Door Wang Yin, China

Ik ben geboren in de jaren 70 in een eenvoudig boerengezin. Ik had veel broers en zussen en we leefden in armoede. Daarentegen waren er in ons dorp verschillende gezinnen die in de stad werkten. Zij hadden een salaris, aten goed en kleedden zich fatsoenlijk. De mensen in het dorp waren ook buitengewoon beleefd en respectvol tegen hen. Toen ik dat allemaal zag, begon ik te denken: ‘Het is gewoon beter om geld te hebben. Dan leef je in overvloed en kijken mensen tegen je op.’ Mijn moeder spoorde me vaak aan: “We hebben geen rijke familie en geen connecties voor een baan. Je moet hard studeren, naar de universiteit gaan en een baan vinden. Als jij succes hebt, ben ik gerustgesteld.” Daarom zag ik een universitaire opleiding als mijn enige hoop om mijn lot te veranderen. Maar net toen het toelatingsexamen voor de universiteit naderde, gebeurde er iets onverwachts. Mijn moeder kreeg slokdarmkanker en moest in het ziekenhuis worden opgenomen voor een operatie, wat veel geld kostte. Mijn familie had echt geen geld om mijn school te betalen. Op dat moment voelde het alsof de wereld voor mij verging. In de dagen die volgden, vergezelde ik mijn moeder naar het ziekenhuis voor behandeling en chemotherapie, maar ze overleed alsnog. Mijn droom om naar de universiteit te gaan was in duigen gevallen en iemand bespotte me zelfs in mijn gezicht en zei: “Jij bent voorbestemd om te zijn als Qingwen in ‘Een droom van roze herenhuizen’. Je ambities zijn hoger dan de hemel, maar je lot is dunner dan papier. Accepteer je lot!” Toen ik werd geconfronteerd met deze spot, voelde ik hoe wispelturig en egoïstisch de wereld in elkaar stak. Als je geen geld hebt, kijkt iedereen op je neer. Toen nam ik me voor dat ik ruggengraat moest tonen om voor mijn waardigheid te vechten. Ik moest en zou een manier vinden om geld te verdienen, zodat de mensen die me hadden bespot op een dag met andere ogen naar me zouden kijken!

Nadat ik getrouwd was, zag ik dat het medische beroep een goede optie was, omdat je er goed geld mee kunt verdienen en mensen je respecteren. Daarom vroeg ik mijn man om zijn connecties te gebruiken om me in te schrijven voor een medische opleiding. Na het afronden van mijn driejarige medische opleiding opende ik mijn eigen kliniek. Ik was vriendelijk tegen anderen en geleidelijk aan kwamen er steeds meer mensen naar mijn kliniek voor behandeling. Ik bleef ook medicijnen studeren en behaalde verschillende diploma’s. Bovendien werden mijn medische vaardigheden steeds beter en al snel werd ik een redelijk bekende arts in de omgeving. Ik verdiende met mijn kliniek meer geld dan mijn man met zijn werk, mijn patiënten respecteerden me, en mijn familie en vrienden bewonderden me. De vrouw van een vriend prees me zelfs persoonlijk en zei: “Je kleedt je nu zo elegant. Vergeleken met een paar jaar geleden lijk je een heel andere persoon!” Ik had bijna ongemerkt steeds meer vrienden gekregen en steeds meer mensen vroegen me om dingen voor hen te doen. Zelfs de persoon die me eerder had bespot, was een en al glimlach en vleierij toen hij me zag. Het is waar dat ‘Geld de wereld draaiende houdt’ en dat ‘Als je arm bent in de stad niemand naar je omkijkt, maar als je rijk bent in de bergen je ineens familie hebt die je nooit kende’. Het openen van een kliniek bracht me zowel roem als gewin en mijn ijdelheid werd enorm bevredigd.

In de loop der jaren werden mijn medische vaardigheden steeds beter en steeds meer mensen kwamen bij me voor behandeling. Verschillende leraren van een nabijgelegen school nodigden me uit om een kliniek op hun school te openen. Natuurlijk greep ik zo’n goede kans om geld te verdienen. Ik runde twee klinieken tegelijk en kreeg het steeds drukker. Mijn schoonzus predikte het evangelie van Almachtige God van de laatste dagen aan me, maar ik had geen tijd om het te onderzoeken, omdat ik al mijn tijd en energie aan de klinieken wijdde. Op een keer was ik klaar met werken, nadat ik een injectie had gegeven aan een meisje van twee. Terwijl ik aan het eten was, kreeg ik plotseling een telefoontje van haar familie. Het meisje schuimbekte en had over haar hele lichaam stuiptrekkingen. Ze werd met spoed behandeld in het Centrale Ziekenhuis. Ze vroegen me om er zo snel mogelijk naartoe te komen. Ik werd lijkbleek van schrik en haastte me naar het ziekenhuis. De dienstdoende arts zei: “Het is nu in orde. Het meisje was misschien allergisch voor het medicijn.” Een andere keer had een patiënt een huidallergietest die geen reactie vertoonde. Maar tijdens zijn infuus begon hij plotseling over zijn hele lichaam te trillen. Het hele bed schudde ervan en het hart zonk me in de schoenen. Pas na een spoedbehandeling knapte hij langzaam weer op. Na deze twee incidenten stonden mijn zenuwen elke dag strakgespannen en zat ik de hele dag op hete kolen, doodsbang dat er een medisch ongeval zou gebeuren. Hoewel ik met de klinieken wat geld kon verdienen en de bewondering en het respect van anderen mijn ijdelheid streelden, voelde ik na een drukke dag alleen maar leegte en verwarring. Ik geloof al sinds mijn kindertijd in de Heer Jezus en voordat ik de kliniek opende, bad ik vaak en las ik de Bijbel. Maar nu dacht ik de hele dag alleen maar aan hoe ik voorzichtig te werk moest gaan in de geneeskunde en hoe ik mijn medische vaardigheden kon verbeteren om mijn collega’s te overtreffen. Ik bad niet meer en las de Bijbel niet meer; mijn hart dreef steeds verder van God af en ik leefde net als een ongelovige. Ik wilde veranderen, maar ik had het de hele dag zo druk dat ik de kracht niet had om me los te maken.

Het keerpunt in mijn leven als gelovige in God was in 2008. Ik was toen 36 jaar en zwanger van mijn tweede kind. In de vierde maand van mijn zwangerschap werd hoge bloeddruk vastgesteld en tegen de zesde of zevende maand was mijn hele lichaam opgezwollen, zaten mijn tanden los en was mijn haar op een gegeven moment ook grijs geworden. Ik werd in het ziekenhuis opgenomen, omdat mijn bloeddruk bleef stijgen. Op een nacht begonnen veel van mijn tanden te bloeden en kreeg ik buikpijn. De voortekenen van een zware bloeding dienden zich aan en na spoedoverleg met meerdere artsen besloot de arts onmiddellijk een keizersnede uit te voeren. Hij zei ook dat de kans bestond dat zowel mijn kind als ik de operatie niet zouden overleven. Ik lag op de operatietafel, luisterend naar het gekletter van chirurgische instrumenten, en mijn gedachten waren een warboel: ‘Ik ben pas 36 en heb altijd geld, roem en gewin nagestreefd. Als ik mijn leven verlies, wat heb ik dan aan al het geld van de wereld? Geen enkel bedrag kan mijn leven redden! Zijn geld, roem, gewin en bewondering niet allemaal vluchtig?’ Tijdens de operatie zei de arts verbaasd: “De placenta is voor driekwart losgelaten en er is geen zware bloeding. Jij en je kind zijn veilig. Wat een zegen!” Nadat ik uit het ziekenhuis was ontslagen, was ik erg zwak en moest ik thuis aansterken. Mijn schoonzus getuigde opnieuw aan mij over het werk van Almachtige God van de laatste dagen. Terwijl ik naar haar communicatie luisterde, begreep ik dat God in de laatste dagen vlees is geworden om de waarheid uit te drukken en mensen te redden. Alleen door de waarheid te aanvaarden, kan de verdorven gezindheid van mensen worden gereinigd en veranderd; alleen dan kunnen ze door God worden bewaard tijdens de rampen en overleven om een prachtige bestemming te ontvangen. Ik keek terug op de jaren waarin ik al mijn tijd en energie aan mijn bedrijf had gewijd. Ik had nooit de moeite genomen om Gods werk van de laatste dagen te onderzoeken. Als ik de ware God zou buitensluiten, zou ik me tegen God verzetten! Die gedachte maakte me een beetje bang en dus besloot ik de ware weg te onderzoeken. In de dagen die volgden, las ik veel van de woorden van Almachtige God en raakte ik ervan overtuigd dat de Heer Jezus is teruggekeerd als Almachtige God. Ik aanvaardde toen het werk van Almachtige God van de laatste dagen en begon een kerkleven te leiden.

Na een tijdje herstelde mijn lichaam en al snel werd ik gekozen tot diaken voor de begieting. Ik was God erg dankbaar dat Hij me verhoogde, zodat ik een plicht kon vervullen. Ik was vaak niet in de klinieken, omdat ik veel bijeenkomsten bijwoonde, en er kwamen steeds minder patiënten. Ik was erg ongerust en dacht: ‘Wat gebeurt er als dit zo doorgaat?! Als al mijn vaste patiënten ergens anders heen gaan voor behandeling, hoe verdien ik dan in de toekomst nog geld? Als dit zo doorgaat, moet ik dan de klinieken niet sluiten? Dat kan niet! Ik moet met de kerkleiders praten en hen vragen of ik de leiding over minder bijeenkomstgroepen kan krijgen.’ Maar toen dacht ik: ‘Ik ben een schepsel en moet mijn plicht naar mijn beste vermogen vervullen; dit is het geweten en het verstand dat ik behoor te bezitten.’ Dus zei ik niets tegen de leiders. Tijdens bijeenkomsten voelde ik me uiterst ongemakkelijk en onrustig, en ik berekende stiekem hoeveel geld ik had misgelopen door de bijeenkomst bij te wonen. Ik bracht mijn hart helemaal niet tot rust voor God om over Zijn woorden na te denken. Ik wist dat mijn gesteldheid niet goed was, dus bad ik tot God en zocht ik Hem. Op een dag las ik twee passages van Gods woorden die me erg hielpen. Almachtige God zegt: “Als je niet naar kansen uitkijkt om door God te worden vervolmaakt, en als je niet probeert op de menigte vooruit te lopen in je streven naar vervolmaking, zul je uiteindelijk van wroeging vervuld worden. De beste kans om volmaaktheid te bereiken is het heden; nu is een uitstekende tijd. Als je niet oprecht nastreeft door God te worden vervolmaakt, zal het te laat zijn wanneer eenmaal Zijn werk voltooid is – je zult de kans gemist hebben. Hoe groot je aspiraties ook, als God niet langer werk uitvoert, zul je nooit volmaakt kunnen worden, hoeveel moeite je daar ook voor doet. Je moet deze kans grijpen en meewerken terwijl de Heilige Geest Zijn enorme werk uitvoert. Als je deze kans mist, krijg je geen tweede, welke inspanningen je ook verricht” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Houd Gods bedoelingen in acht om volmaaktheid te bereiken). “Als ik nu meteen wat geld voor jullie neerlegde en jullie de vrijheid gaf om te kiezen – en als ik jullie niet zou veroordelen om jullie keuze – dan zouden de meesten van jullie het geld kiezen en de waarheid verzaken. De beteren onder jullie zouden het geld opgeven en aarzelend de waarheid kiezen, terwijl zij die zich in het midden bevinden het geld met één hand zouden grijpen en de waarheid met de andere. Zou jullie ware aard zo niet duidelijk worden? Bij de keuze tussen de waarheid en iets wat jullie trouw zijn, zouden jullie allemaal deze keuze maken, en jullie houding zou dezelfde blijven. Is dat niet het geval? Zijn er onder jullie niet velen die heen en weer zijn gezwalkt tussen goed en fout? In alle worstelingen tussen positief en negatief, zwart en wit – tussen familie en God, kinderen en God, harmonie en verscheuring, rijkdom en armoede, status en alledaagsheid, gesteund worden en verworpen worden, enzovoorts – zijn jullie je toch beslist wel bewust van de keuzes die jullie hebben gemaakt! Tussen een harmonieus gezin en een ontwricht gezin kozen jullie het eerste, en dat zonder enige aarzeling; tussen rijkdom en plicht kozen jullie opnieuw het eerste, zelfs zonder de wil om naar de wal terug te keren; tussen luxe en armoede kozen jullie het eerste; tussen jullie kinderen, echtgenotes en echtgenoten of Mij kozen jullie het eerste; en tussen noties en de waarheid kozen jullie nog altijd het eerste. Allerlei slechte daden van jullie overziend, heb ik gewoonweg het vertrouwen in jullie verloren. Ik ben gewoon verbijsterd dat jullie harten zulke weerstand bieden dat ze hard blijven. Vele jaren toewijding en inspanning hebben mij kennelijk niets méér opgeleverd dan door jullie verlaten te worden en jullie wanhoop. Maar met de dag groeit mijn hoop voor jullie, want mijn dag is voor iedereen volledig openlijk blootgesteld. En toch volharden jullie in het nastreven van duistere, slechte dingen en weigeren jullie het om je greep daarop te verslappen. Wat zal dan jullie uitkomst zijn? Hebben jullie hier ooit zorgvuldig over nagedacht? Als jullie gevraagd werd om opnieuw te kiezen, wat zou dan jullie houding zijn?” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Aan wie ben jij precies trouw?). Uit Gods woorden begreep ik Gods dringende bedoeling om de mensheid te redden. Nu heeft Gods werk het kritieke moment bereikt waarop de uitkomst van mensen wordt bepaald. Overal slaan diverse rampen toe, waaronder frequente aardbevingen, hongersnoden en plagen. Gods werk nadert zijn einde, en God volgen en Zijn redding aanvaarden is onze enige kans om gered te worden. Als we deze kans missen, zullen we er de rest van ons leven spijt van hebben. Dat ik de kans kreeg om de begietingsplicht te vervullen, was Gods genade. Zijn bedoeling was om mij meer waarheden te laten verkrijgen door mijn plicht te vervullen. Ik was echter bang dat ik geld zou mislopen als ik te veel bijeenkomsten zou bijwonen. Tijdens bijeenkomsten kon ik mijn hart niet tot rust brengen om over Gods woorden na te denken en ik wilde zelfs mijn leiders vragen om mij de leiding over minder bijeenkomstgroepen te geven. Tussen geld en plicht hield ik nog steeds vast aan uiterlijke zaken als geld, roem en gewin. Ik kon ze maar niet loslaten. Zodra Gods werk is voltooid en de grote rampen komen, zal ik, als ik de waarheid niet heb verkregen, in de rampen omkomen. Op dat punt zal het te laat zijn, hoeveel ik ook weeklaag en knarsetand, of hoe bitter ik er ook spijt van heb. Uit Gods woorden begreep ik ook dat hoewel het najagen van geld, roem en gewin je vleselijk genot kan brengen en je respect en bewondering van anderen kan opleveren, het slechts een tijdelijke bevrediging is. Wanneer een ramp toeslaat, kan geld je leven absoluut niet redden. Ik dacht eraan hoe ik, hoewel ik wat geld verdiende met mijn klinieken, bijna stierf aan een zware bloeding tijdens de bevalling. Zonder Gods zorg en bescherming had geen enkel bedrag mijn leven kunnen redden. De vrouw van een vriend was lerares en bij haar werd borstkanker vastgesteld toen ze in de dertig was. Zelfs dure geïmporteerde medicijnen konden haar leven niet redden en ze overleed uiteindelijk op 36-jarige leeftijd. Er was ook een klasgenoot van me, die een orthopedisch ziekenhuis runde. Hij vrij bekend in ons district. Onverwacht werd bij hem leverkanker vastgesteld en helaas overleed hij slechts zes maanden later. Ik werd herinnerd aan de woorden van de Heer Jezus: “Wat voor profijt heeft een mens, als hij de hele wereld wint en zijn eigen ziel verliest? Wat zou een mens niet overhebben voor zijn leven?” (Matteüs 16:26). De rampen zijn de laatste jaren steeds ernstiger geworden, met wereldwijd frequente aardbevingen, hongersnoden en plagen. Zoveel mensen sterven plotseling in deze rampen. Hoeveel geld je ook hebt, je staat altijd machteloos tegenover de dood. Geld kan niemands leven redden. Alleen door God te volgen, de waarheid na te streven en de plicht van een schepsel goed te vervullen, kun je door God worden gered en overleven; alleen dan kun je een goed lot en een goede bestemming hebben. Gods werk om de mensheid te redden is nu nog niet ten einde. Ik moet de waarheid serieus nastreven en mijn huidige kans om mijn plicht te vervullen koesteren. Daarna las ik vaker Gods woorden als ik tijd had en kon ik mijn hart tot rust brengen tijdens bijeenkomsten.

Later eiste het Bureau voor de Volksgezondheid dat alle buurtklinieken werden samengevoegd en onder eenvormig beheer werden geplaatst, en dat het coöperatieve medische vergoedingssysteem werd ingevoerd; patiënten konden geen medische kosten meer declareren voor behandeling in privéklinieken. Enkele artsen die een kliniek in mijn buurt runden, benaderden me om een fusie van onze klinieken te bespreken. Ik dacht erover na hoe de klinieken na de fusie in omvang zouden toenemen en ik zeker meer geld zou verdienen. De fusie van de klinieken was een grote verleiding voor mij. Maar toen dacht ik eraan dat ik nu de begietingsplicht vervulde en bijna elke dag bijeenkomsten had. Als ik mijn eigen klinieken runde, was mijn schema relatief flexibel, maar als de klinieken zouden fuseren, zouden mijn partners me uit eigenbelang zeker belemmeren om regelmatig naar bijeenkomsten te gaan en zou ik niet meer zo vrij zijn om bijeenkomsten bij te wonen en mijn plichten te vervullen. Mijn leven zou er zeker onder lijden. Ik kon de klinieken absoluut niet fuseren zonder dat het mijn aanwezigheid bij bijeenkomsten en het vervullen van mijn plicht in de weg zou staan. Maar als ik mijn klinieken niet zou fuseren, zou ik zeker steeds minder patiënten krijgen, omdat ze zouden zien dat ze hun medische kosten in mijn klinieken niet vergoed kregen. Na verloop van tijd zouden mijn klinieken zeker failliet gaan en dan zou ik mijn bron van inkomsten volledig verliezen. Geconfronteerd met deze keuze aarzelde ik en zei ik tegen hen: “Laat me er nog even over nadenken.” De dagen erna voelde mijn hart loodzwaar, alsof er een enorme steen op lag. Ik bad tot God: ‘Lieve Almachtige God, mijn klinieken staan nu voor dit fusieplan. Ik ben hierover erg in tweestrijd en weet niet wat ik moet doen. Wilt U mij alstublieft leiden.’

Daarna las ik een passage van Gods woorden en kreeg ik enig inzicht in de diepere oorzaak van mijn jacht op geld, roem en gewin. Almachtige God zegt: “‘Alles draait om geld’. Is dit een trend? Als je dit vergelijkt met de modetrends of culinaire trends die jullie hebben genoemd, is dit dan niet veel erger? ‘Alles draait om geld’ is een filosofie van Satan. Die is gangbaar onder de hele mensheid, in elke menselijke samenleving; jullie zouden kunnen zeggen dat dit een trend is. Dit is omdat het in het hart van ieder individu is ingeprent die dit gezegde aanvankelijk niet accepteerde, maar er vervolgens zijn stilzwijgende goedkeuring aan gaf toen hij in contact kwam met het echte leven, en het gevoel begon te krijgen dat deze woorden in feite waar waren. Is dit geen proces van Satan waarmee hij de mens verderft? Misschien begrijpen mensen dit gezegde niet allemaal in dezelfde mate, maar iedereen heeft in meer of mindere mate een idee en een erkenning van dit gezegde, op basis van dingen die om hem of haar heen zijn gebeurd en op basis van hun eigen persoonlijke ervaring. Is dat niet zo? Ongeacht hoeveel ervaring iemand met dit gezegde heeft, wat is het negatieve effect dat het op iemands hart kan hebben? Er wordt iets geopenbaard door de gezindheid van de mensen in de wereld, waaronder ieder van jullie. Wat is dat? Het is de verering van geld. Is het moeilijk dit uit iemands hart te verwijderen? Het is heel moeilijk! Het lijkt erop dat Satan de mens inderdaad diep heeft verdorven! Satan maakt gebruik van geld om mensen te verleiden, en verderft hen tot het aanbidden van geld en het vereren van materiële zaken. En hoe komt deze verering van geld bij mensen tot uiting? Hebben jullie het gevoel dat jullie in de wereld niet verder zouden kunnen leven zonder geld, en dat leven zonder geld zelfs voor één dag onmogelijk zou zijn? De status van mensen is gebaseerd op de hoeveelheid geld ze hebben, evenals het respect dat ze afdwingen. De ruggen van de armen zijn gebogen in schaamte terwijl de rijken genieten van hun hoge status. Ze staan allen trots rechtop, spreken luid en leven op arrogante wijze. Waar leidt dit gezegde en deze trend bij mensen toe? Zien veel mensen geld verdienen niet als iets waar ze alles voor over hebben? Verliezen veel mensen niet hun waardigheid en integriteit in hun streven naar meer geld? Verspelen veel mensen niet de kans hun plicht te vervullen en God te volgen, omwille van geld? Is het verliezen van de kans om de waarheid te verwerven en gered te worden niet het grootste verlies voor mensen? Is het niet sinister van Satan om deze methode en dit gezegde te gebruiken om de mens in zo’n mate te verderven? Is dit geen kwaadaardige valstrik?” (Het Woord, Deel II, Over het kennen van God, God Zelf, de unieke V). Gods woorden lieten me begrijpen dat telkens als ik een keuze moest maken tussen plicht en geld, ik altijd voor geld en voordelen koos. De diepere oorzaak hiervan lag in de schadelijke invloed van satanische gedachten en ideeën. Van kindsbeen af waren satanische gedachten en ideeën zoals ‘Geld houdt de wereld draaiende’ en ‘als je arm bent in de stad, kijkt niemand naar je om, maar als je rijk bent in de bergen, heb je ineens familie die je nooit kende’ in mijn hart gegrift. Ik geloofde dat geld je status gaf in de ogen van anderen en dat je alleen met geld je hoofd hoog kon houden en een luxueus, stralend en glamoureus leven kon leiden; zonder geld was je in de ogen van anderen minderwaardig. Omdat mijn familie arm was, was ik als kind vastbesloten om naar de universiteit te gaan en mijn lot te veranderen. Mijn droom om naar de universiteit te gaan spatte echter uiteen toen bij mijn moeder voor het toelatingsexamen een terminale ziekte werd vastgesteld. De spot van wereldse mensen wakkerde mijn vastberadenheid om rijk te worden verder aan. Toen ik zag dat je als arts zowel roem en gewin kon vergaren, ging ik naar de medische faculteit, deed ik de kwalificatie-examens en opende ik een kliniek. Een paar jaar later had ik enig succes geboekt en de bewondering en lof van mensen bevredigden mijn ijdelheid. Ik raakte er nog meer van overtuigd dat geld iemands leven nobel maakte. Ik beschouwde geld, roem en gewin als mijn levensdoel. In die jaren wijdde ik al mijn tijd en energie aan de zaken van mijn klinieken in mijn jacht op rijkdom. Omdat ik de hele dag onder hoge druk stond, ontwikkelde ik een hoge bloeddruk en kreeg ik tijdens de bevalling last van zwangerschapshypertensie. Zonder Gods bescherming was ik allang gestorven. Acht jaar lang predikte mijn schoonzus me volhardend en keer op keer het evangelie, maar ik was druk met geld verdienen. Het was alsof mijn ziel vertroebeld was. Ik had geen interesse om de ware weg te onderzoeken, wees Gods redding keer op keer af en miste zo bijna de grote kans op Gods redding. Zelfs nadat ik in God begon te geloven, veranderde mijn kijk op de dingen nog steeds niet. Ik was bang dat als ik te veel tijd aan mijn plicht besteedde of te veel bijeenkomsten bijwoonde, ik geld zou mislopen, dus wilde ik niet verantwoordelijk zijn voor zoveel bijeenkomstgroepen. Tijdens bijeenkomsten kon ik mijn hart niet tot rust brengen om over Gods woorden na te denken en mijn binnengaan in het leven liep schade op. Het is precies zoals God blootlegde: “Verspelen veel mensen niet de kans hun plicht te vervullen en God te volgen, omwille van geld? Is het verliezen van de kans om de waarheid te verwerven en gered te worden niet het grootste verlies voor mensen?” Ik leefde volgens satanische overlevingsregels en bewandelde het verkeerde pad van het najagen van geld, roem en gewin. Het bracht mijn vlees lijden en, nog erger, schade aan mijn leven. De feiten tonen aan dat ‘Geld houdt de wereld draaiende’ en ‘Geld is niet alles, maar zonder kun je niets’ satanische drogredenen zijn die mensen misleiden, verderven en verslinden. Als het voor mij onmogelijk bleef om de manieren waarop Satan mensen schaadt te doorzien en zou blijven strijden voor geld, roem en gewin, dan zou ik uiteindelijk zeker door Satan gevangen worden genomen en zou mijn kans om gered te worden verkeken zijn. Toen ik dit begreep, besloot ik de klinieken niet te fuseren en dat ik, wanneer de huur afliep, de klinieken zou sluiten en me zou richten op het vervullen van mijn plicht. Toen mijn collega’s me weer belden, maakte ik duidelijk dat ik de klinieken niet zou fuseren. Hoewel ik minder geld verdiende, was ik vrij om bijeen te komen en mijn plicht te vervullen. Door zo te handelen, voelde mijn hart zich heel vredig en op zijn gemak.

Al snel liep de huur af en ik begon weer te aarzelen. Ik dacht aan de tien jaar die het me had gekost, van mijn studie geneeskunde tot het openen van de klinieken, aan alle ontberingen en de enorme moeite die ik in het openen van mijn klinieken had gestoken. Ik kon het echt maar moeilijk loslaten. Ik dacht ook dat als ik de klinieken zou sluiten, niet alleen mijn materiële leven slechter zou zijn dan voorheen, maar dat ik ook de lof en bewondering van anderen zou verliezen. Er woedde een strijd in mijn hart en ik wist niet wat ik moest doen, dus knielde ik neer en bad ik oprecht tot God: ‘Lieve Almachtige God, ik heb ooit gezegd dat ik de klinieken zou sluiten om mijn plicht goed te vervullen als de huur afliep. Maar ik kan ze nog steeds niet helemaal loslaten. Moge U mij verlichten en leiden, en mij geloof en kracht geven.’ Ik ging die dag naar mijn werk in de kliniek. Onderweg zag ik plotseling een gitzwarte kist voor een privéziekenhuis, met kransen ernaast. Ik hoorde vaag het geluid van gehuil en ik was geschokt. Er was een medisch ongeval gebeurd! Na navraag hoorde ik dat een vrouw en haar baby in dit ziekenhuis waren overleden tijdens de bevalling. Ik moest onwillekeurig terugdenken aan hoe de enkele kleine ongevallen die in de loop der jaren in mijn klinieken waren gebeurd, allemaal zonder ernstige gevolgen waren afgelopen. Dit was niet omdat ik uitmuntende medische vaardigheden had, noch omdat ik voorzichtig te werk ging in de geneeskunde. Het was allemaal te danken aan Gods zorg en bescherming! Zonder Gods zorg en bescherming zou één medisch ongeval al genoeg zijn geweest om me failliet te laten gaan. Ik was God in mijn hart erg dankbaar en wist dat ik Gods liefde moest terugbetalen. Ik dacht eraan dat Gods werk zijn einde nadert en dat mijn broeders en zusters zich allemaal haasten om hun plichten te vervullen om zo voldoende goede daden te verrichten voor hun eigen bestemmingen. Ik was echter verstrikt in de klinieken en kon niet meer tijd en energie aan mijn plichten wijden. Mijn lauwe geloof in God stond niet alleen mijn plicht in de weg, maar schaadde ook mijn eigen leven. Ik las toen Gods woorden en leerde hoe ik een zinvol leven kon naleven. God zegt: “Je bent een schepsel – uiteraard moet je God aanbidden en een zinvol leven nastreven. Als je God niet aanbidt maar in je vuile vlees leeft, ben je dan niet slechts een beest in menselijke kledij? Aangezien je een menselijk wezen bent, moet je jezelf uitputten voor God en al het lijden verduren! Je moet het weinige lijden waaraan je tegenwoordig wordt onderworpen blijmoedig en kalm aanvaarden en je moet een zinvol leven leiden, zoals Job en Petrus. […] Jullie zijn mensen die het juiste pad nastreven, degenen die verbetering zoeken. Jullie zijn mensen die opstaan in de natie van de grote rode draak, degenen die God rechtvaardig noemt. Is dat niet het meest zinvolle leven?” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Praktijk (2)). Door de woorden van God te lezen, begreep ik dat als ik als schepsel ervoor kan kiezen om God mijn hele leven te volgen en mijn plicht als schepsel goed te vervullen, dit het waardevolste en zinvolste leven is. Ik dacht aan Petrus. Toen Jezus hem riep, liet hij zijn visnetten vallen en liet hij de werktuigen los waarmee hij zijn brood verdiende. Hij liet alles achter om de Heer Jezus te volgen en uiteindelijk verkreeg hij de waarheid en werd hij door God vervolmaakt. Maar als ik naar mezelf keek, zag ik dat ik had geleefd volgens satanische gedachten en ideeën, en geld, roem en gewin had nagestreefd. Geleidelijk aan verloor God Zijn plaats in mijn hart en verviel ik tot een niet-gelovige. Het was Gods genade die me terugbracht naar Zijn huis en ik moet de kans om mijn plicht te vervullen nu ten volle koesteren. Ik dacht aan wat God zei: “Mensen komen op aarde en slechts zelden ontmoeten ze mij. Ook hebben ze maar zelden de kans de waarheid te zoeken of te verkrijgen. Waarom zouden jullie deze geweldige tijd niet waarderen als het juiste pad om in dit leven naar te streven?” (Het Woord, Deel I, De verschijning en het werk van God, Woorden voor jong en oud). Het is waar. Dit was mijn enige kans om gered te worden. Als ik nog steeds niet serieus werk zou maken van het volgen van God en het nastreven van de waarheid, dan zou ik mijn leven verliezen als de rampen toesloegen. Zelfs als ik al het geld van de wereld zou verdienen, welke waarde of betekenis zou dat dan nog hebben? Ik runde mijn klinieken terwijl ik mijn plichten vervulde en had niet veel tijd om Gods woorden te lezen en de waarheid te zoeken om mijn eigen verdorven gezindheid op te lossen. Wanneer zou ik, als iemand die alleen in mijn vrije tijd in God geloofde, dan de waarheid kunnen begrijpen? Alleen door de waarheid na te streven en de plicht van een schepsel goed te vervullen, kunnen we worden gered en een prachtige bestemming hebben. Dit is de juiste weg in het leven. Ik moest de klinieken loslaten en al mijn tijd besteden aan het me volledig inzetten voor God. Daarna sloot ik de klinieken.

Het was de leiding en begeleiding van Gods woorden die me inzicht gaven in Satans sinistere bedoeling om mensen te misleiden en te verderven met geld, roem en gewin, en die me hielpen de waarde en betekenis van het nastreven van de waarheid in het leven te begrijpen. Ik dank God voor de leiding en begeleiding van Zijn woorden, die me in staat stelden een wijze keuze te maken tussen zaken en plicht. Ik ben de afgelopen jaren mijn plicht in de kerk blijven doen. Er is veel verdorvenheid in mij onthuld. Door tot God te bidden, de waarheid te zoeken, en over mezelf na te denken en mezelf te leren kennen, hebben mijn verdorven gezindheden enige verandering ondergaan. Ik ben geleidelijk aan enige menselijke gelijkenis gaan naleven. De veranderingen die ik heb ondergaan, zijn de resultaten die door Gods woorden zijn bereikt. God zij dank voor Zijn redding!