II. De belangen van antichristen

D. Hun vooruitzichten en bestemming

De vorige keer hebben we gecommuniceerd over punt vier van de belangen van antichristen: hun vooruitzichten en bestemming. Dit punt is onderverdeeld in vijf extra punten. Laten we eerst deze vijf punten doornemen. (1. Hoe antichristen omgaan met de woorden van God; 2. Hoe antichristen omgaan met hun plicht; 3. Hoe antichristen omgaan met gesnoeid worden; 4. Hoe antichristen omgaan met de titel ‘dienstdoener’; 5. Hoe antichristen hun status in de kerk benaderen.) De vorige keer hebben we gecommuniceerd over het eerste van deze punten: ‘Hoe antichristen omgaan met de woorden van God’. Ten eerste gebruikten we het woord ‘bestuderen’ om een van de primaire houdingen van antichristen in hun omgang met de woorden van God bloot te leggen. ‘Bestuderen’ is een primaire en fundamentele houding van mensen zoals antichristen in hun omgang met de woorden van God. Ze benaderen de woorden van God totaal niet met een houding van aanvaarding of onderwerping, maar onderzoeken ze in plaats daarvan nauwkeurig. Ze aanvaarden of beschouwen de woorden van God absoluut niet als de waarheid of als de weg waaraan mensen zich moeten houden, en ze benaderen de woorden van God niet met een houding van het zoeken naar de waarheid of het aanvaarden van de waarheid. In plaats daarvan bestaat bij alles hun doel uit hun eigen verlangens en ambities, hun eigen vooruitzichten en lot, en ze zoeken in de woorden van God naar de bestemmingen en vooruitzichten die zij willen en het lot dat zij willen. Een van de primaire houdingen in hun omgang met de woorden van God is dat ze Gods woorden in elke kwestie koppelen aan hun vooruitzichten en lot. Afgaande op hun houding in de omgang met Zijn woorden, is de aard-essentie van dit soort mensen dat ze niet werkelijk in de woorden van God geloven, deze niet werkelijk aanvaarden en zich er niet werkelijk aan onderwerpen, maar ze in plaats daarvan nauwkeurig onderzoeken en analyseren, en erin zoeken naar zegeningen en voordelen om er groot profijt uit te halen. In hoeverre geloven ze in God, afgaande op hun houding in de omgang met Gods woorden? Hebben ze een waar geloof in Hem? Afgaande op hun essentie hebben ze geen waar geloof in God. Waarom kunnen ze dan toch de woorden van God vasthouden en lezen? Afgaande op hun aard-essentie, bedoelingen en verlangens, willen ze uit Gods woorden niet de waarheid verkrijgen, en het pad om hun gezindheid te veranderen, en daardoor redding bereiken. In plaats daarvan willen ze alle dingen die ze willen in de woorden van God zoeken. Wat zoeken ze? Ze zoeken mysteries, ze zoeken geheimen die alleen bij de Hemel bekend zijn, en ze zoeken verheven doctrines en diepzinnige kennis. Daarom, afgaande op de houding van dit soort mensen in hun omgang met Gods woorden en hun aard-essentie, zijn het allemaal volslagen niet-gelovigen. Wat ze willen is niets meer dan een goede bestemming, goede vooruitzichten en een goed lot. Ze aanvaarden de woorden van God niet met oprechtheid, maar proberen in plaats daarvan in Zijn woorden verschillende mogelijkheden en wegen te vinden om de dingen te krijgen die ze willen, en om hun verlangens en ambities voor het verkrijgen van zegeningen te bevredigen. Daarom zullen mensen van dit type de woorden van God nooit beschouwen als de waarheid of als de weg waaraan ze zich moeten houden. Als antichristen de woorden van God met zo’n houding behandelen, wat is dan hun houding tegenover een van de meest fundamentele vereisten voor de mensheid in Gods woorden – het vervullen van hun plicht als schepsel? Vandaag zullen we communiceren over het tweede punt – hoe antichristen met hun plicht omgaan – en blootleggen welke uitingen en houdingen antichristen hebben bij het vervullen van hun plicht.

2. Hoe antichristen met hun plicht omgaan

Antichristen benaderen de woorden van God niet met een houding van aanvaarding en onderwerping, dus kunnen ze de vereiste in Zijn woorden dat de mensheid haar plicht als schepsel vervult, natuurlijk niet benaderen met een houding van het aanvaarden van de waarheid. Daarom zijn ze enerzijds onwillig tegenover de plicht die God aan de mens heeft toevertrouwd en willen ze hun plicht niet vervullen, en zijn ze anderzijds bang de kans te verliezen om zegeningen te verkrijgen. Dit leidt tot een soort transactie. Wat voor transactie is dat? Ze ontdekken uit de woorden van God dat als mensen hun plichten niet vervullen, ze mogelijk geëlimineerd worden; dat als ze hun plichten als schepsel niet vervullen, ze geen kans hebben om de waarheid te verkrijgen; en dat als ze hun plichten als schepsel niet vervullen, ze in de toekomst mogelijk hun zegeningen in het koninkrijk van de hemel verliezen. Wat betekent dit? Dit betekent dat als iemand zijn plicht niet vervult, hij onvermijdelijk zijn kans op het verkrijgen van zegeningen zal verliezen. Nadat antichristen dergelijke informatie uit de woorden van God en uit vele communicaties en preken hebben verkregen, ontwikkelt zich diep in hun hart een verlangen en interesse om hun plicht als schepsel te vervullen. Toont het ontwikkelen van zo’n verlangen en interesse aan dat ze zich oprecht voor God kunnen inzetten en oprecht hun plicht kunnen vervullen? Afgaande op de aard-essentie van antichristen is dit punt heel moeilijk te bereiken. Wat brengt hen er dan toe hun plicht te vervullen? Daar zou in ieders hart een verantwoording van moeten zijn, en die verantwoording zou enkele specifieke verhalen moeten bevatten. Hoe ziet deze verantwoording in het hart van antichristen er dan uit? Ze maken heel fijne, nauwkeurige, precieze en ijverige berekeningen, dus het is geen warrige verantwoording. Wanneer ze besluiten hun plicht te vervullen, berekenen ze eerst: als ik nu mijn plicht ga vervullen, zal ik de vreugde van het samenzijn met familie moeten opgeven, en zal ik mijn carrière en mijn wereldse vooruitzichten moeten opgeven. Als ik deze dingen achterlaat om mijn plicht te vervullen, wat kan ik dan verkrijgen? De woorden van god zeggen dat in dit laatste tijdperk degenen die god kunnen ontmoeten, die hun plicht in gods huis kunnen vervullen en die aan het einde kunnen overblijven, degenen zijn die grote zegeningen kunnen verkrijgen. Aangezien gods woorden dit zeggen, neem ik aan dat god het volgens deze woorden kan doen en volbrengen. Ook doet god veel beloften aan deze mensen die hun plicht kunnen vervullen en zich voor hem kunnen inzetten! Door de woorden van God te bestuderen, construeren ze vele beloften die God in het laatste tijdperk heeft gedaan aan mensen die hun plicht vervullen. Dit alles, samen met hun persoonlijke verbeeldingen en alle noties die voortkomen uit hun eigen analyse en nauwkeurig onderzoek van deze woorden, wekt een diepe interesse op in het vervullen van hun plicht, en een diepe impuls om die te vervullen. Vervolgens verschijnen ze voor God om te bidden, waar ze plechtige geloften en eden afleggen, en het vastberaden besluit nemen om alles voor God te verzaken en zich volledig voor Hem in te zetten, om dit leven aan Hem te wijden en alle vleselijk geluk en vooruitzichten op te geven. Hoewel ze op deze manier bidden en hun woorden allemaal juist lijken, is wat ze diep vanbinnen denken alleen bij henzelf en bij God bekend. Hun gebeden en hun vastberadenheid lijken zuiver, alsof ze dit alleen doen om Gods opdracht te volbrengen, hun plicht te vervullen en aan Gods bedoelingen te voldoen. Maar diep in hun hart berekenen ze hoe ze zegeningen kunnen verkrijgen en de dingen kunnen verkrijgen die ze willen door hun plicht te vervullen, en wat ze kunnen doen om God alles te laten zien wat ze hebben betaald en diepe indruk op Hem te maken met wat ze hebben betaald en wat ze hebben gedaan, zodat Hij zal gedenken wat ze hebben gedaan en hun uiteindelijk de vooruitzichten en zegeningen zal schenken die ze willen. Voordat ze besluiten hun plicht te vervullen, lopen antichristen diep in hun hart over van verwachtingen ten aanzien van hun vooruitzichten, het verkrijgen van zegeningen, een goede bestemming en zelfs een kroon, en ze hebben het volste vertrouwen dat ze deze dingen zullen verwerven. Ze komen naar het huis van God om hun plicht te vervullen met zulke bedoelingen en aspiraties. Bevat hun plichtsvervulling dan de oprechtheid, het ware geloof en de trouw die God vereist? Op dat moment kan men hun ware trouw, geloof of oprechtheid nog niet zien, omdat iedereen een volledig transactionele mentaliteit koestert voordat hij zijn plicht vervult; iedereen neemt de beslissing om zijn plicht te vervullen gedreven door belangen, en ook op basis van de voorwaarde van zijn overvloeiende ambities en begeerten. Wat is de bedoeling van antichristen bij het vervullen van hun plicht? Het is om een deal te sluiten, om een ruil te doen. Men zou kunnen zeggen dat dit de voorwaarden zijn die ze stellen voor het vervullen van hun plicht: ‘Als ik mijn plicht vervul, moet ik zegeningen verkrijgen en een goede bestemming hebben. Ik moet alle zegeningen en voordelen verkrijgen waarvan god heeft gezegd dat ze voor de mensheid zijn bereid. Als ik ze niet kan verkrijgen, zal ik deze plicht niet vervullen.’ Ze komen naar het huis van God om hun plicht te vervullen met zulke bedoelingen, ambities en begeerten. Het lijkt erop dat ze wel enige oprechtheid hebben, en natuurlijk kan het in het geval van degenen die nieuwe gelovigen zijn en net beginnen hun plicht te vervullen, ook enthousiasme worden genoemd. Maar er is geen waar geloof of trouw in dit alles; er is slechts die mate van enthousiasme. Het kan geen oprechtheid worden genoemd. Afgaande op deze houding die antichristen hebben ten opzichte van het vervullen van hun plicht, is deze volledig transactioneel en vol van hun verlangens naar voordelen zoals het verkrijgen van zegeningen, het binnengaan van het koninkrijk van de hemel, het verkrijgen van een kroon en het ontvangen van beloningen. Het lijkt er van buitenaf dus op dat veel antichristen, voordat ze worden verdreven, hun plicht vervullen en zelfs meer hebben verzaakt en meer hebben geleden dan de gemiddelde persoon. Hun inzet en de prijs die ze betalen, zijn vergelijkbaar met Paulus, en ze rennen ook niet minder heen en weer dan Paulus. Dit is iets wat iedereen kan zien. Wat betreft hun gedrag en hun vastberadenheid om te lijden en de prijs te betalen, zouden ze niet niets moeten ontvangen. God beschouwt een persoon echter niet op basis van zijn uiterlijke gedrag, maar op basis van zijn essentie, zijn gezindheid, wat hij onthult, en de aard en essentie van elk afzonderlijk ding dat hij doet. Wanneer mensen over anderen oordelen en hen behandelen, bepalen ze wie ze zijn uitsluitend op basis van hun uiterlijke gedrag, hoeveel ze lijden en welke prijs ze betalen, en dit is een ernstige vergissing.

De houding van antichristen in de omgang met hun plicht is vanaf het begin zo geweest. Ze komen naar Gods huis om hun plicht te vervullen met ambities, begeerten en transacties. Dit is wat ze diep in hun hart berekenen en plannen voordat ze hun plicht vervullen. Wat is hun plan? Wat is de kern en het brandpunt van hun berekeningen? Ze streven ernaar zegeningen te verkrijgen, een goede eindbestemming te hebben, en sommige mensen streven er zelfs naar om rampen te vermijden. Dit is hun bedoeling. Ze onderzoeken de woorden van God keer op keer nauwkeurig, maar kunnen met de beste wil van de wereld niet zien dat Gods woorden allemaal waarheid zijn, dat in Gods woorden het beoefeningspad ligt, en dat Gods woorden mensen in staat kunnen stellen gereinigd te worden, verandering van gezindheid te bereiken en redding te verkrijgen. Ze kunnen deze dingen niet zien, hoe goed ze ook zoeken. Hoe ze de woorden van God ook lezen, waar ze het meest om geven en het meeste belang aan hechten, is niets anders dan de zegeningen en beloften die God schenkt aan degenen die voor Hem verzaken, zich inzetten, ontberingen doorstaan en een prijs betalen. Wanneer ze in Gods woorden vinden wat in hun ogen de meest centrale en belangrijkste inhoud is, is het alsof ze een reddingslijn hebben gevonden. Ze hebben het gevoel dat het erop lijkt dat ze grote zegeningen zullen verkrijgen, en denken dat ze de meest gezegende en gelukkige mensen in dit tijdperk zijn. Daarom verheugen ze zich diep in hun hart: ‘Ik heb het getroffen in dit leven; geen van die apostelen en profeten door de eeuwen heen heeft christus van de laatste dagen ontmoet. Vandaag volg ik christus van de laatste dagen, dus ik mag deze kans om grote zegeningen te verkrijgen niet missen. Dit is een kans om beloond te worden en een kroon te krijgen! Ongelovigen zullen dit geluk niet hebben, en hoeveel ze ook van dit leven genieten of hoe hoog hun status ook is, wanneer de grote catastrofes komen, zullen ze allemaal vernietigd worden. Daarom moet ik de vleselijke genoegens van de wereld opgeven, want hoeveel ik ook van deze dingen geniet, ze zijn tijdelijk en vluchtig. Ik zal naar de toekomst kijken en grotere zegeningen en beloningen verkrijgen, en een grotere kroon!’ En dus waarschuwen ze zichzelf in hun hart: ‘Bij het vervullen van mijn plicht, hoeveel ik ook lijd en hoeveel ik ook heen en weer moet rennen, of ik nu gevangengenomen of gemarteld word, en welke moeilijkheden ik ook tegenkom, moet ik volharden, volharden en dan nog eens volharden! Ik mag niet ontmoedigd raken, ik moet alle vernedering verdragen en een zware last dragen, en volharden tot het laatste moment. Ik geloof dat wat god zei, “Hij die tot het einde volgt, gered zal worden”, voor mij zeker zal uitkomen.’ Zijn de ideeën en meningen die ze in hun hart denken en geloven in overeenstemming met de waarheid? (Nee.) Geen ervan is in overeenstemming met de waarheid, en geen ervan is in overeenstemming met de woorden van God of de bedoelingen van God – het zijn allemaal berekeningen en plannen voor hun persoonlijke vooruitzichten en bestemming. Diep in hun hart hebben ze geen interesse in enige vereiste voor de mensheid die in de woorden van God wordt genoemd; ze slaan er geen acht op. Diep in hun hart zijn ze afkerig van en onwillig tegenover de blootlegging van de mensheid en de vereisten voor hen in de woorden van God, en ontwikkelen ze zelfs noties, dus wanneer ze deze woorden zien, voelen ze zich er onwillig tegenover en voelen ze zich ongemakkelijk, en slaan ze deze vervolgens over zonder ze te lezen. Als het gaat om de aansporingen, troost, aanmaningen, genade en sympathie voor de mensheid in de woorden van God, tonen ze ongeduld en zijn ze niet bereid om te aanvaarden of te luisteren, in de overtuiging dat deze woorden nep zijn. In hun hart zijn ze afkerig van en voelen ze zich onwillig tegenover Gods woorden van oordeel en tuchtiging en Zijn werk van beproevingen onder mensen, zijn ze niet bereid die te aanvaarden en vermijden ze die. In plaats daarvan tonen ze alleen grote interesse in woorden over Gods beloften of zegeningen voor de mensheid, en lezen ze die zelfs vaak ter bevrediging van het ongeduldige verlangen van hun hart om zegeningen te verkrijgen, gretig om meteen opgenomen te worden in het koninkrijk van de hemel en bevrijd te worden van alle lijden. Wanneer ze niet langer kunnen volharden in het vervullen van hun plicht, en ze twijfels ontwikkelen over de vraag of ze zegeningen kunnen verkrijgen, en hun ‘geloof’ wankelt, of wanneer hun wilskracht niet standvastig is en ze willen terugdeinzen, lezen ze deze woorden en maken ze die tot hun motivatie voor het vervullen van hun plicht. Ze proberen nooit de waarheid in Gods woorden in welk hoofdstuk of welke passage dan ook te overpeinzen, en ze willen het oordeel van de woorden van God in het geheel niet ervaren, laat staan zichzelf leren kennen en de werkelijkheid van de diepe verdorvenheid van de mensheid duidelijk zien door die woorden van God die de verdorven essentie van de mensheid blootleggen. Ze houden zich ook doof voor Gods bedoelingen, vereisten en aansporingen voor de mensheid, slaan er geen acht op en benaderen ze met een houding van oneerbiedigheid en onverschilligheid. Diep in hun hart geloven ze: ‘Wat god zegt en doet is slechts een formaliteit; wie kan het aanvaarden? Wie kan het begrijpen? Wie kan het werkelijk in praktijk brengen volgens de woorden van god? Deze woorden van god zijn allemaal overbodig. Het meest realistische is dat mensen hun plichtsvervulling ruilen voor zegeningen – niets is realistischer dan dit.’ Dus zoeken ze keer op keer in Gods woorden, en zodra ze dit pad hebben gevonden, beschouwen ze het vervullen van hun plicht als het enige pad om zegeningen te verkrijgen. Dit zijn de bedoelingen, doelen en diepste berekeningen van antichristen bij het vervullen van hun plicht. Welke uitingen en onthullingen tonen ze dan in de loop van het vervullen van hun plicht waardoor mensen kunnen zien dat de essentie van zulke mensen door en door een antichristelijke essentie is? Het is geen toeval dat antichristen in staat zijn hun plicht te vervullen – ze vervullen hun plicht absoluut met hun eigen bedoelingen en doelen en het verlangen om zegeningen te verkrijgen. Welke plicht ze ook vervullen, hun doel en houding zijn natuurlijk onlosmakelijk verbonden met het verkrijgen van zegeningen, de goede bestemming, de goede vooruitzichten en het goede lot waarover ze dag en nacht nadenken en bezorgd zijn. Ze zijn als zakenmensen die over niets anders praten dan over hun werk. Wat antichristen ook doen, het is allemaal gekoppeld aan roem, gewin en status – het is allemaal gekoppeld aan het verkrijgen van zegeningen en vooruitzichten en hun lot. Diep vanbinnen is hun hart vol van zulke dingen; dit is de aard-essentie van antichristen. Juist vanwege dit soort aard-essentie kunnen anderen duidelijk zien dat hun uiteindelijke einde is om geëlimineerd te worden.

In Gods woorden heeft God vereisten voor alle soorten mensen, en heeft Hij vereisten en duidelijke uitspraken over allerlei soorten plichten en werk. Deze woorden zijn allemaal Gods vereisten voor de mensheid, en deze vereisten zijn hetgeen waaraan mensen zich moeten houden en wat ze in praktijk moeten brengen en moeten bereiken. Welke houding hebben antichristen tegenover de woorden van God en Gods vereisten? Nemen ze een houding van onderwerping aan? Nemen ze een houding van nederige aanvaarding aan? Zeker niet. Wanneer antichristen naar Gods huis komen om hun plicht te vervullen, kunnen ze die dan, gezien hun gezindheid, goed vervullen in overeenstemming met Gods vereisten en de regelingen van Gods huis? (Nee, dat kunnen ze niet.) Ze kunnen dat absoluut niet. Wanneer antichristen hun plicht vervullen, is hun eerste gedachte niet om de principes te zoeken die het vervullen van hun plicht met zich meebrengt, en wat God vereist, of wat de regels van Gods huis zijn. In plaats daarvan informeren ze eerst of ze gezegend of beloond zullen worden voor het vervullen van deze plicht. Als het niet zeker is dat ze gezegend of beloond zullen worden, zijn ze onwillig om deze plicht te vervullen; en zelfs als ze het doen, zullen ze het plichtmatig doen. Antichristen vervullen hun plicht met tegenzin om zegeningen te verkrijgen. Ook vragen ze zich af of ze door het vervullen van deze plicht zichzelf kunnen laten zien en of er naar hen opgekeken zal worden, en of de Boven of God het weet als ze deze plicht vervullen. Dit zijn allemaal dingen die ze overwegen wanneer ze een plicht vervullen. Het eerste wat ze willen bepalen is welke voordelen ze kunnen verkrijgen door een plicht te vervullen en of ze gezegend kunnen worden. Dat is voor hen het belangrijkste. Ze denken er nooit over na hoe ze met Gods bedoelingen rekening moeten houden en Zijn liefde moeten beantwoorden, hoe ze het evangelie moeten prediken en voor God moeten getuigen, zodat mensen Gods redding verkrijgen en geluk verkrijgen, laat staan dat ze ooit proberen de waarheid te begrijpen, of hun verdorven gezindheden op te lossen en een menselijke gelijkenis na te leven. Deze dingen overwegen ze nooit. Ze denken er alleen aan of ze gezegend kunnen worden en voordelen kunnen verkrijgen, hoe ze voet aan de grond moeten krijgen, hoe ze status moeten verwerven, hoe ze ervoor moeten zorgen dat mensen hen hoogachten, hoe ze moeten opvallen en hoe ze de besten in de kerk en in de menigte moeten worden. Ze zijn absoluut niet bereid om gewone volgelingen te zijn. Ze willen altijd de eerste zijn in de kerk, het laatste woord hebben, leider worden en ervoor zorgen dat iedereen naar hen luistert. Pas dan kunnen ze tevreden zijn. Jullie zien wel dat het hart van antichristen vol is van deze dingen. Putten ze zich eerlijk uit voor God? Vervullen ze hun plicht als schepsel eerlijk? (Nee.) Wat willen ze dan doen? (Macht hebben.) Dat klopt. Ze zeggen: “Wat mij betreft: ik wil in de seculiere wereld alle anderen voorbijstreven. In iedere groep moet ik de eerste zijn. Ik weiger op de tweede plaats te komen en ik zal nooit een hulpje zijn. Ik wil leider zijn en het laatste woord hebben in elke groep mensen waar ik deel van uitmaak. Als ik het laatste woord niet heb, zet ik alles op alles om jullie allemaal te overtuigen, om ervoor te zorgen dat jullie me allemaal hoogachten en om ervoor te zorgen dat jullie mij als leider verkiezen. Als ik eenmaal status heb, heb ik het laatste woord en moet iedereen naar me luisteren. Jullie zullen de dingen op mijn manier moeten doen en jullie zullen onder mijn zeggenschap vallen.” Welke plicht de antichristen ook vervullen, ze zullen proberen zichzelf in een hoge positie te plaatsen, in een vooraanstaande positie. Ze zouden nooit tevreden kunnen zijn met hun positie als gewone volgeling. En waarover zijn ze het hartstochtelijkst? Voor mensen staan en orders uitdelen, mensen terechtwijzen en mensen laten doen wat zij zeggen. Ze denken nooit na over hoe ze hun plicht goed kunnen vervullen, laat staan dat ze bij het vervullen van hun plicht naar de waarheidsprincipes zoeken om de waarheid in praktijk te brengen en God tevreden te stellen. In plaats daarvan pijnigen ze hun hersens over hoe ze zich kunnen onderscheiden, hoe ze door de leiders hoog ingeschat kunnen worden en gepromoveerd kunnen worden, zodat ze zelf leider of werker kunnen worden en andere mensen kunnen leiden. Dit is waar ze de hele dag aan denken en op hopen. Antichristen zijn niet bereid om door anderen geleid te worden of gewone volgelingen te zijn, en nog minder willen ze stilletjes zonder ophef hun plicht vervullen. Wat hun plicht ook is, als ze niet in het middelpunt kunnen staan, als ze niet boven anderen kunnen staan en anderen niet kunnen leiden, vinden ze het vervullen van hun plicht saai en worden ze negatief en laks. Zonder de lof en verering van anderen is het nog minder interessant voor hen en verlangen ze er nog minder naar hun plicht te vervullen. Maar als ze bij het vervullen van hun plicht in het middelpunt kunnen staan en het laatste woord krijgen, voelen ze zich gesterkt en zijn ze bereid iedere ontbering te ondergaan. Ze hebben altijd persoonlijke bedoelingen bij het vervullen van hun plicht en ze willen altijd uitblinken wegens hun behoefte om anderen te verslaan en om hun wensen en ambities te bevredigen. Terwijl ze hun plicht vervullen, zijn ze niet alleen zeer competitief – ze concurreren in elk opzicht om op te vallen, om aan de top te staan, om boven anderen uit te stijgen – maar denken ze ook na over hoe ze hun huidige status, reputatie en prestige kunnen behouden. Als er iemand is die hun status of prestige bedreigt, deinzen ze nergens voor terug en tonen ze geen genade om hem ten val te brengen en zich van hem te ontdoen. Ze gebruiken zelfs verachtelijke middelen om degenen te onderdrukken die in staat zijn de waarheid na te streven, die hun plicht met trouw en verantwoordelijkheidsgevoel vervullen. Ze zijn ook vol afgunst en haat jegens broeders en zusters die uitstekend presteren bij het doen van hun plicht. Ze zijn vooral haatdragend jegens degenen die door de andere broeders en zusters worden onderschreven en goedgekeurd; ze geloven dat zulke mensen een ernstige bedreiging vormen voor datgene waarnaar zij streven, voor hun reputatie en status, en in hun hart zweren ze: ‘Het is jij of ik, ik of jij, er is geen plaats voor ons tweeën, en als ik jou niet ten val breng en me niet van je ontdoe, kan ik niet met mezelf leven!’ Tegenover broeders en zusters die een andere mening uiten, die hen blootleggen of die hun status bedreigen, zijn ze onverbiddelijk: ze bedenken alles wat ze kunnen om iets tegen hen te vinden om over hen te oordelen en hen te veroordelen, om hen in diskrediet te brengen en hen ten val te brengen, en ze zullen niet rusten voordat ze dat doen. Ze hebben slechts één houding in de omgang met wie dan ook: als die persoon hun status bedreigt, zullen ze hem ten val brengen en zich van hem ontdoen. Al hun trouwe volgelingen zijn mensen die hen vleien, en welke slechte dingen deze mensen ook doen en hoeveel schade ze ook toebrengen aan het werk van de kerk en de belangen van Gods huis, ze zullen hen indekken en beschermen. Tijdens het vervullen van hun plicht zijn antichristen altijd bezig met het managen van hun eigen roem, gewin en status, het managen van hun eigen onafhankelijke koninkrijk. De essentie van het vervullen van hun plicht is vechten voor hun onafhankelijke koninkrijk en vechten voor hun eigen vooruitzichten en lot.

Sommige antichristen leiden ongeveer een dozijn mensen in een klein team, en sommigen leiden een kerk vol mensen of zelfs meer. Ongeacht hoeveel mensen ze leiden, ze beheersen deze mensen al bij het vervullen van hun plichten en oefenen te midden van hen macht uit als een koning. Ze bekommeren zich er niet om hoe God zulke zaken veroordeelt en verafschuwt; het enige waar ze om geven is de macht stevig in handen te houden en de mensen onder hen die ze kunnen beheersen, strak onder controle te houden. Als we dus afgaan op de bedoelingen en motivaties van antichristen bij het vervullen van hun plichten, is hun essentie venijnig en boosaardig. Welke gezindheid onthullen ze dus op basis van hun gedrag bij het vervullen van hun plichten? Hun gezindheid is eveneens venijnig. Waardoor wordt deze venijnige gezindheid gekenmerkt? Hoewel ze bij het vervullen van hun plichten misschien ontberingen lijden en de prijs betalen, wordt geen van de plichten die ze vervullen, uitgevoerd in overeenstemming met Gods woorden. Tijdens het vervullen van hun plichten voeren ze werkregelingen totaal niet uit, laat staan dat ze de principes zoeken die door Gods huis voor elke taak zijn vastgesteld. Ze bevredigen alleen hun persoonlijke voorkeuren en hun verlangen naar macht, evenals hun persoonlijke wens om altijd ergens mee bezig te zijn. Dit zijn allemaal voorwaarden op grond waarvan antichristen geloven dat ze een kroon kunnen ontvangen. Ze denken hoopvol: ‘Als ik de dingen maar op deze manier doe, een prijs betaal, dingen verlaat en mezelf inzet, zal god me aan het eind zeker een kroon geven en belonen!’ Ze slaan nooit acht op de vereisten en principes die in Gods woorden worden benadrukt en herhaaldelijk aan de mensheid worden voorgelegd, en nemen die nooit serieus; ze beschouwen ze slechts als een reeks gezegden. Hun mentaliteit is: ‘Wat jouw vereisten ook zijn, ik mag mijn macht of mijn streven niet laten verslappen, en ik mag mijn wensen of ambities niet laten varen. Als ik deze dingen niet heb, welke drijfveer of motivatie heb ik dan om mijn plichten te vervullen?’ Dit zijn enkele van de uitingen van antichristen bij het vervullen van hun plichten. Wat Gods woorden ook zeggen, en welke vereiste normen en principes de Boven ook heeft voor verschillende taken, antichristen luisteren niet en slaan er geen acht op. Hoe specifiek de woorden van de Boven ook zijn, hoe streng de vereisten over dit aspect van het werk ook zijn, ze doen alsof ze het niet horen of niet begrijpen, en ze handelen nog steeds roekeloos en willekeurig en gaan beneden tekeer, waarbij ze de dingen doen volgens hun eigen bedoelingen. Ze geloven dat als ze de dingen doen volgens Gods vereisten en volgens de methoden die door de Boven worden vereist, ze hun status zullen verliezen en dat de macht die ze bezitten, zal worden overgedragen en ontbonden. Ze geloven dat dingen doen volgens de waarheid en volgens de vereisten in Gods woorden een onmerkbare aanval op en beroving van hun macht is – het is een aanslag op hun persoonlijke reputatie. Ze denken: ‘Zo dwaas ben ik niet. Als ik jullie meningen aanvaard, lijkt het dan niet alsof ik onbekwaam ben en geen talent heb om te leiden? Als ik jullie meningen aanvaard, als ik toegeef dat ik fout zit, zullen mijn broeders en zusters dan daarna nog naar me luisteren? Zal ik nog steeds prestige hebben? Als ik dingen doe volgens de vereisten van de boven, verlies ik dan niet de kans om met mezelf te pronken? Zullen mijn broeders en zusters me dan nog steeds aanbidden? Zullen ze nog steeds luisteren naar wat ik zeg? Als niemand van hen luistert naar wat ik zeg, wat heeft het dan voor zin om deze plicht te vervullen? Hoe kan ik dit werk dan nog doen? Als ik geen gezag heb in de groep en mijn prestige vermindert, en als ze allemaal naar gods woorden luisteren en handelen volgens de waarheidsprincipes, zal mijn leiderschap dan niet hol zijn? Word ik dan geen marionet? Welk enthousiasme zal ik dan nog hebben om deze dingen te doen? Als mijn leiderschap hol is en wat ik ook doe zinloos is, heb ik dan nog wel toekomstperspectieven?’ Wat antichristen willen, is in elke groep boven alle anderen geplaatst worden, om zo in ruil daarvoor een toekomstige kroon en toekomstige beloningen te krijgen. Ze geloven dat zolang ze een uitmuntend figuur en een leider van anderen worden onder Gods uitverkoren volk, ze gerechtigd zullen zijn om in ruil daarvoor een toekomstige kroon te ontvangen, en in de toekomst grote zegeningen te ontvangen. Daarom zullen antichristen de macht die ze bezitten op geen enkel moment laten vieren en hun waakzaamheid onder geen enkele omstandigheid laten verslappen. Ze zijn bang dat als ze hun waakzaamheid ook maar een beetje laten afnemen, de macht hun uit handen zal worden genomen of zal verzwakken. Bij het vervullen van hun plichten doen ze dat niet naar hun beste vermogen in hun eigen positie, waarbij ze hun plichten goed vervullen en getuigenis van God afleggen volgens de principes van Gods woorden en volgens Zijn vereisten. In plaats daarvan gebruiken ze zulke kansen om de kroon die ze geloven spoedig te zullen ontvangen, stevig vast te grijpen. Zelfs als sommige antichristen in staat zijn om aan de vereisten van Gods huis te voldoen als een reeks regels, kan dat nog steeds niet aantonen dat het mensen zijn die de waarheid aanvaarden en zich aan de woorden van God onderwerpen. Wat is de reden hiervoor? Sommige antichristen willen in de loop van het vervullen van hun plichten altijd de macht grijpen en hun verlangen daarnaar bevredigen, en altijd status hebben en mensen de les lezen en hen commanderen vanuit een positie van status. Maar sommige antichristen zijn anders en maken zich zorgen om het volgende: ‘De vogel die zijn nek uitsteekt, wordt neergeschoten. Dat betekent dat wie zijn nek uitsteekt en fouten maakt, zal lijden. Zo’n dwaas zal ik niet zijn. Hoe bekwaam ik ook ben, ik zal me maar voor dertig procent inzetten en de andere zeventig achter de hand houden – ik moet me een beetje inhouden. Wat gods huis ook zegt of van me vereist, aan de oppervlakte zal ik instemmen, en ik zal niet iemand zijn die hindert en verstoort. Wie er ook leidinggeeft, ik zal volgen, en ik zal goedkeuren wat die leider ook zegt. Ik zit wel goed zolang ik me aan de regels houd die de boven heeft uitgevaardigd, en die niet schend. Wat betreft mijn trouw aan god wijden en me oprecht voor hem inzetten, dat is niet nodig. Ik zal me een beetje inspannen bij het vervullen van mijn plicht, net genoeg doen is aanvaardbaar, en ik zal geen dwaas zijn. Wat ik ook doe, ik moet me een beetje inhouden om te voorkomen dat ik niets ontvang en uiteindelijk met lege handen sta.’ Dergelijke antichristen geloven dat het dwaas is van anderen om verantwoordelijkheden op zich te nemen bij het vervullen van hun plichten en om altijd hun nek uit te steken om problemen op te lossen, en dat ze zelf niet zulke dwazen moeten zijn. In hun hart weten ze dat als iemand status nastreeft en zijn eigen macht beheert, hij vroeg of laat zal worden ontmaskerd, maar om de waarheid te beoefenen moeten ze een prijs betalen, zich inspannen, hun oprechtheid aanbieden en trouw zijn. Ze zouden veel ontberingen moeten lijden, en daartoe zijn ze niet bereid. Ze kiezen voor een compromisbenadering, waarbij ze noch hun nek uitsteken, noch terugdeinzen, en de middenweg volgen. Ze geloven: ‘Ik doe alles wat me gevraagd wordt. Ik doe het gewoon plichtmatig en dan is het klaar, en als me gevraagd wordt het beter te doen, doe ik het gewoon niet. Om het beter te doen, zou ik een hogere prijs moeten betalen en meer materialen moeten controleren – dat zou zo vermoeiend zijn! Als god me extra beloningen zou geven om het op die manier te doen, dan is dat tot daar aan toe, maar gods woorden lijken niets te zeggen over extra beloningen. Aangezien dit het geval is, hoef ik niet te lijden en mezelf uit te putten; het is beter om het gewoon rustig aan te doen.’ Kan zo iemand zijn plicht goed vervullen? Kan hij de waarheid verkrijgen? Kunnen degenen die niet naar de waarheid streven, maar in plaats daarvan plichtmatig of negatief zijn en verslappen in hun werk, Gods goedkeuring verkrijgen? Absoluut niet.

Wat is de duidelijkste uiting van antichristen? Ten eerste aanvaarden ze de waarheid niet, wat iets is dat iedereen kan zien. Niet alleen aanvaarden ze de suggesties van andere mensen niet, maar het belangrijkste is dat ze ook niet aanvaarden gesnoeid te worden. Het staat buiten kijf dat antichristen de waarheid niet aanvaarden; als ze de waarheid konden aanvaarden, zouden ze geen antichristen zijn. Waarom vervullen antichristen dan toch hun plichten? Wat is precies hun bedoeling bij het vervullen van hun plichten? Het is om ‘in dit leven honderdvoudig te ontvangen en in de komende wereld het eeuwige leven te verkrijgen’. Ze volgen deze uitspraak volledig in hun plichten. Is dit geen transactie? Dit is absoluut een transactie. Is dit geen boosaardige gezindheid, afgaande op de aard van deze transactie? (Ja.) In welk opzicht zijn ze dan boosaardig? Kan iemand het Mij vertellen? (Hoewel antichristen zoveel waarheden horen die door God zijn uitgedrukt, streven ze die nooit na. Ze houden stevig vast aan hun status en laten die niet los, en vervullen hun plicht alleen voor hun persoonlijk voordeel en om macht over anderen uit te oefenen.) Dat antwoord is min of meer juist, je hebt het ongeveer begrepen, maar het is niet specifiek genoeg. Als ze heel goed weten dat het verkeerd is om transacties met God aan te gaan, maar toch tot het einde volharden en weigeren berouw te tonen, dan is dit een ernstig probleem. Tegenwoordig vervullen de meeste mensen hun plichten met de bedoeling zegeningen te verkrijgen. Ze willen allemaal de vervulling van hun plichten gebruiken om beloond te worden en een kroon te krijgen, en ze begrijpen de betekenis van het vervullen van je plicht niet. Over dit probleem moet duidelijk worden gecommuniceerd. Laten we het dus eerst hebben over hoe de plicht van mensen precies tot stand is gekomen. God werkt om de mensheid te managen en te redden, dus heeft Hij natuurlijk vereisten voor mensen. Deze vereisten zijn hun plicht. Het is duidelijk dat de plicht van mensen voortkomt uit Gods werk en Zijn vereisten voor de mensheid. Ongeacht welke plicht men vervult, het is de meest juiste zaak, en de mooiste en meest gerechtvaardigde zaak onder de mensheid. Als schepselen behoren mensen hun plicht te vervullen, en alleen dan kunnen ze de goedkeuring van de Schepper verkrijgen. Schepselen leven onder de heerschappij van de Schepper en aanvaarden alles wat door God wordt voorzien en alles wat van God komt, dus moeten ze hun verantwoordelijkheden en verplichtingen nakomen. Dit is volstrekt natuurlijk en gerechtvaardigd, en is door God verordend. Hieruit kan worden opgemaakt dat het vervullen van de plicht van een schepsel meer gerechtvaardigd, mooier en nobeler is dan wat dan ook dat wordt gedaan tijdens het leven in deze mensenwereld; niets onder de mensheid is zinvoller of waardiger, en niets brengt meer betekenis en waarde in het leven van een geschapen mens, dan het vervullen van de plicht van een schepsel. Op aarde bestaat alleen de groep mensen die werkelijk en oprecht de plicht van een schepsel vervullen, uit degenen die zich aan de Schepper onderwerpen. Deze groep volgt geen wereldse trends; ze onderwerpen zich aan het leiderschap en de begeleiding van God, luisteren alleen naar de woorden van de Schepper, aanvaarden de waarheden die door de Schepper worden uitgedrukt en leven naar de woorden van de Schepper. Dit is het waarste, meest klinkende getuigenis, en het is het beste getuigenis van geloof in God. Dat een schepsel in staat is de plicht van een schepsel te vervullen, in staat is de Schepper tevreden te stellen, is het mooiste onder de mensheid, en is iets dat onder de mensheid moet worden verspreid als een verhaal dat geprezen moet worden. Alles wat de Schepper aan schepselen toevertrouwt, moet onvoorwaardelijk door hen worden aanvaard; voor de mensheid is dit een kwestie van zowel geluk als voorrecht, en voor al degenen die de plicht van een schepsel vervullen, is niets mooier of waardiger om herinnerd te worden – het is iets positiefs. En wat betreft hoe de Schepper degenen behandelt die de plicht van een schepsel kunnen vervullen, en wat Hij hun belooft, dat is een zaak voor de Schepper; het gaat de geschapen mensheid niets aan. Om het duidelijker en eenvoudiger te zeggen: dit is aan God, en mensen hebben niet het recht zich ermee te bemoeien. Je krijgt wat God je ook maar geeft, en als Hij je niets geeft, kun je daar niets over zeggen. Wanneer een schepsel Gods opdracht aanvaardt en met de Schepper samenwerkt om zijn plicht te vervullen en te doen wat hij kan, is dit geen transactie of ruilhandel; mensen moeten niet proberen uitingen van houdingen of acties en gedragingen te ruilen voor beloften of zegeningen van God. Wanneer de Schepper dit werk aan jullie toevertrouwt, is het juist en gepast dat jullie, als schepselen, deze plichten en opdrachten aanvaarden. Is hier iets transactioneels aan? (Nee.) Wat de Schepper betreft: Hij is bereid om aan ieder van jullie een plicht toe te vertrouwen die een mens behoort te vervullen; wat de geschapen mensheid betreft: mensen moeten deze plichten met blijdschap aanvaarden en ze behandelen als hun levensverplichting, als de waarde die ze in dit leven moeten uitleven. Hier is geen sprake van een transactie, dit is geen gelijkwaardige ruil, laat staan dat het enige beloning of andere verklaringen inhoudt die mensen zich voorstellen. Dit is geenszins ruilhandel; het gaat niet om het ruilen van de prijs die mensen betalen of het harde werk dat ze leveren bij het vervullen van hun plicht voor iets anders. God heeft dat nooit gezegd, en mensen moeten het niet op die manier begrijpen. De Schepper geeft de mensheid opdrachten, en schepselen, die de opdrachten die God hun geeft van de Schepper hebben aanvaard, nemen het op zich om hun plichten te vervullen. In deze zaak, dit proces, is er niets transactioneels; het is een heel eenvoudige en gepaste zaak. Het is net als bij ouders die, nadat ze hun kinderen op de wereld hebben gezet, hen opvoeden zonder voorwaarden of klachten. Wat betreft de vraag of de kinderen opgroeien tot mensen die hun plichten jegens hun ouders nakomen: vanaf de dag van hun geboorte hebben hun ouders zulke vereisten niet. Er is geen enkele ouder die na de geboorte van een kind zegt: “Ik voed hemalleen op zodat hij me in de toekomst zal dienen en eren. Als hij me niet zal eren, wurg ik hem nu meteen.” Geen enkele ouder is zo. Dus, afgaande op de manier waarop ouders hun kinderen opvoeden, is het een verplichting, een verantwoordelijkheid, toch? (Ja.) Ouders zullen hun kinderen blijven opvoeden, of die hun plichten jegens hun ouders nu nakomen of niet, en wat de ontberingen ook zijn, ze zullen hen opvoeden totdat ze volwassen zijn, en het beste voor hen hopen. Er is niets voorwaardelijks of transactioneels in deze verantwoordelijkheid en verplichting die ouders tegenover hun kinderen hebben. Degenen met relevante ervaring zouden dit moeten kunnen begrijpen. De meeste ouders hebben geen vereiste normen voor de vraag of hun kinderen hun plichten jegens hun ouders nakomen. Als hun kinderen dat doen, zullen ze wat opgewekter zijn en zullen ze op hun oude dag wat gelukkiger zijn. Als de kinderen dat niet doen, zullen de ouders het gewoon zo laten. Dit is hoe de meeste ouders die relatief ruimdenkend zijn, zullen denken. Al met al, of het nu gaat om ouders die hun kinderen opvoeden of kinderen die hun ouders onderhouden, de zaak is er een van het vervullen van een verantwoordelijkheid, van het vervullen van een verplichting, en het valt binnen de verwachte rol van een persoon. Natuurlijk zijn dit allemaal kleine zaken vergeleken met de vervulling van de plicht van een schepsel, maar wat betreft de zaken van de mensenwereld behoren ze tot de mooiere en meer gerechtvaardigde. Onnodig te zeggen dat dit nog meer geldt voor de vervulling van de plicht van een schepsel. Als een schepsel voor de Schepper komt, behoort hij zijn plicht te vervullen. Dit is een heel gepaste zaak, en hij moet deze verantwoordelijkheid vervullen. Op basis van het feit dat schepselen hun plichten vervullen, heeft de Schepper nog groter werk onder de mensheid gedaan; Hij heeft een verdere stap van werk aan mensen uitgevoerd. En welk werk is dat? Hij voorziet de mensheid van de waarheid, waardoor ze de waarheid van God kan verkrijgen terwijl ze haar plichten vervult en daardoor haar verdorven gezindheden kan afwerpen en gezuiverd kan worden, aan Gods bedoelingen kan voldoen en het juiste levenspad kan inslaan, en uiteindelijk in staat is God te vrezen en het kwaad te mijden, volledige redding te verkrijgen en niet langer te lijden onder Satans kwellingen. Dit is het uiteindelijke effect dat God wil bereiken door de mensheid plichten te laten vervullen. Daarom laat God je tijdens het proces van het vervullen van je plicht niet slechts één ding duidelijk zien en een beetje waarheid begrijpen, noch laat Hij je slechts genieten van de genade en zegeningen die je ontvangt door je plicht als schepsel te vervullen. Veeleer staat Hij je toe gezuiverd en gered te worden, en uiteindelijk in het licht van het aangezicht van de Schepper te leven. Dit ‘licht van het aangezicht’ van de Schepper omvat een grote hoeveelheid uitgebreidere betekenis en inhoud – we zullen hier vandaag niet op ingaan. Natuurlijk zal God zulke mensen zeker beloften en zegeningen toekennen, en verschillende uitspraken over hen doen – dit is een verdere kwestie. Wat ontvangt iedereen die voor God komt en zijn plicht als schepsel vervult, in het hier en nu van God? Waarheid en leven, de waardevolste en mooiste dingen onder de mensheid. Geen enkel schepsel onder de mensheid kan zulke zegeningen gemakkelijk uit de hand van de Schepper ontvangen. Zo’n mooi en zo’n groot ding wordt door het slag antichristen verdraaid tot een transactie, waarin ze kronen en beloningen uit Gods hand vragen. Zo’n transactie verandert iets wat bijzonder mooi en gerechtvaardigd is in iets wat bijzonder lelijk en boosaardig is. Is dit niet wat de antichristen doen? Zijn de antichristen niet boosaardig, hierop afgaande? Ze zijn inderdaad heel boosaardig! Dit is een uiting van hun boosaardigheid.

In de laatste dagen komt God geïncarneerd om te werken, drukt Hij vele waarheden uit, opent Hij voor de mensheid alle mysteries van Gods managementplan en voorziet Hij in alle waarheden die mensen moeten begrijpen en binnengaan om gered te worden. Deze waarheden en deze woorden van God zijn schatten voor allen die positieve dingen liefhebben. De waarheden zijn de behoeften van de verdorven mensheid, en ze zijn ook onschatbare schatten voor de mensheid. Elk van Gods woorden, vereisten en bedoelingen is een ding dat mensen zouden moeten begrijpen en vatten; het is een ding waaraan mensen zich moeten houden om redding te bereiken, en het is een waarheid die mensen moeten verkrijgen. Maar antichristen beschouwen deze woorden als theorieën en slogans, ze houden zich er zelfs doof voor, en erger nog, ze verachten en ontkennen ze. Antichristen beschouwen de kostbaarste dingen onder de mensheid als de leugens van charlatans. Antichristen geloven in hun hart dat er geen Heiland is, laat staan waarheid of positieve dingen in de wereld. Ze denken dat alles wat mooi is en elk voordeel door mensenhanden moet worden gewonnen en met geweld moet worden genomen door menselijke strijd. Antichristen denken dat mensen zonder ambities en dromen nooit zullen slagen, maar hun hart is vervuld van afkeer van en haat jegens de waarheid die door God wordt uitgedrukt. Ze beschouwen de waarheden die door God worden uitgedrukt als theorieën en slogans, maar ze beschouwen macht, belangen, ambitie en begeerte als gerechtvaardigde zaken die moeten worden beheerd en nagestreefd. Ze gebruiken ook de dienst die met hun gaven wordt gedaan als een middel om een transactie met God aan te gaan in een poging het koninkrijk van de hemel binnen te gaan, kronen te verkrijgen en grotere zegeningen te genieten. Is dit niet boosaardig? Hoe interpreteren ze Gods bedoelingen? Ze zeggen: “God bepaalt wie de baas is door te zien wie zich het meest voor hem inzet, wie het meest voor hem lijdt en wie de hoogste prijs betaalt. Hij bepaalt wie het koninkrijk kan binnengaan en wie kronen ontvangt door te zien wie in staat is rond te rennen, welsprekend te spreken, en wie de geest van een bandiet heeft en dingen met geweld kan grijpen. Zoals Paulus zei: ‘Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden. Nu wacht mij de kroon van de gerechtigheid’ (2 Timoteüs 4:7-8).” Ze volgen deze woorden van Paulus en geloven dat zijn woorden waar zijn, maar ze negeren alle vereisten en uitspraken van God voor de mensheid en denken: ‘Deze dingen zijn onbelangrijk. Het enige dat telt, is dat als ik eenmaal mijn strijd heb gestreden en mijn wedloop heb volbracht, ik uiteindelijk een kroon zal ontvangen. Dit is waar. Is dat niet wat god bedoelt? God heeft duizenden en duizenden woorden gesproken en talloze preken gehouden. Uiteindelijk bedoelt hij mensen te vertellen dat als je kronen en beloningen wilt, het aan jou is om te vechten, te worstelen, te grijpen en te nemen.’ Is dit niet de logica van antichristen? In het diepst van hun hart is dit hoe antichristen altijd tegen Gods werk aankijken, en dit is hoe ze Gods woord en managementplan interpreteren. Hun gezindheid is boosaardig, nietwaar? Ze verdraaien Gods bedoelingen, de waarheid en alle positieve dingen. Ze beschouwen Gods managementplan om de mensheid te redden als een pure transactie, en beschouwen de plicht waarvan de Schepper vereist dat de mensheid die vervult als een pure onteigening, agressie, misleiding en transactie. Is dit niet de boosaardige gezindheid van antichristen? Antichristen geloven dat om zegeningen te verkrijgen en het koninkrijk van de hemel binnen te gaan, ze die moeten verkrijgen via een transactie, en dat dit eerlijk, redelijk en uiterst legitiem is. Is dit geen boosaardige logica? Is dit geen satanische logica? Antichristen huldigen zulke zienswijzen en houdingen altijd diep in hun hart, wat bewijst dat de gezindheid van antichristen uiterst boosaardig is.

Hebben jullie, afgaande op de paar inhoudelijke punten waarover zojuist is gecommuniceerd, de boosaardige gezindheid van antichristen kunnen zien? (Ja.) Het eerste punt was hoe antichristen hun plicht beschouwen, nietwaar? Hoe beschouwen antichristen hun plicht dan? (Antichristen beschouwen hun plicht als een transactie die ze ruilen voor hun eigen bestemming en hun eigen belangen. Ongeacht hoeveel God aan mensen heeft gewerkt, hoeveel woorden Hij tot hen heeft gesproken en hoeveel waarheden Hij aan hen heeft uitgedrukt, ze wuiven dit allemaal weg en vervullen hun plicht nog steeds met de bedoeling een transactie met God aan te gaan.) Antichristen beschouwen hun plicht als een transactie. Ze vervullen hun plicht met de bedoeling een transactie aan te gaan en zegeningen te verkrijgen. Ze denken dat geloof in God moet dienen om zegeningen te verkrijgen, en dat het gepast is om zegeningen te verkrijgen door het vervullen van hun plicht. Ze verdraaien het positieve ding dat het vervullen van je plicht is en denigreren de waarde en betekenis van het vervullen van je plicht als schepsel, terwijl ze ook de legitimiteit van het doen hiervan denigreren; ze veranderen de plicht die schepselen van nature zouden moeten vervullen in een transactie. Dit is de boosaardigheid van antichristen; dit is het eerste punt. Het tweede punt is dat antichristen niet geloven in het bestaan van positieve dingen of de waarheid, en niet geloven en niet erkennen dat Gods woorden de waarheid zijn. Is dit niet boosaardig? (Ja, dat is het.) Wat is er boosaardig aan? Gods woorden zijn de werkelijkheid van alle positieve dingen, en toch kunnen antichristen het niet zien en erkennen ze het niet. Ze beschouwen Gods woorden als slogans, als een soort theorie, en ze verdraaien het feit dat Gods woorden de waarheid zijn. Wat is hier het grootste en voornaamste probleem? God wil deze woorden gebruiken om de mensheid te redden, en de mens moet Gods woorden aanvaarden voordat hij gereinigd kan worden en redding kan bereiken – dit is een feit, en het is de waarheid. Antichristen erkennen of aanvaarden deze belofte van God aan de mensheid niet. Ze zeggen: “Gered worden? Gereinigd worden? Wat voor nut heeft dat? Het is nutteloos! Als ik gereinigd word, kan ik dan werkelijk gered worden en het koninkrijk van de hemel binnengaan? Ik denk het niet!” Ze slaan geen acht op deze zaak en zijn er niet in geïnteresseerd. Wat is de onuitgesproken implicatie hiervan? Het is dat ze niet geloven dat de woorden van God de waarheid zijn; ze geloven dat het slechts gezegden en doctrines zijn. Ze geloven of erkennen niet dat de woorden van God mensen kunnen reinigen of redden. Dit kan worden vergeleken met toen God Job in die tijd definieerde als iemand die God vreesde en het kwaad meed, en als een volmaakte man. Zijn deze woorden die God sprak de waarheid? (Ja.) Waarom zou God zoiets dan zeggen? Wat is de basis? God neemt het gedrag van mensen waar, onderzoekt hun hart nauwkeurig en ziet hun essentie, en op basis hiervan zei Hij dat Job God vreesde en het kwaad meed en een volmaakte man was. God nam Job langer waar dan slechts een dag of twee, en Jobs uitingen van het vrezen van God en het mijden van het kwaad strekten zich ook uit over meer dan slechts een dag of twee, en hadden zeker niet slechts betrekking op een of twee zaken. Welke houding nam Satan dan aan ten opzichte van dit feit? (Een sceptische en twijfelende houding.) Satan was niet alleen sceptisch, hij ontkende het. Zijn woorden waren, eenvoudig gezegd: “U hebt Job zoveel gegeven, waaronder koeien, schapen en talloze bezittingen. Hij heeft redenen om u te aanbidden. U zegt dat Job een volmaakte man is, maar uw woorden houden geen steek. Uw woorden zijn niet de waarheid, ze zijn niet reëel, ze zijn onnauwkeurig, en ik ontken uw woorden.” Is dit niet wat Satan bedoelde? (Ja, dat is het.) God zei: “Job vreest God en mijdt het kwaad, hij is een volmaakte man.” Wat zei Satan? (Zou hij god zonder reden aanbidden?) Satan zei: “Fout, hij is geen volmaakte man! Hij heeft voordelen en zegeningen van u ontvangen, dus vreest hij u. Als u deze voordelen en zegeningen wegneemt, zal hij u niet vrezen – hij is geen volmaakte man.” Dus bij elke zin die God spreekt, zet Satan er een vraagteken bij en haalt er een streep doorheen. Satan ontkent Gods woorden en ontkent Gods definities of uitspraken over wat dan ook. Kunnen we zeggen dat Satan de waarheid ontkent? (Ja.) Dat is een feit. Wat is dan de houding van antichristen ten opzichte van Gods woorden die de mensheid blootleggen, oordelen en tuchtigen, en verschillende specifieke vereisten aan de mensheid stellen? Erkennen ze die en zeggen ze “Amen”? Kunnen ze die volgen? (Nee, dat kunnen ze niet.) Je zou kunnen zeggen dat de onmiddellijke reactie van antichristen op allerlei woorden van God in hun hart is: ‘Fout! Is dit werkelijk hoe het zit? Hoezo is het wat u zegt? Dat klopt niet – dat geloof ik niet. Waarom is wat u zei zo onaangenaam? God zou niet zo praten! Als ik zou spreken, zou het zo gezegd moeten worden.’ Kunnen antichristen zich aan Gods woorden houden als de waarheid, afgaande op deze houdingen van antichristen ten opzichte van God? Absoluut niet. Dit is wat er boosaardig aan hen is; dit is het tweede punt. Het derde punt is wat antichristen denken over het doel van Gods managementplan, namelijk dat God de mensheid wil redden en de mensheid in staat wil stellen zich los te maken van Satans verdorven gezindheden en de machten van de duisternis en redding te bereiken. Waarom wordt hun gezindheid boosaardig genoemd? Ze geloven dat dit een transactie is, en ze geloven zelfs dat het slechts een spel is. Een spel tussen wie? Een spel tussen een legendarische god en een groep onwetende en dwaze mensen die het koninkrijk van de hemel willen binnengaan en verlost willen worden uit de wereld van het lijden. Dit is ook een transactie waaraan beide partijen gewillig deelnemen, waarbij de ene partij bereid is te geven en de andere bereid is te ontvangen. Het is zo’n soort spel. Dit is hoe ze Gods managementplan zien – is dit niet de openbaring van de boosaardige gezindheid van antichristen? Omdat antichristen vol ambities zijn, en omdat ze een bestemming en zegeningen begeren, verdraaien ze de mooiste onderneming van de mensheid en Gods managementwerk om de mensheid te redden tot een spel, een transactie – dit is de boosaardige gezindheid van antichristen. Daarnaast hebben antichristen nog een andere uiting, die nogal komisch en lachwekkend klinkt. Waarom is die lachwekkend? Antichristen geloven niet in al het werk dat God heeft gedaan, noch geloven ze dat alles wat God heeft gezegd de waarheid is en de mensheid kan redden, maar ze zijn onuitputtelijk in hun bereidheid om ontberingen te verdragen, de prijs te betalen, en deze transactie te sluiten en te faciliteren. Is dit niet grappig? Natuurlijk is dit niet de boosaardigheid van antichristen, maar de domheid van antichristen. Enerzijds geloven ze niet dat God bestaat, erkennen ze niet dat Gods woorden de waarheid zijn en verdraaien ze zelfs Gods managementplan, maar anderzijds willen ze nog steeds persoonlijk voordeel halen uit Gods woorden en Zijn managementplan. Met andere woorden, enerzijds geloven ze niet in het bestaan van al deze feiten, laat staan in de authenticiteit ervan, terwijl ze anderzijds nog steeds op winst uit zijn en elk voordeel willen pakken, opportunistisch willen zijn en de dingen willen verkrijgen die ze in de wereld niet kunnen verwerven, terwijl ze nog steeds denken dat ze buitengewoon slim zijn. Is dit niet grappig? Ze bedriegen zichzelf en zijn buitengewoon dom.

Zojuist hebben we de boosaardige gezindheid van antichristen ontleed aan de hand van drie uitingen, en we sloten af met nog een uiting: antichristen zijn zo dom dat het om te lachen of te huilen is. Wat zijn de drie uitingen? (Ten eerste beschouwen antichristen het vervullen van hun plicht als een transactie; ten tweede erkennen antichristen het woord van God niet, geloven ze niet dat Gods woord iets positiefs is en erkennen ze niet dat Gods woord mensen kan redden, in plaats daarvan beschouwen ze Gods woord als theorieën en slogans; ten derde beschouwen antichristen Gods managementwerk om de mensheid te redden als een pure transactie en een spel.) En nog een uiting? (De belachelijkheid en extreme domheid van antichristen.) Zijn deze niet heel specifiek? (Ja.) Zouden jullie zeggen dat het soort persoon dat deze gezindheid bezit een enigszins abnormale geestelijke gesteldheid en enigszins abnormaal verstand heeft? (Ja.) In welk opzicht zijn ze abnormaal? (Antichristen willen transacties met God sluiten en vooruitzichten en een bestemming van God ontvangen, maar ze geloven nog steeds niet in Gods managementplan of dat God de mensheid kan redden. Hun denken is tegenstrijdig, de dingen die ze willen zijn de dingen die ze ontkennen. Dit is fundamenteel onlogisch, dus hun verstand is abnormaal en er is iets mis met hun geestelijke gesteldheid.) Dit toont aan dat het hun aan normale menselijkheid ontbreekt. Ze weten niet dat ze zichzelf tegenspreken met deze manieren van denken en deze berekeningen. Hoe komt dit? (Ze volgen altijd het verkeerde pad omdat ze nooit de waarheid aanvaarden of de waarheid beoefenen.) En weten ze dat het pad dat ze bewandelen het verkeerde is? Zeker niet. Als ze wisten dat dit zou leiden tot het lijden van verlies, zouden ze het zeker niet doen. Ze denken dat dit hun een voordeel oplevert: ‘Kijk eens hoe slim ik ben. Niemand van jullie kan de dingen doorzien; jullie zijn allemaal dwaas. Hoe kunnen jullie zo argeloos zijn? Waar is god? Ik kan hem niet zien of aanraken, en er is geen garantie dat gods beloften kunnen uitkomen! Zie hoe scherpzinnig ik ben – als ik een stap vooruitzet, denk ik tien stappen vooruit, maar jullie maken niet eens berekeningen voor één enkele stap.’ Ze denken dat ze zo slim zijn. Daarom denken sommige mensen, na twee of drie jaar hun plicht te hebben vervuld: ‘Ik vervul mijn plicht al een paar jaar en heb nog steeds niets verworven, geen wonderen gezien en geen ongebruikelijke verschijnselen waargenomen. Vroeger at ik drie maaltijden per dag, en ik eet nog steeds drie maaltijden. Als ik een maaltijd oversla, heb ik honger. Als ik ’s nachts een of twee uur slaap tekortkom, ben ik overdag nog steeds slaperig. Ik heb geen speciale krachten ontwikkeld! Iedereen zegt dat god almachtig is en dat je grote zegeningen kunt ontvangen als je je plicht vervult. Ik heb mijn plicht al enkele jaren vervuld en er is niets veranderd. Is het niet nog steeds zo? Ik heb vaak zwakheid, negativiteit en klachten. Iedereen zegt dat de waarheid mensen kan veranderen en dat gods woord mensen kan veranderen, maar ik ben helemaal niet veranderd. In mijn hart mis ik nog vaak mijn ouders en kinderen en haal ik zelfs nog vaak herinneringen op aan mijn dagen in de wereld van vroeger. Dus wat doet god nu eigenlijk met mensen? Wat heb ik verworven? Iedereen zegt dat wanneer mensen in god geloven en de waarheid verkrijgen, ze dan iets verwerven, maar als dat zo was, zouden ze dan niet anders zijn dan de rest? Nu word ik ouder en mijn gezondheid is niet meer wat die was. De rimpels in mijn gezicht zijn flink toegenomen. Zeggen ze niet dat mensen die in god geloven jonger worden naarmate ze langer leven? Waarom ben ik ouder geworden in plaats van jonger? Gods woorden zijn hoe dan ook niet accuraat, ik moet plannen maken voor mezelf. Ik zie dat dit het enige is wat geloven in god inhoudt: elke dag druk bezig met het lezen van gods woord, bijeenkomsten bijwonen, gezangen zingen en mijn plicht vervullen. Het lijkt saai en ik voel me niet anders dan voorheen.’ Zodra ze zo denken, komen ze in de problemen, nietwaar? Ze denken verder: ‘Nu lijd ik echt bij het vervullen van mijn plicht, gods beloften en zegeningen lijken erg ver weg. Ook sterven sommige mensen die in god geloven bij rampen, dus bestaat er wel zoiets als gods bescherming van de mens? Stel dat die er niet is, zijn de getuigenisartikelen die sommige mensen hebben geschreven, waarin staat dat god wonderen verrichtte om hun leven te redden op de meest hachelijke momenten, dan waar of onwaar?’ Ze overpeinzen het en in hun hart zijn ze onzeker, en wanneer ze doorgaan met het vervullen van hun plicht voelen ze zich lusteloos en niet enthousiast, en zijn ze niet langer proactief. Ze blijven terugdeinzen en beginnen dingen halfslachtig en plichtmatig te doen. Welke berekeningen maken ze in gedachten? ‘Als ik geen zegeningen ontvang, als het altijd zo blijft, moet ik andere plannen maken. Ik moet opnieuw plannen of ik doorga met het vervullen van mijn plicht, en hoe ik dat in de toekomst zal doen. Ik mag niet weer zo dwaas zijn. Anders krijg ik in de toekomst mijn vooruitzichten en bestemming niet, of mijn kroon, en zal ik ook niet van werelds geluk hebben genoten. Zal al deze inspanning dan niet nutteloos en tevergeefs zijn? Als ik niets blijf krijgen zoals nu, dan was ik vroeger beter af, toen ik werkte en de wereld najoeg terwijl ik in naam in god geloofde. Als god nooit zegt wanneer het werk zal eindigen, wanneer hij mensen zal belonen, wanneer de plicht ten einde zal komen en wanneer god openlijk aan de mensheid zal verschijnen, als god mensen nooit precieze uitleg geeft, wat heeft het dan voor zin om hier mijn tijd te verspillen? Ik kan beter weer geld gaan verdienen in de wereld en genieten van werelds geluk. Dan heb ik tenminste mijn leven niet verspild. Wat de komende wereld betreft, wie weet? Het is allemaal onbekend, voorlopig zal ik dit leven maar goed leven.’ Heeft er geen verandering plaatsgevonden in hun gedachten? Wanneer ze op deze manier aan het berekenen zijn en het verkeerde pad nemen, kunnen ze dan de plichten die ze hebben nog goed vervullen? (Nee, dat kunnen ze niet.) Sommige mensen zeggen: “Antichristen houden toch van status? Als je hun een positie geeft, blijven ze dan niet in Gods huis?” Hebben antichristen op dit moment status nodig? Misschien is status op dit moment niet het belangrijkste voor hen. Wat hebben ze dan nodig? Wat ze nodig hebben, is dat God hun een precieze uitleg geeft. Als ze geen zegeningen kunnen verkrijgen, vertrekken ze. Enerzijds hebben ze het gevoel dat hun vooruitzichten onzeker, somber en hopeloos zijn als ze in de loop van het vervullen van hun plicht niet in een belangrijke positie kunnen worden geplaatst. Anderzijds: als de dingen tijdens het vervullen van hun plicht nooit gaan zoals ze verwachten – als ze niet persoonlijk getuige zijn van God die met Zijn verheerlijking neerdaalt op de dag dat Zijn grote werk is voltooid, of als God hun niet in duidelijke taal vertelt in welk jaar, welke maand, welke dag, welk uur en welke minuut Hij openlijk aan de mensheid zal verschijnen, wanneer Gods werk ten einde zal komen en wanneer de grote catastrofes zullen komen, als Hij hun deze dingen niet in duidelijke taal vertelt, dan zijn hun harten onrustig. Ze zijn niet in staat hun plichten te vervullen terwijl ze op hun gepaste plek blijven, en ze kunnen geen genoegen nemen met deze situatie. Wat ze willen is een resultaat, wat ze willen is dat God hun in precieze taal een verklaring geeft en hen in staat stelt precies te weten of ze alle dingen kunnen ontvangen die ze willen. Als ze te lang tevergeefs op deze verklaring wachten, zullen ze in hun gedachten een andere berekening maken. Welke berekening? Ze zullen berekenen wie hun geluk kan geven, wie hun de dingen kan geven die ze willen, en als ze de dingen in de komende wereld niet kunnen krijgen, moeten ze alles wat ze willen in dit leven krijgen. Als deze wereld en de mensheid hun zegeningen, comfort, vleselijke genoegens, een reputatie en status in dit leven kunnen geven, zullen ze God op elk moment, onder alle omstandigheden, verlaten en hun goede leven leiden. Dit zijn de berekeningen van antichristen. In Gods huis kunnen ze op elk moment, onder alle omstandigheden, hun plicht laten varen en het werk uit hun handen laten vallen om werelds geluk en wereldse vooruitzichten na te streven. Sommige mensen kunnen zelfs de broeders en zusters verraden, de belangen van Gods huis verraden en God verraden om wereldse voordelen en vooruitzichten te verkrijgen. Daarom, hoe voortreffelijk antichristen ook mogen lijken bij de vervulling van hun plichten, hoe competitief ook, ze kunnen allemaal op elk moment, onder alle omstandigheden, hun plichten laten vallen, God verraden en Gods huis verlaten. Ze kunnen Gods huis op elk moment, onder alle omstandigheden, verraden en een judas worden. Als antichristen hun plichten vervullen, zullen ze dit onvermijdelijk als onderhandelingstroef gebruiken. Ze zullen zeker proberen hun eigen verlangen om in korte tijd zegeningen te verkrijgen te bevredigen – op zijn minst proberen ze eerst hun verlangen naar de voordelen van status te bevredigen en de aanbidding van anderen te verkrijgen, en vervolgens proberen ze het koninkrijk van de hemel binnen te gaan en hun beloning te ontvangen. Hun tijdslimiet voor het vervullen van hun plicht is misschien drie jaar, of misschien vijf, zelfs tien of twintig jaar. Dit is de toegewezen tijd die ze aan God geven, en is de langste tijd die ze zichzelf geven voor het vervullen van hun plicht. Wanneer deze tijdslimiet verstreken is, zal ook hun uithoudingsvermogen zijn grens hebben bereikt. Hoewel ze concessies kunnen doen voor hun eigen verlangen naar zegeningen, naar een prachtige bestemming, een kroon en beloningen, en ontberingen kunnen verdragen en de prijs kunnen betalen in Gods huis, zal het verstrijken van de tijd er nooit voor zorgen dat ze hun vooruitzichten en bestemming, of hun persoonlijke ambities en begeerten vergeten of loslaten, laat staan dat deze dingen zullen veranderen of verzwakken met het verstrijken van de tijd. Daarom, afgaande op deze essentie van antichristen, zijn het onvervalste niet-gelovigen en opportunisten die een hekel hebben aan positieve dingen en alleen van negatieve dingen houden, een groep ontaarde mensen die zich er in Gods huis doorheen willen bluffen; deze mensen zijn schandelijk.

Een van de belangrijkste bedoelingen en houdingen van antichristen ten opzichte van hun plicht is die te gebruiken als een gelegenheid om een transactie met God te sluiten en de voordelen te verkrijgen die ze willen. Ze geloven ook: ‘Wanneer mensen hun familie verlaten en hun wereldse vooruitzichten opgeven om hun plicht in gods huis te vervullen, spreekt het voor zich dat ze iets moeten verwerven, iets terug moeten krijgen, alleen dit is eerlijk en redelijk. Als je je plicht vervult en niets ontvangt, zelfs als je enkele waarheden ontvangt, is het de moeite niet waard. Verandering van gezindheid is ook niet zo’n tastbaar voordeel – zelfs als je redding hebt ontvangen, zal niemand het kunnen zien!’ Deze niet-gelovigen sluiten hun ogen voor elke vereiste die God voor de mensheid heeft. Ze erkennen of geloven die niet, en ze nemen een houding van ontkenning aan. Afgaande op de houdingen en bedoelingen waarmee antichristen hun plicht behandelen, zijn het duidelijk geen mensen die de waarheid nastreven, maar niet-gelovigen en opportunisten; ze zijn van Satan. Hebben jullie gehoord dat Satan trouw een plicht kan vervullen? (Nee.) Als Satan zijn ‘plicht’ ten overstaan van God kan vervullen, moet deze plicht tussen aanhalingstekens staan, omdat Satan die passief en onder dwang vervult, Satan door God wordt gemanipuleerd en God hem uitbuit. Daarom, vanwege hun antichristelijke essentie, en omdat ze de waarheid niet liefhebben, afkerig zijn van de waarheid, en meer nog, vanwege hun boosaardige aard, kunnen antichristen hun plichten als schepselen niet onvoorwaardelijk of zonder vergoeding vervullen, noch kunnen ze de waarheid nastreven of de waarheid verkrijgen terwijl ze hun plichten vervullen, of die vervullen volgens de vereisten van Gods woorden. Vanwege deze aard van hen, de houding waarmee ze omgaan met hun plichten en de diverse uitingen in de loop van het vervullen van hun plichten, is de omgang van antichristen met hun plichten nalatig. In de loop van het vervullen van hun plichten kunnen ze op elk moment, onder alle omstandigheden, kwaad doen en een rol spelen waarbij ze het werk van Gods huis hinderen en verstoren. Wat is de belangrijkste en meest prominente uiting in de loop van het vervullen van hun plichten? Het is eigenzinnig en willekeurig handelen, zich niets van regels aantrekken en dingen doen zonder anderen te raadplegen. Ze doen dingen zoals ze maar willen, zonder de gevolgen te overwegen. Ze overwegen alleen hoe ze vooruit kunnen komen en hoe ze door het vervullen van hun plichten meer mensen kunnen beheersen. Ze willen God alleen laten zien dat ze ontberingen hebben verdragen en de prijs hebben betaald bij het vervullen van hun plichten, dat ze kapitaal hebben en het recht hebben om God om beloningen en een kroon te vragen, om zo hun ambities en begeerten te verwezenlijken en hun doel van het ontvangen van zegeningen te bereiken.

In de loop van het vervullen van hun plichten berekenen antichristen voortdurend hun eigen vooruitzichten en bestemming: hoeveel jaar ze hun plichten nu al vervullen, hoeveel ontberingen ze hebben verdragen, hoeveel ze voor God hebben verlaten, welke prijs ze hebben betaald, hoeveel van hun energie ze hebben verbruikt, hoeveel jaren van hun jeugd ze hebben opgegeven, en of ze nu het recht hebben om beloningen en een kroon te ontvangen; of ze in deze paar jaar van het vervullen van hun plichten genoeg kapitaal hebben vergaard, of ze in Gods ogen een begunstigd persoon voor Zijn aanschijn zijn, en of ze in Gods ogen iemand zijn die beloningen en een kroon kan ontvangen. In de loop van het vervullen van hun plichten zijn ze voortdurend op deze manier aan het afwegen, berekenen en plannen, terwijl ze tegelijkertijd de woorden en uitdrukkingen van anderen observeren en de beoordelingen en uitspraken van de broeders en zusters over hen in de gaten houden. Natuurlijk zijn ze het meest bezorgd over de vraag of de Boven weet dat ze bestaan en dat ze hun plichten vervullen. Ze zijn nog meer bezorgd over hoe de Boven hen ziet, over hen praat en hen beoordeelt, of de Boven hun ‘nauwgezette bedoelingen’ bij het lijden van ontberingen en het betalen van de prijs begrijpt, of de Boven duidelijk weet welk lijden en welke verdrukkingen ze hebben doorstaan in hun jaren van het volgen van God, en hoe God in de hemel alles beoordeelt wat ze doen. Terwijl ze zich bezighouden met hun plichten, maken ze ook voortdurend berekeningen in hun gedachten, en proberen ze informatie uit meerdere bronnen te verkrijgen en af te wegen of ze rampen kunnen vermijden, Gods goedkeuring kunnen verkrijgen en die onbekende kroon en zegeningen kunnen ontvangen. Dit zijn de dingen die ze vaak diep in hun hart berekenen, de meest primaire zaken en de kernzaken die ze elk moment van elke dag berekenen. Ze proberen echter nooit te overpeinzen of na te denken over de vraag of ze zelf mensen zijn die de waarheid beoefenen; hoeveel van de waarheid ze precies begrijpen; hoeveel van de waarheid die ze begrijpen ze daadwerkelijk kunnen beoefenen; of hun gezindheid een werkelijke verandering heeft ondergaan; of er ook maar het kleinste beetje oprechtheid, of enige onzuiverheden, transacties of verzoeken komen kijken bij de dingen die ze voor God doen; hoeveel verdorvenheid ze hebben geopenbaard bij het vervullen van hun plichten; of elke plicht en taak die ze elke dag doen, wordt gedaan volgens waarheidsprincipes; en of de vervulling van hun plichten aan de norm voldoet en aan Gods bedoelingen voldoet. Ze denken nooit na over deze dingen en proberen ze nooit te overpeinzen. Ze berekenen alleen of ze in de toekomst zegeningen kunnen verkrijgen en wat hun bestemming is. Ze berekenen alleen hun eigen belangen en hun eigen winst en verlies, maar aan de waarheid, aan verandering van gezindheid en aan de vraag hoe ze aan Gods bedoelingen kunnen voldoen besteden ze geen enkele energie, en daar spannen ze zich nooit voor in. Antichristen beoefenen nooit het nadenken over, kennen van of ontleden van hun eigen verdorven gezindheid of de verkeerde paden die ze hebben genomen, en overwegen nooit hoe ze hun eigen verkeerde zienswijze kunnen veranderen. Ze zullen nooit het feit haten dat ze de waarheid hebben geschonden en veel slechte dingen hebben gedaan om God te weerstaan, zullen zichzelf nooit haten omdat ze leven volgens hun verdorven gezindheid, en zullen nooit wroeging hebben vanwege de verkeerde paden die ze hebben genomen of de dingen die ze hebben gedaan om te hinderen en te verstoren. In de loop van het vervullen van hun plicht doen ze, naast het koste wat het kost verbergen van hun eigen tekortkomingen, zwakheden, negativiteit, passiviteit en verdorven gezindheid, hun uiterste best om zichzelf te profileren zodat ze vooruit kunnen komen, en bedenken ze elke mogelijke manier om God en Gods uitverkoren volk hun talenten, gaven en bekwaamheden te laten zien. Ze gebruiken dit om zichzelf te troosten en zichzelf te laten denken dat ze het kapitaal en de zekerheid hebben om een kroon en beloningen te krijgen, en dat ze het pad van het nastreven van de waarheid niet hoeven te bewandelen. Daarom is het verstand van antichristen niet gezond. Hoe de waarheid ook wordt gecommuniceerd, en hoe duidelijk die ook wordt gecommuniceerd, ze begrijpen nog steeds Gods bedoelingen niet, of waar het geloven in God precies voor dient, en wat het juiste pad is dat mensen zouden moeten nemen. Vanwege hun boosaardige gezindheid, vanwege hun boosaardige aard en vanwege de aard-essentie van zulke mensen, kunnen ze diep vanbinnen niet onderscheiden wat precies de waarheid is en wat positieve dingen zijn, wat precies goed is en wat fout is. Ze houden stevig vast aan hun eigen ambities en begeerten, en beschouwen die als de waarheid, als de enige doelen in het leven en als de meest gerechtvaardigde onderneming. Ze kennen de waarheid niet dat als iemands gezindheid niet verandert, hij voor altijd een vijand van God zal zijn, en weten niet dat welke zegeningen God iemand geeft en hoe God iemand behandelt niet gebaseerd is op zijn kaliber, gaven, talenten of kapitaal, maar op hoeveel waarheid hij beoefent en hoeveel waarheid hij verkrijgt, en of hij iemand is die God vreest en het kwaad mijdt. Dit zijn waarheden die antichristen nooit zullen begrijpen. Antichristen zullen dit nooit inzien, en dit is waar ze het dwaast zijn. Wat is van begin tot eind de houding van antichristen ten opzichte van hun plicht? Ze geloven dat het doen van iemands plicht een transactie is, dat wie zich het meest inzet bij zijn plicht, de grootste bijdrage levert aan Gods huis en de meeste jaren in Gods huis volhoudt, uiteindelijk een grotere kans heeft om gezegend te worden en een kroon te krijgen. Dit is de logica van antichristen. Is deze logica juist? (Nee.) Is dit soort zienswijze gemakkelijk om te keren? Het is niet gemakkelijk om te keren. Dit wordt bepaald door de aard-essentie van antichristen. In hun hart zijn antichristen afkerig van de waarheid, ze zoeken de waarheid helemaal niet en bewandelen het verkeerde pad, dus hun zienswijze van het sluiten van transacties met God is niet gemakkelijk om te keren. Uiteindelijk geloven antichristen niet dat God de waarheid is, het zijn niet-gelovigen, ze zijn hier om te speculeren en zegeningen te verkrijgen. Dat niet-gelovigen in God geloven, is op zichzelf onhoudbaar, het is iets absurds, en dat ze een transactie met God willen sluiten en zegeningen willen verkrijgen door lijden te verdragen en de prijs voor God te betalen, is iets nog absurders.

Antichristen geloven alleen in God om zegeningen en een kroon te verkrijgen. Ze zijn dit pad niet ingeslagen omdat iemand hen heeft gedwongen, laat staan omdat Gods woorden hen op enigerlei wijze hebben misleid. God gaf beloften aan de mensheid, maar met het geven van beloften schonk Hij hun ook een groot aantal waarheden en stelde Hij veel vereisten aan hen, wat normale mensen zouden moeten kunnen inzien. Wat denken mensen met het verstand van een normale menselijkheid? ‘Het is niet gemakkelijk om deze zegeningen te verkrijgen, dus moet ik handelen volgens Gods vereisten en het juiste pad bewandelen; ik mag niet het pad van Paulus bewandelen. Als mensen het pad van Paulus bewandelen, is het volledig met hen gedaan. Alleen wanneer mensen de woorden van God geloven, aanvaarden en zich eraan onderwerpen, zullen alle beloften, zegeningen, vooruitzichten en de bestemming waarover God heeft gesproken iets met hen te maken hebben. Als ze deze woorden van God niet geloven, niet aanvaarden en zich er niet aan onderwerpen, zullen al deze beloften en zegeningen waarover God heeft gesproken niets met hen te maken hebben.’ Mensen met het verstand van een normale menselijkheid zullen zo denken. Maar waarom denken antichristen niet zo? Antichristen zijn Satans, het zijn duivels, en ze hebben niet het verstand van een normale menselijkheid – dit is de eerste reden. Ten tweede zijn antichristen afkerig van de waarheid, geloven ze niet elk woord dat uit de mond van God wordt gesproken en zijn ze afkerig van positieve dingen. Kan iemand die de waarheid niet erkent en afkerig is van positieve dingen, praktiseren volgens de waarheid en volgens positieve dingen? (Nee.) Dit is alsof je een wolf gras laat eten zoals een schaap dat doet – dat kan hij eenvoudigweg niet. Wanneer er geen vlees is en hij op het punt staat te verhongeren, kan hij misschien gedwongen worden een beetje gras te eten, maar zodra er vlees te eten is, is zijn eerste keuze beslist om vlees te eten; dit wordt bepaald door de aard van de wolf. Antichristen hebben zo’n aard. Hun belangen kunnen hen ertoe aanzetten om enig goed gedrag te vertonen, een bepaalde prijs te betalen en enkele goede uitingen te tonen, maar ze kunnen nooit het nastreven van en het verlangen naar deze voordelen opgeven. Wat ze bijvoorbeeld nastreven in de loop van het vervullen van hun plicht zijn persoonlijke belangen, en waar ze aan denken is hoe ze het vervullen van hun plicht kunnen omzetten in kapitaal om zegeningen voor zichzelf te verkrijgen. Zodra deze hoop vervliegt, en zodra deze verdedigingslinie instort, kunnen ze hun plicht op elk moment, onder alle omstandigheden, opgeven. Wanneer die tijd komt, en je tegen hen zegt hoe goed en hoe volstrekt natuurlijk en gerechtvaardigd het vervullen van de plicht is, zullen ze dan nog luisteren? (Nee.) Wanneer ze besluiten op te geven en te vertrekken, proberen mensen hen over te halen: “Je zou moeten blijven. Je plicht vervullen is zo goed en teruggaan de wereld in is zo zwaar. Je zult niets verwerven, je zult worden gepest en uitgeput, je zult de waarheid niet verkrijgen en je zult geen kans hebben om gered te worden.” Mensen denken misschien dat het prima is om hun advies te geven, maar ze zullen niet alleen niet blijven, maar ook huilen uit verlegenheid. Waarom zullen ze huilen? (Ze voelen zich verongelijkt.) Dit is waar. En hoe zijn ze verongelijkt? (Ze voelen zich verongelijkt omdat ze denken dat ze veel lijden hebben verdragen en een grote prijs hebben betaald, maar niet hebben verworven wat ze wilden.) Ze denken dat ze niets hebben verworven, en ze zitten vol grieven. God doet zulk groot werk, en het heeft hen nooit ontroerd, noch hebben ze er ooit een traan om gelaten, maar wanneer anderen hen proberen over te halen, beginnen ze te huilen. Als ze zich verongelijkt voelden, waarom zeiden ze dat dan niet? Zou het geen oplossing te zijn om dit duidelijk aan te geven? Waarom huilen ze? Waarom spreken ze niet gewoon vrijuit? Omdat hun gedachten zo onuitsprekelijk zijn dat ze zich zelfs schamen om erover te praten. In het begin legden ze een eed aan God af die hemel en aarde deed schudden, en wat nu? ‘Ik heb spijt van wat ik heb gedaan; hoe kon ik zo dwaas zijn? Als ik had geweten dat het zover zou komen, zou ik niet hebben gehandeld zoals ik in het verleden heb gedaan! Ik begreep toen niets. Ze zeiden dat geloven in god goed was, dus geloofde ik in hem. Ik heb zelfs mijn familie en mijn baan verlaten om mijn plicht in gods huis te vervullen. Ik heb veel geleden, ik ben vervolgd en ik ben gearresteerd, maar ik heb helemaal niets verworven door mijn plicht de afgelopen jaren te vervullen.’ Ze voelen zich verongelijkt en bedroefd, en ze hebben spijt van alles wat ze hebben gedaan. Ze denken dat het de moeite niet waard was en denken dat ze erin zijn geluisd en zijn bedrogen. Wat moet er volgens jullie gebeuren met personen van dit type? (Er moet voor worden gezorgd dat ze snel vertrekken.) Zouden jullie nog steeds proberen hen over te halen? (Nee.) Als je blijft proberen hen over te halen, zullen ze zich op de grond wentelen en een scène schoppen. Je moet absoluut niet proberen zulke mensen over te halen.

Gods huis is het goede land Kanaän. Het is een stuk puur land. Mensen komen naar Gods huis en ontvangen het oordeel en het snoeien van de woorden die van God komen, en ze ontvangen Zijn voorziening, bijstand, begeleiding en zegeningen. God werkt en weidt persoonlijk, en ook al moeten mensen een zekere prijs betalen en enig lijden doorstaan, het is de moeite waard. Alles wat mensen doen om zich te bevrijden van deze kwaadaardige wereld, om hun gezindheid te veranderen en gered te worden, is de moeite waard. Maar voor antichristen geldt: als het niet is om zegeningen of beloningen te verkrijgen, als de kroon en beloningen niet bestaan, dan is het doen van al deze dingen de moeite niet waard – het zijn allemaal dwaze daden en het zijn allemaal uitingen van om de tuin geleid worden. Hoe groot het voornemen of hoe verheven de eed ook is die ze eerder hebben afgelegd, het kan allemaal zomaar worden afgeschreven en telt niet mee. Als ze lijden en een prijs betalen bij het vervullen van hun plicht op deze manier, en ze uiteindelijk niets verkrijgen, dan zouden ze er beter aan doen deze ‘plek van onrust’ zo snel mogelijk te ontvluchten. Antichristen beschouwen het zich inzetten voor God, het lijden van ontberingen en het betalen van een prijs tijdens het vervullen van hun plicht als dingen die ze nu eenmaal moeten doen en als onderhandelingstroef om kapitaal te verkrijgen, om te ruilen voor een kroon en beloningen. Dit uitgangspunt zelf is verkeerd, dus wat is het eindresultaat? Voor sommige mensen dooft de vervulling van hun plicht uit; ze kunnen niet tot het einde arbeiden. Tegelijkertijd schenden zulke mensen vanwege hun aard-essentie voortdurend de waarheidsprincipes tijdens het vervullen van hun plicht, handelen ze roekeloos en eigenmachtig en doen ze alleen dingen die hinderen en verstoren. Waar veranderen de plichten die ze doen dan in? In Gods ogen zijn het geen goede daden maar slechte daden, en bovendien zijn het er heel wat. Zulke resultaten hebben een grondoorzaak. Kan iemand die simpelweg niet in de waarheid of in de woorden van God gelooft, handelen volgens Zijn woorden? Dat kan hij zeker niet. Hij zal alleen maar elke gelegenheid aangrijpen om zichzelf te etaleren, de macht te grijpen, anderen te beheersen, het gedrag en de gedachten van anderen te beheersen, en zelfs alles aan mensen te beheersen voor zijn eigen doeleinden. Daarom worden sommigen van deze mensen die veel slechte daden begaan, verdreven, en sommigen die relatief verraderlijk zijn en goed in staat zijn zich te vermommen, blijven nog steeds in Gods huis. Waarom wordt er gezegd dat deze mensen in Gods huis blijven? Deze mensen hebben geen duidelijk kwaad gedaan, en sommigen van hen kennen zelfs hun plaats, gedragen zich goed, zijn gehoorzaam en doen wat hun ook maar gevraagd wordt, maar wat hun essentie betreft, kunnen ze hun plichten en verplichtingen niet naar hun beste vermogen vervullen. Ze zetten zich niet in voor God, maar modderen in plaats daarvan wat aan en doden de tijd, in de overtuiging dat als ze tot het einde volharden, ze zullen winnen en iets zullen verkrijgen. Wat voor soort mensen zijn zij? Het zijn die opportunisten, die mensen die fundamenteel de waarheid niet nastreven. Sommige mensen hebben enig kwaad gedaan in Gods huis, maar volgens de bestuurlijke decreten van Gods huis hebben ze niet het niveau bereikt waarop ze verwijderd of verdreven worden, en ze vervullen nog steeds hun plichten. Eigenlijk weten ze diep vanbinnen dat de reden dat Gods huis hen niet heeft verwijderd of verdreven, niet is omdat het niet goed geïnformeerd is over hen of hun ware stand van zaken niet kent, maar dat er diverse andere redenen zijn. Een aantal van deze mensen die niet zijn verdreven, is ook antichrist. Waarom zeg Ik dit? Dit komt omdat deze mensen nu geen kans hebben, maar op basis van hun aard-essentie zullen ze, zodra ze status verkrijgen en macht uitoefenen, onmiddellijk veel kwaad doen. Bovendien, ook al zijn deze mensen niet uit Gods huis verwijderd, wegen de nadelen gewoonlijk zwaarder dan de voordelen als het gaat om de vervulling van hun plichten. Ze doen regelmatig slechte dingen, dingen die de belangen van Gods huis schaden. Hoewel ze het zelf weten, hebben ze nooit wroeging, denken ze nooit dat ze iets verkeerds hebben gedaan en denken ze nooit dat ze niet zo hadden moeten handelen. Ze hebben geen spijt, en wat voor soort gesteldheid ontstaat er in plaats daarvan in hun hart? ‘Zolang gods huis mij niet verdrijft, rek ik mijn verblijf hier gewoon en modder ik aan tot mijn tijd om is. Ik zal de waarheid niet nastreven, en als ze me vragen iets te doen, doe ik wat ik kan. Als ik blij ben, doe ik wat meer, en als ik niet blij ben, doe ik wat minder. Ook moet ik hen tegenhouden en wat negativiteit en noties verspreiden, wat oordelende woorden verspreiden. Wanneer de tijd komt, zelfs als ze me verwijderen en verdrijven en ik geen zegeningen verkrijg, zal ik sommige mensen als zondebokken gebruiken en anderen met me meesleuren.’ Zijn dit geen kwaadaardige mensen? Ze bekijken welke mensen geen onderscheidingsvermogen hebben, welke vaak zwak en negatief zijn, welke een slechte menselijkheid hebben, welke losbandig zijn, welke op ongelovigen lijken, en vervolgens trekken ze deze mensen naar zich toe en verspreiden ze achter de schermen negativiteit onder hen. Weten ze wat de aard van zulke daden is? Ze weten het maar al te goed. Waarom kunnen ze dan toch zo handelen? (Hun aard kan niet worden veranderd.) Dat hun aard niet kan veranderen, is iets wat aan de oppervlakte duidelijk is, maar wat denken ze in werkelijkheid? (Ze willen er een verliessituatie voor iedereen van maken en anderen samen met hen laten omkomen om wraak te nemen op God.) Ze hebben deze kwaadwillige geest. Ze weten dat hun dagen geteld zijn en dat ze vroeg of laat verwijderd moeten worden. Ze weten wat ze hebben gedaan en kennen de aard van deze dingen die ze hebben gedaan, maar niet alleen keren ze niet terug, hebben ze geen berouw en geven ze het kwaad waaraan ze vasthouden niet op, ze gaan er in plaats daarvan nog verder in en trekken meer kwaadaardige mensen naar zich toe om samen met hen kwaad te doen. Ze verspreiden zelfs negativiteit en noties, waardoor meer mensen hun plichten verzaken en de belangen van Gods huis worden geschaad. Dit heeft een beetje de aard van wraak, en wat ze hiermee zeggen is: “Ik kan niet blijven geloven, en vroeg of laat zal ik zeker door gods huis worden verwijderd, dus ik zal jullie allemaal het leven zuur maken, en ik zal het gods huis ook niet gemakkelijk maken!” Voordat Gods huis een beslissing over hen heeft genomen, slaan zij eerst toe. Zijn dit niet de daden van kwaadaardige mensen? Ze geloven: ‘Ik maak geen kans op zegeningen. Jullie hoeven me niet te vertellen wat ik eerder heb gedaan – ik begrijp het allemaal duidelijk. Jullie hoeven me niet te verdrijven; ik schrijf mezelf wel af.’ Ze geloven zelfs dat dit van zelfbewustzijn getuigt en redelijk is, dat het een verstandige zet is. Ze zeggen: “Als jij me niet toestaat zegeningen te verkrijgen, en ik niets verkrijg, zal ik niet alleen geen berouw tonen, maar zal ik jou ook belemmeren, negativiteit verspreiden, en noties en dwalingen achter je rug om verspreiden. Als ik geen zegeningen kan verkrijgen, denk dan maar niet dat anderen ze wel zullen verkrijgen!” Zijn zulke mensen niet kwaadwillig? Sommige antichristen verspreiden ook zulke woorden: “Mensen zoals wij zijn objecten van uitbuiting in gods huis; we zijn allemaal te dwaas!” Ze zien dat ze geen zegeningen kunnen verkrijgen, dus richten ze zich speciaal op het verspreiden van deze dingen onder die negatieve, verwarde mensen zonder onderscheidingsvermogen. Heeft dit niet de aard van verstoring? Zodra ze geloven dat ze niet standvastig kunnen staan in Gods huis en dat ze niet gezegend zullen worden, en dat ze vroeg of laat verwijderd zullen worden, is het pad dat ze kiezen niet het opgeven van het kwaad waaraan ze vasthouden, het doen van belijdenis tegenover God, het tonen van berouw aan God, het oprecht vervullen van hun plicht en het goedmaken van hun fouten uit het verleden. Nee, ze gaan nog verder met het verspreiden van negativiteit in Gods huis, het verstoren van de plichtsvervulling van anderen, het beschadigen en verstoren van het werk van Gods huis, in een poging meer mensen kwaad te laten doen zoals zij, negatief te laten worden en zich terug te laten trekken, en hun plichtsvervulling op te laten geven, waarmee ze hun doel van wraak bereiken. Is dit niet wat kwaadaardige mensen doen? Hebben zulke mensen God nog in hun hart? (Nee.) In hun hart is een vage God in de hemel, en de God die door mensen op aarde kan worden gezien en onder mensen werkt, beschouwen ze als een mens. Er zijn ook mensen die het tegenovergestelde doen. In hun hart hebben ze altijd in een vage God geloofd, maar uiteindelijk onderwerpen ze zich aan de mensen die ze als goden verafgoden, dus onderwerpen ze zich aan deze mensen bij alles wat ze doen. Wat betekent het om in God te geloven alsof Hij een mens was? Wanneer ze in een vage God geloven, geloven ze dat deze vage God die ze niet kunnen zien, zegeningen aan hen kan schenken en genoeg vermogen heeft om hen het volgende tijdperk binnen te leiden en hun beloningen en een kroon te geven. Ongemerkt beginnen ze te twijfelen aan de praktische God op aarde. Hoe ze ook naar Hem kijken, Hij lijkt niet op God, dus vinden ze het moeilijk om in Hem te geloven. In hun hart geloven ze alleen dat God in de hemel de ware God is, en omdat de praktische God die ze kunnen zien te onbeduidend, te normaal en te praktisch is, heeft Hij in hun ogen niet wat nodig is om hen in Hem te laten geloven, en beschouwen ze deze God als een mens. Wanneer ze God als een mens beschouwen, ontstaan hun moeilijkheden: ‘Waar is deze persoon toe in staat, behalve mensen de waarheid geven en wat beloften aan hen doen? Hoe ik hem ook bekijk, hij lijkt niet op god en hij kan mensen geen voordelen of profijt brengen. Hij is gewoon een mens; wat kan deze persoon doen? Als mensen in god geloven, hebben ze nog een beetje hoop, een beetje geestelijke steun. Maar als ze in een mens geloven, welke voordelen en welk profijt kan deze mens mensen dan geven? Kunnen de hoop en het houvast van mensen in hem worden verwezenlijkt? Zullen ze op niets uitlopen? Als hij een mens is, dan is het niet nodig bang voor hem te zijn. Voor zijn ogen zeg ik wat ik moet zeggen en doe ik wat ik moet doen.’ Dit is hoe kwaadaardige mensen God behandelen. Wanneer ze Hem niet hebben gezien, stellen ze zich voor dat God zo verheven is, zo heilig, zo onbeledigbaar, maar wanneer ze God op aarde zien, worden hun verbeeldingen en hun noties onhoudbaar. Wat zullen ze doen wanneer dit gebeurt? Ze behandelen God als een mens. Dan is het beetje respect voor God in hun hart verdwenen, om nog maar te zwijgen van hun angst of vrees voor Hem. Zonder deze dingen worden kwaadaardige mensen brutaler en verdwijnen de verdedigingswerken en de voorzichtigheid in hun hart, en dan durven ze alles te doen. Zelfs als zulke mensen tot het allerlaatste moment geloven, zullen ze nog steeds mensen zijn die God weerstaan.

Antichristen vinden het gemakkelijk om in God in de hemel te geloven, maar geloven in God op aarde is werkelijk moeilijk voor hen. Paulus was hier een levend voorbeeld van. Wat was het eindresultaat van zijn geloof in Christus? Waar veranderde het doel dat hij nastreefde met zijn geloof in Christus uiteindelijk in? Hij wilde christus worden en Christus vervangen. Hij ontkende God op aarde en wilde een kroon en zegeningen verkrijgen van God in de hemel. Deze antichristen zijn precies hetzelfde als Paulus. Ze beschouwen God op aarde als een mens, en ze beschouwen de vage God in de hemel die niet kan worden gezien als de grootste God in hun hart, die kan worden misleid, met wie naar believen kan worden gesold, die kan worden geïnterpreteerd zoals ze maar willen, over wie ze naar believen noties kunnen vormen en die ze naar believen kunnen weerstaan. Dit is het verschil tussen hoe niet-gelovigen en antichristen God in de hemel en God op aarde behandelen. Juist omdat ze God op aarde met zo’n houding behandelen, brengen ze verschillende uitingen voort bij de omgang met hun plichten. Deze uitingen omvatten onder meer dat ze steeds minder interesse hebben in en steeds minder bereid zijn tot het vervullen van hun plichten wanneer ze God op aarde zien. Dit zorgt ervoor dat ze hun interesse in het geloof in God verliezen en enkele negatieve gedachten en uitingen ontwikkelen. Daarom zijn antichristen geen van allen in staat om uiteindelijk standvastig te staan; zelfs als de kerk hen niet verwijdert, zullen ze uit eigen beweging vertrekken. Kennen jullie zulke voorbeelden? (Ja, ik heb eerder een antichrist ontmoet. Hij was bijzonder eigenzinnig. Hij streefde de waarheid niet na en beoefende de waarheid niet, en hij vervulde zijn plicht op een plichtmatige manier die niet gewetensvol was. Ook werkte hij niet hard om zijn vak te bestuderen, en hij was bijzonder lui en deed gewichtig. Elke dag hield hij zich alleen maar bezig met eten en kleding, en hij pleegde overspel. Toen hij werd verdreven, had hij niet de minste intentie om berouw te tonen, maar voelde hij in plaats daarvan dat het een soort opluchting was.) Mensen als deze koesteren de gelegenheid om een plicht te vervullen niet, laat staan dat ze hun eigen plicht respecteren of waarderen; ze zijn plichtmatig en verspillen hun tijd. Heeft iemand met hem gecommuniceerd dat men zo zijn plicht niet behoort te vervullen? (Ja. Ik heb ook met hem gecommuniceerd, maar hij luisterde niet, zijn houding was nogal plichtmatig.) Laat iemand anders een voorbeeld geven. (Er was een regisseur die zijn plicht consequent op een plichtmatige manier vervulde; veel van het materiaal dat hij opnam was ongeschikt, en hij veroorzaakte ook hinder en verstoringen. Nadat hij naar een B-groep was overgeplaatst, stopte hij met het vervullen van zijn plicht. Hij hield zich de hele dag bezig met naar zijn werk gaan en geld verdienen, ging om met ongelovigen en werd uiteindelijk verwijderd. In feite zou hij zich uit eigen beweging hebben teruggetrokken, zelfs als de kerk hem niet had verwijderd. Hij streefde de waarheid niet na en was uiteindelijk niet in staat standvastig te staan.) De gezindheidsessentie van deze antichristen is hetzelfde: ze zijn afkerig van de waarheid en afkerig van positieve dingen, ze houden van ongerechtigheid en ze hebben extreem sterke ambities en begeerten. Ze behandelen hun plicht als een spelletje en op een plichtmatige manier, en hun gedragsstijl is bijzonder ongepast en ongeremd. Hun aard is boosaardig en venijnig. Ze komen alleen naar Gods huis en vervullen alleen een plicht om zegeningen te verkrijgen, en als ze geen zegeningen verkregen, zouden ze niet in God geloven! Er is fundamenteel geen verschil tussen deze mensen en de ongelovigen, ze zijn door en door niet-gelovigen en ongelovigen; dit is hun essentie. Als je hun niet toestaat te zijn zoals de ongelovigen, en hen hun plicht laat vervullen te midden van mensen die in God geloven, zullen ze dit leven erg pijnlijk vinden, en elke dag zal voor hen als een marteling lijken. Ze vinden het oninteressant om hun plicht met de broeders en zusters in Gods huis welgemanierd te vervullen en daarbij hun plaats kennen. Ook vinden ze dat dit leven niet zo vrij en ongebonden is als het omgaan met ongelovigen in de wereld – ze vinden die manier van leven interessant. Daarom gebeurt hun komst naar Gods huis en het vervullen van hun plicht puur uit noodzaak, wordt het gedreven door de intentie om zegeningen te verkrijgen, en gedaan om hun persoonlijke ambities en begeerten te bevredigen. Afgaande op hun aard-essentie hebben ze fundamenteel de waarheid of positieve dingen niet lief, laat staan dat ze geloven in de dingen die God kan volbrengen. Ze zijn door en door niet-gelovigen en door en door opportunisten. Ze zijn niet gekomen om hun plichten te vervullen, ze zijn gekomen om kwaad te doen, om verstoringen te veroorzaken en om transacties te sluiten. Afgaande op de som van deze uitingen van antichristen, zijn deze mensen, wanneer ze in Gods huis zijn, dan nuttig of schadelijk voor het werk ervan? (Schadelijk.) Heb je ooit iemand met een antichrist-essentie gezien die enigszins begaafd en bekwaam is, en die zijn plaats kent tijdens het vervullen van zijn plicht in Gods huis zonder problemen of hinder te veroorzaken? Stel dat je tegen een antichrist zegt: “Voor iemand als jij, die in het verleden enig kwaad heeft gedaan, is het niet zeker of je in de toekomst enig vooruitzicht of enige bestemming zult hebben. Je bent tamelijk begaafd, dus werk gewoon hard aan het dienstdoen in Gods huis!” Zullen ze bereid zijn dienst te doen zonder acht te slaan op of ze gezegend zullen worden of tegenspoed zullen lijden? Absoluut niet. Mensen die dit kunnen bereiken, zijn degenen met een relatief goede menselijkheid, maar bezitten antichristen zo’n menselijkheid? (Nee.) Hun gezindheid is venijnig. Ze denken: ‘Als jij me geen voordelen geeft, of wat beloften of toezeggingen, hoe kan ik dan hard voor je werken? Denk er niet eens aan, geen sprake van!’ Dit is een venijnige gezindheid. Dit is de veelomvattende uiting van hoe antichristen hun plicht, God en Gods vereisten behandelen. Denken jullie dat er antichristen zijn die zeggen: “God heeft mij verheven en mij deze gave gegeven, dus ik zal mezelf aan God opdragen”? (Nee.) Wat zouden ze zeggen? “Jij wilt mij uitbuiten? Je hebt het alleen maar gemunt op mijn gaven en talenten. Als jij van mij wilt profiteren, dan moet je me wat voordelen geven. Als je me wilt uitbuiten, dan kun je het wel vergeten!” Ze geloven niet dat dit God is die hen verheft, of dat dit een door God gegeven kans is die ze moeten koesteren; ze geloven dat dit betekent dat ze worden uitgebuit. Dit is wat antichristen geloven. Sommige mensen zijn misschien tijdelijk onwetend, veroorzaken hinder en verstoringen en doen wat slechte dingen, en worden vervolgens in isolatie geplaatst voor zelfreflectie. Degenen die de waarheid nastreven, reflecteren een tijdje en zeggen: “Ik moet belijdenis doen en berouw tonen aan God, en ik mag voortaan niet meer zo handelen. Ik moet leren me te onderwerpen, leren met anderen samen te werken, en leren de waarheid te zoeken en te handelen volgens Gods woord; ik mag geen kwaad meer doen.” Daarna regelt de kerk dat ze hun plicht vervullen, en ze danken God terwijl de tranen over hun wangen stromen, terwijl ze deze kans die God hun heeft gegeven vanuit de grond van hun hart koesteren. Ze voelen zich vereerd dat ze de kans hebben om hun plicht weer te vervullen. Ze vinden dat ze die moeten koesteren en niet weer moeten laten glippen, en ze vervullen hun plicht beter dan voorheen. Ze hebben enige zelfkennis en hebben enige veranderingen ondergaan. Hoewel ze misschien nog steeds wat onwetende dingen doen, en misschien nog steeds negatief en zwak worden, en het werk soms opgeven, zijn ze, afgaande op hun algehele mentaliteit en houding, al getransformeerd. Ze haten hun eigen eerdere daden en hebben enige kennis van deze zaak. Ze kunnen de waarheid aanvaarden en zijn enigszins onderworpen. Belangrijker nog, wanneer Gods huis hun toestaat terug te komen en hun plicht te vervullen, weigeren ze niet, zoeken ze geen uitvluchten en bieden ze geen weerstand, en ze zeggen zeker geen onaangename dingen. In plaats daarvan voelen ze zich vereerd, voelen ze dat God hen niet heeft verlaten en denken ze dat, aangezien ze nog steeds de kans hebben om hun plicht in Gods huis te vervullen, ze die moeten koesteren. Hun houding heeft al een grote verandering ondergaan. Zulke mensen zijn degenen die gered kunnen worden.

Wat is het verschil tussen antichristen en mensen die gered kunnen worden? Wanneer antichristen hun plicht vervullen, willen ze het laatste woord hebben, streven ze naar macht en voordelen, en doen ze gewoon wat ze maar willen. Als ze geen macht of voordelen verkrijgen, willen ze hun plicht niet vervullen. Zijn ze in staat om werkelijk berouw te tonen nadat ze het werk van de kerk hebben gehinderd en verstoord en door Gods huis zijn ontheven, geïsoleerd of verwijderd? Wat zeggen ze? “Jij wilt dat ik berouw toon zodat je me kunt uitbuiten? Je haalt me binnen wanneer ik nuttig ben en schopt me weg wanneer je me niet nodig hebt.” Wat is dit voor verdraaide logica? Wat betekent wegschoppen? Als ze geen kwaad hadden gedaan, zou Gods huis hen dan hebben aangepakt? Zou Gods huis hen willekeurig aanpakken als ze hun plicht volgens de principes vervulden? Deze mensen hebben het werk van de kerk schade berokkend omdat ze hinder en verstoringen veroorzaakten en kwaad deden. Gods huis pakte hen aan, en niet alleen weigeren ze dit te aanvaarden of te reflecteren en te proberen zichzelf te kennen; ze zitten vol wrok. Ze hebben het gevoel dat ze niet meer populair of aan de macht zijn, en dat ze worden gepest en mishandeld. Wanneer ze de kans krijgen om hun plicht weer te vervullen, is het niet alleen zo dat ze niet dankbaar zijn in hun hart en deze kans niet koesteren, ze komen zelfs met een valse tegenbeschuldiging en zeggen dat Gods huis hen uitbuit. Ze aanvaarden de houding waarmee Gods huis hen behandelde niet van God. In plaats daarvan geloven ze dat het mensen waren die hen pestten, wegschopten en mishandelden. Hun hart is vol klachten en ze willen hun plicht niet meer vervullen. Hun excuus om hun plicht niet meer te willen vervullen is dat ze niet willen worden uitgebuit, en ze geloven dat iedereen die zijn plicht vervult door Gods huis wordt uitgebuit. Dit is zo onzinnig en foutief en absurd! Is er ook maar één woord hiervan dat overeenkomt met de waarheid, menselijkheid of rationaliteit? (Nee.) Antichristen aanvaarden de waarheid dus niet, hun hart is vol onstuimigheid, vol venijnigheid, vol klachten, vol berekening, en nog meer is hun hart vol persoonlijke begeerten. Deze dingen vullen hun hart. Ze kunnen het niet van God aanvaarden dat ze op welke manier dan ook door Gods huis worden aangepakt of in welke omgeving dan ook die God voor hen arrangeert. Ze kunnen deze dingen alleen benaderen met onstuimigheid, oog om oog, tand om tand. Ze benaderen het allemaal met Satans methoden en Satans logica. Dus uiteindelijk verkrijgen ze de waarheid nog steeds niet en kunnen ze alleen maar worden geëlimineerd. Verschillende mensen reageren verschillend op vervanging en aanpassing van hun toegewezen plichten, of zelfs op isolatie of verwijdering. Mensen die de waarheid werkelijk liefhebben, verafschuwen hun eigen daden. De antichristen die de waarheid niet liefhebben, aanvaarden deze dingen niet alleen niet van God in hun hart, maar zijn ook vol haat. Wat zijn de gevolgen hiervan? Het leidt bij hen tot klachten, laster, oordeel en veroordeling. Het leidt ertoe dat ze God verwerpen en lasteren. Dit is de bron van hun uitkomst, die wordt bepaald door hun aard-essentie. Antichristen zijn niet in staat de waarheid te begrijpen, dingen van God te aanvaarden en zich te onderwerpen aan alles wat God heeft geregeld, dus hun uitkomst staat vast. Ze worden in dit leven door Gods huis verwijderd; het is onnodig te vermelden wat er met hen zal gebeuren in de komende wereld. Kunnen jullie deze zaken doorzien? Als jullie zulke mensen om je heen ontdekken, kunnen jullie deze woorden van Mij dan met hen vergelijken? Wat zijn de meest prominente uitingen van antichristen? Niet in de waarheid geloven, de waarheid niet aanvaarden, zich niet onderwerpen aan Gods orkestraties en regelingen, niets van God kunnen aanvaarden, hun fouten niet toegeven en geen berouw tonen, ongeacht welke wandaden ze begaan. Dit bepaalt dat deze mensen van Satan zijn en dat ze doelwitten van vernietiging zijn.

Jullie moeten jezelf allemaal vergelijken met de verschillende onthullingen, uitingen en praktijken van antichristen die Ik heb blootgelegd; tijdens het vervullen van jullie plichten zullen jullie ongetwijfeld enkele van deze uitingen, onthullingen en praktijken vertonen, maar hoe verschillen jullie van antichristen? Kunnen jullie de dingen die jullie overkomen van God aanvaarden? (Ja, dat kunnen we.) In staat zijn om wat je overkomt van God te aanvaarden, dat is het zeldzaamste. Kunnen jullie tot inkeer komen als jullie het verkeerde pad nemen, iets verkeerds doen, domme dingen doen of overtredingen begaan? Kunnen jullie berouw tonen? (Ja, dat kunnen we.) In staat zijn om berouw te tonen en tot inkeer te komen is bijzonder kostbaar en zeldzaam. Maar antichristen komen precies dit tekort. Alleen mensen die door God gered zullen worden, hebben dit. Welke dingen zijn het belangrijkst om te bezitten? Ten eerste: geloven dat God de waarheid is; dit is het meest fundamentele. Kunnen jullie dit? (Ja, dat kunnen we.) Antichristen bezitten dit meest fundamentele niet. Ten tweede: aanvaarden dat Gods woord de waarheid is; dit kan ook als het meest fundamentele worden beschouwd. Ten derde: je onderwerpen aan Gods orkestratie en regelingen. Dit is absoluut onhaalbaar voor antichristen, maar dit is waar het voor jullie moeilijk begint te worden. Ten vierde: alles van God aanvaarden zonder te redetwisten, jezelf te rechtvaardigen, redenen te geven of te klagen. Dit is absoluut onmogelijk voor antichristen. Ten vijfde: berouw tonen na in opstand te zijn gekomen of overtredingen te hebben begaan. Dit zal voor jullie gewoon moeilijk zijn om te doen. Dit houdt in dat mensen, na overtredingen te hebben begaan, geleidelijk enige kennis van hun eigen verdorven gezindheden verkrijgen door een periode van reflectie en zoeken, verdriet, negativiteit en zwakheid. Natuurlijk vereist dit tijd. Het kan een of twee jaar zijn, of het kan langer zijn. Men kan pas werkelijk berouw tonen na zijn verdorven gezindheden volledig te hebben begrepen en zich vanuit het hart te hebben overgegeven. Hoewel dit niet gemakkelijk is, kunnen er uiteindelijk uitingen van berouw worden gezien bij degenen die de waarheid nastreven, degenen die Gods redding kunnen bereiken. Maar antichristen bezitten dit niet. Denk er eens over na, welke antichristen rakelen niet het verleden van drie of vijf jaar geleden op, of zelfs tien of twintig jaar, na iets slechts te hebben gedaan? Ongeacht hoeveel tijd er is verstreken, nadat je hen weer ontmoet, praten ze nog steeds alleen maar over die argumenten van hen. Ze erkennen of aanvaarden hun eigen slechte daden nog steeds niet, en ze tonen zelfs niet het minste beetje wroeging. Dit is het onderscheid tussen antichristen en gewone verdorven mensen. Waarom kunnen antichristen geen wroeging tonen? Wat is de grondoorzaak? Ze geloven niet dat God de waarheid is, wat leidt tot hun onvermogen om de waarheid te aanvaarden. Dit is een hopeloze zaak, en het wordt bepaald door de essentie van de antichristen. Wanneer jullie Mij de verschillende uitingen van antichristen horen ontleden, denken jullie: ‘Het is gedaan met mij. Ik heb ook de gezindheid van een antichrist – ben ik niet ook een antichrist?’ Is dit geen gebrek aan onderscheidingsvermogen? Het is waar dat je de gezindheid van een antichrist hebt, maar je verschilt van antichristen in het opzicht dat je nog steeds positieve dingen bezit. Je kunt de waarheid aanvaarden, belijdenis doen, berouw tonen en veranderen, en deze positieve dingen kunnen je in staat stellen de gezindheden van antichristen af te werpen, je verdorven gezindheden in staat stellen gereinigd te worden, en jou in staat stellen redding te bereiken. Betekent dit niet dat je hoop hebt? Er is nog steeds hoop voor je!

Jullie vinden het allemaal erg moeilijk om ervaringsgetuigenisartikelen te schrijven en kunnen ze niet produceren. Sommige mensen schrijven pas na vele jaren ervaring één enkel getuigenisartikel. Sommigen schrijven er pas één na tien of twintig jaar geloofd te hebben, en ze vatten de essentie van de ervaringen van deze jaren samen tot een samenhangend geheel. Sommigen geloven al dertig jaar in God en hebben nog steeds geen ware ervaringskennis. Waar het op neerkomt, is dat ze de waarheid niet begrijpen. Wat moet Ik daarom doen wanneer Ik geconfronteerd word met deze huidige situatie waarin jullie de waarheid niet begrijpen? Ik moet vaker en uitvoeriger tot jullie spreken, geduldig en ernstig, en jullie moeten een beetje geduld hebben en meer naar Mijn communicatie luisteren. Luister aandachtig, verkrijg onderscheidingsvermogen en streef ernaar de essentie van elk aspect van de waarheid te begrijpen. Zoals Ik net zei, als je begrijpt wat de uitingen zijn van degenen die de gezindheid van antichristen bezitten, wat de uitingen zijn van die mensen met de essentie van antichristen, en wat het onderscheid tussen die twee is, dan zul je een pad hebben om te bewandelen, en tegelijkertijd zul je ook onderscheidingsvermogen hebben. Je zult in staat zijn je eigen verdorven gezindheden en de essentie van antichristen te onderscheiden. Als je een antichrist ontmoet, zul je in staat zijn hem onmiddellijk te onderscheiden en te ontmaskeren, zijn roekeloze en eigenmachtige handelingen en praktijken onmiddellijk te stoppen en te beperken, en de verliezen die door zijn slechte daden aan het werk van de kerk worden toegebracht, te vermijden of te verminderen. Anders, als jullie een slecht bevattingsvermogen hebben en een gebrek aan onderscheidingsvermogen, of als jullie niet nauwgezet zijn als het gaat om de waarheid, en altijd alleen maar doctrines begrijpen, en de essentie van een persoon niet kunnen doorzien, zal dit er niet alleen toe leiden dat jullie niet in staat zijn de antichristen om jullie heen te onderscheiden, maar ook dat jullie hen volgen alsof het goede leiders waren. Denk goed na, overweeg zorgvuldig, brengen de dingen die antichristen doen meer voordeel voor Gods huis of meer schade? Na zorgvuldige overweging kun je zien dat, hoewel antichristen goede dingen lijken te doen terwijl ze in Gods huis werken, ze eigenlijk meer kwaad dan goed doen. De opbrengsten wegen niet op tegen de verliezen. In feite brengen de goede dingen die ze doen nog grotere verborgen gevaren met zich mee, waardoor ze meer schade dan goed doen aan het werk van de kerk. De rol die deze mensen in Gods huis spelen, is die van de dienaren van Satan.

25 april 2020