaald in zijn zelfcultivering; terwijl hij God ontkent, laat hij zich door anderen behandelen als God, en denkt hij dat hij de belichaming van de waarheid is geworden. Hoe absurd is dat! Stel bijvoorbeeld dat iemand bijzonder bedreven is op een bepaald kennis- of vakgebied. Omdat Ik een leek ben op dit gebied, stel Ik hem vragen die verband houden met dit vakgebied, maar wanneer Ik dat doe, begint hij op te scheppen. Wat voor soort persoon is dit? Zeg Mij, is het fout van me om hem vragen te stellen? (Nee.) Waarom stel Ik hem dan vragen? Omdat sommige zaken verband houden met werk en beroepen, en aangezien Ik ze niet begrijp, moet Ik het aan iemand anders vragen. Bovendien weet Ik dat hij ervaring heeft en deze zaken begrijpt. Het is absoluut gepast dat Ik hem vragen stel. Zijn Mijn bedoeling en benadering juist? (Ja.) Hier zou niets mis mee moeten zijn, toch? Wat is dan de juiste manier waarop die persoon deze zaak zou moeten behandelen? Hij zou Mij alles moeten vertellen wat hij begrijpt. En hoe zou hij er dan over moeten denken? Wat is de juiste manier om erover te denken? Wat is de verkeerde manier? Hoe zou een normaal, rationeel persoon erover denken? Hoe zou iemand met de gezindheid van een antichrist erover denken? Sommige mensen zeggen, wanneer ze horen dat Ik het niet begrijp: “O, je begrijpt het niet! Je weet niet hoe moeilijk het voor ons was om het te doen! Je weet dit niet en je begrijpt het niet!” Terwijl ze praten, beginnen ze op te scheppen. En wat betekent dit opscheppen? Dat er een probleem is. Deze mensen zijn normaalgesproken zo verfijnd en vroom, waarom beginnen ze dan plotseling op te scheppen? (Ze beschouwen zichzelf als de waarheid omdat ze een beetje kennis begrijpen en een beetje ervaring hebben.) Dat klopt. Toen anderen hun eerder een vraag stelden, vonden ze het niet zo bijzonder. Maar wanneer Ik hun een vraag stel, denken ze: ‘Ben jij niet de waarheid? Word jij niet geacht alles te begrijpen? Hoe kun je zo’n zaak niet begrijpen? Als jij dit niet begrijpt, dan sta ik boven jou.’ Ze willen een beetje opscheppen. Is dit niet wat ze denken? (Ja.) Ze voelen zich niet geëerd, in plaats daarvan komt er een soort satanische gezindheid bij hen naar boven. Plotseling voelen ze zich toch zo machtig tussen hemel en aarde! Is dit geen misvatting? Zijn dit geen domkoppen? (Ja.) Dat denk Ik ook. Alleen een domkop zou zo denken. Begrijpen ze niet alleen maar een beetje van dit vakgebied? Er zijn veel dingen die mensen niet weten; ze zouden een beetje zelfbewustzijn moeten hebben. Sommige mensen weten een beetje van stoffen en kunnen met een vrij grote mate van zekerheid het type materiaal bepalen door het alleen maar aan te raken. Als je hen complimenteert en zegt: “Het lijkt erop dat je verstand hebt van stoffen”, zullen ze antwoorden: “Dat klopt. Jullie zouden dit niet weten, aangezien jullie er niet over hebben geleerd. Ik heb erover geleerd, ik ben op dit gebied meer een expert dan jullie. Ik kijk niet op jullie neer, jullie moeten gewoon echt meer studeren.” Is dit niet heel weerzinwekkend? Dan zijn er mensen die een beetje koken en beginnen op te scheppen over hoeveel gerechten ze kunnen maken en hoeveel maaltijden ze kunnen koken. Sommige mensen werkten een tijdje als blotevoetendokter. Wanneer hun broeder of zuster een lichte ziekte krijgt en hun vraagt om hem of haar een massage te geven of acupunctuur of cupping bij hem of haar uit te voeren, en vraagt of dat hem of haar kan genezen, antwoorden ze: “Denk je dat dit zo gemakkelijk behandeld kan worden? Jullie begrijpen het niet. Wij in de medische professie weten allemaal dat het menselijk lichaam complex is. Er zijn mysteries rond gods schepping van de mens. Het hangt dus van de omstandigheden af of acupunctuur of cupping gebruikt kan worden.” In werkelijkheid weten ook zij heel weinig. Ze zijn niet in staat om enige medische aandoening duidelijk uit te leggen of veel ziekten te behandelen. Om hun gezicht te redden, doen ze zich heel belangrijk voor, doen ze alsof en gedragen ze zich als een expert. De uitingen van deze verschillende typen mensen tonen aan dat verdorven mensen allemaal de gezindheid van Satan en de gezindheid van een antichrist hebben. Toch zijn er nog ernstigere gevallen waarin mensen zich vermommen en tot het bittere einde doen alsof. Ongeacht of anderen hen prijzen, koesteren ze diep vanbinnen een duistere gedachte. Wat is deze gedachte? ‘Ik zal nooit iemand mijn ware identiteit en mijn ware capaciteiten laten weten. Als ze bijvoorbeeld slechts een blotevoetendokter zijn, proberen ze anderen altijd te laten denken dat ze een gerenommeerde arts zijn. Ze willen nooit dat iemand er achter komt dat ze maar plattelandsdokter zijn, of te weten komt of ze nu wel of niet daadwerkelijk ziekten kunnen behandelen. Ze zijn bang dat andere mensen de waarheid van hun situatie te weten komen. En in hoeverre weten ze te verbergen wie ze werkelijk zijn? In zoverre dat iedereen die met hen in contact komt, denkt dat ze nooit fouten maken en dat ze geen enkele tekortkoming hebben; dat ze bedreven zijn in alles wat ze hebben geleerd en alles kunnen doen wat anderen nodig hebben. Als anderen hun vragen of ze wel of niet kunnen koken, zullen ze zeggen dat ze dat kunnen. Wanneer er wordt geïnformeerd of ze een Mantsjoe-Han-banket kunnen bereiden, zullen ze “Jazeker” antwoorden als ze hiernaar worden gevraagd, hoewel ze bij zichzelf denken: ‘Dat kan ik niet’. Maar wanneer hun wordt gevraagd het te doen, zullen ze met een excuus komen om te weigeren. Is dit geen bedrog? Ze doen alsof ze alles weten, alles kunnen, tot alles in staat zijn – zijn ze geen domkop? Wat is het ene ding dat antichristen gemeen hebben, ongeacht of ze een domkop zijn of een beetje kaliber, enige capaciteiten of gaven hebben? Het is hun verlangen om te doen alsof ze alles begrijpen, om te doen alsof ze de waarheid zijn. Hoewel ze niet direct beweren de waarheid te zijn, willen ze doen alsof ze de werkelijkheid van alle positieve dingen zijn, dat ze alles kunnen. Is de implicatie dan niet dat ze de belichaming van de waarheid zijn? Ze geloven dat ze de belichaming van de waarheid zijn, dat alles wat ze zeggen juist is, dat het de waarheid is.

Er zijn mensen die een speciale taak toegewezen krijgen door de Boven. Toen ze dit vernamen, dachten ze bij zichzelf: ‘Deze taak is mij toevertrouwd door de Boven, mijn macht is daardoor groter geworden. Ik krijg nu de kans om mijn talenten en macht te tonen. Ik zal degenen onder mij laten zien hoe formidabel ik ben. In de omgang met de broeders en zusters commanderen ze hen en zeggen: “Ga dit doen!” Wanneer hun wordt gevraagd hoe ze het moeten doen, zeggen ze: “Ga je het doen of niet? Als je het niet doet, zal ik je aanpakken! Dit is een bevel van de boven. Kun jij het je veroorloven hen te beledigen door het te vertragen? Wanneer de boven verantwoording eist, wie kan het zich dan veroorloven deze verantwoordelijkheid te dragen?” De broeders en zusters antwoorden: “We willen dit gewoon uitzoeken en uitvinden wat de principes zijn die we moeten toepassen, in plaats van lukraak te werk te gaan en zo maar een aanpak toe te passen die ons goeddunkt. Alles moet volgens principes worden gedaan. Wat de zaak ook is, of hoe dringend of belangrijk die ook mag zijn; wie die ook maar toevertrouwt, het is een onveranderlijke waarheid dat je je aan principes moet houden. Dit is onze plicht en we moeten verantwoordelijk zijn. God vereist van ons dat we principes zoeken. We zoeken en vragen met een verantwoordelijke houding om verduidelijking. Daar is niets mis mee. Jij moet deze zaak voor ons verduidelijken.” Toch antwoorden ze: “Wat valt er over deze zaak te zeggen? Kan wat de boven heeft gezegd verkeerd zijn? Schiet op en doe het!” Waarop de broeders en zusters antwoorden: “Aangezien de Boven het heeft gezegd, zullen we het zeker direct doen. Maar kun je ons duidelijk vertellen hoe het moet worden gedaan? Zijn er specifieke regels of instructies?” Ze zeggen: “Doe wat jullie goeddunkt. De instructies van de boven waren niet zo gedetailleerd. Zoek het zelf maar uit!” Wat voor soort persoon is dit? Laten we hun motief of de diepere oorzaak hiervan even vergeten; laten we in plaats daarvan eerst hun gezindheid onderzoeken. Is deze aanpak van hen goed? (Nee.) Hoe hebben ze zo’n aanpak kunnen bedenken? Is dit een normale aanpak? (Nee, dat is het niet.) Het is niet normaal. Is dit een probleem met hun mentale toestand of hun gezindheid? (Een probleem met hun gezindheid.) Juist, hun gezindheid is problematisch. Er is een uitdrukking die ‘zijn kans afwachten’ heet. Het verwijst ernaar dat ze in het verleden nooit de juiste gelegenheid hebben gehad om hun macht uit te bouwen; maar nu zo’n gelegenheid zich heeft voorgedaan, zullen ze die aangrijpen en gebruiken als voorwendsel om te handelen. Wat voor soort gezindheid is dit? Welke plicht je ook van de Boven ontvangt, de principes van je handelingen kunnen niet veranderen. Wanneer de Boven je een klus of taak toevertrouwt, is het slechts een opdracht die je wordt toevertrouwd. Het is ook je plicht om het te doen. Kun je echter, na een opdracht van de Boven te hebben ontvangen en de taak op je te hebben genomen, beweren een gevolmachtigd ambassadeur en expert op het gebied van de waarheid te zijn? Heb je nu de bevoegdheid om anderen te commanderen en te doen wat je wilt? Mag je gewoon je eigen neigingen volgen en handelen zoals het je belieft, volgens je eigen voorkeuren en op je eigen manier? Is er enig verschil tussen de Boven die je rechtstreeks iets toevertrouwd en het uitvoeren van je gebruikelijke plicht zoals je normaal gesproken zou doen? Er is geen verschil; beide zijn je plicht. Aangezien beide je plicht zijn, zijn de principes voor het doen van dingen dan veranderd? Nee, dat zijn ze niet. Daarom zijn de essentie en aard van je plicht hetzelfde, van wie je je plicht ook ontvangt. Wat bedoel ik hiermee? Het betekent dat je volgens principes moet handelen, welk plicht je ook doet. Het betekent niet dat, alleen maar omdat de Boven je rechtstreeks heeft toevertrouwd iets te doen, je het kunt doen op elke manier die je maar wilt, en dat alles wat je doet juist en gerechtvaardigd zal zijn. Kun je zelfs als je enige bekwaamheden hebt afwijken van het pad van het zoeken van de waarheidsprincipes? Je bent nog steeds een verdorven mens. Je bent geen god geworden; je zit niet in een speciale groep. Jij bent nog steeds jij, en je zult altijd menselijk zijn. In de Bijbel zijn er veel mensen die persoonlijk door God werden geroepen: Mozes, Noach, Abraham, Job en vele anderen. Er zijn ook veel mensen die met God hebben gesproken; er was echter niet één van deze mensen die geloofde dat hij een bijzonder persoon of lid van een speciale groep was. Onder deze mensen zagen sommigen God persoonlijk verschijnen in vuurvlammen, anderen hoorden Gods uitspraak met hun eigen oren, sommigen hoorden boodschappers Gods woorden overbrengen, terwijl weer anderen persoonlijk Gods beproevingen ontvingen. En was er iemand onder hen die door God werd beschouwd als anders dan gewone mensen? (Nee.) Nee. God ziet dat niet zo. Maar als je het zo begrijpt en jezelf altijd als een bijzonder persoon beschouwt, wat voor soort gezindheid heb je dan? (De gezindheid van een antichrist.) Het is inderdaad de gezindheid van een antichrist, wat angstaanjagend is! Zelfs als God Zijn handen op je hoofd zou leggen en je de macht zou schenken om gesteund door goddelijke kracht wonderen te verrichten, of bepaalde taken te volbrengen, zou je nog altijd een mens blijven; je zou niet de belichaming van de waarheid kunnen worden. Wat betekent dit? Het betekent dat je nooit het recht zult hebben om de naam van God te gebruiken om tegen de waarheid in te gaan en te handelen zoals het je belieft; dat is het gedrag van de aartsengel. Soms gebruikt God speciale methoden of speciale kanalen om bepaalde mensen op te dragen speciale dingen te doen, speciaal werk te verrichten of speciale gebeurtenissen of taken over te brengen. Dit komt doordat God gelooft dat deze mensen in staat zijn zulk werk op zich te nemen, dat ze het werk dat God hun heeft toevertrouwd kunnen voltooien, dat ze Gods vertrouwen waardig zijn – en niets meer. Zelfs als ze persoonlijk een opdracht hebben gekregen van God Zelf, de uitspraken uit Gods mond hebben gehoord of met God hebben gesproken, zullen ze toch een gewoon mens blijven. Ze zullen niet worden verheven van een gewoon schepsel tot een uniek of hoger schepsel. Dat zal nooit gebeuren. Daarom kunnen, te midden van de mensheid, in het huis van God, hoe speciaal bepaalde dingen zoals iemands talenten, identiteit, status, ervaring of lessen ook mogen zijn, ze niet worden veranderd in de belichaming van de waarheid. Als iemand zo schaamteloos doet alsof hij dat is, dan is die persoon ongetwijfeld een antichrist. Het is mogelijk dat sommige mensen af en toe zo’n gezindheid openbaren, maar toch nog altijd de waarheid kunnen aanvaarden en berouw kunnen hebben. Zulke mensen hebben de gezindheid van een antichrist en bewandelen het pad van een antichrist; maar hebben nog steeds hoop om gered te worden. Als iemand echter consequent doet alsof hij de belichaming van de waarheid is, blijft geloven dat hij gelijk heeft en weigert berouw te tonen, dan is hij een echte antichrist. Iedereen die een antichrist is, zal geen jota van de waarheid aanvaarden. Zelfs als ze worden onthuld en geëlimineerd, kunnen ze zichzelf nog steeds niet kennen; noch kunnen ze werkelijk berouwvol zijn. Sommige leiders en werkers hebben alleen de gezindheid van een antichrist. De principes waarnaar ze handelen en de paden die ze kiezen zijn dezelfde als die van een antichrist. Ook zij missen verstand en begrijpen de waarheid niet, zijn zich niet bewust van de aard en gevolgen van hun daden en handelen roekeloos. Wat hen echter onderscheidt, is dat sommigen van hen nog steeds iets kunnen aanvaarden van wat Ik zeg. Mijn woorden kunnen hen nog steeds aansporen en als waarschuwing voor hen dienen. Hoewel ze de gezindheid van een antichrist hebben, kunnen ze nog steeds iets van de waarheid aanvaarden; ze kunnen het snoeien aanvaarden, ze kunnen werkelijk berouwvol zijn en tot op zekere hoogte berouw tonen. Dit onderscheidt hen van antichristen. Dit zijn mensen die alleen de gezindheid van een antichrist hebben. Er is een overeenkomst tussen het hebben van de aard-essentie van een antichrist en het hebben van de gezindheid van een antichrist. Ze zijn in wezen hetzelfde, het gemeenschappelijke kenmerk van een antichrist en iemand met de gezindheid van een antichrist is dat ze beiden de gezindheid van een antichrist hebben. Sommigen van deze mensen kunnen echter de waarheid aanvaarden en oprecht berouw tonen. Zo iemand is geen antichrist, maar eerder iemand met de gezindheid van een antichrist. Dit is het verschil tussen een antichrist en degenen met de gezindheid van een antichrist. Iedereen die zelfs geen greintje van de waarheid kan aanvaarden en geen waar berouw heeft, is een echte antichrist. Iedereen die de waarheid kan aanvaarden en waar berouw heeft, is iemand met de gezindheid van een antichrist en kan worden gered. Jullie moeten een duidelijk onderscheid kunnen maken tussen deze twee typen mensen en geen blinde typeringen maken. Welk type zijn jullie? Sommige mensen zeggen misschien: “Waarom heb ik het gevoel dat ik hetzelfde ben als een antichrist? Er lijkt geen verschil te zijn.” Dit gevoel is accuraat, er is geen duidelijk verschil. Als je de waarheid kunt aanvaarden en waar berouw kunt tonen, dan is dat het enige verschil. Het is ook een verschil in termen van menselijkheid. Dat wil zeggen, een antichrist is een kwaadaardig persoon. Iemand met de gezindheid van een antichrist daarentegen is geen kwaadaardig persoon; hij heeft gewoon een verdorven gezindheid. Dat is het enige verschil. Er is geen verschil in hun verdorven gezindheden, ze zijn in dit opzicht allemaal hetzelfde, dit is een overeenkomst die ze allemaal delen. De verschillende toestanden van de verdorven mensheid die door Gods woorden worden blootgelegd, zijn volledig accuraat en wijken niet in het minst af van de werkelijkheid. Wanneer Gods uitverkoren volk Gods woorden leest, voelen ze zich allemaal hetzelfde; ze delen allemaal hetzelfde begrip, ze verschillen alleen in de diepte van hun ervaringen. Ze erkennen allemaal hun eigen arrogantie en gebrek aan verstand. Ze zijn allemaal in staat te beseffen dat ze te veel verdorven gezindheden hebben, dat Satans verderving van de mensheid te diep gaat en dat het voor God niet gemakkelijk is om de mensheid te redden. Hoewel er al heel veel is gezegd, valt er nog meer te zeggen. Ze erkennen allemaal dat de mensheid arm en zielig, blind en onwetend is. Ze zijn zich er allemaal van bewust dat het Satan is die de mensheid te diep heeft verdorven, dat de diepere oorzaak van de verdorvenheid en boosaardigheid van de mensheid ligt in Satans verderving en beheersing van de mensheid. Toen ze door Satan werden verdorven, raakte de mensheid besmet met Satans gif, waardoor ze de gezindheid van Satan ontwikkelde en de rationaliteit, het geweten en het verstand van normale mensen verloor. Mensen misten het vermogen om onderscheid te maken tussen goed en kwaad. Als God geen wetten voor de mensheid had vastgesteld, zouden mensen niet weten of het goed of fout is om iemand te slaan of te doden; of om te stelen of losbandig te zijn. Ze zouden geloven dat hun daden gerechtvaardigd waren en dat ze op zo’n manier moesten handelen. Toen God echter wetten en geboden uitvaardigde, werden mensen zich ervan bewust dat het doen van deze dingen een zonde was; hun verstand werd iets normaler. Natuurlijk was dit slechts het meest oppervlakkige niveau van verstand, dat vanzelfsprekend diepgaander zou worden zodra ze de waarheid begrepen. Nu, als mensen in staat zijn om verschillende waarheden verder te begrijpen, zichzelf te kennen, hun juiste plaats te vinden en de omvang van hun eigen kaliber, waarneming en vermogen om de waarheid te bevatten nauwkeurig te meten, en als ze ook in staat zijn om de waarheid als standaard te gebruiken en op Gods woorden te vertrouwen om dingen uit te zoeken zoals welke van de verschillende houdingen die verdorven mensen tegenover God hebben positief zijn en welke niet, en welke noties en verbeeldingen zijn, en welke overeenstemmen met de waarheid, dan zal hun verstand nog normaler worden. Daarom kan alleen de waarheid mensen een nieuw leven geven. Zul je echter dit nieuwe leven kunnen verkrijgen als je jezelf met kennis toerust, bepaalde praktijken benadrukt en altijd opschept, jezelf altijd etaleert en altijd pronkt met dat beetje obscure, onbeduidende kennis of geleerdheid en de waarheid niet nastreeft? Nee, dat zou een waanidee zijn. Niet alleen zul je het niet verkrijgen, je zult de kans op redding verliezen, en dat is erg gevaarlijk!

Jullie hebben allemaal naar veel preken over de waarheid geluisterd en jullie hebben nu min of meer enig onderscheidingsvermogen ten aanzien van verschillende soorten mensen. Jullie kunnen kwaadaardige mensen en slechte mensen onderscheiden, maar jullie kunnen nog steeds geen valse leiders en antichristen onderscheiden. Op dit moment zuivert Gods huis geleidelijk al degenen uit de kerk weg die niet het minste beetje van de waarheid aanvaarden, die nog steeds roekeloos handelen en het werk van Gods huis hinderen en verstoren. Dit toont aan dat Gods werk dit stadium heeft bereikt en dat Gods uitverkorenen beginnen te ontwaken. Toen Ik in het verleden met bepaalde mensen in contact kwam, voelde Ik altijd dat er een soort ‘geur’ van hen uitging. Wat voor soort geur? Het leek op de geur van wilde beesten en woeste dieren die hun haren al overeind zetten en beginnen te huilen voordat je ook maar bij hen in de buurt komt. Mensen vertonen ook bepaalde gedragingen die vergelijkbaar zijn met die van dieren. Hoe ontstaan deze gedragingen? Ze komen voort uit de verdorven satanische gezindheden die mensen bezitten. Wat bedoel Ik met ‘geur’? Ik bedoel dat je geen oprechtheid ziet wanneer je in hun ogen kijkt; dat je in plaats daarvan wordt geconfronteerd met een lege, dwalende blik. Ze hebben het gevoel dat ze jou niet kunnen peilen en dus dwalen hun ogen af wanneer ze naar je kijken. Je kunt ook geen openhartigheid bespeuren in de woorden die ze spreken, omdat ze die diep vanbinnen niet hebben. Wat bedoel Ik als Ik zeg dat ze geen openhartigheid hebben? Ik bedoel dat ze diep van binnen een verdedigingsbarrière hebben, met wie ze ook omgaan. Je kunt deze verdedigingsbarrière waarnemen aan de blik in hun ogen, de toon van hun stem en hun manier van spreken. Het is het soort geur dat ze hebben; het geeft iemand het gevoel dat ze, hoewel ze veel preken hebben gehoord, de waarheid nog steeds niet begrijpen, noch het pad van redding zijn ingeslagen. Hoe je ook met hen over de waarheid communiceert of de verdorven gezindheid van de mensheid blootlegt; hoe oprecht je hen ook behandelt, in hun behoeften voorziet, hen weidt of hen helpt, je zult geen oprechte houding van hen krijgen. Wat zit er dan in hen? Behoedzaamheid, twijfel – dit zijn de meest voorkomende; bovendien is er ook een soort zelfbescherming en een verlangen om altijd hoog in aanzien te staan. Daarom onthullen hun woorden, de blik in hun ogen, hun gezichtsuitdrukkingen allemaal iets heel onnatuurlijks. Dat wil zeggen, wat je opmaakt uit hun ogen en uitdrukkingen is anders dan wat ze diep vanbinnen denken. Kortom, of iemand nu timide of voorzichtig is, of innerlijke moeilijkheden heeft, als je zijn openhartigheid niet kunt zien, zou dat dan niet problematisch zijn? (Ja.) Het is inderdaad een probleem. Dus, hoe kunnen we dat zien? We kunnen het zien aan hun gedrag of de manier waarop ze spreken. Ze zeggen niet wat er in hen omgaat; in plaats daarvan kiezen ze woorden die ze gepast vinden en communiceren ze met je over dingen die ze al hebben overwogen. Dit is een zelfverdedigingstactiek van ongelovigen. Telkens wanneer hen iets overkomt, zetten ze eerst als een egel hun stekels op en beschermen ze zichzelf. Hun waarheid, hun bekwaamheden en talenten, de fouten die ze hebben gemaakt, hun verbijstering – zelfs hun bedrog en hypocrisie – worden allemaal verborgen door hun stekels, uit het zicht van de buitenwereld gehouden en zelfs uit Mijn zicht gehouden. Ze doen veel moeite om zichzelf te bedekken, te verbergen en te beschermen. Waar komen deze dingen vandaan? De mensheid leerde zich deze dingen aan nadat ze door Satan was verdorven. In het begin, nadat God Adam en Eva had geschapen, liet Hij hen in de Hof van Eden wonen; Hij vertelde hun welke vruchten van welke bomen ze konden eten en welke niet. Ze waren naakt en schaamden zich niet voor God. En wat dachten ze hiervan? Ze dachten dat God hen zo had geschapen, dat ze bezaten wat God hun had gegeven en dat ze zich niet voor God hoefden te verbergen – het kwam nooit in hen op dat te doen. Daarom waren ze, ongeacht hoe ze voor God verschenen, altijd openhartig. Je kon oprechtheid in hun ogen zien; ze hadden geen verdedigingswerken of beschermende muren tegen God diep in hun hart. Ze hoefden zichzelf niet voor God te beschermen omdat ze diep in hun hart wisten dat God geen bedreiging voor hen vormde; ze waren absoluut veilig. God zou hen alleen maar beschermen, liefhebben en koesteren. God zou hen nooit kwaad doen. Diep vanbinnen was dit hun meest fundamentele en solide gedachte. Wanneer begon dit echter te veranderen? (Toen ze van de vrucht van de boom van de kennis van goed en kwaad hadden gegeten.) Eten van de boom van de kennis van goed en kwaad is in feite symbolisch. Het betekende dat ze, vanaf het moment dat Satan Eva voor het eerst verleidde, beetje bij beetje door Satan werden verleid, zonden begingen, verkeerde dingen deden en het verkeerde pad bewandelden; toen kwam Satans gif bij hen binnen. Vanaf dat moment, vóór de komst van God, verborgen ze zich vaak voor God, omdat ze niet wilden dat God hen vond. Waarom deden ze dit? Ze voelden zich ver van God verwijderd. En hoe was deze afstand ontstaan? Omdat ze iets anders in zich hadden. Satan gaf hun bepaalde gedachten en zienswijzen; hij gaf hun een bepaald soort leven, waardoor ze aan God gingen twijfelen en zich tegen Hem gingen wapenen. Ze begonnen zich vervolgens onmiddellijk af te vragen of God hen zou uitlachen als Hij hen naakt zag. Waar kwam dit idee vandaan? (Van Satan.) Waarom dachten ze niet zo voordat Satan hen verleidde? Op dat moment bezaten ze nog het meest oorspronkelijke leven dat door God was gegeven; ze waren niet bang dat God hen zou uitlachen, het kwam niet in hen op. Maar toen ze door Satan waren verleid, begon alles te veranderen. Eerst dachten ze: ‘We dragen niets. Zal God ons niet uitlachen? Betekent dit dat we geen schaamte hebben? Er rees een reeks vragen in hen op. En toen deze gedachten eenmaal waren opgekomen, konden ze niet anders dan zich voor God verbergen. Ze dachten vast bij zichzelf: ‘Wanneer komt God? Wat moet ik doen als God komt? Ik moet me snel verstoppen!’ Ze voelden dat ze zich altijd moeten verbergen. Is dit een verdorven gezindheid? (Ja.) Satans verleiding ligt aan de wortel van deze verdorven gezindheid. Vertrouwden ze in hun hart nog steeds op God, toen ze zich tegen God wapenden en zich voor Hem verborgen? Steunden ze nog steeds op Hem? (Nee.) Wat bleef er dus over? (Behoedzaamheid.) De enige dingen die overbleven waren behoedzaamheid en achterdocht, en afstand, angst en twijfel – dit ontstond allemaal. Ze dachten zelfs: ‘Zou God ons kwaad doen? We zijn naakt en hebben niets om ons mee te verdedigen. Zou God ons kunnen slaan? Zou Hij ons kunnen doden?’ Het kwam nooit in hen op dat hun leven hun door God was gegeven en dat Hij hen zeker niet zo lichtvaardig zou doden. Hun geest was vertroebeld, ze waren verward geraakt. Satans verderving van de mensheid gaat door tot op de dag van vandaag; de houding van de mensheid ten opzichte van God is te zien in de ogen van de mensen en is nooit veranderd. De oprechtheid is verdwenen; het oprechte geloof, vertrouwen en steunen op God zijn verdwenen. Waar ligt de oorzaak hiervan? (In Satans verderving.) Dat klopt, het ligt in Satans verderving. Satan heeft de mensheid vreselijk schade toegebracht! Mensen denken misschien dat de tijd voordat Satan de mensheid verdierf behoorlijk goed was, maar de dingen waren toen in werkelijkheid niet zo goed als in de tijd nadat mensen gered werden, de waarheid begrepen en God leerden kennen. Als jullie konden kiezen, welk van deze scenario’s zouden jullie dan kiezen? (De tijd na gered te zijn.) Eigenlijk is het niet gepast voor mensen om een van beide te kiezen; mensen hebben het niet voor het kiezen. Dit is door God verordend, het is het lot van de mensheid. Voordat ze door Satan werden verdorven, begrepen de eerste mensen, hoewel ze vertrouwen hadden in God en op Hem steunde, de waarheid niet en wisten ze niet wie God was. Tegenwoordig hebben mensen hier op zijn minst een idee van; ze weten dat de mensheid van God komt, dat ze schepselen zijn en dat God hun Schepper is. Ze weten dat God alles in de hand heeft. Maar de mensen in die tijd begrepen deze dingen niet. Ze waren vrij eenvoudig, wat betekende dat ze niet bang waren dat God hen zag of hen uitlachte, en dat ze zich voor alles tot God wendden. Zo eenvoudig waren hun overtuigingen. Maar wisten ze wie God was? Nee. Daarom heeft al het werk dat God heeft gedaan een diepgaande waarde en grote betekenis voor de mensheid. Het is allemaal goed. Voelen jullie je erg verdrietig wanneer we praten over de geschiedenis van de opstandigheid van de mensheid tegen God? De ooit intieme relatie tussen de mensheid en God is zo afstandelijk geworden. God beschermt en heeft de mensheid oprecht lief, maar mensen twijfelen aan God; ze verbergen zich en distantiëren zich van God, en beschouwen God zelfs als een vijand. Het is inderdaad heel verdrietig om dit te zeggen. Maar we kunnen onze haat alleen op Satan richten; het is Satan die de mensheid zo vreselijk heeft verdorven. Hoewel Satan de mensheid in zo’n mate heeft verdorven, heeft God een manier om de mensheid te redden. Hoe Satan Gods werk van het redden van de mensheid ook verstoort, het zal er geen invloed op hebben. Dit is Gods almacht, Gods gezag.

Antichristen doen alsof ze de belichaming van de waarheid zijn zodra ze een beetje ervaring en kennis hebben opgedaan en enkele lessen hebben geleerd. We hebben min of meer genoeg over dit onderwerp gecommuniceerd. Welke informatie hebben jullie eruit gehaald? Welke waarheden begrijpen jullie? (We moeten geen waarde hechten aan kennis.) Dit is één aspect. Zijn er nog andere? (De mens is nooit de waarheid en moet niet doen alsof hij God is.) Doen alsof je de waarheid bent, is op zichzelf geen positief iets. De waarheid is niet iets wat men kan voorwenden te zijn; het is de essentie van God. God voorziet je van enige waarheid – en een beetje van de waarheid verkrijgen is al goed genoeg. Toch willen sommige mensen de belichaming van de waarheid worden. Dit is onmogelijk. Zulke beweringen zijn volledig ongegrond. Bovendien moeten mensen als ze gered willen worden door in God te geloven, leren zich op een nuchtere manier te gedragen en geen volmaaktheid na te streven. Hoewel het woord ‘volmaaktheid’ misschien bestaat, is het idee dat geschapen mensen volmaakt worden onhoudbaar. Volmaaktheid is alleen te vinden in God. Wie onder de mensen, die vol verdorvenheid zijn, is volmaakt? Alles wat God schept is onberispelijk. Dit is wat we ‘volmaaktheid’ noemen. Denk aan de vissen in de zee, de vogels in de lucht, het gevogelte en de beesten die over de aarde zwerven – ze zijn allemaal volmaakt. Kun je er een vinden die niet goed is? Dan is er de biologische keten gevormd door alle levende wezens – hoe volmaakt is die! Verdorven mensen kunnen alleen maar vernietiging veroorzaken, waardoor het onvolmaakt, gebrekkig en ontoereikend wordt. Hoe egoïstisch en verachtelijk! Alles wat God schept is goed. Bladeren aan bomen zijn er in alle vormen; dieren groot en klein zijn er in alle soorten lichaamsbouw, elk met zijn eigen functie. God houdt te veel rekening met de mensheid. De mensheid, die door Satan is verdorven, heeft echter nagelaten voor alle dingen te zorgen. In plaats daarvan heeft de mensheid dingen geruïneerd en Gods nauwgezette bedoeling verspild. De mensen hebben dit alles niet gekoesterd; in plaats daarvan hebben ze het krachtig geruïneerd en alle hulpbronnen tot het uiterste verkwist en vernietigd. En wat is het resultaat hiervan? Wat is het uiteindelijke resultaat? Ze oogsten wat ze zaaien! Het milieu is vernietigd, de voedselketen is verstoord, de lucht is vervuild en het water is verontreinigd. Er is geen natuurlijk voedsel meer over; er is zelfs geen schoon water om te drinken. Daarom bestaat het concept van ‘volmaaktheid’ niet onder mensen die door Satan zijn verdorven. Iedereen die, onder de vlag van het nastreven van de waarheid, beweert volmaakt te zijn of volmaaktheid na te streven, doet een bewering die geen stand houdt – het is een bedrieglijke, misleidende leugen. En toch wensen zulke verdorven mensen te doen alsof ze de belichaming van de waarheid zijn! Ze hebben zoveel slechte dingen gedaan en denken toch dat ze kunnen doen alsof ze de belichaming van de waarheid zijn! Betekent dit niet dat hun satanische aard onveranderlijk is? (Ja.) Helemaal geen waarheid hebben en toch wensen te doen alsof ze de belichaming van de waarheid zijn, hoe schaamteloos zijn hen die van Satans soort zijn!

20 november 2019